Atos 10

Hmooh hmëë he- ga-jmee Jesucristo; Salmos (CHZNTPS) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Jwɨɨˉ Cesarea maˊ gyaˈ ja̱a̱ˉ dsaˉñʉʉhˉ hi̱ˉ maˊ che̱e̱ˉ Cornelio. Maˊ la̱a̱yˈ dsaˉjø̱ø̱hˈ kya̱a̱ꜗ hña̱ˉla̱a̱ꜘ hløøꜘ hi̱ˉ che̱e̱ˉ Italiana.
1 Morava em Cesareia um homem de nome Cornélio, centurião da coorte chamada Italiana,
2 Dsaˉñʉʉhˉ heꜘ maˊ hnaayhˉ Dio kya̱a̱hˊ läꜙjë̱ë̱ꜙ hi̱ˉ maˊ cha̱a̱ˉ kya̱a̱yꜗ. Hiꜙ maˊ ga̱yhꜙ Dio, maˊ ngɨɨyꜙ kiyhꜗ kihꜗ Dio läꜙjëꜙ jmɨɨˊ, hiꜙ maˊ jmeeyꜙ chaˉmiihˉ beꜘ kihꜗ hi̱ˉ täˉñeeꜘ.
2 piedoso e temente a Deus com toda a sua casa e que fazia muitas esmolas ao povo e, de contínuo, orava a Deus.
3 Jeeˊ gyayˈ ngɨɨyꜙ kiyhꜗ kihꜗ Dio, ko̱ˉhi̱ˊ hnëˉ taꜙ gaꜙhlooꜘ, gaꜙhë̱ë̱ꜘ mɨˈnëyˊ gaꜙjë̱ë̱yꜗ naˉhñaaˈ naˊdsa̱ꜙ ja̱a̱ˉ ángel kya̱a̱ꜗ Dio hi̱ˉ gaꜙheꜗ taꜙ jeeˊ gyayˈ, hi̱ˉ gaꜙjähꜘ:
3 Esse homem observou claramente durante uma visão, cerca da hora nona do dia, um anjo de Deus que se aproximou dele e lhe disse:
4 Mahꜗ gaꜙjë̱ë̱yꜗ ko̱o̱ˉ hwehˉ, Peerꜙ goyhꜙ gaꜙngɨɨyꜘ juuˈ kihꜗ ángel, gaꜙjäyhꜘ:
4 Cornélio! Este, fixando nele os olhos e possuído de temor, perguntou: Que é, Senhor? E o anjo lhe disse: As tuas orações e as tuas esmolas subiram para memória diante de Deus.
5 Che̱e̱ꜙ dsaˉ taꜙ Jope. Waˊ llaˉchiiyhˊ Simón, ja̱ˉbaˊ hi̱ˉ tëëyh˜ Peeˊ, mahꜗ waˊ jäyˉ.
5 Agora, envia mensageiros a Jope e manda chamar Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Hi̱ˉ heꜘ gyaꜗ chaˊnehꜙ kihꜗ jñahꜘ hi̱ˉ che̱e̱ˉ Simón hi̱ˉ miˉlluꜗ looˊ jahꜘ chaˊhooˊ jmɨˉñeehꜚ. Hi̱ˉ heꜘ, jähꜙ heeˉ naˉ jmeehˈ.
6 Ele está hospedado com Simão, curtidor, cuja residência está situada à beira-mar.
7 Maˊ ngaahˈ ángel hi̱ˉ gaꜙhlëëhꜘ kya̱a̱yhˊ, gaꜙtëëhꜗ Cornelio u̱u̱ꜗ dsaˉ hi̱ˉ maˊ jmeeꜙ taˊ kiyhˈ kya̱a̱hˊ ja̱a̱ˉ hløøꜘ hi̱ˉ jwa̱hꜘ kya̱a̱yhˊ hi̱ˉ maˊ miˉteꜗ kihꜗ Dio.
