Lucas 7
Júu ʼmɨ́ɨ e cacuo fidiée (CCONT) vs ARA
1 Jo̱ mɨ˜ catóꞌˊ e caféngꞌˊ Jesús jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do, jo̱ cangámꞌˉtu̱r có̱o̱ꞌ˜ dseaˋ quiáꞌrˉ fɨˊ Capernaum.
1 Tendo Jesus concluído todas as suas palavras dirigidas ao povo, entrou em Cafarnaum.
2 Jo̱ e fɨˊ fɨɨˋ Capernaum do nitáangˋ jaangˋ fii˜ ꞌléeˉ i̱ niseengˋ fɨˊ Roma. Jo̱ niseengˋ jaangˋ dseaˋ ꞌléengꞌ˜ quiáꞌrˉ i̱ iiñ˜ dsíngꞌˉ, jo̱ i̱ dseaˋ íˋ niráaiñˋ dséeꞌr˜, jo̱ dseángꞌˉ tɨˊ lɨ˜ nijúumˉbre co̱ꞌ eáamˊ lɨ́ɨiñˊ.
2 E o servo de um centurião, a quem este muito estimava, estava doente, quase à morte.
3 Jo̱ mɨ˜ calɨñiˊ i̱ fii˜ ꞌléeˉ do e caguiéngꞌˉ Jesús fɨˊ Capernaum, jo̱ dsifɨˊ ladob casíiñˋ tú̱ˉ ꞌnɨˊ mɨ́ɨngꞌ˜ dseaˋ cǿøngꞌ˜ quiáꞌˉ dseaˋ Israel e cangoféeiñꞌˇ Jesús faꞌ e nidsérˉ e nidsijmiꞌleáaiñˆ i̱ dseaˋ dséeꞌ˜ do.
3 Tendo ouvido falar a respeito de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, pedindo-lhe que viesse curar o seu servo.
4 — ausente —
4 Estes, chegando-se a Jesus, com instância lhe suplicaram, dizendo: Ele é digno de que lhe faças isto;
5 — ausente —
5 porque é amigo do nosso povo, e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 Jo̱ mɨ˜ canúuˉ Jesús jaléꞌˋ e cajíngꞌˉ i̱ dseaˋ do, jo̱ cangóˉbre có̱o̱iñꞌ˜ do. Dsʉꞌ nʉ́ꞌˉguɨ e niguiéeˊ Jesús fɨˊ quiáꞌˉ i̱ dseaˋ do, cajíñꞌˊ tú̱ˉ ꞌnɨˊ mɨ́ɨngꞌ˜ dseaˋ i̱ casíingˋ i̱ fii˜ ꞌléeˉ do i̱ quie̱ˊ júuˆ quiáꞌrˉ, jo̱ cajíñꞌˉ casɨ́ꞌrˉ Jesús lala:
6 Então, Jesus foi com eles. E, já perto da casa, o centurião enviou-lhe amigos para lhe dizer: Senhor, não te incomodes, porque não sou digno de que entres em minha casa.
7 “Fíiˋi, jaˋ jméeꞌˆ fɨꞌíˆ faꞌ ñiꞌˊ tɨˊ quiéˉe, co̱ꞌ jaˋ catɨ́ɨnꞌˉ faꞌ e niꞌúunꞌ˜ sɨnʉ́ʉˆ quiéˉe, co̱ꞌ dseaˋ ꞌgømꞌˊ ꞌnʉˋ, o̱ꞌguɨ faꞌ e cateáˉ dsiiˉ e cagaꞌnénꞌˋn ꞌnʉˋ ꞌñiáꞌˋa, co̱ꞌ dseaˋ fémꞌˊ ꞌnʉˋ. Jo̱ lɨco̱ꞌ féeꞌ˜ e niꞌleáangˉ dseaˋ dséeꞌ˜ quiéˉe, jo̱ niꞌleáamˉbre jóng.
