1 Coríntios 14
Hmooh hmëë he- ga-jmee Jesucristo; Salmos (CHZNTPS) vs ARIB
1 Heˉja̱ˉ goˉnääꜘ baˊ hnähꜘ taꜙ chaˊnëˊ heˉ hnaahꜙ hnähꜘ ø̱ø̱hꜗ hnähꜘ. Hiꜙ läꜙja̱ˉ waˊ he̱e̱ꜘ hohꜘ hnähꜘ kihꜗ taˊ heˉ laˊ kwaꜙ Jmɨˉlleꜘ Naˉjngɨɨˈ. Hiꜙ kihꜗ jeeˊ läꜙjëꜙ taˊ naˉ, waˊ he̱e̱ꜘ hohꜘ hnähꜘ kihꜗ heˉ ngëëhˊ hnähꜘ juuˈ kihꜗ Dio.
1 Segui o amor; e procurai com zelo os dons espirituais, mas principalmente o de profetizar.
2 Jëëhꜘ, ja̱a̱ˉ hi̱ˉ hlëëhꜙ jyohꜘ juuˈ, ja̱ꜙ heˉ hlëëyhꜙ kya̱a̱hˊ dsaˉ ja̱ˉ, heˉ hlëëyhꜙ kya̱a̱hˊ Dio baˊ ja̱ˉ. Hiꜙ maꜙkeꜙ hlëëyhꜙ juuˈ kaahˊ heˉ kwaꜙ Jmɨˉlleꜘ Naˉjngɨɨˈ, niꜙ ja̱a̱ˉ saꜙ ngëëꜘ juuˈ kiyhꜗ.
2 Porque o que fala em língua não fala aos homens, mas a Deus; pois ninguém o entende; porque em espírito fala mistérios.
3 Pero ja̱a̱ˉ hi̱ˉ ngëë˜ juuˈ läꜙko̱o̱ˉ gaꜙhyoyhꜗ kihꜗ Dio, hi̱ˉ heꜘ baˊ hlëëhꜙ juuˈ heˉ jmeeyꜙ dsaˉnääꜗ dsaˉ taꜙ chaˊnëˊ, kwayꜙ beꜘ kihꜗ dsaˉ, hiꜙ jmeeyꜙ dsaˉnøhꜗ dsëꜗ dsaˉ.
3 Mas o que profetiza fala aos homens para edificação, exortação e consolação.
4 Ja̱a̱ˉ hi̱ˉ hlëëhꜙ juuˈ heˉ saꜙ ngëëꜘ jneˊ, heˉ kwayꜙ beꜘ kihꜗ hñiiyꜘ baˊ ja̱ˉ. Pero ja̱a̱ˉ hi̱ˉ ngëë˜ juuˈ läꜙko̱o̱ˉ gaꜙhyoyhꜗ kihꜗ Dio, kwayꜙ beꜘ kihꜗ läꜙjë̱ë̱ꜙ hi̱ˉ la̱a̱ꜗ kya̱a̱ꜗ Dio.
4 O que fala em língua edifica-se a si mesmo, mas o que profetiza edifica a igreja.
5 Hnoonꜗ waˊraˉ jähꜘ kihꜗ läꜙjë̱ë̱ꜙ baˊ hnähꜘ hlëëhˊ hnähꜘ jyohꜘ juuˈ. Pero chaˉgaˊmiihˉ hnoonꜗ waˊraˉ jähꜘ kihꜗ gaꜙhñahꜗ hnähꜘ taˊ heˉ ngëëhˊ hnähꜘ juuˈ kihꜗ Dio. Jëëhꜘ, lluꜗ gaˊ heˉ ja̱ˉ, läꜙko̱hꜘ gaˊ heˉ hlëëhꜙ hnähꜘ jyohꜘ juuˈ. Hiꜙ maꜙraꜙ heˉ jmääꜗ baˊ heˉ hlëëhˊ hnähꜘ jyohꜘ juuˈ waˊraˉ jähꜘ kihꜗ cha̱a̱ˉ hi̱ˉ ji̱i̱ꜗ juuˈ ja̱ˉ mahꜗ kwaꜗ beꜘ kihꜗ hi̱ˉ la̱a̱ꜗ kya̱a̱ꜗ Dio.
