Atos 14

Chru (CJE) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Tơ Ikôni, Pôl sơ̆ng 'Banaba nau tơma lăm sàng pơtòm mơnih Juđa sơ̆ng kŭng pơto-akhàn yơu nư̆n rơi, ngă tơ lô mơnih Juđa sơ̆ng mơnih Grek păng-tui Yàng.
1 A mesma coisa aconteceu na cidade de Icônio. Paulo e Barnabé entraram na sinagoga e falaram de tal maneira, que muitos judeus e não judeus creram.
2 Bloh du mơnih Juđa 'buh păng-tui nư̆n pơsŭt-pơđăr du mơnih lăm buơl làng agàh, ngă tơ hơtai-akŏ buơl guñu sơnư̆ng jơhà tămdră-wơ̆ sơ̆ng du adơi-ai păng-tui Yàng.
2 Mas os judeus que não creram atiçaram os não judeus contra os cristãos.
3 Kơyoa nư̆n, Pôl sơ̆ng 'Banaba păl dò wơ̆ tơ anih nư̆n suơi hơrơi, hĭl-kơjăp hơtai-hơtiàn pơto-akhàn mư̆ng Yàng, sơ̆ng Yàng angui tơngàn buơl guñu ngă lô pơnuaĭ-c̆rih nàl-krơi tô ngă grơh tơ jơlàn pơnuaĭ anĭt-brơi-soh Pô.
3 Os apóstolos ficaram muito tempo em Icônio, falando com coragem a respeito do Senhor Jesus. E o Senhor mostrava que a mensagem deles sobre a sua graça era verdadeira, pois ele dava a eles o poder de fazer milagres e maravilhas.
4 Bloh buơl làng lăm plơi-prŏng pơklah-krơi ngă dua tơrpuơl: sa tơrpuơl nư̆n tui mơnih Juđa, dò tơrpuơl dih nư̆n tui dua aràng mơnih tơdi-tơdài.
4 Os moradores da cidade estavam divididos: alguns apoiavam os judeus, e outros eram a favor dos apóstolos.
5 Tŭ nư̆n, du mơnih buơl làng agàh sơ̆ng mơnih Juđa găm sơ̆ng du mơnih apăn-akŏ buơl guñu, tămbơyai sơ̆ng gơŭ duah pơnuaĭ ngă jơhà-pơmơlơu sơ̆ng prah pơtơu dua aràng mơnih tơdi-tơdài.
5 Então os não judeus e os judeus, juntos com os seus chefes, resolveram maltratar os apóstolos e matá-los a pedradas.
6 Hũ thơu mư̆ng pơnuaĭ nư̆n, dua aràng mơnih tơdi-tơdài pleh nau tơ Listrơ sơ̆ng Đerbơ, la du plơi-prŏng dò lăm c̆àr Likaoni sơ̆ng du anih tòmdăr c̆àr nư̆n.
6 Quando Paulo e Barnabé souberam disso, fugiram para Listra e Derbe, cidades do distrito da Licaônia, e para as regiões vizinhas.
7 Tơ du anih nư̆n, dua aràng buơl guñu sơđaŭ pơto-akhàn Pơnuaĭ-Siàm.
7 E ali anunciaram o evangelho .
8 Lăm Listrơ hũ sa aràng mơnih dih kơđòng mơtai abih dua gah tơkai, hũ aràng ba truh daŭ dò guh tơ anih nư̆n. Mơnih nư̆n kơđòng joh-je mư̆ng tŭ pơrpa hũ đih apui tơbiă mư̆ng tŭng ame, nư̆n ka tŭ lơi nau jiơ̆ng.
8 Na cidade de Listra havia um homem que estava sempre sentado porque era aleijado dos pés. Ele havia nascido aleijado e nunca tinha andado.
9 Ñu dò guh păng Pôl pơto-mơblàng. Pôl c̆ơ nĭ-tơpă tơ ñu sơ̆ng 'buh ñu hũ pơnuaĭ păng-tui tô hũ pơsồ-pơsaih,
9 Esse homem ouviu as palavras de Paulo, e Paulo viu que ele cria que podia ser curado. Então olhou firmemente para ele
10 nư̆n đờm prŏng: “Tơgồ dò dơ̆ng tơpă bĕ!” Ñu tơgồ sừp mư sơ̆ng yàm nau.
10 e disse em voz alta: — Levante-se e fique de pé! O homem pulou de pé e começou a andar.
11 Tơrpuơl buơl làng 'buh bruă Pôl hũ ngă, nư̆n driau prŏng sơ̆ng ia Likaoni: “Du yàng hũ mă rùp jơi anà mơnih trŭn sơ̆ng buơl gudrơi!”
