Lucas 2

Júu ʼmɨ́ɨ e cacuo fidiée (CCONT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 — ausente —
1 Naqueles dias, foi publicado um decreto de César Augusto, convocando toda a população do Império para recensear-se.
2 — ausente —
2 Este, o primeiro recenseamento, foi feito quando Quirino era governador da Síria.
3 Jo̱ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ taang˜ fɨˊ lɨ˜ jiéꞌˋ ꞌnéˉ nidsilíiñˋ fɨˊ góoˋbre, jo̱ fɨˊ jo̱b nilɨꞌíiñˆ.
3 Todos iam alistar-se, cada um à sua própria cidade.
4 Jo̱ mɨ˜ cahuɨ̱́ꞌˋ ta˜ lajo̱, jo̱baꞌ cagüɨꞌɨ́ɨˊ i̱ Séˆ do fɨˊ lɨ˜ guiiñˇ fɨˊ fɨɨˋ Nazaret lɨ˜ se̱ꞌˊ Galilea, jo̱ cangáiñꞌˉ fɨˊ góorˋ fɨˊ lɨ˜ se̱ꞌˊ Judea fɨˊ co̱o̱ˋ fɨɨˋ e siiˋ Belén fɨˊ lɨ˜ calɨséngˋ i̱ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ i̱ siiˋ Davíꞌˆ do, jaangˋ dseaˋ sɨju̱ˇ Séˆ i̱ calɨséngˋ malɨꞌˋguɨ eáangˊ.
4 José também saiu da Galileia, da cidade de Nazaré, e foi para a Judeia, até a cidade de Davi, chamada Belém, por ser ele da casa e família de Davi,
5 Jo̱ mɨ˜ cangángꞌˉ Séˆ fɨˊ góorˋ, téeˋbre Yáˆ, co̱ꞌ nɨnéeˊ júuˆ quiáꞌrˉ có̱o̱iñꞌ˜ do, jo̱guɨ yʉ̱ʉ̱bˋ nɨquiéeiñꞌˋ do cajo̱.
5 a fim de alistar-se com Maria, sua esposa, que estava grávida.
6 — ausente —
6 E aconteceu que, estando eles ali, chegou o tempo de ela ter a criança.
7 — ausente —
7 Então Maria deu à luz o seu filho primogênito, enfaixou o menino e o deitou numa manjedoura, porque não havia lugar para eles na hospedaria.
8 Jo̱ mɨ˜ canʉʉˋ e jmɨɨ˜ jo̱, jo̱ nicaje̱ˊ co̱o̱ˋ tú̱ˉ mɨ́ɨngꞌ˜ dseaˋ i̱ jmóoˋ íˆ joꞌseꞌˋ quiáꞌˉ fɨˊ lɨ́ꞌˉ caluuˇ fɨɨˋ Belén.
8 Havia, naquela mesma região, pastores que viviam nos campos e guardavam os seus rebanhos durante as vigílias da noite.
9 Jo̱ lajeeˇ neáaiñˊ e canʉʉˋ e jmɨɨ˜ jo̱, co̱o̱ˋ cajnémˉ jaangˋ ángel i̱ casíingˋ Fidiéeˇ fɨˊ lɨ˜ neáaiñˊ, jo̱ dsíngꞌˉ jloꞌˆ cajneáˉ e güeaꞌˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ do lacúngꞌˊ lajíingˋ lɨ˜ neáangˊ i̱ dseaˋ do, jo̱ dsíngꞌˉ cafǿiñꞌˊ.
9 E um anjo do Senhor desceu aonde eles estavam, e a glória do Senhor brilhou ao redor deles; e ficaram tomados de grande temor.
10 Jo̱ cajíngꞌˉ i̱ ángel do casɨ́ꞌrˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do:
10 O anjo, porém, lhes disse: — Não tenham medo! Estou aqui para lhes trazer boa-nova de grande alegria, que será para todo o povo:
11 Co̱ꞌ fɨˊ lab góoˋ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ Davíꞌˆ, jo̱ lana fɨˊ lab nɨcalɨséngˋ Dseaˋ Jmáangˉ, dseaˋ nileáiñˉ ꞌnʉ́ꞌˋ jee˜ jaléꞌˋ dseeˉ quíiˆnaꞌ.
11 é que hoje, na cidade de Davi, lhes nasceu o Salvador, que é Cristo, o Senhor.
