Romanos 4

Hmooh hmëë he- ga-jmee Jesucristo; Salmos (CHZNTPS) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 ¿Heeˉ leꜘ jähˊ jneˊ kihˈ Abraham dsaˉ maˉgyu̱hˉ jnänˋ, haˉ läꜙ gaꜙjä̱yꜘ kya̱a̱hˊ juuˈ laˉ?
1 Portanto, que diremos do nosso antepassado Abraão?
2 Cherˊmahꜗ Abraham gaꜙla̱a̱ꜗ llu̱u̱ꜗ kya̱a̱hˊ läꜙjëꜙ heˉ lluꜗ heˉ gaꜙjmeeyꜘ, leꜘ baˊ maˊ jmä̱ä̱yˈ hñiiyꜘ jø̱ø̱hˈ chaˊnëˊ Dio, pero saꜙ laꜗ läꜙja̱ˉ.
2 Se de fato Abraão foi justificado pelas obras, ele tem do que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 Nʉʉˉ daˊ hnähꜘ haˉ läꜙ jähꜘ jeeˊ naˉsɨɨˉ juuˈ kihꜗ Dio: “Gaꜙjmeeꜘ Abraham dsooꜘ dsëꜗ kihꜗ Dio, heˉja̱ˉ gaꜙjmeeꜘ Dio kwa̱a̱t˜ la̱a̱yꜗ ja̱a̱ˉ hi̱ˉ llu̱u̱ꜗ.”
3 Que diz a Escritura? "Abraão creu em Deus, e isso lhe foi creditado como justiça".
4 Pero ja̱a̱ˉ hi̱ˉ jmeeꜙ taˊ, saꜙ laꜗ kwa̱a̱t˜ heˉ laˊ hyoyhꜙ jñeeyˈ. Kihꜗ heˉ ä̱ä̱ˉ dsaˉ kiyhꜗ, heˉja̱ˉ baˊ ja̱ˉ të̱ë̱yh˜ jñeeyˈ.
4 Ora, o salário do homem que trabalha não é considerado como favor, mas como dívida.
5 Hiꜙ ja̱a̱ˉ hi̱ˉ saꜙ maˉjmeeꜘ taˊ lluˈ, cherˊmahꜗ gaꜙjmeeyꜘ dsooꜘ dsëyꜗ kihꜗ hi̱ˉ jmä̱ä̱˜ llu̱u̱ꜗ dsaˉ hi̱ˉ ä̱ä̱ˉ dsooˊ, Dio jmeeꜗ kwa̱a̱t˜ llu̱u̱yꜗ, kihꜗ heˉ maˉdsooꜘ dsëyꜗ.
5 Todavia, àquele que não trabalha, mas confia em Deus que justifica o ímpio, sua fé lhe é creditada como justiça.
6 Ja̱ˉbaˊ läꜙja̱ˉ gaꜙhlëëhꜘ David haˉ läꜙko̱o̱ˉ lluꜗ laꜗ kihꜗ dsaꜙ, cherˊmahꜗ Dio jähꜘ la̱a̱yꜗ llu̱u̱ꜗ maꜙkeꜙ saꜙ chaˉ taˊ lluˈ heˉ maˉjmeeyꜘ.
6 Davi diz a mesma coisa, quando fala da felicidade do homem a quem Deus credita justiça independente de obras:
7 Gaꜙjäyhꜘ:
7 "Como são felizes aqueles que têm suas transgressões perdoadas, cujos pecados são apagados.
8 Lluꜗ laꜗ kihꜗ dsaˉñʉʉhˉ cherˊmahꜗ saꜙ jmeeꜙ Dio kwa̱a̱t˜ dsoˊkyeˉ kiyhꜗ.
8 Como é feliz aquele a quem o Senhor não atribui culpa".
9 Heˉ lluꜗ laˉ ¿cheˊ maꜙlaꜙ heˉ kihꜗ hi̱ˉ gaꜙwɨ̱hꜘ jmɨˉngoꜗ kihꜗ baˊ o cheˊ saꜙ laꜗ kihꜗ hi̱ˉ saꜙ gaꜙwë̱hꜘ kihꜗ kaˉlähꜘ? Nʉʉˉ daˊ haˉ läꜙ laꜗ, naꜗ heˉ maˉjähˊ jneˊ, gaꜙjmeeꜘ Dio kwa̱a̱t˜ llu̱u̱ꜗ Abraham kihꜗ heˉ gaꜙläꜙdsooꜘ dsëyꜗ.
