Atos 15

Chru (CJE) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Hũ du mơnih mư̆ng c̆àr Juđe truh sơ̆ng đờm pơto buơl adơi-ai lài: “Yah adơi-ai 'buh kŏng sơkaŭ-kơlì tui adăt Môise hũ pơto, nư̆n buơl adơi-ai 'buh rơgơi hũ dŏng-pơklàh.”
1 Alguns homens, descendo da Judéia, puseram-se a ensinar aos irmãos o seguinte: Se não vos circuncidais, segundo o rito de Moisés, não podeis ser salvos.
2 Pơnuaĭ nư̆n ba truh bruă 'buh sa hơtai sơ̆ng gơŭ, sơ̆ng tơkrah Pôl sơ̆ng 'Banaba sơ̆ng du mơnih nư̆n hũ bruă tămpơrjai-mơsau gơŭ pràn-sơtăng biă. Kơyoa nư̆n, du mơnih tui-mơgru ngă-nìn pồ-pơđăr Pôl sơ̆ng 'Banaba găm sơ̆ng du mơnih ala mơta gah tơrpuơl dih đì nau tơ Jerusalem, truh sơ̆ng du mơnih tơdi-tơdài sơ̆ng du mơnih gơnuăr-tha tô tơnia mư̆ng bruă ni.
2 Originou-se então grande discussão de Paulo e Barnabé com eles, e resolveu-se que estes dois, com alguns outros irmãos, fossem tratar desta questão com os apóstolos e os anciãos em Jerusalém.
3 Yơu nư̆n, hơdơi tŭ hũ Tơrpuơl Goh-Sơc̆ih pơrlau nau jơlàn, buơl guñu nau găn c̆àr Phenesi sơ̆ng Samari, đờm-akhàn wơ̆ mư̆ng bruă hơyơu lơi du buơl làng agàh hũ gài mơrai wơ̆ sơ̆ng Yàng, ngă tơ abih buơl adơi-ai dò lăm du anih nư̆n sờh-sài biă.
3 Acompanhados {algum tempo} dos membros da comunidade, tomaram o caminho que atravessa a Fenícia e Samaria. Contaram a todos os irmãos a conversão dos gentios, o que causou a todos grande alegria.
4 Tŭ truh Jerusalem, buơl guñu hũ Tơrpuơl Goh-Sơc̆ih, du mơnih tơdi-tơdài sơ̆ng du mơnih gơnuăr-tha wă-rò, bloh nư̆n buơl guñu đờm akhàn wơ̆ mư̆ng abih tơgrơ̆ bruă Yàng Pô Lơngì hũ ngă găm sơ̆ng buơl guñu.
4 Chegando a Jerusalém, foram recebidos pela comunidade, pelos apóstolos e anciãos, a quem contaram tudo o que Deus tinha feito com eles.
5 Bloh hũ du mơnih lăm tơrpuơl Pharisi hũ păng-tui Yàng, tơgồ dơ̆ng đờm lài: “Păl ngă adăt sơkaŭ-kơlì tơ du mơnih buơl làng agàh păng-tui Yàng, sơ̆ng pơđăr buơl guñu păl păng-rơmiă ngă tui adăt-adia Môise.”
5 Mas levantaram-se alguns que antes de ter abraçado a fé eram da seita dos fariseus, dizendo que era necessário circuncidar os pagãos e impor-lhes a observância da Lei de Moisés.
6 Du mơnih tơdi-tơdài sơ̆ng du mơnih gơnuăr-tha pơtòm-pơjŭm gơŭ wơ̆ tô c̆ơ bơ-yai mư̆ng bruă ni.
6 Reuniram-se os apóstolos e os anciãos para tratar desta questão.
7 Hơdơi tŭ đờm tămbơyai nĭ-nùn bơjơ, Pier tơgồ dơ̆ng đờm sơ̆ng buơl guñu: “Ơ buơl adơi-ai, buơl adơi-ai thơu lài mư̆ng du hơrơi c̆ơmrừp, Yàng Pô Lơngì hũ rơwah dơlhă lăm tơkrah buơl adơi-ai, tô kơyoa mư̆ng kàng-bơbah dơlhă bloh du mơnih buơl làng agàh hũ mơhư̆ Pơnuaĭ-Siàm sơ̆ng păng-tui.
7 Ao fim de uma grande discussão, Pedro levantou-se e lhes disse: Irmãos, vós sabeis que já há muito tempo Deus me escolheu dentre vós, para que da minha boca os pagãos ouvissem a palavra do Evangelho e cressem.
