João 4
Júu ʼmɨ́ɨ e cacuo fidiée (CCONT) vs ARA
1 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋguɨ lajo̱, lajeeˇ e táamˋbɨ Jesús fɨˊ lɨ˜ se̱ꞌˊ Judea, calɨlíꞌˆ jaléngꞌˋ dseaˋ Israel i̱ lɨ́ɨngˊ dseaˋ fariseo e fɨ́ɨngˊguɨ dseaˋ nɨdsiqui̱ꞌˊ quiáꞌˉ Jesús e sáaiñˋ jmɨɨˋ laco̱ꞌguɨ i̱ dseaˋ i̱ dsiqui̱ꞌˊ Juan i̱ seáangˋ dseaˋ jmɨɨˋ do.
1 Quando, pois, o Senhor veio a saber que os fariseus tinham ouvido dizer que ele, Jesus, fazia e batizava mais discípulos que João
2 Jo̱ dsʉꞌ e jáꞌˉ, o̱ꞌ dseángꞌˉ Jesús dseaˋ i̱ seáangˋ dseaˋ jmɨɨˋ do, co̱ꞌ dseaˋ quiáꞌˉbre i̱ jmóoˋ ta˜ lajo̱ e júuˆ sɨnʉ́ꞌrˆ quiáꞌˉ dseaˋ do.
2 (se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos),
3 Jo̱baꞌ mɨ˜ calɨñiˊ Jesús lají̱i̱ꞌ˜ e ɨˊ dsíiˊ i̱ dseaˋ Israel i̱ lɨ́ɨngˊ dseaˋ fariseo do uii˜ quiáꞌrˉ, jo̱baꞌ cagüɨꞌɨ́ɨˊbre co̱lɨɨng˜ có̱o̱ꞌ˜ dseaˋ quiáꞌrˉ fɨˊ lɨ˜ se̱ꞌˊ Judea, jo̱ cangolíingˉtu̱r fɨˊ lɨ˜ se̱ꞌˊ Galilea.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Jo̱ dseángꞌˉ la guíimˋ ꞌnéˉ ngɨ́iñˉ fɨˊ lɨ˜ se̱ꞌˊ Samaria lajeeˇ e teáaiñꞌ˜ fɨˊ e ngolíiñˋ fɨˊ lɨ˜ se̱ꞌˊ Galilea.
4 E era-lhe necessário atravessar a província de Samaria.
5 Jo̱ lajo̱b caguilíiñˉ fɨˊ co̱o̱ˋ fɨɨˋ e néeˊ dsíiˊ lɨ˜ se̱ꞌˊ Samaria lɨ˜ siiˋ Sicar, fɨˊ quiá̱ꞌˉ lɨ˜ ró̱o̱ˋ guóoꞌ˜ uǿˉ quiáꞌˉ ꞌlɨɨ˜ yʉ́ʉꞌ˜ Jacóoˆ e cangɨ́ɨiñˋ fɨˊ jaguóˋ i̱ jó̱o̱rˊ i̱ siiˋ Séˆ do lají̱i̱ꞌ˜ malɨꞌˋ.
5 Chegou, pois, a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Jo̱ fɨˊ jo̱b lɨ˜ lɨ́ɨˊ co̱o̱ˋ tooˋ e aꞌˊ eáangˊ lɨ˜ níingꞌ˜ jmɨɨˋ, jo̱ fɨˊ jo̱b lɨ˜ calɨ́ˉ ojmɨ́ˆ quiáꞌˉ ꞌlɨɨ˜ yʉ́ʉꞌ˜ Jacóoˆ. Jo̱ nɨjaquiéengˊ guieñíbꞌˉ mɨ˜ caguiéˉ Jesús co̱lɨɨng˜ có̱o̱ꞌ˜ dseaˋ quiáꞌrˉ e fɨˊ ojmɨ́ˆ do, jo̱ fɨˊ jo̱b cajmiꞌíngꞌˊ dseaˋ do co̱ꞌ eáamˊ nɨfɨ́iñꞌˊ e ngɨrˊ, jo̱ dob caguárˋ cáangˋ e tooˋ a˜ jmɨɨˋ do.