7 Por isso, eu mesmo não me julguei digno de ir ter contigo; porém manda com uma palavra, e o meu rapaz será curado.
8 Dsʉco̱ꞌ jnea˜ seemˋ dseaˋ i̱ quiʉꞌˊ ta˜ quiéˉe, jo̱guɨ seemˋ dseaˋ i̱ quiʉ́ꞌˋʉ ta˜ cajo̱. Jo̱ mɨ˜ fɨ́ɨˉɨ jaangˋ dseaˋ quiéˉe e gua˜, jo̱baꞌ dsifɨˊ lajo̱b dséerˊ; jo̱guɨ mɨ˜ fɨ́ɨˉguɨ́ɨ i̱ jiéngꞌˋ e neaˊ, jo̱baꞌ dsifɨˊ lajo̱b jáarˊ cajo̱; o̱si mɨ˜ fɨ́ɨˉɨ jaangˋ dseaˋ ꞌléengꞌ˜ quiéˉe e jmeeˉ e la, jo̱baꞌ dsifɨˊ lajo̱b jmóorˋ cajo̱; jo̱ jalémꞌˋ dseaˋ quiéˉe nʉ́ʉꞌr˜ júuˆ quiéˉe.”
8 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados às minhas ordens, e digo a este: vai, e ele vai; e a outro: vem, e ele vem; e ao meu servo: faze isto, e ele o faz.
9 Jo̱ mɨ˜ canúuˉ Jesús lado, jo̱ dsíngꞌˉ cangogáˋ dsíirˊ jo̱ caji̱ꞌrˊ nir˜ cajǿøiñˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ có̱o̱ꞌr˜ do jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ jo̱ cajíñꞌˉ lala:
9 Ouvidas estas palavras, admirou-se Jesus dele e, voltando-se para o povo que o acompanhava, disse: Afirmo-vos que nem mesmo em Israel achei fé como esta.
10 Jo̱ cangolíimˋtu̱ i̱ dseaˋ do fɨˊ quiáꞌˉ i̱ fii˜ ꞌléeˉ do. Jo̱ mɨ˜ caguilíiñˋ, joˋ eeˋ lɨ́ɨngˊ i̱ dseaˋ dséeꞌ˜ do jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ, co̱ꞌ nɨnicaꞌláamˉbre.
10 E, voltando para casa os que foram enviados, encontraram curado o servo.
11 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, cangóˉ Jesús fɨˊ co̱o̱ˋ fɨɨˋ e siiˋ Naín có̱o̱ꞌ˜ dseaˋ guitúungˋ quiáꞌrˉ, jo̱ dsíngꞌˉ fɨ́ɨngˊ dseaˋ i̱ ngolíingˉ có̱o̱ꞌr˜ ie˜ jo̱.
11 Em dia subsequente, dirigia-se Jesus a uma cidade chamada Naim, e iam com ele os seus discípulos e numerosa multidão.
12 Jo̱ mɨ˜ caguiérˉ quiá̱ꞌˉ e fɨɨˋ do, jo̱ cajíñꞌˊ cabøø˜ dseaˋ i̱ jéengˋ jaangˋ ꞌlɨɨ˜, jo̱ teáaiñꞌ˜ do fɨˊ e nɨngolíiñˉ fɨˊ codsiiˇ. Jo̱ dsíngꞌˉ quɨꞌˊ niquiáꞌˆ i̱ ꞌlɨɨ˜ do, co̱ꞌ jí̱i̱ꞌ˜ dob jó̱o̱rˊ i̱ niseengˋ, jo̱ jí̱i̱ꞌ˜ jaangˋ joˋ i̱ seengˋ quiáꞌrˉ, co̱ꞌ nɨnicajúmˉ dseañʉꞌˋ quiáꞌrˉ cajo̱.
12 Como se aproximasse da porta da cidade, eis que saía o enterro do filho único de uma viúva; e grande multidão da cidade ia com ela.
