Atos 5
Júu ʼmɨ́ɨ e cacuo fidiée (CCONT) vs NVI
1 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋguɨ lajo̱, caꞌnɨ́ɨbˋ jaangˋ dseañʉꞌˋ i̱ siiˋ Ananías co̱lɨɨng˜ có̱o̱ꞌ˜ dseamɨ́ˋ quiáꞌrˉ i̱ siiˋ Safira co̱o̱ˋ uǿˉ.
1 Um homem chamado Ananias, juntamente com Safira, sua mulher, também vendeu uma propriedade.
2 Jo̱ røøbˋ casɨ́ɨngˉ i̱ dseañʉꞌˋ do có̱o̱ꞌ˜ dseamɨ́ˋ quiáꞌrˉ e caje̱ˊbre có̱o̱ꞌ˜ condseáꞌˉ e cuuˉ e calɨ́ꞌrˉ do, jo̱ dsʉꞌ jí̱i̱ꞌ˜ condseáꞌˉbaꞌ cacuøꞌrˊ i̱ dseaˋ apóoˆ do.
2 Ele reteve parte do dinheiro para si, sabendo disso também sua mulher; e o restante levou e colocou aos pés dos apóstolos.
3 Jo̱baꞌ lalab casɨ́ꞌˉ Tʉ́ˆ Simón i̱ Ananías do jo̱ cajíñꞌˉ:
3 Então perguntou Pedro: "Ananias, como você permitiu que Satanás enchesse o seu coração, a ponto de você mentir ao Espírito Santo e guardar para si uma parte do dinheiro que recebeu pela propriedade?
4 ¿Su o̱ꞌ quíiꞌˉ e uǿˉ do? Jo̱guɨ mɨ˜ cangɨ́ˋ e caꞌnɨɨꞌ˜, ¿su o̱ꞌ quíiꞌˉ e cuuˉ e calɨ́ꞌˉ do? ¿Jialɨꞌˊ caꞌíˋ oꞌˊ e cajmeeꞌˉ lajo̱? Jo̱ o̱ꞌ jí̱i̱ꞌ˜ có̱o̱ꞌ˜ jneaꞌˆ, dseaˋ apóoˆ, nɨcajmeeꞌˉ adseaanꞌˋ, co̱ꞌ có̱o̱ꞌ˜ Fidiéebˇ dseaˋ nɨcajmeeꞌˉ lajo̱.
4 Ela não lhe pertencia? E, depois de vendida, o dinheiro não estava em seu poder? O que o levou a pensar em fazer tal coisa? Você não mentiu aos homens, mas sim a Deus".
5 — ausente —
5 Ouvindo isso, Ananias caiu e morreu. Grande temor apoderou-se de todos os que ouviram o que tinha acontecido.
6 — ausente —
6 Então os moços vieram, envolveram seu corpo, levaram-no para fora e o sepultaram.
7 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ ꞌnɨˊ oor˜ lajo̱, caguiéngꞌˉ dseamɨ́ˋ quiáꞌˉ Ananías fɨˊ jo̱, jo̱ jí̱i̱ꞌ˜ jaˋ ñirˊ jaléꞌˋ e nɨcalɨ́ˉ do.
7 Cerca de três horas mais tarde, entrou sua mulher, sem saber o que havia acontecido.
8 Jo̱ cajmɨngɨ́ꞌˉ Tʉ́ˆ Simón i̱ dseamɨ́ˋ quiáꞌˉ ꞌlɨɨ˜ Ananías do jo̱ cajíñꞌˉ:
8 Pedro lhe perguntou: "Diga-me, foi esse o preço que vocês conseguiram pela propriedade? " Respondeu ela: "Sim, foi esse mesmo".
9 Jo̱baꞌ casɨ́ꞌˉ Tʉ́ˆ Simón i̱ dseamɨ́ˋ do:
9 Pedro lhe disse: "Por que vocês entraram em acordo para tentar o Espírito do Senhor? Veja! Estão à porta os pés dos que sepultaram seu marido, e eles a levarão também".
