Atos 22
U Chʼuʼul Tʼan Dios (CHFNT) vs NVT
1 ―Anela cä lot wincäre, anela ajt'äbäla, ubinla cä t'an ni acä xe cälbenetlaba tuba cä japän cäba.
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 Jinq'uin u yubijob cache' u chen t'an tä hebreo, más c'ac'a' ch'ijcäbijob. Une u yäli ca'da:
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 ―No'on totoj aj judíojon, päncäbon tä Tarso ya'i chich tä Cilicia. Wida ton tä ch'ije tama ni cajda tä Jerusalén, y aj Gamaliel u ye'bon u t'an Dios. Ye'binton tu toja cua' u yäle' ni ley tuba cä noxi'paplajob. Tä' coli cä tz'omben Dios, ca' chich anela täcä bada a wo a tz'ombenla.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 Numon tu patob machca u bisan ni bij jini tuba aj Jesús, ixta cäq'ui tä tzämsinte. Cä q'uechijob wincäre y che' ixictac täcä, cä jup'ijob tama cárcel.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 U no' ajnoja pale y upete noxibilbajob täcä yuwijob chich cua'tac cä chi. Unejob u yäc'bon jun cä bisan cä'ben cä lotla, y abixon t'oc tä Damasco tuba cä q'ueche'ob täcä machcatac u tz'oni ya'i y cä täsenob tä Jerusalén tuba utic castigajob.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 ’Tä bij, nätz'ä ta c'oticon tä Damasco, tänxin q'uin tajtzäc u chicti ca' ump'e noj gran junch'äcni tä cielo bajca cä xe.
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 Yälon tä cab, cubi ump'e t'an, u yälbenon: “Saulo, Saulo, ¿cua' uc'a a tz'ibajtesanon?”
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 No'on cä p'ali: “¿Caxcaba winiquet ane?” Une u yälbon: “No'on aj Jesúson aj Nazaretba, jini a tz'ibajtesanonba”.
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 Machcatac ajni t'oc no'on u chänijob ni junch'äcni, y bäc'tijob. Mach u yubijob u t'an ni machca u pecon.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 De ya'i cäli ca'da: “Cajnoja, ¿cua' jini u ch'e' cä chen?” Ajnoja u yälbon: “Ch'oyen, cux tä Damasco. Ya'i a xe tä älbinte upete cua'tac c'änä a chen”.
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 No'on choc'on, mach u ni' ch'ä cä chänen niump'e cua', uc'a ni noj junch'äcni jini u täpi cä jut. Machcatac u xe t'oc no'on, päyä täj c'äb u bisonob tä Damasco.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 ’Ajni untu winic u c'aba' aj Ananías. Jini winic tä' u tz'omben u t'an Dios jini u tz'ibi aj Moisésba. Upete aj judíosob ni cuxlijob ya'iba u yäle' cache' jini winic u chen tu toja une.
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 Une c'oti bajca anon, u natz'on, y u yälbon: “Hermano Saulo, jäbä a jut”. No'on jinchichba rato cä chi chanä y cä chäni une.
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 Une u yäli: “U Dios cä noxi'paplajob u worin yaquet tuba a wina'tan cua' yo une a chen y tuba a chänen jini winic an tu tojaba, y tuba a ubin u t'an täcä.
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 Uc'a ane a xe a wälben upetejob tu toja cua'tac a chäni y cua'tac a ubi.
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 Y bada, ¿cua' uc'a a wäctan tuba dali? Ch'oyen, äc'ä aba tä c'ablan. C'atben t'oc u c'aba' aj Jesús que u poque' a pixan uc'a pasic a tanä”.
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 ’Jinq'uin sutwänon tä Jerusalén, ya'anon tä c'änti'ya tan noj ch'u'ul otot, ca' a wälä ump'e naja cä chi.
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 Cä chäni Cajnojala y u yälbon ca'da: “Seb pasiquet tä Jerusalén, uc'a mach uxin u tz'ombenetob bajca a xe a tz'aycun cä t'an”.
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 No'on cälbi: “Cajnoja, unejob yuwi chich cache' no'on numon bajca chichcada tan ch'u'ul otot cä jup'e' tan cárcel y cä jätz'e' machcatac u tz'ombet ane.
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 Jinq'uin ancäri u ch'ich'e aj Esteban, a wajt'an, no'on täcä ya'anon ya'i, cäli täcä utz tzämsintic, ixta cä cänäntäbijob u buc ajtzämsajob”.
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 Une u yälbon: “Cux, uc'a no'on cä xe cä täscunet nat bajca an aj gentilob”.
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 Caj u yubijob u t'an aj Pablo ixta bajca tzäcä u c'ajti'i aj gentil. Jinq'uin u chijob noj gran t'an u yälijob:
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 U chijob noj awät, u pa'sen u bucob u welajtänesanob isqui, y u jule'ob pupuj cab isqui täcä de cräxle.
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 De ya'i ajnoja tuba soldadojob u yäq'ui tä osinte tan u yototi soldado. U yäli que jätz'cac tuba u yubin cuaxca uc'a u cherbijob ni gente ca' jini.
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 U cächijob t'oc seq'ue' pächi tuba u jätz'e'ob. Aj Pablo u yälbi ajmanda ta cien soldado ni ya' wa'ca ya'iba ca'da:
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 Ajmanda ta cien soldado u yubi ca'da, bixi u yälben ni ajnoja ni t'an jini, u yäli ca'da:
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 Ajnoja ta soldado c'oti bajca an aj Pablo, u c'atben ca'da:
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 Ajnoja u p'ali:
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 Machcatac u xe u tz'ibajtesan aj Pablo seb u tz'eji ubajob. Ajnoja ta soldadojob täcä bäc'ti, uc'a u yubi cache' une aj romano, y uc'a u yäq'ui tä cächcan.
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 Päscab, uc'a yo u yubin tu toja cuaxca uc'a u jup'i ubajob u sube'ob aj judíosob, u chaji, u yäc'bi u woye' ubajob ajnoja ta palejob y upete ajt'äbälajob a'äc'c'ajalinob. U pa'si aj Pablo bajca ajni, u c'osi bajca anob.
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.