Hebreus 7
Júu ʼmɨ́ɨ e cacuo fidiée (CCONT) vs NTLH
1 Jo̱ i̱ Melquisedec na calɨ́iñˉ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ fɨˊ co̱o̱ˋ fɨɨˋ e calɨsíˋ Salem ie˜ lamɨ˜ jéengˊguɨ eáangˊ, jo̱guɨ calɨ́iñˉ cajo̱ jmidseaˋ laniingˉ quiáꞌˉ Fidiéeˇ dseaˋ guiing˜ ñifɨ́ˉ. Jo̱ ie˜ jo̱ i̱ ꞌlɨɨ˜ yʉ́ʉꞌ˜ quíˉiiꞌ Abraham do nɨꞌiuuiñˉ fɨˊ e jaiñꞌˊ fɨˊ lɨ˜ cangórˉ fɨˊ jee˜ ꞌniiˋ fɨˊ lɨ˜ calɨ́ꞌrˉ jaléngꞌˋ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ i̱ seengˋ fɨˊ fɨɨˋ lɨ˜ jiéꞌˋ; jo̱ lajeeˇ jo̱b cangóˉ Melquisedec e cangojmijíngꞌˊneiñꞌ jo̱ cajmigüeamꞌˆbre cajo̱;
1 Esse Melquisedeque era rei da cidade de Salém e sacerdote do Deus Altíssimo. Quando Abraão estava voltando da batalha em que matou os reis, Melquisedeque foi ao encontro dele e o abençoou.
2 jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ e jo̱, i̱ yʉ́ʉꞌ˜ Abraham do cacuøꞌrˊ i̱ Melquisedec do co̱o̱ˋ lajeeˇ guíˉ íingꞌ˜ jaléꞌˋ e calɨ́ꞌrˉ jee˜ e ꞌniiˋ do. Jo̱ i̱ Melquisedec la guǿngꞌˋ “jaangˋ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ i̱ ɨ́ɨˋ íꞌˋ laco̱ꞌ catɨ́ɨngˉ”; jo̱guɨ co̱ꞌ lɨ́ɨiñˊ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ quiáꞌˉ e fɨɨˋ do e siiˋ Salem e guǿngꞌˋ “juguiʉ́ˉ júuˆ røøˋ”, jo̱baꞌ cajo̱ siiˋbre “jaangˋ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ i̱ quie̱ˊ juguiʉ́ˉ júuˆ røøˋ”.
2 Abraão lhe deu a décima parte de tudo o que ele havia tomado dos inimigos na batalha. O nome de Melquisedeque quer dizer primeiramente “Rei da Justiça”. E, porque ele era rei de Salém , o seu nome também quer dizer “Rei da Paz”.
3 Jo̱ jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ jaˋ e ñiˊ dseaˋ quiáꞌˉ i̱ Melquisedec do faꞌ i̱˜ calɨ́ngˉ niquiáꞌrˆ jo̱guɨ i̱˜ calɨ́ngˉ tiquiáꞌrˆ jo̱guɨ i̱˜ jaléngꞌˋ ꞌlɨɨ˜ dseaˋ cǿøngꞌ˜ quiáꞌrˉ caguiaangˉguɨ cajo̱; o̱ꞌguɨ ñiˊ dseaˋ lɨ˜ cangáangꞌ˜ i̱ Melquisedec do o̱ꞌguɨ lɨ˜ cajúiñˉ. Jo̱ latab˜ lɨ́ɨiñˊ jmidseaˋ laniingˉ lɨ́ꞌˆ laco̱ꞌguɨ la lɨ́ɨngˊ i̱ Jó̱o̱ˊ Fidiéeˇ camɨ́ɨngꞌ˜ do e latab˜ lɨ́ɨiñˊ jmidseaˋ dseaˋ féngꞌˊ i̱ laniingˉguɨ.
3 Não se conhece o pai, nem a mãe, nem qualquer antepassado de Melquisedeque. E também não se sabe nada sobre o seu nascimento ou sobre a sua morte. Por ser como o Filho de Deus, ele continua sacerdote para sempre.
