Romanos 14

Hmooh hmëë he- ga-jmee Jesucristo; Salmos (CHZNTPS) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 He̱e̱hˋ hnähꜘ hi̱ˉ saꜙ be̱e̱ꜘ kya̱a̱hˊ heˉ maˉdsooꜘ dsëyꜗ. Taꜙ hlë̱ë̱hˋ hnähꜘ kya̱a̱hˊ juuˈ wɨɨꜘ, cherˊmahꜗ saꜙ gaˊ maˉkyʉʉyh˜ läꜙko̱hꜘ hnähꜘ.
1 Ora, ao que é fraco na fé, acolhei-o, mas não para condenar-lhe os escrúpulos.
2 Ko̱ˉlla̱a̱ˊ la̱a̱ꜘ leꜘ baˊ kuyhꜙ läꜙjëꜙ heˉ chaˉ. Hiꜙ ko̱ˉlla̱a̱ˊ hi̱ˉ saꜙ chaˉ beꜘ kihꜗ, kuyhˉ maꜙlaꜙ mɨɨˈ heˉ jngëëˉ dsaˉ baˊ.
2 Um crê que de tudo se pode comer, e outro, que é fraco, come só legumes.
3 Hi̱ˉ la̱a̱ꜘ leꜘ baˊ kuyhꜙ läꜙjëꜙ, saꜙ waˊ miˉkwa̱yhꜗ kihꜗ hi̱ˉ saꜙ kuhˉ. Hiꜙ hi̱ˉ saꜙ kuhˉ, saꜙ waˊ kye̱yꜘ kwa̱a̱t˜ kihꜗ hi̱ˉ kuhˉ, jëëhꜘ maˉhe̱e̱hˉ baˊ Dio kiyhꜗ.
3 Quem come não despreze a quem não come; e quem não come não julgue a quem come; pois Deus o acolheu.
4 ¿Heeˉ la̱a̱hꜗ hneˉ, heˉ kye̱hˊ kwa̱a̱t˜ kihꜗ hi̱ˉ la̱a̱ꜗ kya̱a̱ꜗ jñahꜘ? Hñiiꜘ baˊ dsaˉjʉʉyˊ ñeˉ cheˊ jmeeyꜙ heˉ lluꜗ o cheˊ jmeeyꜙ heˉ hlɨɨhˈ. Pero maꜙraꜙ heˉ goˉhë̱ë̱ˈ bihꜗ lluꜗ, jëëhꜘ Dio chaˉ chaˉmiihˉ beꜘ kihꜗ, saꜙ kwayꜙ jwëˈ tä̱yhꜙ.
4 Quem és tu, que julgas o servo alheio? Para seu próprio senhor ele está em pé ou cai; mas estará firme, porque poderoso é o Senhor para o firmar.
5 Ko̱ˉlla̱a̱ˊ jmeeꜙ kye̱e̱ꜘ gaˊ ko̱o̱ˉ jmɨɨˊ läꜙko̱hꜘ gaˊ jyohꜘ jmɨɨˊ. Hiꜙ cha̱a̱ˉ jñahꜘ kaˉlähꜘ, la̱a̱yꜘ, kweeˉ baˊ laˈ läꜙjëꜙ jmɨɨˊ. Pero läꜙja̱a̱ˉ läꜙja̱a̱ˉ hnähꜘ, ko̱o̱ˉ häˊ baˊ jmeeˊ hnähꜘ hʉʉˊdsëˉ haˉ läꜙ jmeehˈ hnähꜘ.
5 Um faz diferença entre dia e dia, mas outro julga iguais todos os dias. Cada um esteja inteiramente convicto em sua própria mente.
6 Hi̱ˉ høøꜙ ko̱o̱ˉ jmɨɨˊ, kihꜗ Dio baˊ ja̱ˉ jmeeyꜙ. Hi̱ˉ saꜙ jmeeꜙ heˈ kihꜗ ko̱o̱ˉ jmɨɨˊ, kihꜗ Dio baˊ ja̱ˉ jmeeyꜙ kaˉlähꜘ. Hiꜙ hi̱ˉ kuhˉ läꜙjëꜙ nëëˈ, heˉ jmeeyꜙ kihꜗ Dio baˊ ja̱ˉ, jëëhꜘ kwayꜙ tiˊhmaahˊ kihˈ Dio. Hiꜙ hi̱ˉ saꜙ kuhˉ läꜙjëꜙ nëëˈ, läꜙja̱ˉ heˉ jmeeyꜙ kihꜗ Dio baˊ ja̱ˉ, hiꜙ kwayꜙ tiˊhmaahˊ kihˈ Dio kaˉlähꜘ.
6 Aquele que faz caso do dia, para o Senhor o faz. E quem come, para o Senhor come, porque dá graças a Deus; e quem não come, para o Senhor não come, e dá graças a Deus.
