Atos 4
Júu ʼmɨ́ɨ e cacuo fidiée (CCONT) vs VC
1 Jo̱ laguiꞌnáꞌˆbɨ féꞌˋ Tʉ́ˆ Simón có̱o̱ꞌ˜guɨ Juan júuˆ quiáꞌrˉ fɨˊ quiniˇ jaléngꞌˋ dseaˋ e fɨˊ guáꞌˉ féꞌˋ quiáꞌˉ dseaˋ góorˋ dseaˋ Israel do, mɨ˜ caguilíingˉ jmidseaˋ có̱o̱ꞌ˜guɨ i̱ fii˜ quiáꞌˉ dseaˋ jmóoˋ íˆ guáꞌˉ do jo̱guɨ có̱o̱ꞌ˜bɨr dseaˋ Israel i̱ lɨ́ɨngˊ dseaˋ saduceo cajo̱.
1 Enquanto eles falavam ao povo, vieram os sacerdotes, o chefe do templo e os saduceus,
2 Jo̱ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ íˋ eáamˊ lɨguíiñˉ dsʉꞌ e Tʉ́ˆ Simón có̱o̱ꞌ˜guɨ Juan ngɨrˊ ta˜ eꞌˊ dseaˋ e quiáꞌˉ jí̱ꞌˊtu̱ jaléngꞌˋ dseaˋ mɨ˜ ningɨ́ˋ e júuiñꞌˉ lɨ́ꞌˆ laco̱ꞌguɨ calɨ́ˉ có̱o̱ꞌ˜ Jesús.
2 contrariados porque ensinavam ao povo e anunciavam, na pessoa de Jesus, a ressurreição dos mortos.
3 Jo̱ casamꞌˉbre i̱ dseaˋ gángˉ do dsifɨˊ lado uíiꞌ˜ e jo̱, jo̱ catángꞌˋneiñꞌ ꞌnʉñíˆ e laco̱ꞌ niquidsirˊ íꞌˋ quiáiñꞌˉ do mɨ˜ nijneáˋ, co̱ꞌ nɨcaꞌlóobˉ mɨ˜ casangꞌˉneiñꞌ do.
3 Prenderam-nos e os meteram no cárcere até o outro dia, pois já era tarde.
4 Dsʉꞌ fɨ́ɨmˊ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ nɨcanúuˉ e júuˆ e guiaˊ dseaˋ do nɨcajámꞌˋ yaaiñ˜ fɨˊ jaguóˋ Jesús, jo̱ lají̱i̱ꞌ˜ dseañʉꞌˋbɨ cadsíñˉ jiʉ˜ jaˋ ꞌñiáˋ mil laꞌóꞌˋ caꞌuíiñˉ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ ie˜ jo̱.
4 Muitos, porém, dos que tinham ouvido a pregação creram; e o número dos fiéis elevou-se a mais ou menos cinco mil.
5 Jo̱ mɨ˜ cajneáˉ e jmɨɨ˜ jo̱, caseángꞌˊ jaléngꞌˋ dseaˋ quie̱ˊ nifɨˊ quiáꞌˉ dseaˋ Israel fɨˊ do fɨˊ Jerusalén có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléngꞌˋ dseaˋ cǿøngꞌ˜ quiáꞌrˉ jo̱guɨ jaléngꞌˋ tɨfaꞌˊ quiáꞌˉ júuˆ quiʉꞌˊ ta˜ quiáꞌˉ dseaˋ Israel.
5 No dia seguinte reuniram-se em Jerusalém os chefes do povo, os anciãos, os escribas,
6 Jo̱ jee˜ jo̱b quiéengˋ Anás i̱ lɨ́ɨngˊ dseaˋ mogui˜ quiáꞌˉ jaléngꞌˋ fii˜ jmidseaˋ quiáꞌˉ dseaˋ Israel, jo̱guɨ jmidseaˋ Caifás, jo̱guɨ Juan, jo̱guɨ Jaangˉ, lɨ́ꞌˆ lajaléngꞌˋ dseaˋ sɨnʉ́ʉˆ caguiaangˉguɨ quiáꞌˉ i̱ dseaˋ mogui˜ quiáꞌˉ jaléngꞌˋ fii˜ jmidseaˋ do.
6 com Anás, sumo sacerdote, Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da linhagem pontifical.
7 Jo̱ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ íˋ caquiʉꞌrˊ ta˜ e nitǿørˋ Tʉ́ˆ Simón có̱o̱ꞌ˜guɨ Juan fɨˊ jee˜ lɨ˜ teáaiñꞌ˜, jo̱ fɨˊ jee˜ jo̱b casíñꞌˉ dseaˋ do, jo̱ lalab cajmɨngɨ́ꞌrˉ dseaˋ do ie˜ jo̱, jo̱ cajíñꞌˉ:
7 Colocando-os no meio, perguntaram: Com que poder ou em que nome fizestes isso?
8 Jo̱ co̱ꞌ Tʉ́ˆ Simón eáangˊ jmɨcó̱o̱ꞌ˜ Jmɨguíˋ quiáꞌˉ Fidiéeˇ quiáꞌrˉ, jo̱baꞌ cañíirˋ quiáꞌˉ i̱ dseaˋ góorˋ do jo̱ cajíñꞌˉ casɨ́ꞌˉreiñꞌ:
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, respondeu-lhes: Chefes do povo e anciãos, ouvi-me:
9 co̱ꞌ ꞌnʉ́ꞌˋ jmɨngɨɨˇnaꞌ quiáꞌˉ jaléꞌˋ e guiʉ́ˉ e nɨcajmóˆnaaꞌ có̱o̱ꞌ˜ i̱ dseaˋ lamɨ˜ jlúungꞌ˜ na e laco̱ꞌ nilɨñíˆnaꞌ jial calɨ́ˉ e caꞌláaiñˉ.