4 Jo̱ lana quie̱ˋnaꞌ cuante, dseaˋ rúꞌˋnaaꞌ, jial tíiˊ laniingˉ calɨ́ngˉ i̱ Melquisedec do e jɨˋguɨ ꞌlɨɨ˜ yʉ́ʉꞌ˜ quíˉiiꞌ Abraham cacuøꞌrˊ dseaˋ do co̱o̱ˋ lajeeˇ guíˉ íingꞌ˜ quiáꞌˉ lajaléꞌˋ e calɨ́ꞌrˉ jee˜ ꞌniiˋ mɨ˜ catíiñˊ có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ.
4 Vejam como Melquisedeque era grande: Abraão, o patriarca , lhe deu a décima parte de tudo o que havia tomado dos inimigos na batalha.
5 Jo̱ lɨ́ꞌˆ laco̱ꞌguɨ la féꞌˋ e júuˆ quiʉꞌˊ ta˜ e caséeˊ Moi˜ malɨɨ˜guɨ eáangˊ e lají̱i̱ꞌ˜ dseaˋ i̱ teáangꞌ˜ jee˜ ꞌléꞌˋ dseaˋ Israel i̱ siiˋ Levíbingꞌ cuǿøngˋ lɨ́ɨngˊ jmidseaˋ, jo̱ lají̱i̱ꞌ˜ dseaˋ íˋbingꞌ i̱ seaˋ fɨˊ quiáꞌˉ i̱ niꞌíngꞌˋ quiáꞌˉ jaléngꞌˋ dseaˋ góorˋ co̱o̱ˋ lajeeˇ guíˉ íingꞌ˜ lajaléꞌˋ e seaˋ quiáiñꞌˉ, doñiˊ faꞌ e jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do lɨ́ɨiñˊ dseaˋ sɨju̱ˇ ꞌlɨɨ˜ yʉ́ʉꞌ˜ Abraham lɨ́ꞌˆ laco̱ꞌguɨ la lɨ́ɨiñˊ yaaiñ˜ cajo̱.
5 Conforme a Lei de Moisés, os sacerdotes, que são descendentes de Levi, têm a obrigação de receber do povo a décima parte de tudo. Eles recebem dos seus próprios patrícios, embora estes também sejam descendentes de Abraão.
6 Jo̱ dsʉꞌ i̱ Melquisedec do jaˋ lɨ́ɨiñˊ dseaˋ sɨju̱ˇ ꞌlɨɨ˜ yʉ́ʉꞌ˜ Leví, dsʉꞌ caꞌímꞌˋbre co̱o̱ˋ lajeeˇ guíˉ íingꞌ˜ quiáꞌˉ lajaléꞌˋ e calɨ́ꞌˉ ꞌlɨɨ˜ yʉ́ʉꞌ˜ Abraham, jo̱guɨ cajmigüeamꞌˆbre cajo̱. Jo̱guɨ té̱e̱ˊ óoˊnaꞌ cajo̱ e i̱ ꞌlɨɨ˜ yʉ́ʉꞌ˜ Abraham dobingꞌ i̱ caꞌíngꞌˋ jaléꞌˋ júuˆ lají̱i̱ꞌ˜ e cajíngꞌˉ Fidiéeˇ e nicuǿꞌˉreiñꞌ.
6 Melquisedeque não era descendente de Levi, mas recebeu a décima parte daquilo que Abraão havia tomado na batalha e o abençoou. Sim, abençoou o próprio Abraão, que havia recebido as promessas de Deus.
7 Jo̱ jí̱i̱ꞌ˜ jaangˋ jaˋ cuǿøngˋ jíngꞌˉ e o̱ꞌ lajo̱ e júuˆ la: Niingˉguɨ jaangˋ dseaˋ i̱ jmigüeangꞌˆ jaangˋ dseaˋ rúngꞌˋ laco̱ꞌguɨ i̱ dseaˋ i̱ jmigüeangꞌˆ írˋ do.