9 Destina-se esta felicidade apenas aos circuncisos ou também aos incircuncisos? Já dissemos que, no caso de Abraão, a fé lhe foi creditada como justiça.
10 ¿Haˉ läꜙ maˊ la̱a̱ˈ Abraham läꜙ maˊ gaꜙjmeeꜘ Dio kwa̱a̱t˜ llu̱u̱yꜗ? ¿Cheˊ maˉnaˉwɨ̱hˊ jmɨˉngoꜗ kiyhꜗ o saꜙ maˉnaˉwɨ̱hˊ? Saꜙ maˊ naˉwɨ̱hˊ jmɨˉngoꜗ kiyhꜗ ji̱i̱ˉ ja̱ˉ.
10 Sob quais circunstâncias? Antes ou depois de ter sido circuncidado? Não foi depois, mas antes!
11 Gaꜙhe̱e̱hˉ baˊ Abraham heˉ gaꜙwɨ̱hꜘ jmɨˉngoꜗ kiyhꜗ, madaꜚ kihꜗ Dio. Heˉ ja̱ˉ laꜗ läꜙko̱o̱ˉ heˉ ta̱a̱yꜙ ñeˈ mahꜗ lii˜ llu̱u̱yꜗ kya̱a̱hˊ heˉ maˉdsooꜘ dsëyꜗ kihꜗ Dio. Pero maˉdsooꜘ baˊ dsëyˈ jä̱ä̱ꜗ ja̱ˉgaˊ ʉ̱ʉ̱hꜙ jmɨˉngoꜗ kiyhꜗ. Hiꜙ läꜙja̱ˉ gaꜙla̱a̱yꜗ jmiiˉ läꜙjë̱ë̱ꜙ dsaˉ hi̱ˉ maˉdsooꜘ dsëꜗ kihꜗ Dio maꜙkeꜙ saꜙ naˉwɨ̱hˊ jmɨˉngoꜗ kiyhꜗ. Läꜙja̱ˉ jmeeꜗ Dio kwa̱a̱t˜ llu̱u̱yꜗ kaˉlähꜘ läꜙjë̱ë̱ꜙ dsaˉ heꜘ, kya̱a̱hˊ heˉ maˉdsooꜘ dsëyꜗ.
11 Assim ele recebeu a circuncisão como sinal, como selo da justiça que ele tinha pela fé, quando ainda não fora circuncidado. Portanto, ele é o pai de todos os que crêem, sem terem sido circuncidados, a fim de que a justiça fosse creditada também a eles;
12 Hiꜙ la̱a̱yꜗ jmiiˉ hi̱ˉ gaꜙwɨ̱hꜘ jmɨˉngoꜗ kihꜗ kaˉlähꜘ, pero ja̱ꜙ maꜙlaꜙ kihꜗ heˉ gaꜙwɨ̱hꜘ kihꜗ ja̱ˉ, kihꜗ heˉ maˉdsooꜘ dsëyꜗ läꜙko̱o̱ˉ gaꜙjmeeꜘ dsooꜘ dsëꜗ tääˋ jnänˋ Abraham, jä̱ä̱ꜗ ja̱ˉgaˊ ʉ̱ʉ̱hꜙ jmɨˉngoꜗ kiyhꜗ.
12 e é igualmente o pai dos circuncisos que não somente são circuncisos, mas também andam nos passos da fé que teve nosso pai Abraão antes de passar pela circuncisão.
13 Ja̱ꜙ taꜙlaꜙ kihꜗ heˉ maˊ høøꜙ Abraham ley kihꜗ Moisé, laꜗ kwa̱a̱t˜ hyoyhꜙ kya̱a̱hˊ jo̱o̱ꜘsɨɨyhˊ läꜙ gaꜙdsaꜗ jmɨˉgyʉʉꜙ. Dio gaꜙbä̱ä̱hˉ hñiiꜘ kwëëyhꜗ Abraham, kihꜗ heˉ gaꜙla̱a̱yꜗ llu̱u̱ꜗ, läꜙlluꜗ heˉ gaꜙläꜙdsooꜘ dsëyꜗ baˊ.
13 Não foi mediante a lei que Abraão e a sua descendência receberam a promessa de que ele seria o herdeiro do mundo, mas mediante a justiça que vem da fé.
