Marcos 10
Júu ʼmɨ́ɨ e cacuo fidiée (CCONT) vs NVT
1 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, cagüɨꞌɨ́ɨbˊ Jesús fɨˊ Capernaum jo̱ cangóˉtu̱r fɨˊ guóoꞌ˜ uǿˉ lɨ˜ se̱ꞌˊ Judea jo̱guɨ e fɨˊ guóoꞌ˜ uǿˉ e néeˊ lɨ́ꞌˆ lɨˊ guiéeꞌ˜ laco̱ꞌ iʉ˜ guaˋ Jordán. Jo̱ fɨˊ jo̱b caseángꞌˊtu̱ jaléngꞌˋ dseaˋ, jo̱ canaaiñˋ eꞌrˊ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do júuˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ lɨ́ꞌˆ laco̱ꞌ lɨtɨ́ɨiñˋ do.
1 Então Jesus deixou Cafarnaum e foi para a região da Judeia, a leste do rio Jordão. Mais uma vez, multidões se juntaram ao seu redor e, como de costume, ele as ensinava.
2 Jo̱ lajeeˇ jo̱ cangoquiéengˊ jaangˋ gángˉ dseaˋ Israel i̱ lɨ́ɨngˊ dseaˋ fariseo fɨˊ lɨ˜ singꞌˊ Jesús e lɨ́ꞌˆ laco̱ꞌ niguiéꞌrˊ jial niꞌnɨ́iñˉ dseaˋ do fɨˊ quiniˇ dseata˜. Jo̱baꞌ cajmɨngɨ́ꞌrˉ dseaˋ do e su seabˋ fɨˊ e nitiúungˉ dseañʉꞌˋ dseamɨ́ˋ quiáꞌrˉ.
2 Alguns fariseus vieram e tentaram apanhar Jesus numa armadilha com a seguinte pergunta: “Deve-se permitir que um homem se divorcie de sua mulher?”.
3 Jo̱baꞌ lalab cañíiˋ Jesús quiáꞌˉ i̱ dseaˋ do:
3 Jesus respondeu: “O que Moisés disse na lei a respeito do divórcio?”.
4 Jo̱ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do cañíirˋ lala:
4 “Ele o permitiu”, responderam os fariseus. “Disse que um homem poderia dar à esposa um certificado de divórcio e mandá-la embora.”
5 Jo̱baꞌ cañíiˋ Jesús quiáꞌˉ i̱ dseaˋ do lala:
5 Jesus, porém, disse: “Moisés escreveu esse mandamento porque vocês têm o coração duro,
6 Jo̱ dsʉꞌ lají̱i̱ꞌ˜ ie˜ mɨ˜ catɨro̱o̱ˇ jmɨgüíˋ, “Fidiéeˇ cajmeáaiñˋ dseañʉꞌˋ có̱o̱ꞌ˜guɨ dseamɨ́ˋ”.
6 mas ‘Deus os fez homem e mulher’ desde o princípio da criação.
7 “Jo̱ uíiꞌ˜ e jo̱baꞌ e cúngꞌˋ dseañʉꞌˋ guóorˋ jo̱ ꞌnaaiñˋ quiáꞌˉ sejmiirˋ e laco̱ꞌ nilɨseeiñˋ co̱lɨɨng˜ có̱o̱ꞌ˜ dseamɨ́ˋ quiáꞌrˉ.
7 ‘Por isso o homem deixa pai e mãe e se une à sua mulher,
8 Jo̱ lajɨˋ huáaiñˉ do lafaꞌ jaamˋbre nɨcaꞌuíiñˉ jóng.” Jo̱baꞌ joˋ tíiˊguɨr gángˉ dseaˋ, co̱ꞌ lafaꞌ jaamˋ dseaˋ caꞌuíiñˉ.
8 e os dois se tornam um só’. Uma vez que já não são dois, mas um só,
9 Co̱ꞌ Fidiéeˇbingꞌ caguiaˊ uiing˜ e nicúngꞌˋ dseaˋ guóorˋ, jo̱baꞌ joˋ cuǿøngˋ faꞌ e nitiúungˉguɨ dseaˋ rúiñꞌˋ mɨ˜ nɨcangɨ́ˋ e cacúngꞌˋ guórˋ.