7 Logo que se retirou o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus domésticos e um soldado piedoso dos que estavam a seu serviço
8 Maˉlaꜙ maˉjmeehꜗ Cornelio läꜙjëꜙ juuˈ kihꜗ dsaˉ heꜘ, ja̱ˉgaˊ gaꜙche̱e̱yꜗ taꜙ Jope.
8 e, havendo-lhes contado tudo, enviou-os a Jope.
9 Maˊ gaꜙjnäꜗ jyohꜘ jmɨɨˊ, maˊ ngooˈ gaꜙtëꜘ lla̱ꜗhyooꜙ hiꜙ ngooꜗ yaꜙjä̱hꜙ dsaˉ heꜘ taꜙ Jope. Hor˜ ja̱ˉ gaꜙwɨɨꜗ Peeˊ gyʉʉhˈ jeeˊ gaꜙtëꜘ to̱ꜗ jwë̱ë̱ꜘ hneꜗ, jeeˊ naˊngɨɨyˊ kiyhˈ kihꜗ Dio.
9 No dia seguinte, indo eles de caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao eirado, por volta da hora sexta, a fim de orar.
10 Jaꜗ kyo̱yhꜙ jeeˊ maˊ gyayˈ, hnøøyꜗ maˊ kuyhꜙ. Taˊko̱ˉji̱i̱hˈ jø̱ø̱y˜ jmeeꜙ dsaˉ maꜗ, gaꜙhë̱ë̱ꜘ mɨˈnëyˊ ko̱o̱ˉ heˉ gaꜙmiꜙjnääˉ Dio kiyhꜗ, jeeˊ gyayˈ chu̱u̱yꜘ kya̱a̱hˊ.
10 Estando com fome, quis comer; mas, enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase;
11 Gaꜙjëëyꜗ gyʉʉhˈ jmɨˉgyʉʉꜙ naˉhñaaˈ läꜙjë̱ë̱ˉ ko̱o̱ˉ heˉ laꜗ läꜙko̱hꜘ taˉjmaahˋ, naˉhñʉʉꜚ läꜙjëꜙ kye̱ꜘ kiihˋ heˉ gaꜙjyooꜗ läꜙ gaꜙtëꜘ hwaꜗ.
11 então, viu o céu aberto e descendo um objeto como se fosse um grande lençol, o qual era baixado à terra pelas quatro pontas,
12 Nehꜙ ja̱ˉ maˊ tä̱ä̱hˊ läꜙjë̱ë̱ꜙ nëëˈ jahꜘ, maˊ tä̱ä̱hˊ jahꜘ hi̱ˉ chooˈ gooˉ tɨɨˊ, maˊ tä̱ä̱hˊ jahꜘ hi̱ˉ së̱ë̱hˉ hñiiꜘ hwaꜗ, hiꜙ maˊ tä̱ä̱hˊ ta̱ˈjahꜘ hi̱ˉ hë̱ë̱ꜙ gyʉʉhˈ.
12 contendo toda sorte de quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 Jeeˊ ja̱ˉ jaꜗ ko̱o̱ˉ juuˈ, heˉ jähꜘ.
13 E ouviu-se uma voz que se dirigia a ele: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Heˉja̱ˉ gaꜙjähꜘ Peeˊ:
14 Mas Pedro replicou: De modo nenhum, Senhor! Porque jamais comi coisa alguma comum e imunda.
15 Ko̱o̱ˉ kaˉlähꜘ jaꜗ juuˈ jeeˊ gaꜙtëꜘ to̱ꜗ ji̱i̱h˜:
15 Segunda vez, a voz lhe falou: Ao que Deus purificou não consideres comum.
16 Hnëˉ ji̱i̱h˜ gaꜙlaꜗ läꜙja̱ˉ, ja̱ˉgaˊ gaꜙsoohˈ taˉjmaahˋ ja̱ˉ, ngoohꜗ kaˉlähꜘ taꜙ gyʉʉhˈ.
16 Sucedeu isto por três vezes, e, logo, aquele objeto foi recolhido ao céu.
17 Taˊko̱ˉji̱i̱hˈ maˊ gyaˈ Peeˊ jmeeꜙ chaˉmiihˉ hʉʉˊdsëˉ heˉ hnøøꜗ jähꜙ heˉ gaꜙjëëyꜗ ja̱ˉ, gaꜙllaꜙnääꜗ dsaˉ hi̱ˉ gaꜙche̱e̱ꜗ Cornelio heꜘ, ngɨɨyꜙ juuˈ haˉ chihꜗ hneꜗ kihꜗ Simón hi̱ˉ miˉlluꜗ looˊ jahꜘ, läꜙji̱i̱hˈ gaꜙllaꜙnääyꜗ jeeˊ ja̱ˉ.