7 Não há dúvida de que aquele que abençoa é mais importante do que aquele que é abençoado.
8 Jo̱ jaléngꞌˋ jmidseaˋ quiáꞌˉ dseaˋ Israel lɨ́ɨiñˊ sɨju̱ˇ quiáꞌˉ ꞌlɨɨ˜ yʉ́ʉꞌ˜ Leví, jo̱ ímꞌˋbre quiáꞌˉ dseaˋ góorˋ co̱o̱ˋ lajeeˇ guíˉ íingꞌ˜ quiáꞌˉ lajaléꞌˋ; jo̱ dsʉꞌ mɨ˜ nitɨ́ˉ íꞌˋ e nijúuiñˉ, jo̱baꞌ júumˉbre jóng lɨ́ꞌˆ laco̱ꞌguɨ doñiˊ i̱i̱ˋ dseaˋ jmɨgüíˋ; jo̱ dsʉꞌ lɨ́ꞌˆ laco̱ꞌ féꞌˋ fɨˊ ni˜ jiˋ quiáꞌˉ Fidiéeˇ e lafaꞌ seemˋbɨ i̱ Melquisedec do latɨˊ lana.
8 No caso dos sacerdotes, a décima parte é recebida por homens que um dia vão morrer. Mas, no caso de Melquisedeque, como dizem as Escrituras Sagradas , a décima parte foi recebida por alguém que continua vivo .
9 Jo̱baꞌ laco̱ꞌ cuǿøngˋ feˇeeꞌ e jaléngꞌˋ jmidseaˋ i̱ lɨ́ɨngˊ dseaˋ sɨju̱ˇ Leví, dseaˋ íˋbingꞌ íngꞌˋ lana lají̱i̱ꞌ˜ e co̱o̱ˋ lajeeˇ guíˉ íingꞌ˜ e catɨ́ɨiñꞌˉ do, jo̱ lɨ́ɨˊ lafaꞌ e caquíibˊ jaléngꞌˋ i̱ jmidseaˋ do e jo̱ e catɨ́ɨngˉ i̱ Melquisedec do ie˜ lamɨ˜ caquíiˊ yʉ́ʉꞌ˜ Abraham quiáꞌˉ dseaˋ do.
9 Portanto, quando Abraão pagou a décima parte, Levi, cujos descendentes recebem a décima parte, também pagou.
10 Jo̱ e jábꞌˉ, jaˋ mɨˊ calɨsémˋbɨ i̱ Leví do ie˜ jo̱ ie˜ lamɨ˜ cacuøꞌˊ Abraham i̱ Melquisedec do co̱o̱ˋ lajeeˇ guíˉ íingꞌ˜ lají̱i̱ꞌ˜ e catɨ́ɨiñꞌˉ do; dsʉꞌ cuǿøngˋ feˇeeꞌ e jo̱bɨ lafaꞌ nɨquie̱ˊ Abraham mɨjú̱ˋ quiáꞌˉ jaléngꞌˋ dseaˋ sɨju̱rˇ i̱ nilɨseengˋ cøøngˋguɨ, co̱ꞌ i̱ Leví do lɨ́ɨiñˊ jaangˋ dseaˋ sɨju̱ˇ dseaˋ do.
10 Pois Levi não tinha nascido, e, por assim dizer, ainda estava no corpo do seu antepassado Abraão quando este se encontrou com Melquisedeque.
