Mateus 25
Júu ʼmɨ́ɨ e cacuo fidiée (CCONT) vs NAA
1 Jo̱ cajíngꞌˉguɨ Jesús e júuˆ la:
1 — Então o Reino dos Céus será semelhante a dez virgens que, pegando as suas lamparinas, saíram a encontrar-se com o noivo.
2 Jo̱ dsʉꞌ ꞌñíingˉ lajeeˇ i̱ sɨmɨ́ˆ do ñiing˜ dsíirˊ jo̱guɨ i̱ ꞌñíingˉguɨ do jaˋ ñiing˜ dsíirˊ.
2 Cinco delas eram imprudentes, e cinco, prudentes.
3 Jo̱baꞌ i̱ sɨmɨ́ˆ i̱ jaˋ ñiing˜ dsíiˊ do caꞌuøømˋbre quie̱rˊ jɨˋ candíiˆ quiáꞌrˉ e cangoꞌíiñꞌˇ i̱ dseañʉꞌˋ i̱ cungꞌˊ guóˋ do, jo̱ dsʉꞌ jí̱i̱ꞌ˜ jmɨcooˋ e a˜ dsíiˊ candíiˆ quiáꞌˉbre quie̱rˊ co̱ꞌ joˋ quie̱ˊguɨr faꞌ e seáangˉguɨ;
3 As imprudentes, ao pegar as suas lamparinas, não levaram óleo consigo,
4 jo̱ dsʉꞌ i̱ sɨmɨ́ˆ ꞌñíingˉ i̱ ñiing˜ dsíiˊ do caꞌuøømˋbre cajo̱ e quie̱rˊ jɨˋ candíiˆ quiáꞌrˉ jo̱ lɨfaꞌ quie̱ˊbɨr co̱o̱ˋ sɨ́ɨˊguɨ e co̱ꞌ quie̱rˊ e a˜ jmɨcooˋ.
4 mas as prudentes, além das lamparinas, levaram óleo nas vasilhas.
5 Jo̱ co̱ꞌ calɨꞌɨɨm˜ i̱ dseaˋ cungꞌˊ guóˋ do e jaˋ niguiéiñꞌˊ, jo̱baꞌ lajɨɨmˋ i̱ sɨmɨ́ˆ do nicaquiáiñꞌˉ lajeeˇ jo̱.
5 E, como o noivo estava demorando, todas ficaram sonolentas e adormeceram.
6 Jo̱ co̱o̱bˋ, mɨ˜ catɨ́ˋ la i̱i̱ˉ guitu̱ˊ guienʉ́ʉˊ, jo̱ guicatáꞌˉ mɨ́ɨꞌ˜ lɨ́ꞌˉ caluuˇ jo̱ guicaféꞌˋ dseaˋ: “¡Jmijnéeˋ áaˊnaꞌ, co̱ꞌ nab nɨjangꞌˊ i̱ dseaˋ cungꞌˊ guóˋ do; jo̱guɨ ñilíingˉnaꞌ e niñiꞌíingꞌ˜naꞌre!”
6 Mas, à meia-noite, ouviu-se um grito: “Eis o noivo! Saiam ao encontro dele!”
7 Jo̱ lajɨɨmˋ i̱ sɨmɨ́ˆ do caráaiñˉ jo̱ caguiarˊ guiʉ́ˉ jɨˋ candíiˆ quiáꞌrˉ lajaangˋ lajaaiñˋ.
7 — Então todas aquelas virgens se levantaram e prepararam as suas lamparinas.
8 Jo̱baꞌ i̱ sɨmɨ́ˆ i̱ jaˋ ñiing˜ dsíiˊ do casɨ́ꞌrˉ i̱ sɨmɨ́ˆ i̱ ñiing˜ dsíiˊ do: “Faꞌ jgiéeˋ óoˊ ꞌnʉ́ꞌˋ faꞌ nijmɨꞌǿøngˋjiʉꞌ jneaꞌˆ jmɨcooˋ quíiˉnaꞌ, dsʉco̱ꞌ cadseábˉ jmɨcooˋ quiáꞌˉ candíiˆ quíˉnaaꞌ jo̱ joˋ iing˜ nicóˋ.”
