2 Coríntios 1
Hmooh hmëë he- ga-jmee Jesucristo; Salmos (CHZNTPS) vs NAA
1 Jnäꜘ Paaˊ la̱a̱nˈ apóstol kya̱a̱ꜗ Jesucristo läꜙ hyohˉ dsëꜗ Dio. Kya̱a̱hˊ Timotä ø̱ø̱hꜗ jneˊ sɨɨnꜙ kyahꜗ hnähꜘ hi̱ˉ tä̱ä̱hˊ gwahꜙ kihꜗ Dio jwɨɨˉ Corinto läꜙkye̱ˉ kihꜗ läꜙjë̱ë̱ꜙ hi̱ˉ la̱a̱ꜗ kya̱a̱ꜗ Dio hi̱ˉ tä̱ä̱hˊ läꜙka̱a̱ˉ hwaꜗ Acaya.
1 Paulo, apóstolo de Cristo Jesus pela vontade de Deus, e o irmão Timóteo, à igreja de Deus que está em Corinto e a todos os santos em toda a Acaia.
2 Ngɨɨnˊ kihˈ Dio hi̱ˉ la̱a̱ꜗ Tääˋ jnänˋ hiꜙ ngɨɨnˊ kihˈ Dsaˉjø̱ø̱hˈ jnänˋ Jesucristo, waˊ kwayꜘ heˉ lluꜗ kyahꜗ hnähꜘ, hiꜙ waˊ jmeeyꜘ hiiꜘ tiiˊ kyahˈ hnähꜘ.
2 Que a graça e a paz de Deus, nosso Pai, e do Senhor Jesus Cristo estejam com vocês.
3 Heˉ baˊ cheˉ llu̱u̱ꜗ Dio, Jmiiˉ Jesucristo Dsaˉjø̱ø̱hˈ jnänˋ, hi̱ˉ la̱a̱ꜗ Tääˋ jnänˋ hi̱ˉ läˉñihꜘ dsëꜗ jneˊ, hiꜙ la̱a̱yꜗ Dio jnänˋ hi̱ˉ jmeeꜙ dsaˉnøhꜗ dsëˉ jneˊ.
3 Bendito seja o Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai de misericórdias e Deus de toda consolação!
4 Maˊ cha̱a̱ˉ jneˊ lliꜘwɨɨꜘ, hi̱ˉ heꜘ jñuuh˜ heˉ tiˉmeehˉ dsëˉ jneˊ. Mahꜗ läꜙja̱ˉ kaˉlähꜘ jneˊ, kwanˊ beꜘ kihꜗ jñahꜘ hi̱ˉ tiˉmeehˉ dsëꜗ läꜙko̱o̱ˉ maˉjmeeꜘ Dio heˉ maˉnøhꜗ dsëˉ jneˊ.
4 É ele que nos consola em toda a nossa tribulação, para que, pela consolação que nós mesmos recebemos de Deus, possamos consolar os que estiverem em qualquer espécie de tribulação.
5 Jëëhꜘ, tøøhˊ jneˊ jëënˊ chaˉmiihˉ lliꜘwɨɨꜘ läꜙko̱o̱ˉ gaꜙjëëꜗ Cristo. Hiꜙ ja̱ˉbaˊ läꜙja̱ˉ, taꜙlaꜙ kihꜗ Cristo, tøøhˊ jneˊ jë̱ë̱ˉ dsëˉ jneˊ chaˉmiihˉ.
5 Porque, assim como transbordam sobre nós os sofrimentos de Cristo, assim também por meio de Cristo transborda o nosso consolo.
6 Heˉja̱ˉ waˊraˉ gaꜙjëëˊ jnäähꜗ lliꜘwɨɨꜘ, laꜗ lluꜗ kyahꜗ hnähꜘ mahꜗ ja̱ˉ lä̱ä̱hꜘ hnähꜘ. Hiꜙ maˊ jë̱ë̱ˉ dsëˉ jnäähˈ, heˉ ja̱ˉ jmeeꜙ dsaˉnøhꜗ hohꜘ hnähꜘ hiꜙ kwëëh˜ hohꜘ hnähꜘ maˊ jëëhꜘ hnähꜘ heˉ wɨɨꜘ, ja̱ˉbaˊ läꜙko̱o̱ˉ wɨɨꜘ heˉ maˉjëëˊ jnäähꜗ.
6 Se somos atribulados, é para o consolo e a salvação de vocês; se somos consolados, é também para o consolo de vocês. Esse consolo se torna eficaz na medida em que vocês suportam com paciência os mesmos sofrimentos que nós também suportamos.