11 Jo̱ jaléngꞌˋ dseaˋ Israel cangɨ́ɨiñˋ jaléꞌˋ e júuˆ quiʉꞌˊ ta˜ quiáꞌˉ Fidiéeˇ laꞌeáangˊ có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ jmidseaˋ i̱ lɨ́ɨngˊ dseaˋ sɨju̱ˇ Aarón i̱ lɨ́ɨngˊ sɨju̱ˇ yʉ́ʉꞌ˜ Leví do cajo̱. Jo̱ faco̱ꞌ e ta˜ e cajméeˋ jaléngꞌˋ i̱ jmidseaˋ do íingˆ ta˜ e íingˉ dseeˉ e laco̱ꞌ lɨguiúngˉ dseaˋ fɨˊ quiniˇ Fidiéeˇ, jo̱baꞌ jaˋ ꞌneángˉ jmidseaˋ i̱ jiéngꞌˋguɨ faco̱ꞌ lajo̱; dsʉꞌ dseángꞌˉ la guíimˋ ꞌneángˉ jaangˋguɨ jmidseaˋ lɨ́ꞌˆ laco̱ꞌ calɨ́ngˉ Melquisedec, jo̱ o̱ꞌ laco̱ꞌ lɨ́ɨngˊ i̱ jmidseaˋ sɨju̱ˇ Aarón do.
11 A lei que o povo de Israel recebeu se baseava no sacerdócio dos levitas . Ora, se o trabalho dos sacerdotes levitas tivesse sido perfeito, não haveria necessidade de aparecer outro tipo de sacerdote, da ordem do sacerdócio de Melquisedeque e não da ordem de Arão .
12 Co̱ꞌ mɨ˜ jmɨsɨ́ɨngˉ dseaˋ lají̱i̱ꞌ˜ ta˜ óoˋ jmidseaˋ, jo̱baꞌ ꞌnéˉ jmɨsɨ́ɨmˉbre cajo̱ lají̱i̱ꞌ˜ e júuˆ quiʉꞌˊ ta˜ quiáꞌrˉ.
12 Pois, quando se muda o sacerdócio, a lei também precisa ser mudada.
13 Jo̱ uii˜ quiáꞌˉ Fíiˋnaaꞌ féꞌˋ fɨˊ ni˜ jiˋ quiáꞌˉ Fidiéeˇ e dseaˋ íˋ lɨ́ɨiñˊ sɨju̱ˇ quiáꞌˉ co̱o̱ˋguɨ ꞌléꞌˋ dseaˋ quiáꞌˉ dseaˋ Israel; jo̱ jí̱i̱ꞌ˜ jaangˋ dseaˋ jaˋ i̱ mɨˊ calɨ́ɨngˊ jmidseaˋ fɨˊ jee˜ e ꞌléꞌˋ jo̱ lamɨ˜ jéengˊguɨ.
13 E o nosso Senhor Jesus, a respeito de quem são ditas essas coisas, pertencia a outra tribo . E nenhum membro dessa tribo jamais serviu como sacerdote.
14 Jo̱ nɨtab˜ dsiˋnaaꞌ e Fíiˋnaaꞌ Dseaˋ Jmáangˉ cajárˉ fɨˊ jee˜ ꞌléꞌˋ dseaˋ Israel i̱ siiˋ Judá, jo̱ jaˋ cajárˉ fɨˊ jee˜ ꞌléꞌˋ dseaˋ Israel i̱ siiˋ Leví; jo̱guɨ nɨneˇbɨ́ɨꞌ røøˋ cajo̱ e Moi˜ jaˋ cajíñꞌˉ jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ uii˜ quiáꞌˉ e ꞌléꞌˋ dseaˋ Judá do ie˜ lamɨ˜ caféꞌrˋ uii˜ quiáꞌˉ jaléngꞌˋ jmidseaˋ.
14 É sabido que, por nascimento, Jesus, o nosso Senhor, pertencia à tribo de Judá, e Moisés não disse nada dessa tribo quando falou a respeito de sacerdotes.
15 Jo̱ eáangˊguɨ nɨta˜ dsiˋnaaꞌ røøˋ lana có̱o̱ꞌ˜ jaléꞌˋ e nɨcafáꞌˉa na, co̱ꞌ nɨcagüémˉ i̱ jmidseaˋ dseaˋ féngꞌˊ i̱ laniingˉguɨ do i̱ cǿøngˋ laco̱ꞌ i̱ jmidseaˋ Melquisedec do, jo̱guɨ i̱ quíingꞌ˜ jee˜ ꞌléꞌˋ lɨ˜ jiéꞌˋ laco̱ꞌguɨ jee˜ ꞌléꞌˋ dseaˋ Leví.
