Lucas 7

Júu ʼmɨ́ɨ e cacuo fidiée (CCONT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Jo̱ mɨ˜ catóꞌˊ e caféngꞌˊ Jesús jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do, jo̱ cangámꞌˉtu̱r có̱o̱ꞌ˜ dseaˋ quiáꞌrˉ fɨˊ Capernaum.
1 Quando acabou de proferir todas estas palavras aos ouvidos do povo, entrou em Cafarnaum.
2 Jo̱ e fɨˊ fɨɨˋ Capernaum do nitáangˋ jaangˋ fii˜ ꞌléeˉ i̱ niseengˋ fɨˊ Roma. Jo̱ niseengˋ jaangˋ dseaˋ ꞌléengꞌ˜ quiáꞌrˉ i̱ iiñ˜ dsíngꞌˉ, jo̱ i̱ dseaˋ íˋ niráaiñˋ dséeꞌr˜, jo̱ dseángꞌˉ tɨˊ lɨ˜ nijúumˉbre co̱ꞌ eáamˊ lɨ́ɨiñˊ.
2 E um servo de certo centurião, de quem era muito estimado, estava doente, quase à morte.
3 Jo̱ mɨ˜ calɨñiˊ i̱ fii˜ ꞌléeˉ do e caguiéngꞌˉ Jesús fɨˊ Capernaum, jo̱ dsifɨˊ ladob casíiñˋ tú̱ˉ ꞌnɨˊ mɨ́ɨngꞌ˜ dseaˋ cǿøngꞌ˜ quiáꞌˉ dseaˋ Israel e cangoféeiñꞌˇ Jesús faꞌ e nidsérˉ e nidsijmiꞌleáaiñˆ i̱ dseaˋ dséeꞌ˜ do.
3 O centurião, pois, ouvindo falar de Jesus, enviou-lhes uns anciãos dos judeus, a pedir-lhe que viesse curar o seu servo.
4 — ausente —
4 E chegando eles junto de Jesus, rogavam-lhe com instância, dizendo: É digno de que lhe concedas isto;
5 — ausente —
5 porque ama à nossa nação, e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 Jo̱ mɨ˜ canúuˉ Jesús jaléꞌˋ e cajíngꞌˉ i̱ dseaˋ do, jo̱ cangóˉbre có̱o̱iñꞌ˜ do. Dsʉꞌ nʉ́ꞌˉguɨ e niguiéeˊ Jesús fɨˊ quiáꞌˉ i̱ dseaˋ do, cajíñꞌˊ tú̱ˉ ꞌnɨˊ mɨ́ɨngꞌ˜ dseaˋ i̱ casíingˋ i̱ fii˜ ꞌléeˉ do i̱ quie̱ˊ júuˆ quiáꞌrˉ, jo̱ cajíñꞌˉ casɨ́ꞌrˉ Jesús lala:
6 Ia, pois, Jesus com eles; mas, quando já estava perto da casa, enviou o centurião uns amigos a dizer-lhe: Senhor, não te incomodes; porque não sou digno de que entres debaixo do meu telhado;
7 “Fíiˋi, jaˋ jméeꞌˆ fɨꞌíˆ faꞌ ñiꞌˊ tɨˊ quiéˉe, co̱ꞌ jaˋ catɨ́ɨnꞌˉ faꞌ e niꞌúunꞌ˜ sɨnʉ́ʉˆ quiéˉe, co̱ꞌ dseaˋ ꞌgømꞌˊ ꞌnʉˋ, o̱ꞌguɨ faꞌ e cateáˉ dsiiˉ e cagaꞌnénꞌˋn ꞌnʉˋ ꞌñiáꞌˋa, co̱ꞌ dseaˋ fémꞌˊ ꞌnʉˋ. Jo̱ lɨco̱ꞌ féeꞌ˜ e niꞌleáangˉ dseaˋ dséeꞌ˜ quiéˉe, jo̱ niꞌleáamˉbre jóng.