11 Quando o povo viu o que Paulo havia feito, começou a gritar na sua própria língua: — Os deuses tomaram a forma de homens e desceram até nós!
12 Buơl guñu angăn 'Banaba la yàng Jubite sơ̆ng Pôl la yàng Merkur, kơyoa ñu la mơnih đờm pơto-mơblàng phŭn.
12 Eles deram o nome de Júpiter a Barnabé e o de Mercúrio a Paulo, porque era Paulo quem falava.
13 Mơnih apăn-akŏ pơyă phơ̆n c̆ĕ-dơlbăt tơ yàng Jubite hũ bơmùng tơ agàh plơi-prŏng, apăn lơmo tơno sơ̆ng dwàng-bơnga truh tơ anaŭ bơh 'băng plơi-prŏng, khiăng găm sơ̆ng buơl làng pơyă phơ̆n c̆ĕ-pơyơ̆r duh-dơlbăt tơ du mơnih tơdi-tơdài.
13 O templo de Júpiter ficava na entrada da cidade, e o sacerdote desse deus trouxe bois e coroas de flores para o portão da cidade. Ele e o povo queriam matar os animais numa cerimônia religiosa e oferecê-los em sacrifício a Barnabé e a Paulo.
14 Hũ mơhư̆ thơu mư̆ng pơnuaĭ nư̆n, dua aràng mơnih tơdi-tơdài la 'Banaba sơ̆ng Pôl hĕt ào drơi, brồ tơma tơkrah tơrpuơl mơnih lô, sơ̆ng đờm prŏng:
14 Quando os dois apóstolos souberam disso, rasgaram as suas roupas, correram para o meio da multidão e gritaram:
15 “Ơ buơl adơi-ai, kơđa hơgĕ buơl adơi-ai ngă pơnuaĭ nư̆n? Buơl dơlhă mĭn la mơnih bơhiàn mơhiơ̆ yơu buơl adơi-ai rơi. Buơl dơlhă pơto-akhàn Pơnuaĭ-Siàm tô buơl adơi-ai klà luơi du rơ̆p-rùp 'buh kwơ-màng dih bloh gài mơrai wơ̆ sơ̆ng Yàng Pô Lơngì, la Yàng hơdiŭ rài pơdò rài, la Pô hũ c̆rơ̆ng-tơbiă lơngì, lơ̆n-tơnah, ia-tơsì, sơ̆ng abih tơgrơ̆ jơi-phơ̆n lăm nư̆n.
15 — Amigos, por que vocês estão fazendo isso? Nós somos apenas seres humanos, como vocês. Estamos aqui anunciando o evangelho a vocês para que abandonem essas coisas que não servem para nada. Convertam-se ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo o que existe neles.
16 Lăm du rài dơlhơu, Pô luơi tơ tơgrơ̆ buơl làng nau tui jơlàn-sơnah krơi buơl guñu.
16 No passado Deus deixou que todos os povos andassem nos seus próprios caminhos.
17 Bloh yah yơu nư̆n, Pô sơđaŭ mĭt ngă grơh mư̆ng rùp-phŭn drơi sơ̆ng bruă brơi pơnuaĭ lơngai-siàm, ngă hơjàn mư̆ng ngŏ lơngì trŭn, brơi tơ brơñàn-blàn lô bơnga boh, phơ̆n kơya 'bơ̆ng dơlah-dơlài, ngă tơ hơtai-hơtiàn buơl adơi-ai baŭ-bèng pơnuaĭ sờh-sài.”
17 Mas Deus sempre mostra quem ele é por meio das coisas boas que faz: é ele quem manda as chuvas do céu e as colheitas no tempo certo; é ele quem dá também alimento para vocês e enche o coração de vocês de alegria.
18 Yah dua aràng mơnih tơdi-tơdài đờm abih pơnuaĭ yơu nư̆n bơjơ, bloh kŭng păl gleh-glăr biă nư̆n ka c̆ơkhă-pơkơŭ jiơ̆ng buơl làng pơyă phơ̆n duh-dơlbăt tơ dua aràng buơl guñu.
18 Mesmo depois de terem dito isso, os apóstolos tiveram muita dificuldade para evitar que o povo matasse os animais em sacrifício a eles.
19 Tŭ nư̆n, hũ du mơnih Juđa mư̆ng Antiôt sơ̆ng Ikôni truh, pơsŭt-pơđăr buơl làng. Buơl guñu prah pơtơu Pôl, bloh nư̆n hua Pôl tơbiă tơ agàh plơi-prŏng, kơyoa buơl guñu sơnư̆ng lài Pôl mơtai bơjơ.
