Atos 22
U Chʼuʼul Tʼan Dios (CHFNT) vs NTLH
1 ―Anela cä lot wincäre, anela ajt'äbäla, ubinla cä t'an ni acä xe cälbenetlaba tuba cä japän cäba.
1 — Meus senhores, irmãos e pais, escutem o que eu vou dizer a vocês em minha defesa!
2 Jinq'uin u yubijob cache' u chen t'an tä hebreo, más c'ac'a' ch'ijcäbijob. Une u yäli ca'da:
2 Quando o ouviram falar em hebraico , eles ficaram mais quietos ainda. Então Paulo disse:
3 ―No'on totoj aj judíojon, päncäbon tä Tarso ya'i chich tä Cilicia. Wida ton tä ch'ije tama ni cajda tä Jerusalén, y aj Gamaliel u ye'bon u t'an Dios. Ye'binton tu toja cua' u yäle' ni ley tuba cä noxi'paplajob. Tä' coli cä tz'omben Dios, ca' chich anela täcä bada a wo a tz'ombenla.
3 — Eu sou judeu, nascido em Tarso, na região da Cilícia, mas fui criado aqui em Jerusalém como aluno de Gamaliel. Fui educado muito rigorosamente dentro da lei dos nossos antepassados. Eu era muito dedicado a Deus, como todos vocês aqui também são.
4 Numon tu patob machca u bisan ni bij jini tuba aj Jesús, ixta cäq'ui tä tzämsinte. Cä q'uechijob wincäre y che' ixictac täcä, cä jup'ijob tama cárcel.
4 Persegui os que seguiam este Caminho e fiz com que alguns fossem condenados à morte. Prendi homens e mulheres e os joguei na cadeia.
5 U no' ajnoja pale y upete noxibilbajob täcä yuwijob chich cua'tac cä chi. Unejob u yäc'bon jun cä bisan cä'ben cä lotla, y abixon t'oc tä Damasco tuba cä q'ueche'ob täcä machcatac u tz'oni ya'i y cä täsenob tä Jerusalén tuba utic castigajob.
5 O Grande Sacerdote e todo o Conselho Superior podem provar que estou dizendo a verdade, pois eu recebi cartas deles, escritas para os irmãos judeus que moram em Damasco. E fui até lá para prender os seguidores deste Caminho e trazê-los presos com correntes a Jerusalém, a fim de serem castigados.
6 ’Tä bij, nätz'ä ta c'oticon tä Damasco, tänxin q'uin tajtzäc u chicti ca' ump'e noj gran junch'äcni tä cielo bajca cä xe.
6 E Paulo continuou: — Eu estava viajando, já perto de Damasco, e era mais ou menos meio-dia. De repente, uma forte luz que vinha do céu brilhou em volta de mim.
7 Yälon tä cab, cubi ump'e t'an, u yälbenon: “Saulo, Saulo, ¿cua' uc'a a tz'ibajtesanon?”
7 Eu caí no chão e ouvi uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 No'on cä p'ali: “¿Caxcaba winiquet ane?” Une u yälbon: “No'on aj Jesúson aj Nazaretba, jini a tz'ibajtesanonba”.
8 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?”
9 Machcatac ajni t'oc no'on u chänijob ni junch'äcni, y bäc'tijob. Mach u yubijob u t'an ni machca u pecon.
9 — Os homens que viajavam comigo viram a luz, porém não ouviram a voz de quem falava comigo.
10 De ya'i cäli ca'da: “Cajnoja, ¿cua' jini u ch'e' cä chen?” Ajnoja u yälbon: “Ch'oyen, cux tä Damasco. Ya'i a xe tä älbinte upete cua'tac c'änä a chen”.
10 Eu perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” — E o Senhor respondeu:
11 No'on choc'on, mach u ni' ch'ä cä chänen niump'e cua', uc'a ni noj junch'äcni jini u täpi cä jut. Machcatac u xe t'oc no'on, päyä täj c'äb u bisonob tä Damasco.
11 — Aquela luz brilhante tinha me deixado cego. Por isso os meus companheiros me pegaram pela mão e me levaram até Damasco.
12 ’Ajni untu winic u c'aba' aj Ananías. Jini winic tä' u tz'omben u t'an Dios jini u tz'ibi aj Moisésba. Upete aj judíosob ni cuxlijob ya'iba u yäle' cache' jini winic u chen tu toja une.
12 Havia ali um homem chamado Ananias. Ele era religioso, obedecia à nossa Lei , e todos os judeus que moravam em Damasco o respeitavam.
13 Une c'oti bajca anon, u natz'on, y u yälbon: “Hermano Saulo, jäbä a jut”. No'on jinchichba rato cä chi chanä y cä chäni une.
13 Esse homem veio me procurar, chegou perto de mim e disse: “Irmão Saulo, veja de novo!” — No mesmo instante comecei a ver de novo e olhei para ele.
14 Une u yäli: “U Dios cä noxi'paplajob u worin yaquet tuba a wina'tan cua' yo une a chen y tuba a chänen jini winic an tu tojaba, y tuba a ubin u t'an täcä.
14 Então ele disse: “Saulo, o Deus dos nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele, para ver o seu Bom Servo e para ouvir o Servo falar com você pessoalmente.