14 Waˊraˉ jähꜘ kihꜗ hi̱ˉ høøꜙ ley hyoyhꜙ he̱e̱yꜚ ja̱ˉbaˊ heˉ hyohꜙ dsaˉ kya̱a̱ꜗ Abraham, moꜙsoꜙ jmääꜗ taˊ heˉ maˉdsooꜘ dsëꜗ dsaˉ hiꜙ jä̱ꜗ taꜙ kooꜘ heˉ gaꜙbä̱ä̱hˉ Dio hñiiꜘ kya̱a̱hˊ Abraham, cherˊmahꜗ läꜙja̱ˉ laꜗ.
14 Pois se os que vivem pela lei são herdeiros, a fé não tem valor, e a promessa é inútil;
15 Kihꜗ heˉ chaˉ ley, heˉja̱ˉ gwaꜘ yaˉjë̱ë̱ˈ dsëꜗ Dio kya̱a̱hˊ jneˊ hi̱ˉ saꜙ miˉteꜗ ley. Pero jeeˊ saꜙ chaˉ ley, saꜙ cha̱a̱ˉ hi̱ˉ dsaˉhlä̱ä̱hꜙ kihꜗ.
15 porque a lei produz a ira. E onde não há lei, não há transgressão.
16 Heˉ gaꜙbä̱ä̱hˉ Dio hñiiꜘ kya̱a̱hˊ Abraham, laꜗ kya̱a̱hˊ heˉ maˉdsooꜘ dsëyꜗ mahꜗ hyoyhꜙ heˉ laˊ hyoyhꜙ baˊ. Läꜙjwëꜘ ja̱ˉ jä̱ꜗ ko̱o̱ˉ hwehˉ hmoohˊ heˉ gaꜙjmeeꜘ Dio kya̱a̱yhˊ, läꜙ maˊ gaꜙjäyhꜘ jmeeyꜗ lluꜗ kihꜗ läꜙjë̱ë̱ꜙ saˊju̱ˉ kiyhꜗ. Hiꜙ ja̱ꜙ maꜙlaꜙ kihꜗ hi̱ˉ høøꜙ ley gaꜙjäyhꜘ läꜙja̱ˉ. Laꜗ kihꜗ läꜙjë̱ë̱ꜙ hi̱ˉ maˉdsooꜘ dsëꜗ baˊ ja̱ˉ, läꜙko̱o̱ˉ gaꜙläꜙdsooꜘ dsëꜗ hñiiꜘ Abraham hi̱ˉ la̱a̱ꜗ tääˋ kihˈ läꜙjë̱ë̱ꜙ jneˊ.
16 Portanto, a promessa vem pela fé, para que seja de acordo com a graça e seja assim garantida a toda a descendência de Abraão; não apenas aos que estão sob o regime da lei, mas também aos que têm a fé que Abraão teve. Ele é o pai de todos nós.
17 Läꜙlaˉ naˉsɨɨˉ kiyhꜗ: “Gaꜙlla̱a̱nꜙ hneˉ mahꜗ le̱e̱hꜘ tääˋ kya̱a̱ˈ jwë̱ë̱ꜘ dsaˉ”, gaꜙjähꜘ Dio. Heˉja̱ˉ la̱a̱yꜗ tääˋ jnänˋ chaˊnëˊ Dio. Jëëhꜘ, gaꜙjmeeyꜘ dsooꜘ dsëyꜗ kihꜗ Dio hi̱ˉ miˉji̱i̱hˋ hi̱ˉ maˉnaˉju̱u̱ˊ, heꜘ baˊ Dio hi̱ˉ hlëëhꜙ kihꜗ heˉ saꜙ gaˊ maˉchaˉ, läꜙko̱o̱ˉ heˉ maˉchaˉ baˊ.
17 Como está escrito: "Eu o constituí pai de muitas nações". Ele é nosso pai aos olhos de Deus, em quem creu, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência coisas que não existem, como se existissem.
18 Heˉ moꜙsoꜙ kye̱ˉ dsaˉ oˉjø̱hꜙ dsëˉ leꜘ, pero Abraham gaꜙka̱ꜗ baˊ oˉjø̱hꜙ dsëˉ, gaꜙläꜙdsooꜘ dsëyꜗ heˉ gaꜙjähꜘ Dio, heˉja̱ˉ gaꜙla̱a̱yꜗ tääˋ kihˈ jwë̱ë̱ꜘ dsaˉ läꜙko̱o̱ˉ gaꜙjähꜘ Dio sɨɨyhꜙ: “Läꜙlaˉ läˉjwë̱ë̱ꜘ dsaˉ kya̱a̱hꜗ.”