15 E tudo isso se torna bem mais claro, pois surgiu um sacerdote diferente, parecido com Melquisedeque.
16 Jo̱ Fíiˋnaaꞌ calɨ́iñˉ jmidseaˋ dseaˋ féngꞌˊ i̱ laniingˉguɨ dsʉꞌ o̱ꞌ uíiꞌ˜ laco̱ꞌ ta˜ huɨ̱́ꞌˋ e ꞌnéˉ güɨꞌɨ́ɨrˊ jee˜ dseaˋ sɨju̱ˇ quiáꞌˉ dseaˋ Leví, co̱ꞌ calɨ́mˉbre jmidseaˋ dseaˋ féngꞌˊ i̱ laniingˉguɨ dsʉꞌ laꞌeáangˊ có̱o̱ꞌ˜ e ꞌgøngꞌˊ quiáꞌˉ e seeiñˋ do e jaˋ tó̱o̱ˋ jmɨɨ˜ niꞌíingˉ.
16 Ele não foi feito sacerdote pelas leis ou regras humanas, porém se tornou sacerdote por meio do poder de uma vida que não tem fim.
17 Co̱ꞌ lalab féꞌˋ Fidiéeˇ fɨˊ ni˜ jiˋ quiáꞌrˉ e éeiñˋ dseaˋ do:
17 Porque as Escrituras Sagradas dizem: “Você será sacerdote para sempre, na ordem do sacerdócio de Melquisedeque.”
18 Jo̱ Fidiéeˇ cabꞌˊ caguiarˊ jaléꞌˋ e júuˆ quiʉꞌˊ ta˜ e cacuøꞌrˊ Moi˜, co̱ꞌ e júuˆ jo̱ joˋ ta˜ íingˆ jo̱guɨ joˋ bíˋ seaˋ quiáꞌˉ cajo̱ faꞌ e nijméˉ e nileángˋ dseaˋ jee˜ jaléꞌˋ dseeˉ quiáꞌrˉ.
18 Assim a regra antiga foi anulada porque era fraca e inútil.
19 Jo̱ jaléꞌˋ e júuˆ quiʉꞌˊ ta˜ e caꞌíngꞌˋ Moi˜ ie˜ lamɨ˜ jéengˊguɨ do jaˋ caquɨ́ɨꞌ˜ jmɨɨ˜ faꞌ e cajméeˋ e calɨséngˋ dseaˋ cøøngˋ có̱o̱ꞌ˜ Fidiéeˇ dseángꞌˉ laco̱ꞌ sɨꞌíˆ. Jo̱ dsʉꞌ lana nɨseaˋ co̱o̱ˋ e nita˜ dsiˋnaaꞌ e ꞌgøngꞌˊguɨ e laco̱ꞌ nijmɨcó̱o̱ꞌ˜ jneaa˜aaꞌ e niñíingˋnaꞌ e nilɨse̱e̱ˉnaaꞌ cøøngˋ có̱o̱ꞌ˜ Fidiéeˇ.
19 Pois a lei não podia aperfeiçoar nada. Mas agora Deus nos deu uma esperança melhor, por meio da qual chegamos perto dele.
20 Jo̱guɨ cajo̱ Fidiéeˇ cacuørˊ júuˆ ta˜ dsíiˊ quiáꞌˉ e júuˆ jo̱ laꞌeáangˊ có̱o̱ꞌ˜ júuˆ quiáꞌrˉ e cacuøꞌrˊ ꞌñiaꞌrˊ ie˜ lamɨ˜ cajíñꞌˉ e Jesús niꞌuíiñˉ jmidseaˋ dseaˋ féngꞌˊ i̱ laniingˉguɨ. Dsʉꞌ i̱ jmidseaˋ caguiaangˉguɨ do jaˋ cacuøꞌˊ Fidiéeˇ júuˆ quiáꞌrˉ ꞌñiaꞌrˊ e niꞌuíiñꞌˉ do lajo̱.