5 Ora, quero que todos vós faleis em línguas, mas muito mais que profetizeis, pois quem profetiza é maior do que aquele que fala em línguas, a não ser que também intercede para que a igreja receba edificação.
6 Jëëˋ daˊ hnähꜘ ø̱ø̱hnꜗ. Cherˊmahꜗ ngoonꜗ naˊhlë̱ë̱hnˋ hnähꜘ kya̱a̱hˊ jyohꜘ juuˈ heˉ maˉhyohn˜ kihꜗ Dio, saꜙ jmääꜗ heˉ ja̱ˉ kyahꜗ hnähꜘ. Lluꜗ gaˊ heˉ hlë̱ë̱hnˊ hnähꜘ heˉ gaꜙmiꜙjnääˉ Dio kinꜙ baˊ, hiꜙ hlë̱ë̱hnˊ hnähꜘ heˉ maˉkyu̱u̱h˜ jneˊ, hiꜙ hlëëhnˊ juuˈ läꜙko̱o̱ˉ gaꜙhyohnꜗ kihꜗ Dio, hiꜙ kya̱a̱hˊ nʉʉhꜚ heˉ maˉmiˉtë̱ë̱ˈ jneˊ.
6 E agora, irmãos, se eu for ter convosco falando em línguas, de que vos aproveitarei, se vos não falar ou por meio de revelação, ou de ciência, ou de profecia, ou de doutrina?
7 Läꜙja̱ˉ laꜗ kihꜗ läꜙjëꜙ heˉ saꜙ naˊji̱i̱hꜙ. Waˊraˉ gaꜙhi̱i̱ˊ luuꜘ hmaˉtaˉ, waˊraˉ gaꜙhi̱i̱ˊ tu̱ˉ, cherˊmahꜗ saꜙ gaꜙhi̱i̱ˊ kweeˉ, saꜙ cha̱a̱ˉ hi̱ˉ ñeˉ heeˉ su̱ꜚ ja̱ˉ hi̱i̱ˊ.
7 Ora, até as coisas inanimadas, que emitem som, seja flauta, seja cítara, se não formarem sons distintos, como se conhecerá o que se toca na flauta ou na cítara?
8 Hiꜙ cherˊmahꜗ saꜙ gaꜙhi̱i̱ˊ kweeˉ luuꜘ hooˊ, niꜙ ja̱a̱ˉ hløøꜘ saꜙ miˉllu̱u̱ꜗ hñiiꜘ mahꜗ dsaˉnääyꜗ jeeˊ hniiˉ.
8 Porque, se a trombeta der sonido incerto, quem se preparará para a batalha?
9 Läꜙja̱ˉ laꜗ kyahꜗ hnähꜘ kaˉlähꜘ. Cherˊmahꜗ saꜙ jë̱ë̱ˉ juuˈ heˉ hlëëhˊ hnähꜘ, ¿haˉ läꜙja̱ˉ läꜙngëëꜘ dsaˉ juuˈ heˉ hlëëhˊ hnähꜘ? Ko̱o̱ˉ ta̱a̱hꜙ mɨɨhˊ baˊ ja̱ˉ heˉ hlëëhˊ hnähꜘ.
9 Assim também vós, se com a língua não pronunciardes palavras bem inteligíveis, como se entenderá o que se diz? porque estareis como que falando ao ar.