13 Jo̱ mɨ˜ calɨlíꞌˆ Jesús e joˋ i̱i̱ˋ seengˋ quiáꞌˉ i̱ dseamɨ́ˋ ꞌnɨ́ɨˉ do, jo̱ dsíngꞌˉ calɨ́ˉ fɨ́ɨˉ lɨ́ɨngˉneiñꞌ, jo̱ casɨ́ꞌrˉ i̱ dseamɨ́ˋ do lala:
13 Vendo-a, o Senhor se compadeceu dela e lhe disse: Não chores!
14 Jo̱ mɨ˜ cajíñꞌˉ lado, jo̱ cangoquiéeiñˊ quiá̱ꞌˉ lɨ˜ ngóoˊ e guóoˊ e iuungˉ i̱ ꞌlɨɨ˜ do, jo̱ cagüɨꞌrˊ e dseꞌˋ guóoˊ do. Jo̱ i̱ dseaˋ i̱ jéeˊ quiáꞌˉ i̱ ꞌlɨɨ˜ do, dsifɨˊ ladob caje̱rˊ. Jo̱ cajíngꞌˉ Jesús caféiñꞌˊ i̱ ꞌlɨɨ˜ do:
14 Chegando-se, tocou o esquife e, parando os que o conduziam, disse: Jovem, eu te mando: levanta-te!
15 Jo̱ dsifɨˊ ladob cají̱ꞌˊ i̱ ꞌlɨɨ˜ do, jo̱guɨ caguárˋ jo̱ canaaiñˋ féꞌrˋ. Jo̱ Jesús cajáiñꞌˋ i̱ sɨmingꞌˋ do có̱o̱ꞌ˜ niquiáiñꞌˆ.
15 Sentou-se o que estivera morto e passou a falar; e Jesus o restituiu a sua mãe.
16 Jo̱ mɨ˜ cangáˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do e cají̱ꞌˊ i̱ ꞌlɨɨ˜ do, jo̱baꞌ dsíngꞌˉ cangogáˋ dsíirˊ jo̱guɨ dsíngꞌˉ cafǿiñꞌˊ cajo̱. Jo̱ canaaiñˋ jmiféiñꞌˊ Fidiéeˇ jo̱ sɨ́ɨiñˋ lajeeˇ yaaiñ˜:
16 Todos ficaram possuídos de temor e glorificavam a Deus, dizendo: Grande profeta se levantou entre nós; e: Deus visitou o seu povo.
17 Jo̱ jalémꞌˋ dseaˋ i̱ seengˋ fɨˊ jaléꞌˋ fɨɨˋ e néeˊ fɨˊ lɨ˜ se̱ꞌˊ Judea có̱o̱ꞌ˜guɨ fɨˊ lacúngꞌˊ jo̱, calɨñirˊ e júuˆ jo̱ lají̱i̱ꞌ˜ e cajméeˋ Jesús do.
17 Esta notícia a respeito dele divulgou-se por toda a Judeia e por toda a circunvizinhança.
18 Jo̱ lajeeˇ jo̱ calɨñiˊ Juan i̱ seáangˋ dseaˋ jmɨɨˋ do jaléꞌˋ e jmóoˋ Jesús, co̱ꞌ e júuˆ jo̱ cajméeˋ i̱ dseaˋ quiáꞌˉ i̱ Juan do.
18 Todas estas coisas foram referidas a João pelos seus discípulos. E João, chamando dois deles,
19 Jo̱baꞌ catǿꞌˉ i̱ Juan do gángˉ dseaˋ quiáꞌrˉ, jo̱ casíingˋneiñꞌ fɨˊ lɨ˜ táangˋ Jesús e cangojmɨngɨ́ɨꞌrˇ dseaˋ do su íˋbingꞌ i̱ cajíngꞌˉ Fidiéeˇ i̱ nigüéengˉ fɨˊ jmɨgüíˋ la, o̱si ꞌnéˉ e nijémˉbɨr jaangˋguɨ i̱ jiéngꞌˋ é.
19 enviou-os ao Senhor para perguntar: És tu aquele que estava para vir ou havemos de esperar outro?