7 Hehꜗ oˉjø̱hꜙ dsëˉ heˉ chaˉ kya̱a̱ꜗ jnäähˈ taꜙlaꜙ kyahꜗ hnähꜘ, saꜙ lla̱a̱ꜙ. Jëëhꜘ, ñeˊ jnäähꜗ läꜙko̱o̱ˉ jëëꜘ jnäähˈ wɨɨꜘ, ja̱ˉbaˊ läꜙja̱ˉ jëëhꜘ hnähꜘ wɨɨꜘ. Hiꜙ ja̱ˉbaˊ läꜙko̱o̱ˉ dsaˉnøhꜗ dsëˉ jnäähˈ, ja̱ˉbaˊ läꜙja̱ˉ dsaˉnøhꜗ hohꜘ hnähꜘ kaˉlähꜘ.
7 A nossa esperança em relação a vocês é sólida, sabendo que, assim como vocês são participantes dos sofrimentos, assim também serão participantes da consolação.
8 Ø̱ø̱hnꜗ, hnøøˉ jnäähˈ läꜙñehˊ hnähꜘ haˉ ko̱hꜘ wɨɨꜘ saꜙ gaꜙngëëꜘ jnäähˈ hwaꜗ Asia. Maˊ jmeeˉ jnäähˈ hʉʉˊdsëˉ saꜙ maˊ läꜙtä̱ä̱ꜙ jnäähˈ. Läꜙji̱i̱hˈ saꜙ gaꜙläꜙchaꜙ oˉjø̱hꜙ dsëˉ heˉ maˊ lä̱ä̱ꜘ jnäähˈ.
8 Porque não queremos, irmãos, que vocês fiquem sem saber que tipo de tribulação nos sobreveio na província da Ásia. Foi algo acima das nossas forças, a ponto de perdermos a esperança até da própria vida.
9 Maˊ jmeeˉ jnäähˈ hʉʉˊdsëˉ heˉ maˉnaˉju̱u̱ˊ baˊ jnäähꜗ ja̱ˉ. Heˉ ja̱ˉ gaꜙjmääꜘ kya̱a̱ꜗ jnäähˈ mahꜗ saꜙ kye̱ˊ jnäähꜗ oˉjø̱hꜙ dsëˉ kya̱a̱ꜗ hñaaꜗ jnäähˈ. Mahꜗ läꜙja̱ˉ läꜙchaˉ oˉjø̱hꜙ dsëˉ kya̱a̱ꜗ jnäähˈ kihꜗ Dio hi̱ˉ miˉji̱i̱hˋ hi̱ˉ maˉnaˉju̱u̱ˊ.
9 De fato, tivemos em nós mesmos a sentença de morte, para que não confiássemos em nós mesmos, e sim no Deus que ressuscita os mortos,
10 Hi̱ˉ heꜘ gaꜙlä̱ä̱ꜗ jnäähˈ, hi̱ˉ heꜘ lä̱ä̱ꜗ jnäähˈ, hiꜙ kye̱ˊ jnäähꜗ oˉjø̱hꜙ dsëˉ kiyhꜗ, läꜙ maˉngooꜗ ja̱ˉbaˊ lä̱ä̱y˜ jnäähˈ maˊ hiiꜘ gooˉ ju̱u̱ꜘ jnäähˈ.
10 o qual nos livrou e ainda livrará de tão grande morte. Nele temos esperado que ainda continuará a nos livrar,
11 Läꜙja̱ˉ jmeeyꜗ cherˊmahꜗ kwahˉ hnähꜘ beꜘ ngɨɨˊ hnähꜘ kya̱a̱hꜗ jnäähˈ kiyhꜗ. Jëëhꜘ cherˊmahꜗ jwë̱ë̱ꜘ ngɨɨꜙ kihꜗ Dio taꜙlaꜙ kya̱a̱ꜗ jnäähˈ, läꜙja̱ˉ kaˉlähꜘ jwë̱ë̱ꜘ kwaꜗ tiˊhmaahˊ kihˈ Dio maˉngëëꜘ maˉjmeeyꜘ heˉ lluꜗ kya̱a̱ꜗ jnäähˈ.
11 enquanto vocês nos ajudam com orações a nosso favor, para que, por muitos, sejam dadas graças a Deus a nosso respeito, pelo benefício que nos foi concedido por meio da súplica de muitos.
