Apocalipse 14
Hmooh hmëë he- ga-jmee Jesucristo; Salmos (CHZNTPS) vs ARIB
1 Maˉngëëꜘ heˉ ja̱ˉ, gaꜙjë̱ë̱nꜙ Borrego mähꜗ chehꜗ nëˊ mohꜘ Sión kya̱a̱hˊ hña̱ˉla̱a̱ꜘ naˉdsë˜ to̱ꜗla̱a̱ꜗ kye̱e̱ꜘ mil dsaˉ hi̱ˉ maˉnaˉsɨɨˉ jmɨɨˉ kihꜗ Borrego mähꜗ chaˊkyeyˈ, hiꜙ maˉnaˉsɨɨˉ jmɨɨˉ kihꜗ Jmiiyˉ kaˉlähꜘ.
1 E olhei, e eis o Cordeiro em pé sobre o Monte Sião, e com ele cento e quarenta e quatro mil, que traziam na fronte escrito o nome dele e o nome de seu Pai.
2 Ja̱ˉgaˊ gaꜙnuunꜗ gaꜙhlëëhꜘ gyʉʉhˈ gaꜙhi̱i̱ˊ gooˉ läꜙ hi̱i̱ˊ jeeˊ jyooꜙ chaˉmiihˉ jmɨɨˉ. Hiꜙ gaꜙhi̱i̱ˊ läꜙko̱o̱ˉ hi̱i̱ˊ jeeˊ hɨ̱ɨ̱˜ ñihꜗ ki̱ˉga̱a̱ˉ, hiꜙ gaꜙhi̱i̱ˊ läꜙ hi̱i̱ˊ jeeˊ tä̱ä̱hˊ dsaˉ kooh˜ tu̱ˉ heˉ chooˈ chaˉmiihˉ sɨˊñeꜗ.
2 E ouvi uma voz do céu, como a voz de muitas águas, e como a voz de um grande trovão e a voz que ouvi era como de harpistas, que tocavam as suas harpas.
3 Läꜙjë̱ë̱ꜙ hi̱ˉ heꜘ maˊ häꜙ ko̱o̱ˉ su̱ꜚ hmëëꜘ chaˊnëˊ hi̱ˉ maˊ gyaˈ jmeeꜙ hihꜙ nëˊ hmaˉsii˜, hiꜙ chaˊnëˊ läꜙjë̱ë̱ꜙ kye̱e̱ꜘ jahꜘ hi̱ˉ maˊ tä̱ä̱hˊ heꜘ, hiꜙ chaˊnëˊ läꜙjë̱ë̱ꜙ dsaˉgyʉʉhˊ kaˉlähꜘ. Niꜙ ja̱a̱ˉ saꜙ lihꜙ maˊ häˈ su̱ꜚ ja̱ˉ. Maꜙlaꜙ hña̱ˉla̱a̱ꜘ naˉdsë˜ to̱ꜗla̱a̱ꜗ kye̱e̱ꜘ mil baˊ maˊ lihꜙ maˊ häˈ, dsaˉ hi̱ˉ gaꜙlä̱ä̱ꜗ Dio kya̱a̱hˊ jmaˉ kihꜗ jeeˊ kihˈ dsaˉ hi̱ˉ cha̱a̱ˉ hwaꜗ.
3 E cantavam um cântico novo diante do trono, e diante dos quatro seres viventes e dos anciãos; e ninguém podia aprender aquele cântico, senão os cento e quarenta e quatro mil, aqueles que foram comprados da terra.