7 por isso nem ainda me julguei digno de ir à tua presença; dize, porém, uma palavra, e seja o meu servo curado.
8 Dsʉco̱ꞌ jnea˜ seemˋ dseaˋ i̱ quiʉꞌˊ ta˜ quiéˉe, jo̱guɨ seemˋ dseaˋ i̱ quiʉ́ꞌˋʉ ta˜ cajo̱. Jo̱ mɨ˜ fɨ́ɨˉɨ jaangˋ dseaˋ quiéˉe e gua˜, jo̱baꞌ dsifɨˊ lajo̱b dséerˊ; jo̱guɨ mɨ˜ fɨ́ɨˉguɨ́ɨ i̱ jiéngꞌˋ e neaˊ, jo̱baꞌ dsifɨˊ lajo̱b jáarˊ cajo̱; o̱si mɨ˜ fɨ́ɨˉɨ jaangˋ dseaˋ ꞌléengꞌ˜ quiéˉe e jmeeˉ e la, jo̱baꞌ dsifɨˊ lajo̱b jmóorˋ cajo̱; jo̱ jalémꞌˋ dseaˋ quiéˉe nʉ́ʉꞌr˜ júuˆ quiéˉe.”
8 Pois também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados às minhas ordens; e digo a este: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem; e ao meu servo: Faze isto, e ele o faz.
9 Jo̱ mɨ˜ canúuˉ Jesús lado, jo̱ dsíngꞌˉ cangogáˋ dsíirˊ jo̱ caji̱ꞌrˊ nir˜ cajǿøiñˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ có̱o̱ꞌr˜ do jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ jo̱ cajíñꞌˉ lala:
9 Jesus, ouvindo isso, admirou-se dele e, voltando-se para a multidão que o seguia, disse: Eu vos afirmo que nem mesmo em Israel encontrei tamanha fé.
10 Jo̱ cangolíimˋtu̱ i̱ dseaˋ do fɨˊ quiáꞌˉ i̱ fii˜ ꞌléeˉ do. Jo̱ mɨ˜ caguilíiñˋ, joˋ eeˋ lɨ́ɨngˊ i̱ dseaˋ dséeꞌ˜ do jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ, co̱ꞌ nɨnicaꞌláamˉbre.
10 E voltando para casa os que haviam sido enviados, encontraram o servo com saúde.
11 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, cangóˉ Jesús fɨˊ co̱o̱ˋ fɨɨˋ e siiˋ Naín có̱o̱ꞌ˜ dseaˋ guitúungˋ quiáꞌrˉ, jo̱ dsíngꞌˉ fɨ́ɨngˊ dseaˋ i̱ ngolíingˉ có̱o̱ꞌr˜ ie˜ jo̱.
11 Pouco depois seguiu ele viagem para uma cidade chamada Naim; e iam com ele seus discípulos e uma grande multidão.
12 Jo̱ mɨ˜ caguiérˉ quiá̱ꞌˉ e fɨɨˋ do, jo̱ cajíñꞌˊ cabøø˜ dseaˋ i̱ jéengˋ jaangˋ ꞌlɨɨ˜, jo̱ teáaiñꞌ˜ do fɨˊ e nɨngolíiñˉ fɨˊ codsiiˇ. Jo̱ dsíngꞌˉ quɨꞌˊ niquiáꞌˆ i̱ ꞌlɨɨ˜ do, co̱ꞌ jí̱i̱ꞌ˜ dob jó̱o̱rˊ i̱ niseengˋ, jo̱ jí̱i̱ꞌ˜ jaangˋ joˋ i̱ seengˋ quiáꞌrˉ, co̱ꞌ nɨnicajúmˉ dseañʉꞌˋ quiáꞌrˉ cajo̱.
12 Quando chegou perto da porta da cidade, eis que levavam para fora um defunto, filho único de sua mãe, que era viúva; e com ela ia uma grande multidão da cidade.