8 E as imprudentes disseram às prudentes: “Deem a nós um pouco do óleo que vocês trouxeram, porque as nossas lamparinas estão se apagando.”
9 Jo̱ dsʉꞌ cañíiˋ i̱ sɨmɨ́ˆ i̱ ñiing˜ dsíiˊ do: “U̱˜, jaˋ nijmɨꞌǿøngˋnaaꞌ ꞌnʉ́ꞌˋ co̱ꞌ jaˋ nilíingˋ quíˉnaaꞌ o̱ꞌguɨ quíiˉnaꞌ cajo̱. Co̱ꞌ guiʉ́ˉguɨ quíiˉnaꞌ e nigüɨlíingˉnaꞌ fɨˊ tieen˜ e nigüɨleáaˊnaꞌ e jmɨcooˋ e ꞌnéˉnaꞌ do.”
9 Mas as prudentes responderam: “Não! Porque então vai faltar tanto para nós como para vocês! Vão aos que o vendem e comprem óleo para vocês.”
10 Jo̱ lajeeˇ cangolíingˉ i̱ sɨmɨ́ˆ i̱ jaˋ ñiing˜ dsíiˊ do fɨˊ tieen˜ e cangoleáarˇ jmɨcooˋ quiáꞌrˉ, lajeeˇ jo̱b mɨ˜ caguiéngꞌˉ i̱ dseañʉꞌˋ i̱ cungꞌˊ guóˋ do, jo̱ i̱ sɨmɨ́ˆ i̱ ñiing˜ dsíiˊ do cangotáamꞌ˜bre jmɨɨ˜ co̱lɨɨng˜ có̱o̱ꞌ˜ i̱ dseaˋ cungꞌˊ guóˋ do, jo̱ cajníiˊbre ꞌnʉ́ʉˊ.
10 E, saindo elas para comprar, chegou o noivo, e as que estavam preparadas entraram com ele para a festa do casamento. E fechou-se a porta.
11 Jo̱ mɨꞌmɨ́ɨngˉguɨjiʉ lajo̱ caguilíimˋtu̱ i̱ sɨmɨ́ˆ i̱ jaˋ ñiing˜ dsíiˊ do i̱ cangolíingˉ fɨˊ tieen˜ do, jo̱ guicatǿrˉ caluuˇ ꞌnʉ́ʉˊ jo̱ guicajíñꞌˉ: “¡Fíiˋiiꞌ, fíiˋiiꞌ, faꞌ jgiéeˋ oꞌˊ e náˆgo̱ ꞌnʉ́ʉˊ!”
11 Mais tarde, chegaram as virgens imprudentes, dizendo: “Senhor, senhor, abra a porta para nós!”
12 Jo̱ dsʉꞌ guicañíiˋ i̱ dseañʉꞌˋ do jo̱ cajíñꞌˉ: “E jáꞌˉbaꞌ e fɨ́ɨˉɨ ꞌnʉ́ꞌˋ, sɨmɨ́ˆ, jaˋ cuíinˋn ꞌnʉ́ꞌˋ.”
12 Mas o noivo respondeu: “Em verdade lhes digo que não as conheço.”
13 Jo̱ cajíngꞌˉguɨ Jesús:
13 Portanto, vigiem, porque vocês não sabem o dia nem a hora.
14 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, cajíngꞌˉguɨ Jesús e júuˆ la:
14 — Pois será como um homem que, ausentando-se do país, chamou os seus servos e lhes confiou os seus bens.