4 Läꜙjë̱ë̱ꜙ hi̱ˉ laˉ saꜙ gaꜙmiꜙsa̱hꜘ hñiiyꜘ kya̱a̱hˊ dsaˉmëꜘ, jëëhꜘ gaꜙhä̱ä̱yꜗ hñiiyꜘ. Hi̱ˉ heꜘ jmeeꜙ ko̱ˉjø̱hꜘ kya̱a̱hˊ Borrego mähꜗ waˊ haˉ chaˉ haˉ jeeˊ dsooyˈ. Hi̱ˉ heꜘ naˉ gaꜙlä̱ä̱yꜗ jeeˊ kihˈ dsaꜙ, la̱a̱yꜗ ko̱o̱ˉ nääꜗ hi̱ˉ maˉjä̱ꜘ lluꜗ kihꜗ Dio hiꜙ läꜙja̱ˉ kihꜗ Borrego mähꜗ.
4 Estes são os que não se contaminaram com mulheres; porque são virgens. Estes são os que seguem o Cordeiro para onde quer que vá. Estes foram comprados dentre os homens para serem as primícias para Deus e para o Cordeiro.
5 Niꜙ miihˉ saꜙ gaꜙhwëëˉ juuˈ taˉjuuˈ hooyˊ, naˉjngëëˈ goˉte˜ la̱a̱yꜗ chaˊnëˊ Dio.
5 E na sua boca não se achou engano; porque são irrepreensíveis.
6 Hiꜙ gaꜙjë̱ë̱nꜙ jñahꜘ ángel hi̱ˉ maˊ hë̱ë̱ꜙ to̱ꜗdsaahˋ gyʉʉhˈ jmɨˉgyʉʉꜙ hi̱ˉ maˊ kye̱ˉ juˈhmëëꜘ heˉ saꜙ ngëëꜘ ji̱hˊko̱hꜘ. Maˊ hlë̱ë̱yh˜ läꜙjë̱ë̱ꜙ dsaˉ hi̱ˉ cha̱a̱ˉ läꜙka̱a̱ˉ hwaꜗ jeeˊ jmeeyꜙ hihꜙ, läꜙjë̱ë̱ꜙ nääꜗ dsaˉ hi̱ˉ hlëëhꜙ läꜙko̱o̱ˉ läꜙko̱o̱ˉ juuˈ, hiꜙ läꜙjë̱ë̱ꜙ hi̱ˉ cha̱a̱ˉ läꜙko̱o̱ˉ läꜙko̱o̱ˉ jeeˊ jwɨɨˉ.
6 E vi outro anjo voando pelo meio do céu, e tinha um evangelho eterno para proclamar aos que habitam sobre a terra e a toda nação, e tribo, e língua, e povo,
7 Gaꜙhlëëhꜘ ángel heꜘ kya̱a̱hˊ läꜙjëꜙ beꜘ kihꜗ:
7 dizendo com grande voz: Temei a Deus, e dai-lhe glória; porque é chegada a hora do seu juízo; e adorai aquele que fez o céu, e a terra, e o mar, e as fontes das águas.
8 Jñahꜘ kaˉlähꜘ ángel gaꜙllaꜙlleꜗ kaahˋ kiyhˈ, maˊ jäyhꜘ:
8 Um segundo anjo o seguiu, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, que a todas as nações deu a beber do vinho da ira da sua prostituição.
9 Jeeˊ gaꜙtëꜘ u̱u̱ˉ ángel hi̱ˉ maˊ lle̱e̱ˋ kaahˋ heꜘ, maˊ hlëëyhꜙ kya̱a̱hˊ läꜙjëꜙ beꜘ kiyhꜗ:
9 Seguiu-os ainda um terceiro anjo, dizendo com grande voz: Se alguém adorar a besta, e a sua imagem, e receber o sinal na fronte, ou na mão,
10 ja̱ˉbaˊ läꜙja̱ˉ leꜘ kihꜗ dsaˉ heꜘ. Leꜘ kiyhꜗ läꜙko̱o̱ˉ heˉ hɨ̱yhꜗ jmɨˉlliiꜘ hä̱ä̱ˈ, waˊraˉ gaꜙyaꜙjë̱ë̱ˈ dsëꜗ Dio kya̱a̱yhˊ. Ja̱ꜙ kya̱a̱hˊ hihꜙ jäꜙ yaˉjë̱ë̱ˈ dsëꜗ Dio. Jmeeyꜗ ka̱a̱yꜙ kya̱a̱hˊ jeˉ, kya̱a̱hˊ azufre chaˊnëˊ läꜙjë̱ë̱ꜙ ángele hi̱ˉ naˉjngëëˈ hiꜙ chaˊnëˊ Borrego mähꜗ kaˉlähꜘ.