10 Johꜘ juuˈ saꜙ hlëëhꜙ dsaˉ läꜙka̱a̱ˉ läꜙjʉhꜗ jmɨˉgyʉʉꜙ, hiꜙ läꜙko̱o̱ˉ läꜙko̱o̱ˉ jwɨɨˉ ngëëꜘ bihꜗ juuˈ kiyhꜗ.
10 Há, por exemplo, tantas espécies de vozes no mundo, e nenhuma delas sem significação.
11 Heˉja̱ˉ cherˊmahꜗ saꜙ ngëënꜘ juuˈ heˉ hlëëhꜙ dsaˉ, la̱a̱nꜗ läꜙko̱o̱ˉ ja̱a̱ˉ hi̱ˉ cha̱a̱ˉ ʉ̱ʉ̱ꜘ baˊ kiyhˈ. Hiꜙ läꜙja̱ˉ la̱a̱ꜗ hi̱ˉ heꜘ kiꜙ jnäꜘ kaˉlähꜘ.
11 Se, pois, eu não souber o sentido da voz, serei estrangeiro para aquele que fala, e o que fala será estrangeiro para mim.
12 Läꜙja̱ˉ jmeeˊ hnähꜘ kaˉlähꜘ. Naꜗ heˉ maˉhe̱e̱ꜘ hohꜘ hnähꜘ kihꜗ taˊ heˉ laˊ kwaꜙ Jmɨˉlleꜘ Naˉjngɨɨˈ, heˉja̱ˉ chaˉgaˊmiihˉ waˊ tɨh˜ hohꜘ hnähꜘ heˉ laˊ kwaꜙ Jmɨˉlleꜘ Naˉjngɨɨˈ heˉ jmeeꜙ dsaˉkwa̱a̱ꜙ läꜙhiiꜘ nëˊ hi̱ˉ la̱a̱ꜗ kya̱a̱ꜗ Dio.
12 Assim também vós, já que estais desejosos de dons espirituais, procurai abundar neles para a edificação da igreja.
13 Kihꜗ heˉja̱ˉ, ja̱a̱ˉ hi̱ˉ maˉhyoh˜ hlëëhꜗ jyohꜘ juuˈ, waˊ ngɨɨyꜘ kiyhꜗ kihꜗ Dio mahꜗ kwayꜗ beꜘ haˉ läꜙ jeeˊ ji̱i̱yˈ juuˈ ja̱ˉ kya̱a̱hˊ dsaˉkya̱a̱yhˊ.
13 Por isso, o que fala em língua, ore para que a possa interpretar.
14 Jëëhꜘ, cherˊmahꜗ gaꜙngɨɨnˋ kinꜙ kya̱a̱hˊ juuˈ heˉ saꜙ ngëënꜘ, heˉ ngɨɨnˊ kya̱a̱hˊ jmɨˉlleꜘ kinꜙ baˊ ja̱ˉ. Pero juuˈ ja̱ˉ, saꜙ ngëënꜘ heˉ hnøøꜗ jähꜙ.
14 Porque se eu orar em língua, o meu espírito ora, sim, mas o meu entendimento fica infrutífero.
15 Heˉja̱ˉ, ¿haˉ läꜙ jmeenˋ? Ngɨɨˊ baˊ jnäꜘ kya̱a̱hˊ jmɨˉlleꜘ kinꜙ, hiꜙ läꜙja̱ˉ kaˉlähꜘ kya̱a̱hˊ juuˈ heˉ ngëënꜘ baˊ. Hiꜙ hänˋ kya̱a̱hˊ jmɨˉlleꜘ kinꜙ, hiꜙ läꜙja̱ˉ kaˉlähꜘ hänˋ kya̱a̱hˊ juuˈ heˉ ngëënꜘ.
15 Que fazer, pois? Orarei com o espírito, mas também orarei com o entendimento; cantarei com o espírito, mas também cantarei com o entendimento.