15 Jo̱ jaangˋ i̱ dseaˋ ꞌléengꞌ˜ quiáꞌrˉ do cacuøꞌrˊ ꞌñiáˋ mil cuuˉ, jo̱guɨ jaangˋ cacuøꞌrˊ tú̱ˉ mil cuuˉ lajo̱, jo̱guɨ i̱ jaangˋguɨ do cacuøꞌrˊ co̱o̱bˋ mil cuuˉ, jo̱ lajɨˋ gaamˋbiñꞌ do cangɨ́ɨiñˋ cuuˉ lɨ́ꞌˆ jialco̱ꞌ jí̱i̱ꞌ˜ bíˋ seemˋbre. Jo̱ ngɨ́ˋ jo̱guɨbaꞌ, cagüɨꞌɨ́ɨˊ i̱ dseañʉꞌˋ do e cangórˉ fɨˊ lɨ˜ huí̱i̱ˉ.
15 A um deu cinco talentos, a outro deu dois e a outro deu um, de acordo com a capacidade de cada um deles; e então partiu.
16 Jo̱ i̱ dseaˋ ꞌléengꞌ˜ i̱ cangɨ́ɨngˋ ꞌñiáˋ mil cuuˉ do, eáamˊ guiʉ́ˉ cajméerˋ ta˜ có̱o̱ꞌ˜ e cuuˉ do, jo̱ calɨ́ꞌˉbre jiéꞌˋguɨ ꞌñiáˋ mil lajo̱.
16 O servo que tinha recebido cinco talentos saiu imediatamente a negociar com eles e ganhou outros cinco.
17 Lajo̱bɨ cajo̱ i̱ dseaˋ ꞌléengꞌ˜ i̱ caꞌíngꞌˋ tú̱ˉ mil e cuuˉ do cajméeˋbre ta˜ có̱o̱ꞌ˜ do, jo̱ calɨ́ꞌˉbre jiéꞌˋguɨ tú̱ˉ mil e cuuˉ do cajo̱.
17 Do mesmo modo, o que tinha recebido dois ganhou outros dois.
18 Jo̱ dsʉꞌ i̱ dseaˋ ꞌléengꞌ˜ i̱ cangɨ́ɨngˋ co̱o̱ˋ mil e cuuˉ do, cangoꞌmeaˇbre fɨˊ nʉ́ꞌˉ uǿˉ.
18 Mas o servo que tinha recebido um talento, saindo, fez um buraco na terra e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 ’Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋguɨ lajo̱, caguiémꞌˉtu̱ i̱ fiir˜ do, jo̱ casɨ́ꞌrˉ lajaangˋ lajaangˋ i̱ dseaˋ ꞌléengꞌ˜ quiáꞌrˉ do e niguiéeiñꞌˉ do cuente lají̱i̱ꞌ˜ e nɨcajméerˋ có̱o̱ꞌ˜ cuuˉ e cangɨ́ɨiñꞌˋ do.
19 — Depois de muito tempo, o senhor daqueles servos voltou e fez um ajuste de contas com eles.
20 Jo̱ laꞌuii˜ caguiéˉ i̱ dseaˋ ꞌléengꞌ˜ i̱ cangɨ́ɨngˋ ꞌñiáˋ mil e cuuˉ do, jo̱ cajá̱ꞌrˋ fiir˜ ꞌñiáˋguɨ mil lajo̱ e calɨ́ꞌrˉ, jo̱ casɨ́ꞌrˉ dseaˋ do: “Fíiˋi, ꞌnʉˋ cacuǿøꞌ˜ jnea˜ ꞌñiáˋ mil cuuˉ, jo̱ nɨcajméˉbaa ta˜ có̱o̱ꞌ˜ e jo̱, jo̱baꞌ lana nɨcalɨ́ꞌˉɨ ꞌñiáˋguɨ mil lajo̱ e dsíˋ.”
20 Aproximando-se o que tinha recebido cinco talentos, entregou outros cinco, dizendo: “O senhor me confiou cinco talentos; eis aqui outros cinco que ganhei.”