15 Uc'a ane a xe a wälben upetejob tu toja cua'tac a chäni y cua'tac a ubi.
15 Pois você será testemunha dele para dizer a todos aquilo que você tem visto e ouvido.
16 Y bada, ¿cua' uc'a a wäctan tuba dali? Ch'oyen, äc'ä aba tä c'ablan. C'atben t'oc u c'aba' aj Jesús que u poque' a pixan uc'a pasic a tanä”.
16 E agora não espere mais. Levante-se, peça a ajuda do Senhor e seja batizado, e os seus pecados serão perdoados.”
17 ’Jinq'uin sutwänon tä Jerusalén, ya'anon tä c'änti'ya tan noj ch'u'ul otot, ca' a wälä ump'e naja cä chi.
17 E Paulo terminou, dizendo: — Então eu voltei para Jerusalém. Quando estava orando no Templo, tive uma visão.
18 Cä chäni Cajnojala y u yälbon ca'da: “Seb pasiquet tä Jerusalén, uc'a mach uxin u tz'ombenetob bajca a xe a tz'aycun cä t'an”.
18 Vi o Senhor, e ele me disse: “Saia depressa de Jerusalém porque as pessoas daqui não aceitarão o que você vai dizer a meu respeito.”
19 No'on cälbi: “Cajnoja, unejob yuwi chich cache' no'on numon bajca chichcada tan ch'u'ul otot cä jup'e' tan cárcel y cä jätz'e' machcatac u tz'ombet ane.
19 — Eu respondi: “Senhor, eles sabem muito bem que eu ia às sinagogas , e prendia os que criam em ti, e batia neles.
20 Jinq'uin ancäri u ch'ich'e aj Esteban, a wajt'an, no'on täcä ya'anon ya'i, cäli täcä utz tzämsintic, ixta cä cänäntäbijob u buc ajtzämsajob”.
20 Quando estavam matando Estêvão, que falava a respeito de ti, ó Senhor, eu estava ali, concordando com aquele crime. E até tomei conta das capas dos assassinos dele.”
21 Une u yälbon: “Cux, uc'a no'on cä xe cä täscunet nat bajca an aj gentilob”.
21 — Aí o Senhor disse: “Vá, pois eu vou enviá-lo para bem longe; vou enviá-lo aos não judeus.”
22 Caj u yubijob u t'an aj Pablo ixta bajca tzäcä u c'ajti'i aj gentil. Jinq'uin u chijob noj gran t'an u yälijob:
22 A multidão ficou ouvindo Paulo até que ele disse isso, mas aí eles começaram a gritar com toda a força: — Matem esse homem! — Ele não merece viver!
23 U chijob noj awät, u pa'sen u bucob u welajtänesanob isqui, y u jule'ob pupuj cab isqui täcä de cräxle.
23 Eles gritavam, sacudiam as capas no ar e jogavam poeira para cima.
24 De ya'i ajnoja tuba soldadojob u yäq'ui tä osinte tan u yototi soldado. U yäli que jätz'cac tuba u yubin cuaxca uc'a u cherbijob ni gente ca' jini.
24 Então o comandante mandou que os seus soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza. Mandou também que o chicoteassem para que ele contasse por que a multidão estava gritando contra ele.
25 U cächijob t'oc seq'ue' pächi tuba u jätz'e'ob. Aj Pablo u yälbi ajmanda ta cien soldado ni ya' wa'ca ya'iba ca'da:
25 Porém, quando o estavam amarrando para chicoteá-lo, Paulo perguntou ao oficial romano que estava perto dele: — Será que vocês têm o direito de chicotear um cidadão romano, especialmente um que não foi condenado por nenhum crime?
26 Ajmanda ta cien soldado u yubi ca'da, bixi u yälben ni ajnoja ni t'an jini, u yäli ca'da:
26 Quando o oficial ouviu isso, foi falar com o comandante e disse: — O que é que o senhor vai fazer? Aquele homem é cidadão romano!
27 Ajnoja ta soldado c'oti bajca an aj Pablo, u c'atben ca'da:
27 Então o comandante foi falar com Paulo e perguntou: — Me diga uma coisa: você é mesmo cidadão romano? — Sou! — respondeu Paulo.
28 Ajnoja u p'ali:
28 Aí o comandante disse: — Eu também sou, e isso me custou muito dinheiro. Paulo respondeu: — Pois eu sou cidadão romano de nascimento.
29 Machcatac u xe u tz'ibajtesan aj Pablo seb u tz'eji ubajob. Ajnoja ta soldadojob täcä bäc'ti, uc'a u yubi cache' une aj romano, y uc'a u yäq'ui tä cächcan.
29 Imediatamente os homens que iam chicoteá-lo recuaram. E o próprio comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano e ele tinha mandado amarrá-lo.
30 Päscab, uc'a yo u yubin tu toja cuaxca uc'a u jup'i ubajob u sube'ob aj judíosob, u chaji, u yäc'bi u woye' ubajob ajnoja ta palejob y upete ajt'äbälajob a'äc'c'ajalinob. U pa'si aj Pablo bajca ajni, u c'osi bajca anob.
30 O comandante queria saber com certeza por que os judeus estavam acusando Paulo. Então, no dia seguinte, mandou que tirassem as correntes que o prendiam e ordenou que os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior se reunissem. Depois mandou que trouxessem Paulo e o colocassem em frente deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.