9 que ninguém separe o que Deus uniu”.
10 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, jo̱ caꞌíbˉtu̱ Jesús fɨˊ dsíiˊ sɨnʉ́ʉˆ co̱lɨɨng˜ có̱o̱ꞌ˜ dseaˋ guitúungˋ quiáꞌrˉ, jo̱ lajeeˇ jo̱ caléꞌˋ catú̱ˉ cajmɨngɨ́ɨˋ i̱ dseaˋ quiáꞌrˉ do cuaiñ˜ quiáꞌˉ e júuˆ e ngóoˊ do.
10 Mais tarde, quando Jesus estava em casa com seus discípulos, eles tocaram no assunto outra vez.
11 Jo̱baꞌ Jesús cañíirˋ quiáꞌˉ i̱ dseaˋ do lala:
11 Jesus respondeu: “Quem se divorcia de sua esposa e se casa com outra mulher comete adultério contra ela.
12 jo̱guɨ song jaangˋ dseamɨ́ˋ catiúuiñˉ dseañʉꞌˋ quiáꞌrˉ jo̱ cacúiñꞌˋ guóorˋ có̱o̱ꞌ˜ jaangˋguɨ dseañʉꞌˋ, jo̱baꞌ éeˋbre dseeˉ cajo̱ fɨˊ quiniˇ Fidiéeˇ.
12 E, se a mulher se divorcia do marido e se casa com outro homem, comete adultério”.
13 Jo̱ lajeeˇ jo̱ fɨ́ɨmˊ dseaˋ cangojéeiñˋ jiuung˜ quiáꞌrˉ fɨˊ lɨ˜ táangˋ Jesús e laco̱ꞌ niquidsiˊ dseaˋ do guóorˋ fɨˊ moguiñꞌ˜ e laco̱ꞌ nilɨgüeaiñꞌˆ do, dsʉꞌ i̱ dseaˋ guitúungˋ quiáꞌˉ Jesús do canaaiñˋ jíimˉbre jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ dsijéengˋ jiuung˜ quiáꞌrˉ fɨˊ do.
13 Certo dia, trouxeram crianças para que Jesus pusesse as mãos sobre elas, mas os discípulos repreendiam aqueles que as traziam.
14 Jo̱ mɨ˜ cangáˉ Jesús e jo̱, eáamˊ calɨguíiñˉ jo̱ lalab casɨ́ꞌrˉ i̱ dseaˋ quiáꞌrˉ do:
14 Ao ver isso, Jesus ficou indignado com os discípulos e disse: “Deixem que as crianças venham a mim. Não as impeçam, pois o reino de Deus pertence aos que são como elas.
15 Jo̱ dseángꞌˉ fáꞌˋbaa e i̱i̱ˋ jaˋ iing˜ niꞌíngꞌˋ e Fidiéeˇ nicá̱ˋ nifɨˊ quiáꞌrˉ laco̱ꞌguɨ íngꞌˋ jaangˋ jiuung˜, jo̱baꞌ jaˋ to̱o̱˜ jmɨɨ˜ e Fidiéeˇ nicá̱ˋ nifɨˊ quiáꞌrˉ cajo̱.
15 Eu lhes digo a verdade: quem não receber o reino de Deus como uma criança de modo algum entrará nele”.
16 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, casángꞌˋ Jesús lajaangˋ lajaangˋ i̱ jiuung˜ do, jo̱ cataiñꞌˉ güeaꞌˆ lajaléiñꞌˋ do e lɨco̱ꞌ caquidsirˊ guóorˋ fɨˊ moguiñꞌ˜.
