Atos 7

Júu ʼmɨ́ɨ e cacuo fidiée (CCONT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, i̱ dseaˋ mogui˜ quiáꞌˉ jaléngꞌˋ fii˜ jmidseaˋ quiáꞌˉ dseaˋ Israel do cajmɨngɨ́ꞌrˉ i̱ dseaˋ góorˋ Tée˜ do song e jábꞌˉ lají̱i̱ꞌ˜ júuˆ e nɨcanúurˉ féꞌˋ dseaˋ uii˜ quiáiñꞌˉ do.
1 Então o sumo sacerdote lhe perguntou: “Estas acusações são verdadeiras?”.
2 Jo̱baꞌ cañíiˋ Tée˜ quiáꞌˉ i̱ dseaˋ mogui˜ fii˜ jmidseaˋ do jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ lala:
2 Estêvão respondeu: “Irmãos e pais, ouçam-me! O Deus glorioso apareceu a nosso antepassado Abraão na Mesopotâmia, antes de ele se estabelecer em Harã,
3 Jo̱ lalab casɨ́ꞌˉ Fidiéeˇ dseaˋ íˋ ie˜ jo̱: “Tʉ́ʉˊ góoꞌˋ có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléngꞌˋ dseaˋ sɨjú̱ꞌˆ, jo̱ niguóꞌˆ fɨˊ guóoꞌ˜ uǿˉ lɨ˜ niꞌéeˆe ꞌnʉˋ.”
3 e lhe disse: ‘Deixe sua terra natal e seus parentes e vá para a terra que eu lhe mostrarei’.
4 ’Jo̱ lajo̱b cajméeˋ ꞌlɨɨ˜ yʉ́ʉꞌ˜ quíˉiiꞌ Abraham, cagüɨꞌɨ́ɨˊbre e fɨˊ Caldea do jo̱ fɨˊ dob cangogüeárˋ fɨˊ Harán. Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, cajúmˉ tiquiáꞌrˆ. Jo̱ Fidiéebˇ catǿˉ quiáꞌˉ i̱ Abraham do fɨˊ Canaán fɨˊ lɨ˜ néeˊ jneaa˜aaꞌ lana.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e morou em Harã até seu pai morrer. Depois, Deus o trouxe aqui para a terra onde vocês agora vivem.
5 Dsʉꞌ jaˋ cacuøꞌˊ Fidiéeˇ dseaˋ íˋ jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ uǿˉ ie˜ jo̱. Jo̱ Fidiéeˇ casɨ́ꞌrˉ ꞌlɨɨ˜ yʉ́ʉꞌ˜ Abraham e nicuǿꞌˉbre dseaˋ sɨju̱ˇ dseaˋ do e uǿˉ do, nañiˊ faꞌ jí̱i̱ꞌ˜ jaangˋ jó̱o̱ˊ ꞌlɨɨ˜ yʉ́ʉꞌ˜ Abraham jaˋ mɨˊ seengˋ ie˜ jo̱.
5 “Mas Deus não lhe deu herança alguma aqui, nem mesmo o espaço de um pé. Contudo, prometeu que a terra toda pertenceria a Abraão e a seus descendentes, embora ele ainda não tivesse filhos.
6 Jo̱guɨ casɨ́ꞌˉbɨ Fidiéeˇ i̱ Abraham do e jaléngꞌˋ dseaˋ Israel i̱ lɨ́ɨngˊ dseaˋ áangˊ quíˉnaaꞌ nidsilíiñˉ e nigüeárˋ e lɨ́ɨiñˊ dseaˋ fɨɨˋ jiéꞌˋ fɨˊ co̱o̱ˋ ni˜ guóoꞌ˜ uǿˉ e néeˊ huí̱i̱ˉ. Jo̱ fɨˊ jo̱b nijméiñꞌˉ do ta˜ laco̱ꞌ dseaˋ sɨꞌnɨɨngˇ jo̱guɨ gabˋ nidsingɨ́ɨiñˉ do lajeeˇ quiʉ̱́ˋ ciento ji̱i̱ˋ.
6 Disse-lhe também que seus descendentes viveriam numa terra estrangeira, onde seriam escravizados e oprimidos por quatrocentos anos.
7 Jo̱ casɨ́ꞌˉbɨguɨ Fidiéeˇ i̱ Abraham do jo̱ cajíñꞌˉ: “Jnea˜ nicuǿøˆø iihuɨ́ɨˊ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ nijmeángꞌˋ ta˜ jaléngꞌˋ dseaˋ quiéˉe e lɨiñꞌˊ do dseaˋ sɨꞌnɨɨngˇ. Jo̱ mɨ˜ ningɨ́ˋ jo̱, niꞌuǿmˋ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ quiéˉe do fɨˊ jo̱, jo̱ jaléngꞌˋ íˋ nijmérˉ lají̱i̱ꞌ˜ e iim˜baa e fɨˊ guóoꞌ˜ uǿˉ na.” Jo̱ lanab casɨ́ꞌˉ Fidiéeˇ i̱ Abraham do ie˜ jo̱.