20 — ausente —
20 Quando os homens chegaram junto dele, disseram: João Batista enviou-nos para te perguntar: És tu aquele que estava para vir ou esperaremos outro?
21 — ausente —
21 Naquela mesma hora, curou Jesus muitos de moléstias, e de flagelos, e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 Jo̱baꞌ cañíiˋ Jesús casɨ́ꞌrˉ i̱ dseaˋ do:
22 Então, Jesus lhes respondeu: Ide e anunciai a João o que vistes e ouvistes: os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados, e aos pobres, anuncia-se-lhes o evangelho.
23 Jo̱ juguiʉ́ˉjiʉ quiáꞌˉ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ jaˋ lɨtúngˉ dsíiˊ có̱o̱ꞌ˜ jaléꞌˋ júuˆ quiéˉe.
23 E bem-aventurado é aquele que não achar em mim motivo de tropeço.
24 Jo̱ mɨ˜ calɨ́ˉ e féꞌˋ Jesús lado, jo̱ cangolíimˋtu̱ i̱ dseaˋ quiáꞌˉ i̱ Juan i̱ seáangˋ dseaˋ jmɨɨˋ do, jo̱ Jesús canaaiñˋ sɨ́ꞌrˋ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ taang˜ có̱o̱ꞌr˜ do jaléꞌˋ juguiʉ́ˉ uii˜ quiáꞌˉ i̱ Juan do, jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ do jo̱ cajíñꞌˉ lala:
24 Tendo-se retirado os mensageiros, passou Jesus a dizer ao povo a respeito de João: Que saístes a ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
25 o̱ꞌguɨ caguijøøng˜naꞌ jaangˋ dseañʉꞌˋ i̱ jloꞌˆ sɨ̱ꞌˆ i̱ seengˋ juguiʉ́ˉ, co̱ꞌ nɨñíbˆ ꞌnʉ́ꞌˋ e i̱ dseaˋ laꞌíˋ neáaiñˊ quiáꞌˉ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ.
25 Que saístes a ver? Um homem vestido de roupas finas? Os que se vestem bem e vivem no luxo assistem nos palácios dos reis.
26 Jo̱ ¿i̱˜ ɨˊ óoˊnaꞌ i̱ caguijøøng˜naꞌ? Jo̱ e jáꞌˉ, ꞌnʉ́ꞌˋ caguijøøng˜naꞌ jaangˋ dseaˋ i̱ laniingˉguɨ laco̱ꞌguɨ i̱ dseaˋ caguiaangˉ i̱ caféꞌˋ cuaiñ˜ quiáꞌˉ Fidiéeˇ malɨɨ˜guɨ eáangˊ.
26 Sim, que saístes a ver? Um profeta? Sim, eu vos digo, e muito mais que profeta.
27 Jo̱ nab nɨcalɨti˜ laco̱ꞌ féꞌˋ Fidiéeˇ fɨˊ ni˜ jiˋ quiáꞌrˉ cuaiñ˜ quiáꞌˉ i̱ Juan i̱ seáangˋ dseaˋ jmɨɨˋ do mɨ˜ cajíñꞌˉ lala:
27 Este é aquele de quem está escrito:
28 Jo̱ casɨ́ꞌˉguɨ Jesús jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do jo̱ cajíñꞌˉ lala:
28 E eu vos digo: entre os nascidos de mulher, ninguém é maior do que João; mas o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Jo̱ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ canúuˉ júuˆ quiáꞌˉ i̱ Juan do ie˜ jo̱ cajgáamˉbre jmɨɨˋ, jo̱guɨ lajo̱b cajméeˋ cajo̱ jɨˋguɨ jaléngꞌˋ nodsicuuˉ i̱ jmóoˋ ta˜ quiáꞌˉ dseata˜ quiáꞌˉ Roma, co̱ꞌ calɨlíꞌrˆ e Fidiéeˇbingꞌ i̱ éeˋ røøˋ laco̱ꞌ catɨ́ɨngˉ.
