Lucas 19
Júu ʼmɨ́ɨ e cacuo fidiée (CCONT) vs NVT
1 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, caguiébˉ Jesús fɨˊ Jericó. Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ɨiñˊ jee˜ fɨɨˋ, dsíngꞌˉ fɨ́ɨngˊ dseaˋ caseáiñꞌˊ.
1 Jesus entrou em Jericó e atravessava a cidade.
2 Jo̱ e fɨˊ jo̱ niseengˋ jaangˋ fii˜ jaléngꞌˋ nodsicuuˉ i̱ siiˋ Zaqueo i̱ seaˋ cuuˉ eáangˊ,
2 Havia ali um homem rico chamado Zaqueu, chefe dos cobradores de impostos.
3 jo̱guɨ eáamˊ iiñ˜ do nijmicuíiñˋ Jesús, dsʉꞌ jaˋ líꞌrˋ niníiñˉ dseaˋ do co̱ꞌ dsíngꞌˉ fɨ́ɨngˊ dseaˋ caseáiñꞌˊ ie˜ jo̱, jo̱guɨ Zaqueo lɨ́ɨiñˊ jaangˋ dseañʉꞌˋ i̱ jaˋ ꞌgaꞌˊ lɨˊ féngꞌˊ.
3 Tentava ver Jesus, mas era baixo demais e não conseguia olhar por cima da multidão.
4 Jo̱ mɨ˜ calɨlíꞌrˆ e jaˋ tɨ́iñˉ faꞌ niníiñˉ Jesús, jo̱ cangojéemˊbre quiáꞌˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do, jo̱ cajgóorˉ fɨˊ co̱o̱ˋ yʉ́ꞌˆ ꞌmaˋ e siiˋ sicómoro, co̱ꞌ calɨlíꞌrˆ e fɨˊ jo̱b cuǿøngˋ niníiñˉ dseaˋ do.
4 Por isso, correu adiante e subiu numa figueira-brava, no caminho por onde Jesus passaria.
5 Jo̱ joˋ huǿøˉ lɨꞌɨɨ˜ cangɨ́ɨngˊ Jesús uii˜ e ꞌmaˋ lɨ˜ dsíingˉ Zaqueo do, jo̱ cajǿøngˉneiñꞌ do lɨ˜ dsíiñꞌˉ jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ:
5 Quando Jesus chegou ali, olhou para cima e disse: “Zaqueu, desça depressa! Hoje devo hospedar-me em sua casa”.
6 Jo̱ mɨ˜ canúuˉ Zaqueo lajo̱, guiʉ́bˉ jmóorˋ, jo̱ dsifɨˊ ladob cajgáiñˉ e cangoꞌíiñꞌˇ Jesús, jo̱ co̱lɨɨm˜ cangáiñꞌˉ có̱o̱ꞌ˜ dseaˋ do fɨˊ quiáꞌrˉ.
6 Sem demora, Zaqueu desceu e, com alegria, recebeu Jesus em sua casa.
7 Jo̱ mɨ˜ cangáˉ jaléngꞌˋ dseaˋ e cangóˉ Jesús fɨˊ quiáꞌˉ i̱ nodsicuuˉ i̱ siiˋ Zaqueo do, dsifɨˊ lajo̱ canaaiñˋ éeiñˋ Jesús, jo̱ féꞌrˋ e dseaˋ do cangoje̱r˜ fɨˊ quiáꞌˉ jaangˋ dseaˋ i̱ røøngˋ dseeˉ eáangˊ.
7 Ao ver isso, o povo começou a se queixar: “Ele foi se hospedar na casa de um pecador!”.
8 Jo̱ mɨ˜ nineáaiñˊ fɨˊ quiáꞌˉ Zaqueo, lalab cajíñꞌˉ do casɨ́ꞌrˉ Fíiˋnaaꞌ Jesús:
8 Enquanto isso, Zaqueu se levantou e disse: “Senhor, darei metade das minhas riquezas aos pobres. E, se explorei alguém na cobrança de impostos, devolverei quatro vezes mais!”.
9 Jo̱ mɨ˜ canúuˉ Jesús lajo̱, lalab casɨ́ꞌrˉ dseaˋ do:
9 Jesus respondeu: “Hoje chegou a salvação a esta casa, pois este homem também é filho de Abraão.
10 Co̱ꞌ jnea˜, dseaˋ i̱ jáaˊ fɨˊ ñifɨ́ˉ e lɨ́ɨnˊn jaangˋ dseaˋ jmɨgüíˋ, cagáˉa e lɨ́ꞌˆ laco̱ꞌ cagaꞌnénꞌˋn jo̱guɨ e cagaleaanˆ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ røøngˋ dseeˉ fɨˊ quiniˇ Fidiéeˇ.