16 Jëëhꜘ, cherˊmahꜗ gaꜙhähˊ kya̱a̱hˊ jmɨˉlleꜘ jmahꜗ jeeˊ kwahˉ tiˊhmaahˊ kihˈ Dio, haˉ läꜙja̱ˉ jähꜙ hi̱ˉ tä̱ä̱hˊ nuuˉ: “Waˊ laˈ läꜙja̱ˉ”, cherˊmahꜗ saꜙ maˉläˉngëëyꜘ heeˉ ja̱ˉ heˉ maˉhlëëhˊ.
16 De outra maneira, se tu bendisseres com o espírito, como dirá o amém sobre a tua ação de graças aquele que ocupa o lugar de indouto, visto que não sabe o que dizes?
17 Maꜙkeꜙ jna̱a̱hˈ maˉkwahˊ tiˊhmaahˊ, pero kihꜗ hi̱ˉ tä̱ä̱hˊ nuuˉ, saꜙ të̱ë̱yꜗ beꜘ kya̱a̱hˊ juuˈ ja̱ˉ.
17 Porque realmente tu dás bem as graças, mas o outro não é edificado.
18 Kwanꜙ tiˊhmaahˊ kihˈ Dio kihꜗ heˉ maˉhyohn˜ hlëëhnˊ chaˉgaˊmiihˉ jyohꜘ juuˈ läꜙko̱hꜘ gaˊ hnähꜘ.
18 Dou graças a Deus, que falo em línguas mais do que vós todos.
19 Pero gaˊ maˉchehnꜗ jeeˊ dsaˉñeeꜙ ø̱ø̱hꜗ jneˊ, lluꜗ gaˊ la̱a̱nꜙ heˉ hlëëhnˊ hñaꜘ mɨˈjuuꜗ heˉ läꜙngëëꜘ dsaˉ waˊraˉ gaꜙtëꜘ jeeˊ hlë̱ë̱hˊ jnihꜘ, läꜙko̱hꜘ gaˊ heˉ hlëëhnˊ gyaꜗ mil mɨˈjuuꜗ heˉ saꜙ kyʉʉh˜ dsaˉ.
19 Todavia na igreja eu antes quero falar cinco palavras com o meu entendimento, para que possa também instruir os outros, do que dez mil palavras em língua.
20 Ø̱ø̱hnꜗ, taꜙ jmeeˉ hnähꜘ hʉʉˊdsëˉ läꜙko̱o̱ˉ ja̱a̱ˉ chihˉ hi̱ˉ saꜙ ngëëꜘ. Lluꜗ baˊ cherˊmahꜗ la̱a̱hꜗ hnähꜘ läꜙko̱o̱ˉ ja̱a̱ˉ chihˉ hi̱ˉ saꜙ jmeeꜙ heˉ hlɨɨhˈ. Pero hnøøꜗ jmeehˈ hnähꜘ hʉʉˊdsëˉ läꜙko̱o̱ˉ ja̱a̱ˉ dsaˉ maˉjø̱ø̱hˈ baˊ.
20 Irmãos, não sejais meninos no entendimento; na malícia, contudo, sede criancinhas, mas adultos no entendimento.
21 Läꜙlaˉ naˉsɨɨˉ nëˊ ley:
21 Está escrito na lei: Por homens de outras línguas e por lábios de estrangeiros falarei a este povo; e nem assim me ouvirão, diz o Senhor.
22 Läꜙja̱ˉ, hi̱ˉ maˉhyoh˜ hlëëhꜗ jyohꜘ juuˈ, laꜗ ko̱o̱ˉ heˉ jʉhˉga̱a̱ˉ kihꜗ hi̱ˉ saꜙ gaˊ maˉhe̱e̱hˉ kihꜗ Dio. Saꜙ laꜗ kihꜗ hi̱ˉ maˉhe̱e̱hˉ kihꜗ Dio. Pero taꜙ jyohꜘ ko̱ˉta̱a̱ˉ, ja̱a̱ˉ hi̱ˉ ngëë˜ juuˈ heˉ gaꜙhyoyhꜗ kihꜗ Dio, hlë̱ë̱yh˜ hi̱ˉ maˉhe̱e̱hˉ kihꜗ Dio baˊ. Saꜙ laꜗ kihꜗ hi̱ˉ saꜙ maˉhe̱e̱hˉ kihꜗ Dio.