6 Estava ali a fonte de Jacó. Cansado da viagem, assentara-se Jesus junto à fonte, por volta da hora sexta.
7 — ausente —
7 Nisto, veio uma mulher samaritana tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 — ausente —
8 Pois seus discípulos tinham ido à cidade para comprar alimentos.
9 Jo̱ co̱ꞌ jaléngꞌˋ dseaˋ Israel dseángꞌˉ jaˋ røøˋ seemˋbre có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ seengˋ fɨˊ lɨ˜ se̱ꞌˊ Samaria, jo̱baꞌ i̱ dseamɨ́ˋ do cañíirˋ quiáꞌˉ Jesús lala:
9 Então, lhe disse a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana (porque os judeus não se dão com os samaritanos )?
10 Jo̱baꞌ cañíiˋtu̱ Jesús quiáꞌˉ i̱ dseamɨ́ˋ do:
10 Replicou-lhe Jesus: Se conheceras o dom de Deus e quem é o que te pede: dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Jo̱baꞌ cañíiˋ i̱ dseamɨ́ˋ do quiáꞌˉ Jesús jo̱ casɨ́ꞌrˉ dseaˋ do lala:
11 Respondeu-lhe ela: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Jo̱ ꞌlɨɨ˜ yʉ́ʉꞌ˜ quíˉiiꞌ Jacóoˆ caséerˊ e ojmɨ́ˆ la quíˉiiꞌ, co̱ꞌ fɨˊ lab lɨ˜ cacá̱rˉ jmɨɨˋ e jmáiñꞌˋ ta˜ cajo̱, jo̱guɨ lajo̱bɨ jaléngꞌˋ jó̱o̱rˊ có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléngꞌˋ jóꞌˋ núuˆ i̱ caꞌeáaiñˋ, fɨˊ lab lɨ˜ caꞌuøꞌrˊ jmɨɨˋ e caꞌíngꞌˊneiñꞌ do. Jo̱ ¿su ꞌnʉˋ ɨˊ oꞌˊ e niingˉguɨꞌ laco̱ꞌ i̱ dseaˋ íˋ?
12 És tu, porventura, maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, e, bem assim, seus filhos, e seu gado?
13 Jo̱baꞌ cañíiˋtu̱ Jesús quiáꞌˉ i̱ dseamɨ́ˋ do jo̱ cajíñꞌˉ:
13 Afirmou-lhe Jesus: Quem beber desta água tornará a ter sede;
14 jo̱ dsʉꞌ i̱ dseaˋguɨ i̱ niꞌɨ̱́ꞌˋ e jmɨɨˋ e nicuǿøˆøre do, jo̱baꞌ joˋ tó̱o̱ˋ jmɨɨ˜ faꞌ e niguiáˋguɨ jmɨjmɨɨiñˉ. Dsʉco̱ꞌ e jmɨɨˋ jo̱ lɨ́ɨˊ lafaꞌ e contøømˉ seaˋ jmɨɨˋ fɨˊ dsíiˊ tuꞌrˊ có̱o̱ꞌ˜ e cuøˊ e seeiñˋ, jo̱ e jo̱ lɨ́ɨˊ e contøømˉ seeiñˋ cøøngˋ có̱o̱ꞌ˜ Fidiéeˇ lata˜.
14 aquele, porém, que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede; pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Jo̱baꞌ cañíiˋtu̱ i̱ dseamɨ́ˋ do quiáꞌˉ Jesús jo̱ casɨ́ꞌrˉ dseaˋ do lala:
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Jo̱baꞌ cajíngꞌˉ Jesús casɨ́ꞌrˉ i̱ dseamɨ́ˋ do:
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e vem cá;
17 Jo̱baꞌ cañíiˋ i̱ dseamɨ́ˋ do quiáꞌˉ Jesús:
17 ao que lhe respondeu a mulher: Não tenho marido. Replicou-lhe Jesus: Bem disseste, não tenho marido;
18 dsʉco̱ꞌ lamɨ˜ jéengˊguɨ ꞌñíingˉguɨ dseañʉꞌˋ i̱ nɨcacúngꞌˉ guóoꞌˋ có̱o̱ꞌ˜, jo̱baꞌ i̱ dseañʉꞌˋ i̱ có̱o̱ꞌ˜ na lana jaˋ lɨ́ɨiñˊ dseángꞌˉ dseañʉꞌˋ quíiꞌˉ.