10 também o tal beberá do vinho da ira de Deus, que se acha preparado sem mistura, no cálice da sua ira; e será atormentado com fogo e enxofre diante dos santos anjos e diante do Cordeiro.
11 Jeeˊ tä̱ä̱yhˊ ka̱a̱yˉ ja̱ˉ, sooꜙ ñeˊ gaꜙläꜙjëꜙ johꜘ jmɨɨˊ chaˉ. Läꜙjë̱ë̱ꜙ hi̱ˉ maˊ jmä̱ä̱˜ jø̱ø̱hˈ jahꜘ heꜘ kya̱a̱hˊ he̱e̱hꜚ kiyhꜗ, hiꜙ hi̱ˉ he̱e̱hꜙ le̱e̱ꜘ lii˜ kya̱a̱hˊ jmɨɨˉ kiyhꜗ, niꜙ jmɨɨˈ niꜙ hwëˈ saꜙ leꜘ te̱e̱yhꜙ dsëyꜗ.
11 A fumaça do seu tormento sobe para todo o sempre; e não têm repouso nem de dia nem de noite os que adoram a besta e a sua imagem, nem aquele que recebe o sinal do seu nome.
12 Hor˜ ja̱ˉ hnøøꜗ kwëëhꜗ dsëꜗ läꜙjë̱ë̱ꜙ hi̱ˉ naˉjngëëˈ, läꜙjë̱ë̱ꜙ hi̱ˉ nʉʉhˊ kihˈ Dio hiꜙ läꜙjë̱ë̱ꜙ hi̱ˉ jmeeꜙ dsooꜘ dsëꜗ kihꜗ Jesús.
12 Aqui está a perseverança dos santos, daqueles que guardam os mandamentos de Deus e a fé em Jesus.
13 Ja̱ˉgaˊ gaꜙnuunꜗ kaˉlähꜘ gaꜙhlëëhꜘ gyʉʉhˈ jmɨˉgyʉʉꜙ maˊ jäyhꜘ:
13 Então ouvi uma voz do céu, que dizia: Escreve: Bem-aventurados os mortos que desde agora morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, para que descansem dos seus trabalhos, pois as suas obras os acompanham.
14 Ja̱ˉgaˊ gaꜙjëënꜗ ko̱o̱ˉ jniiꜘ tøøˉ. Jeeˊ jniiꜘ ja̱ˉ, maˊ gyaˈ ja̱a̱ˉ hi̱ˉ la̱a̱ꜗ läꜙ la̱a̱ꜗ Hi̱ˉgaꜙlë̱ë̱ꜗngoꜗ. Maˊ lleyˋ ko̱o̱ˉ coron heˉ laꜗ kya̱a̱hˊ kuˊnøøꜚ, hiꜙ maˊ cho̱o̱yhˉ ko̱o̱ˉ ñeˈtuuhꜚ hläähˋ heˉ hmeꜗ.
14 E olhei, e eis uma nuvem branca, e assentado sobre a nuvem um semelhante a filho de homem, que tinha sobre a cabeça uma coroa de ouro, e na mão uma foice afiada.
15 Nehꜙ gwahꜙ kihꜗ Dio yaꜙhë̱ë̱ꜗ jñahꜘ ángel hi̱ˉ hlëëhꜙ kya̱a̱hˊ läꜙjëꜙ beꜘ kihꜗ, gaꜙsɨɨyhꜙ hi̱ˉ gyaꜗ jeeˊ jniiꜘ:
15 E outro anjo saiu do santuário, clamando com grande voz ao que estava assentado sobre a nuvem: Lança a tua foice e ceifa, porque é chegada a hora de ceifar, porque já a seara da terra está madura.