29 Todo o povo que o ouviu e até os publicanos reconheceram a justiça de Deus, tendo sido batizados com o batismo de João;
30 Dsʉꞌ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ Israel i̱ lɨ́ɨngˊ dseaˋ fariseo có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ i̱ tɨfaꞌˊ quiáꞌˉ júuˆ quiʉꞌˊ ta˜ quiáꞌˉ dseaˋ Israel jaˋ calɨꞌiiñ˜ faꞌ cajgáaiñˉ jmɨɨˋ mɨ˜ cajáˉ i̱ Juan do, co̱ꞌ jaˋ calɨꞌiiñ˜ lají̱i̱ꞌ˜ e lamɨ˜ sɨꞌíiñˆ niꞌíñꞌˋ quiáꞌˉ Fidiéeˇ.
30 mas os fariseus e os intérpretes da Lei rejeitaram, quanto a si mesmos, o desígnio de Deus, não tendo sido batizados por ele.
31 Jo̱ cajíngꞌˉguɨ Jesús:
31 A que, pois, compararei os homens da presente geração, e a que são eles semelhantes?
32 Co̱ꞌ jaléngꞌˋ íˋ lɨ́ɨiñˊ la lɨ́ɨngˊ jiuung˜ i̱ taang˜ tacóoˋ fɨˊ ꞌmóoꞌ˜, jo̱ mɨ˜ nitɨꞌángꞌˋ rúiñꞌˋ jo̱ féꞌrˋ lala: “Jneaꞌˆ cajiʉ́ʉˆnaaꞌ lúuˊ, dsʉꞌ jaˋ cadseeng˜naꞌ; jo̱ caꞌǿˆnaaꞌ jaléꞌˋ e øˊ dseaˋ lɨ˜ ráangˋ ꞌlɨɨ˜, dsʉꞌ jaˋ caquíiꞌ˜naꞌ.”
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, gritam uns para os outros:
33 Co̱ꞌ lalab caféeꞌ˜ ꞌnʉ́ꞌˋ mɨ˜ cajáˉ i̱ Juan i̱ seáangˋ dseaˋ jmɨɨˋ do, co̱ꞌ caꞌeengˉnaꞌr e jéeˊ i̱ ꞌlɨngꞌˆ quiáꞌrˉ dsʉꞌ uíiꞌ˜ e jaˋ ꞌleáangˉ gøꞌrˊ jo̱guɨ jí̱i̱ꞌ˜ capíꞌˆ jmɨ́ꞌˆ mɨ́ꞌˆ huɨɨngˋ jǿꞌˆ jaˋ ɨ̱́ꞌrˋ.
33 Pois veio João Batista, não comendo pão, nem bebendo vinho, e dizeis: Tem demônio!
34 Jo̱guɨ cagáˉ jnea˜ fɨˊ jmɨgüíˋ la e lɨ́ɨnˊn jaangˋ dseaˋ jmɨgüíˋ e gǿꞌˋbaa jí̱i̱ꞌ˜ laco̱ꞌ gøꞌˊ dseaˋ, jo̱ dsʉꞌ jaléngꞌˋ ꞌnʉ́ꞌˋ caꞌeengˉnaꞌ jnea˜ e lɨ́ɨnˊn jaangˋ dseaˋ cúngˆ i̱ gøꞌˊ contøøngˉ, jo̱guɨ e lɨ́ɨnˊn jaangˋ dseaˋ íingˊ i̱ ngɨˊ có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ seaˋ júuˆ e dsíngꞌˉ røøiñˋ dseeˉ, o̱si có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ ꞌnáꞌˆ nodsicuuˉ é i̱ jmóoˋ ta˜ mɨˊ cuuˉ e catɨ́ɨngˉ dseata˜ quiáꞌˉ Roma é.
34 Veio o Filho do Homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um glutão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores!