18 porque cinco maridos já tiveste, e esse que agora tens não é teu marido; isto disseste com verdade.
19 Jo̱ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ canúuˉ i̱ dseamɨ́ˋ do e cajíngꞌˉ Jesús e júuˆ jo̱, jo̱baꞌ cañíirˋ quiáꞌˉ dseaˋ do lala:
19 Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que tu és profeta.
20 Jo̱ jaléngꞌˋ ꞌlɨɨ˜ yʉ́ʉꞌ˜ quíˉiiꞌ, dseaˋ Samaria, quɨ́ꞌˉ tɨ́ɨiñˋ e jmiféiñꞌˊ Fidiéeˇ fɨˊ ni˜ e móꞌˋ la, jo̱ dsʉꞌ jaléngꞌˋguɨ ꞌnʉ́ꞌˋ, dseaˋ Israel, fóꞌˋnaꞌ e jí̱i̱ꞌ˜ fɨˊ Jerusalén lɨ˜ ꞌnéˉ e nijmiféngꞌˊnaaꞌ Fidiéeˇ.
20 Nossos pais adoravam neste monte; vós, entretanto, dizeis que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Jo̱baꞌ cañíiˋtu̱ Jesús quiáꞌˉ i̱ dseamɨ́ˋ do jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ:
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, podes crer-me que a hora vem, quando nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Co̱ꞌ ꞌnʉ́ꞌˋ, jaléngꞌˋ dseaˋ Samaria, jí̱i̱ꞌ˜ jaˋ cuíingˋnaꞌ i̱˜ i̱ jmiféngꞌˊnaꞌ do; jo̱ dsʉꞌ jaléngꞌˋ jneaꞌˆ, dseaˋ lɨ́ɨˊnaaꞌ dseaˋ Israel, nɨcuíimˋbaaꞌ i̱˜ i̱ ꞌnéˉ jmiféngꞌˊnaaꞌ do, co̱ꞌ jee˜ jneaꞌˆ, dseaˋ lɨ́ɨˊɨɨꞌ dseaˋ Israel, jo̱b lɨ˜ caguíngꞌˋ Fidiéeˇ jaangˋ i̱ nileángˉ dseaˋ jee˜ jaléꞌˋ dseeˉ quiáꞌrˉ.
22 Vós adorais o que não conheceis; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Jo̱ catɨ́bˋ e íꞌˋ jo̱, jo̱ dseángꞌˉ lanab lɨy, e jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ dseángꞌˉ lajangꞌˉ júuˆ i̱ jmiféngꞌˊ Tiquíˆiiꞌ Fidiéeˇ ꞌnéˉ nijmérˉ dseángꞌˉ laco̱ꞌ sɨꞌíˆ laꞌeáangˊ có̱o̱ꞌ˜ Jmɨguíˋ quiáꞌˉ dseaˋ do, dsʉco̱ꞌ dseángꞌˉ lajo̱b iing˜ Tiquíˆiiꞌ Fidiéeˇ e nijméˉ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ jmiféngꞌˊ írˋ.
23 Mas vem a hora e já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque são estes que o Pai procura para seus adoradores.
24 Dsʉco̱ꞌ Fidiéeˇ lɨ́ɨiñˊ Jmɨguíˋ, jo̱baꞌ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ jmiféngꞌˊ írˋ, ꞌnéˉ nijmérˉ lajo̱ laꞌeáangˊ có̱o̱ꞌ˜ Jmɨguíˋ quiábꞌˉ dseaˋ do dseángꞌˉ laco̱ꞌ sɨꞌíˆ.