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar os perdidos”.
11 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, lajeeˇ iuungˉ Jesús fɨˊ e ngóorˊ có̱o̱ꞌ˜ dseaˋ quiáꞌrˉ fɨˊ Jerusalén, jo̱ caꞌeꞌrˊ jaléngꞌˋ dseaˋ do co̱o̱ˋ júuˆ jáꞌˉ e lafaꞌ júuˆ cuento, dsʉco̱ꞌ nɨjaquiéemˊ e niguilíiñˉ fɨˊ Jerusalén, jo̱ fɨˊ jo̱b ɨˊ dsíiˊ jaléngꞌˋ dseaˋ e Jesús niquiʉ́ꞌrˉ ta˜ jee˜ jaléngꞌˋ dseaˋ góorˋ dseaˋ Israel lɨ́ꞌˆ laco̱ꞌguɨ la jmóoˋ jaangˋ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ i̱ seengˋ fɨˊ jmɨgüíˋ la.
11 A multidão estava atenta ao que Jesus dizia. Então, como ele se aproximava de Jerusalém, contou-lhes uma parábola, pois o povo achava que o reino de Deus começaria de imediato.
12 Jo̱ lalab casɨ́ꞌrˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do:
12 Disse ele: “Um nobre foi chamado a um país distante para ser coroado rei e depois voltar.
13 Dsʉꞌ nʉ́ꞌˉguɨ e nigüɨꞌɨ́ɨrˊ lɨ˜ nidsiꞌíiñꞌ˜ e ta˜ do, catǿꞌrˉ guíngˉ dseaˋ ꞌléengꞌ˜ quiáꞌrˉ, jo̱ cacuøꞌˊreiñꞌ do jmáꞌˉ có̱ˋ cuuˉ e ꞌmoꞌˆ eáangˊ lajaangˋ lajaaiñˋ jo̱ cajíñꞌˉ casɨ́ꞌˉreiñꞌ: “Jmeeˉnaꞌ ta˜ có̱o̱ꞌ˜ e cuuˉ la lajeeˇ ninii˜i jo̱ cartɨˊ nigüeángꞌˊtú̱u̱.”
13 Antes de partir, reuniu dez de seus servos e deu a cada um deles dez moedas de prata, dizendo: ‘Invistam esse dinheiro enquanto eu estiver fora’.
14 Jo̱ dsʉꞌ jaléngꞌˋ dseaˋ góoˋ i̱ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ do jaˋ iiñ˜ e nilíiñꞌˉ do e ta˜ jo̱, co̱ꞌ dsíngꞌˉ ꞌníꞌˋ níingˉneiñꞌ, jo̱baꞌ casíiñꞌˋ do nifɨˊguɨ tú̱ˉ ꞌnɨˊ mɨ́ɨngꞌ˜ dseaˋ i̱ caguijméeꞌˇ júuˆ i̱ dseaˋ nija̱ꞌˉ ta˜ do e jaˋ jíiꞌr˜ i̱ dseaˋ góorˋ do faꞌ e i̱ do nilíingˉ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ quiáꞌrˉ.
14 Seu povo, porém, o odiava, e enviou uma delegação atrás dele para dizer: ‘Não queremos que ele seja nosso rei’.
15 ’Jo̱ dsʉꞌ jaˋ lɨ˜ cacǿngꞌˋ, co̱ꞌ calɨ́mˉ i̱ dseaˋ do dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ lají̱i̱ꞌ˜ laco̱ꞌ ta˜ cahuɨ̱́ꞌˋ. Jo̱ mɨ˜ cangoyúungꞌ˜ jo̱, cangámꞌˉtu̱r fɨˊ góorˋ. Jo̱ mɨ˜ caguiéiñꞌˉ fɨˊ quiáꞌrˉ, jo̱ caquiʉꞌrˊ ta˜ e calɨtéꞌˆ i̱ dseaˋ guíngˉ i̱ cacuøꞌrˊ cuuˉ do lamɨ˜ nʉ́ꞌˉguɨ e nigüɨꞌɨ́ɨrˊ nidsérˉ, co̱ꞌ calɨꞌiiñ˜ e calɨdseáangˊ dsíirˊ jial tíiˊ cuuˉ nɨcalɨ́iñꞌˉ do lajaangˋ lajaaiñˋ.