8 Yàng Pô Lơngì la Pô thơu hơtai-hơtiàn anà mơnih, hũ ngă grơh tơ du buơl làng agàh sơ̆ng bruă brơi tơ buơl guñu Yàng Bơngă Sơc̆ih-Sri, kŭng yơu brơi tơ buơl gudrơi rơi.
8 Ora, Deus, que conhece os corações, testemunhou a seu respeito, dando-lhes o Espírito Santo, da mesma forma que a nós.
9 Pô 'buh pơklah-krơi buơl gudrơi sơ̆ng buơl làng agàh ơu, bloh Pô ngă pơsơc̆ih-goh hơtai-hơtiàn buơl guñu kơyoa pơnuaĭ păng-tui.
9 Nem fez distinção alguma entre nós e eles, purificando pela fé os seus corações.
10 Yơu nư̆n tŭ ni, kơđa hơgĕ buơl adơi-ai khĭn lòng Yàng Pô Lơngì sơ̆ng bruă pơbuh tơ tơkuai du mơnih tui-mơgru sa boh yơu bloh du kơi-kŏ pàng-yau buơl gudrơi halài rùp-phŭn buơl gudrơi kŭng 'buh rơgơi glăm jai?
10 Por que, pois, provocais agora a Deus, impondo aos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós pudemos suportar?
11 Tơrblơ̆ wơ̆, buơl gudrơi păng-tui lài gơnừm tơ pơnuaĭ anĭt-brơi-soh Yàng la Yàng Jêsu, buơl gudrơi hũ dŏng-pơklàh kŭng mơhiơ̆ yơu du buơl làng agàh rơi.”
11 Nós cremos que pela graça do Senhor Jesus seremos salvos, exatamente como eles.
12 Abih tơrpuơl mơnih pơtòm-pơjŭm dò kơđơ̆ng-rik, păng 'Banaba sơ̆ng Pôl đờm akhàn wơ̆ mư̆ng du pơnuaĭ-c̆rih nàl-krơi bloh Yàng Pô Lơngì hũ angui dua aràng buơl guñu ngă tơbiă tơkrah du buơl làng agàh.
12 Toda a assembléia o ouviu silenciosamente. Em seguida, ouviram Barnabé e Paulo contar quantos milagres e prodígios Deus fizera por meio deles entre os gentios.
13 Tŭ buơl guñu đờm abih pơnuaĭ, Jakơ pồ săp đờm: “Ơ buơl adơi-ai, yòng păng bĕ dơlhă đờm.
13 Depois de terminarem, Tiago tomou a palavra: Irmãos, ouvi-me, disse ele.
14 Simôn hũ đờm-akhàn wơ̆ tơ buơl gudrơi thơu bruă hơyơu lơi mư̆ng tŭ c̆ơmrừp Yàng Pô Lơngì hũ c̆uă-rơwăng du buơl làng agàh, tô mư̆ng buơl guñu rơwah mă sa buơl làng tơ Angăn Pô.
14 Simão narrou como Deus começou a olhar para as nações pagãs para tirar delas um povo que trouxesse o seu nome.
15 Pơnuaĭ nư̆n rơgăm-iơŭ biă sơ̆ng pơnuaĭ du mơnih gơnuăr-hwơ̆r hũ wă:
15 Ora, com isto concordam as palavras dos profetas, como está escrito:
16 ‘Hơdơi tơgrơ̆ bruă ni, Kơu rơŭ gài mơrai wơ̆,
16 Depois disto voltarei, e reedificarei o tabernáculo de Davi que caiu. E reedificarei as suas ruínas, e o levantarei
17 Tô du mơnih dò wơ̆ lăm dun-ya,
17 para que o resto dos homens busque o Senhor, e todas as nações, sobre as quais tem sido invocado o meu nome.
18 Nư̆n la du bruă hũ thơu truh mư̆ng rài yau.’
18 Assim fala o Senhor que faz estas coisas, coisas que ele conheceu desde a eternidade {Am 9,11s.}.
19 Yơu nư̆n, tui hơtai dơlhă sơnư̆ng, buơl gudrơi juơi ngă kăn-dơmăn tơ du mơnih buơl làng agàh khiăng gài mơrai sơ̆ng Yàng Pô Lơngì.
19 Por isso, julgo que não se devem inquietar os que dentre os gentios se convertem a Deus.
20 Bloh buơl gudrơi wă bĕ bơ-àr pơyoa tơ buơl guñu, kơkơi-pơđăr buơl guñu păl wèr-rơmiă rùp klàh mư̆ng du phơ̆n 'bơ̆ng sơŭ-sơnoh hũ pơyă tô duh-dơlbăt tơ rùp-ràk, juơi ngă glài dri-sơnoh bŭng-pơkăl, juơi 'bơ̆ng rơlo phơ̆n mơtai bơlhăt, sơ̆ng juơi 'bơ̆ng drah.