10 Jo̱ dsifɨˊ lajo̱b caquɨ́ngꞌˉ i̱ Safira do uii˜ tɨɨˉ Tʉ́ˆ Simón e nɨꞌlɨɨm˜bre. Jo̱ mɨ˜ caguilíingˉ i̱ sɨmingꞌˋ do, nɨꞌlɨɨm˜ i̱ dseamɨ́ˋ do. Jo̱ cangojéemˋbreiñꞌ do fɨˊ lɨ˜ caꞌáaiñꞌˉ jo̱ cataiñꞌˉ cáangˋ e lɨ˜ caꞌángˉ i̱ ꞌlɨɨ˜ dseañʉꞌˋ quiáꞌrˉ do.
10 Naquele mesmo instante, ela caiu aos pés dele e morreu. Então os moços entraram e, encontrando-a morta, levaram-na e a sepultaram ao lado de seu marido.
11 Jo̱ lajɨɨngˋ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ i̱ teáangˉ do ie˜ jo̱ có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ calɨñiˊ jaléꞌˋ e calɨ́ˉ do, eáamˊ cafǿiñꞌˊ.
11 E grande temor apoderou-se de toda a igreja e de todos os que ouviram falar desses acontecimentos.
12 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, jmiguiʉbˊ jaléꞌˋ li˜ e quɨ́ɨꞌ˜ jmɨɨ˜ cajméeˋ i̱ dseaˋ apóoˆ do jee˜ jaléngꞌˋ dseaˋ. Jo̱ lajɨɨmˋ i̱ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ do seáiñꞌˊ fɨˊ guáꞌˉ féꞌˋ quiáꞌˉ dseaˋ Israel lɨ˜ siiˋ Niꞌnʉ́ʉˊ quiáꞌˉ dseata˜ Salomón.
12 Os apóstolos realizavam muitos sinais e maravilhas entre o povo. Todos os que creram costumavam reunir-se no Pórtico de Salomão.
13 Dsʉꞌ jí̱i̱ꞌ˜ jaangˋ dseaˋ jiéngꞌˋ jaˋ teáˋ dsíirˊ e nidsitáaiñˉ có̱o̱ꞌ˜ i̱ dseaˋ do doñiˊ faꞌ eáamˊ jmɨꞌgóˋreiñꞌ do.
13 Dos demais, ninguém ousava juntar-se a eles, embora o povo os tivesse em alto conceito.
14 Jo̱ lajeeˇ jo̱ ngóoˊ lɨfɨ́ɨmˊ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ jángꞌˋ yaang˜ fɨˊ jaguóˋ Dseaˋ Jmáangˉ, do dseañʉꞌˋ jo̱guɨ dseamɨ́ˋ.
14 Em número cada vez maior, homens e mulheres criam no Senhor e lhes eram acrescentados,
15 Jo̱ jaléngꞌˋ dseaˋ uǿøiñˋ jaléngꞌˋ dseaˋ dséeꞌ˜ quiáꞌrˉ e dsíiñˋ ni˜ ꞌmaˋ, jo̱ dsijéeiñˋ fɨˊ jee˜ ꞌnʉ́ʉˊ e laco̱ꞌ mɨ˜ ningɨ́ngˉ Tʉ́ˆ Simón fɨˊ jo̱, faꞌ jí̱i̱ꞌ˜ capíꞌˆ i̱ꞌˆ quiáꞌˉbre nitɨ́ˉ lɨ˜ tengꞌˊ jaangˋ gángˉ i̱ dseaˋ dséeꞌ˜ do, jo̱ lajo̱b niꞌleáaiñꞌˉ do.
15 de modo que o povo também levava os doentes às ruas e os colocava em camas e macas, para que pelo menos a sombra de Pedro se projetasse sobre alguns, enquanto ele passava.