17 Enquanto Pedro estava perplexo sobre qual seria o significado da visão, eis que os homens enviados da parte de Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam junto à porta;
18 Maˊ gaꜙllaꜙnääꜗ dsaˉ heꜘ, gaꜙngɨɨyꜘ juuˈ:
18 e, chamando, indagavam se estava ali hospedado Simão, por sobrenome Pedro.
19 Gyaꜗ gaˊ Peeˊ gyʉʉhˈ jmeeyꜙ hʉʉˊdsëˉ haˉ läꜙ laꜗ heˉ gaꜙjëëyꜗ ja̱ˉ, mahꜗ gaꜙjähꜘ Jmɨˉlleꜘ kihꜗ Dio sɨɨyhꜙ:
19 Enquanto meditava Pedro acerca da visão, disse-lhe o Espírito: Estão aí dois homens que te procuram;
20 Jña̱a̱ˋ mahꜗ goˉjëëˋ. Taꜙ jmeeˉ to̱ꜗ hohꜘ, gwaˉ kya̱a̱yhˊ. Jnäꜘ baˊ maˉche̱e̱nꜙ dsaˉ naˉ.
20 levanta-te, pois, desce e vai com eles, nada duvidando; porque eu os enviei.
21 Heˉja̱ˉ gaꜙjña̱a̱ꜗ Peeˊ taꜙ jeeˊ maˊ tä̱ä̱hˊ dsaˉ hi̱ˉ gaꜙche̱e̱ꜗ Cornelio heꜘ mahꜗ gaꜙsɨɨyhꜙ:
21 E, descendo Pedro para junto dos homens, disse: Aqui me tendes; sou eu a quem buscais? A que viestes?
22 Heˉja̱ˉ gaꜙjähꜘ dsaˉ heꜘ:
22 Então, disseram: O centurião Cornélio, homem reto e temente a Deus e tendo bom testemunho de toda a nação judaica, foi instruído por um santo anjo para chamar-te a sua casa e ouvir as tuas palavras.
23 Ja̱ˉgaˊ gaꜙta̱a̱hˉ Peeˊ dsaˉ heꜘ chaˊnehꜙ. Jeeˊ ja̱ˉ gaꜙjä̱ꜘ dsaˉ heꜘ hwëˈ ja̱ˉ.
23 Pedro, pois, convidando-os a entrar, hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles; também alguns irmãos dos que habitavam em Jope foram em sua companhia.
24 Jyohꜘ jmɨɨˊ gaˊ gaꜙllaꜙnääyꜗ jwɨɨˉ Cesarea. Maˊ gyaˈ Cornelio jø̱ø̱˜ kya̱a̱hˊ läꜙjë̱ë̱ꜙ gaˊ hi̱ˉ cha̱a̱ˉ kya̱a̱yꜗ, hiꜙ kya̱a̱hˊ omeꜚ hi̱ˉ jwa̱yhꜘ kya̱a̱hˊ.
24 No dia imediato, entrou em Cesareia. Cornélio estava esperando por eles, tendo reunido seus parentes e amigos íntimos.
25 Maˊ gaꜙllooꜗ Peeˊ hoˊhneꜚ kiyhˈ, yaꜙhë̱ë̱ꜗ Cornelio mahꜗ gaꜙhe̱e̱yhˉ. Läꜙcha̱hꜘ ja̱ˉ gaꜙju̱u̱hꜗ Cornelio jnëˊ chaˊnëˊ Peeˊ, gaꜙjmä̱ä̱yꜗ jø̱ø̱hˈ.
