Lucas 15
YAI GUMAN GUNOM KAM (CJV) vs BKJ
1 Ena kakom ta ari kongo takis inga yokamai te bianom beinga ari yokama u Yesu moingui teina tei ure ka duwangua firaro wingoro
1 Então, aproximaram-se dele todos os publicanos e pecadores para ouvi-lo.
2 te Feresi ari yokama te ka di guwo dungua nuwi si ereinga ari yokamai kura kam epe dime. “Yaromi ari bianom faingua yokamai ekukurere te kua kopuna ama ne moimie,” dingoro
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este homem recebe pecadores, e come com eles.
3 ena Yesu ka eke dere yokamai epe di erome:
3 E ele lhes falou esta parábola, dizendo:
4 “Ena ne yokama moingi suna tei yai ta non sipsip 100 kui nowamba non ta i moikenangoro ena yaromi non 99 ekire fure mare kira suna dere ‘Kui ne moiyo!’ di erero furo non ta moikenanguai wandouro furo morangui akiro
4 Qual de vós é o homem que, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai atrás da perdida até encontrá-la?
5 ena akire di kipamdi kopu kauro mun firo u
5 E, tendo-a encontrado, regozijando-se, a põe sobre seus ombros.
6 ikomdi tei uro ariyoma te yokoi ei nongua yokama unom borangoro ure kuku boiro moraingoro ‘Na nonam sipsip ta moikenguairai na wandouro iro wiye. Ena ne yokama na mun fi nareiyo!’ di erowame.
6 E ele chegando em casa, chama os seus amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque eu encontrei a minha ovelha que estava perdida.
7 Ena na ne yokama ka epe di erowaiye: ‘Yai ta non i wandouro uro ungua yaromi mun finguamere epe yai ta biam faingua yaromi nomaneyom si awa towangua ari kamundi moinga yokamai mun ori wom fi towaime. Te ari 99 yokamai “No yo tongua ari moipunga nomanenom si awa tekenapune,” di finga ena ari kamundi moinga yokamai mun ori wom fi erekenaimie,’ epe di ereiye,” Yesu epe di erome.
7 Eu vos digo, que assim haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove pessoas justas que não necessitam de arrependimento.
8 Yesu ka ta epe di erome. “Ka ta duwaiya fiyo! Ena opai ta kongo okonom koro koro muruwo ako nongore ena kongo ta ako suwangua oparomi kewa gairo iki ikai moro duwi si dero wandouro kanero iro
8 Ou qual mulher que, tendo dez peças de prata, e perdendo uma peça, não acende a candeia, e varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 kongom mora iro ena ariyoma te yokoi ei nongua yokamai unom borangoro yokamai ure kuku boraingoro ‘Na kongonam ta ako sungua epena na wandouro kanere iye. Ena ne yokama na mun fi nareiyo!’ epe di erome.
9 E, tendo-a encontrado, ela chama as amigas e as vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque encontrei a peça que eu havia perdido.
10 ‘Ena oparomi mun finguamere epe Yai Gumam nuwi kokonan gan yokamai yai ta biam faingua nomaneyom si awa tongua mun fi teimie,’ epe di ereiye,” di erome.
10 Assim eu vos digo que há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Ena Yesu ka akai nere tokoi di erome: “Na ka ta duwaiye. Yai ta wam surai kui eme.
11 E ele disse: Certo homem tinha dois filhos;
12 Te wam ta okome kui engua ure ‘Auwo, ne guwai gainum ipu sire koro koro eyo! Ena koro na tainam duwangua na inaiye. Epena na naro!’ epe di tongoro ena auwom tarom ipu siro surai erongoro
12 e o mais jovem deles disse ao seu pai: Pai, dá-me a parte dos bens a que tenho direito. E ele dividiu-lhes os seus haveres.
13 ena kakom gurom arari moiro wam okome kui engua guwaiyom gaiyom kuku boiro fu akai ta fakai wom furo moiro kou kou eiro kongom muruwo fiasi koro koro de ma dongoro
13 E poucos dias depois, o filho mais jovem, ajuntando tudo, partiu para uma terra distante, e ali desperdiçou os seus bens com uma vida desordeira.
14 muruwo de ma dongoro ena okome akai moingui tei meran ori wom goinga fuka dungoro yaromi tai ta dikengoro
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 ena iran yaromi furo yai ta mansinom kapakom yai kokonan bei tongoro yaromi awi akaiyomdi dero ‘Non kuika kiapam beyo!’ di tongoro
15 E ele foi e juntou-se a um dos cidadãos daquela terra, e ele o enviou aos seus campos para alimentar os porcos.
16 yaromi non yokamai eri mukom ta neinga ‘Ama na nowaikoro maranam mokoname,’ di fimba te yai ta eri mukom i tekeme.
