Lucas 15
YAI GUMAN GUNOM KAM (CJV) vs ARIB
1 Ena kakom ta ari kongo takis inga yokamai te bianom beinga ari yokama u Yesu moingui teina tei ure ka duwangua firaro wingoro
1 Ora, chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 te Feresi ari yokama te ka di guwo dungua nuwi si ereinga ari yokamai kura kam epe dime. “Yaromi ari bianom faingua yokamai ekukurere te kua kopuna ama ne moimie,” dingoro
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 ena Yesu ka eke dere yokamai epe di erome:
3 Então ele lhes propôs esta parábola:
4 “Ena ne yokama moingi suna tei yai ta non sipsip 100 kui nowamba non ta i moikenangoro ena yaromi non 99 ekire fure mare kira suna dere ‘Kui ne moiyo!’ di erero furo non ta moikenanguai wandouro furo morangui akiro
4 Qual de vós é o homem que, possuindo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto, e não vai após a perdida até que a encontre?
5 ena akire di kipamdi kopu kauro mun firo u
5 E achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo;
6 ikomdi tei uro ariyoma te yokoi ei nongua yokama unom borangoro ure kuku boiro moraingoro ‘Na nonam sipsip ta moikenguairai na wandouro iro wiye. Ena ne yokama na mun fi nareiyo!’ di erowame.
6 e chegando a casa, reúne os amigos e vizinhos e lhes diz: Alegrai-vos comigo, porque achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Ena na ne yokama ka epe di erowaiye: ‘Yai ta non i wandouro uro ungua yaromi mun finguamere epe yai ta biam faingua yaromi nomaneyom si awa towangua ari kamundi moinga yokamai mun ori wom fi towaime. Te ari 99 yokamai “No yo tongua ari moipunga nomanenom si awa tekenapune,” di finga ena ari kamundi moinga yokamai mun ori wom fi erekenaimie,’ epe di ereiye,” Yesu epe di erome.
7 Digo-vos que assim haverá maior alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Yesu ka ta epe di erome. “Ka ta duwaiya fiyo! Ena opai ta kongo okonom koro koro muruwo ako nongore ena kongo ta ako suwangua oparomi kewa gairo iki ikai moro duwi si dero wandouro kanero iro
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma dracma, não acende a candeia, e não varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 kongom mora iro ena ariyoma te yokoi ei nongua yokamai unom borangoro yokamai ure kuku boraingoro ‘Na kongonam ta ako sungua epena na wandouro kanere iye. Ena ne yokama na mun fi nareiyo!’ epe di erome.
9 E achando-a, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu havia perdido.
10 ‘Ena oparomi mun finguamere epe Yai Gumam nuwi kokonan gan yokamai yai ta biam faingua nomaneyom si awa tongua mun fi teimie,’ epe di ereiye,” di erome.
10 Assim, digo-vos, há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Ena Yesu ka akai nere tokoi di erome: “Na ka ta duwaiye. Yai ta wam surai kui eme.
11 Disse-lhe mais: Certo homem tinha dois filhos.
12 Te wam ta okome kui engua ure ‘Auwo, ne guwai gainum ipu sire koro koro eyo! Ena koro na tainam duwangua na inaiye. Epena na naro!’ epe di tongoro ena auwom tarom ipu siro surai erongoro
12 O mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me toca. Repartiu-lhes, pois, os seus haveres.
13 ena kakom gurom arari moiro wam okome kui engua guwaiyom gaiyom kuku boiro fu akai ta fakai wom furo moiro kou kou eiro kongom muruwo fiasi koro koro de ma dongoro
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntando tudo, partiu para um país distante, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 muruwo de ma dongoro ena okome akai moingui tei meran ori wom goinga fuka dungoro yaromi tai ta dikengoro
14 E, havendo ele dissipado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a passar necessidades.
15 ena iran yaromi furo yai ta mansinom kapakom yai kokonan bei tongoro yaromi awi akaiyomdi dero ‘Non kuika kiapam beyo!’ di tongoro
15 Então foi encontrar-se a um dos cidadãos daquele país, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 yaromi non yokamai eri mukom ta neinga ‘Ama na nowaikoro maranam mokoname,’ di fimba te yai ta eri mukom i tekeme.