22 De modo que as línguas são um sinal, não para os crentes, mas para os incrédulos; a profecia, porém, não é sinal para os incrédulos, mas para os crentes.
23 Heˉja̱ˉ saꜙ lluꜗ cherˊmahꜗ läꜙjë̱ë̱ꜙ hnähꜘ hlëëhˊ hnähꜘ jyohꜘ juuˈ heˉ saꜙ ngëëꜘ jneˊ jeeˊ dsaˉñeeꜙ hnähꜘ. Jëëhꜘ, cherˊmahꜗ gaꜙllooꜗ ja̱a̱ˉ hi̱ˉ hmëëꜘ o ja̱a̱ˉ hi̱ˉ saꜙ gaˊ maˉdsooꜘ dsëꜗ kihꜗ Dio, maˊja̱ˉ jäyhꜙ, heˉ ngaahˊ baˊ hnähꜘ naˉ.
23 Se, pois, toda a igreja se reunir num mesmo lugar, e todos falarem em línguas, e entrarem indoutos ou incrédulos, não dirão porventura que estais loucos?
24 Pero cherˊmahꜗ läꜙjë̱ë̱ꜙ hnähꜘ ngëëhˊ hnähꜘ juuˈ heˉ gaꜙhñahꜗ hnähꜘ kihꜗ Dio hiꜙ cherˊmahꜗ gaꜙllooꜗ ja̱a̱ˉ hi̱ˉ hmëëꜘ o ja̱a̱ˉ hi̱ˉ saꜙ gaˊ maˉhe̱e̱hˉ kihꜗ Dio jeeˊ tä̱ä̱hˊ hnähꜘ, kya̱a̱hˊ juuˈ heˉ ngëëhˊ hnähꜘ ja̱ˉ jmeeꜗ läˉngëëyꜘ heˉ maˉhlä̱ä̱yhˉ, hiꜙ läˉliiyhꜚ läꜙjëꜙ heˉ jmeeyꜙ.
24 Mas, se todos profetizarem, e algum incrédulo ou indouto entrar, por todos é convencido, por todos é julgado;
25 Hiꜙ läꜙjnäꜘ läꜙjëꜙ heˉ naˉhmääˊ nehꜙ tuhˉdsëyꜗ. Ja̱ˉgaˊ naꜙ ju̱u̱yhꜗ jnëyˊ mahꜗ hnaayhꜙ Dio, jäyhꜙ: “Maꜙraꜙ juˈdsooꜘ, chehꜗ baˊ Dio jeeˊ kyahˈ hnähꜘ.”
25 os segredos do seu coração se tornam manifestos; e assim, prostrando-se sobre o seu rosto, adorará a Deus, declarando que Deus está verdadeiramente entre vós.
26 Ø̱ø̱hnꜗ, heˉ ko̱o̱ˉ juuˈ lleˊ jneˊ kihˈ jeeˊ läꜙjëꜙ heˉ maˉjwë̱ë̱hnꜗ hnähꜘ. Jeeˊ dsaˉñeehꜙ hnähꜘ, cha̱a̱ˉ hi̱ˉ häꜙ, cha̱a̱ˉ hi̱ˉ miˉtë̱ë̱ꜙ, cha̱a̱ˉ hi̱ˉ hlëëhꜙ gaˊ jyohꜘ juuˈ, cha̱a̱ˉ hi̱ˉ maˉmiˉjnääˉ Dio miihˉ kihꜗ, cha̱a̱ˉ hi̱ˉ lihꜙ ji̱i̱ꜗ juuˈ heˉ saꜙ ngëëꜘ jneˊ. Heˉja̱ˉ jmeeˊ hnähꜘ läꜙjëꜙ heˉ naˉ mahꜗ läꜙchaˉ chaˉgaˊmiihˉ beꜘ kyahꜗ hnähꜘ.