13 Jo̱ mɨ˜ calɨlíꞌˆ Jesús e joˋ i̱i̱ˋ seengˋ quiáꞌˉ i̱ dseamɨ́ˋ ꞌnɨ́ɨˉ do, jo̱ dsíngꞌˉ calɨ́ˉ fɨ́ɨˉ lɨ́ɨngˉneiñꞌ, jo̱ casɨ́ꞌrˉ i̱ dseamɨ́ˋ do lala:
13 Logo que o Senhor a viu, encheu-se de compaixão por ela, e disse-lhe: Não chores.
14 Jo̱ mɨ˜ cajíñꞌˉ lado, jo̱ cangoquiéeiñˊ quiá̱ꞌˉ lɨ˜ ngóoˊ e guóoˊ e iuungˉ i̱ ꞌlɨɨ˜ do, jo̱ cagüɨꞌrˊ e dseꞌˋ guóoˊ do. Jo̱ i̱ dseaˋ i̱ jéeˊ quiáꞌˉ i̱ ꞌlɨɨ˜ do, dsifɨˊ ladob caje̱rˊ. Jo̱ cajíngꞌˉ Jesús caféiñꞌˊ i̱ ꞌlɨɨ˜ do:
14 Então, chegando-se, tocou no esquife e, quando pararam os que o levavam, disse: Moço, a ti te digo: Levanta-te.
15 Jo̱ dsifɨˊ ladob cají̱ꞌˊ i̱ ꞌlɨɨ˜ do, jo̱guɨ caguárˋ jo̱ canaaiñˋ féꞌrˋ. Jo̱ Jesús cajáiñꞌˋ i̱ sɨmingꞌˋ do có̱o̱ꞌ˜ niquiáiñꞌˆ.
15 O que estivera morto sentou-se e começou a falar. Então Jesus o entregou à sua mãe.
16 Jo̱ mɨ˜ cangáˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do e cají̱ꞌˊ i̱ ꞌlɨɨ˜ do, jo̱baꞌ dsíngꞌˉ cangogáˋ dsíirˊ jo̱guɨ dsíngꞌˉ cafǿiñꞌˊ cajo̱. Jo̱ canaaiñˋ jmiféiñꞌˊ Fidiéeˇ jo̱ sɨ́ɨiñˋ lajeeˇ yaaiñ˜:
16 O medo se apoderou de todos, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós; e: Deus visitou o seu povo.
17 Jo̱ jalémꞌˋ dseaˋ i̱ seengˋ fɨˊ jaléꞌˋ fɨɨˋ e néeˊ fɨˊ lɨ˜ se̱ꞌˊ Judea có̱o̱ꞌ˜guɨ fɨˊ lacúngꞌˊ jo̱, calɨñirˊ e júuˆ jo̱ lají̱i̱ꞌ˜ e cajméeˋ Jesús do.
17 E correu a notícia disto por toda a Judéia e por toda a região circunvizinha.
18 Jo̱ lajeeˇ jo̱ calɨñiˊ Juan i̱ seáangˋ dseaˋ jmɨɨˋ do jaléꞌˋ e jmóoˋ Jesús, co̱ꞌ e júuˆ jo̱ cajméeˋ i̱ dseaˋ quiáꞌˉ i̱ Juan do.
18 Ora, os discípulos de João anunciaram-lhe todas estas coisas.
19 Jo̱baꞌ catǿꞌˉ i̱ Juan do gángˉ dseaˋ quiáꞌrˉ, jo̱ casíingˋneiñꞌ fɨˊ lɨ˜ táangˋ Jesús e cangojmɨngɨ́ɨꞌrˇ dseaˋ do su íˋbingꞌ i̱ cajíngꞌˉ Fidiéeˇ i̱ nigüéengˉ fɨˊ jmɨgüíˋ la, o̱si ꞌnéˉ e nijémˉbɨr jaangˋguɨ i̱ jiéngꞌˋ é.
19 E João, chamando a dois deles, enviou-os ao Senhor para perguntar-lhe: És tu aquele que havia de vir, ou havemos de esperar outro?