18 Abraão, contra toda esperança, em esperança creu, tornando-se assim pai de muitas nações, como foi dito a seu respeito: "Assim será a sua descendência".
19 Läꜙko̱o̱ˉ maˊ gaꜙläꜙdsooꜘ dsëyꜗ, saꜙ gaꜙhwa̱a̱yꜘ. Saꜙ gaꜙka̱yꜗ niꜙ miihˉ hʉʉˊdsëˉ kihꜗ heˉ maˉgyu̱yhˉ. Moꜙsoꜙ cha̱a̱yˉ chaˉmiihˉ jmɨɨˊ läꜙko̱o̱ˉ maˊ la̱a̱yˈ. Ji̱i̱ˉ ja̱ˉ, miihˉ gaˊ saꜙ maˊ hä̱ä̱yˊ hñaˉlooꜘ ji̱ˉñeˉ. Hiꜙ saꜙ gaꜙka̱yꜗ chaˉmiihˉ hʉʉˊdsëˉ kihꜗ Sara dsaˉmëꜘ kya̱a̱yꜗ, hi̱ˉ saꜙ maˊ leꜘ maˊ ka̱a̱ˈ gyʉ̱ʉ̱ˉ.
19 Sem se enfraquecer na fé, reconheceu que o seu corpo já estava sem vitalidade, pois já contava cerca de cem anos de idade, e que também o ventre de Sara já estava sem vitalidade.
20 Niꜙ saꜙ gaꜙjehꜗ dsëyꜗ, saꜙ jaꜗ hʉʉˊdsëˉ kiyhꜗ maˊ jäyhꜙ saꜙ leꜘ. Maꜙraꜙ heˉ jmeeꜗ baˊ Dio heˉ jäyhꜘ jmeeyꜗ, maˊ la̱a̱yꜘ. Chaˉgaˊmiihˉ gaꜙläꜙdsooꜘ dsëyꜗ hiꜙ gaꜙkwayꜘ tiˊhmaahˊ kihˈ Dio.
20 Mesmo assim não duvidou nem foi incrédulo em relação à promessa de Deus, mas foi fortalecido em sua fé e deu glória a Deus,
21 Maꜙraꜙ heˉ gaꜙjmeeꜘ bihꜗ dsooꜘ dsëyꜗ heˉ läꜙkë̱hˊ Dio jmɨɨˊ jmeeˈ heˉ gaꜙbä̱ä̱yhˉ hñiiyꜘ.
21 estando plenamente convencido de que ele era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 Heˉ gaꜙläꜙdsooꜘ dsëꜗ Abraham läꜙja̱ˉ, gaꜙjmeeꜘ Dio kwa̱a̱t˜ la̱a̱yꜗ llu̱u̱ꜗ.
22 Em conseqüência, "isso lhe foi também creditado como justiça".
23 Saꜙ hlëëhꜙ maꜙlaꜙ kihꜗ Abraham jeeˊ naˉsɨɨˉ juuˈ kihꜗ Dio, heˉ jähꜘ: “Gaꜙla̱a̱yꜗ kwa̱a̱t˜”.
23 As palavras "lhe foi creditado" não foram escritas apenas para ele,
24 Läꜙkye̱ˉ jneˊ la̱a̱ˈ jneˊ kwa̱a̱t˜, kihꜗ heˉ maˉdsooꜘ dsëˉ jneˊ kihˈ Dio, hi̱ˉ gaꜙmiꜙji̱i̱hˋ Jesús Dsaˉjø̱ø̱hˈ jnänˋ jeeˊ kihˈ hi̱ˉ naˉju̱u̱ˊ.
24 mas também para nós, a quem Deus creditará justiça, para nós, que cremos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 Dio gaꜙngëëyꜗ Jesús mahꜗ gaꜙju̱u̱yꜗ kihꜗ läꜙjëꜙ heˉ naˉbä̱ä̱hˋ jneˊ hiꜙ gaꜙmiꜙji̱i̱yhˋ kaˉlähꜘ mahꜗ le̱e̱ꜘ jneˊ llu̱u̱ˈ chaˊnëˊ Dio.
25 Ele foi entregue à morte por nossos pecados e ressuscitado para nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.