26 Que fazer, pois, irmãos? Quando vos congregais, cada um de vós tem salmo, tem doutrina, tem revelação, tem língua, tem interpretação. Faça-se tudo para edificação.
27 Waˊraˉ gaꜙhlëëhˊ hnähꜘ jyohꜘ juuˈ, waˊ hlëëhꜘ u̱u̱ꜗ u̱u̱ˉ baˊ, pero maꜙ ja̱a̱ˉ baˊ. Hiꜙ maꜙraꜙ heˉ hnääꜗ ja̱a̱ˉ hi̱ˉ lihꜙ ji̱i̱ꜗ juuˈ ja̱ˉ.
27 Se alguém falar em língua, faça-se isso por dois, ou quando muito três, e cada um por sua vez, e haja um que interprete.
28 Cherˊmahꜗ saꜙ cha̱a̱ˉ hi̱ˉ lihꜙ ji̱i̱ꜗ juuˈ ja̱ˉ, saꜙ waˊ hlë̱ë̱yhˈ hi̱ˉ tä̱ä̱hˊ nehꜙ gwahꜙ. Waˊ hlëëyhꜘ jeeˊ nuuyˉ hñiiyꜘ baˊ, hiꜙ waˊ hlëëyhꜘ kya̱a̱hˊ Dio.
28 Mas, se não houver intérprete, esteja calado na igreja, e fale consigo mesmo, e com Deus.
29 Läꜙja̱ˉ kaˉlähꜘ kihꜗ hi̱ˉ ngëë˜ juuˈ heˉ gaꜙhyoyhꜗ kihꜗ Dio. Waˊ hlëëhꜘ u̱u̱ꜗ u̱u̱ˉ baˊ, mahꜗ jeeˊ läꜙjë̱ë̱ꜙ waˊ kye̱yꜘ kwa̱a̱t˜ haˉ läꜙ dsoo˜ juuˈ ja̱ˉ.
29 E falem os profetas, dois ou três, e os outros julguem.
30 Cherˊmahꜗ gaꜙmiꜙjnääˉ Dio miihˉ kihꜗ ja̱a̱ˉ hi̱ˉ gyaꜗ nuuˉ, waˊ jø̱ø̱yˈ läꜙji̱i̱hˈ lla̱a̱ꜙ hlëëhꜗ hi̱ˉ maˉløøꜗ toˉnëˊ heꜘ.
30 Mas se a outro, que estiver sentado, for revelada alguma coisa, cale-se o primeiro.
31 Jëëhꜘ, läꜙjë̱ë̱ꜙ baˊ hnähꜘ chaˉ jwëˈ kyahꜗ hnähꜘ ngëëhˊ hnähꜘ juuˈ heˉ maˉhñah˜ hnähꜘ kihꜗ Dio. Pero maꜙ ja̱a̱ˉ baˊ hnähꜘ ngëëhˊ hnähꜘ juuˈ ja̱ˉ, mahꜗ läꜙja̱ˉ läꜙtë̱ë̱ˉ läꜙjë̱ë̱ꜙ, hiꜙ hyoyhꜙ chaˉgaˊmiihˉ beꜘ.
