Mateus 8
Júu ʼmɨ́ɨ e cacuo fidiée (CCONT) vs VC
1 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, cajgámˉ Jesús e fɨˊ yʉ́ꞌˆ móꞌˋ do, jo̱ fɨ́ɨmˊ dseaˋ ngolíingˉ caluurˇ laco̱ꞌ ngóorˊ.
1 Tendo Jesus descido da montanha, uma grande multidão o seguiu.
2 Jo̱ lajeeˇ jo̱b cangoquiéengˊ jaangˋ dseañʉꞌˋ i̱ nilɨ́ɨngˊ jmohuɨ́ɨˊ ꞌlɨꞌˆ fɨˊ ngúuˊ táangˋ fɨˊ quiniˇ Jesús, jo̱ casíꞌrˋ uǿˉ jnir˜ fɨˊ quiniˇ dseaˋ do jo̱ cajíñꞌˉ casɨ́ꞌˉreiñꞌ:
2 Eis que um leproso aproximou-se e prostrou-se diante dele, dizendo: Senhor, se queres, podes curar-me.
3 Jo̱baꞌ Jesús cagüɨiñꞌˊ capíꞌˆ dseaˋ do jo̱ cajíñꞌˉ casɨ́ꞌˉreiñꞌ:
3 Jesus estendeu a mão, tocou-o e disse: Eu quero, sê curado. No mesmo instante, a lepra desapareceu.
4 Jo̱baꞌ Jesús casɨ́ꞌˉguɨr dseaˋ do jo̱ cajíñꞌˉ:
4 Jesus então lhe disse: Vê que não o digas a ninguém. Vai, porém, mostrar-te ao sacerdote e oferece o dom prescrito por Moisés em testemunho de tua cura.
5 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, caguiéngꞌˉ Jesús fɨˊ Capernaum, jo̱ fɨˊ jo̱ jaangˋ fii˜ ꞌléeˉ romano cangoquiéeiñˊ fɨˊ lɨ˜ ngangꞌˊ dseaˋ do jo̱ camɨꞌrˊ dseaˋ do jmɨꞌeeˇ
5 Entrou Jesus em Cafarnaum. Um centurião veio a ele e lhe fez esta súplica:
6 jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ:
6 Senhor, meu servo está em casa, de cama, paralítico, e sofre muito.
7 Jo̱baꞌ cañíiˋ Jesús jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ:
7 Disse-lhe Jesus: Eu irei e o curarei.
8 Jo̱baꞌ cañíiˋ i̱ fii˜ ꞌléeˉ do quiáꞌˉ Jesús jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ:
8 Respondeu o centurião: Senhor, eu não sou digno de que entreis em minha casa. Dizei uma só palavra e meu servo será curado.
9 Dsʉco̱ꞌ seemˋ dseaˋ i̱ teáangˉ nifɨˊguɨ i̱ quiʉꞌˊ ta˜ quiéˉe, jo̱guɨ seemˋ ꞌléeˉ i̱ quiʉ́ꞌˋʉ ta˜ cajo̱. Jo̱ mɨ˜ fɨ́ɨˉɨ jaangˋ ꞌléeˉ quiéˉe e dsérˉ, jo̱baꞌ dséˉbre jóng; jo̱guɨ mɨ˜ fɨ́ɨˉɨ jaangˋguɨ e jáarˊ, jo̱baꞌ jáaˊbre jóng; jo̱guɨ mɨ˜ fɨ́ɨˉɨ dseaˋ ꞌléengꞌ˜ quiéˉe e lɨɨng˜ e jmérˉ, jo̱baꞌ jmóoˋbre cajo̱.
9 Pois eu também sou um subordinado e tenho soldados às minhas ordens. Eu digo a um: Vai, e ele vai; a outro: Vem, e ele vem; e a meu servo: Faze isto, e ele o faz...
10 Jo̱ mɨ˜ canúuˉ Jesús e júuˆ na, eáamˊ cangogáˋ dsíirˊ jo̱ cajíñꞌˉ casɨ́ꞌrˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ ngolíingˉ có̱o̱ꞌr˜ do:
10 Ouvindo isto, cheio de admiração, disse Jesus aos presentes: Em verdade vos digo: não encontrei semelhante fé em ninguém de Israel.