25 Aconteceu que, indo Pedro a entrar, lhe saiu Cornélio ao encontro e, prostrando-se-lhe aos pés, o adorou.
26 Pero Peeˊ gaꜙcha̱a̱hˉ Cornelio gaꜙsɨɨyhꜙ:
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: Ergue-te, que eu também sou homem.
27 Läꜙ maˉllayꜘ ja̱ˉbaˊ juuˈ gaꜙta̱a̱yhˋ chaˊnehꜙ läꜙji̱i̱hˈ gaꜙtë̱ë̱yꜘ jeeˊ tä̱ä̱hˊ jwë̱ë̱ꜘ dsaˉ hi̱ˉ gaꜙku̱hꜗ jeeˊ ja̱ˉ.
27 Falando com ele, entrou, encontrando muitos reunidos ali,
28 Mahꜗ gaꜙjähꜘ Peeˊ sɨɨyhꜙ:
28 a quem se dirigiu, dizendo: Vós bem sabeis que é proibido a um judeu ajuntar-se ou mesmo aproximar-se a alguém de outra raça; mas Deus me demonstrou que a nenhum homem considerasse comum ou imundo;
29 Heˉja̱ˉ saꜙ gaꜙchoonꜗ juuˈ niꜙ miihˉ, läꜙ maˊ gaꜙllooꜗ juuˈ kinꜙ, cha̱hꜘ baˊ maˉjan˜. Heˉja̱ˉ ngɨɨnˊ juuˈ kyahꜗ. ¿Heˉlaˈ maˉteehˈ jnäꜘ?
29 por isso, uma vez chamado, vim sem vacilar. Pergunto, pois: por que razão me mandastes chamar?
30 Heˉja̱ˉ gaꜙjähꜘ Cornelio:
30 Respondeu-lhe Cornélio: Faz, hoje, quatro dias que, por volta desta hora, estava eu observando em minha casa a hora nona de oração, e eis que se apresentou diante de mim um varão de vestes resplandecentes
31 Hi̱ˉ heꜘ naˉ gaꜙjähꜘ: “Cornelio, maˉnuuꜘ baˊ Dio läꜙjëꜙ heˉ maˉhlëëhˊ kya̱a̱yhˊ, hiꜙ kye̱ˉ bihꜗ kwa̱a̱t˜ kihꜗ läꜙjëꜙ heˉ maˉkwëëhˋ hi̱ˉ täˉñeeꜘ.
31 e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas, lembradas na presença de Deus.
32 Che̱e̱ꜙ dsaˉ taꜙ Jope mahꜗ waˊ jäˉ Simón hi̱ˉ tëëyh˜ Peeˊ. Hi̱ˉ heꜘ gyaꜗ chaˊnehꜙ kihꜗ heꜘ baˊ Simón hi̱ˉ miˉlluꜗ looˉ jahꜘ, chaˊhooˊ jmɨˉñeehꜚ. Waˊraˉ jaꜗ hi̱ˉ heꜘ, hlë̱ë̱hꜗ hneˉ”, gaꜙsɨɨyhꜙ jnäꜘ.
32 Manda, pois, alguém a Jope a chamar Simão, por sobrenome Pedro; acha-se este hospedado em casa de Simão, curtidor, à beira-mar.
33 Heˉja̱ˉ cha̱hꜘ baˊ gaꜙche̱e̱nꜙ dsaˉ naˊkya̱a̱ꜘ hneˉ. Hiꜙ lluꜗ baˊ maˉjmeehˊ maˉñehꜗ. Naꜗ naꜙ läꜙjë̱ë̱ꜙ jnäähˈ tøøhˊ jnäähꜗ jeeˊ laˉ chaˊnëˊ Dio, mahꜗ nʉʉˊ jnäähꜗ juuˈ heˉ maˉhñah˜ kihꜗ Dio.
33 Portanto, sem demora, mandei chamar-te, e fizeste bem em vir. Agora, pois, estamos todos aqui, na presença de Deus, prontos para ouvir tudo o que te foi ordenado da parte do Senhor.