24 Deus é espírito; e importa que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Jo̱baꞌ cañíiˋtu̱ i̱ dseamɨ́ˋ do quiáꞌˉ Jesús jo̱ cajíñꞌˉ:
25 Eu sei, respondeu a mulher, que há de vir o Messias, chamado Cristo; quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Jo̱baꞌ cañíiˋtu̱ Jesús quiáiñꞌˉ do jo̱ cajíñꞌˉ:
26 Disse-lhe Jesus: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Jo̱ lajeeˇ guiꞌnangꞌˇ féꞌˋ Jesús e jo̱b, mɨ˜ caguilíingˋ i̱ dseaˋ quiáꞌrˉ do i̱ cangolíingˆ e cangoleáaˇ e nidǿꞌrˉ, jo̱ mɨ˜ cangáiñˉ Jesús e táangˋ dseaˋ do sɨ́ɨiñˋ có̱o̱ꞌ˜ jaangˋ dseamɨ́ˋ, jo̱baꞌ eáamˊ cangogáˋ dsíirˊ mɨ˜ cangárˉ lajo̱. Jo̱ dsʉꞌ jí̱i̱ꞌ˜ jaangˋ dseaˋ do jaˋ cateáˉ dsíirˊ faꞌ eeˋ nijmɨngɨ́ꞌrˉ Jesús uii˜ quiáꞌˉ i̱ dseamɨ́ˋ i̱ singꞌˊ do, o̱si e˜ quiáꞌˉ e sɨ́ɨiñꞌˋ do é.
27 Neste ponto, chegaram os seus discípulos e se admiraram de que estivesse falando com uma mulher; todavia, nenhum lhe disse: Que perguntas? Ou: Por que falas com ela?
28 Jo̱ ngɨ́ˋ jo̱, jo̱ dob caséeˊ i̱ dseamɨ́ˋ do e dsʉʉˉ quiáꞌrˉ do e lɨ˜ sɨꞌíˆ niguiéꞌrˋ jmɨɨˋ do, jo̱ caquɨmꞌˉtu̱r fɨˊ jee˜ fɨɨˋ; jo̱ mɨ˜ caguiéiñꞌˉ fɨˊ jo̱, canaaiñˋ guiarˊ júuˆ jee˜ jaléngꞌˋ dseaˋ góorˋ jo̱ sɨ́ꞌˋreiñꞌ lala:
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 —Máˉaaꞌ, jo̱ majmicuíingˋnaaꞌ jaangˋ dseañʉꞌˋ i̱ nɨcamánˉn i̱ nɨcajmeaꞌˊ jnea˜ júuˆ quiáꞌˉ jaléꞌˋbaꞌ e nɨcajméˉe jéengˊguɨ, jo̱ jangámˉ íbˋ i̱ dseaˋ i̱ cajíngꞌˉ Fidiéeˇ i̱ nisíñˉ fɨˊ jmɨgüíˋ la i̱ lɨ́ɨngˊ Dseaˋ Jmáangˉ i̱ nicá̱ˋ nifɨˊ quíˉiiꞌ.
29 Vinde comigo e vede um homem que me disse tudo quanto tenho feito. Será este, porventura, o Cristo?!
30 Jo̱ mɨ˜ canúuˉ i̱ dseaˋ góorˋ do e júuˆ jo̱, dsifɨbˊ caꞌuøøiñˋ fɨˊ jee˜ fɨɨˋ co̱lɨɨng˜ có̱o̱ꞌ˜ i̱ dseamɨ́ˋ do jo̱ cangolíiñˆ fɨˊ lɨ˜ táangˋ Jesús.
30 Saíram, pois, da cidade e vieram ter com ele.
31 Jo̱ dsʉꞌ lajeeˇ nʉ́ꞌˉguɨ e niguilíiñꞌˉ do fɨˊ lɨ˜ táangˋ Jesús, i̱ dseaˋ quiáꞌˉ Jesús do casɨ́ꞌrˉ dseaˋ do jo̱ cajíñꞌˉ:
31 Nesse ínterim, os discípulos lhe rogavam, dizendo: Mestre, come!
32 Jo̱baꞌ dseaˋ do cañíirˋ lala:
32 Mas ele lhes disse: Uma comida tenho para comer, que vós não conheceis.
33 Jo̱ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ canúuˉ i̱ dseaˋ quiáꞌrˉ do e jo̱, jo̱baꞌ canaaiñˋ sɨ́ɨiñˋ lajeeˇ laꞌóꞌˋ yaaiñ˜ jo̱ jmɨngɨ́ꞌˉ rúiñꞌˋ:
33 Diziam, então, os discípulos uns aos outros: Ter-lhe-ia, porventura, alguém trazido o que comer?
34 Jo̱baꞌ cañíiˋ Jesús quiáꞌˉ i̱ dseaˋ quiáꞌrˉ do jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ:
34 Disse-lhes Jesus: A minha comida consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e realizar a sua obra.
35 Jo̱ dsʉꞌ ꞌnʉ́ꞌˋ fóꞌˋnaꞌ lala: “ꞌNéˉbɨ quiúungˉguɨ sɨꞌˋ e nicuǿˉ lají̱i̱ꞌ˜ e cangojnea˜ do”; jo̱ dsʉꞌ jnea˜guɨ fɨ́ɨˉɨ ꞌnʉ́ꞌˋ e ꞌnéˉ cá̱ˆnaꞌ cuente e lají̱i̱ꞌ˜ e sɨjneaˇ do nɨcalɨneáangˉ, jo̱baꞌ nɨcuøˊ li˜ jóng e nɨcatɨ́bˋ íꞌˋ e nisɨtɨ́ɨngˊ.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses até à ceifa? Eu, porém, vos digo: erguei os olhos e vede os campos, pois já branquejam para a ceifa.
36 Dsʉco̱ꞌ i̱ dseaˋ i̱ jmóoˋ ta˜ e sɨtɨ́ɨngˊ lají̱i̱ꞌ˜ e rooˋ do, jo̱baꞌ ímꞌˋbre lají̱i̱ꞌ˜ e catɨ́ɨiñˉ quiáꞌˉ e ta˜ e jmóorˋ do. Co̱ꞌ jaléꞌˋ e rooˋ e sɨtɨ́ɨiñꞌˊ do lɨ́ɨˊ laco̱ꞌ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ lɨseengˋ cøøngˋ có̱o̱ꞌ˜ Fidiéeˇ lata˜. Jo̱ co̱ꞌ lajo̱b lɨ́ɨˊ, jo̱baꞌ i̱ dseaˋ i̱ jniˊ do có̱o̱ꞌ˜guɨ i̱ dseaˋ i̱ sɨtɨ́ɨngˊ do, røøbˋ nilɨꞌiáangˋ dsíirˊ lajɨˋ tú̱ˉ íiñꞌ˜ do mɨ˜ carooˋ e cajnírˋ do.
36 O ceifeiro recebe desde já a recompensa e entesoura o seu fruto para a vida eterna; e, dessarte, se alegram tanto o semeador como o ceifeiro.
37 Co̱ꞌ e jábꞌˉ dseángꞌˉ lají̱i̱ꞌ˜ e júuˆ ró̱o̱ˋ e féꞌˋ lala, “I̱ jiémꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ jniˊ do, jo̱guɨ i̱ jiémꞌˋbɨ i̱ nisɨtɨ́ɨˊ mɨ˜ niróˋ.”
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: Um é o semeador, e outro é o ceifeiro.
38 Jo̱ jneab˜ dseaˋ casɨ́ɨnˉn ꞌnʉ́ꞌˋ e caguisɨtɨ́ɨngˇnaꞌ lají̱i̱ꞌ˜ e carooˋ do e jí̱i̱ꞌ˜ ꞌnʉ́ꞌˋ jaˋ caquie̱ˋnaꞌ ta˜ quiáꞌˉ jial cangojnea˜ jaléꞌˋ e jo̱, co̱ꞌ i̱ jiémꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ cajméeˋ ta˜ jo̱, jo̱guɨ ꞌnʉ́bꞌˋ dseaˋ i̱ nɨcalɨꞌǿøngˋ lají̱i̱ꞌ˜ ta˜ e cajméeˋ i̱ dseaˋ íˋ.