11 Jo̱ fɨ́ɨˉɨ ꞌnʉ́ꞌˋ e jmiguiʉbˊ íingꞌ˜ lɨ˜ nijalíingˉ fɨ́ɨngˊ dseaˋ i̱ jaˋ lɨ́ɨngˊ dseaˋ Israel jo̱ nigüeárˋ e nidǿꞌrˉ có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ ꞌlɨɨ˜ dseaˋ cǿøngꞌ˜ quíˉiiꞌ i̱ siiˋ Abraham jo̱guɨ Isáaˊ có̱o̱ꞌ˜guɨ Jacóoˆ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ nitɨ́ˉ íꞌˋ e nicá̱ˋ Fidiéeˇ nifɨˊ quiáꞌˉ lajaléngꞌˋ dseaˋ jmɨgüíˋ.
11 Por isso, eu vos declaro que multidões virão do Oriente e do Ocidente e se assentarão no Reino dos céus com Abraão, Isaac e Jacó,
12 Jo̱ dsʉꞌ Fidiéeˇ nibíimˉbre fɨˊ caluuˇ fɨˊ lɨ˜ nʉʉˋ sǿꞌˋ fɨ́ɨngˊ dseaˋ Israel i̱ lamɨ˜ sɨꞌíˆ catɨ́ɨngˉ seengˋ có̱o̱ꞌr˜ fɨˊ lɨ˜ guiʉ́ˉ fɨˊ lɨ˜ quiʉꞌrˊ ta˜, jo̱ i̱ dseaˋ íˋ dob nijeá̱rˉ quɨꞌrˊ jo̱guɨ tʉrˊ maja̱r˜ uíiꞌ˜ jaléꞌˋ iihuɨ́ɨˊ e niꞌíñꞌˋ do.
12 enquanto os filhos do Reino serão lançados nas trevas exteriores, onde haverá choro e ranger de dentes.
13 Jo̱ lɨ́ˉ jo̱, Jesús casɨ́ꞌˉguɨr i̱ fii˜ ꞌléeˉ romano do jo̱ cajíñꞌˉ:
13 Depois, dirigindo-se ao centurião, disse: Vai, seja-te feito conforme a tua fé. Na mesma hora o servo ficou curado.
14 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, Jesús cangórˉ fɨˊ quiáꞌˉ Tʉ́ˆ Simón. Jo̱ mɨ˜ caguiérˉ fɨˊ jo̱, dob ráangˋ iemɨséˆ Tʉ́ˆ Simón e dsíngꞌˉ iʉ˜ guíiñˆ.
14 Foi então Jesus à casa de Pedro, cuja sogra estava de cama, com febre.
15 Jo̱ Jesús cagüɨꞌrˊ guooˋ i̱ dseamɨ́ˋ do, jo̱ dsifɨˊ lajo̱b caguáˉ e iʉ˜ guíiñꞌˆ do. Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, i̱ dseamɨ́ˋ do caró̱o̱rˉ jo̱ cajméerˋ e cagǿbꞌˋ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do.
15 Tomou-lhe a mão, e a febre a deixou. Ela levantou-se e pôs-se a servi-los.
16 Jo̱ mɨ˜ canʉʉˋ lajo̱, fɨ́ɨmˊ dseaˋ caguilíiñˉ fɨˊ lɨ˜ guiing˜ Jesús e jéeiñˋ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ teáangꞌ˜ i̱ ꞌlɨngꞌˆ dsíiˊ; jo̱ có̱o̱ꞌ˜ ꞌñiaꞌˊ camɨ́ꞌˆ júuˆ e féꞌˋ Jesús, uøømˋ jaléngꞌˋ i̱ ꞌlɨngꞌˆ i̱ teáangꞌ˜ dsíiˊ dseaˋ, jo̱guɨ ꞌláamˉbɨ lajaléngꞌˋ dseaˋ dséeꞌ˜ laꞌeáangˊ có̱o̱ꞌ˜ e júuˆ jo̱ cajo̱.
16 Pela tarde, apresentaram-lhe muitos possessos de demônios. Com uma palavra expulsou ele os espíritos e curou todos os enfermos.