15 “Depois de ser coroado, ele voltou e chamou os servos aos quais tinha confiado o dinheiro, pois queria saber quanto haviam lucrado.
16 Jo̱ mɨ˜ caguiéˉ i̱ laꞌuii˜ do, jo̱baꞌ cajíñꞌˉ casɨ́ꞌrˉ i̱ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ do: “Fíiˋi, cajméˉbaa ta˜ có̱o̱ꞌ˜ e cuuˉ e caseeꞌ˜ có̱o̱ꞌ˜ jnea˜ do, jo̱ nɨcalɨ́ꞌˉbaa guíˉ ꞌléꞌˋguɨ e laco̱ꞌ jí̱i̱ꞌ˜ e caseeꞌ˜ do.”
16 O primeiro servo informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu dez vezes a quantia recebida.
17 Jo̱baꞌ cajíngꞌˉ i̱ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ do casɨ́ꞌrˉ i̱ dseaˋ ꞌléengꞌ˜ quiáꞌrˉ do: “Eáamˊ guiʉ́ˉ lajo̱, ꞌnʉbˋ jaangˋ dseaˋ ꞌléengꞌ˜ i̱ guiúngˉ, co̱ꞌ tɨɨmˋbaꞌ jméꞌˆ ta˜ có̱o̱ꞌ˜ capíꞌˆ cuuˉ, jo̱ lana nicuǿøˆø ꞌnʉˋ e nilíinꞌˉ jaangˋ dseata˜ quiáꞌˉ guíˉ fɨɨˋ.”
17 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você é um bom servo. Foi fiel no pouco que lhe confiei e, como recompensa, governará dez cidades.’
18 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, caguiéˉ jaangˋguɨ i̱ dseaˋ ꞌléengꞌ˜ do, jo̱ casɨ́ꞌrˉ i̱ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ do jo̱ cajíñꞌˉ: “Fíiˋi, cajméˉbaa ta˜ có̱o̱ꞌ˜ e cuuˉ e caseeꞌ˜ có̱o̱ꞌ˜ jnea˜ do, jo̱ lana nɨcalɨ́ꞌˉɨ ꞌñiáˋ ꞌléꞌˋguɨ lajo̱.”
18 “O servo seguinte informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu cinco vezes a quantia recebida’.
19 Jo̱baꞌ cañíiˋ i̱ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ do quiáꞌˉ i̱ dseaˋ ꞌléengꞌ˜ quiáꞌrˉ do jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ: “Nicuǿøˆbaa ꞌnʉˋ e nilíinꞌˉ dseata˜ quiáꞌˉ ꞌñiáˋ fɨɨˋ cajo̱.”
19 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você governará cinco cidades.’
20 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, caguiéˉ jaangˋguɨ i̱ dseaˋ ꞌléengꞌ˜ do, jo̱ casɨ́ꞌrˉ i̱ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ do jo̱ cajíñꞌˉ: “Fíiˋi, lab quie̱e̱˜e̱ cuuˉ quíiꞌˉ e caseeꞌ˜ có̱o̱ꞌ˜ jnea˜ do. Caꞌmeáˋbaa laco̱ꞌ mɨ˜ caꞌíinꞌ˜n do,
20 “O terceiro servo, porém, trouxe de volta apenas a quantia recebida e disse: ‘Senhor, escondi seu dinheiro para mantê-lo seguro.
21 co̱ꞌ ꞌgǿmꞌˋbaa ꞌnʉˋ, co̱ꞌ lɨ́ꞌˆ tɨˊ oꞌˊ e sɨtɨ́ɨngꞌˇ jaléꞌˋ ta˜ jmóoˋ dseaˋ jiémꞌˋ.”
21 Tive medo, pois o senhor é um homem severo. Toma o que não lhe pertence e colhe o que não plantou’.
22 Jo̱baꞌ cañíiˋ i̱ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ do quiáꞌˉ i̱ dseaˋ ꞌléengꞌ˜ quiáꞌrˉ do jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ: “ꞌNʉbˋ jaangˋ dseaˋ ꞌléengꞌ˜ i̱ fɨꞌˊ i̱ sooˋ dsíiˊ, jo̱ lana nijmiti˜baa lají̱i̱ꞌ˜ e nɨcaféeꞌ˜ na.
