Atos 27

U Chʼuʼul Tʼan Dios (CHFNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Jinq'uin u ch'i u c'ajalinob cache' c'änä c'axicon t'ocob pat nab tä Italia, u yäq'uijob aj Pablo tu c'äb ajmanda ta cien soldado. Äc'qui tu c'äb täcä yebejob machcatac ayan preso ya'i. Ni ajmanda jiniba u c'aba' aj Julio une. Uneba ajmanda tuba ni cien soldadojob u c'aba' Augustojob.
1 Ficou resolvido que devíamos embarcar para a Itália. Então entregaram Paulo e os outros presos a Júlio, um oficial romano que era do batalhão chamado “Batalhão do Imperador”.
2 De ya'i ochon t'ocob tama ump'e barco tuba aj Adramitiojob, bixon t'ocob t'oc. Jini barco ya' u xe tu pat nab tä cabil cab tä Asia. Aj Aristarco täcä bixi t'oc no'on t'ocob, uneba ya' u cab tä Tesalónica, tuba noj cab tä Macedonia.
2 Nós embarcamos num navio da cidade de Adramítio, que estava pronto para navegar para os portos da província da Ásia. E assim começamos a viagem. Aristarco, um macedônio da cidade de Tessalônica, estava conosco.
3 Päscab c'oton t'ocob tä Sidón. Aj Julio utz u c'ajalin t'oc aj Pablo, u yäc'bi xic bajca an u lotob uc'a c'uxnescac ya'i.
3 No dia seguinte chegamos ao porto de Sidom. Júlio tratava Paulo com bondade e lhe deu licença para ir ver os seus amigos e receber deles o que precisava.
4 Pason t'ocob ya'i tuba bixicon t'ocob pat nab, numon t'ocob tu pat cab tä Chipre, uc'a ic' u te täjcac'o t'ocob.
4 Depois de sairmos de Sidom, navegamos ao norte da ilha de Chipre a fim de evitar os ventos que estavam soprando contra nós.
5 Numon t'ocob tama nab nätz'ä ti' cab tä Cilicia y tä Panfilia, c'oton t'ocob bajca an ni caj tä Mira tama cab tä Licia.
5 Atravessamos o mar em frente ao litoral da região da Cilícia e província da Panfília e chegamos a Mirra, uma cidade da província da Lícia.
6 Ya'i ajmanda ta soldadojob u pojli ump'e barco tuba aj Alejandríajob que ya' u xe tä Italia, u yoson t'ocob tama.
6 Ali o oficial romano encontrou um navio da cidade de Alexandria, que ia para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Na'tan na'tan cä bixe t'ocob, c'ac'a' jäläcnon t'ocob tä bij, a la fuerza c'oton t'ocob ti' cab tä Gnido. Mach u yäcton t'ocob ic' bixicon t'ocob pänte', c'oton t'ocob ti' cab tä Creta nätz'ä t'oc caj tä Salmón.
7 Navegamos bem devagar vários dias e com grande dificuldade chegamos em frente da cidade de Cnido. Como o vento não nos deixava continuar naquela direção, passamos pelo cabo Salmona da ilha de Creta e seguimos pelo lado sul daquela ilha, o qual é protegido dos ventos.
8 A la fuerza numon t'ocob titiqui cab, c'oton t'ocob bajca an ump'e caj u c'aba' Buenos Puertos, nätz'ä t'oc ni noj caj tä Lasea.
8 Assim fomos navegando bem perto do litoral e, ainda com dificuldade, chegamos a um lugar chamado “Bons Portos”, perto da cidade de Laseia.
9 C'ac'a' jäläcnon t'ocob ya'i. Ayan täcä u noj bac'ätib tuba ni bixibá jini tu pat nab, uc'a ac'oti u q'uini cäräx'ac nab, jin uc'a aj Pablo u yälbijob ca'da:
9 Ficamos ali muito tempo, e tornou-se perigoso continuar a viagem porque o inverno estava chegando . Então Paulo avisou:
10 ―Cä lot, no'on cä chänen cache' si bixiconlaba u xe tä ajtä säto, cä xe cä choque'la cua' chichca jini, mach sec' carga y ni barco u xe tä säto, con to'o no'onla täcä.