12 Jo̱ nɨñíˆbaꞌ e mɨ˜ nigüɨꞌnéngꞌˊnaꞌr jo̱ niguiéngꞌˊnaꞌr quíiñꞌ˜ co̱o̱ˋ ꞌmɨꞌˊ jo̱ ráaiñˋ dsíiˊ co̱o̱ˋ niꞌnʉ́ʉˊ lɨ˜ gøꞌˊ jóꞌˋ.
12 E isto servirá a vocês de sinal: vocês encontrarão uma criança envolta em faixas e deitada em manjedoura.
13 Jo̱ mɨ˜ catóꞌˊ e caféꞌˋ i̱ ángel do lado, co̱o̱ˋ cajnémˉ ángeles i̱ fɨ́ɨngˊguɨ fɨˊ lɨ˜ neáangˊ i̱ dseaˋ do, jo̱ lajalémꞌˋ i̱ ángeles do canaaiñˋ e jmiféiñꞌˊ Fidiéeˇ lajaléiñꞌˋ do jo̱guɨ canaaiñꞌˋ do ørˊ lala:
13 E, de repente, apareceu com o anjo uma multidão do exército celestial, louvando a Deus e dizendo:
14 ¡Majmiféngꞌˊnaaꞌ Fidiéeˇ dseaˋ guiing˜ ñifɨ́ˉ,
14 “Glória a Deus nas maiores alturas, e paz na terra entre os homens, a quem ele quer bem.”
15 Jo̱ mɨ˜ catóꞌˊ e caꞌøˊ i̱ ángeles do, cangolíimˆtu̱r fɨˊ lɨ˜ jalíiñˉ. Jo̱ i̱ dseaˋ i̱ jmóoˋ íˆ joꞌseꞌˋ do canaaiñˋ sɨ́ɨiñˋ lajeeˇ laꞌóꞌˋ yaaiñ˜ jo̱ sɨ́ꞌˋ rúiñꞌˋ lala:
15 Quando os anjos se afastaram deles e voltaram para o céu, os pastores disseram uns aos outros: — Vamos até Belém e vejamos os acontecimentos que o Senhor nos deu a conhecer.
16 Jo̱ catamꞌˉ i̱ dseaˋ do fɨˊ lajmɨnáˉ, jo̱ mɨ˜ caguilíiñˉ fɨˊ Belén, cadséiñꞌˋ Yሠcó̱o̱ꞌ˜ Séˆ jo̱guɨ i̱ yʉ̱ʉ̱ˋ do e ráaiñˋ dsíiˊ co̱o̱ˋ niꞌnʉ́ʉˊ lɨ˜ gøꞌˊ jóꞌˋ.
16 Foram depressa e encontraram Maria e José, e a criança deitada na manjedoura.
17 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ e cangáiñˉ i̱ yʉ̱ʉ̱ˋ do, jo̱ canaamˋbre niꞌrˊ júuˆ lají̱i̱ꞌ˜ e cajíngꞌˉ i̱ ángel do cuaiñ˜ quiáiñꞌˉ do.
17 E, vendo isso, divulgaram o que lhes tinha sido dito a respeito deste menino.
18 Jo̱ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ canúuˉ e júuˆ jo̱ dsíngꞌˉ cangogáˋ dsíirˊ.
18 Todos os que ouviram se admiraram das coisas relatadas pelos pastores.
19 Jo̱ dsíngꞌˉ caꞌɨ́ˋ dsíiˊ Yሠquiáꞌˉ jaléꞌˋ e calɨ́ˉ ie˜ jo̱, jo̱guɨ caꞌmeaˊbɨr e júuˆ jo̱ fɨˊ dsíiˊ moguir˜.
19 Maria, porém, guardava todas estas palavras, meditando-as no coração.
20 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, caquɨmꞌˉtu̱ i̱ dseaˋ jmóoˋ íˆ joꞌseꞌˋ do. Jo̱ lajeeˇ ngolíiñˋ jo̱ ørˊ quiáꞌˉ Fidiéeˇ jo̱ dsíngꞌˉ jmiféiñꞌˊ Fidiéeˇ, co̱ꞌ calɨtib˜ lají̱i̱ꞌ˜ júuˆ e quie̱ˊ i̱ ángel do ie˜ jo̱.
20 E os pastores voltaram, glorificando e louvando a Deus por tudo o que tinham ouvido e visto, como lhes tinha sido anunciado.
