Lucas 19
Júu ʼmɨ́ɨ e cacuo fidiée (CCONT) vs ARIB
1 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, caguiébˉ Jesús fɨˊ Jericó. Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ɨiñˊ jee˜ fɨɨˋ, dsíngꞌˉ fɨ́ɨngˊ dseaˋ caseáiñꞌˊ.
1 Tendo Jesus entrado em Jericó, ia atravessando a cidade.
2 Jo̱ e fɨˊ jo̱ niseengˋ jaangˋ fii˜ jaléngꞌˋ nodsicuuˉ i̱ siiˋ Zaqueo i̱ seaˋ cuuˉ eáangˊ,
2 Havia ali um homem chamado Zaqueu, o qual era chefe de publicanos e era rico.
3 jo̱guɨ eáamˊ iiñ˜ do nijmicuíiñˋ Jesús, dsʉꞌ jaˋ líꞌrˋ niníiñˉ dseaˋ do co̱ꞌ dsíngꞌˉ fɨ́ɨngˊ dseaˋ caseáiñꞌˊ ie˜ jo̱, jo̱guɨ Zaqueo lɨ́ɨiñˊ jaangˋ dseañʉꞌˋ i̱ jaˋ ꞌgaꞌˊ lɨˊ féngꞌˊ.
3 Este procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque era de pequena estatura.
4 Jo̱ mɨ˜ calɨlíꞌrˆ e jaˋ tɨ́iñˉ faꞌ niníiñˉ Jesús, jo̱ cangojéemˊbre quiáꞌˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do, jo̱ cajgóorˉ fɨˊ co̱o̱ˋ yʉ́ꞌˆ ꞌmaˋ e siiˋ sicómoro, co̱ꞌ calɨlíꞌrˆ e fɨˊ jo̱b cuǿøngˋ niníiñˉ dseaˋ do.
4 E correndo adiante, subiu a um sicômoro a fim de vê-lo, porque havia de passar por ali.
5 Jo̱ joˋ huǿøˉ lɨꞌɨɨ˜ cangɨ́ɨngˊ Jesús uii˜ e ꞌmaˋ lɨ˜ dsíingˉ Zaqueo do, jo̱ cajǿøngˉneiñꞌ do lɨ˜ dsíiñꞌˉ jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ:
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa; porque importa que eu fique hoje em tua casa.
6 Jo̱ mɨ˜ canúuˉ Zaqueo lajo̱, guiʉ́bˉ jmóorˋ, jo̱ dsifɨˊ ladob cajgáiñˉ e cangoꞌíiñꞌˇ Jesús, jo̱ co̱lɨɨm˜ cangáiñꞌˉ có̱o̱ꞌ˜ dseaˋ do fɨˊ quiáꞌrˉ.
6 Desceu, pois, a toda a pressa, e o recebeu com alegria.
7 Jo̱ mɨ˜ cangáˉ jaléngꞌˋ dseaˋ e cangóˉ Jesús fɨˊ quiáꞌˉ i̱ nodsicuuˉ i̱ siiˋ Zaqueo do, dsifɨˊ lajo̱ canaaiñˋ éeiñˋ Jesús, jo̱ féꞌrˋ e dseaˋ do cangoje̱r˜ fɨˊ quiáꞌˉ jaangˋ dseaˋ i̱ røøngˋ dseeˉ eáangˊ.
7 Ao verem isso, todos murmuravam, dizendo: Entrou para ser hóspede de um homem pecador.
8 Jo̱ mɨ˜ nineáaiñˊ fɨˊ quiáꞌˉ Zaqueo, lalab cajíñꞌˉ do casɨ́ꞌrˉ Fíiˋnaaꞌ Jesús:
8 Zaqueu, porém, levantando-se, disse ao Senhor: Eis aqui, Senhor, dou aos pobres metade dos meus bens; e se em alguma coisa tenho defraudado alguém, eu lho restituo quadruplicado.
9 Jo̱ mɨ˜ canúuˉ Jesús lajo̱, lalab casɨ́ꞌrˉ dseaˋ do:
9 Disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 Co̱ꞌ jnea˜, dseaˋ i̱ jáaˊ fɨˊ ñifɨ́ˉ e lɨ́ɨnˊn jaangˋ dseaˋ jmɨgüíˋ, cagáˉa e lɨ́ꞌˆ laco̱ꞌ cagaꞌnénꞌˋn jo̱guɨ e cagaleaanˆ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ røøngˋ dseeˉ fɨˊ quiniˇ Fidiéeˇ.