16 Então tomou as crianças nos braços, pôs as mãos sobre a cabeça delas e as abençoou.
17 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, lajeeˇ e nʉ́ꞌˉguɨ niꞌíˋ Jesús fɨˊ e nidsérˉ fɨˊ iuuiñˉ, ladsifɨˊ ladob caguiéˉ jaangˋ dseañʉꞌˋ i̱ cuí̱i̱ˋ, jo̱ casíꞌrˋ uǿˉ jnir˜ fɨˊ quiniˇ dseaˋ do jo̱ cajmɨngɨ́ꞌrˉ dseaˋ do lala:
17 Quando Jesus saía para Jerusalém, um homem veio correndo em sua direção, ajoelhou-se diante dele e perguntou: “Bom mestre, que devo fazer para herdar a vida eterna?”.
18 Jo̱ cañíiˋ Jesús quiáꞌˉ i̱ dseañʉꞌˋ do lala:
18 “Por que você me chama de bom?”, perguntou Jesus. “Apenas Deus é verdadeiramente bom.
19 Jo̱ nɨñíꞌˆ lají̱i̱ꞌ˜ júuˆ quiʉꞌˊ ta˜ quiáꞌˉ Fidiéeˇ: “Jaˋ jnganꞌˊ dseaˋ rúnꞌˋ; jaˋ ꞌleeꞌ˜ e nigüɨ́nꞌˋ có̱o̱ꞌ˜ dseañʉꞌˋ o̱si dseamɨ́ˋ i̱ o̱ꞌ quíiꞌˉ; jaˋ jméeꞌˆ ɨ̱ɨ̱ˋ; jaˋ cá̱ꞌˆ júuˆ e o̱ꞌ jáꞌˉ e enꞌˊ jaléngꞌˋ dseaˋ rúnꞌˋ; jaˋ jmɨgǿønꞌˋ dseaˋ rúnꞌˋ; jo̱guɨ jmɨꞌgooˋ tiquíiꞌˆ có̱o̱ꞌ˜ niquíiꞌˆ.”
19 Você conhece os mandamentos: ‘Não mate. Não cometa adultério. Não roube. Não dê falso testemunho. Não engane ninguém. Honre seu pai e sua mãe’.”
20 Jo̱ cajíngꞌˉ i̱ dseañʉꞌˋ do lala:
20 O homem respondeu: “Mestre, tenho obedecido a todos esses mandamentos desde a juventude”.
21 Jo̱baꞌ cajǿøngˉ Jesús i̱ dseañʉꞌˋ do e iáangˋ dsíirˊ, jo̱ cañíirˋ quiáiñꞌˉ do lala:
21 Com amor, Jesus olhou para o homem e disse: “Ainda há uma coisa que você não fez. Vá, venda todos os seus bens e dê o dinheiro aos pobres. Então você terá um tesouro no céu. Depois, venha e siga-me”.
22 Jo̱ dsʉꞌ mɨ˜ canúuˉ i̱ dseañʉꞌˋ do lado, eáamˊ fɨꞌíˆ calɨ́iñˉ; jo̱ joˋ iáangˋ dsíirˊ cangáiñꞌˉ fɨˊ quiáꞌrˉ, co̱ꞌ lɨ́ɨiñˊ jaangˋ dseaˋ i̱ eáamˊ seaˋ cuuˉ.
22 Ao ouvir isso, o homem ficou desapontado e foi embora triste, pois tinha muitos bens.
23 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, cajǿøˉ Jesús lacúngꞌˊ lɨ˜ siñꞌˊ, jo̱ casɨ́ꞌrˉ i̱ dseaˋ guitúungˋ quiáꞌrˉ do lala:
23 Jesus olhou ao redor e disse a seus discípulos: “Como é difícil os ricos entrarem no reino de Deus!”.
24 Jo̱ mɨ˜ canúuˉ i̱ dseaˋ guitúungˋ do lala, eáamˊ cangogáˋ dsíirˊ. Jo̱ dsʉꞌ calébꞌˋtu̱ casɨ́ꞌˉ Jesús i̱ dseaˋ quiáꞌrˉ do lala:
24 Os discípulos se admiraram de suas palavras. Mas Jesus disse outra vez: “Filhos, entrar no reino de Deus é muito difícil.
