Atos 27

U Chʼuʼul Tʼan Dios (CHFNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Jinq'uin u ch'i u c'ajalinob cache' c'änä c'axicon t'ocob pat nab tä Italia, u yäq'uijob aj Pablo tu c'äb ajmanda ta cien soldado. Äc'qui tu c'äb täcä yebejob machcatac ayan preso ya'i. Ni ajmanda jiniba u c'aba' aj Julio une. Uneba ajmanda tuba ni cien soldadojob u c'aba' Augustojob.
1 Logo que foi determinado que embarcássemos para a Itália, Paulo foi entregue com outros presos a um centurião da coorte Augusta, chamado Júlio.
2 De ya'i ochon t'ocob tama ump'e barco tuba aj Adramitiojob, bixon t'ocob t'oc. Jini barco ya' u xe tu pat nab tä cabil cab tä Asia. Aj Aristarco täcä bixi t'oc no'on t'ocob, uneba ya' u cab tä Tesalónica, tuba noj cab tä Macedonia.
2 Embarcamos num navio de Adramito que devia costear as terras da Ásia, e levantamos âncora. Em nossa companhia estava Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Päscab c'oton t'ocob tä Sidón. Aj Julio utz u c'ajalin t'oc aj Pablo, u yäc'bi xic bajca an u lotob uc'a c'uxnescac ya'i.
3 No dia seguinte, fazendo escala em Sidônia, Júlio, usando de bondade com Paulo, permitiu-lhe ir ver os seus amigos e prover-se do que havia de necessário.
4 Pason t'ocob ya'i tuba bixicon t'ocob pat nab, numon t'ocob tu pat cab tä Chipre, uc'a ic' u te täjcac'o t'ocob.
4 Dali, fazendo-nos ao mar, fomos navegando perto das costas de Chipre, por nos serem contrários os ventos.
5 Numon t'ocob tama nab nätz'ä ti' cab tä Cilicia y tä Panfilia, c'oton t'ocob bajca an ni caj tä Mira tama cab tä Licia.
5 Tendo atravessado o mar da Cilícia e da Panfília, chegamos a Mira, cidade da Lícia.
6 Ya'i ajmanda ta soldadojob u pojli ump'e barco tuba aj Alejandríajob que ya' u xe tä Italia, u yoson t'ocob tama.
6 O centurião encontrou ali um navio de Alexandria, que rumava para a Itália, e fez-nos passar para ele.
7 Na'tan na'tan cä bixe t'ocob, c'ac'a' jäläcnon t'ocob tä bij, a la fuerza c'oton t'ocob ti' cab tä Gnido. Mach u yäcton t'ocob ic' bixicon t'ocob pänte', c'oton t'ocob ti' cab tä Creta nätz'ä t'oc caj tä Salmón.
7 Por muitos dias navegamos lentamente e com dificuldade até diante de Cnido, onde o vento não nos permitiu aportar.
8 A la fuerza numon t'ocob titiqui cab, c'oton t'ocob bajca an ump'e caj u c'aba' Buenos Puertos, nätz'ä t'oc ni noj caj tä Lasea.
8 Fomos então costeando ao sul da ilha de Creta, junto ao cabo Salmona. Navegando com dificuldade ao longo da costa, chegamos afinal a um lugar, a que chamam Bons Portos, perto do qual está a cidade de Lasaia.
9 C'ac'a' jäläcnon t'ocob ya'i. Ayan täcä u noj bac'ätib tuba ni bixibá jini tu pat nab, uc'a ac'oti u q'uini cäräx'ac nab, jin uc'a aj Pablo u yälbijob ca'da:
9 Passara o tempo - já havia passado a época do jejum - e a navegação se tornava perigosa. Paulo advertiu-os:
10 ―Cä lot, no'on cä chänen cache' si bixiconlaba u xe tä ajtä säto, cä xe cä choque'la cua' chichca jini, mach sec' carga y ni barco u xe tä säto, con to'o no'onla täcä.
10 Amigos, vejo que a navegação não se fará sem perigo e sem graves danos, não somente ao navio e à sua carga, mas ainda às nossas vidas.
11 Ajmanda ta soldadojob u tz'ombi jini machca u chen maneja barcoba y u yum barco täcä, y mach u tz'ombi jini u yäle' aj Pablo.
11 O centurião, porém, dava mais crédito ao piloto e ao mestre do que ao que Paulo dizia.
12 Jini caj ti' nab mach'an cada u ch'ujnanob u barco tuba u numsen u q'uini sisi. Jin uc'a q'uen u yälijob pasicob ya'i, bay toca u ch'e' c'oticob tä Fenice u numsen u q'uini sisi ya'i. Uc'a Fenice es ump'e caj ti' nab tuba cab tä Creta. U ti' jini caj ya'an tä weti q'uin.
12 O porto era impróprio para passar o inverno, pelo que a maior parte deles foi de parecer que se retornasse ao mar, na esperança de chegar a Fenice, para passar ali o inverno, por ser esse um porto de Creta, abrigado dos ventos do sudeste e do nordeste.