22 “‘Servo mau!’, exclamou o senhor. ‘Suas próprias palavras o condenam. Se você sabia que sou homem severo, que tomo o que não me pertence e colho o que não plantei,
23 Song niñíˆbɨꞌ e sɨtɨ́ɨnˇn cuuˉ quiáꞌˉ jaléꞌˋ ta˜ jmóoˋ jaléngꞌˋ dseaˋ jiéngꞌˋ, jo̱baꞌ ¿jialɨꞌˊ jaˋ caguite̱ꞌˋ e cuuˉ quiéˉe do fɨˊ banco e laco̱ꞌ seaˋbaꞌ e dsíˋ mɨ˜ cagüeanꞌˉn?”
23 por que não depositou meu dinheiro? Pelo menos eu teria recebido os juros.’
24 Jo̱baꞌ caquiʉꞌˊ i̱ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ do ta˜ quiáꞌˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ teáangˉ do jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ: “Gui˜naꞌ cuuˉ e quie̱rˊ na, jo̱ cuǿøꞌ˜naꞌ i̱ dseaˋ i̱ quie̱ˊ jmiguiʉˊguɨ na.”
24 “Então, voltando-se para os outros que estavam ali perto, o rei ordenou: ‘Tomem o dinheiro deste servo e deem ao que tem dez moedas.
25 Jo̱ mɨ˜ canúuˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do e cajíngꞌˉ i̱ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ do lado, jo̱ cañíirˋ lajaléiñꞌˋ do jo̱ cajíñꞌˉ: “Fíiˋnaaꞌ, jialɨꞌˊ e i̱ na niñíiñˋ, co̱ꞌ guíˉguɨ cuuˉ nɨquie̱rˊ.”
25 “‘Mas senhor!’, disseram eles. ‘Ele já tem dez!’
26 Jo̱baꞌ cañíiˋ i̱ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ do quiáꞌˉ i̱ dseaˋ do jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ: “Nɨñíbˆ ꞌnʉ́ꞌˋ e jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ seaˋ quiáꞌˉ, jmiguiʉˊguɨ nilɨseaˋ quiáꞌrˉ; dsʉꞌ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ jaˋ seaˋ quiáꞌˉ, conguiabˊ niꞌíingˉ e capíꞌˆ e seaˋ quiáꞌrˉ.
26 “Então o rei respondeu: ‘Sim, ao que tem, mais lhe será dado; mas do que nada tem, até o que tem lhe será tomado.
27 Jo̱ lana niñijéengˋduꞌ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ jaˋ calɨꞌiing˜ e nilíinˉn dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ, jo̱ nijngángꞌˆnaꞌr fɨˊ quiniiˉ la lana.”
27 E, quanto a esses meus inimigos que não queriam que eu fosse seu rei, tragam-nos aqui e executem-nos na minha presença’”.
28 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ e caꞌeꞌˊ Jesús jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do e júuˆ na, jo̱baꞌ caꞌíbˉtu̱r fɨˊ iuuiñˉ e ngóorˊ fɨˊ Jerusalén.
28 Depois de contar essa história, Jesus prosseguiu rumo a Jerusalém.
29 Jo̱ mɨ˜ nɨjaquiéengˊ e niguiéerˊ fɨˊ quiá̱ꞌˉ co̱o̱ˋ fɨɨˋ e siiˋ Betania có̱o̱ꞌ˜ co̱o̱ˋguɨ fɨɨˋ e siiˋ Betfagé, fɨɨˋ e néeˊ tɨɨˉ móꞌˋ e siiˋ Olivos quiá̱ꞌˉ fɨɨˋ Jerusalén, jo̱ fɨˊ jo̱b casíiñˋ gángˉ i̱ dseaˋ guitúungˋ quiáꞌrˉ do
29 Quando chegou a Betfagé e Betânia, próximo ao monte das Oliveiras, enviou dois de seus discípulos.
30 jo̱ cajíñꞌˉ casɨ́ꞌˉreiñꞌ:
30 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
31 Jo̱ song i̱i̱ˋ jmɨngɨ́ꞌˉ ꞌnʉ́ꞌˋ jialɨꞌˊ sɨ́ɨngꞌ˜naꞌreꞌ, jo̱baꞌ nifɨ́ꞌˆnaꞌr: “E Fíiˋbaaꞌ ꞌneángˉtear i̱ búꞌˆ la lana.”
31 Se alguém perguntar: ‘Por que estão soltando o jumentinho?’, respondam apenas: ‘O Senhor precisa dele’.”
32 Jo̱ mɨ˜ cangoyúungꞌ˜ e canúuˉ i̱ dseaˋ gángˉ do lado, jo̱ cangolíimˉbre jóng. Jo̱ mɨ˜ caguilíiñˉ e fɨɨˋ do, jo̱b calɨti˜ jí̱i̱ꞌ˜ laco̱ꞌ cajíngꞌˉ Jesús lamɨ˜ jéengˊguɨ do.