12 Heˉ laˉ baˊ ja̱ˉ heˉ tɨh˜ dsëˉ jnäähˈ, heˉ saꜙ hnɨɨ˜ hʉʉˊdsëˉ kya̱a̱ꜗ jnäähˈ läꜙko̱o̱ˉ gaꜙjmeeˊ jnäähꜗ taꜙ jeeˊ jyohꜘ. Kye̱ˊ jnäähꜗ ko̱o̱ˉ nëëˈ baˊ hʉʉˊdsëˉ heˉ gwaꜘ kihꜗ Dio. Saꜙ gaꜙjmeeˊ jnäähꜗ läꜙko̱o̱ˉ jmeeˉ hi̱ˉ kyʉʉh˜ chaˉmiihˉ. Gaꜙjmeeˊ jnäähꜗ läꜙko̱o̱ˉ lleˋ kihˈ baˊ, kihꜗ heˉ lluꜗ dsëꜗ Dio kya̱a̱hˊ jnäähꜗ. Läꜙja̱ˉ chaˉgaˊmiihˉ lluꜗ gaꜙjmeeˊ jnäähꜗ jeeˊ kyahˈ hnähꜘ.
12 Porque a nossa glória é esta: o testemunho da nossa consciência de que com simplicidade e sinceridade de Deus, não com sabedoria humana, mas na graça divina, temos vivido no mundo, especialmente em relação a vocês.
13 Heˉ maˉsɨɨˊ jnäähꜗ kyahꜗ hnähꜘ, laꜗ kya̱a̱hˊ ko̱o̱ˉ nëëˈ baˊ hʉʉˊdsëˉ. Haˉ ko̱o̱ˉ ji̱i̱hˈ läꜙngëëhꜘ baˊ hnähꜘ jeeˊ hëhꜗ hnähꜘ heˉ maˉsɨɨˊ jnäähꜗ laˉ, ko̱ˉja̱ˉ baˊ laˈ hʉʉˊdsëˉ kya̱a̱ꜗ jnäähˈ. Hiꜙ hnoonꜗ tä̱hꜙ hohꜘ hnähꜘ lluꜗ,
13 Porque nenhuma outra coisa escrevemos para vocês, a não ser aquilo que vocês leem e entendem. E espero que vocês entendam completamente,
14 läꜙko̱hꜘ maˉläˉngëëhꜘ hnähꜘ miihˉ haˉ läꜙ leꜘ jnänˋ waˊraˉ gaꜙtëꜘ jeeˊ jä̱hꜘ Jesús Dsaˉjø̱ø̱hˈ jnänˋ. Jëëhꜘ ja̱ˉbaˊ läꜙko̱o̱ˉ läꜙcha̱a̱ˉ jnäähˈ lluꜗ kwa̱a̱t˜ kyahꜗ hnähꜘ, ja̱ˉbaˊ läꜙja̱ˉ läꜙcha̱a̱hˉ hnähꜘ lluꜗ kwa̱a̱t˜ kya̱a̱ꜗ jnäähˈ jmɨɨˊ ja̱ˉ.
14 como também já nos entenderam em parte, que seremos a glória de vocês, assim como vocês também serão a nossa glória no Dia de Jesus, nosso Senhor.
15 Maꜙraꜙ juˈdsooꜘ läꜙja̱ˉ leꜘ jnänˋ. Maˊ jmeenˋ hʉʉˊdsëˉ maˊ nɨɨnˋ toˉnëˊ taꜙ jeeˊ tä̱ä̱hˊ hnähꜘ. Hiꜙ läꜙja̱ˉ kaˉlähꜘ taꜙlaꜙ heˉ maˊ jä̱hnꜘ maˊ naˊjë̱ë̱nꜙ hnähꜘ mahꜗ tëꜗ to̱ꜗ ji̱i̱h˜ läꜙcha̱a̱hˉ hnähꜘ lluꜗ.
15 Com esta confiança, eu queria primeiro ir encontrar-me com vocês, para que tivessem um segundo benefício.
16 Jeeˊ tä̱ä̱hˊ hnähꜘ naˉ maˊ nɨɨnˋ taꜙ Macedonia. Hiꜙ Macedonia ja̱ˉ, maˊ jä̱hnꜘ kaˉlähꜘ taꜙ jeeˊ tä̱ä̱hˊ hnähꜘ. Hiꜙ kya̱a̱hˊ beꜘ kyahꜗ hnähꜘ maˊ nɨɨnˋ taꜙ Judea.
16 Queria, ao passar por aí, dirigir-me à Macedônia, e da Macedônia voltar a encontrar-me com vocês, sendo então encaminhado por vocês para a Judeia.
17 Läꜙko̱o̱ˉ maˊ gaꜙjmeenꜗ hʉʉˊdsëˉ läꜙja̱ˉ, ja̱ꜙ heˉ koonꜙ. O ¿cheˊ la̱a̱hꜘ hnähꜘ gaꜙjmeenꜗ hʉʉˊdsëˉ läꜙko̱o̱ˉ ja̱a̱ˉ hi̱ˉ taˉju̱u̱ˈ hi̱ˉ jähꜘ “ja̱a̱hˉ” mahꜗ ja̱ˉgaˊ jäyhꜙ “ja̱hꜙha̱ˈ”?
