Mateus 21
Júu ʼmɨ́ɨ e cacuo fidiée (CCONT) vs ACF
1 Jo̱ lajeeˇ nʉ́ꞌˉguɨ e niguiengꞌˊ Jesús fɨˊ Jerusalén co̱lɨɨng˜ có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ ngɨˊ có̱o̱ꞌr˜ do, jo̱ caguilíiñˉ fɨˊ co̱o̱ˋ fɨɨˋ e siiˋ Betfagé e néeˊ quiá̱ꞌˉ co̱o̱ˋ móꞌˋ e siiˋ Olivos. Jo̱ tɨˊ jo̱b caguiéngꞌˊ Jesús gángˉ lajeeˇ i̱ dseaˋ quiáꞌrˉ do e jéengˊguɨiñꞌ
1 E, quando se aproximaram de Jerusalém, e chegaram a Betfagé, ao Monte das Oliveiras, enviou, então, Jesus dois discípulos, dizendo-lhes:
2 jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ do lala:
2 Ide à aldeia que está defronte de vós, e logo encontrareis uma jumenta presa, e um jumentinho com ela; desprendei-a, e trazei-mos.
3 Jo̱ song i̱i̱ˋ casɨ́ꞌˉ ꞌnʉ́ꞌˋ jialɨꞌˊ jmooˋnaꞌ lana, jo̱baꞌ nifɨ́ꞌˉnaꞌr lala: “Lana ꞌneángˉ fíiˋiiꞌ i̱ búꞌˆ la. Dsʉꞌ mɨ˜ ningɨ́ˋ jo̱ nijajeaamˇtú̱u̱reꞌ.”
3 E, se alguém vos disser alguma coisa, direis que o Senhor os há de mister; e logo os enviará.
4 Jo̱ cangojéeˊ e na e laco̱ꞌ calɨti˜ jí̱i̱ꞌ˜ laco̱ꞌ júuˆ e cajíngꞌˉ jaangˋ dseaˋ i̱ caféꞌˋ cuaiñ˜ quiáꞌˉ Fidiéeˇ malɨɨ˜guɨ eáangˊ mɨ˜ cajmeꞌrˊ lala:
4 Ora, tudo isto aconteceu para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta, que diz:
5 Síiꞌ˜naꞌ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ seengˋ fɨˊ Sión:
5 Dizei à filha de Sião: Eis que o teu Rei aí te vem,Manso, e assentado sobre uma jumenta,E sobre um jumentinho, filho de animal de carga.
6 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, cangolíimˆ i̱ dseaˋ gángˉ quiáꞌˉ Jesús do jo̱ cajmiti˜bre laco̱ꞌ jí̱i̱ꞌ˜ ta˜ caquiʉꞌˊ dseaˋ do quiáꞌrˉ.
6 E, indo os discípulos, e fazendo como Jesus lhes ordenara,
7 Jo̱ catǿˉbre i̱ búꞌˆ ieeˋ do co̱lɨɨng˜ có̱o̱ꞌ˜ yʉ̱ʉ̱ˋ quiáaˉreꞌ do fɨˊ lɨ˜ singꞌˊ Jesús, jo̱ canaaiñˋ sɨfɨ́rˋ sɨ̱ꞌrˆ fɨˊ mocóoꞌ˜ i̱ búꞌˆ jiuung˜ do jo̱ mɨfɨ́ɨngˋ caguábˋ Jesús fɨˊ mocóoꞌ˜ i̱ jóꞌˋ do.
7 Trouxeram a jumenta e o jumentinho, e sobre eles puseram as suas vestes, e fizeram-no assentar em cima.
8 Jo̱ fɨ́ɨmˊ dseaˋ niꞌrˊ jaléꞌˋ sɨ̱ꞌrˆ lacueeˋ guiáꞌˆ fɨˊ lɨ˜ cangɨ́ɨngˊ Jesús; jo̱ i̱ lɨɨng˜guɨ dseaˋ tʉꞌrˊ guoꞌˋ ꞌmaˋ e tiiˋ jo̱ guiarˊ fɨˊ guiáꞌˆ fɨˊ lɨ˜ ningɨ́ngˉ dseaˋ do cajo̱.