21 Jo̱baꞌ cañíiˋ i̱ fiir˜ do: “ꞌNʉbˋ jaangˋ dseaˋ ꞌléengꞌ˜ i̱ guiúngˉ, co̱ꞌ cajmeeˉbaꞌ ta˜ røøˋ có̱o̱ꞌ˜ lají̱i̱ꞌ˜ capíꞌˆ cuuˉ e cangɨ́ɨnꞌˋ. Jo̱baꞌ lana jmiguiʉbˊ jaléꞌˋ e seaˋ quiéˉe e nicuǿøˆø ꞌnʉˋ e nineꞌˆ níꞌˆ, jo̱ lana røøbˋ nijmiꞌiáangˋ dsiˋnaaꞌ náng.”
21 O senhor disse: “Muito bem, servo bom e fiel; você foi fiel no pouco, sobre o muito o colocarei; venha participar da alegria do seu senhor.”
22 Jo̱ joˋ huǿøˉ lɨꞌɨɨ˜ i̱ dseaˋ ꞌléengꞌ˜ i̱ caꞌíngꞌˋ tú̱ˉ mil e cuuˉ do caguiérˉ jo̱ casɨ́ꞌrˉ fiir˜: “Fíiˋi, ꞌnʉˋ cacuǿøꞌ˜ jnea˜ tú̱ˉ mil cuuˉ, jo̱ cajméˉbaa ta˜ có̱o̱ꞌ˜ e jo̱, jo̱ lana nicalɨ́ꞌˉɨ tú̱ˉguɨ mil e cuuˉ do e dsíˋ.”
22 — E, aproximando-se também o que tinha recebido dois talentos, disse: “O senhor me confiou dois talentos; eis aqui outros dois que ganhei.”
23 Jo̱baꞌ cañíiˋ i̱ fiir˜ do: “ꞌNʉbˋ jaangˋ dseaˋ ꞌléengꞌ˜ i̱ guiúngˉ cajo̱, co̱ꞌ tɨɨmˋbaꞌ jméeꞌˆ ta˜ røøˋ có̱o̱ꞌ˜ capíꞌˆ cuuˉ, jo̱baꞌ jmiguiʉbˊ jaléꞌˋ e seaˋ quiéˉe e nicuǿøˆø ꞌnʉˋ e nineꞌˉ níꞌˆ, jo̱ lana røøbˋ nijmiꞌiáangˋ dsiˋnaaꞌ náng.”
23 Então o senhor disse: “Muito bem, servo bom e fiel; você foi fiel no pouco, sobre o muito o colocarei; venha participar da alegria do seu senhor.”
24 Jo̱ joˋ huǿøˉ lɨꞌɨɨ˜ guiéˉ i̱ dseaˋ ꞌléengꞌ˜ jaangˋguɨ do i̱ cangɨ́ɨngˋ co̱o̱ˋ mil e cuuˉ do, jo̱ lalab casɨ́ꞌrˉ fiir˜: “Fíiˋi, ñiˋbaa guiʉ́ˉ e jaangˋ dseañʉꞌˋ i̱ ueꞌˋ dsíiˊ lɨ́ɨngˊ ꞌnʉˋ e lɨ́ꞌˆ tɨɨnꞌˋ sɨtɨ́ɨnꞌˇ lají̱i̱ꞌ˜ ta˜ cajméeˋ dseaˋ jiémꞌˋ, jo̱guɨ e úꞌˋ cǿꞌˋ jaléꞌˋ ta˜ jmóoˋ dseaˋ jiéngꞌˋ cajo̱.
24 — Chegando, por fim, o que tinha recebido um talento, disse: “Sabendo que o senhor é um homem severo, que colhe onde não plantou e ajunta onde não espalhou,
25 Jo̱baꞌ cafǿmꞌˊbaa ꞌnʉˋ, jo̱ fɨˊ nʉ́ꞌˉ uǿbˉ caꞌmeáaˋa e cuuˉ e cacuǿøꞌ˜ jnea˜ do. Jo̱ lana lab quie̱e̱˜e̱ lají̱i̱ꞌ˜ e cuuˉ jo̱.”
25 fiquei com medo e escondi o seu talento na terra; aqui está o que é seu.”