7 Mas Deus disse: ‘Eu castigarei a nação que os escravizar, e, por fim, sairão dali e me adorarão neste lugar’.
8 ’Jo̱ Fidiéeˇ cacuøꞌrˊ júuˆ ꞌlɨɨ˜ yʉ́ʉꞌ˜ Abraham, jo̱ catɨguaˇ júuˆ e tó̱o̱ˋ li˜ fɨˊ ngúuˊ táangˋ lají̱i̱ꞌ˜ yʉ̱ʉ̱ˋ sɨñʉʉˆ e laco̱ꞌ cuøˊ li˜ e Fidiéebˇ lɨ́ɨngˊ Diée˜ quiáꞌrˉ, jo̱ lajo̱b ta˜ caquiʉꞌˊ Fidiéeˇ quiáꞌˉ ꞌlɨɨ˜ yʉ́ʉꞌ˜ Abraham e nijmiti˜bre e jo̱. Jo̱baꞌ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ calɨséngˋ jaangˋ jiuung˜ sɨñʉʉˆ quiáꞌrˉ i̱ calɨsíˋ Isáaˊ, jo̱ caté̱e̱ˋbre li˜ fɨˊ ngúuˊ táaiñꞌˋ do mɨ˜ cadsíñˉ jñiáˉ jmɨɨ˜ lɨ́ꞌˆ laco̱ꞌ ta˜ cahuɨ̱́ꞌˋ quiáꞌrˉ. Jo̱guɨ lajo̱b cajméeˋ i̱ Isáaˊ do mɨ˜ calɨséngˋ jaangˋ jó̱o̱rˊ sɨñʉʉˆ i̱ calɨsíˋ Jacóoˆ, jo̱guɨ lajo̱b cajméeˋ Jacóoˆ cajo̱ có̱o̱ꞌ˜ lajɨˋ guitúungˋ jó̱o̱rˊ sɨñʉʉˆ i̱ calɨséngˋ quiáꞌrˉ. Jo̱ i̱ guitúungˋ dseañʉꞌˋ íbˋ lɨ́ɨˊ tiquiáꞌˆ lajɨˋ guitu̱ˊ ꞌléꞌˋ dseaˋ Israel i̱ lɨ́ɨngˊ dseaˋ áangˊ quíˉiiꞌ do.
8 “Naquele tempo, Deus deu a Abraão a aliança da circuncisão. Assim, quando seu filho Isaque nasceu, ele o circuncidou no oitavo dia. Essa prática continuou quando nasceu Jacó, filho de Isaque, e quando nasceram os doze filhos de Jacó, os patriarcas de Israel.
9 ’Jo̱ co̱ꞌ jaléngꞌˋ i̱ jó̱o̱ˊ Jacóoˆ i̱ lɨ́ɨngˊ dseaˋ áangˊ quíˉiiꞌ do calɨ́ˉ dsihuɨ́ɨmˊbre quiáꞌˉ i̱ rúiñꞌˋ i̱ siiˋ Séˆ do, jo̱baꞌ caꞌnɨ́ɨmˋbreiñꞌ do có̱o̱ꞌ˜ dseaˋ i̱ seengˋ fɨˊ Egipto, jo̱ i̱ dseaˋ íˋ fɨˊ jo̱b cajéengˋneiñꞌ. Jo̱ dsʉꞌ eáamˊ cajmɨcó̱o̱ꞌ˜ Fidiéeˇ quiáꞌˉ i̱ Séˆ do,
9 “Os patriarcas tiveram inveja de seu irmão José e o venderam como escravo para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 jo̱ caleáamˋbreiñꞌ do jee˜ jaléꞌˋ iihuɨ́ɨˊ e sɨꞌíˆ e nidsingɨ́ɨiñꞌˉ do, jo̱guɨ cacuøꞌˊreiñꞌ do e tɨɨmˋbiñꞌ eáangˊ, jo̱guɨ cajméerˋ e guiʉ́bˉ caꞌéeˋ i̱ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ quiáꞌˉ Egipto có̱o̱ꞌr˜, jo̱guɨ cacuøꞌˊreiñꞌ co̱o̱ˋ ta˜ e lɨ́ɨiñꞌˊ do dseaˋ nʉꞌluu˜ quiáꞌˉ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ e fɨˊ Egipto do, jo̱guɨ e néeˊ niñꞌ˜ do fɨˊ ꞌnʉ˜ i̱ dseata˜ féngꞌˊ do có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ jmóoˋ ta˜ fɨˊ jo̱.
10 e o livrou de todas as suas dificuldades. Deus concedeu a José favor e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, e o faraó o nomeou governador de todo o Egito e administrador de seu palácio.
11 ’Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, cajáˉ ji̱i̱ˋ ooˉ fɨˊ latøøngˉ Egipto có̱o̱ꞌ˜guɨ fɨˊ Canaán, jo̱ eáamˊ iihuɨ́ɨˊ cangongɨ́ɨngˉ dseaˋ cǿøngꞌ˜ quíˉnaaꞌ co̱ꞌ joˋ seaˋ e nidǿꞌrˉ.
11 “Então veio uma fome sobre o Egito e sobre Canaã. Houve grande aflição, e nossos antepassados ficaram sem comida.
12 Dsʉꞌ mɨ˜ calɨñiˊ i̱ Jacóoˆ do e seabˋ mɨcuɨꞌieeˋ fɨˊ Egipto, jo̱baꞌ fɨˊ jo̱b casíiñˋ jaléngꞌˋ jó̱o̱rˊ i̱ lɨ́ɨngˊ dseaˋ áangˊ quíˉiiꞌ do. Jo̱ e jo̱b laꞌuii˜ ya̱ꞌˊ e cangolíiñꞌˆ do fɨˊ Egipto.