10 Porque o Filho do homem veio buscar e salvar o que se havia perdido.
11 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, lajeeˇ iuungˉ Jesús fɨˊ e ngóorˊ có̱o̱ꞌ˜ dseaˋ quiáꞌrˉ fɨˊ Jerusalén, jo̱ caꞌeꞌrˊ jaléngꞌˋ dseaˋ do co̱o̱ˋ júuˆ jáꞌˉ e lafaꞌ júuˆ cuento, dsʉco̱ꞌ nɨjaquiéemˊ e niguilíiñˉ fɨˊ Jerusalén, jo̱ fɨˊ jo̱b ɨˊ dsíiˊ jaléngꞌˋ dseaˋ e Jesús niquiʉ́ꞌrˉ ta˜ jee˜ jaléngꞌˋ dseaˋ góorˋ dseaˋ Israel lɨ́ꞌˆ laco̱ꞌguɨ la jmóoˋ jaangˋ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ i̱ seengˋ fɨˊ jmɨgüíˋ la.
11 Ouvindo eles isso, prosseguiu Jesus, e contou uma parábola, visto estar ele perto de Jerusalém, e pensarem eles que o reino de Deus se havia de manifestar imediatamente.
12 Jo̱ lalab casɨ́ꞌrˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do:
12 Disse pois: Certo homem nobre partiu para uma terra longínqua, a fim de tomar posse de um reino e depois voltar.
13 Dsʉꞌ nʉ́ꞌˉguɨ e nigüɨꞌɨ́ɨrˊ lɨ˜ nidsiꞌíiñꞌ˜ e ta˜ do, catǿꞌrˉ guíngˉ dseaˋ ꞌléengꞌ˜ quiáꞌrˉ, jo̱ cacuøꞌˊreiñꞌ do jmáꞌˉ có̱ˋ cuuˉ e ꞌmoꞌˆ eáangˊ lajaangˋ lajaaiñˋ jo̱ cajíñꞌˉ casɨ́ꞌˉreiñꞌ: “Jmeeˉnaꞌ ta˜ có̱o̱ꞌ˜ e cuuˉ la lajeeˇ ninii˜i jo̱ cartɨˊ nigüeángꞌˊtú̱u̱.”
13 E chamando dez servos seus, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 Jo̱ dsʉꞌ jaléngꞌˋ dseaˋ góoˋ i̱ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ do jaˋ iiñ˜ e nilíiñꞌˉ do e ta˜ jo̱, co̱ꞌ dsíngꞌˉ ꞌníꞌˋ níingˉneiñꞌ, jo̱baꞌ casíiñꞌˋ do nifɨˊguɨ tú̱ˉ ꞌnɨˊ mɨ́ɨngꞌ˜ dseaˋ i̱ caguijméeꞌˇ júuˆ i̱ dseaˋ nija̱ꞌˉ ta˜ do e jaˋ jíiꞌr˜ i̱ dseaˋ góorˋ do faꞌ e i̱ do nilíingˉ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ quiáꞌrˉ.
14 Mas os seus concidadãos odiavam-no, e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 ’Jo̱ dsʉꞌ jaˋ lɨ˜ cacǿngꞌˋ, co̱ꞌ calɨ́mˉ i̱ dseaˋ do dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ lají̱i̱ꞌ˜ laco̱ꞌ ta˜ cahuɨ̱́ꞌˋ. Jo̱ mɨ˜ cangoyúungꞌ˜ jo̱, cangámꞌˉtu̱r fɨˊ góorˋ. Jo̱ mɨ˜ caguiéiñꞌˉ fɨˊ quiáꞌrˉ, jo̱ caquiʉꞌrˊ ta˜ e calɨtéꞌˆ i̱ dseaˋ guíngˉ i̱ cacuøꞌrˊ cuuˉ do lamɨ˜ nʉ́ꞌˉguɨ e nigüɨꞌɨ́ɨrˊ nidsérˉ, co̱ꞌ calɨꞌiiñ˜ e calɨdseáangˊ dsíirˊ jial tíiˊ cuuˉ nɨcalɨ́iñꞌˉ do lajaangˋ lajaaiñˋ.