16 Jo̱guɨ fɨ́ɨmˊ dseaˋ i̱ seengˋ fɨˊ jaléꞌˋ fɨɨˋ e téeꞌ˜ quiá̱ꞌˉ Jerusalén dsilíiñˉ fɨˊ jo̱ e jéeiñˋ jaléngꞌˋ dseaˋ dséeꞌ˜ quiáꞌrˉ có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ jéeˊ i̱ ꞌlɨngꞌˆ quiáꞌˉ. Jo̱ lajaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do ꞌláamˉbre.
16 Afluíam também multidões das cidades próximas a Jerusalém, trazendo seus doentes e os que eram atormentados por espíritos imundos; e todos eram curados.
17 Jo̱ i̱ dseaˋ mogui˜ quiáꞌˉ jaléngꞌˋ fii˜ jmidseaˋ quiáꞌˉ dseaˋ Israel có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléngꞌˋ dseaˋ Israel i̱ lɨ́ɨngˊ saduceo eáangˊ calɨ́ˉ dsihuɨ́ɨiñˊ quiáꞌˉ i̱ dseaˋ apóoˆ do có̱o̱ꞌ˜ jaléꞌˋ e jmóoiñꞌˋ do.
17 Então o sumo sacerdote e todos os seus companheiros, membros do partido dos saduceus, ficaram cheios de inveja.
18 Jo̱baꞌ casamꞌˉbre i̱ dseaˋ apóoˆ do, jo̱ catángꞌˋneiñꞌ fɨˊ dsíiˊ ꞌnʉñíˆ quiáꞌˉ fɨ́ˋ.
18 Por isso, mandaram prender os apóstolos, colocando-os numa prisão pública.
19 Dsʉꞌ lajeeˇ teáaiñꞌ˜ e dsíiˊ ꞌnʉñíˆ dob, casíingˋ Fidiéeˇ jaangˋ ángel quiáꞌrˉ, jo̱ íbˋ i̱ caneáaˊ jnɨ́ˆ quiáꞌˉ e ꞌnʉñíˆ do lajeeˇ uǿøˋ, jo̱ caꞌuǿømˋbre i̱ dseaˋ apóoˆ do, jo̱ mɨfɨ́ɨngˋ casɨ́ꞌˉreiñꞌ do lala:
19 Mas durante a noite um anjo do Senhor abriu as portas do cárcere, levou-os para fora e
20 —Güɨlíingˉtu̱ꞌ fɨˊ dsíiˊ guáꞌˉ féꞌˋ do quíiˉnaꞌ, jo̱ güɨsíiꞌ˜tu̱ꞌ jaléngꞌˋ dseaˋ fɨˊ jo̱ jial laco̱ꞌ nilɨseeiñˋ cøøngˋ có̱o̱ꞌ˜ Fidiéeˇ lata˜.
20 disse: "Dirijam-se ao templo e relatem ao povo toda a mensagem desta Vida".
21 Jo̱baꞌ mɨ˜ cajneáˉ e jmɨɨ˜ co̱o̱ˋguɨ do, eeˋguɨ cangolíingˆ i̱ dseaˋ apóoˆ do fɨˊ lɨ˜ siꞌˊ e guáꞌˉ féꞌˋ do quiáꞌrˉ, jo̱ cangotáaiñꞌ˜ dsíiˊ, jo̱ canaaiñˋ eꞌrˊ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ caseángꞌˊ fɨˊ jo̱ lɨ́ꞌˆ laco̱ꞌguɨ ta˜ caquiʉꞌˊ i̱ ángel do.
21 Ao amanhecer, eles entraram no pátio do templo, como haviam sido instruídos, e começaram a ensinar o povo. Quando chegaram o sumo sacerdote e os que os seus companheiros, convocaram o Sinédrio — toda a assembléia dos líderes religiosos de Israel — e mandaram buscar os apóstolos na prisão.