26 Jo̱baꞌ cañíiˋ i̱ fii˜ do quiáꞌˉ i̱ dseaˋ ꞌléengꞌ˜ quiáꞌrˉ do: “ꞌNʉˋ lɨnꞌˊ jaangˋ dseaˋ ꞌléengꞌ˜ i̱ sooˋ dsíiˊ jo̱guɨ i̱ fɨꞌˊ, jo̱ song nɨñíˆbaꞌ guiʉ́ˉ e jnea˜ sɨtɨ́ɨnˇn lají̱i̱ꞌ˜ ta˜ cajméeˋ dseaˋ jiéngꞌˋ jo̱guɨ e gúꞌˋ gǿꞌˋø jaléꞌˋ ta˜ jmóoˋ dseaˋ jiéngꞌˋ,
26 Mas o senhor respondeu: “Servo mau e preguiçoso! Você sabia que eu colho onde não plantei e ajunto onde não espalhei?
27 jo̱baꞌ ¿jialɨꞌˊ jaˋ caꞌíˋ oꞌˊ faꞌ mɨ˜ caguite̱ꞌˋ cuuˉ quiéˉe fɨˊ banco? Jo̱baꞌ mɨ˜ cagüeanꞌˉn, caꞌíimꞌ˜baa lají̱i̱ꞌ˜ cuuˉ quiéˉe jo̱guɨ e dsíˋ quiáꞌˉ cajo̱.”
27 Então você devia ter entregado o meu dinheiro aos banqueiros, e eu, ao voltar, receberia com juros o que é meu.”
28 Jo̱baꞌ casɨ́ꞌrˉ jaléngꞌˋguɨ i̱ dseaˋ i̱ teáangˉ do ie˜ jo̱, jo̱ cajíñꞌˉ: “Gui˜naꞌ e co̱o̱ˋ mil cuuˉ quiáꞌˉ i̱ dseaˋ ꞌléengꞌ˜ fɨꞌˊ na, jo̱ cuǿøꞌ˜naꞌ i̱ dseaˋ ꞌléengꞌ˜ i̱ quie̱ˊ guíˉ mil e cuuˉ na.
28 — “Portanto, tirem dele o talento e deem ao que tem dez.
29 Dsʉco̱ꞌ i̱ dseaˋ i̱ seaˋ quiáꞌˉ, jmiguiʉˊguɨb niñíiñˋ e nilɨseaˋ, jo̱baꞌ lalíimˋ nilɨseaˋ quiáꞌrˉ. Jo̱ dsʉꞌ i̱ dseaˋ i̱ jaˋ seaˋ quiáꞌˉ, nigüeábˋ lají̱i̱ꞌ˜ e capíꞌˆjiʉ e seaˋ quiáꞌrˉ do.
29 Porque a todo o que tem, mais será dado, e terá em abundância; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
30 Jo̱guɨ i̱ dseaˋ ꞌléengꞌ˜ fɨꞌˊ na guiingˉnaꞌr fɨˊ caluuˇ fɨˊ lɨ˜ nʉʉˋ sǿꞌˋ, jo̱ fɨˊ jo̱b niquíꞌrˉ jo̱guɨ nitʉ́rˉ maja̱r˜ cajo̱.”
30 Quanto ao servo inútil, lancem-no para fora, nas trevas. Ali haverá choro e ranger de dentes.”
31 Jo̱ cajíngꞌˉguɨ Jesús e júuˆ la:
31 — Quando o Filho do Homem vier na sua majestade e todos os anjos com ele, então se assentará no trono da sua glória.
32 Jo̱ lajɨɨmˋ dseaˋ seengˋ fɨˊ laꞌúngˉ fɨˊ jmɨgüíˋ niseáiñꞌˊ fɨˊ quiniiˉ, jo̱ jneab˜ dseaˋ niꞌnaanˉ dseaˋ jie˜ fɨˊ lɨ˜ catɨ́ɨiñˉ lajaangˋ lajaaiñˋ lɨ́ꞌˆ laco̱ꞌguɨ la jmóoˋ jaangˋ dseaˋ i̱ jmóoˋ íˆ joꞌseꞌˋ mɨ˜ ꞌnáaiñˋ jaléngꞌˋ joꞌseꞌˋ jee˜ jaléngꞌˋ joꞌchíꞌˆ.
