Lucas 15
Juu³ tyʉ² ʼe gafaaʼ²¹ Dios tyaʼ tsá² (CHQNT) vs ARIB
1 Jileei'²¹ tsá² cón² 'laa'¹³ 'e 'nɨɨ¹ tsá² coon'¹³ tsá² røøi²¹ tsaa² gangatyéen¹in lɨ siin'¹² Jesús 'e núu² júu³ tya'a.
1 Ora, chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 'Wii'¹³ joon tsá² fariseo coon'¹³ tɨfo'² tya' ley 'laa'²¹ gafaa'²¹a tya' Jesús jin'²in:
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Joon gasɨɨ'²¹ɨ Jesús 'ii 'e cwáain¹ lo:
3 Então ele lhes propôs esta parábola:
4 ―'Iin jee²¹² 'naa' wana 'aa¹i cíein¹³ joo'saa'²¹ joon tsa'iin²¹² jaain²¹ jee²¹² 'ii, ¿tɨ jo tiui²¹ 'in catyaai² do jee²¹² nuu²¹ joon tsa'nee'¹²i 'in jaain²¹gɨ do ca gatsee'²¹i?
4 Qual de vós é o homem que, possuindo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto, e não vai após a perdida até que a encontre?
5 Joon mo gatsee'²¹i gauntseen¹ yʉ' 'nóo¹on jløø'³mo.
5 E achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo;
6 Joon mo gatyee'¹²i tya'a gauncaain²¹ tsá² seein²¹ tyʉ́² coon'¹³ coon'¹³ tsá² néei¹ co' lɨ tyíin¹in. Joon gasɨɨ'²¹ɨ: “Jløø'³naa' jmaa²aa' coon'¹³ jna tsʉ nigatsee'³moo 'in joo'saa'²¹ 'in ga'ín¹ tyiia do.”
6 e chegando a casa, reúne os amigos e vizinhos e lhes diz: Alegrai-vos comigo, porque achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 La joon jon fuu²¹²uu 'naa' mo joo'²¹‑tsi jaain²¹ tsá² røøi²¹ tsaa² jløøi'¹³gɨ 'áai¹ fu ñʉ'fu 'wii'¹³ 'ii lagɨ 'in noventa y nueve tsá² 'in jo 'oo¹o tsaa², 'in jo 'ná² jaa'²¹‑tsi.
7 Digo-vos que assim haverá maior alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Faa'²¹gɨ Jesús:
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma dracma, não acende a candeia, e não varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Joon mo gatsaa'²¹a joon uncaain²¹ tsá² seein²¹ tyʉ́² coon'¹³on coon'¹³ tsá² 'in néei¹ co' lɨ tyíin¹in. Joon sɨɨ'²¹ɨ 'ido: “Jløø'³naa' jmaa²aa' coon'¹³ jna tsʉ nigatsaa'²¹oo cuu 'e nga'ín¹.”
9 E achando-a, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu havia perdido.
10 La joon jon fuu²¹²uu 'naa', jløø'³mo ángeles tya' Dios mi jaa'²¹‑tsi xʉfiin'¹³ jaain²¹ tsá² 'in røøi²¹ tsaa².
10 Assim, digo-vos, há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Gajin'²in jon Jesús gasɨɨ'²¹ɨ tsá²:
11 Disse-lhe mais: Certo homem tinha dois filhos.
12 Joon jaain²¹ 'in xaai²¹gɨ do gasɨɨ'²¹ɨ jmii²¹: “Ñʉ'², cwo'²'o jna jiin'¹³ tyiia tya' cwoo'¹³ 'wó² 'e gatɨ́ɨ²na.” Joon gajmaa¹a jmii²¹ do jmai'²xʉ jee²¹² 'ii jilaa'²¹.
12 O mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me toca. Repartiu-lhes, pois, os seus haveres.
13 Xʉ‑ʉ ngoo²¹gɨ joon 'in xaai²¹gɨ do gajmaa'¹² caain²¹ jilaa'²¹ 'e 'oo¹o. Joon gangóo¹ coon²¹ fuu²¹ lɨ wíin². Joon do‑o ga'íin² cúu¹u jilaa'²¹ coon'¹³ 'e gó².
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntando tudo, partiu para um país distante, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Joon mo gatsá² cúu² do ga'í² coon²¹ 'oo² 'e fuu²¹ lɨ ngóo¹on do. Joon gatsá² un'aa²i.
14 E, havendo ele dissipado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a passar necessidades.
15 Joon ganga'náa² to² jmáa¹a coon'¹³ jaain²¹ tsá² seein²¹ 'e fuu²¹ do. Joon 'idogɨ gasii¹ ni 'ido lɨ roon¹ 'wó² tya'a 'e tsa'áa¹i ñí¹.
15 Então foi encontrar-se a um dos cidadãos daquele país, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 Joon 'áa¹mo gali'iin²¹²in unrǿø²i tu'²u coon'¹³ jilaa'²¹ 'e gø'² ñí¹ do. Pe jiin'¹³ jaain²¹ jo 'in cwo¹.
16 E desejava encher o estômago com as alfarrobas que os porcos comiam; e ninguém lhe dava nada.
17 Joon ga'ɨ¹‑tsi: “Jøøi'¹³ tsa'leei'¹³ 'in jmoo¹o to² tya' nʉ'³ʉʉ saai²¹gɨ 'e gø'²ø joon jnagɨ fu lo júun³na 'oo².
17 Caindo, porém, em si, disse: Quantos empregados de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Nii'¹³moo fu lɨ tyíin¹ ñʉ'³ʉʉ. Joon fuu²¹²uu: Ñʉ'³, fee'¹ niga'lee'²¹na tyani Dios joongɨ tyani'i.