17 Jo̱ cangojéeˊ e la e laco̱ꞌ calɨti˜ jaléꞌˋ júuˆ e cajíngꞌˉ jaangˋ dseaˋ i̱ caféꞌˋ cuaiñ˜ quiáꞌˉ Fidiéeˇ malɨɨ˜guɨ eáangˊ i̱ calɨsíˋ Saíiˆ mɨ˜ cajíñꞌˉ lala: “Íˋbre caꞌíñꞌˋ jaléꞌˋ iihuɨ́ɨˊ quíˉnaaꞌ jo̱guɨ cacó̱rˉ jaléꞌˋ jmohuɨ́ɨˊ e lɨ́ɨˊnaaꞌ cajo̱.”
17 Assim se cumpriu a predição do profeta Isaías: Tomou as nossas enfermidades e sobrecarregou-se dos nossos males {Is 53,4}.
18 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, cangáˉ Jesús e dsíngꞌˉ fɨ́ɨngˊ dseaˋ caseángꞌˊ fɨˊ lacúngꞌˊ lajíingˋ lɨ˜ siñꞌˊ, jo̱baꞌ caquiʉꞌrˊ ta˜ dseaˋ quiáꞌrˉ e ningɨ́iñˉ fɨˊ lɨ˜ ꞌngóoꞌ˜ cataangˋ e guiéeˊ do.
18 Certo dia, vendo-se no meio de grande multidão, ordenou Jesus que o levassem para a outra margem do lago.
19 Jo̱ lajeeˇ jo̱b, cangoquiéengˊ fɨˊ lɨ˜ siñꞌˊ jaangˋ tɨfaꞌˊ quiáꞌˉ júuˆ quiʉꞌˊ ta˜ quiáꞌˉ dseaˋ Israel jo̱ cajíñꞌˉ casɨ́ꞌrˉ dseaˋ do lala:
19 Nisto aproximou-se dele um escriba e lhe disse: Mestre, seguir-te-ei para onde quer que fores.
20 Jo̱baꞌ cañíiˋ Jesús quiáꞌˉ i̱ dseañʉꞌˋ do jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ:
20 Respondeu Jesus: As raposas têm suas tocas e as aves do céu, seus ninhos, mas o Filho do Homem não tem onde repousar a cabeça.
21 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, jaangˋ lajeeˇ i̱ dseaˋ quiáꞌˉ Jesús do casɨ́ꞌˉ írˋ lala jo̱ cajíñꞌˉ:
21 Outra vez um dos seus discípulos lhe disse: Senhor, deixa-me ir primeiro enterrar meu pai.
22 Jo̱baꞌ lalab cañíiˋ Jesús quiáꞌˉ i̱ dseaˋ do jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ:
22 Jesus, porém, lhe respondeu: Segue-me e deixa que os mortos enterrem seus mortos.
23 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, caꞌíbˉ Jesús fɨˊ co̱o̱ˋ dsíiˊ móoˊ co̱lɨɨng˜ có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ dseaˋ guitúungˋ quiáꞌrˉ.
23 Subiu ele a uma barca com seus discípulos.
24 Jo̱ lajeeˇ guiáangꞌ˜ e ningolíiñˉ ni˜ jmɨɨbˋ mɨ˜ canaangˋ ɨ́ɨˋ guíˋ la huɨ́ɨngˊ jo̱guɨ canaangˋ e ró̱o̱ˉ jmɨɨˋ cajo̱, jo̱ mɨfɨ́ɨngˋ nɨnaangˋ dsiꞌab˜ jmɨɨˋ fɨˊ dsíiˊ e móoˊ do. Jo̱ lajeeˇ jo̱, güɨɨmˋ Jesús ngóorˊ.
24 De repente, desencadeou-se sobre o mar uma tempestade tão grande, que as ondas cobriam a barca. Ele, no entanto, dormia.
25 Jo̱baꞌ i̱ dseaˋ quiáꞌrˉ do cañíimˋbre dseaˋ do jo̱ cajíñꞌˉ casɨ́ꞌˉreiñꞌ:
25 Os discípulos achegaram-se a ele e o acordaram, dizendo: Senhor, salva-nos, nós perecemos!
26 Jo̱baꞌ cañíiˋ Jesús quiáꞌˉ i̱ dseaˋ do jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ:
26 E Jesus perguntou: Por que este medo, gente de pouca fé? Então, levantando-se, deu ordens aos ventos e ao mar, e fez-se uma grande calmaria.