12 Jacó soube que ainda havia cereal no Egito e enviou seus filhos, nossos antepassados, para comprarem alimento.
13 ’Jo̱ mɨ˜ cangolíingˉtu̱ i̱ jó̱o̱ˊ Jacóoˆ fɨˊ Egipto e catɨ́ˋ tú̱ˉ ya̱ꞌˊ, jo̱guɨbaꞌ cajméeˋ Séˆ júuˆ có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ íˋ e rúiñꞌˋ dseaˋ ngáangꞌ˜ có̱o̱ꞌ˜bre lɨiñꞌˊ do. Jo̱ lajo̱b calɨñiˊ i̱ dseata˜ Egipto do e dseaˋ Israel lɨ́ɨngˊ Séˆ laco̱ꞌguɨ jneaa˜aaꞌ.
13 Da segunda vez que foram, José revelou sua identidade a seus irmãos e os apresentou ao faraó.
14 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, caquiʉꞌˊ Séˆ ta˜ e nidséˉ tiquiáꞌrˆ Jacóoˆ co̱lɨɨng˜ có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ dseaˋ sɨnʉ́ʉˆ quiáꞌrˉ fɨˊ lɨ˜ guiing˜ dseaˋ do fɨˊ Egipto. Jo̱ lɨ́ꞌˆ lajeeˇ lajɨɨiñˋ laꞌóꞌˋ cangolíiñˆ fɨˊ jo̱ tíiˊbre setenta y cinco.
14 Depois, José mandou trazer para o Egito seu pai, Jacó, e todos os seus parentes, 75 pessoas ao todo.
15 ’Jo̱ lajo̱b cajméeˋ Jacóoˆ, cangogüeáˋbre fɨˊ Egipto có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ dseaˋ sɨnʉ́ʉˆ quiáꞌrˉ. Jo̱ fɨˊ jo̱b cajúiñˉ, jo̱ fɨˊ jo̱bɨ cajo̱ cajúngˉ jaléngꞌˋ dseaˋ áangˊ quíˉnaaꞌ.
15 Assim, Jacó foi para o Egito e ali morreu, bem como nossos antepassados.
16 Jo̱ jaléꞌˋ móoˋ teáangꞌ˜ i̱ Jacóoˆ do cangocó̱o̱rˋ fɨˊ Siquem lɨ˜ se̱ꞌˊ Canaán, jo̱ caꞌóorˉ fɨˊ dsíiˊ tóˋ é̱e̱ˋ lɨ˜ caláˉ ꞌlɨɨ˜ yʉ́ʉꞌ˜ Abraham quiáꞌˉ jaangˋ i̱ calɨsíˋ Hamor e fɨˊ Siquem do.
16 Seus corpos foram levados para Siquém e sepultados no túmulo que Abraão havia comprado por um certo preço dos filhos de Hamor.
17 ’Jo̱ mɨ˜ nɨjaquiéengˊ e nijmiti˜ Fidiéeˇ lají̱i̱ꞌ˜ júuˆ e cacuøꞌrˊ ꞌlɨɨ˜ yʉ́ʉꞌ˜ quíˉiiꞌ Abraham lamɨ˜ jéengˊguɨ eáangˊ, jo̱ eáamˊ nɨcangofɨ́ɨngˉ dseaˋ áangˊ quíˉiiꞌ dseaˋ Israel e fɨˊ Egipto do.
17 “Aproximando-se o tempo em que Deus cumpriria sua promessa a Abraão, nosso povo se multiplicou grandemente no Egito.
18 Jo̱ ie˜ jo̱ mɨ˜ caguáˋ jaangˋguɨ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ i̱ caquiʉꞌˊ ta˜ e fɨˊ Egipto do, jo̱ i̱ dseata˜ íˋ joˋ calɨcuíiñˋ Séˆ.
18 Então subiu ao trono do Egito um novo rei, que nada sabia a respeito de José.
19 Jo̱ i̱ dseata˜ íˋ, eáamˊ gaˋ caꞌéerˋ có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ dseaˋ góoˋnaaꞌ dseaˋ Israel, jo̱guɨ caquiʉꞌˊ i̱ dseata˜ do ta˜ e ꞌnéˉ nitiúuiñꞌˉ do jaléngꞌˋ yʉ̱ʉ̱ˋ sɨñʉʉˆ quiáꞌrˉ e laco̱ꞌ nijúuiñꞌˉ do.
19 Esse rei explorou e oprimiu nosso povo, forçando os pais a abandonarem seus filhos recém-nascidos, para que morressem.
20 ’Jo̱ ie˜ jo̱b cajo̱ cangáangꞌ˜ i̱ yʉ̱ʉ̱ˋ sɨñʉʉˆ Moi˜ do, jo̱ eáamˊ iáangˋ dsíiˊ Fidiéeˇ có̱o̱ꞌ˜ i̱ yʉ̱ʉ̱ˋ do. Jo̱ sejmiiˋbiñꞌ do cajmɨcuó̱o̱ˋ quiáꞌrˉ lajeeˇ gaangˋ sɨꞌˋ.
20 “Por essa época, nasceu Moisés, um bebê especial aos olhos de Deus. Seus pais cuidaram dele em casa por três meses.
