2 Coríntios 10
Hmooh hmëë he- ga-jmee Jesucristo; Salmos (CHZNTPS) vs NTLH
1 Jnäꜘ Paaˊ chu̱u̱nꜘ kya̱a̱hˊ hnähꜘ, hlë̱ë̱hnˊ hnähꜘ ja̱ˉbaˊ läꜙko̱o̱ˉ jmeeꜙ hñiiꜘ Cristo hi̱ˉ hwa̱a̱ˊ hi̱ˉ jø̱hˉ dsëꜗ. Jëëhꜘ, jähꜘ dsaˉ kinꜙ, saꜙ tu̱u̱ˉ dsënꜙ hlëëhnˊ läꜙ maˊ hä̱ä̱nˊ jeeˊ kihꜗ dsaꜙ. Mahꜗ waˊraˉ gaꜙläꜙø̱ø̱nꜘ jeeˊ kiyhˈ, ja̱ˉgaˊ tu̱u̱ˉ dsënꜙ hlëëhnˊ.
1 Dizem que eu sou humilde quando estou com vocês, mas duro quando estou longe. Pois eu, Paulo, faço este apelo a vocês em nome de Cristo, que foi carinhoso e bondoso.
2 Heˉja̱ˉ chu̱u̱nꜘ kya̱a̱hˊ hnähꜘ, goˉta̱a̱hˊ hnähꜘ läꜙko̱o̱ˉ lleˋ kihˈ, mahꜗ waˊraˉ gaꜙlloonꜗ jeeˊ tä̱ä̱hˊ hnähꜘ, saꜙ chaˉ heˉ kihꜗ hlë̱ë̱hnˊ hi̱ˉ jähꜘ, gaꜙnøøˊ jnäähꜗ läꜙko̱o̱ˉ waˊ hi̱ˉ chaˉ hi̱ˉ. Jëëhꜘ, tu̱u̱ˉ baˊ dsënꜙ tiˉchoonˋ juuˈ kya̱a̱yhˊ cherˊmahꜗ läꜙja̱ˉ hnøøyꜗ.
2 Quando eu for aí, não me obriguem a ser duro. Pois eu tenho certeza de que posso agir com dureza contra os que afirmam que fazemos as coisas por motivos humanos.
3 Dsaˉ jmɨˉgyʉʉꜙ baˊ la̱a̱ˈ jnäähꜗ, pero saꜙ te̱e̱ꜘ jnäähˈ läꜙko̱o̱ˉ te̱e̱˜ dsaˉ jmɨˉgyʉʉꜙ.
3 É claro que somos humanos, mas não lutamos por motivos humanos.
4 Saꜙ te̱e̱ꜘ jnäähˈ kya̱a̱hˊ waˊ heˉ chaˉ heˉ heˉ kooh˜ dsaˉ jmɨˉgyʉʉꜙ. Te̱e̱ꜘ jnäähˈ kya̱a̱hˊ beꜘ kihꜗ Dio heˉ lihꜙ he̱e̱ꜗ läꜙjëꜙ heˉ saꜙ läꜙkë̱hˊ jnäähꜗ jmɨɨˊ kya̱a̱hˊ.
4 As armas que usamos na nossa luta não são do mundo; são armas poderosas de Deus, capazes de destruir fortalezas. E assim destruímos ideias falsas
5 Läꜙja̱ˉ le̱hꜙ jnäähˈ kya̱a̱hˊ hi̱ˉ jmeeꜙ kyʉʉh˜ chaˉmiihˉ. Hiꜙ le̱hꜙ jnäähˈ kya̱a̱hˊ hi̱ˉ jmä̱ä̱˜ hñiiꜘ ka̱a̱hˊ. Jëëhꜘ juuˈ heˉ hlëëyhꜙ ja̱ˉ, jneꜙ jwëˈ kihꜗ dsaꜙ mahꜗ saꜙ he̱e̱yhꜙ kihꜗ Dio. Heˉja̱ˉ hnøøhꜘ jnäähˈ haˉ läꜙ jeeˊ dsaˉje̱e̱h˜ dsaˉ hi̱ˉ jmeeꜙ hʉʉˊdsëˉ hlɨɨhˈ mahꜗ läꜙnʉʉyhˊ kihˈ Cristo.
5 e também todo orgulho humano que não deixa que as pessoas conheçam a Deus. Dominamos todo pensamento humano e fazemos com que ele obedeça a Cristo.
6 Maˉllaꜙ dsëˉ jnäähˈ heehˊ jnäähꜗ wɨɨꜘ läꜙjë̱ë̱ꜙ hi̱ˉ cha̱a̱hˉ, maˉlaꜙ maˉmiˉjnäähˈ hnähꜘ hñaahꜗ hnähꜘ heˉ nʉʉhˊ hnähꜘ kihꜗ Cristo.
