Atos 28

Chru (CJE) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Hơdơi tŭ hũ klàh mư̆ng pơnuaĭ mơtai-lơhiă, nư̆n ka buơl dơlhă thơu lài aguăn ia-tơsì ni angăn la Melita.
1 Uma vez a salvo em terra, descobrimos que estávamos na ilha de Malta.
2 Buơl làng phŭn lăm anih nư̆n hũ hơtai-hơtiàn sơrmah-siàm biă sơ̆ng buơl dơlhă. Kơyoa lơngì tơma hơjàn sơ̆ng mơrềt, nư̆n buơl guñu c̆uh sa puk apui prŏng biă tô wă-rò abih buơl dơlhă.
2 O povo de lá nos tratou com muita bondade. Por ser um dia frio e chuvoso, fizeram uma fogueira na praia para nos receber.
3 Pôl duơ̆n sa c̆aŭ ơyuh thu, apăn truh; lăm tŭ ñu prah ơyuh tơma lăm apui, nư̆n sa drơi ala jơhà rơwơi tơbiă kơyoa apui kluơĭ, wăr kơjăp tơ tơngàn Pôl.
3 Enquanto Paulo juntava um monte de gravetos e os colocava no fogo, uma cobra venenosa que fugia do calor mordeu sua mão.
4 Tŭ buơl làng phŭn lăm anih nư̆n 'buh ala wăr akĕ tơ tơngàn Pôl yơu nư̆n, buơl guñu đờm sơ̆ng gơŭ: “Mơnih ni tơpă iơŭ biă la buơl pơmơtai mơnih, nư̆n yah hũ klàh mơtai lăm ia-tơsì, bloh pơnuaĭ rĭng-tơpă kŭng sơđaŭ 'buh brơi gơnuăr hơdiŭ ơu rơi.”
4 Quando os habitantes da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: “Sem dúvida ele é um assassino! Embora tenha escapado do mar, a justiça não lhe permitiu viver”.
5 Bloh Pôl sơrñah ala jơhà tơma lăm apui, sơ̆ng 'buh hũ kơđòng pơđì-pơđoa hơgĕ.
5 Mas Paulo sacudiu a cobra no fogo e não sofreu nenhum mal.
6 Buơl guñu sơnư̆ng lài Pôl rơŭ kơđòng đì brah prŏng, halài rơŭ lơbuh tơ ala mơtai lăm tơk mư, bloh hơdơi tŭ dò c̆àng suơi bơjơ, 'bu 'buh pơnuaĭ hơgĕ krơi pơkơ̆n tơbiă truh tơ Pôl, nư̆n buơl guñu pơsơlih hơtai sơnư̆ng wơ̆ sơ̆ng đờm lài ñu la sa aràng yàng.
6 O povo esperava que ele inchasse ou caísse morto de repente. No entanto, depois de esperarem muito tempo e verem que nada havia acontecido, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 Jĕ tơ anih nư̆n la phŭm-tơnah mơnih gơnuăr apăn-akŏ aguăn ia-tơsì nư̆n, angăn ñu la Buplius. Mơnih gơnuăr apăn-akŏ aguăn ia-tơsì jà-rò buơl dơlhă hơlah-hơlàr hơtai-hơtiàn biă, sơ̆ng pồ pơnuaĭ 'bơ̆ng huă tơ buơl dơlhă lăm klơu hơrơi.
7 Perto da praia, havia uma propriedade pertencente a Públio, a principal autoridade da ilha. Por três dias, ele nos hospedou e nos tratou com bondade.
8 Tŭ nư̆n, ama Buplius dò đih lơ-ơ̆n lăm c̆ơnừng kơyoa kluơĭ-sơc̆ừng sơ̆ng pơđì tŭng drah. Pôl truh c̆uă-rơwăng, daŭ tơngàn iơu-lài sơ̆ng pơsồ-pơsaih tơ ñu.
8 Aconteceu que o pai de Públio estava doente, com febre e disenteria. Paulo entrou, orou por ele e, impondo as mãos sobre sua cabeça, o curou.
9 'Buh yơu nư̆n, du mơnih lơ-ơ̆n lơngoh rơwă-sơkì pơkơ̆n lăm aguăn ia-tơsì ba gơŭ truh abih sơ̆ng Pôl, sơ̆ng hũ pơsồ-pơsaih abih.
9 Então os demais enfermos da ilha vieram e foram curados.
10 Buơl guñu kŭng c̆ơ prŏng-màng tơ buơl dơlhă biă, sơ̆ng tŭ buơl dơlhă trŭn ahò tơbiă nau, buơl guñu apăn truh brơi tơ buơl dơlhă tơ̆l abih tơgrơ̆ phơ̆n păl hũ tô angui 'bơ̆ng.
10 Como resultado, fomos cobertos de presentes e honras e, chegada a hora de partirmos, o povo nos forneceu todos os suprimentos necessários à viagem.