32 Todas as nações serão reunidas em sua presença, e ele separará uns dos outros, como o pastor separa as ovelhas dos cabritos:
33 Jo̱guɨ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ lɨ́ɨngˊ lafaꞌ i̱ joꞌseꞌˋ do niguiénꞌˉn lɨ́ꞌˉ lɨˊ dséeˊ laco̱ꞌ guiin˜n, jo̱guɨ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ lɨ́ɨngˊ lafaꞌ i̱ joꞌchíꞌˆ do niguiénꞌˉn lɨ́ꞌˉ lɨˊ tuung˜ laco̱ꞌ guiin˜n.
33 porá as ovelhas à sua direita e os cabritos, à sua esquerda.
34 Jo̱baꞌ jnea˜, dseaˋ lɨ́ɨnˊn i̱ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ do, nifɨ́ɨˆɨ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ neáangˊ lɨ́ꞌˆ lɨˊ dséeˊ laco̱ꞌ guiin˜n jo̱ nifáꞌˆa: “Jaléngꞌˋ ꞌnʉ́ꞌˋ, ñilíingˉnaꞌ fɨˊ la, co̱ꞌ ꞌnʉ́ꞌˋbingꞌ i̱ nɨcajmigüeangꞌˆ Tiquiéˆe dseaˋ guiing˜ ñifɨ́ˉ, jo̱baꞌ íingꞌ˜naꞌ lajaléꞌˋ e catɨ́ɨngˉnaꞌ, co̱ꞌ lajo̱b nɨsɨꞌíingˆnaꞌ quiáꞌrˉ lají̱i̱ꞌ˜ latɨˊ mɨ˜ caguiarˊ uiing˜ jmɨgüíˋ.
34 — Então o Rei dirá aos que estiverem à sua direita: “Venham, benditos de meu Pai! Venham herdar o Reino que está preparado para vocês desde a fundação do mundo.
35 Dsʉco̱ꞌ lajeeˇ cataan˜n có̱o̱ꞌ˜ ꞌnʉ́ꞌˋ fɨˊ jmɨgüíˋ, mɨ˜ cadseáˉ jmɨꞌaanˉ, jo̱guɨ ꞌnʉ́ꞌˋ cacuǿøꞌ˜baꞌ jnea˜ e cagǿꞌˋø; jo̱guɨ mɨ˜ cadseáˉ jmɨjmɨɨnˉ, cacuǿøꞌ˜baꞌ jnea˜ jmɨɨˋ cagúꞌˉu; jo̱guɨ cangɨ́ˋbɨ́ɨ cajo̱ laco̱ꞌ ngɨˊ jaangˋ dseaˋ i̱ jáaˊ fɨˊ caluuˇ, jo̱ dsʉꞌ cacuǿøꞌ˜baꞌ jnea˜ lɨ˜ cajmiꞌíinˉn.
35 Porque tive fome, e vocês me deram de comer; tive sede, e vocês me deram de beber; eu era forasteiro, e vocês me hospedaram;
36 Jo̱guɨ calɨꞌnéˉbɨ́ɨ sɨ̱́ꞌˋɨ̱, jo̱ cacuǿøꞌ˜baꞌ jnea˜; jo̱guɨ casá̱ˋbɨ́ɨ e calɨdséeꞌ˜e, jo̱ cato̱ꞌˋ fɨ́ɨmˋbaꞌ jnea˜; jo̱guɨ caꞌúˋbɨ́ɨ ꞌnʉñíˆ, jo̱ dsʉꞌ caguiꞌee˜baꞌ jnea˜ cajo̱.”
36 eu estava nu, e vocês me vestiram; enfermo, e me visitaram; preso, e foram me ver.”