8 E muitíssima gente estendia as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos de árvores, e os espalhavam pelo caminho.
9 Jo̱ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ ngolíingˉ nifɨˊ có̱o̱ꞌ˜guɨ i̱ jalíingˉ catɨˊ cøøngˋ óorˋ lala:
9 E a multidão que ia adiante, e a que seguia, clamava, dizendo: Hosana ao Filho de Davi; bendito o que vem em nome do Senhor. Hosana nas alturas!
10 Jo̱ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ caꞌíˉ Jesús fɨˊ dsíiˊ fɨɨˋ Jerusalén, lajɨɨmˋ dseaˋ canaaiñˋ taꞌrˊ mɨ́ɨꞌ˜ jo̱ jmɨngɨ́ꞌˉ rúiñꞌˋ:
10 E, entrando ele em Jerusalém, toda a cidade se alvoroçou, dizendo: Quem é este?
11 Jo̱ i̱ lɨɨng˜ i̱ dseaˋ do ngɨ́ɨrˋ:
11 E a multidão dizia: Este é Jesus, o profeta de Nazaré da Galiléia.
12 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, jo̱ cangóˉ Jesús fɨˊ dsíiˊ guáꞌˉ féꞌˋ quiáꞌˉ dseaˋ góorˋ dseaˋ Israel e siꞌˊ fɨˊ Jerusalén do. Jo̱ mɨ˜ cangárˉ e lafaꞌ ꞌmóobꞌ˜ lɨ́ɨˊ e fɨˊ jo̱, co̱ꞌ teáangꞌ˜ dseaˋ ta˜ ꞌnɨ́ɨˋ jo̱guɨ ta˜ láaˊ, jo̱baꞌ cajmiquímꞌˉ dsíiˊ Jesús mɨ˜ cangárˉ lajo̱, jo̱ canaaiñˋ jíimˋbre jaléꞌˋ mes˜ quiáꞌˉ i̱ dseaˋ i̱ jmóoˋ ta˜ jmɨsɨ́ɨngˉ cuuˉ jo̱guɨ jaléꞌˋ ꞌmasii˜ quiáꞌˉ i̱ dseaˋ i̱ jmóoˋ ta˜ ꞌnɨ́ɨngˋ jaléngꞌˋ mee˜.
12 E entrou Jesus no templo de Deus, e expulsou todos os que vendiam e compravam no templo, e derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas;
13 Jo̱ cajíñꞌˉ casɨ́ꞌrˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do lala:
13 E disse-lhes: Está escrito: A minha casa será chamada casa de oração; mas vós a tendes convertido em covil de ladrões.
14 Jo̱ lajeeˇ táangˋ Jesús e fɨˊ dsíiˊ guáꞌˉ do, jo̱b caguilíingˉ jaléngꞌˋ dseaˋ tiuungˉ có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléngꞌˋ dseaˋ jlúungꞌ˜, jo̱ cajmiꞌleáangˉ Jesús jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ íˋ.
14 E foram ter com ele no templo cegos e coxos, e curou-os.
15 Jo̱ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ cangáˉ jaléngꞌˋ fii˜ jmidseaˋ quiáꞌˉ dseaˋ Israel có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléngꞌˋ tɨfaꞌˊ quiáꞌˉ júuˆ quiʉꞌˊ ta˜ quiáꞌrˉ lají̱i̱ꞌ˜ e quɨ́ɨꞌ˜ Jesús jmɨɨ˜ jmóorˋ e dsigáˋ dsíiˊ dseaˋ jo̱guɨ canúuˉguɨr e óoˋ jaléngꞌˋ jiuung˜ e fɨˊ guáꞌˉ do lala: “¡Güɨjmiféngꞌˊ jaléngꞌˋ dseaˋ jmɨgüíˋ i̱ Jó̱o̱ˊ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ Davíꞌˆ!”, jo̱baꞌ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ íˋ eáamˊ calɨguíiñˉ
15 Vendo, então, os principais dos sacerdotes e os escribas as maravilhas que fazia, e os meninos clamando no templo: Hosana ao Filho de Davi, indignaram-se,
16 jo̱ casɨ́ꞌrˉ Jesús:
16 E disseram-lhe: Ouves o que estes dizem? E Jesus lhes disse: Sim; nunca lestes: Pela boca dos meninos e das criancinhas de peito tiraste o perfeito louvor?