10 — Homens, estou vendo que daqui para diante a nossa viagem será perigosa. Haverá grandes prejuízos não somente com o navio e com a sua carga, mas também haverá perda de vidas.
11 Ajmanda ta soldadojob u tz'ombi jini machca u chen maneja barcoba y u yum barco täcä, y mach u tz'ombi jini u yäle' aj Pablo.
11 Mas o oficial romano tinha mais confiança no capitão e no dono do navio do que em Paulo.
12 Jini caj ti' nab mach'an cada u ch'ujnanob u barco tuba u numsen u q'uini sisi. Jin uc'a q'uen u yälijob pasicob ya'i, bay toca u ch'e' c'oticob tä Fenice u numsen u q'uini sisi ya'i. Uc'a Fenice es ump'e caj ti' nab tuba cab tä Creta. U ti' jini caj ya'an tä weti q'uin.
12 O porto não era bom para passar o inverno. Por isso a maioria achava que devíamos sair dali e tentar chegar a Fênix. Essa cidade é um porto de Creta que tem um lado para o sudoeste e o outro para o noroeste. E eles achavam que poderíamos passar o inverno ali.
13 U täq'ui u yustan ump'e yoc säq'uic' tä sur. U yäle'ob cache' u ch'e' bixicob, u ch'ijob bij. U bixejob titiqui cab tä Creta.
13 Começou a soprar do sul um vento fraco, e por isso eles pensaram que podiam fazer o que tinham planejado. Levantamos âncora e fomos navegando o mais perto possível do litoral de Creta.
14 Mach nonoj jäläcni, tajtzäc u suti uba ni ic' tuyac'ojob, que ya' ti tä norte.
14 Mas, de repente, um vento muito forte, chamado “Nordeste”, veio da ilha
15 Jinq'uin u suti uba ni ic' jini tuyac'o barcoba, mach u ch'ä cä bisan t'ocob bajca u te ic', cä chaji t'ocob bixic bajca u bisan ic'.
15 e arrastou o navio de tal maneira, que não pudemos fazer com que ele seguisse na direção certa. Por isso desistimos e deixamos que o vento nos levasse.
16 Numon t'ocob nätz'ä tu ti' ump'e p'i' cab, jini ya'an tama nabba, u c'aba' jini cab Clauda. A la fuerza cä t'äbsi t'ocob ni p'i' jucub tama barco.
16 Para escaparmos do vento, passamos ao sul de uma pequena ilha chamada Cauda. Ali, com muita dificuldade, conseguimos recolher o bote do navio.
17 Cuanta cä t'äbsi t'ocob ni p'i' jucub jini, u pu'cächijob ni barco t'oc sum. De ya'i u jäcsijob u noq'ui ni barco, taj che' chich u yäctijob tä bixe ni barco, uc'a u bäc'tijob julcac ya'i tä ji' tä Sirte.
17 Os marinheiros levantaram o bote para dentro do navio e amarraram o casco do navio com cordas grossas. Estavam com medo de que o navio fosse arrastado para os bancos de areia que ficam perto do litoral da Líbia. Então desceram as velas e deixaram que o navio fosse levado pelo vento.
18 T'elajtan u nume ni barco t'oc ic', jin uc'a päscab u täq'uijob u chocbenob u bel.
18 E a terrível tempestade continuou. No dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Tu yuxp'elib q'uin cä jup'i cä c'äb t'ocob cä choque' t'ocob cua' chichca u c'äncan tuba ni barco.
19 E, no outro dia, os marinheiros, com as próprias mãos, jogaram no mar uma parte do equipamento do navio.
20 C'ac'a' jäläcni mach u chicta ni tz'ita' q'uin ni ajlucerojob, y machtajda ni noj ic' u te täjcac'o t'ocob. Cäli t'ocob cache' ixta no'on mach uxon cä japän cäba t'ocob.