21 Jo̱ co̱o̱bˋ mɨ˜ catɨ́ˋ íꞌˋ e ꞌnéˉ nitiúuiñˉ i̱ yʉ̱ʉ̱ˋ do quiáꞌrˉ, jo̱baꞌ cangotiúumˇbre. Jo̱ jaangˋ sɨmɨ́ˆ quiáꞌˉ i̱ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ Egipto do, íbˋ cadséngꞌˋ i̱ yʉ̱ʉ̱ˋ do, jo̱ catǿˉbre fɨˊ quiáꞌrˉ, jo̱ cajmɨcuáangˋneiñꞌ do lafaꞌ jó̱o̱ˊbre.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha do faraó o adotou e o criou como seu próprio filho.
22 Jo̱ mɨ˜ cacuaiñꞌˉ do, calɨtɨ́mˋbre lají̱i̱ꞌ˜ e tɨɨngˋ dseaˋ egipcio, jo̱guɨ eáamˊbɨ ꞌgøiñꞌˊ cajo̱ e tɨɨiñˋ jaléꞌˋ júuˆ có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléꞌˋ e jmóoˋ dseaˋ do cajo̱.
22 Moisés foi educado em toda a sabedoria dos egípcios e era poderoso em palavras e ações.
23 ’Jo̱ mɨ˜ cadsíꞌˉ i̱ Moi˜ i̱ lɨ́ɨngˊ dseaˋ áangˊ quíˉiiꞌ do tu̱lóˉ ji̱i̱ˋ, caꞌɨ́ˋ dsíirˊ e nidsiꞌeer˜ dseaˋ góorˋ dseaˋ Israel i̱ taam˜bɨ fɨˊ Egipto do.
23 “Certo dia, estando Moisés com quarenta anos, resolveu visitar seus parentes, o povo de Israel.
24 Jo̱ mɨ˜ caguiérˉ fɨˊ jo̱, cangáiñˉ jaangˋ dseaˋ egipcio i̱ táangˋ jmángꞌˋ jaangˋ dseaˋ góorˋ dseaˋ Israel. Jo̱ cajmɨꞌǿmꞌˋ Moi˜ i̱ dseaˋ góorˋ do, jo̱guɨ cajngamꞌˊbre i̱ dseaˋ egipcio do.
24 Ao ver um egípcio maltratando um israelita, defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 ’Jo̱ ɨˊ dsíiˊ i̱ Moi˜ do e nilɨlíꞌˆ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ góorˋ dseaˋ Israel do e laꞌeáangˊ có̱o̱ꞌ˜ íˋbre nileángˉ Fidiéeˇ jaléiñꞌˋ do, jo̱ dsʉꞌ jaˋ calɨlíꞌˆ i̱ dseaˋ góorˋ do jaléꞌˋ e jo̱.
25 Imaginou que seus irmãos israelitas entenderiam que ele havia sido enviado por Deus para resgatá-los, mas isso não aconteceu.
26 Jo̱ mɨ˜ cajneáˉ lajo̱, ngóˉtu̱ Moi˜ caléꞌˋ catú̱ˉ e cangoꞌeerˇ dseaˋ góorˋ dseaˋ Israel. Jo̱ mɨ˜ caguiérˉ fɨˊ jo̱, cangáiñˉ gángˉ laꞌóꞌˋ dseaˋ góorˋ i̱ taang˜ ta˜ tɨ́ɨngˊ, jo̱baꞌ calɨꞌiiñ˜ e nisɨ́ngˉtu̱iñꞌ do røøˋ jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ: “¿Jialɨꞌˊ taang˜ ꞌnʉ́ꞌˋ ta˜ tɨ́ɨngˊ laꞌóꞌˋ rúngꞌˋnaꞌ?”
26 “No dia seguinte, visitou-os novamente e viu dois homens de Israel brigando. Tentando agir como pacificador, disse a eles: ‘Homens, vocês são irmãos; por que brigam um com o outro?’.
27 ’Jo̱baꞌ i̱ dseaˋ i̱ jmángꞌˋ i̱ jaangˋguɨ do calɨguíimˉbre quiáꞌˉ Moi˜, jo̱ caꞌlemꞌˊbreiñꞌ do jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ lala: “¿I̱˜ caguíngꞌˋ ꞌnʉˋ e lɨ́ɨnꞌˊ jaangˋ fii˜ quíˉiiꞌ i̱ quidsiꞌˋ íꞌˋ jee˜ jneaꞌˆ?
27 “Mas o homem que era culpado empurrou Moisés e disse: ‘Quem o nomeou líder e juiz sobre nós?
28 ¿Su ɨˊ oꞌˊ e nijnganꞌˆ jnea˜ laco̱ꞌguɨ cajnganꞌˊ i̱ dseaˋ egipcio do lado guiéeˉ?”
28 Vai me matar como matou o egípcio ontem?’.
29 ’Jo̱ mɨ˜ canúuˉ Moi˜ e júuˆ jo̱, cagüɨꞌɨ́ɨˊbre fɨˊ Egipto jo̱ cangórˉ cangogüeárˋ fɨˊ co̱o̱ˋ guóoꞌ˜ uǿˉ e néeˊ huí̱i̱ˉ e siiˋ Madián. Jo̱ fɨˊ jo̱b caguárˋ laco̱ꞌ jaangˋ dseaˋ i̱ jáaˊ fɨˊ lɨ˜ huí̱i̱ˉ. Jo̱ fɨˊ jo̱b calɨséngˋ gángˉ jó̱o̱rˊ sɨñʉʉˆ.