34 Heˉja̱ˉ gaꜙløøꜗ Peeˊ hlëëhꜙ läꜙlaˉ:
34 Então, falou Pedro, dizendo: Reconheço, por verdade, que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Tɨhꜗ baˊ dsëˈ Dio kihꜗ gaꜙläꜙjë̱ë̱ꜙ hi̱ˉ ga̱yhꜙ hiꜙ kihꜗ hi̱ˉ jmeeꜙ heˉ lluꜗ.
35 pelo contrário, em qualquer nação, aquele que o teme e faz o que é justo lhe é aceitável.
36 Heˉ laˉ naˉ juuˈ heˉ gaꜙche̱e̱ꜗ Dio kihꜗ dsaˉ Israel. Juˈhmëëꜘ laˉ heˉ jmeeꜙ hiiꜘ tiiˊ kihˈ dsaˉ taꜙlaꜙ kihꜗ Jesucristo hi̱ˉ la̱a̱ꜗ Dsaˉjø̱ø̱hˈ kya̱a̱ꜗ läꜙjë̱ë̱ꜙ dsaˉ.
36 Esta é a palavra que Deus enviou aos filhos de Israel, anunciando-lhes o evangelho da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Ñehˊ baˊ hnähꜘ kweeˉ haˉ läꜙ gaꜙlaꜗ läꜙka̱a̱ˉ hwaꜗ Judea, heˉ gaꜙløøꜗ taꜙ Galilea, maˉngëëꜘ heˉ gaꜙhlëëhꜘ Jwa̱a̱ꜚ kihꜗ heˉ sa̱a̱ꜙ dsaˉ jmɨɨˉ.
37 Vós conheceis a palavra que se divulgou por toda a Judeia, tendo começado desde a Galileia, depois do batismo que João pregou,
38 Maˉnʉʉhˉ baˊ hnähꜘ haˉ läꜙ gaꜙjmeeꜘ Dio kya̱a̱hˊ Jesús dsaˉ cha̱a̱ˉ Nazaret. Gaꜙkwëëyhꜗ Jmɨˉlleꜘ Naˉjngɨɨˈ, hiꜙ gaꜙkwëëyhꜗ chaˉmiihˉ beꜘ. Hiꜙ läꜙka̱a̱ˉ jeeˊ gaꜙngëëyꜘ gaꜙjmeeyꜘ heˉ lluꜗ jmahꜗ hiꜙ gaꜙlä̱ä̱yꜗ läꜙjë̱ë̱ꜙ hi̱ˉ maˊ jëë˜ wɨɨꜘ ka̱a̱h˜ hi̱ˉsaꜙllu̱ꜗ, jëëhꜘ Dio chehꜗ kya̱a̱yhˊ.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com poder, o qual andou por toda parte, fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele;
39 Jmeeˉ jnäähˈ juˈdsooꜘ kihꜗ läꜙjëꜙ heˉ gaꜙjmeeꜘ Jesús hwaꜗ Judea hiꜙ jeeˊ jwɨɨˉ Jerusalén. Hi̱ˉ heꜘ gaꜙjngɨɨhꜗ dsaˉ kihꜗ, naˉta̱a̱yꜙ dsohꜘ hmaˉcruꜚ.
39 e nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra dos judeus e em Jerusalém; ao qual também tiraram a vida, pendurando-o no madeiro.