38 Eu vos enviei para ceifar o que não semeastes; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Jo̱ i̱ fɨ́ɨmˊ dseaˋ i̱ seengˋ e fɨɨˋ Sicar do jábꞌˉ calɨ́iñˉ júuˆ quiáꞌˉ Jesús laꞌeáangˊ có̱o̱ꞌ˜ júuˆ e cajméeˋ i̱ dseamɨ́ˋ do ie˜ mɨ˜ cajíñꞌˉ lala: “I̱ dseañʉꞌˋ do nɨcajmeaꞌˊbre jnea˜ júuˆ quiáꞌˉ jaléꞌˋbaꞌ e nɨcajméˉe jéengˊguɨ.”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram nele, em virtude do testemunho da mulher, que anunciara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Jo̱ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ caguilíingˉ i̱ dseaˋ góoˋ i̱ dseamɨ́ˋ samaritana do fɨˊ lɨ˜ táangˋ Jesús, jo̱baꞌ camɨrˊ jmɨꞌeeˇ faꞌ nijé̱ˉbɨ dseaˋ do có̱o̱ꞌ˜ írˋ. Jo̱baꞌ lajo̱b cajméeˋ dseaˋ do, caje̱ˊbre có̱o̱iñꞌ˜ do lajeeˇ tú̱ˉ jmɨɨ˜,
40 Vindo, pois, os samaritanos ter com Jesus, pediam-lhe que permanecesse com eles; e ficou ali dois dias.
41 jo̱ i̱ fɨ́ɨmˊbɨ i̱ dseaˋ íˋ cajángꞌˋ yaaiñ˜ fɨˊ jaguóˋ Jesús mɨ˜ canúurˉ lají̱i̱ꞌ˜ júuˆ e féꞌˋ dseaˋ do.
41 Muitos outros creram nele, por causa da sua palavra,
42 Jo̱ lalab casɨ́ꞌˉ i̱ dseaˋ do i̱ dseamɨ́ˋ dseaˋ góorˋ do:
42 e diziam à mulher: Já agora não é pelo que disseste que nós cremos; mas porque nós mesmos temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ e tú̱ˉ jmɨɨ˜ e caje̱ˊ Jesús có̱o̱ꞌ˜ i̱ dseaˋ do, cagüɨꞌɨ́ɨˊbre e fɨˊ guóoꞌ˜ uǿˉ lɨ˜ se̱ꞌˊ Samaria do jo̱ caꞌíbˉtu̱r fɨˊ e ngóorˊ fɨˊ lɨ˜ se̱ꞌˊ Galilea.
43 Passados dois dias, partiu dali para a Galileia.
44 Dsʉco̱ꞌ lɨ́ꞌˆ laco̱ꞌguɨ jí̱i̱ꞌ˜ júuˆ e tɨɨngˋ Jesús, e jí̱i̱ꞌ˜ jaangˋ dseaˋ i̱ féꞌˋ cuaiñ˜ quiáꞌˉ Fidiéeˇ faꞌ jmɨꞌgóˋ dseaˋ góorˋ írˋ.
44 Porque o mesmo Jesus testemunhou que um profeta não tem honras na sua própria terra.
45 Jo̱ dsʉꞌ mɨ˜ caguiéngꞌˉ Jesús fɨˊ góorˋ fɨˊ lɨ˜ se̱ꞌˊ Galilea, jalémꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ seengˋ fɨˊ jo̱ guiʉ́bˉ caꞌíñꞌˋ dseaˋ do, co̱ꞌ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ íˋ cangolíimˆbre fɨˊ Jerusalén e catɨ́ˋ jmɨɨ˜ Pascua, jo̱guɨ cangáˉbre jaléꞌˋ e quɨ́ɨꞌ˜ jmɨɨ˜ e cajméeˋ Jesús ie˜ jo̱.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que ele fizera em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 Jo̱ lajeeˇ jo̱ caquɨmꞌˉtu̱ Jesús fɨˊ e fɨɨˋ e siiˋ Caná do e néeˊ lɨ˜ se̱ꞌˊ Galilea e fɨˊ lɨ˜ cajméerˋ e caꞌuíingˉ jmɨ́ꞌˆ mɨ́ꞌˆ huɨɨngˋ jǿꞌˆ e jmɨɨˋ do. Jo̱ fɨˊ jo̱b niseengˋ jaangˋ dseaˋ nʉꞌluu˜ quiáꞌˉ jaangˋ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ, jo̱ dseaˋ íˋ niseengˋ jaangˋ sɨmingꞌˋ jiuung˜ quiáꞌrˉ i̱ niráangˋ dséeꞌ˜ fɨˊ e fɨɨˋ e siiˋ Capernaum.