7 Jëëhꜘ, niꜙ ja̱a̱ˉ saꜙ cha̱a̱ˉ taˉlaˊ cha̱a̱ˉ hñiiꜘ, hiꜙ niꜙ ja̱a̱ˉ saꜙ ju̱u̱ꜘ taˉlaˊ ju̱u̱ꜘ.
7 Porque nenhum de nós vive para si, e nenhum morre para si.
8 Cherˊmahꜗ cha̱a̱ˉ jneˊ, kihꜗ Dio baˊ ja̱ˉ cha̱a̱ˉ jneˊ. Hiꜙ cherˊmahꜗ gaꜙju̱u̱ꜗ jneˊ, kihꜗ Dio baˊ ja̱ˉ ju̱u̱ꜘ jneˊ. Läꜙja̱ˉ cherˊmahꜗ cha̱a̱ˉ jneˊ o cherˊmahꜗ gaꜙju̱u̱ꜗ jneˊ, la̱a̱ꜗ jneˊ kya̱a̱ˈ Dio baˊ.
8 Pois, se vivemos, para o Senhor vivemos; se morremos, para o Senhor morremos. De sorte que, quer vivamos quer morramos, somos do Senhor.
9 Kihꜗ heˉja̱ˉ, gaꜙju̱u̱ꜗ Cristo hiꜙ gaꜙläꜙji̱i̱yhˋ kaˉlähꜘ mahꜗ le̱e̱yꜘ jʉʉˊ hi̱ˉ maˉnaˉju̱u̱ˊ hiꜙ le̱e̱yꜘ jʉʉˊ hi̱ˉ cha̱a̱ˉ kaˉlähꜘ.
9 Porque foi para isto mesmo que Cristo morreu e tornou a viver, para ser Senhor tanto de mortos como de vivos.
10 Pero hneˉ, ¿heˉlaˈ kye̱hˊ kwa̱a̱t˜ kihꜗ ø̱ø̱hꜗ? Hiꜙ hneˉ kaˉlähꜘ, ¿heˉlaˈ miˉkwa̱hꜚ ø̱ø̱hꜗ? Läꜙjë̱ë̱ꜙ baˊ jneˊ dsaˊnøønˈ chaˊnëˊ Cristo mahꜗ ka̱yꜗ juˈdsooꜘ jnänˋ.
10 Mas tu, por que julgas teu irmão? Ou tu, também, por que desprezas teu irmão? Pois todos havemos de comparecer ante o tribunal de Deus.
11 Jëëhꜘ, läꜙko̱o̱ˉ naˉsɨɨˉ:
11 Porque está escrito: Por minha vida, diz o Senhor, diante de mim se dobrará todo joelho, e toda língua louvará a Deus.
12 Kya̱a̱hˊ juuˈ laˉ dsaˉläˉngëëꜘ jneˊ, läꜙjë̱ë̱ꜙ baˊ jneˊ ngëënˊ kwa̱a̱t˜ jnänˋ chaˊnëˊ Dio.
12 Assim, pois, cada um de nós dará conta de si mesmo a Deus.
13 Heˉja̱ˉ moꜙsoꜙ waˊ kye̱nˊ kwa̱a̱t˜ kihꜗ dsaˉkya̱a̱hnˊ. Lluꜗ gaˊ waˊ jmeenˊ läꜙlaˉ baˊ. Saꜙ waˊ jmeenˊ të̱hˈ ø̱ø̱hꜗ jneˊ niꜙ heˉ jmeeˊ jneˊ jehˈ dsëyꜗ.
13 Portanto não nos julguemos mais uns aos outros; antes o seja o vosso propósito não pôr tropeço ou escândalo ao vosso irmão.
14 Kihꜗ heˉ kya̱a̱hnˊ Jesús Dsaˉjø̱ø̱hˈ jnänˋ, heˉja̱ˉ manꜙ kweeˉ niꜙ ko̱o̱ˉ saꜙ chaˉ heˉ sohꜘ taˉlaˊ sohꜘ hñiiꜘ. Pero cherˊmahꜗ chaˉ heˉ la̱a̱ꜘ dsaˉ sohꜘ, kihꜗ hi̱ˉ heꜘ läꜙ maˉngooꜗ ja̱ˉbaˊ sohꜘ.
14 Eu sei, e estou certo no Senhor Jesus, que nada é de si mesmo imundo a não ser para aquele que assim o considera; para esse é imundo.
15 Cherˊmahꜗ gaꜙjmeehˊ jehꜗ dsëꜗ ø̱ø̱hꜗ, kihꜗ heˉ maˉkuhꜗ ko̱o̱ˉ nëëˈ maꜗ heˉ saꜙ kuyhˉ, heˉ moꜙsoꜙ hnaahꜙ baˊ hnihꜘ ja̱ˉ. Taꜙ he̱e̱ꜙ dsëꜗ ø̱ø̱hꜗ kya̱a̱hˊ heˉ kuhˉ, jëëhꜘ Cristo gaꜙju̱u̱ꜗ kiyhꜗ.
15 Pois, se pela tua comida se entristece teu irmão, já não andas segundo o amor. Não faças perecer por causa da tua comida aquele por quem Cristo morreu.