15 E sucedeu que, ao voltar ele, depois de ter tomado posse do reino, mandou chamar aqueles servos a quem entregara o dinheiro, a fim de saber como cada um havia negociado.
16 Jo̱ mɨ˜ caguiéˉ i̱ laꞌuii˜ do, jo̱baꞌ cajíñꞌˉ casɨ́ꞌrˉ i̱ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ do: “Fíiˋi, cajméˉbaa ta˜ có̱o̱ꞌ˜ e cuuˉ e caseeꞌ˜ có̱o̱ꞌ˜ jnea˜ do, jo̱ nɨcalɨ́ꞌˉbaa guíˉ ꞌléꞌˋguɨ e laco̱ꞌ jí̱i̱ꞌ˜ e caseeꞌ˜ do.”
16 Apresentou-se, pois, o primeiro, e disse: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 Jo̱baꞌ cajíngꞌˉ i̱ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ do casɨ́ꞌrˉ i̱ dseaˋ ꞌléengꞌ˜ quiáꞌrˉ do: “Eáamˊ guiʉ́ˉ lajo̱, ꞌnʉbˋ jaangˋ dseaˋ ꞌléengꞌ˜ i̱ guiúngˉ, co̱ꞌ tɨɨmˋbaꞌ jméꞌˆ ta˜ có̱o̱ꞌ˜ capíꞌˆ cuuˉ, jo̱ lana nicuǿøˆø ꞌnʉˋ e nilíinꞌˉ jaangˋ dseata˜ quiáꞌˉ guíˉ fɨɨˋ.”
17 Respondeu-lhe o senhor: Bem está, servo bom! porque no mínimo foste fiel, sobre dez cidades terás autoridade.
18 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, caguiéˉ jaangˋguɨ i̱ dseaˋ ꞌléengꞌ˜ do, jo̱ casɨ́ꞌrˉ i̱ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ do jo̱ cajíñꞌˉ: “Fíiˋi, cajméˉbaa ta˜ có̱o̱ꞌ˜ e cuuˉ e caseeꞌ˜ có̱o̱ꞌ˜ jnea˜ do, jo̱ lana nɨcalɨ́ꞌˉɨ ꞌñiáˋ ꞌléꞌˋguɨ lajo̱.”
18 Veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 Jo̱baꞌ cañíiˋ i̱ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ do quiáꞌˉ i̱ dseaˋ ꞌléengꞌ˜ quiáꞌrˉ do jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ: “Nicuǿøˆbaa ꞌnʉˋ e nilíinꞌˉ dseata˜ quiáꞌˉ ꞌñiáˋ fɨɨˋ cajo̱.”
19 A este também respondeu: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, caguiéˉ jaangˋguɨ i̱ dseaˋ ꞌléengꞌ˜ do, jo̱ casɨ́ꞌrˉ i̱ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ do jo̱ cajíñꞌˉ: “Fíiˋi, lab quie̱e̱˜e̱ cuuˉ quíiꞌˉ e caseeꞌ˜ có̱o̱ꞌ˜ jnea˜ do. Caꞌmeáˋbaa laco̱ꞌ mɨ˜ caꞌíinꞌ˜n do,
20 E veio outro, dizendo: Senhor, eis aqui a tua mina, que guardei num lenço;
21 co̱ꞌ ꞌgǿmꞌˋbaa ꞌnʉˋ, co̱ꞌ lɨ́ꞌˆ tɨˊ oꞌˊ e sɨtɨ́ɨngꞌˇ jaléꞌˋ ta˜ jmóoˋ dseaˋ jiémꞌˋ.”
21 pois tinha medo de ti, porque és homem severo; tomas o que não puseste, e ceifas o que não semeaste.
22 Jo̱baꞌ cañíiˋ i̱ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ do quiáꞌˉ i̱ dseaˋ ꞌléengꞌ˜ quiáꞌrˉ do jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ: “ꞌNʉbˋ jaangˋ dseaˋ ꞌléengꞌ˜ i̱ fɨꞌˊ i̱ sooˋ dsíiˊ, jo̱ lana nijmiti˜baa lají̱i̱ꞌ˜ e nɨcaféeꞌ˜ na.