17 Ora, ao querer isso, será que agi com leviandade? Ou, ao tomar decisões, será que decido segundo a carne, de modo que haja em mim, simultaneamente, o “sim, sim” e o “não, não”?
18 Miˉteꜗ baˊ Dio juuˈ kihꜗ. Ja̱ˉbaˊ läꜙja̱ˉ jnäähˈ kaˉlähꜘ. Saꜙ jähˊ jnäähꜗ “ja̱a̱hˉ” mahꜗ ja̱ˉgaˊ jähˉ jnäähˈ “ja̱hꜙha̱ˈ”.
18 Mas, como Deus é fiel, a nossa palavra, dirigida a vocês, não é “sim e não”.
19 Hiꜙ läꜙja̱ˉ kaˉlähꜘ juuˈ kihꜗ Jesucristo Jo̱o̱ꜘ Dio heˉ gaꜙkwaˊ jnäähꜗ jeeˊ kyahˈ hnähꜘ, kya̱a̱hˊ Silvano hiꜙ kya̱a̱hˊ Timotä, saꜙ maˊ laˈ “ja̱a̱hˉ, ja̱hꜙha̱ˈ”, ko̱o̱ˉ “ja̱a̱hˉ” baˊ maˊ laˈ, jëëhꜘ saꜙ taˉju̱u̱yˈ.
19 Porque o Filho de Deus, Jesus Cristo, que foi anunciado entre vocês por nós, isto é, por mim, Silvano e Timóteo, não foi “sim e não”; pelo contrário, nele sempre houve o “sim”.
20 Jëëhꜘ gaꜙläꜙjëꜙ heˉ gaꜙbä̱ä̱hˉ Dio hñiiꜘ jmeeyꜗ taꜙlaꜙ kihꜗ jo̱o̱yꜘ, ko̱o̱ˉ “ja̱a̱hˉ” baˊ laˈ. Maꜙraꜙ heˉ miˉteyꜗ baˊ juuˈ kiyhꜗ. Heˉja̱ˉ baˊ ja̱ˉ, taꜙlaꜙ kihꜗ Cristo jähˉ jneˊ “Waˊ laˈ läꜙja̱ˉ” mahꜗ jmeenˊ jʉʉhˉ kihꜗ Dio jnänˋ.
20 Porque todas as promessas de Deus têm nele o “sim”. Por isso, também por meio dele se diz o “amém” para glória de Deus, por meio de nós.
21 Dio baˊ hi̱ˉ jmeeꜙ heˉ tøøhˊ jneˊ ko̱o̱ˉ hwehˉ kya̱a̱hˊ Cristo hiꜙ gaꜙlle̱e̱yhˉ jneˊ mahꜗ le̱e̱ꜘ jneˊ kya̱a̱yˈ.
21 Mas aquele que nos confirma juntamente com vocês em Cristo e que nos ungiu é Deus,
22 Gaꜙtooyhˉ Jmɨˉlleꜘ Naˉjngɨɨˈ kiyhꜗ nehꜙ tuhˉdsëˉ jneˊ, läꜙko̱o̱ˉ heˉ gaꜙjmä̱ä̱yꜗ jneˊ le̱e̱˜. Heˉja̱ˉ ñeˊ jneˊ hñahꜙ gaˊ jneˊ taꜙ chaˊnëˊ.
22 que também pôs o seu selo em nós e nos deu o penhor do Espírito em nosso coração.
23 Ñeˊ baˊ Dio heˉ saꜙ gaˊ maˉñeenˊ jwɨɨˉ Corinto jeeˊ tä̱ä̱hˊ hnähꜘ naˉ kihꜗ heˉ gaꜙläꜙñihꜘ dsënꜙ kyahꜗ hnähꜘ.
23 Eu, porém, por minha vida, tomo Deus por testemunha de que foi para poupar vocês que ainda não voltei a Corinto.
24 Ja̱ꜙ heˉ hnøøˉ jnäähˈ jmeeˊ jnäähꜗ madaꜚ kyahꜗ hnähꜘ jeeˊ hnäähnˊ Dio. Heˉ hnøøˉ jnäähˈ jmeeˊ jnäähꜗ beꜘ kyahꜗ hnähꜘ baˊ ja̱ˉ, mahꜗ jë̱ë̱ꜘ hohꜘ hnähꜘ. Jëëhꜘ, kihꜗ heˉ maˉhe̱e̱hˋ hnähꜘ kihꜗ Dio, heˉja̱ˉ maˉtä̱ä̱hˊ hnähꜘ ko̱o̱ˉ hwehˉ.
24 Não que tenhamos domínio sobre a fé que vocês têm, mas porque somos cooperadores da alegria de vocês. Porque, pela fé, vocês estão firmes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.