20 — ausente —
20 Quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João, o Batista, enviou-nos a perguntar-te: És tu aquele que havia de vir, ou havemos de esperar outro?
21 — ausente —
21 Naquela mesma hora, curou a muitos de doenças, de moléstias e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 Jo̱baꞌ cañíiˋ Jesús casɨ́ꞌrˉ i̱ dseaˋ do:
22 Então lhes respondeu: Ide, e contai a João o que tens visto e ouvido: os cegos vêem, os coxos andam, os leprosos são purificados, e os surdos ouvem; os mortos são ressuscitados, e aos pobres é anunciado o evangelho.
23 Jo̱ juguiʉ́ˉjiʉ quiáꞌˉ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ jaˋ lɨtúngˉ dsíiˊ có̱o̱ꞌ˜ jaléꞌˋ júuˆ quiéˉe.
23 E bem-aventurado aquele que não se escandalizar de mim.
24 Jo̱ mɨ˜ calɨ́ˉ e féꞌˋ Jesús lado, jo̱ cangolíimˋtu̱ i̱ dseaˋ quiáꞌˉ i̱ Juan i̱ seáangˋ dseaˋ jmɨɨˋ do, jo̱ Jesús canaaiñˋ sɨ́ꞌrˋ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ taang˜ có̱o̱ꞌr˜ do jaléꞌˋ juguiʉ́ˉ uii˜ quiáꞌˉ i̱ Juan do, jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ do jo̱ cajíñꞌˉ lala:
24 E, tendo-se retirado os mensageiros de João, Jesus começou a dizer às multidões a respeito de João: Que saístes a ver no deserto? um caniço agitado pelo vento?
25 o̱ꞌguɨ caguijøøng˜naꞌ jaangˋ dseañʉꞌˋ i̱ jloꞌˆ sɨ̱ꞌˆ i̱ seengˋ juguiʉ́ˉ, co̱ꞌ nɨñíbˆ ꞌnʉ́ꞌˋ e i̱ dseaˋ laꞌíˋ neáaiñˊ quiáꞌˉ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ.
25 Mas que saístes a ver? um homem trajado de vestes luxuosas? Eis que aqueles que trajam roupas preciosas, e vivem em delícias, estão nos paços reais.
26 Jo̱ ¿i̱˜ ɨˊ óoˊnaꞌ i̱ caguijøøng˜naꞌ? Jo̱ e jáꞌˉ, ꞌnʉ́ꞌˋ caguijøøng˜naꞌ jaangˋ dseaˋ i̱ laniingˉguɨ laco̱ꞌguɨ i̱ dseaˋ caguiaangˉ i̱ caféꞌˋ cuaiñ˜ quiáꞌˉ Fidiéeˇ malɨɨ˜guɨ eáangˊ.
26 Mas que saístes a ver? um profeta? Sim, vos digo, e muito mais do que profeta.
27 Jo̱ nab nɨcalɨti˜ laco̱ꞌ féꞌˋ Fidiéeˇ fɨˊ ni˜ jiˋ quiáꞌrˉ cuaiñ˜ quiáꞌˉ i̱ Juan i̱ seáangˋ dseaˋ jmɨɨˋ do mɨ˜ cajíñꞌˉ lala:
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis aí envio ante a tua face o meu mensageiro, que há de preparar adiante de ti o teu caminho.
28 Jo̱ casɨ́ꞌˉguɨ Jesús jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do jo̱ cajíñꞌˉ lala:
28 Pois eu vos digo que, entre os nascidos de mulher, não há nenhum maior do que João; mas aquele que é o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Jo̱ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ canúuˉ júuˆ quiáꞌˉ i̱ Juan do ie˜ jo̱ cajgáamˉbre jmɨɨˋ, jo̱guɨ lajo̱b cajméeˋ cajo̱ jɨˋguɨ jaléngꞌˋ nodsicuuˉ i̱ jmóoˋ ta˜ quiáꞌˉ dseata˜ quiáꞌˉ Roma, co̱ꞌ calɨlíꞌrˆ e Fidiéeˇbingꞌ i̱ éeˋ røøˋ laco̱ꞌ catɨ́ɨngˉ.