25 Co̱ꞌ jaˋguɨ huɨ́ɨngˊ quiáꞌˉ jaangˋ jóꞌˋ camello e ningɨ́ngˉneꞌ fɨˊ dsíiˊ tóˋ jminiˇ quiáꞌˉ mocuuˉ ꞌmiˊ ꞌmɨꞌˊ e laco̱ꞌguɨ jaangˋ dseaˋ seaˋ cuuˉ nilíꞌrˋ e niꞌíñꞌˋ e Fidiéeˇ nicá̱ˋ nifɨˊ quiáꞌrˉ.
25 É mais fácil um camelo passar pelo buraco de uma agulha que um rico entrar no reino de Deus”.
26 Jo̱ mɨ˜ canúuˉ dseaˋ guitúungˋ quiáꞌrˉ e jo̱, eáangˊguɨb cangogáˋ dsíirˊ, jo̱ canaaiñˋ jmɨngɨ́ꞌˉ rúiñꞌˋ lajeeˇ laꞌóꞌˋ yaaiñ˜ lala:
26 Perplexos, os discípulos perguntaram: “Então quem pode ser salvo?”.
27 Jo̱baꞌ cajǿøngˉ Jesús i̱ dseaˋ do, jo̱ cañíirˋ quiáiñꞌˉ lala:
27 Jesus olhou atentamente para eles e respondeu: “Para as pessoas isso é impossível, mas não para Deus. Para Deus, tudo é possível”.
28 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, Tʉ́ˆ Simónguɨ canaaiñˋ sɨ́ꞌrˋ dseaˋ do lala:
28 Então Pedro começou a falar: “Deixamos tudo para segui-lo”.
29 Jo̱baꞌ cañíiˋ Jesús quiáiñꞌˉ do:
29 Jesus respondeu: “Eu lhes garanto que todos que deixaram casa, irmãos, irmãs, mãe, pai, filhos ou propriedades por minha causa e por causa das boas-novas
30 jo̱baꞌ i̱ dseaˋ íˋ niꞌímꞌˋbre fɨˊ jmɨgüíˋ la cien néeꞌ˜guɨ e jmiguiʉˊ quiáꞌˉ jaléꞌˋ e catʉ́rˋ do, nañiˊ faꞌ gabˋ jmángꞌˋ dseaˋ írˋ; jo̱guɨ mɨ˜ nitɨ́ˉ fɨˊ jmɨgüíˋ co̱o̱ˋ, niꞌímꞌˋbre e seeiñˋ cøøngˋ có̱o̱ꞌ˜ Fidiéeˇ lata˜ cajo̱.
30 receberão em troca, neste mundo, cem vezes mais casas, irmãos, irmãs, mães, filhos e propriedades, com perseguição, e, no mundo futuro, terão a vida eterna.
31 Jo̱ i̱ lɨɨng˜ dseaˋ i̱ lɨ́ɨngˉ e niiñˉ eáangˊ fɨˊ jmɨgüíˋ la, jo̱ dsʉꞌ íˋbingꞌ jí̱i̱ꞌ˜ capíꞌˆ jaˋ eeˋ niingˉ mɨ˜ nitɨ́ˉ e íꞌˋ jo̱. Jo̱ dsʉꞌ i̱ lɨɨng˜ dseaˋ i̱ lɨ́ɨngˉ e jaˋ eeˋ niiñˉ jí̱i̱ꞌ˜ capíꞌˆ fɨˊ jmɨgüíˋ la, jo̱ íˋbingꞌ i̱ eáangˊguɨ nilɨniingˉ mɨ˜ nitɨ́ˉ e íꞌˋ jo̱.