16 E ele desejava encher o seu estômago com as cascas que os porcos comiam; e nenhum homem lhe dava nada.
17 Ena yaromi inokore ei firo ‘Na aunam kokonan ari yokamai kua kopuna munmane wom neinga dumba na tawa moiro meran goiro niki ori wom de fiye.
17 E ele caindo em si, disse: Quantos servidores de meu pai têm pão suficiente e de sobra, e eu aqui pereço de fome!
18 I faikengoro ena na ariro aunam moingui tei furo uro “Auwo, na bianam Yai Gumam te ne moingi bei ereye.
18 Levantar-me-ei, e irei para o meu pai, e lhe direi: Pai, eu pequei contra o céu e perante ti;
19 Ena epena na ne wanum moraika faikeme. Ena ne kokonan gan moingamere na ama epe moraiye,” di towaiye,’ diro
19 e não sou mais digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus servidores.
20 ena ariro auwom moingui tei fumba yaromi fakai iwa moingua auwom gumam kanero ena miriyom kipi ori wom kai tongoro yaromi bu di furo wam kukurero fanam mu dungoro
20 E ele, levantando-se, foi para seu pai. Mas, ele estando ainda longe do caminho, seu pai o viu, e teve compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 ena wamirai bei moiro ‘Auwo, na Yai Gumam te ne moingi bianam bei ereiye. Ena ne “Wanamyo,” di narowanga faikename,’ epe di tomba
21 E o filho lhe disse: Pai, eu pequei contra o céu e à tua vista, e não sou mais digno de ser chamado teu filho.
22 auwom nuwi kokonan ari ‘Ne yokama bu dire na gainam towane wom ararirai iro ure fi tere te rin ta okom bei tere te kauwom tou de tere
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei a melhor veste, e vesti-o, e ponde-lhe um anel em sua mão, e calçados em seus pés;
23 te non burumakau gam orirai iro ure si kei teiyo! Ena nonon nere yaromi mun fi towapunie.
23 e trazei aqui um novilho cevado, e matai-o; e comamos e alegremo-nos;
24 Tora bengoro mun fi towapune? “Na wanam i mora goimie,” di fika tokoi yokori moiro umie. Te “Yaromi moikema,” di fika tokoi nonon kanopunie,’ epe di erongoro ena ari yokamai mun fi teinga kua kopuna mapunom boire ne moingoro
24 porque este meu filho estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado. E eles começaram a alegrar-se.
25 te wam koma kui engua tai woi nongui suna tei moiro okome inako dero uro iki teina tei uro ari nowi ire wi dinga nokonom fire
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e vindo, ao aproximar-se da casa, ele ouviu a música e as danças.
26 ena kokonan gan ta uwom boiro ‘Yokamai tora bei moime?’ epe di tongoro
26 E ele chamou um dos servos, e perguntou o que significavam aquelas coisas.
27 ‘Ne emenum irai ure nokapu moingoro gam bei niki dero kungoro ena ne aunum non burumakau gam orirai si kei tongoro ne moimie,’ epe di tongoro
27 E ele lhe disse: O teu irmão chegou; e teu pai matou o novilho cevado, porque ele o recebeu são e salvo.
28 ena wam koma kui engua nomanem niki de firo ikai koi naro kam fikengoro ena auwom mena koi uro ‘Ne ikai uwo!’ diro wam yana di tongoro
28 E ele se irritou e não queria entrar; portanto, saindo o pai, lhe rogava.
29 ena wam ka mokom bairo ‘Kano! Na noniki kakom munmane ne kokonanum akoro epe kokonan gan tokomere moi ereiye. Te ne kanum kakom kakom gore di ereiye. Na epe beipa na ari yokoinama mun firo kua kopuna nowaro bepunga ne nonum burumakau bo te meme gam ta narekenie.
29 E, ele respondendo, disse ao seu pai: Eis que eu te sirvo há tantos anos, e em nenhum momento eu transgredi um mandamento teu; contudo, tu nunca me deste um cabrito, para que eu pudesse me alegrar com os meus amigos;
30 Te ne wanum i ne tainum mora muruwo opai ganom boromdi muruwo ma de goungua yaromi tokoi ungua ne nonum burumakau gam orirai si kei tenie,’ di tongoro
30 mas, vindo este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as prostitutas, mataste-lhe o novilho cevado.
31 ena auwom bei moiro ‘Wanamyo, kakom kakom ne na gere ama moipunie. Te na tainam dunguai ne tainum muruwo dumie.
31 E, ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que eu tenho é teu.
32 Dumba ne emenum i “Mora goima,” dupungairai tokoi yokori moiro umie. Te “Yaromi moikema,” dupungairai te epena nonon tokoi kanopunie. Ena iran nonon mun fi tero kopuna si gai nopunga faimie,’ epe di tome,” Yesu epe di eromie.
32 Mas era necessário fazer festa e regozijarmo-nos; porque este teu irmão estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.