29 E todo o povo que o ouviu, e até os publicanos, reconheceram a justiça de Deus, recebendo o batismo de João.
30 Dsʉꞌ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ Israel i̱ lɨ́ɨngˊ dseaˋ fariseo có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ i̱ tɨfaꞌˊ quiáꞌˉ júuˆ quiʉꞌˊ ta˜ quiáꞌˉ dseaˋ Israel jaˋ calɨꞌiiñ˜ faꞌ cajgáaiñˉ jmɨɨˋ mɨ˜ cajáˉ i̱ Juan do, co̱ꞌ jaˋ calɨꞌiiñ˜ lají̱i̱ꞌ˜ e lamɨ˜ sɨꞌíiñˆ niꞌíñꞌˋ quiáꞌˉ Fidiéeˇ.
30 Mas os fariseus e os doutores da lei rejeitaram o conselho de Deus quando a si mesmos, não sendo batizados por ele.
31 Jo̱ cajíngꞌˉguɨ Jesús:
31 A que, pois, compararei os homens desta geração, e a que são semelhantes?
32 Co̱ꞌ jaléngꞌˋ íˋ lɨ́ɨiñˊ la lɨ́ɨngˊ jiuung˜ i̱ taang˜ tacóoˋ fɨˊ ꞌmóoꞌ˜, jo̱ mɨ˜ nitɨꞌángꞌˋ rúiñꞌˋ jo̱ féꞌrˋ lala: “Jneaꞌˆ cajiʉ́ʉˆnaaꞌ lúuˊ, dsʉꞌ jaˋ cadseeng˜naꞌ; jo̱ caꞌǿˆnaaꞌ jaléꞌˋ e øˊ dseaˋ lɨ˜ ráangˋ ꞌlɨɨ˜, dsʉꞌ jaˋ caquíiꞌ˜naꞌ.”
32 São semelhantes aos meninos que, sentados nas praças, gritam uns para os outros: Tocamo-vos flauta, e não dançastes; cantamos lamentações, e não chorastes.
33 Co̱ꞌ lalab caféeꞌ˜ ꞌnʉ́ꞌˋ mɨ˜ cajáˉ i̱ Juan i̱ seáangˋ dseaˋ jmɨɨˋ do, co̱ꞌ caꞌeengˉnaꞌr e jéeˊ i̱ ꞌlɨngꞌˆ quiáꞌrˉ dsʉꞌ uíiꞌ˜ e jaˋ ꞌleáangˉ gøꞌrˊ jo̱guɨ jí̱i̱ꞌ˜ capíꞌˆ jmɨ́ꞌˆ mɨ́ꞌˆ huɨɨngˋ jǿꞌˆ jaˋ ɨ̱́ꞌrˋ.
33 Porquanto veio João, o Batista, não comendo pão nem bebendo vinho, e dizeis: Tem demônio;
34 Jo̱guɨ cagáˉ jnea˜ fɨˊ jmɨgüíˋ la e lɨ́ɨnˊn jaangˋ dseaˋ jmɨgüíˋ e gǿꞌˋbaa jí̱i̱ꞌ˜ laco̱ꞌ gøꞌˊ dseaˋ, jo̱ dsʉꞌ jaléngꞌˋ ꞌnʉ́ꞌˋ caꞌeengˉnaꞌ jnea˜ e lɨ́ɨnˊn jaangˋ dseaˋ cúngˆ i̱ gøꞌˊ contøøngˉ, jo̱guɨ e lɨ́ɨnˊn jaangˋ dseaˋ íingˊ i̱ ngɨˊ có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ seaˋ júuˆ e dsíngꞌˉ røøiñˋ dseeˉ, o̱si có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ ꞌnáꞌˆ nodsicuuˉ é i̱ jmóoˋ ta˜ mɨˊ cuuˉ e catɨ́ɨngˉ dseata˜ quiáꞌˉ Roma é.