31 Contudo, muitos primeiros serão os últimos, e muitos últimos serão os primeiros”.
32 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, iuungˉ Jesús fɨˊ e ngóorˊ fɨˊ Jerusalén co̱lɨɨng˜ có̱o̱ꞌ˜ dseaˋ quiáꞌrˉ, jo̱ ꞌñiabꞌˊ Jesús ngóorˊ nifɨˊ ie˜ jo̱, jo̱ caluuˇguɨ lajo̱ ngolíingˉ dseaˋ guitúungˋ quiáꞌrˉ, jo̱ i̱ dseaˋ la eáamˊ dsigáˋ dsíirˊ. Jo̱ caluuˇ i̱ dseaˋ guitúungˋ do ngolíingˉ dseaˋ quiáꞌrˉ caguiaangˉguɨ, jo̱ i̱ dseaˋ la dseángꞌˉ ꞌgóꞌˋbre. Jo̱ Jesús caꞌnaamˋbre caléꞌˋ catú̱ˉ có̱o̱ꞌ˜ i̱ dseaˋ guitúungˋ quiáꞌrˉ do jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ do lají̱i̱ꞌ˜ e nidsijéeˊ có̱o̱ꞌr˜ jo̱ lalab cajíñꞌˉ:
32 Por esse tempo, subiam para Jerusalém, e Jesus ia à frente. Os discípulos estavam muito admirados, e o povo que os seguia tinha grande temor. Jesus chamou os Doze à parte e, mais uma vez, começou a descrever tudo que estava prestes a lhe acontecer.
33 —Jo̱ lɨ́ꞌˆ laco̱ꞌ jí̱i̱ꞌ˜ e la móoˉ ꞌnʉ́ꞌˋ jmɨɨ˜ na, lana nɨngóoˊnaaꞌ fɨˊ Jerusalén, jo̱ fɨˊ fɨɨˋ jo̱b lɨ˜ nijángꞌˋ dseaˋ jnea˜, dseaˋ cagáˉa fɨˊ ñifɨ́ˉ e lɨ́ɨnˊn jaangˋ dseaˋ jmɨgüíˋ, jo̱ fɨˊ jaguóˋ jaléngꞌˋ fii˜ jmidseaˋ quiáꞌˉ dseaˋ góoˋbaaꞌ có̱o̱ꞌ˜guɨ fɨˊ jaguóˋ jaléngꞌˋ tɨfaꞌˊ quiáꞌˉ júuˆ quiʉꞌˊ ta˜ quíˉbaaꞌ lɨ˜ nijáiñꞌˋ jnea˜ jo̱ nicuǿꞌrˉ jnea˜ dseeˉ e dseángꞌˉ ꞌnéˉ nijúumˉbaa; jo̱ nijáiñꞌˋ jnea˜ fɨˊ jaguóˋ dseaˋ i̱ jaˋ lɨ́ɨngˊ dseaˋ góoˋnaaꞌ dseaˋ Israel,
33 “Ouçam”, disse ele. “Estamos subindo para Jerusalém, onde o Filho do Homem será traído e entregue aos principais sacerdotes e aos mestres da lei. Eles o condenarão à morte e o entregarão aos gentios.
34 jo̱ nilǿømˉbre jnea˜, jo̱guɨ niꞌñíñˉ jnea˜, jo̱guɨ nijmɨhuɨ́ɨiñˋ jnea˜ cartɨˊ nijngámꞌˉbre jnea˜; dsʉꞌ mɨ˜ nisúungˉ ꞌnɨˊ jmɨɨ˜ lajo̱, nijí̱bꞌˊtú̱u̱ caléꞌˋ catú̱ˉ.
34 Zombarão dele, cuspirão nele, o açoitarão e o matarão, mas depois de três dias ele ressuscitará.”
35 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, cangoquiéengˊ Tiáa˜ có̱o̱ꞌ˜guɨ Juan fɨˊ lɨ˜ singꞌˊ Jesús, jo̱ lajɨˋ huáaiñꞌˉ do lɨ́ɨiñˊ jó̱o̱ˊ jaangˋ dseañʉꞌˋ i̱ siiˋ Zebedeo, jo̱ lalab cajíngꞌˉ i̱ dseaˋ do casɨ́ꞌrˉ Jesús:
35 Então Tiago e João, filhos de Zebedeu, vieram e falaram com ele: “Mestre, queremos que nos faça um favor”.
36 Jo̱baꞌ cañíiˋ dseaˋ do:
36 “Que favor é esse?”, perguntou ele.