20 Além disso, há o juramento de Deus. Não houve juramento quando os outros se tornaram sacerdotes.
21 Jo̱ Fíiˋnaaꞌ Jesús caꞌuíiñˉ jmidseaˋ dseaˋ féngꞌˊ i̱ laniingˉguɨ uíiꞌ˜ e cacuøˊ Fidiéeˇ júuˆ quiáꞌrˉ ꞌñiaꞌrˊ lɨ́ꞌˆ laco̱ꞌ la féꞌˋ fɨˊ ni˜ jiˋ quiáꞌrˉ lɨ˜ féꞌˋ lala:
21 Porém houve juramento quando Jesus se tornou sacerdote, pois Deus lhe disse: “O Senhor jurou e não voltará atrás. Ele disse: ‘Você será sacerdote para sempre.’ ”
22 Jo̱ co̱ꞌ Fidiéeˇ cacuørˊ e júuˆ quiáꞌrˉ ꞌñiaꞌrˊ do, jo̱baꞌ nɨtaaˉ dsiˋnaaꞌ e Jesús tíiˊ nir˜ e júuˆ tɨguaˇ catɨ́ˋ tú̱ˉ do e ꞌgøngꞌˊguɨ laco̱ꞌguɨ júuˆ e cacuøˊ Fidiéeˇ lamɨ˜ jéengˊguɨ do.
22 Portanto, essa diferença também faz com que Jesus seja a garantia de uma aliança melhor.
23 Jo̱ jaléngꞌˋ i̱ jmidseaˋ caguiaangˉguɨ do cajúmˉbre mɨ˜ catɨ́ˋ oor˜ quiáꞌrˉ, jo̱baꞌ i̱ jiémꞌˋ caguáˋ é̱e̱ˆ quiáꞌrˉ.
23 Há ainda outra diferença: os outros sacerdotes foram muitos porque morriam e não podiam continuar o seu trabalho.
24 Jo̱ dsʉꞌ Jesús latab˜ seeiñˋ, jo̱baꞌ latab˜ lɨ́ɨiñˊ jmidseaˋ dseaˋ féngꞌˊ i̱ laniingˉguɨ, jo̱ uíiꞌ˜ jo̱baꞌ joˋ ꞌneángˉguɨ jmidseaˋ i̱ jiéngꞌˋguɨ i̱ niꞌíingˋ é̱e̱ˆ quiáꞌrˉ.
24 Mas Jesus vive para sempre, e o seu sacerdócio não passa para ninguém.
25 Jo̱ co̱ꞌ lajo̱b lɨ́ɨngˊ Jesús, jo̱baꞌ laꞌeáangˊ íˋbre cuǿøngˋ e leáiñˉ jaléngꞌˋ dseaˋ jee˜ jaléꞌˋ dseeˉ quiáiñꞌˉ lata˜ e laco̱ꞌ nilɨseeiñˋ cøøngˋ có̱o̱ꞌ˜ Fidiéeˇ, co̱ꞌ carˋ ngongɨ́ɨˋ jmɨɨb˜ seeiñˋ e laco̱ꞌ mɨꞌrˊ Fidiéeˇ cuaiñ˜ quiáꞌˉ jaléngꞌˋ dseaˋ.
25 E por isso ele pode, hoje e sempre, salvar as pessoas que vão a Deus por meio dele, porque Jesus vive para sempre a fim de pedir a Deus em favor delas.
