Romanos 14
Chru (CJE) vs VC
1 Buơl adơi-ai păl rò-mă bĕ du mơnih 'buh pràn pơnuaĭ păng-tui, juơi tămpơrjai sơ̆ng buơl guñu mư̆ng du pơnuaĭ sơnư̆ng krơi gơŭ.
1 Acolhei aquele que é fraco na fé, com bondade, sem discutir as suas opiniões.
2 Mơnih ni păng-tui lài drơi hũ rơgơi 'bơ̆ng abih tơgrơ̆ mơta, lăm tŭ mơnih 'buh khăng-pràn sơnư̆ng lài mĭn 'bơ̆ng du ơñiăm sơla soh.
2 Um crê poder comer de tudo; outro, que é fraco, só come legumes.
3 Mơnih 'bơ̆ng juơi c̆ơ 'buh sơ̆p tơ mơnih 'buh 'bơ̆ng, sơ̆ng mơnih buh 'bơ̆ng juơi c̆ahrơña mơnih 'bơ̆ng. Kơyoa Yàng Pô Lơngì hũ rò-lĕng mơnih nư̆n.
3 Quem come de tudo não despreze aquele que não come. Quem não come não julgue aquele que come, porque Deus o acolhe do mesmo modo.
4 Adơi-ai gơŭ la aràng sơi bloh khĭn c̆ahrơña hơlŭn-hơlă mơnih pơkơ̆n? Ñu dò dơ̆ng halài lơbuh, nư̆n la bruă pô ñu. Bloh ñu rơŭ dò dơ̆ng, kơyoa Yàng hũ gơnuăr ngă tơ ñu dò dơ̆ng kơjăp.
4 Quem és tu, para julgares o servo de outros? Que esteja firme, ou caia, isto é lá com o seu senhor. Mas ele estará firme, porque poderoso é Deus para o sustentar.
5 Mơnih ni sơnư̆ng lài hơrơi ni siàm rơlau hơrơi dih, lăm tŭ du mơnih pơkơ̆n nư̆n c̆ơ hơrơi lơi kŭng yơu gơŭ. Lăm hơtai-akŏ yàu aràng păng-tui nìn-kơjăp hơyơu lơi, nư̆n păng-rơmiă bĕ yơu nư̆n.
5 Um faz distinção entre dia e dia; outro, porém, considera iguais todos os dias. Cada um proceda segundo sua convicção.
6 Mơnih păng-rơmiă hơrơi, la păng-rơmiă kơyoa Yàng; mơnih 'bơ̆ng kŭng 'bơ̆ng kơyoa Yàng, kơyoa buơl guñu ưnjơmừn Yàng Pô Lơngì. Mơnih 'buh 'bơ̆ng kŭng 'buh 'bơ̆ng kơyoa Yàng, sơ̆ng buơl guñu kŭng ưnjơmừn Yàng Pô Lơngì.
6 Quem distingue o dia, age assim pelo Senhor. Quem come de tudo, o faz pelo Senhor, porque dá graças a Deus. E quem não come, abstém-se pelo Senhor, e igualmente dá graças a Deus.
7 'Buh hũ aràng sơi lăm buơl gudrơi kơyoa rùp-phŭn drơi bloh hơdiŭ, kŭng 'buh hũ aràng sơi lăm buơl gudrơi kơyoa rùp-phŭn drơi bloh mơtai;
7 Nenhum de nós vive para si, e ninguém morre para si.
8 kơyoa yah buơl gudrơi hơdiŭ, la hơdiŭ tơ Yàng, sơ̆ng yah buơl gudrơi mơtai, la mơtai tơ Yàng. Kơyoa nư̆n, yah hơdiŭ halài mơtai, buơl gudrơi sơđaŭ la găm Yàng abih.
8 Se vivemos, vivemos para o Senhor; se morremos, morremos para o Senhor. Quer vivamos quer morramos, pertencemos ao Senhor.
9 Pô Krist hũ mơtai sơ̆ng hơdiŭ wơ̆, nư̆n la tô ngă Yàng mơnih mơtai kŭng yơu mơnih hơdiŭ.
9 Para isso é que morreu Cristo e retomou a vida, para ser o Senhor tanto dos mortos como dos vivos.
10 Bloh adơi-ai gơŭ, kơđa hơgĕ c̆ahrơña adơi-ai drơi? Halài kơđa hơgĕ adơi-ai gơŭ c̆ơ 'buh sơ̆p tơ adơi-ai drơi? Kơyoa abih buơl gudrơi rơŭ păl tơbiă dò dơ̆ng tơ anaŭ anih Yàng Pô Lơngì c̆ahrơña.
10 Por que julgas, então, o teu irmão? Ou por que desprezas o teu irmão? Todos temos que comparecer perante o tribunal de Deus.
11 Kơyoa hũ pơnuaĭ wă:
11 Porque está escrito: Por minha vida, diz o Senhor, diante de mim se dobrará todo joelho, e toda língua dará glória a Deus {Is 45,23}.
12 Yơu nư̆n, yàu aràng lăm buơl gudrơi rơŭ đờm akhàn wơ̆ mư̆ng abih tơgrơ̆ bruă lăm rài hơdiŭ drơi tơ anaŭ Yàng Pô Lơngì.