13 U täq'ui u yustan ump'e yoc säq'uic' tä sur. U yäle'ob cache' u ch'e' bixicob, u ch'ijob bij. U bixejob titiqui cab tä Creta.
13 Soprava então brandamente o vento sul. Julgavam poder executar os seus planos. Levantaram a âncora e foram costeando de perto a ilha de Creta.
14 Mach nonoj jäläcni, tajtzäc u suti uba ni ic' tuyac'ojob, que ya' ti tä norte.
14 Mas, não muito depois, veio do lado da ilha um tufão chamado Euroaquilão.
15 Jinq'uin u suti uba ni ic' jini tuyac'o barcoba, mach u ch'ä cä bisan t'ocob bajca u te ic', cä chaji t'ocob bixic bajca u bisan ic'.
15 Sem poder resistir à ventania, o navio foi arrebatado e deixamo-nos arrastar.
16 Numon t'ocob nätz'ä tu ti' ump'e p'i' cab, jini ya'an tama nabba, u c'aba' jini cab Clauda. A la fuerza cä t'äbsi t'ocob ni p'i' jucub tama barco.
16 Impelidos rapidamente para uma pequena ilha chamada Cauda, conseguimos, com muito esforço, recolher o batel.
17 Cuanta cä t'äbsi t'ocob ni p'i' jucub jini, u pu'cächijob ni barco t'oc sum. De ya'i u jäcsijob u noq'ui ni barco, taj che' chich u yäctijob tä bixe ni barco, uc'a u bäc'tijob julcac ya'i tä ji' tä Sirte.
17 Içaram-no e, depois, como meio de segurança, cingiram o navio com cabos. Então, temendo encalhar em Sirte, arriaram as velas e entregaram-se à mercê dos ventos.
18 T'elajtan u nume ni barco t'oc ic', jin uc'a päscab u täq'uijob u chocbenob u bel.
18 No dia seguinte, sendo a tempestade ainda mais violenta, atiraram fora a carga.
19 Tu yuxp'elib q'uin cä jup'i cä c'äb t'ocob cä choque' t'ocob cua' chichca u c'äncan tuba ni barco.
19 No terceiro dia, atiramos para fora com as nossas próprias mãos os acessórios do navio.
20 C'ac'a' jäläcni mach u chicta ni tz'ita' q'uin ni ajlucerojob, y machtajda ni noj ic' u te täjcac'o t'ocob. Cäli t'ocob cache' ixta no'on mach uxon cä japän cäba t'ocob.
20 Ora, não aparecendo por muitos dias nem sol nem estrelas e sendo batidos por forte tempestade, tínhamos por fim perdido toda a esperança de sermos salvos.
21 C'ac'a' jäläcnon t'ocob sin c'ux, aj Pablo wa'wäni bajca anon t'ocob, u yäli:
21 Desde muito tempo ninguém havia comido nada. Paulo levantou-se no meio deles e disse: Amigos, deveras devíeis ter-me atendido e não ter saído de Creta, e assim evitar esse perigo e essas perdas.
22 Bada cälbenetla mach bäc'taquetla, uc'a niuntu de no'onla mach uxon tä sätola, sec' barco u xe tä säto.
22 Agora, porém, vos admoesto a que tenhais coragem, pois não perecerá nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Uc'a sami ac'äb ac'oti bajca anon u ángelo Dios, jini cä Yum acä cherben u patanba.
23 Esta noite apareceu-me um anjo de Deus, a quem pertenço e a quem sirvo, o qual me disse:
24 U yälbon: “Pablo, mach bäc'taquet. C'änä chich c'otiquet bajca an aj César. Dios u xe u japän upete machcatac a bixe t'oc täcä”.
24 Não temas, Paulo. É necessário que compareças diante de César. Deus deu-te todos os que navegam contigo.
25 Jin uc'a cä lot, mach bäc'taquetla. Uc'a no'on cä tz'omben Dios cache' u xe tä ajtä ca' chich u yälbon.
25 Por isso, amigos, coragem! Eu confio em Deus que há de acontecer como me foi dito.
26 Ni ic' ya' u xe u jule'onla tama ump'e p'i' cab tänxin nab.
26 Vamos dar a uma ilha.
27 Tu xupiba u chap'elib semana, jinq'uin u bisanon t'ocob ic' tama jini nab u c'aba' Adriático, tänxin ac'äb machcatac u bisan ni barco u yälijob cache' anatz'äli ti' cab.
27 Já estávamos na décima quarta noite, pelo mar Adriático, quando, pela meia-noite, os marinheiros pressentiram que estavam perto de alguma terra.
28 U julijob ni palib tä ja' tuba u chänenob bäye u täm'an ja'. Jinq'uin u chänijob cache' u cänäntan veinte braza u täm'an. Bixijob pänte' cha'num tz'ita', u julijob ni palib tä ja' cha'num, u chänijob cache' u cänäntan quince braza u täm'an.