37 Jo̱baꞌ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ íˋ i̱ cajméeˋ jaléꞌˋ e iing˜ Tiquiéˆe dseaˋ guiing˜ ñifɨ́ˉ nijmɨngɨ́ɨrˋ lala jo̱ nijíñꞌˉ: “Fíiˋiiꞌ, ¿lɨ˜ caneeng˜naaꞌ ꞌnʉˋ e jmɨꞌaanꞌˉ, jo̱ cacuǿøꞌ˜baaꞌ ꞌnʉˋ e caquiéꞌˋ? Jo̱guɨ ¿lɨ˜ caneeng˜naaꞌ ꞌnʉˋ e jmɨjmɨɨnꞌˉ, jo̱ cacuǿøꞌ˜baaꞌ ꞌnʉˋ jmɨɨˋ e caꞌí̱ꞌˋ?
37 — Então os justos perguntarão: “Quando foi que vimos o senhor com fome e lhe demos de comer? Ou com sede e lhe demos de beber?
38 — ausente —
38 E quando foi que vimos o senhor como forasteiro e o hospedamos? Ou nu e o vestimos?
39 — ausente —
39 E quando foi que vimos o senhor enfermo ou preso e fomos visitá-lo?”
40 Jo̱baꞌ ie˜ jo̱ jnea˜, dseaˋ lɨ́ɨnˊn dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ, lalab ningɨɨˉ quiáꞌrˉ: “E jáꞌˉ e fɨ́ɨˉɨ ꞌnʉ́ꞌˋ e lajaléꞌˋ e cajmɨcó̱o̱ꞌ˜naꞌ i̱ dseaˋ i̱ lɨ́ɨngˊ lafaꞌ rúnꞌˋn i̱ dseángꞌˉ jaˋ niingˉ jí̱i̱ꞌ˜ capíꞌˆ, jo̱baꞌ lajalébꞌˋ e jo̱ quiéˉ jneab˜ cajmeeˉnaꞌ cajo̱.”
40 — O Rei, respondendo, lhes dirá: “Em verdade lhes digo que, sempre que o fizeram a um destes meus pequeninos irmãos, foi a mim que o fizeram.”
41 ’Jo̱guɨ jnea˜ i̱ lɨ́ɨngˊ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ do nifɨ́ɨˆɨ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ neáangˊ lɨ́ꞌˉ lɨˊ tuung˜ laco̱ꞌ guiin˜n: “Do güɨlíingˉ ꞌnʉ́ꞌˋ lɨ́ꞌˉ do, co̱ꞌ Fidiéeˇ nɨcabíimˉbre ꞌnʉ́ꞌˋ, jo̱ dob catɨ́ɨngˉ ꞌnʉ́ꞌˋ fɨˊ ni˜ jɨˋ lɨ˜ cooˋ jɨˋ e joˋ tó̱o̱ˋ jmɨɨ˜ yʉꞌˊ fɨˊ lɨ˜ nɨcajmeꞌˊ Fidiéeˇ lɨ˜ catɨ́ɨngˉ fii˜ i̱ ꞌlɨngꞌˆ co̱lɨɨng˜ có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ ángeles i̱ ꞌlɨngꞌˆ quiáꞌrˉ cajo̱.
41 — Então o Rei dirá também aos que estiverem à sua esquerda: “Afastem-se de mim, malditos, para o fogo eterno, preparado para o diabo e seus anjos.