35 Jo̱ dsʉꞌ có̱o̱ꞌ˜ jaléꞌˋ e jmóoˋ Fidiéeˇ, jmijnéeiñˋ jial tíiˊ tɨɨiñˋ ngáiñꞌˋ.
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 — ausente —
36 Convidou-o um dos fariseus para que fosse jantar com ele. Jesus, entrando na casa do fariseu, tomou lugar à mesa.
37 — ausente —
37 E eis que uma mulher da cidade, pecadora, sabendo que ele estava à mesa na casa do fariseu, levou um vaso de alabastro com unguento;
38 Jo̱ mɨ˜ caguiéˉ i̱ dseamɨ́ˋ do tɨˊ lɨ˜ guiing˜ Jesús, jo̱ casíꞌrˋ uǿˉ jnir˜, jo̱ canaaiñˋ quɨꞌrˊ. Jo̱ laco̱ꞌ quɨꞌrˊ, jaléꞌˋ jmɨɨˋ e ɨ́ɨˋ jminir˜ do tɨˊ fɨˊ tɨɨˉ Jesús, jo̱ có̱o̱ꞌ˜ e jmɨɨˋ jo̱ canaaiñˋ ru̱ꞌrˊ tɨɨˉ dseaˋ do, jo̱guɨ cajmiquiʉ̱ꞌrˊ tɨɨˉ dseaˋ do có̱o̱ꞌ˜ jñʉguir˜. Jo̱ mɨ˜ calɨ́ˉ lajo̱, jo̱ cachʉꞌrˊ tɨɨˉ dseaˋ do, jo̱ casú̱u̱rˉ e jmɨɨˋ jmeafɨɨˋ e quie̱rˊ do fɨˊ tɨɨˉ dseaˋ do.
38 e, estando por detrás, aos seus pés, chorando, regava-os com suas lágrimas e os enxugava com os próprios cabelos; e beijava-lhe os pés e os ungia com o unguento.
39 Jo̱ mɨ˜ cangáˉ i̱ dseaˋ fariseo do i̱ catǿꞌˉ Jesús fɨˊ quiáꞌrˉ do jaléꞌˋ e cajméeˋ i̱ dseamɨ́ˋ do quiáꞌˉ Jesús, jo̱baꞌ canaaiñˋ ɨˊ dsíirˊ: “Faco̱ꞌ jáꞌˉ i̱ féꞌˋ cuaiñ˜ quiáꞌˉ Fidiéeˇ i̱ dseañʉꞌˋ la, jo̱baꞌ nɨlíꞌˆbre jóng e˜ jaléꞌˋ dseeˉ røøngˋ i̱ dseamɨ́ˋ i̱ güɨꞌˊ tɨɨrˉ na.”
39 Ao ver isto, o fariseu que o convidara disse consigo mesmo: Se este fora profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que lhe tocou, porque é pecadora.
40 Jo̱baꞌ Jesús casɨ́ꞌrˉ i̱ dseaˋ do jo̱ cajíñꞌˉ:
40 Dirigiu-se Jesus ao fariseu e lhe disse: Simão, uma coisa tenho a dizer-te. Ele respondeu: Dize-a, Mestre.
41 Jo̱baꞌ cajíngꞌˉ Jesús casɨ́ꞌˉreiñꞌ:
41 Certo credor tinha dois devedores: um lhe devia quinhentos denários, e o outro, cinquenta.
42 Jo̱ mɨ˜ camɨ́ɨˊ i̱ dseaˋ do cuuˉ quiáꞌrˉ, jí̱i̱ꞌ˜ jaangˋ i̱ dseaˋ do jaˋ eeˋ seaˋ quírˉ quiáiñꞌˉ. Jo̱baꞌ joˋ eeˋ camɨ́ɨˊ i̱ dseaˋ fii˜ cuuˉ do cuuˉ quiáꞌrˉ, jo̱ caláamˉ i̱ dseaˋ do, jo̱ joˋ eeˋ caquíirˊ jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ ꞌñiáˋ. Féeꞌ˜du ꞌnʉˋ ne˜duꞌ: ¿I̱˜ lajeeˇ lajɨˋ huáangˉ i̱ dseaˋ do eáangˊguɨ ꞌneáangˋ i̱ dseaˋ cacuøˊ cuuˉ do?