16 E desejava encher o estômago com as alfarrobas que os porcos comiam; e ninguém lhe dava nada.
17 Ena yaromi inokore ei firo ‘Na aunam kokonan ari yokamai kua kopuna munmane wom neinga dumba na tawa moiro meran goiro niki ori wom de fiye.
17 Caindo, porém, em si, disse: Quantos empregados de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 I faikengoro ena na ariro aunam moingui tei furo uro “Auwo, na bianam Yai Gumam te ne moingi bei ereye.
18 Levantar-me-ei, irei ter com meu pai e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Ena epena na ne wanum moraika faikeme. Ena ne kokonan gan moingamere na ama epe moraiye,” di towaiye,’ diro
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus empregados.
20 ena ariro auwom moingui tei fumba yaromi fakai iwa moingua auwom gumam kanero ena miriyom kipi ori wom kai tongoro yaromi bu di furo wam kukurero fanam mu dungoro
20 Levantou-se, pois, e foi para seu pai. Estando ele ainda longe, seu pai o viu, encheu-se de compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 ena wamirai bei moiro ‘Auwo, na Yai Gumam te ne moingi bianam bei ereiye. Ena ne “Wanamyo,” di narowanga faikename,’ epe di tomba
21 Disse-lhe o filho: Pai, pequei conta o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 auwom nuwi kokonan ari ‘Ne yokama bu dire na gainam towane wom ararirai iro ure fi tere te rin ta okom bei tere te kauwom tou de tere
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e alparcas nos pés;
23 te non burumakau gam orirai iro ure si kei teiyo! Ena nonon nere yaromi mun fi towapunie.
23 trazei também o bezerro, cevado e matai-o; comamos, e regozijemo-nos,
24 Tora bengoro mun fi towapune? “Na wanam i mora goimie,” di fika tokoi yokori moiro umie. Te “Yaromi moikema,” di fika tokoi nonon kanopunie,’ epe di erongoro ena ari yokamai mun fi teinga kua kopuna mapunom boire ne moingoro
24 porque este meu filho estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 te wam koma kui engua tai woi nongui suna tei moiro okome inako dero uro iki teina tei uro ari nowi ire wi dinga nokonom fire
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e quando voltava, ao aproximar-se de casa, ouviu a música e as danças;
26 ena kokonan gan ta uwom boiro ‘Yokamai tora bei moime?’ epe di tongoro
26 e chegando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 ‘Ne emenum irai ure nokapu moingoro gam bei niki dero kungoro ena ne aunum non burumakau gam orirai si kei tongoro ne moimie,’ epe di tongoro
27 Respondeu-lhe este: Chegou teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 ena wam koma kui engua nomanem niki de firo ikai koi naro kam fikengoro ena auwom mena koi uro ‘Ne ikai uwo!’ diro wam yana di tongoro
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. Saiu então o pai e instava com ele.
29 ena wam ka mokom bairo ‘Kano! Na noniki kakom munmane ne kokonanum akoro epe kokonan gan tokomere moi ereiye. Te ne kanum kakom kakom gore di ereiye. Na epe beipa na ari yokoinama mun firo kua kopuna nowaro bepunga ne nonum burumakau bo te meme gam ta narekenie.
29 Ele, porém, respondeu ao pai: Eis que há tantos anos te sirvo, e nunca transgredi um mandamento teu; contudo nunca me deste um cabrito para eu me regozijar com meus amigos;
30 Te ne wanum i ne tainum mora muruwo opai ganom boromdi muruwo ma de goungua yaromi tokoi ungua ne nonum burumakau gam orirai si kei tenie,’ di tongoro
30 vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 ena auwom bei moiro ‘Wanamyo, kakom kakom ne na gere ama moipunie. Te na tainam dunguai ne tainum muruwo dumie.
31 Replicou-lhe o pai: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que é meu é teu;
32 Dumba ne emenum i “Mora goima,” dupungairai tokoi yokori moiro umie. Te “Yaromi moikema,” dupungairai te epena nonon tokoi kanopunie. Ena iran nonon mun fi tero kopuna si gai nopunga faimie,’ epe di tome,” Yesu epe di eromie.
32 era justo, porém, regozijarmo-nos e alegramo-nos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.