34 veio o Filho do homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um comilão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores.
35 Jo̱ dsʉꞌ có̱o̱ꞌ˜ jaléꞌˋ e jmóoˋ Fidiéeˇ, jmijnéeiñˋ jial tíiˊ tɨɨiñˋ ngáiñꞌˋ.
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 — ausente —
36 Um dos fariseus convidou-o para comer com ele; e entrando em casa do fariseu, reclinou-se à mesa.
37 — ausente —
37 E eis que uma mulher pecadora que havia na cidade, quando soube que ele estava à mesa em casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro com bálsamo;
38 Jo̱ mɨ˜ caguiéˉ i̱ dseamɨ́ˋ do tɨˊ lɨ˜ guiing˜ Jesús, jo̱ casíꞌrˋ uǿˉ jnir˜, jo̱ canaaiñˋ quɨꞌrˊ. Jo̱ laco̱ꞌ quɨꞌrˊ, jaléꞌˋ jmɨɨˋ e ɨ́ɨˋ jminir˜ do tɨˊ fɨˊ tɨɨˉ Jesús, jo̱ có̱o̱ꞌ˜ e jmɨɨˋ jo̱ canaaiñˋ ru̱ꞌrˊ tɨɨˉ dseaˋ do, jo̱guɨ cajmiquiʉ̱ꞌrˊ tɨɨˉ dseaˋ do có̱o̱ꞌ˜ jñʉguir˜. Jo̱ mɨ˜ calɨ́ˉ lajo̱, jo̱ cachʉꞌrˊ tɨɨˉ dseaˋ do, jo̱ casú̱u̱rˉ e jmɨɨˋ jmeafɨɨˋ e quie̱rˊ do fɨˊ tɨɨˉ dseaˋ do.
38 e estando por detrás, aos seus pés, chorando, começou a regar-lhe os pés com lágrimas e os enxugava com os cabelos da sua cabeça; e beijava-lhe os pés e ungia-os com o bálsamo.
39 Jo̱ mɨ˜ cangáˉ i̱ dseaˋ fariseo do i̱ catǿꞌˉ Jesús fɨˊ quiáꞌrˉ do jaléꞌˋ e cajméeˋ i̱ dseamɨ́ˋ do quiáꞌˉ Jesús, jo̱baꞌ canaaiñˋ ɨˊ dsíirˊ: “Faco̱ꞌ jáꞌˉ i̱ féꞌˋ cuaiñ˜ quiáꞌˉ Fidiéeˇ i̱ dseañʉꞌˋ la, jo̱baꞌ nɨlíꞌˆbre jóng e˜ jaléꞌˋ dseeˉ røøngˋ i̱ dseamɨ́ˋ i̱ güɨꞌˊ tɨɨrˉ na.”
39 Mas, ao ver isso, o fariseu que o convidara falava consigo, dizendo: Se este homem fosse profeta, saberia quem e de que qualidade é essa mulher que o toca, pois é uma pecadora.
40 Jo̱baꞌ Jesús casɨ́ꞌrˉ i̱ dseaˋ do jo̱ cajíñꞌˉ:
40 E respondendo Jesus, disse-lhe: Simão, tenho uma coisa a dizer-te. Respondeu ele: Dize-a, Mestre.
41 Jo̱baꞌ cajíngꞌˉ Jesús casɨ́ꞌˉreiñꞌ:
41 Certo credor tinha dois devedores; um lhe devia quinhentos denários, e outro cinqüenta.
42 Jo̱ mɨ˜ camɨ́ɨˊ i̱ dseaˋ do cuuˉ quiáꞌrˉ, jí̱i̱ꞌ˜ jaangˋ i̱ dseaˋ do jaˋ eeˋ seaˋ quírˉ quiáiñꞌˉ. Jo̱baꞌ joˋ eeˋ camɨ́ɨˊ i̱ dseaˋ fii˜ cuuˉ do cuuˉ quiáꞌrˉ, jo̱ caláamˉ i̱ dseaˋ do, jo̱ joˋ eeˋ caquíirˊ jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ ꞌñiáˋ. Féeꞌ˜du ꞌnʉˋ ne˜duꞌ: ¿I̱˜ lajeeˇ lajɨˋ huáangˉ i̱ dseaˋ do eáangˊguɨ ꞌneáangˋ i̱ dseaˋ cacuøˊ cuuˉ do?