21 Jo̱ mɨ˜ cadsíꞌˉ i̱ yʉ̱ʉ̱ˋ do jñiáˉ jmɨɨ˜, jo̱ cangojéengˋneiñꞌ e cató̱ˉ li˜ fɨˊ ngúuˊ táaiñˋ laco̱ꞌ quɨ́ꞌˉ tɨ́ɨngˋ dseaˋ Israel. Jo̱ dsifɨˊ ladob caté̱e̱rˋ e calɨsíñꞌˋ do Jesús lɨ́ꞌˆ laco̱ꞌguɨ cajíngꞌˉ i̱ ángel do casɨ́ꞌrˉ Yሠlají̱i̱ꞌ˜ mɨ˜ nʉ́ꞌˉguɨ e nidsiquiéeiñꞌˋ i̱ yʉ̱ʉ̱ˋ do.
21 E ao se completarem oito dias, quando o menino foi circuncidado, deram-lhe o nome de Jesus . Esse nome tinha sido dado pelo anjo, antes de o menino ser concebido.
22 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, mɨ˜ cadsíꞌˉ Yሠtu̱lóˉ jmɨɨ˜ e calɨséngˋ i̱ yʉ̱ʉ̱ˋ do, cajmiti˜bre lají̱i̱ꞌ˜ júuˆ e caséeˊ Moi˜ e ꞌnéˉ nilíˋ, jo̱guɨbaꞌ cangolíiñˆ cangojéengˋneiñꞌ fɨˊ guáꞌˉ féꞌˋ e siꞌˊ fɨˊ Jerusalén e laco̱ꞌ nidsijeáangˉneiñꞌ fɨˊ quiniˇ Fidiéeˇ.
22 Passados os dias da purificação deles segundo a Lei de Moisés, levaram o menino a Jerusalém para o apresentar ao Senhor,
23 — ausente —
23 conforme o que está escrito na Lei do Senhor: “Todo primogênito será consagrado ao Senhor.”
24 — ausente —
24 E também foram para oferecer um sacrifício, segundo o que está escrito na referida Lei: “Um par de rolinhas ou dois pombinhos.”
25 Jo̱ ie˜ jo̱ seengˋ jaangˋ dseañʉꞌˋ fɨˊ Jerusalén i̱ siiˋ Simeón, jaangˋ dseañʉꞌˋ i̱ guiúngˉ eáangˊ, jo̱ dsíngꞌˉ jmiféiñꞌˊ Fidiéeˇ, jo̱guɨ sɨjeeiñˇ i̱ nisíngˉ Fidiéeˇ i̱ nileángˉ dseaˋ góorˋ dseaˋ Israel jee˜ jaléꞌˋ dseeˉ quiáiñꞌˉ. Jo̱ jéebˊ Jmɨguíˋ quiáꞌˉ Fidiéeˇ quiáꞌˉ i̱ Simeón do,
25 Em Jerusalém havia um homem chamado Simeão. Este homem era justo e piedoso e esperava a consolação de Israel; e o Espírito Santo estava sobre ele.
26 jo̱ laꞌeáangˊ có̱o̱ꞌ˜ e jo̱baꞌ calɨñirˊ lají̱i̱ꞌ˜ lamɨ˜ jéengˊguɨ e jaˋ nijúuiñˉ e jaˋ mɨˊ cangáaiñˋ Dseaˋ Jmáangˉ, dseaˋ i̱ nisíngˉ Fidiéeˇ do.
26 Ele tinha recebido uma revelação do Espírito Santo de que não morreria antes de ver o Cristo do Senhor.
27 Jo̱ ie˜ jo̱ cajméeˋ Jmɨguíˋ quiáꞌˉ Fidiéeˇ e cangóˉ Simeón fɨˊ guáꞌˉ féꞌˋ e siꞌˊ fɨˊ Jerusalén. Jo̱ mɨ˜ caguiérˉ e fɨˊ guáꞌˉ jo̱, fɨˊ jo̱b nɨtaang˜ Yሠcó̱o̱ꞌ˜guɨ Séˆ e jéeiñˋ i̱ yʉ̱ʉ̱ˋ Jesús do e jmóorˋ jaléꞌˋ ta˜ e caquiʉꞌˊ Fidiéeˇ e ꞌnéˉ líˋ.