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu e foi viver como estrangeiro na terra de Midiã. Ali nasceram seus dois filhos.
30 ’Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ tu̱lóˉ ji̱i̱ˋ lajo̱, co̱o̱ˋ jmɨɨ˜ lajeeˇ e ngɨˊ Moi˜ fɨˊ co̱o̱ˋ guóoꞌ˜ uǿˉ lɨ˜ jaˋ i̱i̱ˋ ꞌgaꞌˊ lɨˊ dseaˋ seengˋ fɨˊ quiá̱ꞌˉ co̱o̱ˋ móꞌˋ e siiˋ Sinaí, jo̱ fɨˊ jo̱b cangárˉ co̱o̱ˋ ꞌmató̱o̱ˊ e gui˜ iaˋ jɨˋ dsʉꞌ jaˋ e cooˋ. Jo̱ lajeeˇ jo̱b cajmijnéengˋ ꞌñiaꞌˊ jaangˋ ángel quiáꞌˉ Fidiéeˇ e fɨˊ jee˜ jɨˋ quiáꞌˉ e ꞌmaˋ e gui˜ e iaˋ jɨˋ do.
30 “Quarenta anos depois, no deserto próximo ao monte Sinai, um anjo apareceu a Moisés nas chamas de um arbusto que queimava.
31 Jo̱ eáamˊ cangoꞌgóˋ dsíiˊ Moi˜ mɨ˜ cangárˉ e jo̱. Jo̱guɨ mɨ˜ cangoquiéeiñˊ cartɨˊ quiá̱ꞌˉguɨ e laco̱ꞌ nijǿørˉ guiʉ́ˉ e jo̱, jo̱ canúurˉ luu˜ Fidiéeˇ e guicajíngꞌˉ lala:
31 Quando Moisés viu aquilo, ficou admirado. Aproximando-se para observar melhor, ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 “Jneab˜ Fidiéeˇ i̱ jmiféngꞌˊ jaléngꞌˋ ꞌlɨɨ˜ dseaˋ cǿøngꞌ˜ quíiˉnaꞌ i̱ calɨsíˋ Abraham có̱o̱ꞌ˜guɨ Isáaˊ jo̱guɨ Jacóoˆ.”
32 ‘Eu sou o Deus de seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó’. Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 Jo̱ guicañíiˋtu̱ Fidiéeˇ quiáꞌˉ Moi˜ jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ do lala: “Uǿøꞌ˜ lomɨɨꞌ˜, Moi˜, dsʉco̱ꞌ güeamꞌˆ e ni˜ guóoꞌ˜ uǿˉ lɨ˜ sɨꞌøꞌˋ na lana, co̱ꞌ quiá̱bꞌˉ sínꞌˋn.
33 “Então o Senhor lhe disse: ‘Tire as sandálias, pois você está pisando em terra santa.
34 Jo̱ nɨcamóˉbaa guiʉ́ˉ jial tíiˊ iihuɨ́ɨˊ e íngꞌˋ dseaˋ quiéˉe, dseaˋ Israel, i̱ taang˜ fɨˊ Egipto, jo̱guɨ nɨcanúˉbɨ́ɨ jaléꞌˋ dseeˉ e jmóoˋ dseaˋ egipcio quiáꞌrˉ. Jo̱baꞌ cagüénˉn ꞌñiáꞌˋa e laco̱ꞌ nijmɨcó̱o̱ꞌˇbaare e nileáiñˋ. Jo̱ fɨ́ɨˉɨ ꞌnʉˋ e lana nisɨ́ɨnˆn ꞌnʉˋ fɨˊ Egipto e laco̱ꞌ nigüɨleaanꞌ˜ jaléngꞌˋ dseaˋ quiéˉe.”
34 Por certo, tenho visto a aflição do meu povo no Egito. Tenho ouvido seus gemidos e desci para libertá-los. Agora vá, pois eu o envio de volta ao Egito’.
35 Jo̱ casɨ́ꞌˉguɨ Tée˜ i̱ dseaˋ do e júuˆ la:
35 “Era esse o mesmo Moisés que o povo havia rejeitado quando lhe perguntaram: ‘Quem o nomeou líder e juiz?’. Por meio do anjo que apareceu a Moisés no arbusto em chamas, Deus o enviou para ser líder e libertador.
36 Jo̱ i̱ Moi˜ dobingꞌ caꞌuǿøngˋ jaléngꞌˋ dseaˋ áangˊ quíˉiiꞌ dseaˋ Israel fɨˊ Egipto, jo̱ íˋbingꞌ lajeeˇ tu̱lóˉ ji̱i̱ˋ cajméerˋ jaléꞌˋ e li˜ jo̱guɨ jaléꞌˋ e quɨ́ɨꞌr˜ jmɨɨˋ laꞌeáangˊ có̱o̱ꞌ˜ güeaꞌˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ lajeeˇ jéeiñˋ dseaˋ áangˊ quíˉiiꞌ mɨ˜ cacuoꞌrˊ fɨˊ mar Rojo jo̱guɨ mɨ˜ cangɨrˊ fɨˊ jee˜ uǿˆ quiʉ̱́ˋ.