22 Disse-lhe o Senhor: Servo mau! pela tua boca te julgarei; sabias que eu sou homem severo, que tomo o que não pus, e ceifo o que não semeei;
23 Song niñíˆbɨꞌ e sɨtɨ́ɨnˇn cuuˉ quiáꞌˉ jaléꞌˋ ta˜ jmóoˋ jaléngꞌˋ dseaˋ jiéngꞌˋ, jo̱baꞌ ¿jialɨꞌˊ jaˋ caguite̱ꞌˋ e cuuˉ quiéˉe do fɨˊ banco e laco̱ꞌ seaˋbaꞌ e dsíˋ mɨ˜ cagüeanꞌˉn?”
23 por que, pois, não puseste o meu dinheiro no barco? então vindo eu, o teria retirado com os juros.
24 Jo̱baꞌ caquiʉꞌˊ i̱ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ do ta˜ quiáꞌˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ teáangˉ do jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ: “Gui˜naꞌ cuuˉ e quie̱rˊ na, jo̱ cuǿøꞌ˜naꞌ i̱ dseaˋ i̱ quie̱ˊ jmiguiʉˊguɨ na.”
24 E disse aos que estavam ali: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem as dez minas.
25 Jo̱ mɨ˜ canúuˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do e cajíngꞌˉ i̱ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ do lado, jo̱ cañíirˋ lajaléiñꞌˋ do jo̱ cajíñꞌˉ: “Fíiˋnaaꞌ, jialɨꞌˊ e i̱ na niñíiñˋ, co̱ꞌ guíˉguɨ cuuˉ nɨquie̱rˊ.”
25 Responderam-lhe eles: Senhor, ele tem dez minas.
26 Jo̱baꞌ cañíiˋ i̱ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ do quiáꞌˉ i̱ dseaˋ do jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ: “Nɨñíbˆ ꞌnʉ́ꞌˋ e jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ seaˋ quiáꞌˉ, jmiguiʉˊguɨ nilɨseaˋ quiáꞌrˉ; dsʉꞌ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ jaˋ seaˋ quiáꞌˉ, conguiabˊ niꞌíingˉ e capíꞌˆ e seaˋ quiáꞌrˉ.
26 Pois eu vos digo que a todo o que tem, dar-se-lhe-á; mas ao que não tem, até aquilo que tem ser-lhe-á tirado.
27 Jo̱ lana niñijéengˋduꞌ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ jaˋ calɨꞌiing˜ e nilíinˉn dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ, jo̱ nijngángꞌˆnaꞌr fɨˊ quiniiˉ la lana.”
27 Quanto, porém, àqueles meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ e caꞌeꞌˊ Jesús jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do e júuˆ na, jo̱baꞌ caꞌíbˉtu̱r fɨˊ iuuiñˉ e ngóorˊ fɨˊ Jerusalén.
28 Tendo Jesus assim falado, ia caminhando adiante deles, subindo para Jerusalém.
29 Jo̱ mɨ˜ nɨjaquiéengˊ e niguiéerˊ fɨˊ quiá̱ꞌˉ co̱o̱ˋ fɨɨˋ e siiˋ Betania có̱o̱ꞌ˜ co̱o̱ˋguɨ fɨɨˋ e siiˋ Betfagé, fɨɨˋ e néeˊ tɨɨˉ móꞌˋ e siiˋ Olivos quiá̱ꞌˉ fɨɨˋ Jerusalén, jo̱ fɨˊ jo̱b casíiñˋ gángˉ i̱ dseaˋ guitúungˋ quiáꞌrˉ do
29 Ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto do monte que se chama das Oliveiras, enviou dois dos discípulos,
30 jo̱ cajíñꞌˉ casɨ́ꞌˉreiñꞌ:
30 dizendo-lhes: Ide à aldeia que está defronte, e aí, ao entrar, achareis preso um jumentinho em que ninguém jamais montou; desprendei-o e trazei-o.