27 Movido pelo Espírito, ele foi ao templo. Quando os pais trouxeram o menino Jesus para fazerem com ele o que a Lei ordenava,
28 Jo̱ mɨ˜ cangángˉ Simeón i̱ yʉ̱ʉ̱ˋ do jo̱ casangꞌˉneiñꞌ jo̱ canaaiñˋ jmiféiñꞌˊ Fidiéeˇ jo̱ cajíñꞌˉ:
28 Simeão o tomou nos braços e louvou a Deus, dizendo:
29 Guiꞌmáamꞌˇbaꞌ Fíiˋnaaꞌ Fidiéeˇ, co̱ꞌ nɨcalɨtib˜ lají̱i̱ꞌ˜ júuˆ quíiꞌˉ e cajméeꞌ˜ jnea˜ jéengˊguɨ.
29 “Agora, Senhor, podes despedir em paz o teu servo, segundo a tua palavra;
30 — ausente —
30 porque os meus olhos já viram a tua salvação,
31 — ausente —
31 a qual preparaste diante de todos os povos:
32 Co̱ꞌ i̱ lab dseaˋ i̱ lɨ́ɨngˊ e jɨˋ e jneáˋ jee˜ jaléngꞌˋ dseaˋ jmɨgüíˋ,
32 luz para revelação aos gentios, e para glória do teu povo de Israel.”
33 Jo̱ dsíngꞌˉ cangogáˋ dsíiˊ Yሠcó̱o̱ꞌ˜guɨ Séˆ quiáꞌˉ jaléꞌˋ e cajíngꞌˉ i̱ Simeón do uii˜ quiáꞌˉ i̱ yʉ̱ʉ̱ˋ do.
33 E o pai e a mãe do menino estavam admirados com o que se dizia a respeito dele.
34 Jo̱ mɨ˜ calɨ́ˉ e caféꞌˋ Simeón lajo̱, jo̱ cataiñꞌˉ güeaꞌˆ i̱ yʉ̱ʉ̱ˋ do có̱o̱ꞌ˜ sejmiiñꞌˋ jo̱guɨ cajíñꞌˉ casɨ́ꞌrˉ Yáˆ:
34 Simeão os abençoou e disse a Maria, mãe do menino: — Eis que este menino está destinado tanto para ruína como para elevação de muitos em Israel e para ser alvo de contradição,
35 co̱ꞌ niguiéebˊ jmɨɨ˜ mɨ˜ nilɨdseáangˊ dsíiˊ jial ɨˊ dsíiˊ lajaangˋ lajaangˋ dseaˋ jmɨgüíˋ. Jo̱guɨ ꞌnʉˋ dsíngꞌˉ nilɨjiuung˜ oꞌˊ mɨ˜ nijmeángꞌˋ dseaˋ i̱ yʉ̱ʉ̱ˋ la quíiꞌˉ mɨ˜ nɨféiñꞌˋ.
35 para que se manifestem os pensamentos de muitos corações. Quanto a você, Maria, uma espada atravessará a sua alma.
36 Jo̱ mɨ˜ calɨ́ˉ e féꞌˋ Simeón lajo̱, jo̱ cajámꞌˋbre i̱ yʉ̱ʉ̱ˋ do có̱o̱ꞌ˜ sejmiiñꞌˋ. Jo̱ dsifɨˊ ladob cangoquiéengˊ jaangˋ dseamɨ́ˋ i̱ siiˋ A̱a̱ˉ fɨˊ lɨ˜ singꞌˊ Yሠcó̱o̱ꞌ˜guɨ Séˆ e jéeiñˋ i̱ yʉ̱ʉ̱ˋ do, jo̱ féꞌˋ i̱ dseamɨ́ˋ i̱ siiˋ A̱a̱ˉ do cuaiñ˜ quiáꞌˉ Fidiéeˇ cajo̱, jo̱ i̱ dseamɨ́ˋ íˋ lɨ́ɨiñˊ jó̱o̱ˊ jaangˋ dseañʉꞌˋ i̱ siiˋ Fanuel i̱ lɨ́ɨngˊ dseaˋ sɨju̱ˇ jaangˋ dseaˋ i̱ calɨsíˋ Aser. Jo̱ i̱ dseamɨ́ˋ do eáamˊ nɨyúiñꞌˊ; ochenta y cuatro ji̱i̱ˋ nɨngóoˊ e ꞌnɨ́ɨiñˉ jo̱ leꞌeáamˆbɨr eáangˊ mɨ˜ cacúngꞌˉ guórˋ, jo̱ guiéˉ ji̱i̱ˋ mɨ˜ cangɨ́ˋguɨ lajo̱, cajúmˉ dseañʉꞌˋ quiáꞌrˉ.
36 Havia uma profetisa, chamada Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser. Ela era bem idosa, tendo vivido com o marido sete anos desde que tinha se casado.