32 Eles foram e encontraram o jumentinho, exatamente como Jesus tinha dito.
33 Jo̱ lajeeˇ e taaiñ˜ e sɨꞌrˊ lɨ˜ ꞌñʉ́ʉˊ quiáꞌˉ i̱ búꞌˆ do, dob caguilíingˉ dseaˋ fii˜ i̱ jóꞌˋ do, jo̱ casɨ́ꞌrˉ i̱ dseaˋ gángˉ do jo̱ cajíñꞌˉ:
33 E, enquanto o desamarravam, seus donos perguntaram: “Por que estão soltando o jumentinho?”.
34 Jo̱baꞌ cañíiˋ i̱ dseaˋ gángˉ do quiáꞌˉ i̱ dseaˋ fii˜ búꞌˆ do jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ:
34 Os discípulos responderam: “O Senhor precisa dele”.
35 Jo̱ catǿbˉ i̱ dseaˋ gángˉ do i̱ jóꞌˋ do, jo̱ casɨfɨ́rˋ tú̱ˉ ꞌnɨˊ sɨ̱ꞌrˆ fɨˊ mocóoiñꞌ˜ do. Jo̱ mɨ˜ caguilíiñˋ fɨˊ lɨ˜ táangˋ Jesús, mɨfɨ́ɨngˋ caguiéemˋbre dseaˋ do.
35 Então trouxeram o jumentinho e lançaram seus mantos sobre o animal, para que Jesus montasse nele.
36 Jo̱ laco̱ꞌ iuungˉ Jesús fɨˊ e ngóorˊ fɨˊ Jerusalén, lajaléngꞌˋ dseaˋ i̱ ngolíingˉ có̱o̱ꞌr˜ do canaaiñˋ niꞌrˊ jaléꞌˋ sɨ̱ꞌrˆ guiáꞌˆ fɨˊ fɨˊ lɨ˜ ningɨ́ngˉ dseaˋ do.
36 À medida que Jesus ia passando, as multidões espalhavam seus mantos ao longo do caminho diante dele.
37 Jo̱ mɨ˜ canaangˋ jgáangˋ lajaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do fɨˊ dseꞌˋ móꞌˋ Olivos, canaaiñˋ tɨꞌáiñꞌˋ Fidiéeˇ e iáangˋ dsíirˊ jo̱guɨ jmiféiñꞌˊ dseaˋ do quiáꞌˉ jaléꞌˋ e quɨ́ɨꞌ˜ jmɨɨ˜ e nɨcajméeˋ dseaˋ do e dsigáˋ dsíiˊ dseaˋ.
37 Quando ele chegou próximo à descida do monte das Oliveiras, seus seguidores começaram a gritar e a cantar enquanto o acompanhavam, louvando a Deus por todos os milagres maravilhosos que tinham visto.
38 Jo̱ jalémꞌˋ i̱ dseaˋ do canaaiñˋ féꞌrˋ jo̱ cajíñꞌˉ:
38 “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”.
39 Jo̱ mɨ˜ canúuˉ jaléngꞌˋ dseaˋ Israel i̱ lɨ́ɨngˊ dseaˋ fariseo i̱ ngolíingˉ do e féꞌˋ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do lado, jo̱baꞌ casɨ́ꞌrˉ Jesús lala jo̱ cajíñꞌˉ:
39 Alguns dos fariseus que estavam entre a multidão disseram: “Mestre, repreenda seus seguidores por dizerem estas coisas!”.