22 Dsʉꞌ mɨ˜ caguilíingˉ i̱ dseaˋ néeˊ ni˜ guáꞌˉ i̱ sɨꞌíˆ ngotéeˋ i̱ dseaˋ apóoˆ i̱ teáangꞌ˜ fɨˊ dsíiˊ ꞌnʉñíˆ do, jo̱ mɨ˜ caguilíiñˉ fɨˊ jo̱, joˋ i̱i̱ˋ cadséiñꞌˋ jí̱i̱ꞌ˜ jaangˋ. Jo̱ caquɨmꞌˉbre e quié̱e̱rˋ e júuˆ do fɨˊ quiniˇ i̱ dseaˋ sɨseángꞌˊ do jo̱ lalab casɨ́ꞌˉreiñꞌ:
22 Todavia, ao chegarem à prisão, os guardas não os encontraram ali. Então, voltaram e relataram:
23 —Mɨ˜ caguiéˉnaaꞌ, dseángꞌˉ jnɨˊ guiʉ́bˉ jnɨ́ˆ quiáꞌˉ e ꞌnʉñíˆ do, jo̱guɨ i̱ ꞌléeˉ i̱ jmóoˋ íˆ do, dob teáaiñˉ fɨˊ quiniˇ jnɨ́ˆ; dsʉꞌ mɨ˜ caneáˆnaaꞌ, jí̱i̱ꞌ˜ jaangˋ joˋ i̱i̱ˋ seengˋ fɨˊ dsíiˊ jo̱.
23 "Encontramos a prisão trancada com toda a segurança, com os guardas diante das portas; mas, quando as abrimos não havia ninguém".
24 Jo̱ mɨ˜ canúuˉ i̱ fii˜ jmidseaˋ do có̱o̱ꞌ˜guɨ dseaˋ mogui˜ i̱ fii˜ i̱ néeˊ ni˜ guáꞌˉ féꞌˋ do e júuˆ jo̱, jo̱baꞌ canaaiñˋ sɨ́ɨiñˋ e˜ nidsijéeˊ quiáꞌrˉ có̱o̱ꞌ˜ i̱ dseaˋ góorˋ do.
24 Diante desse relato, o capitão da guarda do templo e os chefes dos sacerdotes ficaram perplexos, imaginando o que teria acontecido.
25 Jo̱ lajeeˇ jo̱, co̱o̱ˋ caguiébˉ jaangˋ dseaˋ i̱ quie̱ˊ júuˆ e fɨˊ lɨ˜ sɨseángꞌˊ dseaˋ do, jo̱ lalab casɨ́ꞌrˉ dseaˋ íˋ:
25 Nesse momento chegou alguém e disse: "Os homens que os senhores puseram na prisão estão no pátio do templo, ensinando o povo".
26 Jo̱baꞌ cangolíingˆ i̱ fii˜ néeˊ ni˜ guáꞌˉ do có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléngꞌˋ dseaˋ quiáꞌrˉ e cangoꞌnéemꞌˇbreiñꞌ do. Jo̱ mɨ˜ cadséngꞌˋneiñꞌ do, jaˋ eeˋ cajmeáiñꞌˋ jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ, co̱ꞌ ꞌgóꞌˋbre fɨng casɨꞌlóꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ teáangꞌ˜ do cu̱u̱˜ írˋ.
26 Então, indo para lá com os guardas, o capitão trouxe os apóstolos, mas sem o uso de força, pois temiam que o povo os apedrejasse.