37 Jo̱ contøømˉ iuuiñˉ sɨnʉ́ʉˆ guáꞌˉ e jmitir˜ lají̱i̱ꞌ˜ e iing˜ Fidiéeˇ e jmiféiñꞌˊ dseaˋ do jo̱guɨ e jmóorˋ ayuno cajo̱.
37 Agora era viúva de oitenta e quatro anos. Ela não deixava o templo, mas adorava noite e dia, com jejuns e orações.
38 Jo̱ mɨ˜ cangáiñˉ i̱ yʉ̱ʉ̱ˋ Jesús do, jo̱ cacuøꞌrˊ guiꞌmáangꞌˇ Fidiéeˇ uii˜ quiáiñꞌˉ. Jo̱ mɨfɨ́ɨngˋ canaaiñˋ jmaꞌrˊ júuˆ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ sɨjeengˇ i̱ dseaˋ i̱ nisíngˉ Fidiéeˇ e quiáꞌˉ nileáiñˉ dseaˋ jee˜ dseeˉ quiáꞌrˉ jo̱ cajíñꞌˉ casɨ́ꞌˉreiñꞌ: “I̱ lab i̱ yʉ̱ʉ̱ˋ i̱ cajíngꞌˉ Fidiéeˇ i̱ nisíñˉ i̱ niꞌíingˉ dseeˉ quíˆnaaꞌ.”
38 E, chegando naquela hora, dava graças a Deus e falava a respeito do menino a todos os que esperavam a redenção de Jerusalém.
39 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ e cajmiti˜ sejmiiˋ Jesús jaléꞌˋ e ta˜ huɨ̱́ꞌˋ fɨˊ ni˜ jiˋ quiáꞌˉ Fidiéeˇ do, cangolíimˋtu̱r có̱o̱ꞌ˜ i̱ yʉ̱ʉ̱ˋ do fɨˊ Nazaret fɨˊ lɨ˜ se̱ꞌˊ Galilea.
39 Depois de terem cumprido tudo conforme a Lei do Senhor, voltaram para a Galileia, para a sua cidade de Nazaré.
40 Jo̱ cuaamˋ Jesús lajeeˇ jo̱ laco̱ꞌ ngóorˊ jmɨɨ˜, jo̱ dsíngꞌˉ ngóoˊ lɨtɨɨiñˋ, jo̱ eáamˊ jmigüeangꞌˆ Fidiéeˇ írˋ.
40 O menino crescia e se fortalecia, enchendo-se de sabedoria; e a graça de Deus estava sobre ele.
41 Jo̱ laco̱o̱ˋ ji̱i̱ˋ mɨ˜ tɨˊ jmɨɨ˜ Pascua quiáꞌˉ dseaˋ Israel, nitɨ́ɨngˋ sejmiiˋ Jesús e dsilíiñˉ fɨˊ Jerusalén.
41 Todos os anos os pais de Jesus iam a Jerusalém, para a Festa da Páscoa.
42 Jo̱ ie˜ mɨ˜ cadsíꞌˉ i̱ jiuung˜ do guitu̱ˊ ji̱i̱ˋ, jo̱ fɨˊ jo̱b cangórˉ có̱o̱ꞌ˜ sejmiirˋ có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ dseaˋ sɨnʉ́ʉˆ quiáꞌrˉ jo̱guɨ có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ neáangˊ fɨˊ Nazaret. Jo̱ fɨˊ jo̱b caje̱ˊ lajaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do lajeeˇ catɨ́ˋ e jmɨɨ˜ do.
42 Quando ele atingiu os doze anos, foram a Jerusalém, segundo o costume da festa.
43 Jo̱ mɨ˜ cadséngˉ e jmɨɨ˜ do, jo̱ cangolíimˋtu̱r lajaléiñꞌˋ do fɨˊ Nazaret,
43 Terminados os dias da festa, ao regressarem, o menino Jesus ficou em Jerusalém, sem que os pais dele o soubessem.
44 dsʉꞌ dob nicaje̱ˊ i̱ jiuung˜ Jesús do fɨˊ Jerusalén. Jo̱ jaˋ nicalɨlíꞌˆ sejmiirˋ e nicaje̱rˊ, co̱ꞌ lɨ́ɨiñˉ e jee˜ i̱ dseaˋ caguiaangˉ dob ngaiñꞌˊ. Jo̱ catamꞌˉbre fɨˊ lajaléiñꞌˋ do lajeeˇ co̱o̱ˋ jmɨɨ˜.