20 Mas que se lhes escreva somente que se abstenham das carnes oferecidas aos ídolos, da impureza, das carnes sufocadas e do sangue.
21 Kơyoa mư̆ng du jơi-rài dơlhơu bơjơ, lăm yàu plơi-prŏng sơđaŭ hũ du mơnih pơto-mơblàng pơnuaĭ adăt-adia Môise, sơ̆ng buơl guñu pơrpoh-c̆ơ pơnuaĭ adăt-adia nư̆n yàu hơrơi sa'bat lăm du sàng pơtòm.”
21 Porque Moisés, desde muitas gerações, tem em cada cidade seus pregadores, pois que ele é lido nas sinagogas todos os sábados.
22 Hơdơi mư̆ng nư̆n, du mơnih tơdi-tơdài sơ̆ng mơnih gơnuăr-tha găm sơ̆ng abih Tơrpuơl Goh-Sơc̆ih ngă-nìn rơwah du mơnih lăm buơl guñu tô nau sơ̆ng Pôl sơ̆ng 'Banaba truh tơ Antiôt. Buơl guñu rơwah-pơđăr Juđa, kŭng angăn la 'Baraba sơ̆ng Sila, la dua aràng mơnih dò lăm tơrpuơl du mơnih apăn-akŏ tơkrah buơl adơi-ai păng-tui Yàng,
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos com toda a comunidade escolher homens dentre eles e enviá-los a Antioquia com Paulo e Barnabé: Judas, que tinha o sobrenome de Barsabás, e Silas, homens notáveis entre os irmãos.
23 bloh nư̆n jào tơ buơl guñu sa blah bơ-àr wă pơyoa, wă yơu ni:
23 Por seu intermédio enviaram a seguinte carta: "Os apóstolos e os anciãos aos irmãos de origem pagã, em Antioquia, na Síria e Cilícia, saúde!
24 Kơyoa buơl dơlhă hũ mơhư̆ thơu lài, hũ du mơnih mư̆ng tơkrah buơl dơlhă, yah lài 'buh hũ buơl dơlhă jào-pơđăr, bloh nau truh đờm tơgrơ̆ pơnuaĭ ngă tơ hơtai-akŏ buơl adơi-ai sơnư̆ng kơ-ù wĭ-wơ̆.
24 Temos ouvido que alguns dentre nós vos têm perturbado com palavras, transtornando os vossos espíritos, sem lhes termos dado semelhante incumbência.
25 Kơyoa nư̆n, buơl dơlhă sa hơtai-hơtiàn sơ̆ng gơŭ ngă-nìn jào-pơđăr du mơnih ni nau găm sơ̆ng dua aràng mơnih buơl dơlhă uơ̆n-rơnăm biă la 'Banaba sơ̆ng Pôl, truh sơ̆ng buơl adơi-ai.
25 Assim nós nos reunimos e decidimos escolher delegados e enviá-los a vós, com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 Dua aràng mơnih ni la du mơnih hũ kŏng prah-luơi pơnuaĭ hơdiŭ drơi kơyoa mư̆ng angăn Yàng Jêsu Krist, la Yàng buơl gudrơi.
26 homens que têm exposto suas vidas pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Yơu nư̆n, buơl dơlhă hũ rơwah-pơđăr Juđa sơ̆ng Sila truh, tô rùp-phŭn buơl guñu rơŭ đờm sơ̆ng buơl adơi-ai mư̆ng tơgrơ̆ pơnuaĭ nư̆n.
27 Enviamos, portanto, Judas e Silas que de viva voz vos exporão as mesmas coisas.
28 Kơyoa Yàng Bơngă Sơc̆ih-Sri sơ̆ng buơl dơlhă 'buh lài, siàm rơlau abih la 'buh daŭ tơ ngŏ bra buơl adơi-ai sa gui-anòng traŭ lơi pơkơ̆n. Bloh buơl adơi-ai păl ngă du pơnuaĭ ni:
28 Com efeito, pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor outro peso além do seguinte indispensável:
29 Nư̆n la buơl adơi-ai juơi 'bơ̆ng du phơ̆n juh rùp-ràk, juơi 'bơ̆ng drah, juơi 'bơ̆ng rơlo du jơi-phơ̆n mơtai bơlhăt, sơ̆ng juơi ngă glài dri-sơnoh bŭng-pơkăl. Nư̆n la tơgrơ̆ pơnuaĭ bloh buơl adơi-ai păl wèr-pơkăl. Dò kơjăp krơu lăm Yàng!”