11 Hơdơi klơu blàn hơdiŭ lăm aguăn ia-tơsì, buơl dơlhă trŭn lăm sa boh ahò hũ truh tơ aguăn ia-tơsì ni tô pleh dò sơdăng lăm blàn mơrềt. Ahò nư̆n truh mư̆ng Aleksandri sơ̆ng hũ mơta angăn la Diôskur.
11 Três meses depois do naufrágio, embarcamos em outro navio, que havia passado o inverno na ilha. Era um navio alexandrino, que tinha na parte da frente a figura dos deuses gêmeos.
12 Buơl dơlhă truh tơ Sirakus sơ̆ng dò wơ̆ tơ anih nư̆n klơu hơrơi.
12 Aportamos em Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Mư̆ng anih nư̆n, buơl dơlhă đuaĭ dăr tui gah ia-tơsì sơ̆ng truh tơ plơi-prŏng Regium. Hơrơi hơdơi, hũ rơbù gah yù blùh đì, nư̆n hơdơi dua hơrơi, buơl dơlhă truh tơ Puteôli.
13 Dali navegamos até Régio. Um dia depois, um vento sul começou a soprar, de modo que no dia seguinte prosseguimos até Potéoli.
14 Buơl dơlhă tòm sơ̆ng buơl adơi-ai dò tơ anih nư̆n, sơ̆ng buơl guñu jà buơl dơlhă dò wơ̆ sơ̆ng buơl guñu tơjuh hơrơi, bloh nư̆n nau truh tơ plơi-prŏng Rôma.
14 Ali encontramos alguns irmãos que nos convidaram a passar uma semana com eles. Depois fomos para Roma.
15 Du buơl adơi-ai tơ anih nư̆n mơhư̆ thơu buơl dơlhă truh, nư̆n tơbiă truh tơ Apius sơ̆ng anih Klơu Boh Sàng Pơblơi Sơlih tô rò buơl dơlhă. Pôl 'buh buơl adơi-ai, nư̆n ưnjơmừn Yàng Pô Lơngì sơ̆ng hũ hĭl-kơjăp hơtai-hơtiàn rơlau.
15 Os irmãos em Roma souberam que estávamos chegando e vieram ao nosso encontro no Fórum da Via Ápia. Outros se juntaram a nós nas Três Vendas. Ao vê-los, Paulo se animou e agradeceu a Deus.
16 Tŭ buơl dơlhă tơma truh lăm plơi-prŏng Rôma, Pôl hũ gơnuăr dò krơi sơ̆ng sa aràng mơnih lĭng khiă-gàr.
16 Quando chegamos a Roma, Paulo recebeu permissão de ter sua própria moradia, sob a guarda de um soldado.
17 Klơu hơrơi hơdơi, Pôl jà du mơnih apăn-akŏ buơl làng Juđa lăm anih nư̆n truh, sơ̆ng tŭ buơl guñu truh pơgùm-pơtòm tơ̆l, Pôl đờm: “Ơ buơl adơi-ai, yah 'buh ngă pơnuaĭ hơgĕ tămdră-wơ̆ sơ̆ng buơl làng halài pơnuaĭ adăt-lơđăp kơi-kŏ pàng-yau buơl gudrơi, dơlhă hũ kơđòng aràng mă lăm Jerusalem sơ̆ng kơđòng jào lăm tơngàn mơnih Rôma.
17 Três dias depois de chegar, Paulo convocou os líderes judeus locais e lhes disse: “Irmãos, embora eu não tenha feito nada contra nosso povo nem contra os costumes de nossos antepassados, fui preso em Jerusalém e entregue ao governo romano.
18 Hơdơi tŭ tơnia-khào dơlhă, buơl guñu khiăng toh-tơleh tơ dơlhă, kơyoa 'buh dơlhă 'buh ngă pơnuaĭ hơgĕ păl kŏng mơtai.
18 Os romanos me interrogaram e queriam me soltar, pois não encontraram motivo para me condenar à morte.
19 Bloh kơyoa mơnih Juđa tămdră-wơ̆, nư̆n dơlhă păl iơu-lơkơu truh tơ Sesa, bloh 'buh iơŭ la dơlhă hũ pơnuaĭ hơgĕ yă-bă buơl làng drơi ơu.
19 Mas, quando os líderes judeus protestaram contra a decisão, considerei necessário apelar a César, embora não tivesse acusação alguma contra meu próprio povo.
20 Kơyoa mư̆ng pơnuaĭ nư̆n, dơlhă hũ yòng tòm sơ̆ng đờm glai sơ̆ng buơl adơi-ai. Nư̆n la kơyoa mư̆ng pơnuaĭ gơnừm-c̆àng buơl làng Israel bloh dơlhă păl kŏng akă sơ̆ng tơlơi srĕng ni.”
20 Por isso pedi a vocês que viessem aqui hoje para que nos conhecêssemos, e também para que eu pudesse explicar que estou preso com estas correntes porque creio na esperança de Israel”.