26 Jo̱baꞌ Jesús lɨ́ɨiñˊ dseángꞌˉ i̱ jmidseaˋ dseaˋ féngꞌˊ i̱ laniingˉguɨ do i̱ ꞌneángˉnaaꞌ do, co̱ꞌ íˋbre dseaˋ caneáarˊ fɨˊ e laco̱ꞌ cuǿøngˋ nilɨse̱e̱ˉnaaꞌ cøøngˋ có̱o̱ꞌ˜ Fidiéeˇ. Jo̱ dseángꞌˉ dseaˋ güeamꞌˆ lɨ́ɨngˊ dseaˋ do fɨˊ quiniˇ Fidiéeˇ, jo̱ jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ dseeˉ jaˋ táaiñˋ, jo̱guɨ jaˋ lɨ́ɨiñˊ laco̱ꞌ la lɨ́ɨngˊ dseaˋ dseeˉ dseaˋ quiˊ. Jo̱ lana dob nɨguiiñ˜ fɨˊ ñifɨ́ˉ lɨ́ꞌˆ lɨˊ dséeˊ é̱e̱ˆ laco̱ꞌ guiing˜ Tiquiáꞌrˆ Fidiéeˇ.
26 Por isso Jesus é o Grande Sacerdote de que necessitamos. Ele é perfeito e não tem nenhum pecado ou falha. Ele foi separado dos pecadores e elevado acima dos céus .
27 Jo̱ Jesús jaˋ lɨ́ɨiñˊ laco̱ꞌguɨ i̱ jmidseaˋ caguiaangˉguɨ i̱ calɨséngˋ lamɨ˜ jéengˊguɨ do, co̱ꞌ jaléngꞌˋ jmidseaˋ íˋ laco̱o̱ˋ jmɨɨ˜ laco̱o̱ˋ jmɨɨb˜ ꞌnéˉ jngáiñꞌˉ jaléngꞌˋ jóꞌˋ e quiáꞌˉ nicuǿiñꞌˉ Fidiéeˇ, jo̱ lajo̱baꞌ niꞌíingˉ dseeˉ quiáꞌrˉ laꞌuii˜, jo̱ mɨ˜ ningɨ́ˋ jo̱, ꞌnéˉ nijméˉguɨr e laco̱ꞌ niꞌíingˉ dseeˉ quiáꞌˉ jaléngꞌˋ dseaˋ rúiñꞌˋ. Dsʉꞌ Jesús co̱o̱ˋ néeꞌ˜baꞌ ꞌnéˉ e cajángꞌˋ ꞌñiaꞌrˊ e laco̱ꞌ niꞌíingˉ dseeˉ quiáꞌˉ dseaˋ jmɨgüíˋ lata˜.
27 Ele não é como os outros Grandes Sacerdotes; não precisa oferecer sacrifícios todos os dias, primeiro pelos seus próprios pecados e depois pelos pecados do povo. Ele ofereceu um sacrifício, uma vez por todas, quando se ofereceu a si mesmo.
28 Jo̱ jaléꞌˋ e júuˆ quiʉꞌˊ ta˜ e caꞌíngꞌˋ Moi˜ do dseaˋ dseeˉ dseaˋ quiˊbingꞌ guíngꞌˋ i̱˜ i̱ niꞌuíingˉ jmidseaˋ laniingˉ; jo̱ e júuˆ e cacuøˊ Fidiéeˇ ꞌñiaꞌrˊ do e caféꞌrˋ mɨ˜ cangɨ́ˋ e cacuøꞌrˊ Moi˜ jaléꞌˋ e júuˆ quiʉꞌˊ ta˜ do lamɨ˜ jéengˊguɨ, jo̱ dsʉꞌ có̱o̱ꞌ˜ e júuˆ e caféꞌˋ Fidiéeˇ dobaꞌ caꞌnáaiñˉ i̱ Jó̱o̱rˊ camɨ́ɨngꞌ˜ do e laco̱ꞌ niꞌuíiñˉ jmidseaˋ dseaˋ féngꞌˊ i̱ dseángꞌˉ laniingˉguɨ i̱ dseángꞌˉ lata˜ éeˋ ta˜ røøˋ có̱o̱ꞌ˜ lajaléꞌˋ e cangɨ́ɨiñˋ quiáꞌˉ Tiquiáꞌrˆ Fidiéeˇ.
28 A Lei de Moisés escolheu homens, que são imperfeitos, para serem Grandes Sacerdotes. Mas, pela promessa feita com juramento, a qual veio depois da Lei de Moisés, Deus escolhe o Filho, que se tornou perfeito para sempre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.