29 que vos abstenhais das carnes sacrificadas aos ídolos, do sangue, da carne sufocada e da impureza. Dessas coisas fareis bem de vos guardar conscienciosamente. Adeus!
30 Yơu nư̆n, hơdơi tŭ apăn tơngàn sơ̆ng Tơrpuơl Goh-Sơc̆ih tô nau jơlàn, buơl guñu trŭn tơ Antiôt, pơgùm-pơjŭm abih buơl adơi-ai wơ̆ sơ̆ng jào bơ-àr pơyoa.
30 Tendo-se despedido, a delegação dirigiu-se a Antioquia. Ali reuniram a assembléia e entregaram a carta.
31 Hơdơi tŭ pơrpoh-c̆ơ bơ-àr pơyoa, abih tơgrơ̆ mơnih sờh-sài biă kơyoa mư̆ng du pơnuaĭ pơluơ-pơrơngài nư̆n.
31 À sua leitura, todos se alegraram com o estímulo que ela trazia.
32 Juđa sơ̆ng Sila la du mơnih gơnuăr-hwơ̆r, kŭng mă lô pơnuaĭ pơto-mơblàng tô pơto-kơkơi sơ̆ng ngă tơ buơl adơi-ai hũ pràn-kơjăp hơtai-hơtiàn rơlau.
32 Judas e Silas, que eram também profetas, dirigiam aos irmãos muitas palavras de exortação e de animação.
33 Hơdơi tŭ dò tơ anih nư̆n lăm sa-sĭt hơrơi, buơl guñu hũ buơl adơi-ai nau pơrlau gài mơrai wơ̆ rĭng-lơngai sơ̆ng du mơnih hũ pơđăr buơl guñu nau.
33 Demoraram-se ali por algum tempo. Foram depois pelos irmãos despedidos em paz, voltando aos que lhos tinham enviado.
34 Bloh Sila nư̆n ngă-nìn dò wơ̆, mĭn sa aràng Juđa nau.
34 {A Silas contudo, pareceu bem ficar ali, e Judas partiu sozinho.}
35 Bloh Pôl sơ̆ng 'Banaba nư̆n dò wơ̆ lăm Antiôt, sa hơtai-hơtiàn sơ̆ng du mơnih pơkơ̆n pơto-akhàn Pơnuaĭ-Siàm sơ̆ng pơto-pơsài pơnuaĭ Yàng.
35 Paulo e Barnabé detiveram-se também em Antioquia, ensinando e pregando com muitos outros a palavra do Senhor.
36 Hơdơi mư̆ng nư̆n 'buh suơi, Pôl đờm sơ̆ng 'Banaba: “Buơl gudrơi gài wơ̆ c̆uă-rơwăng bĕ du buơl adơi-ai lăm yàu plơi-prŏng bloh buơl gudrơi hũ pơto-akhàn pơnuaĭ Yàng, c̆ơ buơl guñu hơyơu lơi.”
36 Ao termo de alguns dias, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar os irmãos por todas as cidades onde temos pregado a palavra do Senhor, para ver como estão passando.
37 'Banaba khiăng ba găm Jăng kŭng angăn la Mak tui.
37 Barnabé queria levar consigo também João, que tinha por sobrenome Marcos.
38 Bloh Pôl nư̆n 'buh khiăng ba Mak tui, kơyoa Mak hũ luơi dua aràng buơl guñu tơ Pamphili, 'buh nau ngă bruă găm sơ̆ng buơl guñu.
38 Paulo, porém, achava que não devia ser admitido quem se tinha separado deles em Panfília e não os havia acompanhado no ministério.
39 Kơyoa nư̆n, tơkrah dua aràng buơl guñu hũ pơnuaĭ tămpơrjai-mơsau gơŭ, tơ̆l truh dua aràng păl pơklah-krơi: 'Banaba ba Mak đì ahò nau tơ aguăn ia-tơsì C̆iprơ.
39 Houve tal discussão que se separaram um do outro, e Barnabé, levando consigo Marcos, navegou para Chipre.
40 Dò Pôl nư̆n rơwah Sila. Hơdơi tŭ hũ buơl adơi-ai iơu-lài jào drơi tơ pơnuaĭ anĭt-brơi-soh Yàng, dua aràng buơl guñu tơbiă nau.
40 Paulo, porém, tendo escolhido Silas, e depois de ter sido recomendado pelos irmãos à graça do Senhor, partiu.
41 Ñu nau lăm abih c̆àr Siri sơ̆ng Silisi, ngă tơ abih du Tơrpuơl Goh-Sơc̆ih hũ pràn kơjăp.
41 Ele percorreu a Síria, a Cilícia, confirmando as comunidades.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.