42 Não tendo nenhum dos dois com que pagar, perdoou-lhes a ambos. Qual deles, portanto, o amará mais?
43 Jo̱baꞌ cañíiˋ i̱ Simón do jo̱ cajíñꞌˉ:
43 Respondeu-lhe Simão: Suponho que aquele a quem mais perdoou. Replicou-lhe: Julgaste bem.
44 Jo̱baꞌ cajǿøngˉ Jesús i̱ dseamɨ́ˋ i̱ guiing˜ uii˜ tɨɨrˉ do, jo̱ casɨ́ꞌrˉ Simón jo̱ cajíñꞌˉ:
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; esta, porém, regou os meus pés com lágrimas e os enxugou com os seus cabelos.
45 Jo̱guɨ jaˋ cachʉꞌˊ ꞌnʉˋ niiˉ laco̱ꞌ tɨ́ɨngˋ jneaa˜aaꞌ fɨˊ la mɨ˜ neengˇ rúꞌˋnaaꞌ; dsʉꞌ i̱ dseamɨ́ˋ la jaˋ mɨˊ caquiuiñꞌˊ e chʉꞌrˊ tɨ́ɨˋɨ laco̱ꞌ mɨ˜ caꞌúuˋu sɨnʉ́ʉˆ quíiꞌˉ.
45 Não me deste ósculo; ela, entretanto, desde que entrei não cessa de me beijar os pés.
46 Jo̱guɨ jaˋ casú̱u̱ꞌˉ jmɨɨˋ jmeafɨɨˋ moguiiˉ laco̱ꞌ tɨ́ɨngˋ jneaa˜aaꞌ fɨˊ la; dsʉꞌ i̱ dseamɨ́ˋ la cagüéiñˉ quie̱rˊ co̱o̱ˋ sɨ́ɨˊ e a˜ jmɨɨˋ jmeafɨɨˋ e ꞌmoꞌˆ eáangˊ, jo̱ nɨcasú̱u̱rˉ tɨ́ɨˋɨ.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo, mas esta, com bálsamo, ungiu os meus pés.
47 Dsʉꞌ jnea˜ nifɨ́ɨˆɨ ꞌnʉˋ e jáꞌˉ i̱ dseamɨ́ˋ la dsíngꞌˉ nɨcarøøiñˋ dseeˉ, dsʉꞌ jnea˜ nɨcaꞌímˉbaa jaléꞌˋ e dseeˉ jo̱ quiáꞌrˉ, jo̱baꞌ dsíngꞌˉ jmiꞌneáaiñˋ jnea˜ lana; dsʉꞌ jaléngꞌˋguɨ i̱ dseaˋ i̱ lɨ́ɨngˉ e jaˋ ꞌgaꞌˊ lɨˊ dseeˉ røøiñˋ e laco̱ꞌ jnea˜ niꞌíin˜n jaléꞌˋ e jo̱, jo̱baꞌ jaˋ ꞌgaꞌˊ lɨˊ jmiꞌneáaiñˋ jnea˜ jóng.
47 Por isso, te digo: perdoados lhe são os seus muitos pecados, porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 Jo̱baꞌ cajíngꞌˉ Jesús casɨ́ꞌrˉ i̱ dseamɨ́ˋ do:
48 Então, disse à mulher: Perdoados são os teus pecados.
49 Jo̱ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ neáangˊguɨ do có̱o̱ꞌ˜ Jesús canaaiñˋ sɨ́ɨiñˋ lajeeˇ yaaiñ˜:
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este que até perdoa pecados?
50 Dsʉꞌ Jesús casɨ́ꞌˉguɨr i̱ dseamɨ́ˋ do jo̱ cajíñꞌˉ:
50 Mas Jesus disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.