40 Pero Dio gaꜙmiꜙji̱i̱yhˋ maˊ gaꜙhyaˉ hnëˉ jmɨɨˊ hiꜙ gaꜙmiꜙjnääyˉ mahꜗ jë̱ë̱ꜗ dsihꜘ heˉ maˉläˉji̱i̱yhˋ.
40 A este ressuscitou Deus no terceiro dia e concedeu que fosse manifesto,
41 Pero saꜙ gaꜙmiꜙjnääyˉ kihꜗ läꜙjë̱ë̱ꜙ dsaˉ. Maꜙlaꜙ kya̱a̱ꜗ jnäähˈ hi̱ˉ gaꜙlle̱e̱hˉ Dio jä̱ä̱ꜗ baˊ gaꜙmiꜙjnääyˉ mahꜗ jmeeˊ jnäähꜗ juˈdsooꜘ kiyhꜗ, jnäähˈ hi̱ˉ gaꜙkuhˉ gaꜙhɨ̱hꜗ kya̱a̱yhˊ maˉngëëꜘ maˉläˉji̱i̱yhˋ jeeˊ kihˈ hi̱ˉ naˉju̱u̱ˊ.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que foram anteriormente escolhidas por Deus, isto é, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressurgiu dentre os mortos;
42 Ja̱ˉgaˊ gaꜙche̱e̱yꜗ jnäähˈ kwaˊ jnäähꜗ juuˈ kihꜗ läꜙjë̱ë̱ꜙ dsaˉ. Mahꜗ jmeeˊ jnäähꜗ dsooꜘ, Jesús heꜘ hi̱ˉ naˉhña̱a̱ˊ kihˈ Dio, la̱a̱yꜗ jwëëꜚ kihꜗ läꜙjë̱ë̱ꜙ dsaˉ hi̱ˉ ji̱i̱hꜙ hiꜙ läꜙja̱ˉ kihꜗ hi̱ˉ naˉju̱u̱ˊ.
42 e nos mandou pregar ao povo e testificar que ele é quem foi constituído por Deus Juiz de vivos e de mortos.
43 Gaꜙläꜙjë̱ë̱ꜙ hi̱ˉ gaꜙngëëꜗ juuˈ kihꜗ Dio lloꜘjooꜗ gaꜙjmeeꜘ dsooꜘ kihꜗ Jesús, gaꜙjäyhꜘ, taꜙlaꜙ kihꜗ bihꜗ dsaˉcheˋ dsoˊkyeˉ kihꜗ läꜙjë̱ë̱ꜙ hi̱ˉ he̱e̱hꜙ juuˈ kiyhꜗ.
43 Dele todos os profetas dão testemunho de que, por meio de seu nome, todo aquele que nele crê recebe remissão de pecados.
44 Hlëëhꜙ gaˊ Peeˊ läꜙja̱ˉ maˊ gaꜙjyooꜗ Jmɨˉlleꜘ Naˉjngɨɨˈ nëˊ kihˈ läꜙjë̱ë̱ꜙ dsaˉ hi̱ˉ maˊ tä̱ä̱hˊ nuuˉ jeeˊ ja̱ˉ.
44 Ainda Pedro falava estas coisas quando caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Läꜙjë̱ë̱ꜙ ø̱ø̱hꜗ jneˊ hi̱ˉ la̱a̱ꜗ judiu hi̱ˉ gaꜙllaꜙnääꜗ kya̱a̱hˊ Peeˊ gaꜙta̱a̱yhˋ jëë˜ dsa̱yhꜙ maˊ gaꜙjëëyꜗ gaꜙhyohꜗ dsaˉ hi̱ˉ saꜙ la̱a̱ꜗ judiu Jmɨˉlleꜘ Naˉjngɨɨˈ.
45 E os fiéis que eram da circuncisão, que vieram com Pedro, admiraram-se, porque também sobre os gentios foi derramado o dom do Espírito Santo;
46 Gaꜙnuuyꜘ hlëëhꜙ dsaˉ heꜘ jyohꜘ juuˈ hiꜙ maˊ jmeeyꜙ jʉʉhˉ kihꜗ Dio.
46 pois os ouviam falando em línguas e engrandecendo a Deus. Então, perguntou Pedro:
47 Heˉja̱ˉ gaꜙjähꜘ Peeˊ:
47 Porventura, pode alguém recusar a água, para que não sejam batizados estes que, assim como nós, receberam o Espírito Santo?
48 Heˉja̱ˉ gaꜙjmeeꜘ Peeˊ madaꜚ gaꜙsa̱a̱yˉ jmɨɨˉ läꜙhihꜙ kihꜗ Jesús Dsaˉjø̱ø̱hˈ jnänˋ. Ja̱ˉgaˊ gaꜙchu̱u̱ꜘ dsaˉ heꜘ kya̱a̱hˊ Peeˊ mahꜗ jä̱yꜗ miihˉ jmɨɨˊ kya̱a̱yhˊ.
48 E ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então, lhe pediram que permanecesse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.