6 E, quando vocês provarem que são obedientes, estaremos prontos para castigar qualquer desobediência.
7 Ko̱o̱ˉ ka̱hˉ hnähꜘ kwa̱a̱t˜ haˉ läꜙ tä̱ä̱hˊha̱a̱ˊ dsaˉ. Cherˊmahꜗ ja̱a̱ˉ jmeeꜙ hʉʉˊdsëˉ la̱a̱yꜗ kya̱a̱ꜗ Cristo, waˊ jmeeyꜘ hʉʉˊdsëˉ la̱a̱ꜗ jnäähˈ kaˉlähꜘ kya̱a̱ꜗ Cristo, ja̱ˉbaˊ läꜙko̱o̱ˉ la̱a̱yꜗ hñiiyꜘ.
7 Vocês julgam as coisas pela aparência. Se uma pessoa tem certeza de que pertence a Cristo, deve pensar de novo a respeito disso, pois nós também pertencemos a Cristo, tanto quanto essa pessoa.
8 Gaꜙhña̱a̱ꜗ Dio jnäꜘ mahꜗ kwanˊ beꜘ kyahꜗ hnähꜘ haˉ läꜙ jeeˊ goˊta̱a̱hˊ hnähꜘ ko̱o̱ˉ hwehˉ. Saꜙ gaꜙhña̱a̱yꜗ jnäꜘ mahꜗ he̱e̱nꜚ hnähꜘ. Hiꜙ maꜙkeꜙ jmeenꜙ jʉʉhˉ kihꜗ taˊ heˉ häˊ goonꜙ saꜙ laꜗ oˉhihꜙ kinꜙ heˉ jmeenꜙ läꜙja̱ˉ.
8 O Senhor Jesus me deu autoridade sobre vocês, não para destruí-los, mas para fazê-los crescer espiritualmente. E, embora eu tenha me orgulhado um pouco demais da minha autoridade, não tenho nada de que me envergonhar.
9 Saꜙ hnoonꜗ heˉ jmeehˈ hnähꜘ hʉʉˊdsëˉ heˉ jʉʉhnˊ kyahˈ hnähꜘ kya̱a̱hˊ juuˈ heˉ sɨɨnꜙ ko̱ˉllaˉji̱i̱h˜.
9 Não quero que pareça que estou tentando assustar vocês com as minhas cartas.
10 Jëëhꜘ, läꜙlaˉ hlëëhꜙ ko̱ˉlla̱a̱ˊ kinꜙ. Hwehˉ juuˈ heˉ sɨɨnꜙ kihꜗ dsaꜙ. Pero maˊ chehnˈ chaˊnëˊ dsaˉ, hwa̱a̱ˊ baˊ jnäꜘ, jäyhꜘ. Saꜙ tooyhˉ taˊ juuˈ kinꜙ.
10 Alguém vai dizer: “As cartas de Paulo são severas e duras; mas, quando ele está conosco, é tímido e, quando fala, é um fracasso.”
11 Hi̱ˉ hlëëhꜙ läꜙja̱ˉ kya̱a̱ꜗ jnäähˈ, hnøøꜗ läꜙngëëyꜘ läꜙko̱o̱ˉ laꜗ hʉʉˊdsëˉ kya̱a̱ꜗ jnäähˈ. Jëëhꜘ, ja̱ˉbaˊ läꜙko̱o̱ˉ hlëëhˊ jnäähꜗ kya̱a̱hˊ juuˈ heˉ sɨɨˉ jnäähˈ maˊ tøøhˊ jnäähꜗ ʉ̱ʉ̱ꜘ, ja̱ˉbaˊ läꜙja̱ˉ hlëëhˊ jnäähꜗ kaˉlähꜘ gaˊ maˉtøøhˊ jnäähꜗ kya̱a̱yhˊ.
11 Porém essa pessoa deve saber que não existe diferença entre o que escrevemos nas cartas, quando estamos longe, e o que fazemos, quando estamos aí com vocês.
12 Saꜙ tu̱u̱ˉ dsëˉ jnäähˈ jmeeˊ jnäähꜗ läꜙko̱o̱ˉ jmeeꜙ hi̱ˉ hlëëhꜙ lluꜗ kihꜗ hñiiꜘ. Saꜙ hnøøˉ jnäähˈ je̱e̱hꜙ kya̱a̱ꜗ jnäähˈ kya̱a̱hˊ dsaˉ heꜘ hi̱ˉ lla̱a̱y˜ hñiiyꜘ hihꜙ läꜙko̱o̱ˉ laꜗ hʉʉˊdsëˉ kihꜗ hñiiꜘ bihꜗ. Hiꜙ hnøøyꜗ je̱e̱hꜙ kweeˉ kiyhꜗ kya̱a̱hˊ dsaˉkya̱a̱yhˊ. Heˉ baˊ cheˉ ta̱a̱yˉ.
