Atos 17
Lataiquiʼ loyaʼapa iƚe al cʼa lixpicʼepa L̵anDios (CHDNT) vs ARC
1 Pablo y liƚejmale ipalunca liƚya' Filipos, iye'me lane loyaicopa ƚiƚeloƚya' Anfípolis y Apolonia. Icuaitsa liƚya' Tesalónica. Jiƚpe tipa'a anuli lajut'ƚ pe lafoƚyomma lan xanuc' judío.
1 E, passando por Anfípolis e Apolônia, chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga de judeus.
2 Licuaitsi litine conxajya Pablo, ma to mi'ay, i'hua'ma jiƚpe lajut'ƚ. Afane' quitine conxajya i'e'ma toƚta'a. Ipalaic'o'mola' lan xanuc' jiƚpiya. Tu'ila' loya'apa al Paxi Liniƚingiya.
2 E Paulo, como tinha por costume, foi ter com eles e, por três sábados, disputou com eles sobre as Escrituras,
3 Tuhuaƚqui iƚe lataiqui', tu'ila':
3 expondo e demonstrando que convinha que o Cristo padecesse e ressuscitasse dos mortos. E este Jesus, que vos anuncio, dizia ele, é o Cristo.
4 Hualca lan xanuc' judío lafot'ƚepoƚtsi jiƚpiya ticuayi: “Ma' al ƚinca locuapa”. I'e'moƚtsi anuli Pablo y Silas. Jouc'a juaiconapa axpela' lan xanuc' griego naihuejpá locuxepa ȽanDios, jouc'a axpela' lan tsila' cacaƚ'no', epenuf'me lonespa Pablo.
4 E alguns deles creram e ajuntaram-se com Paulo e Silas; e também uma grande multidão de gregos religiosos e não poucas mulheres distintas.
5 Lan xanuc' judío pe aimihuejyi Jesús ixtulenca, i'em'mola' laic' Pablo y Silas jouc'a ts'ilihuequi. Ipalaic'om'mola' hualca lixcay xanuc'. Iƚne nohuinajpola', aimi'eyi canic', ma le'a tecaxoƚanna jiƚpe locucaleyompa. Efot'ƚem'mola' axpela' lan xanuc', ixahuali'intsola' Pablo y Silas. Jahuay lan xanuc' jiƚpe liƚya' ic'of'ma liƚjuats'. Ixtulenca juaiconapa. Aits'icoƚ'mola', iye'me, icuaitsa lejut'ƚ anuli cal xans cuftine Jasón. Tehuennila' Pablo y Silas. Timiyi Jasón:
5 Mas os judeus desobedientes, movidos de inveja, tomaram consigo alguns homens perversos dentre os vadios, e, ajuntando o povo, alvoroçaram a cidade, e, assaltando a casa de Jasom, procuravam tirá-los para junto do povo.
6 Aiquixinim'mola'. Exaƚim'mola' Jasón y hualca lapimaye. I'hua'ampola' pe lomana' lan juez. Tija'ayi coyac', ticuayi:
6 Porém, não os achando, trouxeram Jasom e alguns irmãos à presença dos magistrados da cidade, clamando: Estes que têm alvoroçado o mundo chegaram também aqui,
7 Iƚca'a Jasón epenufpola' jiƚpe lejut'ƚ. Jahuay iƚniya aimihuejcoyi locuxepa cal cuecaj quincuxepa César. Ticuayi tipa'a ocuenaj rey ticuxela', cuftine Jesús.
7 os quais Jasom recolheu. Todos estes procedem contra os decretos de César, dizendo que há outro rei, Jesus.
8 Licuej'me toƚta'a lan xanuc' y ts'iƚpenic' xonca ixtulenca.
8 E alvoroçaram a multidão e os principais da cidade, que ouviram estas coisas.
9 Jasón y lapimaye i'najtse'me ts'iƚpenic', i'najcufi'me Pablo y Silas. Toƚta'a ts'iƚpenic' ux'masquina'me iƚne Jasón y lapimaye.
9 Tendo, porém, recebido satisfação de Jasom e dos demais, os soltaram.
10 Maƚe lipuqui' lapimaye itoc'im'mola' Pablo y Silas tipalnanca jiƚpe liƚya' Tesalónica. Iye'me liƚya' Berea. Icuaitsa jiƚpe liƚya' itsulfoƚai'me lajut'ƚ pe lafoƚyomma lan xanuc' judío.
10 E logo os irmãos enviaram de noite Paulo e Silas a Bereia; e eles, chegando lá, foram à sinagoga dos judeus.
11 Ac'a xanuc' iƚniya lan judío nomana' iƚe liƚya' Berea, a'i to lan xanuc' nomana' Tesalónica. Ixojco'ma quileta epenuf'me litaiqui' Jesús. Itine itine tixhueyi al Paxi Liniƚingiya. Ticuayi: “Aƚsim'me ja'ni al ƚinca o a'ij ƚinca lonespa Pablo”.