37 Jo̱baꞌ cañíiˋ i̱ dseaˋ gángˉ do quiáꞌˉ Jesús:
37 Eles responderam: “Quando o senhor se sentar em seu trono glorioso, queremos nos sentar em lugares de honra ao seu lado, um à sua direita e outro à sua esquerda”.
38 Jo̱baꞌ cañíiˋ Jesús quiáiñꞌˉ do lala:
38 Jesus lhes disse: “Vocês não sabem o que estão pedindo! São capazes de beber do cálice que beberei? São capazes de ser batizados com o batismo com que serei batizado?”.
39 Jo̱baꞌ cañíiˋ i̱ dseaˋ gángˉ do quiáꞌˉ Jesús lala:
39 “Somos!”, responderam eles. Então Jesus disse: “De fato, vocês beberão do meu cálice e serão batizados com o meu batismo.
40 jo̱ dsʉꞌ e nigüeáˋ dseaˋ lɨ́ꞌˆ lɨˊ dséeˊ o̱si lɨ́ꞌˆ lɨˊ tuung˜ é laco̱ꞌ guiin˜n, jaˋ jnea˜ catɨ́ɨnˉn faꞌ e nicuøøˉ e jo̱, co̱ꞌ nigüeáˋ fɨˊ jo̱ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ nɨsɨꞌíingˆ i̱ niñíingˋ e jo̱.
40 Não cabe a mim, no entanto, dizer quem se sentará à minha direita ou à minha esquerda. Esses lugares serão daqueles para quem eles foram preparados”.
41 Jo̱ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ canúuˉ i̱ dseaˋ quiáꞌˉ Jesús i̱ guíngˉguɨ do e cajméeˋ Tiáa˜ có̱o̱ꞌ˜guɨ Juan lajo̱, jo̱baꞌ eáamˊ calɨguíiñˉ quiáiñꞌˉ do.
41 Quando os outros dez discípulos ouviram o que Tiago e João haviam pedido, ficaram indignados.
42 Jo̱ dsʉꞌ Jesús catǿꞌˉbre jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ guitúungˋ do quiáꞌrˉ jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ lala:
42 Então Jesus os reuniu e disse: “Vocês sabem que os que são considerados líderes neste mundo têm poder sobre o povo, e que os oficiais exercem sua autoridade sobre os súditos.
43 Jo̱ dsʉꞌ jaˋ cuǿøngˋ e nidsijéeˊ lajo̱ jee˜ ꞌnʉ́ꞌˋ, co̱ꞌ i̱i̱ˋ i̱ iing˜ i̱ nicá̱ˋ nifɨˊ jee˜ ꞌnʉ́ꞌˋ, íˋbingꞌ i̱ ꞌnéˉ nijméˉ ta˜ jmɨcó̱o̱ꞌ˜ quiáꞌˉ i̱ caguiaangˉguɨ;
43 Entre vocês, porém, será diferente. Quem quiser ser o líder entre vocês, que seja servo,
44 jo̱guɨ i̱i̱ˋ i̱ iing˜ i̱ nijméˉ e niingˉguɨr jee˜ ꞌnʉ́ꞌˋ, íˋbingꞌ i̱ ꞌnéˉ jméˉ jaléꞌˋ ta˜ huɨ̱́ꞌˋ jee˜ jaléngꞌˋ i̱ caguiaangˉguɨ e jaˋ jmiféngꞌˊ ꞌñiaꞌrˊ.
44 e quem quiser ser o primeiro entre vocês, que se torne escravo de todos.