31 Jo̱ song i̱i̱ˋ jmɨngɨ́ꞌˉ ꞌnʉ́ꞌˋ jialɨꞌˊ sɨ́ɨngꞌ˜naꞌreꞌ, jo̱baꞌ nifɨ́ꞌˆnaꞌr: “E Fíiˋbaaꞌ ꞌneángˉtear i̱ búꞌˆ la lana.”
31 Se alguém vos perguntar: Por que o desprendeis? respondereis assim: O Senhor precisa dele.
32 Jo̱ mɨ˜ cangoyúungꞌ˜ e canúuˉ i̱ dseaˋ gángˉ do lado, jo̱ cangolíimˉbre jóng. Jo̱ mɨ˜ caguilíiñˉ e fɨɨˋ do, jo̱b calɨti˜ jí̱i̱ꞌ˜ laco̱ꞌ cajíngꞌˉ Jesús lamɨ˜ jéengˊguɨ do.
32 Partiram, pois, os que tinham sido enviados, e acharam conforme lhes dissera.
33 Jo̱ lajeeˇ e taaiñ˜ e sɨꞌrˊ lɨ˜ ꞌñʉ́ʉˊ quiáꞌˉ i̱ búꞌˆ do, dob caguilíingˉ dseaˋ fii˜ i̱ jóꞌˋ do, jo̱ casɨ́ꞌrˉ i̱ dseaˋ gángˉ do jo̱ cajíñꞌˉ:
33 Enquanto desprendiam o jumentinho, os seus donos lhes perguntaram: Por que desprendeis o jumentinho?
34 Jo̱baꞌ cañíiˋ i̱ dseaˋ gángˉ do quiáꞌˉ i̱ dseaˋ fii˜ búꞌˆ do jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ:
34 Responderam eles: O Senhor precisa dele.
35 Jo̱ catǿbˉ i̱ dseaˋ gángˉ do i̱ jóꞌˋ do, jo̱ casɨfɨ́rˋ tú̱ˉ ꞌnɨˊ sɨ̱ꞌrˆ fɨˊ mocóoiñꞌ˜ do. Jo̱ mɨ˜ caguilíiñˋ fɨˊ lɨ˜ táangˋ Jesús, mɨfɨ́ɨngˋ caguiéemˋbre dseaˋ do.
35 Trouxeram-no, pois, a Jesus e, lançando os seus mantos sobre o jumentinho, fizeram que Jesus montasse.
36 Jo̱ laco̱ꞌ iuungˉ Jesús fɨˊ e ngóorˊ fɨˊ Jerusalén, lajaléngꞌˋ dseaˋ i̱ ngolíingˉ có̱o̱ꞌr˜ do canaaiñˋ niꞌrˊ jaléꞌˋ sɨ̱ꞌrˆ guiáꞌˆ fɨˊ fɨˊ lɨ˜ ningɨ́ngˉ dseaˋ do.
36 E, enquanto ele ia passando, outros estendiam no caminho os seus mantos.
37 Jo̱ mɨ˜ canaangˋ jgáangˋ lajaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do fɨˊ dseꞌˋ móꞌˋ Olivos, canaaiñˋ tɨꞌáiñꞌˋ Fidiéeˇ e iáangˋ dsíirˊ jo̱guɨ jmiféiñꞌˊ dseaˋ do quiáꞌˉ jaléꞌˋ e quɨ́ɨꞌ˜ jmɨɨ˜ e nɨcajméeˋ dseaˋ do e dsigáˋ dsíiˊ dseaˋ.
37 Quando já ia chegando à descida do Monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinha visto,
38 Jo̱ jalémꞌˋ i̱ dseaˋ do canaaiñˋ féꞌrˋ jo̱ cajíñꞌˉ:
38 dizendo: Bendito o Rei que vem em nome do Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 Jo̱ mɨ˜ canúuˉ jaléngꞌˋ dseaˋ Israel i̱ lɨ́ɨngˊ dseaˋ fariseo i̱ ngolíingˉ do e féꞌˋ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do lado, jo̱baꞌ casɨ́ꞌrˉ Jesús lala jo̱ cajíñꞌˉ:
39 Nisso, disseram-lhe alguns dos fariseus dentre a multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Dsʉꞌ Jesús cañíirˋ quiáꞌˉ i̱ dseaˋ Israel i̱ lɨ́ɨngˊ dseaˋ fariseo do jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ jo̱ cajíñꞌˉ:
40 Ao que ele respondeu: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras clamarão.
41 Jo̱ malɨɨ˜guɨjiʉ lajo̱, mɨ˜ caguilíiñˉ quiá̱ꞌˉ Jerusalén fɨˊ lɨ˜ nɨjnéengˉ e fɨɨˋ jo̱, jo̱ canaangˋ Jesús quɨꞌˊbre uii˜ quiáꞌˉ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ neáangˊ fɨˊ jo̱
41 E quando chegou perto e viu a cidade, chorou sobre ela,
42 jo̱ cajíñꞌˉ:
42 dizendo: Ah! se tu conhecesses, ao menos neste dia, o que te poderia trazer a paz! mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 Jo̱ dsʉꞌ niguiéebˊ jmɨɨ˜ mɨ˜ nidsingɨ́ɨngˉnaꞌ iihuɨ́ɨˊ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ nirɨ̱́ˉ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ ꞌníꞌˋ níingˉ ꞌnʉ́ꞌˋ lacúngꞌˊ lajíingˋ e fɨɨˋ la, jo̱ nijmérˉ mɨ́ɨꞌ˜ có̱o̱ꞌ˜ ꞌnʉ́ꞌˋ,
43 Porque dias virão sobre ti em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, e te sitiarão, e te apertarão de todos os lados,
44 jo̱ nijngáiñꞌˉ jaléngꞌˋ ꞌnʉ́ꞌˋ. Jo̱ lɨ́ˉ jo̱, niquɨ́ꞌrˋ jaléꞌˋ ꞌnʉ́ˆnaꞌ catɨˊ tɨɨˉ fɨɨˋ, jo̱ jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ cu̱u̱˜ joˋ nisérˉ faꞌ e sɨfɨ́ɨngˇguɨ e quie̱ˊguɨ eáangˆ ꞌnʉ́ˆnaꞌ, dsʉco̱ꞌ jaˋ calɨcuíingˋnaꞌ jnea˜ e lɨ́ɨnˊn Dseaˋ Jmáangˉ mɨ˜ cataan˜n jee˜ ꞌnʉ́ꞌˋ fɨˊ jmɨgüíˋ la.
44 e te derribarão, a ti e aos teus filhos que dentro de ti estiverem; e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, mɨ˜ caguiéˉ Jesús fɨˊ Jerusalén, dsifɨˊ ladob caꞌírˉ fɨˊ dsíiˊ sɨnʉ́ʉˆ guáꞌˉ quiáꞌˉ dseaˋ góorˋ dseaˋ Israel. Jo̱ mɨ˜ cangáiñˉ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ teáangꞌ˜ ta˜ jmóoˋ ꞌmóoꞌ˜ có̱o̱ꞌ˜ jaléꞌˋ e ꞌnɨ́ɨrˋ, jo̱ dsifɨˊ ladob caꞌǿøngˋneiñꞌ
45 Então, entrando ele no templo, começou a expulsar os que ali vendiam,
46 jo̱ cajíñꞌˉ casɨ́ꞌˉreiñꞌ:
46 dizendo-lhes: Está escrito: A minha casa será casa de oração; vós, porém, a fizestes covil de salteadores.
47 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, laco̱o̱ˋ jmɨɨb˜ dséeˊ Jesús e dsiꞌéeꞌr˜ jaléngꞌˋ dseaˋ jaléꞌˋ júuˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ e fɨˊ guáꞌˉ do. Jo̱ lajeeˇ jo̱ jaléngꞌˋ fii˜ jmidseaˋ có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléngꞌˋ tɨfaꞌˊ quiáꞌˉ júuˆ quiʉꞌˊ ta˜ quiáꞌˉ dseaˋ Israel có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléngꞌˋ dseata˜ i̱ seengˋ fɨˊ Jerusalén jmóorˋ quijí̱ˉ quiáꞌˉ jial nijngáiñꞌˉ dseaˋ do,
47 E todos os dias ensinava no templo; mas os principais sacerdotes, os escribas, e os principais do povo procuravam matá-lo;
48 jo̱ dsʉꞌ jaˋ lɨɨng˜ niguiéꞌrˊ jial nijmérˉ lajo̱, co̱ꞌ jalémꞌˋ i̱ dseaˋ teáangꞌ˜ núuˋ do tɨbˊ dsíirˊ e núurˋ jaléꞌˋ júuˆ e eˊ dseaˋ do.
48 mas não achavam meio de o fazer; porque todo o povo ficava enlevado ao ouvi-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.