12 Assim, pois, cada um de nós dará conta de si mesmo a Deus.
13 Yơu nư̆n buơl gudrơi juơi c̆ahrơña gơŭ tra, bloh siàm rơlau abih la ngă-nìn yơu ni: dơlhă rơŭ 'buh daŭ boh pơtơu ngă sơnĕ tơkai halài pơnuaĭ ngă sơnĕ lơbuh lơi tơ anaŭ adơi-ai drơi.
13 Deixemos, pois, de nos julgar uns aos outros; antes, cuidai em não pôr um tropeço diante do vosso irmão ou dar-lhe ocasião de queda.
14 Lăm Yàng Jêsu, dơlhă thơu sơ̆ng păng-tui nìn-kơjăp lài 'buh hũ phơ̆n hơgĕ mư̆ng rùp-phŭn ñu la sơŭ-sơnoh; bloh ñu la sơŭ-sơnoh sơ̆ng mơnih lơi c̆ơ ñu la sơŭ-sơnoh.
14 Sei, estou convencido no Senhor Jesus de que nenhuma coisa é impura em si mesma; somente o é para quem a considera impura.
15 Yah kơyoa mư̆ng sa phơ̆n-kơya 'bơ̆ng bloh adơi-ai gơŭ ngă tơ adơi-ai drơi jruh-jrui hơtai-hơtiàn, nư̆n adơi-ai gơŭ 'buh hơdiŭ tui pơnuaĭ uơ̆n-rơnăm tra. Juơi kơyoa mư̆ng sa phơ̆n-kơya 'bơ̆ng ngă pơluĭ-pơlơhiă mơnih bloh Pô Krist hũ kŏng mơtai ala.
15 Ora, se por uma questão de comida entristeces o teu irmão, já não vives segundo a caridade. Pela comida não causes a perdição daquele por quem Cristo morreu!
16 Yơu nư̆n, juơi luơi du bruă siàm buơl adơi-ai tơbiă jiơ̆ng pơnuaĭ tô aràng bơrlơi-sơdia.
16 Não venha a tornar-se objeto de calúnia a tua vantagem.
17 Kơyoa Lơgăr Yàng Pô Lơngì 'buh iơŭ la bruă 'bơ̆ng bruă mơñŭm, bloh la pơnuaĭ rĭng-tơpă, pơnuaĭ rĭng-lơngai, sơ̆ng pơnuaĭ sờh-sài lăm Yàng Bơngă Sơc̆ih-Sri.
17 O Reino de Deus não é comida nem bebida, mas justiça, paz e gozo no Espírito Santo.
18 Aràng sơi tui pơnuaĭ nư̆n bloh duh bruă Pô Krist, nư̆n rơŭ hũ Yàng Pô Lơngì siàm-hơtai sơ̆ng hũ aràng c̆ơ prŏng-màng.
18 Quem deste modo serve a Cristo, agrada a Deus e goza de estima dos homens.
19 Yơu nư̆n, buơl gudrơi tui-duah bĕ du pơnuaĭ hơgĕ ba truh pơnuaĭ hơlàr-tămsòr sơ̆ng ngă krơh sơrdah tơ gơŭ.
19 Portanto, apliquemo-nos ao que contribui para a paz e para a mútua edificação.
20 Juơi kơyoa mư̆ng sa phơ̆n-kơya 'bơ̆ng bloh ngă pơluĭ-pơlơhiă bruă Yàng Pô Lơngì. Biă, tơgrơ̆ phơ̆n la goh-sơc̆ih, bloh aràng sơi kơyoa mư̆ng sa phơ̆n-kơya 'bơ̆ng bloh ngă tơ mơnih pơkơ̆n sơnĕ lơbuh, nư̆n la jơhà sŭng biă.
20 Não destruas a obra de Deus por questão de comida. Todas as coisas, em verdade, são puras, mas o que é mau para um homem é o fato de comer provocando um escândalo.
21 Siàm rơlau abih la 'buh 'bơ̆ng rơlo, 'buh mơñŭm ơlak-tơpai, sơ̆ng pleh atàh mư̆ng du bruă hơgĕ hũ rơgơi ngă tơ adơi-ai drơi sơnĕ lơbuh lăm glài sŭng.
21 Bom é não comer carne, nem beber vinho, nem outra coisa que para teu irmão possa ser uma ocasião de queda.
22 Adơi-ai gơŭ păng-tui hơyơu lơi, nư̆n abih hơtai-hơtiàn păng-rơmiă bĕ yơu nư̆n tơ anaŭ Yàng Pô Lơngì. Lơngai-pơtuah tơ mơnih lơi 'buh kơđòng hơtai-hơtiàn drơi ngă nìn-glài tŭ ngă pơnuaĭ drơi thơu la iơŭ.
22 Tens uma convicção; guarda-a para ti mesmo, diante de Deus. Feliz é aquele que não se condena a si mesmo no ato a que se decide.
23 Bloh mơnih lơi sơnư̆ng-huơĭ wĭ-wơ̆, 'buh nìn-kơjăp la drơi iơŭ, nư̆n rơŭ kơđòng ngă nìn-glài yah buơl guñu 'bơ̆ng. Kơyoa buơl guñu 'buh ngă kơyoa pơnuaĭ păng-tui. Bruă hơgĕ 'buh hũ ngă kơyoa pơnuaĭ păng-tui, la glài-sơnoh.
23 Mas, aquele que come apesar de suas dúvidas, condena-se, por não se guiar pela convicção. Tudo o que não procede da convicção é pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.