27 Jo̱ catǿˉbreiñꞌ do fɨˊ lɨ˜ sɨseángꞌˊ i̱ dseata˜ i̱ quie̱ˊ nifɨˊ quiáꞌˉ dseaˋ Israel. Jo̱ mɨ˜ caguilíiñˋ fɨˊ jo̱, lalab casɨ́ꞌˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ mogui˜ quiáꞌˉ jaléngꞌˋ fii˜ jmidseaˋ do írˋ:
27 Tendo levado os apóstolos, apresentaram-nos ao Sinédrio para serem interrogados pelo sumo sacerdote,
28 —Jneaꞌˆ nɨcaté̱ꞌˆbaaꞌ føꞌˊ quíiˉnaꞌ jéengˊguɨ e joˋ niꞌéꞌˆnaꞌ jaléngꞌˋ dseaˋ cuaiñ˜ quiáꞌˉ i̱ dseaˋ góoˋnaaꞌ i̱ siiˋ Jesús do, jo̱ jǿøˉnaꞌ lana e fɨˊ latøømˉ fɨɨˋ Jerusalén nɨcaguiáˆnaꞌ e júuˆ jo̱, jo̱guɨ la quie̱ˊguɨ jneaꞌˆ iing˜naꞌ cuǿꞌˆnaꞌ dseeˉ cuaiñ˜ quiáꞌˉ e cajngaꞌˊ dseaˋ quiáꞌˉ i̱ Jesús do.
28 que lhes disse: "Demos ordens expressas a vocês para que não ensinassem neste nome. Todavia, vocês encheram Jerusalém com sua doutrina e nos querem tornar culpados do sangue desse homem".
29 Jo̱baꞌ cañíiˋ Tʉ́ˆ Simón có̱o̱ꞌ˜ i̱ apóoˆ caguiaangˉguɨ do, jo̱ cajíñꞌˉ casɨ́ꞌrˉ i̱ dseaˋ góorˋ i̱ sɨseángꞌˊ do:
29 Pedro e os outros apóstolos responderam: "É preciso obedecer antes a Deus do que aos homens!
30 Co̱ꞌ i̱ Fidiéeˇ i̱ jmiféngꞌˊ ꞌlɨɨ˜ dseaˋ cǿøngꞌ˜ quíˉnaaꞌ do, dseaˋ íˋbingꞌ cajméeˋ e cají̱ꞌˊtu̱ Jesús, i̱ dseaˋ góoˋnaaꞌ i̱ cajngangꞌˊnaꞌ fɨˊ dseꞌˋ crúuˆ do.
30 O Deus dos nossos antepassados ressuscitou Jesus, a quem os senhores mataram, suspendendo-o num madeiro.
31 Jo̱guɨ Fidiéeˇ nɨcaseángꞌˊneiñꞌ do, jo̱guɨ nɨcaguiéeiñˋ lɨ́ꞌˉ lɨˊ dséeˊ laco̱ꞌ guiiñ˜ ꞌñiaꞌrˊ, jo̱guɨ nɨcacuøꞌˊreiñꞌ do ta˜ e nicá̱rˋ nifɨˊ quiáꞌˉ dseaˋ jmɨgüíˋ, jo̱guɨ e leáiñˉ dseaˋ jee˜ jaléꞌˋ dseeˉ quiáiñꞌˉ. Jo̱guɨ cajméeˋ Fidiéeˇ lajo̱ e laco̱ꞌ niquɨ́ꞌˉ jíingꞌˇ yee˜naaꞌ fɨˊ quinirˇ, jneaa˜aaꞌ dseaˋ lɨ́ɨˊɨɨꞌ dseaˋ Israel, jo̱ lajo̱baꞌ niꞌíiñˉ dseeˉ quíˉiiꞌ.
31 Deus o exaltou, colocando-o à sua direita como Príncipe e Salvador, para dar a Israel arrependimento e perdão de pecados.
32 Jo̱ neb˜ jneaꞌˆ guiʉ́ˉ laꞌuiing˜ e júuˆ jo̱ lɨ́ꞌˆ laco̱ꞌguɨ la ñiˊ Jmɨguíˋ quiáꞌˉ Fidiéeˇ cajo̱, jo̱ e Jmɨguíˋ jo̱ e nɨcacuøꞌˊ Fidiéeˇ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ nʉ́ʉꞌ˜ júuˆ quiáꞌrˉ.