17 Jo̱ mɨ˜ calɨ́ˉ casɨ́ꞌˉ Jesús i̱ dseaˋ do lala, jo̱ cagüɨꞌɨ́ɨˊbre fɨˊ fɨɨˋ Jerusalén jo̱ cangóˉtu̱r fɨˊ co̱o̱ˋ fɨɨˋ lɨ˜ siiˋ Betania, jo̱ fɨˊ jo̱b cangongɨɨiñˇ e uǿøˋ jo̱.
17 E, deixando-os, saiu da cidade para Betânia, e ali passou a noite.
18 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, co̱o̱ˋ e laꞌeeˋ lajeeˇ e nɨꞌiuungˉ Jesús fɨˊ e nɨngáiñꞌˋ fɨˊ Jerusalén, cadseáˉ jmɨꞌaaiñˉ.
18 E, de manhã, voltando para a cidade, teve fome;
19 Jo̱ co̱o̱ˋ cangáˉbre e gui˜ co̱o̱ˋ ꞌmaˋ güɨñíꞌˆ caꞌˊ fɨˊ lana, jo̱ cangoquiéeiñˊ fɨˊ lɨ˜ guiꞌ˜ do, dsʉꞌ cadséꞌrˋ e jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ güɨñíꞌˆ jaˋ íiꞌ˜, dseángꞌˉ yaang˜ máꞌˆ quiábꞌˉ dsi˜. Jo̱baꞌ lalab casɨ́ꞌrˉ e ꞌmaˋ güɨñíꞌˆ do:
19 E, avistando uma figueira perto do caminho, dirigiu-se a ela, e não achou nela senão folhas. E disse-lhe: Nunca mais nasça fruto de ti! E a figueira secou imediatamente.
20 Jo̱ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ cangáˉ i̱ dseaˋ quiáꞌrˉ do e calɨ́ˉ lado, jo̱baꞌ eáamˊ cangoꞌgáˋ dsíirˊ jo̱ cajmɨngɨ́ꞌrˉ dseaˋ do lala:
20 E os discípulos, vendo isto, maravilharam-se, dizendo: Como secou imediatamente a figueira?
21 Jo̱baꞌ cañíiˋ Jesús quiáiñꞌˉ do:
21 Jesus, porém, respondendo, disse-lhes: Em verdade vos digo que, se tiverdes fé e não duvidardes, não só fareis o que foi feito à figueira, mas até se a este monte disserdes: Ergue-te, e precipita-te no mar, assim será feito;
22 Jo̱baꞌ fɨ́ɨˉɨ ꞌnʉ́ꞌˋ lajɨɨngˋnaꞌ na e mɨ˜ fǿngꞌˋnaꞌ Fidiéeˇ, mɨ́ɨꞌ˜baꞌre carˋ ngocángˋ óoˊnaꞌ jo̱guɨ jáꞌˉ líingˋnaꞌ e quɨ́ɨbꞌ˜ dseaˋ do jmɨɨ˜ nijmérˉ lɨ́ꞌˆ doñiˊ eeˋ, jo̱baꞌ nicuǿꞌˉbre ꞌnʉ́ꞌˋ jóng lají̱i̱ꞌ˜ e mɨˋnaꞌ do.
22 E, tudo o que pedirdes em oração, crendo, o recebereis.
23 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ e cajíngꞌˉ Jesús lajo̱, jo̱ caꞌíˉbre fɨˊ dsíiˊ sɨnʉ́ʉˆ guáꞌˉ féꞌˋ e erˊ júuˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ. Jo̱ lajeeˇ iuuiñˉ fɨˊ jo̱b, mɨ˜ cangoquiéengˊ jaléngꞌˋ fii˜ jmidseaˋ quiáꞌˉ dseaˋ góorˋ dseaˋ Israel fɨˊ lɨ˜ siñꞌˊ co̱lɨɨng˜ có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ dseaˋ cǿøngꞌ˜ quiáꞌrˉ cajo̱, jo̱ cajmɨngɨ́ꞌrˉ dseaˋ do lala:
23 E, chegando ao templo, acercaram-se dele, estando já ensinando, os príncipes dos sacerdotes e os anciãos do povo, dizendo: Com que autoridade fazes isto? e quem te deu tal autoridade?