12 É claro que não nos atrevemos a nos igualar ou a nos comparar com aqueles que pensam que são tão importantes. Como são ignorantes! Primeiro eles resolvem quais as medidas que irão usar para se medir e depois eles se julgam de acordo com essas mesmas medidas.
13 Pero läꜙko̱o̱ˉ häˊ hihꜙ baˊ hlëëhˊ jnäähꜗ kya̱a̱ꜗ hñaaꜗ jnäähˈ, läꜙko̱o̱ˉ laꜗ hʉʉˊdsëˉ kihꜗ Dio hi̱ˉ gaꜙhña̱a̱ꜗ jnäähˈ. Heˉja̱ˉ gaꜙllaꜙnøøꜗ jnäähˈ läꜙ gaꜙtëꜘ jeeˊ tä̱ä̱hˊ hnähꜘ.
13 Nós não vamos nos orgulhar além de certos limites. Deus é quem põe os limites no nosso campo de trabalho, e ele nos deixou chegar até vocês em Corinto.
14 Ji̱i̱hˈ jeeˊ gaꜙtø̱ø̱ꜗ Dio hihꜙ baˊ gaꜙnøøꜗ jnäähˈ. Saꜙ gaꜙnøøꜗ jnäähˈ jeeˊ tä̱ä̱hˊ hnähꜘ waˊraˉ jähꜘ kihꜗ saꜙ gaꜙche̱e̱ꜗ Dio jnäähˈ. Jëëhꜘ jnäähˈ toˉnëˊ naˊkwaˊ jnäähꜗ juˈhmëëꜘ kihꜗ Cristo jeeˊ tä̱ä̱hˊ hnähꜘ.
14 Desde que vocês estão dentro desses limites, não fomos além deles quando chegamos até aí levando o evangelho de Cristo.
15 Saꜙ jmä̱ä̱ꜙ jnäähˈ hñaaꜗ jnäähˈ ka̱a̱hˊ kya̱a̱hˊ taˊ kihˈ jñahꜘ. Hnøøˉ jnäähˈ waˊ läˉdsooꜘ hohꜘ hnähꜘ chaˉgaˊmiihˉ kihꜗ Dio baˊ. Läꜙjwëꜘ ja̱ˉ kwa̱a̱ꜙ gaˊ taˊ kya̱a̱ˈ jnäähꜗ jeeˊ kyahˈ hnähꜘ jeeˊ gaꜙtoohˉ Dio gooˉ jnäähˈ.
15 Assim não nos orgulhamos do trabalho que outros têm feito em lugares que vão além dos limites que Deus nos deu. Pelo contrário, esperamos que a fé que vocês têm possa crescer e que nós possamos fazer um trabalho ainda maior entre vocês, sempre dentro dos limites que Deus tem posto para nós.
16 Ja̱ˉ gaˊ naꜙ dsaˉkwaˊ jnäähꜗ juˈhmëëꜘ taꜙ jeeˊ ʉ̱ʉ̱ꜘ gaˊ. Pero saꜙ dsaˊtoohˊ jnäähꜗ jeeˊ maˉløøꜗ jñahꜘ, mahꜗ saꜙ jmä̱ä̱ˊ jnäähꜗ hñaaꜗ jnäähˈ ka̱a̱hˊ kihˈ taˊ heˉ maˉjmeeꜘ jñahꜘ.
16 Então poderemos anunciar o evangelho em outras regiões além daquela onde vocês moram. Isso sem entrar em campos de outras pessoas, para não nos orgulharmos do trabalho feito por elas.
17 Hi̱ˉ hnøøꜗ jmääꜗ hñiiꜘ jø̱ø̱hˈ, waˊ jmä̱ä̱yˈ hñiiyꜘ jø̱ø̱hˈ kihꜗ heˉ la̱a̱yꜗ kya̱a̱ꜗ Dsaˉjø̱ø̱hˈ jnänˋ.
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Quem quiser se orgulhar, que se orgulhe daquilo que o Senhor faz.”
18 Jëëhꜘ, hi̱ˉ hlëëhꜙ lluꜗ kihꜗ hñiiꜘ, ja̱ꜙ kya̱a̱hˊ heˉ ja̱ˉ yaˉhë̱ë̱yˈ lluꜗ. Hi̱ˉ hlëëhꜙ Dio lluꜗ kihꜗ, hi̱ˉ heꜘ baˊ yaˉhë̱ë̱ˈ lluꜗ.
18 Pois a pessoa só é aprovada quando o Senhor a aprova e não quando é aprovada por si mesma.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.