16 Heˉja̱ˉ hi̱ˉ maˊ gyaˈ jeeˊ jniiꜘ heꜘ gaꜙjyooyꜗ ñeˈtuuhꜚ hläähˋ kiyhˈ läꜙ gaꜙtëꜘ hwaꜗ, mahꜗ gaꜙte̱e̱yhˉ läꜙjëꜙ mɨɨˈ kihꜗ hwaꜗ ja̱ˉ.
16 Então aquele que estava assentado sobre a nuvem meteu a sua foice à terra, e a terra foi ceifada.
17 Nehꜙ gwahꜙ heˉ laꜗ gyʉʉhˈ jmɨˉgyʉʉꜙ, yaꜙhë̱ë̱ꜗ jñahꜘ ángel hi̱ˉ maˊ cho̱o̱hˉ ko̱o̱ˉ ñeˈtuuhꜚ hlähˋ heˉ hmeˈ.
17 Ainda outro anjo saiu do santuário que está no céu, o qual também tinha uma foice afiada.
18 Jeeˊ chihˈ naˊhyooꜘ yaꜙhë̱ë̱ꜗ jñahꜘ ángel hi̱ˉ maˊ naˉngëˈ jwëˈ jmeeꜗ hihꜙ kihꜗ jeˉ. Kya̱a̱hˊ beꜘ gaꜙhlë̱ë̱yhꜗ hi̱ˉ maˊ cho̱o̱hˉ ñeˈtuuhꜚ hlähˋ hmeˈ ja̱ˉ, gaꜙsɨɨyhꜙ:
18 E saiu do altar outro anjo, que tinha poder sobre o fogo, e clamou com grande voz ao que tinha a foice afiada, dizendo: Lança a tua foice afiada, e vindima os cachos da vinha da terra, porque já as suas uvas estão maduras.
19 Heˉja̱ˉ gaꜙjyooꜗ ángel heꜘ ñeˈtuuhꜚ hlähˋ kihˈ läꜙ gaꜙtëꜘ hwaꜗ mahꜗ gaꜙhnäyꜗ saˊmahꜘ kihꜗ mɨˈjëhꜗ heˉ chaˉ hwaꜗ laˉ, gaꜙtooyhˉ nehꜙ ko̱o̱ˉ jeeˊ jle̱e̱yhˈ kya̱a̱hˊ maˉtɨɨyˊ. Heˉ laˉ laꜗ kwa̱a̱t˜ heˉ wɨɨꜘ heˉ naꜗ gaˊ che̱e̱ˈ Dio nëˊ kihˈ dsaꜙ.
19 E o anjo meteu a sua foice à terra, e vindimou as uvas da vinha da terra, e lançou-as no grande lagar da ira de Deus.
20 Hiꜙ gaꜙjle̱e̱yhꜗ kya̱a̱hˊ maˉtɨɨyˊ mɨˈjëhꜗ jeeˊ maˉtäähˊ heˉ maˊ hlaˉ taꜙ chʉʉhˊ jwɨɨˉ. Hiꜙ jeeˊ gaꜙjle̱e̱hꜗ mɨˈjëhꜗ ja̱ˉ, gaꜙhwëëˉ jmɨɨˉ gyʉ̱ʉ̱ˉ läꜙko̱o̱ˉ jmaˉ heˉ gaꜙllooꜗ läꜙ gaꜙtëꜘ fren˜ kihꜗ kyaˊjɨɨhˊ, gaꜙngëëꜘ laꜚ gaˊ hnëˉ hñaˉlooꜘ kilómetro.
20 E o lagar foi pisado fora da cidade, e saiu sangue do lagar até os freios dos cavalos, pelo espaço de mil e seiscentos estádios.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.