20 Durante muitos dias não pudemos ver o sol nem as estrelas, e o vento continuava soprando forte. Finalmente perdemos toda a esperança de nos salvarmos.
21 C'ac'a' jäläcnon t'ocob sin c'ux, aj Pablo wa'wäni bajca anon t'ocob, u yäli:
21 Fazia muito tempo que eles não comiam nada. Então Paulo ficou de pé no meio deles e disse: — Homens, vocês deviam ter dado atenção ao que eu disse e ter ficado em Creta; e assim não teríamos tido toda esta perda e este prejuízo.
22 Bada cälbenetla mach bäc'taquetla, uc'a niuntu de no'onla mach uxon tä sätola, sec' barco u xe tä säto.
22 Mas agora peço que tenham coragem. Ninguém vai morrer; vamos perder somente o navio.
23 Uc'a sami ac'äb ac'oti bajca anon u ángelo Dios, jini cä Yum acä cherben u patanba.
23 Digo isso porque, na noite passada, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo apareceu a mim
24 U yälbon: “Pablo, mach bäc'taquet. C'änä chich c'otiquet bajca an aj César. Dios u xe u japän upete machcatac a bixe t'oc täcä”.
24 e disse: “Paulo, não tenha medo! Você precisa ir até a presença do Imperador. E Deus, na sua bondade, já lhe deu a vida de todos os que estão viajando com você.”
25 Jin uc'a cä lot, mach bäc'taquetla. Uc'a no'on cä tz'omben Dios cache' u xe tä ajtä ca' chich u yälbon.
25 Por isso, homens, tenham coragem! Eu confio em Deus e estou certo de que ele vai fazer o que me disse.
26 Ni ic' ya' u xe u jule'onla tama ump'e p'i' cab tänxin nab.
26 Porém vamos ser arrastados para alguma ilha.
27 Tu xupiba u chap'elib semana, jinq'uin u bisanon t'ocob ic' tama jini nab u c'aba' Adriático, tänxin ac'äb machcatac u bisan ni barco u yälijob cache' anatz'äli ti' cab.
27 Duas semanas depois, à noite, continuávamos sendo levados pela tempestade no mar Mediterrâneo. Mais ou menos à meia-noite, os marinheiros começaram a sentir que estávamos chegando perto de terra.
28 U julijob ni palib tä ja' tuba u chänenob bäye u täm'an ja'. Jinq'uin u chänijob cache' u cänäntan veinte braza u täm'an. Bixijob pänte' cha'num tz'ita', u julijob ni palib tä ja' cha'num, u chänijob cache' u cänäntan quince braza u täm'an.
28 Então jogaram no mar uma corda com um peso na ponta e viram que a água ali tinha trinta e seis metros de fundura. Mais adiante tornaram a medir, e deu vinte e sete metros.
29 Bäc'tajob uc'a mach xicon tä c'ote t'ocob pan ji'tun, u julijob chäntz'it palib tä ja' tuba u cächquiba ni barco tu chun. Unejob seb tä' yojob junch'äcnac.
29 Eles ficaram com muito medo de que o navio fosse bater contra as rochas. Por isso jogaram quatro âncoras da parte de trás do navio e oraram para que amanhecesse logo.
30 Ajpatan ta barco u yälijob putz'icob, mach colacob t'oc ni barco. U jäcsijob tä ja' ni yoc p'i' jucub uc'a u susuc chen ubajob cache' u xe u jule'ob otro palib tä ja' tuba u cächquiba tu pam barco.
30 Aí os marinheiros tentaram escapar do navio. Baixaram o bote no mar, fingindo que iam jogar âncoras da parte da frente do navio.
31 Aj Pablo u yälbi ajmanda ta soldado y soldadojob täcä:
31 Então Paulo disse ao oficial romano e aos soldados: — Se os marinheiros não ficarem no navio, vocês não poderão se salvar.