31 Porque todos podereis profetizar, cada um por sua vez; para que todos aprendam e todos sejam consolados;
32 Jmɨˉlleꜘ kihꜗ hi̱ˉ ngëë˜ juuˈ nʉʉhˊ bihꜗ, saꜙ hlëëyhꜗ taˊko̱ˉji̱i̱hˈ hlëëhꜙ jñahꜘ ø̱ø̱yhꜚ.
32 pois os espíritos dos profetas estão sujeitos aos profetas;
33 Jëëhꜘ Dio, saꜙ la̱a̱yꜗ Dio hi̱ˉ ko̱o̱ˉ jmeeꜙ täähˊ mɨɨhˊ. Heˉ jmeeyꜙ hiiꜘ tiiˊ jnänˋ baˊ.
33 porque Deus não é Deus de confusão, mas sim de paz. Como em todas as igrejas dos santos,
34 läꜙjë̱ë̱ꜙ dsaˉmëꜘ saꜙ waˊ tooyhˈ mɨɨhˊ jeeˊ tä̱ä̱yhˊ nehꜙ gwahꜙ. Jëëhꜘ, saꜙ chaˉ jwëˈ kiyhꜗ hlëëyhꜗ. Hnøøꜗ nʉʉyhˊ kihˈ dsaˉñʉʉhˉ baˊ, läꜙko̱o̱ˉ jähꜘ nëˊ ley.
34 as mulheres estejam caladas nas igrejas; porque lhes não é permitido falar; mas estejam submissas como também ordena a lei.
35 Cherˊmahꜗ heˉ hnøøyꜗ läꜙtë̱ë̱yˉ, waˊ ngɨɨyˈ juuˈ kihꜗ dsaˉñʉʉhˉ kya̱a̱yꜗ waˊraˉ gaꜙllaꜙnääyˋ chaˊnehꜙ kiyhꜗ. Jëëhꜘ, saꜙ so̱o̱h˜ kihꜗ dsaˉmëꜘ hlëëyhꜗ nehꜙ gwahꜙ.
35 E, se querem aprender alguma coisa, perguntem em casa a seus próprios maridos; porque é indecoroso para a mulher o falar na igreja.
36 Ja̱ꜙ maꜙlaꜙ jeeˊ kyahˈ hnähꜘ gaꜙläꜙchaꜙ juuˈ kihꜗ Dio. Niꜙ saꜙ laꜗ maꜙlaꜙ kyahꜗ hnähꜘ kaˉlähꜘ.
36 Porventura foi de vós que partiu a palavra de Deus? Ou veio ela somente para vós?
37 Cherˊmahꜗ cha̱a̱ˉ hi̱ˉ jmeeꜙ hʉʉˊdsëˉ la̱a̱yꜗ ja̱a̱ˉ hi̱ˉ ngëë˜ juuˈ, o chaˉ gaˊ jyohꜘ heˉ gaꜙhyoyhꜗ kihꜗ Jmɨˉlleꜘ Naˉjngɨɨˈ, hi̱ˉ heꜘ ta̱hˉ dsëyꜗ laꜗ madaꜚ kihꜗ Dio läꜙjëꜙ heˉ maˉsɨɨnꜗ laˉ.
37 Se alguém se considera profeta, ou espiritual, reconheça que as coisas que vos escrevo são mandamentos do Senhor.
38 Kihꜗ hi̱ˉ saꜙ jmeeꜙ heˈ kihꜗ juuˈ laˉ, taꜙ jmeeˉ hnähꜘ heˈ kiyhꜗ.
38 Mas, se alguém ignora isto, ele é ignorado.
39 Läꜙja̱ˉ hnähꜘ ø̱ø̱hnꜗ, waˊ he̱e̱ꜘ hohꜘ hnähꜘ kihꜗ taˊ heˉ ngëëhˊ hnähꜘ juuˈ kihꜗ Dio. Hiꜙ taꜙ haˉ hnähꜘ kihꜗ hi̱ˉ lihꜙ hlëëhꜗ jyohꜘ juuˈ.
39 Portanto, irmãos, procurai com zelo o profetizar, e não proibais o falar em línguas.
40 Pero taꜙ jmeeˉ hnähꜘ waˊ laˈ chaˉ laꜗ jeeˊ dsaˉñeehꜙ hnähꜘ, jmeeˊ hnähꜘ läꜙko̱o̱ˉ lleˋ kihˈ baˊ.
40 Mas faça-se tudo decentemente e com ordem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.