11 Ora, estes foram mais nobres do que os que estavam em Tessalônica, porque de bom grado receberam a palavra, examinando cada dia nas Escrituras se estas coisas eram assim.
12 Axpela' lan xanuc' judío, jouc'a hualca lacaƚ'no' griego pe ts'iƚ'hueca, jouc'a axpela' lan xanuc' griego epenuf'me.
12 De sorte que creram muitos deles, e também mulheres gregas da classe nobre, e não poucos varões.
13 Lan xanuc' judío nomana' liƚya' Tesalónica icuej'me: “Pablo tipa'a liƚya' Berea, tuya'e' litaiqui' ȽanDios”. Iye'me Berea. Jiƚpiya ipalaic'om'mola' lan xanuc', i'e'em'mola' tixtuc'oƚe Pablo.
13 Mas, logo que os judeus de Tessalônica souberam que a palavra de Deus também era anunciada por Paulo em Bereia, foram lá e excitaram as multidões.
14 Lapimaye itoc'i'me Pablo tipanni liƚya' Berea, ti'huaƚa' ƚema caja. Silas jouc'a Timoteo imanenca Berea.
14 No mesmo instante, os irmãos mandaram a Paulo que fosse até ao mar, mas Silas e Timóteo ficaram ali.
15 Lapimaye pe li'i'moƚtsi anuli Pablo ileco'me liƚya' Atenas. Pablo timila':
15 E os que acompanhavam Paulo o levaram até Atenas e, recebendo ordem para que Silas e Timóteo fossem ter com ele o mais depressa possível, partiram.
16 Pablo ipanenni liƚya' Atenas. I'huaijma ticuaiyunca Silas y Timoteo. Ixim'ma iƚe liƚya' imanna candiosla'. Ixhueƚco'ma juaiconapa.
16 E, enquanto Paulo os esperava em Atenas, o seu espírito se comovia em si mesmo, vendo a cidade tão entregue à idolatria.
17 Litine conxajya itsehuo'ma lajut'ƚ pe lafoƚyomma lan xanuc' judío. Jiƚpe lajut'ƚ tipalaic'ola' lan xanuc', iƚne lan xanuc' judío jouc'a lan xanuc' griego pe naihuejpá ȽanDios. Itine itine itsehuo'ma laplaza, tipalaic'ola' lotalecufpola' jiƚpe.
17 De sorte que disputava na sinagoga com os judeus e religiosos e, todos os dias, na praça, com os que se apresentavam.
18 Jiƚpe laplaza tefot'ƚeyoƚtsi hualca lan xanuc' naihuejpá liƚtaiqui' lan xanuc' lacui'impola' lan epicúreo. Jouc'a tefot'ƚeyoƚtsi pe naihuejpá liƚtaiqui' lan xanuc' lacui'impola' lan estoico. Iƚne ipango'me ifuli'i'moƚtsi cataiqui' Pablo. Hualca ticuis'eyoƚtsi:
18 E alguns dos filósofos epicureus e estoicos contendiam com ele. Uns diziam: Que quer dizer este paroleiro? E outros: Parece que é pregador de deuses estranhos. Porque lhes anunciava a Jesus e a ressurreição.
19 Timiyi Pablo:
19 E, tomando-o, o levaram ao Areópago, dizendo: Poderemos nós saber que nova doutrina é essa de que falas?
20 Aƚcuejyi ima' tomuc'iyale ituca' cataiqui'. Ti'iƚa' caƚsina' te cohuaƚquemma iƚe lofnespa.
20 Pois coisas estranhas nos trazes aos ouvidos; queremos, pois, saber o que vem a ser isso.
21 Lan xanuc' limajmpá liƚya' Atenas, ja'ni ma' Atenas iƚpiƚya', o ja'ni quiyouyomma ocuena quiƚya', jahuay iƚniya aimi'eyi canic'. Muica litine tipalaic'oyoƚtsi. Tu'iyoƚtsi, tiquimf'eyoƚtsi ituca' ituca' cataiqui'.
21 (Pois todos os atenienses e estrangeiros residentes de nenhuma outra coisa se ocupavam senão de dizer e ouvir alguma novidade.)
22 Pablo ecax'ma jiƚpe al Areópago. Tipalaic'ola' lefoƚya, timila':
22 E, estando Paulo no meio do Areópago, disse: Varões atenienses, em tudo vos vejo um tanto supersticiosos;
23 Cuyaijma ƚaneya fa'a loƚpiƚya' cahuelongila' loƚ'altar. Jouc'a cahuelonge anuli al altar iniƚingiya tuya'e': “Iƚta'a i'altar anuli ƚandios. Aicalimetsaijma naitsi iƚque, aicaƚsina' te quipuftine.” Tama imanc' toƚcuayi: “Iƚque anuli ƚalandios”, imanc' aicolimetsaijma. Itsiya iya' cu'i'molhuo' naitsi iƚque.
23 porque, passando eu e vendo os vossos santuários, achei também um altar em que estava escrito: Ao Deus Desconhecido . Esse, pois, que vós honrais não o conhecendo é o que eu vos anuncio.