36 Assim, com muitas maravilhas e sinais, ele os conduziu para fora do Egito, pelo mar Vermelho e pelo deserto, durante quarenta anos.
37 Jo̱guɨ i̱ Moi˜ dobɨ cajo̱ i̱ casɨ́ꞌˉ jaléngꞌˋ dseaˋ góorˋ dseaˋ Israel có̱o̱ꞌ˜ e júuˆ la: “Fidiéeˇ nijmérˉ e fɨˊ jee˜ ꞌnʉ́ꞌˋ nigüɨꞌɨ́ɨˊ jaangˋ dseaˋ i̱ niféꞌˋ cuaiñ˜ quiáꞌˉ dseaˋ do laco̱ꞌguɨ la jmóoˋ jnea˜.”
37 “Esse mesmo Moisés disse ao povo de Israel: ‘Deus levantará para vocês um profeta como eu do meio de seu povo’.
38 Jo̱guɨ Moi˜bɨ cajo̱ i̱ caꞌíngꞌˋ júuˆ quiáꞌˉ i̱ ángel do fɨˊ yʉ́ꞌˆ móꞌˋ Sinaí; jo̱ lɨ́ˉ jo̱ cangɨ́ɨiñˋ quiáꞌˉ ꞌlɨɨ˜ dseaˋ áangˊ quíˉiiꞌ dseaˋ Israel lajeeˇ e sɨseáiñꞌˊ do fɨˊ ni˜ guóoꞌ˜ uǿˉ quiʉ̱́ˋ. Jo̱ Moi˜bɨ cajo̱ i̱ caꞌíngꞌˋ e júuˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ có̱o̱ꞌ˜ e cuøˊ e se̱e̱ˉnaaꞌ cøøngˋ có̱o̱ꞌ˜ Fidiéeˇ lata˜, jo̱ íˋbɨ cajo̱ dseaˋ cangɨ́ɨiñˋ fɨˊ jaguóoˋnaaꞌ e júuˆ jo̱, dseaˋ lɨ́ɨˊnaaꞌ dseaˋ góorˋ dseaˋ Israel.
38 Moisés estava com nossos antepassados, a congregação do povo de Deus no deserto, quando o anjo lhe falou no monte Sinai, e ali Moisés recebeu palavras que dão vida, para transmiti-las a nós.
39 ’Dsʉꞌ jaˋ calɨꞌiing˜ jaléngꞌˋ ꞌlɨɨ˜ dseaˋ áangˊ quíˉnaaꞌ faꞌ calɨnʉ́ʉꞌr˜ júuˆ quiáꞌˉ dseaˋ do o̱ꞌguɨ calɨjíiꞌr˜ júuˆ quiáiñꞌˉ do cajo̱, co̱ꞌ calɨꞌiiñ˜ e niquɨmꞌˉtu̱r caléꞌˋ catú̱ˉ fɨˊ Egipto.
39 “Mas nossos antepassados se recusaram a obedecer a Moisés. Eles o rejeitaram e, em seu íntimo, voltaram ao Egito.
40 Jo̱ i̱ dseaˋ Israel do casɨ́ꞌrˉ Aarón, jaangˋ rúngꞌˋ dseaˋ ngáangꞌ˜ có̱o̱ꞌ˜ Moi˜ do, jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ lala: “Jmɨlɨɨngˇ diée˜ quíˉiiꞌ i̱ niꞌéꞌˉ jneaa˜aaꞌ fɨˊ. Co̱ꞌ jaˋ ne˜naaꞌ e˜ calɨ́ˉ có̱o̱ꞌ˜ i̱ Moi˜ do i̱ caꞌuǿøngˋ jneaa˜aaꞌ fɨˊ Egipto, co̱ꞌ jaˋ mɨˊ cagüeamꞌˊbɨr e fɨˊ yʉ́ꞌˆ móꞌˋ lɨ˜ cangórˉ do”.
40 Disseram a Arão: ‘Faça para nós deuses que nos guiem, pois não sabemos o que aconteceu com esse Moisés que nos tirou do Egito’.
41 Jo̱baꞌ cajmeáangˋ i̱ dseaˋ Israel dseaˋ áangˊ quíˉiiꞌ do jaangˋ diée˜ i̱ lɨ́ɨngˊ la lɨ́ɨngˊ güɨtሠjiuung˜ có̱o̱ꞌ˜ layaang˜ cunéeˇ. Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ e cajmɨlɨɨiñ˜ i̱ diée˜ do, jo̱ canaaiñˋ jmifémꞌˊbreiñꞌ do, jo̱ jngaiñꞌˊ jaléngꞌˋ jóꞌˋ e cuøiñꞌˊ i̱ diée˜ do, jo̱guɨ jmóorˋ jmɨɨ˜ e jmiféiñꞌˊ i̱ diée˜ íˋ cajo̱ i̱ cajmeáaiñˋ có̱o̱ꞌ˜ layaang˜ guóorˋ do.
41 Logo, fizeram um ídolo em forma de bezerro, ofereceram-lhe sacrifícios e começaram a celebrar o objeto que haviam criado.