45 Jo̱ lajo̱b ꞌnéˉ jmérˉ, co̱ꞌ lajo̱b ta˜ cagáˉ jnea˜ cajo̱, jnea˜ dseaˋ cagáˉa fɨˊ ñifɨ́ˉ e lɨ́ɨnˊn jaangˋ dseaˋ jmɨgüíˋ; co̱ꞌ jnea˜ jaˋ cagáˉa faꞌ e jmóoˋ dseaˋ ta˜ fɨˊ quiniiˉ, co̱ꞌ jnea˜ cagáˉa e laco̱ꞌ nijmɨcó̱o̱ꞌ˜o̱ jaléngꞌˋ dseaˋ jmɨgüíˋ jo̱guɨ e laco̱ꞌ nijáangꞌ˜ ꞌñiáꞌˋa e nijúunˉn e laco̱ꞌ nileángˋ fɨ́ɨngˊ dseaˋ jmɨgüíˋ jee˜ jaléꞌˋ dseeˉ quiáꞌrˉ.
45 Pois nem mesmo o Filho do Homem veio para ser servido, mas para servir e dar sua vida em resgate por muitos”.
46 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, caguiéˉ Jesús có̱o̱ꞌ˜ dseaˋ quiáꞌrˉ fɨˊ Jericó. Jo̱ lajeeˇ e uøøiñˋ e fɨˊ jee˜ fɨɨˋ jo̱ co̱lɨɨng˜ có̱o̱ꞌ˜ dseaˋ quiáꞌrˉ có̱o̱ꞌ˜guɨ i̱ fɨ́ɨngˊguɨ dseaˋ i̱ jiéngꞌˋ cajo̱, jo̱ jaangˋ dseaˋ tiuungˉ i̱ siiˋ Bartimeo, jó̱o̱ˊ jaangˋ dseañʉꞌˋ i̱ siiˋ Timeo, guiiñ˜ ꞌnɨꞌˋ fɨˊ e jmóorˋ ta˜ mɨˊ cuuˉ.
46 Então chegaram a Jericó. Quando Jesus e seus discípulos saíam da cidade, uma grande multidão os seguiu. Um mendigo cego chamado Bartimeu, filho de Timeu, estava sentado à beira do caminho.
47 Jo̱baꞌ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ calɨlíꞌˆ i̱ dseaˋ tiuungˉ do e quiá̱ꞌˉ nɨngóoˊ Jesús dseaˋ seengˋ fɨˊ Nazaret, jo̱baꞌ canaaiñˋ óoˋbre jo̱ féꞌrˋ lala:
47 Quando Bartimeu soube que Jesus de Nazaré estava perto, começou a gritar: “Jesus, Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
48 Jo̱ i̱ fɨ́ɨmˊ dseaˋ cajíiñˉ i̱ dseaˋ tiuungˉ do e laco̱ꞌ joˋ niféꞌˋguɨiñꞌ do lado, jo̱ dsʉꞌ i̱ dseaˋ tiuungˉ do lɨ́ꞌˆ lɨˊ teáˋguɨ canaaiñˋ ámꞌˋbre dseaˋ do jo̱ caféꞌˋtu̱r lala:
48 Muitos lhe diziam aos brados: “Cale-se!”. Ele, porém, gritava ainda mais alto: “Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
49 Jo̱baꞌ Jesús caquiumꞌˊbre fɨˊ iuuiñˉ jo̱ cajíñꞌˉ:
49 Quando Jesus o ouviu, parou e disse: “Falem para ele vir aqui”. Então chamaram o cego. “Anime-se!”, disseram. “Venha, ele o está chamando!”
50 Jo̱baꞌ cabꞌˊ caquiéerˋ e ꞌmɨꞌˊ jlɨ́ɨiñˋ do, jo̱ lɨco̱ꞌ caꞌɨ́ɨmˉbre jo̱ caguiérˉ catɨˊ quiniˇ Jesús.
50 Bartimeu jogou sua capa para o lado, levantou-se de um salto e foi até Jesus.
51 Jo̱baꞌ cajmɨngɨ́ꞌˉ Jesús i̱ dseaˋ tiuungˉ do lala:
51 “O que você quer que eu lhe faça?”, perguntou Jesus. O cego respondeu: “Rabi,
52 Jo̱baꞌ cañíiˋ Jesús quiáꞌˉ i̱ dseaˋ tiuungˉ do lala:
52 Jesus lhe disse: “Vá, pois sua fé o curou”. No mesmo instante, o homem passou a ver e seguiu Jesus pelo caminho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.