32 De ya'i ni soldadojob u sec'bijob u sumi ni p'i' jucub, u chajijob bixic.
32 Aí os soldados cortaram as cordas que prendiam o bote e o largaram no mar.
33 U chen tä junch'äcnan, aj Pablo u yälbijob que c'uxnacob upete; u yäli ca'da:
33 De madrugada Paulo pediu a todos que comessem alguma coisa e disse: — Já faz catorze dias que vocês estão esperando e durante este tempo não comeram nada.
34 Jin uc'a cä c'alin älbenetla c'uxnaquetla uc'a ajnic a wutzila. Uc'a niuntz'it a tzucla mach uxin tä säto.
34 Agora comam alguma coisa, por favor. Vocês precisam se alimentar para poder continuar vivendo. Pois ninguém vai perder nem mesmo um fio de cabelo.
35 Jinq'uin u yäli ca'da, u ch'i waj, u c'ajti'bi u c'aba' Dios bajca anob upete u yubin, une u xot'i, y u täq'ui u c'uxe' najtäcä.
35 Em seguida Paulo pegou pão e deu graças a Deus diante de todos. Depois partiu o pão e começou a comer.
36 Upetejob ch'a'ali ujinob, y c'uxnijob täcä.
36 Então eles ficaram com mais coragem e também comeram.
37 Cäpete t'ocob tan barcoba, ajni cä q'ue'nan t'ocob doscientos setenta y seis.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Na'ijob t'oc cua' tä c'uxcan. De ya'i u julijob ni trigo tä ja' uc'a u sop'esanob ni barco.
38 Depois que todos comeram, jogaram o trigo no mar para que o navio ficasse mais leve.
39 Jinq'uin pasi q'uin, mach u chi conocejob ni cab bajca ayanob. U chänijob untz'it u biji ja' que ayan u playaji. Cayi u jiranob si u ch'e' u yosenob ni barco ya'i.
39 Quando amanheceu, os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma baía onde havia uma praia. Então resolveram fazer o possível para encalhar o navio lá.
40 U sec'bijob u sumi ni palib jini, u colesijob tama nab. U chajbijob u cächquiba u timón jini barco tuba u c'äne'ob ni timón. U t'äbsijob u nuc noq'ui barco ta bixicob u natz'änob cab.
40 Eles cortaram as cordas das âncoras, e as largaram no mar, e desamarraram os lemes. Em seguida suspenderam a vela do lado dianteiro, para que pudessem seguir na direção da praia.
41 C'otijob bajca an chap'e yoc ja'. Chunwäni ni barco tä ji'. U pamba laqui tä ji', mach u ni' nicä uba. U chunba t'oxqui uc'a ni noj gran t'olja'.
41 Mas o navio bateu num banco de areia e ficou encalhado. A parte da frente ficou presa, e a de trás começou a ser arrebentada pela força das ondas.
42 Soldadojob u yäli u tzämsenob jini preso u bisanobba uc'a mach xic u jule' ubajob tä nuxe y bixicob tä putz'e.
42 Os soldados combinaram matar todos os prisioneiros, para que nenhum pudesse chegar até a praia e fugir.
43 Ajmanda ta soldadoba, uc'a une yo u japän aj Pablo, mach u yäc'bijob u chen ca' jini. Une u yälbijob machca yuwi nuxe u jule' ubajob tä ja' najtäcä y t'äbicob tä cab.
43 Mas o oficial romano queria salvar Paulo e não deixou que fizessem isso. Pelo contrário, mandou que todos os que soubessem nadar fossem os primeiros a se jogar na água e a nadar até a praia.
44 Machcatac mach yuwi nuxeba u c'axe pan tabla o tu pam cua' chichca te' jini tuba barco. Ca' jini laj t'äbijob upetejob tä cab.
44 E mandou também que os outros se salvassem, segurando-se em tábuas ou em pedaços do navio. E foi assim que todos nós chegamos a terra sãos e salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.