19 Alguns judeus que tinham vindo das cidades de Antioquia e de Icônio conseguiram o apoio da multidão, apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, porque pensavam que ele tinha morrido.
20 Bloh tŭ du mơnih tui-mơgru truh dò dơ̆ng tòmdăr ñu, nư̆n Pôl tơgồ dơ̆ng sừp mư sơ̆ng nau tơma lăm plơi-prŏng. Hơrơi hơdơi, Pôl nau sơ̆ng 'Banaba truh tơ plơi-prŏng Đerbơ.
20 Mas, quando os cristãos se ajuntaram em volta dele, ele se levantou e entrou na cidade de novo. E no dia seguinte Paulo e Barnabé partiram para a cidade de Derbe.
21 Hơdơi tŭ Pôl sơ̆ng 'Banaba hũ pơto-akhàn Pơnuaĭ-Siàm lăm plơi-prŏng nư̆n sơ̆ng dŏng lô mơnih tơbiă jiơ̆ng mơnih tui-mơgru Yàng, buơl guñu gài mơrai wơ̆ tơ plơi-prŏng Listrơ, plơi-prŏng Ikôni, sơ̆ng plơi-prŏng Antiôt,
21 Paulo e Barnabé anunciaram o evangelho em Derbe, e muitos moradores daquela cidade se tornaram seguidores de Jesus. Depois voltaram para as cidades de Listra, Icônio e Antioquia da Pisídia.
22 ngă kơjăp-pràn hơtai-hơtiàn du mơnih tui-mơgru, pơto-kơkơi buơl guñu păng-rơmiă kơjăp pơnuaĭ păng-tui, sơ̆ng đờm lài buơl gudrơi păl kŏng ơnòng lô pơnuaĭ pơđì-pơđoa gleh-glăr nư̆n ka hũ tơma jiơ̆ng lăm lơgăr Yàng Pô Lơngì.
22 Eles animavam os cristãos e lhes davam coragem para ficarem firmes na fé. E também ensinavam que era preciso passar por muitos sofrimentos para poder entrar no Reino de Deus .
23 Hơdơi tŭ rơwah-pồ du mơnih gơnuăr-tha lăm yàu Tơrpuơl Goh-Sơc̆ih, dua ràng mơnih tơdi-tơdài iơu-lài, wèr 'bơ̆ng sơ̆ng jào du mơnih nư̆n tơ Yàng, la Pô drơi păng-gơnừm.
23 Em cada igreja os apóstolos escolhiam presbíteros . Eles oravam, jejuavam e entregavam os presbíteros à proteção do Senhor, em quem estes haviam crido.
24 Dua aràng mơnih tơdi-tơdài nau găn c̆àr Pisiđi bloh truh tơ c̆àr Pamphili.
24 Então Paulo e Barnabé atravessaram o distrito da Pisídia e chegaram até a província da Panfília.
25 Hơdơi tŭ buơl guñu pơto-akhàn Pơnuaĭ Yàng lăm plơi-prŏng Perje, buơl guñu nau trŭn tơ plơi-prŏng Attali.
25 Anunciaram a palavra em Perge e depois foram para o porto de Atália.
26 Mư̆ng anih nư̆n, buơl guñu đì ahò mơrai wơ̆ tơ Antiôt, la anih mư̆ng dơlhơu buơl guñu hũ jào tơ pơnuaĭ anĭt-brơi-soh Yàng Pô Lơngì, tô ngă gơnuăr bruă bloh buơl guñu pơrpa ngă wĭl-tơ̆l.
26 Dali foram de navio para Antioquia da Síria, onde eles haviam sido entregues aos cuidados de Deus, para o trabalho que agora estavam terminando.
27 Tŭ truh anih, Pôl sơ̆ng 'Banaba jà abih Tơrpuơl Goh-Sơc̆ih pơtòm-pơjŭm wơ̆, bloh nư̆n đờm akhàn wơ̆ mư̆ng abih tơgrơ̆ bruă Yàng Pô Lơngì hũ ngă găm sơ̆ng buơl guñu, mư̆ng bruă hơyơu lơi Pô hũ pơh bơh 'băng pơnuaĭ păng-tui tơ du buơl làng agàh.
27 Quando chegaram lá, reuniram as pessoas da igreja e contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles. E contaram como ele tinha aberto o caminho para que os não judeus também cressem.
28 Dua aràng buơl guñu dò wơ̆ tơ anih nư̆n suơi hơrơi sơ̆ng du mơnih tui-mơgru.
28 E ficaram muito tempo ali com os seguidores de Jesus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.