42 Co̱ꞌ cadseábˉ jmɨꞌaangˉ jnea˜ lajeeˇ cataan˜n có̱o̱ꞌ˜ ꞌnʉ́ꞌˋ fɨˊ jmɨgüíˋ la, jo̱ dsʉꞌ jaˋ cacuǿøꞌ˜naꞌ jnea˜ e cagǿꞌˋø; jo̱guɨ cadseáˉbɨ jmɨjmɨɨnˉ cajo̱, dsʉꞌ ꞌnʉ́ꞌˋ jaˋ cacuǿøꞌ˜naꞌ jnea˜ jmɨɨˋ e cagúꞌˉu;
42 Porque tive fome, e vocês não me deram de comer; tive sede, e vocês não me deram de beber;
43 jo̱guɨ cangɨ́ˋbɨ́ɨ laco̱ꞌguɨ jaangˋ dseaˋ i̱ jáaˊ fɨˊ caluuˇ, dsʉꞌ ꞌnʉ́ꞌˋ jaˋ cacuǿøꞌ˜naꞌ jnea˜ lɨ˜ cajmiꞌíinˉn; jo̱guɨ calɨꞌnéˉbɨ́ɨ sɨ̱́ꞌˋɨ̱, dsʉꞌ ꞌnʉ́ꞌˋ jaˋ cacuǿøꞌ˜naꞌ jnea˜ sɨ̱́ꞌˋɨ̱; jo̱guɨ calɨdséeꞌ˜bɨ́ɨ jo̱guɨ caꞌúuˋu ꞌnʉñíˆ cajo̱, dsʉꞌ ꞌnʉ́ꞌˋ jaˋ caguiꞌeeˇnaꞌ jnea˜.”
43 sendo forasteiro, vocês não me hospedaram; estando nu, vocês não me vestiram; achando-me enfermo e preso, vocês não foram me ver.”
44 Jo̱baꞌ i̱ dseaˋ i̱ neáangˊ lɨ́ꞌˉ lɨˊ tuung˜ do nijmɨngɨ́ɨrˋ lala: “Fíiˋiiꞌ, ¿lɨ˜ caneeng˜naaꞌ ꞌnʉˋ e cadseáˉ jmɨꞌaanꞌˉ, o̱si e cadseáˉ jmɨjmɨɨnꞌˉ é, o̱si e lɨnꞌˊ laco̱ꞌ jaangˋ dseaˋ i̱ jáaˊ fɨˊ caluuˇ, o̱si e ꞌnéˉ sɨ̱́ꞌˋ é, o̱si e dséeꞌ˜ o̱si e iuunꞌˉ fɨˊ ꞌnʉñíˆbɨ é, jo̱ jaˋ cajmɨcó̱o̱ꞌ˜naaꞌ ꞌnʉˋ?”
44 — E eles lhe perguntarão: “Quando foi que vimos o senhor com fome, com sede, forasteiro, nu, enfermo ou preso e não o socorremos?”
45 Jo̱baꞌ ie˜ jo̱ lalab ningɨɨˉ quiáꞌrˉ, jnea˜ dseaˋ lɨ́ɨnˊn dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ: “E jáꞌˉ e fɨ́ɨˉɨ ꞌnʉ́ꞌˋ e jaléꞌˋ e jaˋ cajméeˉnaꞌ có̱o̱ꞌ˜ jaangˋ dseaˋ i̱ lɨ́ɨngˊ lafaꞌ rúnꞌˋn i̱ jaˋ niingˉ jí̱i̱ꞌ˜ capíꞌˆ, jo̱baꞌ lajo̱b cajo̱ jaˋ cajmeeˉnaꞌ có̱o̱ꞌ˜ jnea˜.”
45 — Então o Rei responderá: “Em verdade lhes digo que, sempre que o deixaram de fazer a um destes mais pequeninos, foi a mim que o deixaram de fazer.”
46 Jo̱baꞌ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ íˋ fɨˊ lɨ˜ ꞌlɨbꞌˆ nidsilíiñˋ fɨˊ lɨ˜ niꞌíñꞌˋ iihuɨ́ɨˊ e jaˋ tó̱o̱ˋ jmɨɨ˜ nitéꞌˊ. Jo̱ dsʉꞌ jaléngꞌˋguɨ dseaˋ i̱ jaˋ dseeˉ røøngˋ fɨˊ quiniˇ Fidiéeˇ, íˋbingꞌ i̱ nidsigüeáˋ carˋ ngongɨ́ɨˋ jmɨɨ˜ có̱o̱ꞌ˜ dseaˋ do fɨˊ ñifɨ́ˉ.
46 E estes irão para o castigo eterno, porém os justos irão para a vida eterna.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.