28 Então, atirando a sonda, perceberam que a profundidade era de vinte braças. Depois, um pouco mais adiante, viram que era de quinze braças.
29 Bäc'tajob uc'a mach xicon tä c'ote t'ocob pan ji'tun, u julijob chäntz'it palib tä ja' tuba u cächquiba ni barco tu chun. Unejob seb tä' yojob junch'äcnac.
29 Temendo que déssemos em algum recife, lançaram quatro âncoras da popa, esperando ansiosos que amanhecesse o dia.
30 Ajpatan ta barco u yälijob putz'icob, mach colacob t'oc ni barco. U jäcsijob tä ja' ni yoc p'i' jucub uc'a u susuc chen ubajob cache' u xe u jule'ob otro palib tä ja' tuba u cächquiba tu pam barco.
30 Imediatamente, os marinheiros procuraram fugir e, sob o pretexto de largar as âncoras da proa, lançaram o bote ao mar.
31 Aj Pablo u yälbi ajmanda ta soldado y soldadojob täcä:
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: Se estes homens não permanecerem no navio, não podereis salvar-vos.
32 De ya'i ni soldadojob u sec'bijob u sumi ni p'i' jucub, u chajijob bixic.
32 Os soldados cortaram, então, os cabos do bote e deixaram-no cair.
33 U chen tä junch'äcnan, aj Pablo u yälbijob que c'uxnacob upete; u yäli ca'da:
33 Enquanto ia amanhecendo, Paulo encorajou a todos que comessem alguma coisa, e disse: Já faz hoje catorze dias que estais em jejum, sem comer nada.
34 Jin uc'a cä c'alin älbenetla c'uxnaquetla uc'a ajnic a wutzila. Uc'a niuntz'it a tzucla mach uxin tä säto.
34 Rogo-vos que comais alguma coisa, no interesse de vossa vida, porque nem um cabelo da cabeça de alguém de vós perecerá.
35 Jinq'uin u yäli ca'da, u ch'i waj, u c'ajti'bi u c'aba' Dios bajca anob upete u yubin, une u xot'i, y u täq'ui u c'uxe' najtäcä.
35 Tendo dito isso, tomou do pão, pronunciou uma bênção na presença de todos e, depois de parti-lo, começou a comer.
36 Upetejob ch'a'ali ujinob, y c'uxnijob täcä.
36 Com isso, todos cobraram ânimo e puseram-se igualmente a comer.
37 Cäpete t'ocob tan barcoba, ajni cä q'ue'nan t'ocob doscientos setenta y seis.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Na'ijob t'oc cua' tä c'uxcan. De ya'i u julijob ni trigo tä ja' uc'a u sop'esanob ni barco.
38 Depois de terem comido à vontade, aliviaram o navio, atirando o trigo ao mar.
39 Jinq'uin pasi q'uin, mach u chi conocejob ni cab bajca ayanob. U chänijob untz'it u biji ja' que ayan u playaji. Cayi u jiranob si u ch'e' u yosenob ni barco ya'i.
39 Afinal, clareou o dia. Os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, na qual tencionavam encalhar o navio, caso o pudessem.
40 U sec'bijob u sumi ni palib jini, u colesijob tama nab. U chajbijob u cächquiba u timón jini barco tuba u c'äne'ob ni timón. U t'äbsijob u nuc noq'ui barco ta bixicob u natz'änob cab.
40 Levantaram as âncoras e largaram ao mesmo tempo as amarras dos lemes. Desfraldaram ao vento a vela mestra e rumaram para a praia.
41 C'otijob bajca an chap'e yoc ja'. Chunwäni ni barco tä ji'. U pamba laqui tä ji', mach u ni' nicä uba. U chunba t'oxqui uc'a ni noj gran t'olja'.
41 Mas deram numa língua de terra, e o navio encalhou aí. A proa, encalhada, permanecia imóvel, ao mesmo tempo que a popa se abria com a força do mar.
42 Soldadojob u yäli u tzämsenob jini preso u bisanobba uc'a mach xic u jule' ubajob tä nuxe y bixicob tä putz'e.
42 Os soldados tencionavam matar os presos, por temerem que algum deles fugisse a nado.
43 Ajmanda ta soldadoba, uc'a une yo u japän aj Pablo, mach u yäc'bijob u chen ca' jini. Une u yälbijob machca yuwi nuxe u jule' ubajob tä ja' najtäcä y t'äbicob tä cab.
43 O centurião, porém, querendo salvar Paulo, impediu que o fizessem e ordenou que aqueles que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Machcatac mach yuwi nuxeba u c'axe pan tabla o tu pam cua' chichca te' jini tuba barco. Ca' jini laj t'äbijob upetejob tä cab.
44 Os demais, uns atingiram a terra em tábuas, outros em cima dos destroços do navio. Desse modo, todos conseguiram chegar à terra, sãos e salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.