32 Nós somos testemunhas destas coisas, bem como o Espírito Santo, que Deus concedeu aos que lhe obedecem".
33 Jo̱ mɨ˜ canúuˉ i̱ dseaˋ Israel i̱ sɨseángꞌˊ do lají̱i̱ꞌ˜ júuˆ quiáꞌˉ i̱ dseaˋ góorˋ Tʉ́ˆ Simón do, dsifɨˊ ladob calɨguíiñˉ jo̱ cartɨˊ mɨ˜ iiñ˜ nijngámꞌˉbreiñꞌ do.
33 Ouvindo isso, eles ficaram furiosos e queriam matá-los.
34 Dsʉꞌ jee˜ i̱ dseata˜ i̱ sɨseángꞌˊ do niquiéengˋ jaangˋ dseaˋ Israel i̱ lɨ́ɨngˊ dseaˋ fariseo i̱ siiˋ Gamaliel, jo̱ lɨ́ɨiñˊ jaangˋ tɨfaꞌˊ quiáꞌˉ júuˆ quiʉꞌˊ ta˜ quiáꞌˉ dseaˋ góorˋ, jo̱ eáamˊ jmɨꞌgóˋ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ tɨfaꞌˊ do. Jo̱ i̱ tɨfaꞌˊ do caró̱o̱rˉ lɨ˜ guiiñ˜ jo̱ caquiʉꞌrˊ ta˜ e caꞌuøøngˋtea i̱ dseaˋ apóoˆ do e lɨ˜ sɨseáiñꞌˊ do.
34 Mas um fariseu chamado Gamaliel, mestre da lei, respeitado por todo o povo, levantou-se no Sinédrio e pediu que os homens fossem retirados por um momento.
35 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, i̱ tɨfaꞌˊ fariseo do casɨ́ꞌrˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ sɨseángꞌˊ do ie˜ jo̱, jo̱ cajíñꞌˉ:
35 Então lhes disse: "Israelitas, considerem cuidadosamente o que pretendem fazer a esses homens.
36 Té̱e̱ˊ óoˊnaꞌ ie˜ nɨngóoˊjiʉ do caseáangˋ i̱ dseañʉꞌˋ i̱ siiˋ Teudas do teáˋ ꞌñiaꞌrˊ e jíñꞌˉ e lɨ́ɨiñˊ jaangˋ dseaˋ laniingˉ, jo̱ fɨ́ɨmˊ dseaˋ calɨgǿiñˋ lɨ́ꞌˆ lɨˊ quiʉ̱́ˋ ciento dseaˋbingꞌ cangotáangˉ có̱o̱ꞌr˜ ie˜ jo̱. Dsʉꞌ cajngamꞌˊ dseaˋ i̱ Teudas do mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, jo̱guɨ jaléngꞌˋ dseaˋ quiáꞌrˉ casojǿmˉbingꞌ do, jo̱ jí̱i̱ꞌ˜ jo̱ cadséngˉ quiáꞌrˉ.
36 Há algum tempo, apareceu Teudas, reivindicando ser alguém, e cerca de quatrocentos homens se juntaram a ele. Ele foi morto, todos os seus seguidores se dispersaram e acabaram em nada.
37 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋguɨ lajo̱, co̱o̱ˋ jmɨɨ˜ e calɨꞌíingˆ dseaˋ, caró̱o̱ˉ jaangˋ dseañʉꞌˋ i̱ siiˋ Judas i̱ seengˋ fɨˊ Galilea i̱ cajíngꞌˉ e lɨ́ɨiñˊ jaangˋ dseaˋ laniingˉ; jo̱ fɨ́ɨmˊ dseaˋ calɨ́ꞌrˉ i̱ calɨgǿngˋ ie˜ jo̱. Dsʉꞌ mɨ˜ cangɨ́ˋguɨ lajo̱, dseabˋ cajngaꞌˊ quiáꞌrˉ cajo̱, jo̱guɨ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ quiáꞌrˉ do casojǿmˉbiñꞌ do cajo̱.