46 Dirigiu-se, de novo, a Caná da Galileia, onde da água fizera vinho. Ora, havia um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Jo̱baꞌ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ calɨñiˊ dseaˋ do e nɨtáangˋ Jesús e fɨˊ fɨɨˋ jo̱ e jaiñꞌˊ fɨˊ lɨ˜ se̱ꞌˊ Judea, jo̱baꞌ cangóˉbre fɨˊ lɨ˜ táangˋ dseaˋ do, jo̱ camɨꞌrˊ dseaˋ do jmɨꞌeeˇ faꞌ e nidséiñꞌˉ do fɨˊ quiáꞌrˉ e nidsijmiꞌleáaiñˆ i̱ sɨmingꞌˋ jiuung˜ quiáꞌrˉ do, co̱ꞌ ráaiñꞌˋ do e tɨˊ lɨ˜ nijúumˉbre.
47 Tendo ouvido dizer que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi ter com ele e lhe rogou que descesse para curar seu filho, que estava à morte.
48 Jo̱baꞌ cañíiˋ Jesús quiáꞌˉ i̱ dseaˋ do jo̱ cajíñꞌˉ:
48 Então, Jesus lhe disse: Se, porventura, não virdes sinais e prodígios, de modo nenhum crereis.
49 Jo̱baꞌ cañíiˋtu̱ i̱ dseaˋ nʉꞌluu˜ do quiáꞌˉ Jesús jo̱ casɨ́ꞌrˉ dseaˋ do:
49 Rogou-lhe o oficial: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Jo̱baꞌ lalab cañíiˋ Jesús quiáꞌˉ i̱ dseañʉꞌˋ do jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ:
50 Vai, disse-lhe Jesus; teu filho vive. O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Jo̱ lajeeˇ iuuiñˉ fɨˊ e ngaiñꞌˊ fɨˊ quiáꞌˉbre mɨ˜ cajíñꞌˊ guiáꞌˆ fɨˊ i̱ dseaˋ ꞌléengꞌ˜ quiáꞌrˉ i̱ jalíingˉ fɨˊ jo̱, jo̱ lalab cajíngꞌˉ dseaˋ do mɨ˜ cajíñꞌˊ:
51 Já ele descia, quando os seus servos lhe vieram ao encontro, anunciando-lhe que o seu filho vivia.
52 Jo̱ mɨ˜ canúuˉ i̱ dseaˋ do e júuˆ jo̱, jo̱baꞌ cajmɨngɨ́ꞌˉreiñꞌ do e˜ íꞌˋ dseángꞌˉ e caꞌláangˉ i̱ jó̱o̱rˊ do.
52 Então, indagou deles a que hora o seu filho se sentira melhor. Informaram: Ontem, à hora sétima a febre o deixou.
53 Jo̱ mɨ˜ canúuˉ i̱ tiquiáꞌˆ i̱ jiuung˜ do e júuˆ jo̱, jo̱baꞌ dseángꞌˉ calɨlíꞌrˆ e dseángꞌˉ e íꞌˋ jo̱b mɨ˜ casɨ́ꞌˉ Jesús írˋ e nɨcaꞌláamˉ jó̱o̱rˊ. Jo̱baꞌ i̱ dseaˋ do co̱lɨɨng˜ có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ dseaˋ sɨnʉ́ʉˆ quiáꞌrˉ cajámꞌˋ yaaiñ˜ fɨˊ jaguóˋ Jesús ie˜ jo̱.
53 Com isto, reconheceu o pai ser aquela precisamente a hora em que Jesus lhe dissera: Teu filho vive; e creu ele e toda a sua casa.
54 Jo̱ có̱o̱ꞌ˜ e nab catɨ́ˋ tú̱ˉ e li˜ e quɨ́ɨꞌ˜ Jesús jmɨɨ˜ e cajméerˋ ie˜ mɨ˜ caquɨngꞌˉtu̱r fɨˊ lɨ˜ se̱ꞌˊ Galilea e jaiñꞌˊ fɨˊ lɨ˜ se̱ꞌˊ Judea.
54 Foi este o segundo sinal que fez Jesus, depois de vir da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.