27 Jo̱ dsíngꞌˉ cangogáˋ dsíiˊ i̱ dseaˋ quiáꞌrˉ do mɨ˜ cangárˉ lado, jo̱ canaaiñˋ jmɨngɨ́ꞌˉ rúiñꞌˋ lajeeˇ laꞌóꞌˋ yaaiñ˜:
27 Admirados, diziam: Quem é este homem a quem até os ventos e o mar obedecem?
28 Jo̱ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ caguiéˉ Jesús fɨˊ lɨ́ꞌˆ lɨˊ ꞌngóoꞌ˜ cataangˋ e guiéeˊ do e fɨˊ guóoꞌ˜ uǿˉ lɨ˜ se̱ꞌˊ Gadara, jo̱ fɨˊ codsiiˇ caꞌuøøngˋ gángˉ dseaˋ i̱ niteáangꞌ˜ i̱ ꞌlɨngꞌˆ dsíiˊ jo̱ cangoquiéeiñˊ fɨˊ lɨ˜ singꞌˊ Jesús. Jo̱ eáamˊ sooˋ dsíiñꞌˊ do e jí̱i̱ꞌ˜ jaangˋ dseaˋ cuǿøngˋ líˋ ngɨ́iñˉ e fɨˊ jo̱.
28 No outro lado do lago, na terra dos gadarenos, dois possessos de demônios saíram de um cemitério e vieram-lhe ao encontro. Eram tão furiosos que pessoa alguma ousava passar por ali.
29 Jo̱ lalab canaaiñˋ do áiñꞌˋ Jesús:
29 Eis que se puseram a gritar: Que tens a ver conosco, Filho de Deus? Vieste aqui para nos atormentar antes do tempo?
30 Jo̱ e quiá̱ꞌˉ jo̱b nitaang˜ i̱ fɨ́ɨngˊ cúˆ i̱ taang˜ ta˜ gøꞌˊ.
30 Havia, não longe dali, uma grande manada de porcos que pastava.
31 Jo̱ i̱ ꞌlɨngꞌˆ do camɨꞌrˊ jmɨꞌeeˇ Jesús jo̱ casɨ́ꞌrˉ dseaˋ do lala:
31 Os demônios imploraram a Jesus: Se nos expulsas, envia-nos para aquela manada de porcos.
32 Jo̱baꞌ lalab cañíiˋ Jesús jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ do:
32 Ide, disse-lhes. Eles saíram e entraram nos porcos. Nesse instante toda a manada se precipitou pelo declive escarpado para o lago, e morreu nas águas.
33 Jo̱ i̱ dseaˋ i̱ nijmóoˋ íˆ i̱ cúˆ do cacuí̱i̱ˋbre cangolíiñˆ fɨˊ jee˜ fɨɨˋ. Jo̱ mɨ˜ caguilíiñˋ fɨˊ jo̱, canaaiñˋ guiarˊ júuˆ quiáꞌˉ lají̱i̱ꞌ˜ e calɨ́ˉ do có̱o̱ꞌ˜ i̱ dseaˋ i̱ teáangꞌ˜ i̱ ꞌlɨngꞌˆ dsíiˊ do.
33 Os guardas fugiram e foram contar na cidade o que se tinha passado e o sucedido com os endemoninhados.
34 Jo̱baꞌ lajɨɨmˋ i̱ dseaˋ i̱ seengˋ e fɨɨˋ do cangolíiñˉ fɨˊ lɨ˜ táangˋ Jesús. Jo̱ mɨ˜ cangáiñˉ dseaˋ do, jo̱ camɨꞌˊreiñꞌ jmɨꞌeeˇ faꞌ e nigüɨꞌɨ́ɨbˊ dseaˋ do e fɨˊ guóoꞌ˜ uǿˉ lɨ˜ táaiñˋ do.
34 Então a população saiu ao encontro de Jesus. Quando o viu, suplicou-lhe que deixasse aquela região.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.