42 ’Jo̱ uíiꞌ˜ jo̱baꞌ caꞌnáamˉ ꞌñiaꞌˊ Fidiéeˇ có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ dseaˋ quiáꞌrˉ dseaˋ Israel dseaˋ áangˊ quíˉiiꞌ, jo̱ jaˋ cajnirˊ fɨˊ quiáiñꞌˉ do e nijmiféiñꞌˊ jaléngꞌˋ nʉ́ʉˊ i̱ sɨtǿngꞌˉ yʉ́ꞌˆ jmɨgüíˋ; co̱ꞌ lajo̱b to̱o̱˜ fɨˊ ni˜ jiˋ quiáꞌˉ Fidiéeˇ e cajmeꞌˊ i̱ dseaˋ i̱ caféꞌˋ cuaiñ˜ quiáꞌrˉ malɨɨ˜guɨ eáangˊ mɨ˜ cajíñꞌˉ lala:
42 Então Deus se afastou deles e os entregou para servirem as estrelas do céu como deuses, conforme está escrito no livro dos profetas: ‘Foi a mim que vocês trouxeram sacrifícios e ofertas durante aqueles quarenta anos no deserto, povo de Israel?
43 Co̱ꞌ ꞌnʉ́ꞌˋ ie˜ jo̱ cajméeꞌ˜naꞌ ꞌnʉ́ʉˊ lɨ˜ cajmiféngꞌˊnaꞌ i̱ diée˜ i̱ siiˋ Moloc có̱o̱ꞌ˜guɨ nʉ́ʉˊ quiáꞌˉ i̱ diée˜ i̱ siiˋ Refán.
43 Não, vocês carregaram o santuário de Moloque, a estrela de seu deus Renfã, e as imagens que fizeram para adorá-los. Por isso eu os enviarei para o exílio, para além da Babilônia’.
44 Jo̱ caféꞌˋbɨ Tée˜ júuˆ quiáꞌrˉ jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ jo̱ cajíñꞌˉ:
44 “Nossos antepassados levaram com eles pelo deserto o tabernáculo, construído de acordo com o modelo que Deus havia mostrado a Moisés.
45 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, jaléngꞌˋ dseaˋ áangˊ quíˉnaaꞌ caꞌímꞌˋbre e ꞌnʉ́ʉˊ ꞌmɨꞌˊ do. Jo̱ mɨ˜ cagüɨlíiñˋ có̱o̱ꞌ˜ Josué e fɨˊ guóoꞌ˜ uǿˆ la, quié̱e̱ˋbre e ꞌnʉ́ʉˊ ꞌmɨꞌˊ do, jo̱ quie̱ˊbre cajo̱ mɨ˜ calɨ́ꞌrˉ jaléꞌˋ uǿˉ quiáꞌˉ jaléꞌˋ fɨɨˋ e caguieeˉguɨ e cacuøꞌˊ Fidiéeˇ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ íˋ. Jo̱ lajo̱bɨ jmóorˋ latɨˊ mɨ˜ catɨ́ˋ íꞌˋ e caquiʉꞌˊ dseata˜ Davíꞌˆ ta˜.
45 Anos depois, quando Josué comandou nossos antepassados nas batalhas contra as nações que Deus expulsou desta terra, foi levado com eles para seu novo território e ali ficou até o tempo do rei Davi.
46 Jo̱ eáamˊ calɨꞌiáangˋ dsíiˊ Fidiéeˇ có̱o̱ꞌ˜ i̱ dseata˜ Davíꞌˆ do, jo̱guɨ Davíꞌˆ calɨꞌiiñ˜ cajmeꞌrˊ co̱o̱ˋ ꞌnʉ́ʉˊ fɨˊ lɨ˜ nijmiféngꞌˊ dseaˋ i̱ Fidiéeˇ quíˉiiꞌ jo̱guɨ i̱ lɨ́ɨngˊ Fidiéeˇ quiáꞌˉ ꞌlɨɨ˜ yʉ́ʉꞌ˜ Jacóoˆ cajo̱.
46 “Davi encontrou favor diante de Deus e pediu para construir um templo permanente para o Deus de Jacó,
47 Jo̱ dsʉꞌ i̱ jó̱o̱ˊ Davíꞌˆ i̱ siiˋ Salomón, íˋbingꞌ i̱ cajmeꞌˊ e ꞌnʉ˜ Fidiéeˇ do.
47 mas foi Salomão quem o construiu.
48 Jo̱ dsʉꞌ Fidiéeˇ dseaˋ féngꞌˊ dseaˋ ñíingˊ jaˋ seeiñˋ fɨˊ dsíiˊ ꞌnʉ́ʉˊ e jmoꞌˊ dseaˋ jmɨgüíˋ yaaiñ˜ lɨ́ꞌˆ laco̱ꞌguɨ cajíngꞌˉ i̱ dseaˋ áangˊ quíˉiiꞌ i̱ caféꞌˋ cuaiñ˜ quiáꞌˉ Fidiéeˇ malɨɨ˜guɨ eáangˊ i̱ calɨsíˋ Saíiˆ mɨ˜ cajíñꞌˉ lala:
48 O Altíssimo, porém, não habita em templos feitos por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 Jnea˜ Fidiéeˇ, jo̱ fɨˊ ñifɨ́bˉ lɨ˜ guiin˜n quiʉ́ꞌˋʉ ta˜,
49 ‘O céu é meu trono, e a terra é o suporte de meus pés. Acaso construiriam para mim um templo assim tão bom?’, diz o Senhor. ‘Que lugar de descanso me poderiam fazer?