44 Pensando, porém, que ele estava entre os companheiros de viagem, andaram um dia inteiro e, então, começaram a procurá-lo entre os parentes e os conhecidos.
45 Jo̱ mɨ˜ caniúiñꞌˊ guiáꞌˆ fɨˊ, jo̱ caꞌnaiñꞌˉ Jesús jee˜ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ caguiaangˉ do, dsʉꞌ joˋ lɨ˜ cadséngꞌˋneiñꞌ do. Jo̱baꞌ caquɨmꞌˉtu̱r fɨˊ Jerusalén e cangoꞌnéeiñꞌˇ i̱ jiuung˜ do.
45 E, como não o encontraram, voltaram a Jerusalém à sua procura.
46 Jo̱ mɨ˜ caguilíingˉtu̱r fɨˊ Jerusalén, jo̱ jaˋ cadséngꞌˋneiñꞌ dsifɨˊ lado carˋ mɨ˜ cadsíngˉ ꞌnɨˊ jmɨɨ˜guɨ lajo̱, jo̱guɨbaꞌ cadséngꞌˋneiñꞌ. Dsʉꞌ fɨˊ guábꞌˉ guiiñꞌˇ do e núurˋ e sɨ́ɨngˋ jaléngꞌˋ tɨfaꞌˊ quiáꞌˉ júuˆ quiʉꞌˊ ta˜ quiáꞌˉ dseaˋ Israel, jo̱guɨ jmiguiʉbˊ jaléꞌˋ e jmɨngɨ́ꞌˉ rúngꞌˋ Jesús có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ íˋ.
46 Três dias depois, o acharam no templo, assentado no meio dos doutores, ouvindo-os e fazendo-lhes perguntas.
47 Jo̱ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ teáangˉ núuˋ jial ngɨ́ɨˋ i̱ jiuung˜ Jesús do dsíngꞌˉ dsigáˋ dsíirˊ, co̱ꞌ tɨɨmˋbiñꞌ eáangˊ.
47 E todos os que ouviam o menino se admiravam muito da sua inteligência e das suas respostas.
48 Jo̱ mɨ˜ cangáˉ sejmiiˋ Jesús e dob guiiñ˜, jo̱ dsíngꞌˉ cangoꞌgóˋ dsíirˊ jo̱ cajíngꞌˉ niquiáꞌrˆ casɨ́ꞌˉreiñꞌ:
48 Logo que os pais o viram, ficaram maravilhados. E a sua mãe lhe disse: — Filho, por que você fez isso conosco? Seu pai e eu estávamos aflitos à sua procura.
49 Jo̱baꞌ cañíiˋ Jesús quiáꞌˉ niquiáꞌrˆ jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ:
49 Ele respondeu:
50 Dsʉꞌ i̱ sejmiirˋ do jaˋ cangáiñꞌˋ jialɨꞌˊ cajíngꞌˉ i̱ jiuung˜ Jesús do lado.
50 Não compreenderam, porém, as palavras que lhes disse.
51 Jo̱ mɨ˜ calɨ́ˉ sɨ́ɨiñˋ e jo̱, jo̱ cangolíimˋtu̱r lajɨˋ gaaiñˋ do fɨˊ Nazaret. Jo̱ dsíngꞌˉ guiúngˉ Jesús có̱o̱ꞌ˜ sejmiirˋ, jo̱ dsíngꞌˉ nʉ́ʉꞌr˜ cajo̱. Jo̱ eáamˊ iáangˋ dsíiˊ niquiáꞌrˆ mɨ˜ caꞌɨ́ɨˉ dsíirˊ quiáꞌˉ jaléꞌˋ e cangojéeˊ ie˜ jmɨɨ˜ jo̱.
51 E voltou com eles para Nazaré e era submisso a eles. E a mãe dele guardava todas estas coisas no coração.
52 Jo̱ lajeeˇ jo̱ cuaamˋ Jesús, jo̱ ngóoˊ lɨtɨɨngˋguɨr laco̱o̱ˋ jmɨɨ˜, jo̱ dsíngꞌˉ iáangˋ dsíiˊ jaléngꞌˋ dseaˋ có̱o̱ꞌr˜, jo̱guɨ lajo̱bɨ Fidiéeˇ có̱o̱ꞌ˜ írˋ cajo̱.
52 E Jesus crescia em sabedoria, estatura e graça, diante de Deus e dos homens.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.