24 — ausente —
24 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Eu também vos perguntarei uma coisa; se ma disserdes, também eu vos direi com que autoridade faço isto.
25 — ausente —
25 O batismo de João, de onde era? Do céu, ou dos homens? E pensavam entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Então por que não o crestes?
26 Jo̱ jaˋ cuǿøngˋ nisíiꞌ˜naaꞌr e dseaˋ jmɨgüíbˋ casíiˋ quiáꞌˉ i̱ Juan do, co̱ꞌ fɨng song casíiꞌ˜naaꞌr lajo̱, dseáamꞌ˜ fɨng eeˋ cajmeángꞌˋ dseaˋ jneaa˜aaꞌ; co̱ꞌ lajɨɨmˋ dseaˋ ñirˊ e i̱ Juan do caféꞌrˋ cuaiñ˜ quiáꞌˉ Fidiéeˇ.
26 E, se dissermos: Dos homens, tememos o povo, porque todos consideram João como profeta.
27 Jo̱baꞌ cañíirˋ quiáꞌˉ Jesús lala:
27 E, respondendo a Jesus, disseram: Não sabemos. Ele disse-lhes: Nem eu vos digo com que autoridade faço isto.
28 Jo̱ cajmɨngɨ́ꞌˉguɨ Jesús jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do lala:
28 Mas, que vos parece? Um homem tinha dois filhos, e, dirigindo-se ao primeiro, disse: Filho, vai trabalhar hoje na minha vinha.
29 Jo̱baꞌ cañíiˋ i̱ jó̱o̱rˊ do: “¡U̱˜, dseángꞌˉ fɨ́mꞌˉbaa nii˜i!” Jo̱ dsʉꞌ mɨ˜ cangɨ́ˋguɨjiʉ lajo̱, caꞌíbˉ dsíirˊ cangórˉ.
29 Ele, porém, respondendo, disse: Não quero. Mas depois, arrependendo-se, foi.
30 Jo̱ dsʉꞌ ngɨ́ˋ jo̱ i̱ jó̱o̱rˊ i̱ catɨ́ˋ tú̱ˉguɨ do casɨ́ꞌˉ tiquiáꞌrˆ laco̱ꞌ casɨ́ꞌrˉ i̱ jó̱o̱rˊ laꞌuii˜ do; jo̱baꞌ i̱ jó̱o̱rˊ íˋ cañíiˋbre ladsifɨˊ quiáꞌˉ tiquiáꞌrˆ jo̱ cajíñꞌˉ e nidséˉbre. Dsʉꞌ mɨ˜ ngoyúungꞌ˜ jo̱ jaˋ cangórˉ.
30 E, dirigindo-se ao segundo, falou-lhe de igual modo; e, respondendo ele, disse: Eu vou, senhor; e não foi.
31 Jo̱baꞌ cajmɨngɨ́ꞌˉ Jesús i̱ dseaˋ do:
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Disseram-lhe eles: O primeiro. Disse-lhes Jesus: Em verdade vos digo que os publicanos e as meretrizes entram adiante de vós no reino de Deus.
32 Co̱ꞌ mɨ˜ cajáˉ Juan i̱ caseáangˋ dseaˋ jmɨɨˋ jo̱ caꞌeꞌrˊ ꞌnʉ́ꞌˋ jial nilɨguiúngˉnaꞌ fɨˊ quiniˇ Fidiéeˇ, dsʉꞌ jaˋ jáꞌˉ calɨ́ngˉ ꞌnʉ́ꞌˋ jaléꞌˋ e jo̱ ie˜ jo̱. Jo̱ dsʉꞌ jaléngꞌˋguɨ i̱ dseaˋ i̱ jmóoˋ ta˜ mɨˊ cuuˉ có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléngꞌˋ dseamɨ́ˋ i̱ jmóoˋ ta˜ ꞌnɨ́ɨngˋ yaang˜ jábꞌˉ calɨ́iñˉ ie˜ jo̱. Jo̱ dsʉꞌ ꞌnʉ́ꞌˋguɨ, nañiˊ faꞌ cañíiˉbaꞌ jaléꞌˋ e jo̱, dsʉꞌ jaˋ caquɨ́ꞌˉ jíingꞌ˜ yaang˜naꞌ fɨˊ quiniˇ Fidiéeˇ, jo̱guɨ dseángꞌˉ jaˋ jáꞌˉ calɨ́mˉbaꞌ júuˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ.