16 Läꜙja̱ˉ taꜙ kwaˉ jwëˈ hlëëhꜗ dsaˉ wɨɨꜘ kihꜗ ko̱o̱ˉ heˉ jmääꜗ jnänˋ.
16 Não seja pois censurado o vosso bem;
17 Heˉ gaꜙnøøˊ jneˊ kya̱a̱hˊ juuˈ kihꜗ Dio, saꜙ laꜗ kihꜗ heˉ kihˉhi̱hˉ jneˊ. Pero heˉ jmeeˉ jneˊ heˉ lluꜗ, heˉ hiiꜘ tiiˊ jnänˋ kya̱a̱hˊ ø̱ø̱hˈ jneˊ, hiꜙ heˉ jë̱ë̱ˉ dsëˉ jneˊ läꜙko̱o̱ˉ kwaꜙ Jmɨˉlleꜘ Naˉjngɨɨˈ, heˉ ja̱ˉ baˊ kye̱e̱ꜘ jnänˋ.
17 porque o reino de Deus não consiste no comer e no beber, mas na justiça, na paz, e na alegria no Espírito Santo.
18 Cherˊmahꜗ jmeeˊ baˊ jneˊ heˉ naˉ jeeˊ hnäähꜙ jneˊ Cristo, heˉ naˉ baˊ tɨh˜ dsëꜗ Dio hiꜙ läꜙja̱ˉ kaˉlähꜘ tɨh˜ dsëꜗ dsaˉ.
18 Pois quem nisso serve a Cristo agradável é a Deus e aceito aos homens.
19 Heˉja̱ˉ waˊ kwanˊ beꜘ waˊ hnøøhnˊ haˉ läꜙ jeeˊ hɨɨˈ tiiˊ jnänˋ hiꜙ waˊ hnøøhnˊ haˉ läꜙ jeeˊ të̱ë̱ˈ jneˊ chaˉgaˊmiihˉ beꜘ ko̱ˉjø̱hꜘ kya̱a̱hˊ ø̱ø̱hˈ jneˊ.
19 Assim, pois, sigamos as coisas que servem para a paz e as que contribuem para a edificação mútua.
20 Taꜙ he̱e̱ꜙ taˊ kihˈ Dio kya̱a̱hˊ heˉ kuhˉhuhꜘ. Juˈdsooꜘ, gaꜙläꜙjëꜙ baˊ heˉ kihˉhi̱hˉ jneˊ naˉjngɨɨˈ. Pero laꜗ hlɨɨhˈ cherˊmahꜗ gaꜙjehꜗ dsëꜗ ø̱ø̱hꜗ kya̱a̱hˊ heˉ kuhˉhuhꜘ.
20 Não destruas por causa da comida a obra de Deus. Na verdade tudo é limpo, mas é um mal para o homem dar motivo de tropeço pelo comer.
21 Kihꜗ heˉja̱ˉ, lluꜗ gaˊ cherˊmahꜗ saꜙ kuhˈ ngoꜗ, heˉ saꜙ huhˈ jmɨhˈ mɨˈjëhꜗ maˉä̱ä̱ˉ, niꜙ saꜙ jmeehˈ niꜙ ko̱o̱ˉ niꜙ heˉ gaˊ jyohꜘ, heˉ kya̱a̱hˊ jmeehˈ të̱hꜗ ø̱ø̱hꜗ jneˊ.
21 Bom é não comer carne, nem beber vinho, nem fazer outra coisa em que teu irmão tropece.
22 Hiꜙ hneˉ, cheˊ jmeehˉ dsooꜘ lluꜗ baˊ heˉ kuhˉ läꜙjëꜙ, waˊ laˈ kyahꜗ hñaahꜗ baˊ kya̱a̱hˊ Dio. Laꜗ lluꜗ kihꜗ hi̱ˉ saꜙ hnɨɨ˜ hʉʉˊdsëˉ kihꜗ waˊraˉ gaꜙkuyhˉ läꜙjëꜙ heˉ la̱a̱yꜘ lluꜗ.
22 A fé que tens, guarda-a contigo mesmo diante de Deus. Bem-aventurado aquele que não se condena a si mesmo naquilo que aprova.
23 Pero cherˊmahꜗ hi̱ˉ jmeeꜙ to̱ꜗ dsëꜗ kihꜗ heˉ kuhˉhɨ̱yh˜, maˉnaˉbä̱ä̱yhˋ dsooˊ baˊ ja̱ˉ, kihꜗ heˉ saꜙ maˉkuyhˉ läꜙka̱a̱ˉ tuhˉdsëyꜗ. Hiꜙ läꜙja̱ˉ kihꜗ läꜙjëꜙ heˉ jmeeˉ jneˊ, cherˊmahꜗ saꜙ laꜗ kya̱a̱hˊ ko̱o̱ˉ baˊ hʉʉˊdsëˉ, maˉlaꜗ dsoˊkyeˉ baˊ ja̱ˉ.
23 Mas aquele que tem dúvidas, se come está condenado, porque o que faz não provém da fé; e tudo o que não provém da fé é pecado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.