21 Buơl guñu đờm sơ̆ng Pôl: “Buơl dơlhă 'buh đồ-mă hũ bơ-àr wă pơyoa lơi mư̆ng Juđe đờm mư̆ng sơ-ai, sơ̆ng kŭng 'buh hũ adơi-ai lơi truh tơ anih ni đờm-akhàn wơ̆ halài đờm jơhà hơgĕ mư̆ng sơ-ai ơu rơi.
21 Eles responderam: “Não recebemos nenhuma carta da Judeia, e ninguém que veio de lá nos informou alguma coisa contra você.
22 Bloh yah yơu nư̆n, buơl dơlhă khiăng thơu sơ-ai sơnư̆ng hơyơu lơi, kơyoa buơl dơlhă thơu jơlàn duh-dơlbăt ni kơđòng aràng tămdră-wơ̆ lăm abih tơgrơ̆ anih.”
22 Contudo, queremos ouvir o que você pensa, pois o que sabemos a respeito desse movimento é que ele é contestado em toda parte”.
23 Hơdơi tŭ hũ ngă-nìn hơrơi pơguăn tòm sơ̆ng Pôl, buơl guñu ba gơŭ truh c̆uă-rơwăng Pôl lô mơnih biă lăm anih sàng apah dò. Mư̆ng ờm truh diơŭ, Pôl kừ đờm ngă grơh sơ̆ng mơblàng-pơto tơ buơl guñu mư̆ng Lơgăr Yàng Pô Lơngì, mă 'bồn bơ-àr pơnuaĭ Adăt-Adia Môise sơ̆ng du pơnuaĭ Gơnuăr Hwơ̆r bloh abih hơtai-hơtiàn pơto-jà buơl guñu păng-tui Yàng Jêsu.
23 Então marcaram uma data e, nesse dia, muita gente foi à casa de Paulo. Ele explicou e testemunhou sobre o reino de Deus e, desde cedo até a noite, procurou convencê-los acerca de Jesus com base na lei de Moisés e nos livros dos profetas.
24 Hũ du mơnih păng-tui pơnuaĭ Pôl đờm, bloh hũ du mơnih pơkơ̆n 'buh păng-tui.
24 Alguns foram convencidos pelas coisas que ele disse, mas outros não creram.
25 Kơyoa nư̆n, buơl guñu 'buh sa hơtai sơ̆ng gơŭ, nư̆n tŭ tơbiă nau wơ̆, Pôl mĭn đờm pơtơ̆l sa pơnuaĭ ni: “Yàng Bơngă Sơc̆ih-Sri hũ đờm du pơnuaĭ ni la iơŭ tơpă biă, tŭ Pô angui mơnih gơnuăr-hwơ̆r Êsai bloh đờm sơ̆ng du kơi-kŏ pàng-yau buơl adơi-ai lài:
25 E, depois de discutirem entre si, foram embora com estas palavras finais de Paulo: “O Espírito Santo estava certo quando disse a nossos antepassados por meio do profeta Isaías:
26 ‘Truh bĕ sơ̆ng buơl làng ni sơ̆ng đờm:
26 ‘Vá e diga a este povo: Quando ouvirem o que digo, não entenderão. Quando virem o que faço, não compreenderão.
27 Kơyoa hơtai-hơtiàn buơl làng ni hũ tơbiă jiơ̆ng kră-khăng,
27 Pois o coração deste povo está endurecido; ouvem com dificuldade e têm os olhos fechados, de modo que seus olhos não veem, e seus ouvidos não ouvem, e seu coração não entende, e não se voltam para mim, nem permitem que eu os cure’.
28 Yơu nư̆n yòng buơl adơi-ai thơu bĕ lài: pơnuaĭ anĭt dŏng-pơklàh ni mư̆ng Yàng Pô Lơngì hũ pơto-akhàn tơ du buơl làng agàh sơ̆ng buơl guñu rơŭ păng mơhư̆.”
28 Portanto, quero que saibam que esta salvação vinda de Deus também foi oferecida aos gentios, e eles a aceitarão”.
29 — ausente —
29 Depois de ele ter dito essas palavras, os judeus partiram, em grande desacordo uns com os outros.
30 Pôl hơdiŭ tơ sàng ñu hũ apah dò nư̆n lăm luĭ dua thŭn. Ñu wă-rò abih tơgrơ̆ mơnih truh c̆uă-rơwăng drơi,
30 Durante os dois anos seguintes, Paulo morou em Roma, às próprias custas. A todos que o visitavam ele recebia,
31 đờm pơto-akhàn mư̆ng Lơgăr Yàng Pô Lơngì sơ̆ng pơto-pơsài buơl guñu mư̆ng Yàng la Yàng Jêsu Krist sơ̆ng hơtai-hơtiàn hĭl-pràn, 'buh kơđòng aràng sơi pơkơŭ-pơkăl.
31 proclamando corajosamente o reino de Deus e ensinando a respeito do Senhor Jesus Cristo sem restrição alguma.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.