40 Dsʉꞌ Jesús cañíirˋ quiáꞌˉ i̱ dseaˋ Israel i̱ lɨ́ɨngˊ dseaˋ fariseo do jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ jo̱ cajíñꞌˉ:
40 Ele, porém, respondeu: “Se eles se calarem, as próprias pedras clamarão!”.
41 Jo̱ malɨɨ˜guɨjiʉ lajo̱, mɨ˜ caguilíiñˉ quiá̱ꞌˉ Jerusalén fɨˊ lɨ˜ nɨjnéengˉ e fɨɨˋ jo̱, jo̱ canaangˋ Jesús quɨꞌˊbre uii˜ quiáꞌˉ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ neáangˊ fɨˊ jo̱
41 Quando Jesus se aproximou de Jerusalém e viu a cidade, começou a chorar.
42 jo̱ cajíñꞌˉ:
42 “Como eu gostaria que hoje você compreendesse o caminho para a paz!”, disse ele. “Agora, porém, isso está oculto a seus olhos.
43 Jo̱ dsʉꞌ niguiéebˊ jmɨɨ˜ mɨ˜ nidsingɨ́ɨngˉnaꞌ iihuɨ́ɨˊ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ nirɨ̱́ˉ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ ꞌníꞌˋ níingˉ ꞌnʉ́ꞌˋ lacúngꞌˊ lajíingˋ e fɨɨˋ la, jo̱ nijmérˉ mɨ́ɨꞌ˜ có̱o̱ꞌ˜ ꞌnʉ́ꞌˋ,
43 Chegará o tempo em que seus inimigos construirão rampas para atacar seus muros e a rodearão e apertarão o cerco por todos os lados.
44 jo̱ nijngáiñꞌˉ jaléngꞌˋ ꞌnʉ́ꞌˋ. Jo̱ lɨ́ˉ jo̱, niquɨ́ꞌrˋ jaléꞌˋ ꞌnʉ́ˆnaꞌ catɨˊ tɨɨˉ fɨɨˋ, jo̱ jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ cu̱u̱˜ joˋ nisérˉ faꞌ e sɨfɨ́ɨngˇguɨ e quie̱ˊguɨ eáangˆ ꞌnʉ́ˆnaꞌ, dsʉco̱ꞌ jaˋ calɨcuíingˋnaꞌ jnea˜ e lɨ́ɨnˊn Dseaˋ Jmáangˉ mɨ˜ cataan˜n jee˜ ꞌnʉ́ꞌˋ fɨˊ jmɨgüíˋ la.
44 Esmagarão você e seus filhos e não deixarão pedra sobre pedra, pois você não reconheceu que Deus a visitou.”
45 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, mɨ˜ caguiéˉ Jesús fɨˊ Jerusalén, dsifɨˊ ladob caꞌírˉ fɨˊ dsíiˊ sɨnʉ́ʉˆ guáꞌˉ quiáꞌˉ dseaˋ góorˋ dseaˋ Israel. Jo̱ mɨ˜ cangáiñˉ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ teáangꞌ˜ ta˜ jmóoˋ ꞌmóoꞌ˜ có̱o̱ꞌ˜ jaléꞌˋ e ꞌnɨ́ɨrˋ, jo̱ dsifɨˊ ladob caꞌǿøngˋneiñꞌ
45 Então Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que ali vendiam,
46 jo̱ cajíñꞌˉ casɨ́ꞌˉreiñꞌ:
46 dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será casa de oração’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
47 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, laco̱o̱ˋ jmɨɨb˜ dséeˊ Jesús e dsiꞌéeꞌr˜ jaléngꞌˋ dseaˋ jaléꞌˋ júuˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ e fɨˊ guáꞌˉ do. Jo̱ lajeeˇ jo̱ jaléngꞌˋ fii˜ jmidseaˋ có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléngꞌˋ tɨfaꞌˊ quiáꞌˉ júuˆ quiʉꞌˊ ta˜ quiáꞌˉ dseaˋ Israel có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléngꞌˋ dseata˜ i̱ seengˋ fɨˊ Jerusalén jmóorˋ quijí̱ˉ quiáꞌˉ jial nijngáiñꞌˉ dseaˋ do,
47 Jesus ensinava todos os dias no templo, mas os principais sacerdotes, os mestres da lei e outros líderes do povo planejavam matá-lo.
48 jo̱ dsʉꞌ jaˋ lɨɨng˜ niguiéꞌrˊ jial nijmérˉ lajo̱, co̱ꞌ jalémꞌˋ i̱ dseaˋ teáangꞌ˜ núuˋ do tɨbˊ dsíirˊ e núurˋ jaléꞌˋ júuˆ e eˊ dseaˋ do.
48 Contudo, não conseguiam pensar num modo de fazê-lo, pois o povo ouvia atentamente tudo que ele dizia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.