37 Depois dele, nos dias do recenseamento, apareceu Judas, o galileu, que liderou um grupo em rebelião. Ele também foi morto, e todos os seus seguidores foram dispersos.
38 Jo̱baꞌ fɨ́ɨˉ jnea˜ ꞌnʉ́ꞌˋ e tiúungˊnaꞌ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ na, jo̱ jaˋ quɨ́ngꞌˋnaꞌ jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ có̱o̱ꞌr˜. Co̱ꞌ faco̱ꞌ e júuˆ la quiáꞌˉ lají̱i̱ꞌ˜ yaang˜ dseaˋ jmɨgüíˋ, cuǿømˋbɨ ningɨ́ngˉ.
38 Portanto, neste caso eu os aconselho: deixem esses homens em paz e soltem-nos. Se o propósito ou atividade deles for de origem humana, fracassará;
39 Dsʉꞌ song e júuˆ la e quiáꞌˉ Fidiéeˇ, jo̱baꞌ jaˋ quɨ́ꞌˉ jmɨɨ˜ nilíꞌˋ ꞌnʉ́ꞌˋ e niꞌíing˜naꞌ. Jo̱baꞌ fɨ́ɨˉɨ ꞌnʉ́ꞌˋ e ñiim˜ óoˊnaꞌ, jo̱ jieˊ mɨ˜ jmeeˉnaꞌ e teáangˉnaꞌ gaˋ uii˜ quiáꞌˉ Fidiéeˇ.
39 se proceder de Deus, vocês não serão capazes de impedi-los, pois se acharão lutando contra Deus".
40 Jo̱ catǿbꞌˉtu̱r i̱ dseaˋ apóoˆ do caléꞌˋ catú̱ˉ fɨˊ lɨ˜ sɨseángꞌˊ i̱ dseaˋ fɨ́ɨngˊ do; jo̱ mɨ˜ nɨteáaiñꞌ˜ do, jo̱ cabǿøngˉneiñꞌ jo̱guɨ caꞌɨ́ɨˉtu̱r ꞌgooˋ quiáiñꞌˉ do e joˋ niguiáˉguɨiñꞌ do júuˆ quiáꞌˉ i̱ Jesús do. Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, jo̱guɨbaꞌ caleáangˋneiñꞌ do.
40 Eles foram convencidos pelo discurso de Gamaliel. Chamaram os apóstolos e mandaram açoitá-los. Depois, ordenaram-lhes que não falassem em nome de Jesus e os deixaram sair em liberdade.
41 Jo̱ caꞌuøømˋ i̱ dseaˋ apóoˆ do e fɨˊ jo̱ e iáangˋ dsíirˊ, co̱ꞌ Fidiéeˇbingꞌ i̱ nɨcacuøˊ írˋ e laco̱ꞌ nidsingɨ́ɨiñˉ iihuɨ́ɨˊ uíiꞌ˜ Jesús.
41 Os apóstolos saíram do Sinédrio, alegres por terem sido considerados dignos de serem humilhados por causa do Nome.
42 Jo̱ canaangˋtu̱ i̱ dseaˋ apóoˆ do e eꞌrˊ jaléngꞌˋ dseaˋ júuˆ quiáꞌˉ Jesús laco̱o̱ˋ jmɨɨ˜, jo̱guɨ guiarˊ jaléꞌˋ e júuˆ do fɨˊ dsíiˊ sɨnʉ́ʉˆ guáꞌˉ féꞌˋ quiáꞌˉ dseaˋ Israel e siꞌˊ fɨˊ Jerusalén jo̱guɨ lajo̱bɨ lacaangˋ fɨˊ sɨnʉ́ʉˆ quiáꞌˉ dseaˋ cajo̱.
42 Todos os dias, no templo e de casa em casa, não deixavam de ensinar e proclamar que Jesus é o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.