32 Porque João veio a vós no caminho da justiça, e não o crestes, mas os publicanos e as meretrizes o creram; vós, porém, vendo isto, nem depois vos arrependestes para o crer.
33 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, cajíngꞌˉguɨ Jesús e júuˆ la:
33 Ouvi, ainda, outra parábola: Houve um homem, pai de família, que plantou uma vinha, e circundou-a de um valado, e construiu nela um lagar, e edificou uma torre, e arrendou-a a uns lavradores, e ausentou-se para longe.
34 Jo̱ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ catɨ́ˋ íꞌˋ e carooˋ e mɨ́ꞌˆ huɨɨngˋ jǿꞌˆ do, jo̱ caguiémꞌˊ i̱ dseaˋ fii˜ uǿˉ do co̱o̱ˋ tú̱ˉ mɨ́ɨngꞌ˜ dseaˋ ꞌléengꞌ˜ quiáꞌrˉ i̱ cangoquié̱e̱ˋ lají̱i̱ꞌ˜ e catɨ́ɨiñꞌˉ do.
34 E, chegando o tempo dos frutos, enviou os seus servos aos lavradores, para receber os seus frutos.
35 Dsʉꞌ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ caguilíingˉ i̱ dseaˋ ꞌléengꞌ˜ do fɨˊ lɨ˜ taang˜ i̱ dseaˋ jmóoˋ ta˜ uǿˉ do, dsíngꞌˉ gaˋ cacǿøiñꞌ˜ e caquiéꞌˊ i̱ dseaˋ i̱ jmóoˋ ta˜ uǿˉ do; i̱ lɨɨng˜ cacǿøngꞌ˜ có̱o̱ꞌ˜ cu̱u̱˜, jo̱guɨ i̱ lɨɨng˜guɨ dseángꞌˉ cajngamꞌˊbre.
35 E os lavradores, apoderando-se dos servos, feriram um, mataram outro, e apedrejaram outro.
36 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, i̱ fɨ́ɨngˊguɨ dseaˋ ꞌléengꞌ˜ caguiéngꞌˊtu̱ i̱ fii˜ do laco̱ꞌguɨ i̱ caguiéiñꞌˊ lamɨ˜ uii˜ do. Jo̱ dsʉꞌ lajo̱b cajméeˋtu̱ i̱ dseaˋ i̱ jmóoˋ ta˜ uǿˉ do, cajmeámꞌˋtu̱r jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ ꞌléengꞌ˜ i̱ caguiéngꞌˊ i̱ dseaˋ fii˜ uǿˆ do.
36 Depois enviou outros servos, em maior número do que os primeiros; e eles fizeram-lhes o mesmo.
37 ’Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, jó̱o̱ˊguɨ i̱ dseaˋ fii˜ uǿˉ do caguiéiñꞌˊ, co̱ꞌ caꞌɨ́ˋ dsíirˊ e íˋguɨb fɨng nijmɨꞌgóˋ i̱ dseaˋ jmóoˋ ta˜ uǿˉ do.
37 E, por último, enviou-lhes seu filho, dizendo: Terão respeito a meu filho.
38 Jo̱ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ cangángˉ i̱ dseaˋ jmóoˋ ta˜ uǿˉ do i̱ jó̱o̱ˊ i̱ dseaˋ fii˜ uǿˉ do jo̱ canaaiñˋ sɨ́ɨiñˋ lajeeˇ yaaiñ˜: “I̱ sɨmingꞌˋ nabingꞌ i̱ nijméꞌˉ guiáaˊ e uǿˉ la mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ nijúungˉ tiquiáꞌrˆ; majngáangꞌˇnaaꞌre lajmɨnáˉ, jo̱ jneaa˜aaꞌ nilíꞌˋnaaꞌ nijé̱ˆe̱e̱ꞌ có̱o̱ꞌ˜ e uǿˉ la.”