24 ’Maƚque ȽanDios ilanc'epa li'a ƚamats' jouc'a jahuay lopa'a. Aimipanga al xoute' lilanc'epa lan xanuc'. Iƚque iPoujna lema'a jouc'a li'a ƚamats'.
24 O Deus que fez o mundo e tudo que nele há, sendo Senhor do céu e da terra, não habita em templos feitos por mãos de homens.
25 Illanc' ninc'ixanuc' aimi'iya maƚnesyacu: “ȽanDios tehue'e', alapi'i'me”. Iƚque aimehue'e'. Jahuay ts'iƚmaf'i fa'a li'a ƚamats' ȽanDios tepi'ila' liƚpitine, liƚpehua', jouc'a jahuay liƚpicuicoya.
25 Nem tampouco é servido por mãos de homens, como que necessitando de alguma coisa; pois ele mesmo é quem dá a todos a vida, a respiração e todas as coisas;
26 ’Lan xanuc' ni petsi quiyouyomma ma' anuli liƚjuats'. Toƚta'a lilanc'epola' ȽanDios. Maƚque ȽanDios ixpicufpa ƚilemats' anuli anuli lan nación. Ixpic'epa tojua ticoƚ'mola', te quitine tijou'ne'mola'.
26 e de um só fez toda a geração dos homens para habitar sobre toda a face da terra, determinando os tempos já dantes ordenados e os limites da sua habitação,
27 Lixpic'epa toƚta'a ȽanDios ticua: “Lahueƚa' lan xanuc'. Aga tinesle: ¿Pe copa'a? Aƚsinna'ma.”
27 para que buscassem ao Senhor, se, porventura, tateando, o pudessem achar, ainda que não está longe de cada um de nós;
28 Maƚque aƚƚanc'eponga', lapi'iponga' laƚpitine. Maluyalaicoyi lapajnya aƚtoc'inga'. Ja'ni tijuc'ixoxi aimi'iya maluyalaicoyacu, jahuay tijouna'ma. Imanc' loƚxanuc' ts'iƚpicuejma' jouc'a ipalaico'me ȽanDios, iniƚpá: “Illanc' ninc'ixanuc' inaxque' ȽanDios”.
28 porque nele vivemos, e nos movemos, e existimos, como também alguns dos vossos poetas disseram: Pois somos também sua geração.
29 ’Iƚque ȽanDios aƚ'Ailli'. Toƚiya aimi'iya maƚ'onƚicoyacu to iƚne landiosla' lilanc'empola' a'oro o aplata o apic. Iƚna'a ipa'acopa ƚijuac cal xans, ilanc'ecopola' limane'.
29 Sendo nós, pois, geração de Deus, não havemos de cuidar que a divindade seja semelhante ao ouro, ou à prata, ou à pedra esculpida por artifício e imaginação dos homens.
30 Luyaipa quitine lan xanuc' aiquiƚsina' te ts'i'ic' lipicuejma' ȽanDios. Aiquilimetsaijma. Iƚniya ƚitiné ȽanDios aiquimila', aiquitalela' ni toƚta'a. Itsiya ituca' li'ejma'. Ticuxe'ela' jahuay lan xanuc' ni petsi lomana', timila': “Imanc' toƚsuej'menanca”.
30 Mas Deus, não tendo em conta os tempos da ignorância, anuncia agora a todos os homens, em todo lugar, que se arrependam,
31 ȽanDios joupa i'huijf'epa, ifaquimpa cal Juez no'eya al ƚijca lipenic'. Ixpic'epa litine timujxoxi iƚque iƚJuez jahuay lan xanuc' ni petsi lomana'. Iƚque cal xans ȽanDios joupa imaf'i'inapa, ipa'anapa pe lomana' lamizhua. Ti'iƚa' quiƚsina' lan xanuc' aƚinca toƚta'a lo'iya.
31 porquanto tem determinado um dia em que com justiça há de julgar o mundo, por meio do varão que destinou; e disso deu certeza a todos, ressuscitando-o dos mortos.
32 Licuej'me linespa Pablo: “ȽanDios imaf'i'inapa, ipa'anapa pe lomana' lamizhua”, hualca ixoco'me. Ocuenaye timiyi:
32 E, como ouviram falar da ressurreição dos mortos, uns escarneciam, e outros diziam: Acerca disso te ouviremos outra vez.
33 Pablo ipanni jiƚpe lefoƚya.
33 E assim Paulo saiu do meio deles.
34 Hualca lan xanuc' ihuej'me Pablo. Ti'huaiyijnyi. Anuli iƚniya cuftine Dionisio, iƚque tilai'iyoxi jiƚpe al Areópago. Ocuena no'huaiyijmpa iƚque aca'no', cuftine Dámaris. Jouc'a timana' ocuenaye ihuej'me.
34 Todavia, chegando alguns varões a ele, creram: entre os quais estava Dionísio, o areopagita, e uma mulher por nome Dâmaris, e, com eles, outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.