42 Não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos. Qual deles, pois, o amará mais?
43 Jo̱baꞌ cañíiˋ i̱ Simón do jo̱ cajíñꞌˉ:
43 Respondeu Simão: Suponho que é aquele a quem mais perdoou. Replicou-lhe Jesus: Julgaste bem.
44 Jo̱baꞌ cajǿøngˉ Jesús i̱ dseamɨ́ˋ i̱ guiing˜ uii˜ tɨɨrˉ do, jo̱ casɨ́ꞌrˉ Simón jo̱ cajíñꞌˉ:
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta com suas lágrimas os regou e com seus cabelos os enxugou.
45 Jo̱guɨ jaˋ cachʉꞌˊ ꞌnʉˋ niiˉ laco̱ꞌ tɨ́ɨngˋ jneaa˜aaꞌ fɨˊ la mɨ˜ neengˇ rúꞌˋnaaꞌ; dsʉꞌ i̱ dseamɨ́ˋ la jaˋ mɨˊ caquiuiñꞌˊ e chʉꞌrˊ tɨ́ɨˋɨ laco̱ꞌ mɨ˜ caꞌúuˋu sɨnʉ́ʉˆ quíiꞌˉ.
45 Não me deste ósculo; ela, porém, desde que entrei, não tem cessado de beijar-me os pés.
46 Jo̱guɨ jaˋ casú̱u̱ꞌˉ jmɨɨˋ jmeafɨɨˋ moguiiˉ laco̱ꞌ tɨ́ɨngˋ jneaa˜aaꞌ fɨˊ la; dsʉꞌ i̱ dseamɨ́ˋ la cagüéiñˉ quie̱rˊ co̱o̱ˋ sɨ́ɨˊ e a˜ jmɨɨˋ jmeafɨɨˋ e ꞌmoꞌˆ eáangˊ, jo̱ nɨcasú̱u̱rˉ tɨ́ɨˋɨ.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo; mas esta com bálsamo ungiu-me os pés.
47 Dsʉꞌ jnea˜ nifɨ́ɨˆɨ ꞌnʉˋ e jáꞌˉ i̱ dseamɨ́ˋ la dsíngꞌˉ nɨcarøøiñˋ dseeˉ, dsʉꞌ jnea˜ nɨcaꞌímˉbaa jaléꞌˋ e dseeˉ jo̱ quiáꞌrˉ, jo̱baꞌ dsíngꞌˉ jmiꞌneáaiñˋ jnea˜ lana; dsʉꞌ jaléngꞌˋguɨ i̱ dseaˋ i̱ lɨ́ɨngˉ e jaˋ ꞌgaꞌˊ lɨˊ dseeˉ røøiñˋ e laco̱ꞌ jnea˜ niꞌíin˜n jaléꞌˋ e jo̱, jo̱baꞌ jaˋ ꞌgaꞌˊ lɨˊ jmiꞌneáaiñˋ jnea˜ jóng.
47 Por isso te digo: Perdoados lhe são os pecados, que são muitos; porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 Jo̱baꞌ cajíngꞌˉ Jesús casɨ́ꞌrˉ i̱ dseamɨ́ˋ do:
48 E disse a ela: Perdoados são os teus pecados.
49 Jo̱ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ neáangˊguɨ do có̱o̱ꞌ˜ Jesús canaaiñˋ sɨ́ɨiñˋ lajeeˇ yaaiñ˜:
49 Mas os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este que até perdoa pecados?
50 Dsʉꞌ Jesús casɨ́ꞌˉguɨr i̱ dseamɨ́ˋ do jo̱ cajíñꞌˉ:
50 Jesus, porém, disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.