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram entre si: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, e apoderemo-nos da sua herança.
39 Jo̱ røøbˋ casɨ́ɨngˉ i̱ dseaˋ jmóoˋ ta˜ uǿˉ do e nijmérˉ lajo̱, jo̱ cangojéeiñˋ i̱ sɨmingꞌˋ do catɨˊ ꞌnɨꞌˋ guieeˋ lɨ˜ sɨjneaˇ e mɨ́ꞌˆ huɨɨngˋ jǿꞌˆ do jo̱ fɨˊ jo̱b cajngangꞌˊneiñꞌ do.
39 E, lançando mão dele, o arrastaram para fora da vinha, e o mataram.
40 Jo̱ cajíngꞌˉguɨ Jesús casɨ́ꞌrˉ i̱ dseaˋ do:
40 Quando, pois, vier o senhor da vinha, que fará àqueles lavradores?
41 Jo̱baꞌ cañíiˋ i̱ dseaˋ do:
41 Dizem-lhe eles: Dará afrontosa morte aos maus, e arrendará a vinha a outros lavradores, que a seu tempo lhe dêem os frutos.
42 Jo̱baꞌ cañíiˋ Jesús quiáꞌˉ i̱ dseaˋ do:
42 Diz-lhes Jesus: Nunca lestes nas Escrituras:A pedra, que os edificadores rejeitaram,essa foi posta por cabeça do ângulo;pelo Senhor foi feito isto,E é maravilhoso aos nossos olhos?
43 Jo̱ uíiꞌ˜ jo̱baꞌ fɨ́ɨˉɨ ꞌnʉ́ꞌˋ jmɨɨ˜ na e nigüeábˋ lají̱i̱ꞌ˜ e sɨꞌíˆ nɨñíingˋnaꞌ e Fidiéeˇ nicá̱rˋ nifɨˊ quíiˉnaꞌ jo̱ dseaˋ jiémꞌˋ niñíingˋ e jo̱, co̱ꞌ íˋbingꞌ jáꞌˉ nilíingˋ jo̱guɨ niꞌérˉ røøˋ fɨˊ quiniˇ dseaˋ do.
43 Portanto, eu vos digo que o reino de Deus vos será tirado, e será dado a uma nação que dê os seus frutos.
44 Jo̱guɨ doñiˊ i̱i̱ˋ dseaˋ i̱ nitɨtaangˇ fɨˊ ni˜ e cu̱u̱˜ e julɨ́ˋ na, dseángꞌˉ tʉ́ʉbꞌ˜ nilíiñˉ; jo̱guɨ song i̱i̱ˋ dseaˋ cajlɨ́ngˉ e cu̱u̱˜ do, dseángꞌˉ conguiaˊ ꞌleebˋ nilíiñˉ.
44 E, quem cair sobre esta pedra, despedaçar-se-á; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
45 Jo̱baꞌ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ canúuˉ i̱ fii˜ jmidseaˋ quiáꞌˉ dseaˋ Israel do có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ lɨ́ɨngˊ dseaˋ fariseo lají̱i̱ꞌ˜ e júuˆ e cajíngꞌˉ Jesús do, jo̱baꞌ calɨlíꞌrˆ e jaléngꞌˋ íˋbre éengˋ dseaˋ do có̱o̱ꞌ˜ e júuˆ quiáꞌrˉ do.
45 E os príncipes dos sacerdotes e os fariseus, ouvindo estas palavras, entenderam que falava deles;
46 Jo̱baꞌ ie˜ jo̱ lamɨ˜ iiñ˜ nisámꞌˊbre Jesús, dsʉꞌ jaˋ cateáˋ dsíirˊ faꞌ cajméerˋ lajo̱, co̱ꞌ fɨ́ɨmˊ dseaˋ teáangˉ i̱ jáꞌˉ lɨ́ɨngˋ e dseaˋ do lɨ́ɨiñˊ jaangˋ i̱ féꞌˋ cuaiñ˜ quiáꞌˉ Fidiéeˇ.
46 E, pretendendo prendê-lo, recearam o povo, porquanto o tinham por profeta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.