50 Dsʉco̱ꞌ ꞌñiábꞌˋ jnea˜ cajméˉe lajaléꞌˋ e seaˋ fɨˊ laꞌúngˉ fɨˊ jmɨgüíˋ.
50 Acaso não foram minhas mãos que criaram o céu e a terra?’.
51 Jo̱ caféꞌˋbɨ Tée˜ júuˆ quiáꞌrˉ jo̱ cajíñꞌˉ:
51 “Povo teimoso! Vocês têm o coração incircuncidado e são surdos para a verdade. Resistirão para sempre ao Espírito Santo? Foi o que seus antepassados fizeram, e vocês também o fazem!
52 Co̱ꞌ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ íˋbingꞌ eáamˊ gaˋ cajmeáiñꞌˋ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ caféꞌˋ cuaiñ˜ quiáꞌˉ Fidiéeˇ malɨɨ˜guɨ jo̱ cajngamꞌˊbre jaléngꞌˋ dseaˋ íˋ mɨ˜ caféiñꞌˋ cuaiñ˜ quiáꞌˉ i̱ dseaˋ i̱ jaˋ røøngˋ dseeˉ i̱ tɨˊ lɨ˜ nijáaˊ do. Jo̱guɨ lanaguɨ nɨcagüémˉ fɨˊ jmɨgüíˋ la i̱ dseaˋ i̱ jaˋ røøngˋ dseeˉ do, jo̱ dsʉꞌ ꞌnʉ́ꞌˋ ꞌníbꞌˋ cañíingˊnaꞌre cartɨˊ canjngamꞌˊbaꞌre.
52 Que profeta seus antepassados não perseguiram? Mataram até aqueles que predisseram a vinda do Justo, a quem vocês traíram e assassinaram!
53 Jo̱ nañiˊ faꞌ e nɨcaꞌíingꞌ˜naꞌ júuˆ quiʉꞌˊ ta˜ quiáꞌˉ Fidiéeˇ laꞌeáangˊ có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ ángeles quiáꞌrˉ, jo̱ dsʉꞌ jaˋ cajmeeˉnaꞌ nʉ́ʉꞌ˜naꞌ e jo̱.
53 Vocês desobedeceram à lei de Deus, embora a tenham recebido das mãos de anjos”.
54 Jo̱ mɨ˜ canúuˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ quie̱ˊ nifɨˊ quiáꞌˉ dseaˋ Israel e júuˆ quiáꞌˉ Tée˜ do, dsíngꞌˉ calɨguíiñˉ quiáꞌˉ dseaˋ do carjɨˋ tʉrˊ maja̱r˜.
54 Os líderes judeus se enfureceram com a acusação de Estêvão e rangiam os dentes contra ele.
55 Dsʉꞌ i̱ Tée˜ do eáamˊ jéeˊ Jmɨguíˋ quiáꞌˉ Fidiéeˇ quiáꞌrˉ, jo̱ caséerˋ nir˜ fɨˊ yʉ́ꞌˆ jmɨgüíˋ jo̱ cangárˉ cateáˋ fɨˊ lɨ˜ laniingˉ ꞌgøngꞌˊ quiáꞌˉ Fidiéeˇ, jo̱guɨ cangáiñˉ Jesús e singꞌˊ dseaˋ do lɨ́ꞌˆ lɨˊ dséeˊ cáangˋ Tiquiáꞌrˆ Fidiéeˇ.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus, e viu Jesus em pé no lugar de honra, à direita de Deus.
56 Jo̱ casɨ́ꞌˉ Tée˜ i̱ dseaˋ sɨseángꞌˊ do:
56 “Olhem!”, disse ele. “Vejo os céus abertos e o Filho do Homem em pé no lugar de honra, à direita de Deus!”
57 Jo̱ dsʉꞌ i̱ dseaˋ i̱ teáangˉ do i̱ ꞌnɨ́ɨngˋ Tée˜ cajniˊbre loguar˜ jo̱ canaaiñˋ guiarˊ ꞌgooˋ lajɨɨiñꞌˋ do e nisáiñꞌˊ Tée˜ jo̱ casamꞌˉbre.
57 Eles taparam os ouvidos e, aos gritos, lançaram-se contra ele.
58 Jo̱ caguíingˋneiñꞌ do fɨˊ caluuˇ e fɨɨˋ jo̱, jo̱ canaaiñˋ táangˊneiñꞌ cu̱u̱˜; jo̱ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ ꞌníꞌˋ níiˉ quiáꞌrˉ do caséerˊ sɨ̱ꞌrˆ có̱o̱ꞌ˜ jaangˋ sɨmingꞌˋ i̱ siiˋ Saulo lajeeˇ e táangˊneiñꞌ do cu̱u̱˜.
58 Arrastaram-no para fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. Seus acusadores tiraram os mantos e os deixaram aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Jo̱ lajeeˇ jo̱ canaangˋ Tée˜ e féiñꞌˊ Fidiéeˇ jo̱ cajíñꞌˉ:
59 Enquanto atiravam as pedras, Estêvão orou: “Senhor Jesus, recebe o meu espírito”.
60 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ e caféꞌrˋ e jo̱, casíꞌrˋ uǿˉ jnir˜ jo̱ canaaiñˋ féꞌrˋ teáˋ:
60 Então caiu de joelhos e gritou: “Senhor, não os culpes por este pecado!”. E, com isso, adormeceu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.