18 Levantar-me-ei, irei ter com meu pai e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Joon jo cwooi¹ 'e jmáa²gɨ'ɨ yʉʉn²¹ tyi'i jna. Jmaa'¹³ cwáain¹ lawa jaain²¹ tsa'leei'¹³ tyi'i jna.”
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus empregados.
20 Joon gangaa'¹³mo fu tya jmii²¹.
20 Levantou-se, pois, e foi para seu pai. Estando ele ainda longe, seu pai o viu, encheu-se de compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Joon gasɨɨ'²¹ɨ jóon¹ 'ii: “Ñʉ'³, niga'lee'²¹moo tyani Dios joongɨ tyani'i. Jo tɨ́ɨi²gɨɨ 'e fo'²'o yʉʉn²¹ tyi'i jna.”
21 Disse-lhe o filho: Pai, pequei conta o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Pe jmii²¹ dogɨ gasɨɨ'²¹ɨ tsa'leei'¹³ tya'a: “Tyí² goon' jmoono coon²¹ 'mɨ'² 'e tyʉ́²gɨ la jee²¹² jilaa'²¹, joon tyiin'¹³goon' yʉʉn²¹ tyiia lo. Joongɨ toon'²¹goon' ñí³ unnii²¹² cwoo²¹o. Joongɨ 'øøi'¹³ goon' mɨɨ²ɨ.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e alparcas nos pés;
23 Joon cwotée¹ee' jaain²¹ joo'²¹ xuui²¹² 'in na'ooin'¹³. Joon jngaa'¹³naa', cwotyé³e' joongɨ cwojmoo²¹o' jmɨɨ²¹².
23 trazei também o bezerro, cevado e matai-o; comamos, e regozijemo-nos,
24 Tsʉ 'in yʉʉn²¹ tyiia lo lɨ́ɨ²na 'e nijuun²¹mo pe nano nigacwa'²mo tún¹. 'In ninga'íin¹³mo pe gatsee'²¹moo'o tún¹.” Joon ga'láa² 'wii²¹² jmaa¹a jmɨɨ²¹².
24 porque este meu filho estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 ’La jee²¹² joon 'in jóon¹ 'in nifeei'¹gɨ jee²¹² to² taain¹. Joon mo gatyee'¹²i tyan' co' 'nʉ́ʉ¹ʉ joon ganúu² nináa¹ súuin¹³.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e quando voltava, ao aproximar-se de casa, ouviu a música e as danças;
26 Joon gatø'¹ø jaain²¹ 'in tsá² do joon gaunngɨɨ¹ɨ 'ee jmɨɨ²¹² nináa¹.
26 e chegando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Joon gajin'² 'in tsá² do: “Nigacwa'²mo ruu'²¹mo'o. Joon gatyʉ'² ñʉ'²'ʉ to² gajngaa'¹²i jaain²¹ joo'²¹ 'ooin'¹³ tsʉ gacwa'²mo tyú¹mo jo tsaa'¹³a.”
27 Respondeu-lhe este: Chegou teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Joon gatsá² 'nii'²¹‑tsi 'in ruu'²¹i nifeei'¹gɨ do. Joon jo 'iin²¹²in tsa'ii²¹ fu tsi. Joon gacwo'ɨ́ɨ¹ jmii²¹ 'e gamɨɨ¹ɨ tyani 'ido 'e tsa'ii²¹.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. Saiu então o pai e instava com ele.
29 Pe gajin'² 'in sɨmii'²¹ gasɨɨ'²¹ɨ jmii²¹: “Niñii²¹o'o joo'¹³ jiin²¹ 'e nigajmáa³aa to² tyani'i. Pe jiin'¹³ coon²¹ 'naa'¹³ jo mo cwoo'¹³'o jna jiin'¹³ jaain²¹ chivo‑pi' 'e jmáa³aa jmɨɨ²¹² coon'¹³ tsá² seein²¹na tyʉ́² coon'¹³.
29 Ele, porém, respondeu ao pai: Eis que há tantos anos te sirvo, e nunca transgredi um mandamento teu; contudo nunca me deste um cabrito para eu me regozijar com meus amigos;
30 Pe la no 'e gacwai'² 'in yʉʉn²¹ tyi'i no. Nga'íin¹in cúu²u coon'¹³ tsamɨ́². Joon gajngáa¹³u'un 'in joo'²¹ 'ooin'¹³gɨ no.”
30 vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 Joon gajin'² jmii²¹ do: “Yʉʉn²¹ tyi', coon²¹ tøø²mo tyíin¹u'un coon'¹³ jna. Joon jilaa'²¹ 'e 'óo³oo lo 'e tyi‑o'o.
31 Replicou-lhe o pai: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que é meu é teu;
32 Joon nano tyiin²mo jmoo²¹o' jmɨɨ²¹² joongɨ jløø'³na' tsʉ 'in ruu'²¹'u 'e lɨ́ɨ²na najuun²¹mo pe cwa'²mo tún¹. Lɨ́ɨ²na 'e ninga'íin²mo joon nigatsee'²¹moo'o tún¹.”
32 era justo, porém, regozijarmo-nos e alegramo-nos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.