9 se hoje somos interrogados a respeito do benefício feito a um enfermo, e em que nome foi ele curado,
10 Jo̱baꞌ nijmóbˆ jneaꞌˆ júuˆ fɨˊ quiniˇ ꞌnʉ́ꞌˋ e laco̱ꞌ nilɨneˇnaaꞌ có̱o̱ꞌ˜guɨ dseaˋ Israel caguiaangˉguɨ e i̱ dseañʉꞌˋ i̱ singꞌˊ quiniˇnaaꞌ lajɨɨˉnaaꞌ laꞌóꞌˋ té̱e̱ˉnaaꞌ la caꞌláaiñˉ laꞌeáangˊ có̱o̱ꞌ˜ Dseaˋ Jmáangˉ i̱ seengˋ fɨˊ Nazaret, i̱ dseaˋ i̱ cateáangˊ ꞌnʉ́ꞌˋ fɨˊ dseꞌˋ crúuˆ do, jo̱guɨ i̱ cajmijí̱ꞌˊtu̱ Fidiéeˇ caléꞌˋ catú̱ˉ.
10 ficai sabendo todos vós e todo o povo de Israel: foi em nome de Jesus Cristo Nazareno, que vós crucificastes, mas que Deus ressuscitou dos mortos. Por ele é que esse homem se acha são, em pé, diante de vós.
11 Jo̱ ꞌnʉ́ꞌˋ ɨˊ óoˊnaꞌ e i̱ Jesús do lɨ́ɨiñˊ lafaꞌ co̱o̱ˋ cu̱u̱˜ e jaˋ ta˜ íingˆ quiáꞌˉ tɨɨˉ fɨɨˋ, dsʉꞌ o̱ꞌ jáꞌˉ e lajo̱, dsʉco̱ꞌ dseaˋ do lanaguɨ nɨlɨ́ɨiñˊ lafaꞌ e cu̱u̱˜ e niingˉguɨ lajeeˇ lajaléꞌˋ.
11 Esse Jesus, pedra que foi desprezada por vós, edificadores, tornou-se a pedra angular.
12 Jo̱ jí̱i̱ꞌ˜ i̱ Jesús dob dseaˋ cuǿøngˋ nileáiñˉ jneaa˜aaꞌ jee˜ jaléꞌˋ dseeˉ quíˉnaaꞌ, co̱ꞌ joˋ i̱ seengˋ i̱ jiéngꞌˋguɨ fɨˊ laꞌúngˉ fɨˊ jmɨgüíˋ faꞌ e nɨcacuǿøngˋ Fidiéeˇ i̱ nileángˉ jneaa˜aaꞌ jee˜ dseeˉ quíˉiiꞌ.
12 Em nenhum outro há salvação, porque debaixo do céu nenhum outro nome foi dado aos homens, pelo qual devamos ser salvos.
13 Dsʉꞌ mɨ˜ cangáˉ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ teáangˉ nifɨˊ quiáꞌˉ dseaˋ Israel do e eáangˊ jaˋ ꞌgóꞌˋ Tʉ́ˆ Simón có̱o̱ꞌ˜guɨ Juan e féꞌrˋ jaléꞌˋ júuˆ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ, jo̱baꞌ eáamˊ cangogáˋ dsíiˊ i̱ dseaˋ do mɨ˜ canúurˉ jial tɨɨngˋ Tʉ́ˆ Simón féꞌrˋ, co̱ꞌ nɨñiˊbre e jaˋ ꞌgaꞌˊ lɨˊ mɨˊ jmɨtɨ́ɨngˋ dseaˋ do, jo̱baꞌ calɨlíꞌrˆ e dseaˋ cangɨˊ có̱o̱ꞌ˜ Jesús lɨiñꞌˊ do lajɨˋ huáaiñˉ.
13 Vendo eles a coragem de Pedro e de João, e considerando que eram homens sem estudo e sem instrução, admiravam-se. Reconheciam-nos como companheiros de Jesus.
14 Jo̱ jí̱i̱ꞌ˜ jaˋ e bíˋ seaˋ quiáꞌˉ i̱ dseaˋ do faꞌ e nijmérˉ dseeˉ quiáiñꞌˉ do, co̱ꞌ jee˜ dob singꞌˊ i̱ dseaˋ i̱ nɨcaꞌláangˉ do.
14 Mas vendo com eles o homem que tinha sido curado, não puderam replicar.
15 Jo̱baꞌ caquiʉꞌˊ i̱ dseaˋ quie̱ˊ nifɨˊ do ta˜ e caꞌuøømˋ Tʉ́ˆ Simón có̱o̱ꞌ˜guɨ Juan fɨˊ caluuˇ lajeeˇ cateáˋ fɨˊ quiniˇ i̱ dseaˋ fɨ́ɨngˊ i̱ sɨseángꞌˊ do. Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, jo̱ canaangˋ i̱ dseaˋ i̱ sɨseángꞌˊ do sɨ́ɨiñˋ lajeeˇ yaaiñ˜ jo̱ sɨ́ꞌˋ rúiñꞌˋ:
15 Mandaram que se retirassem da sala do conselho, e conferenciaram entre si:
16 —¿E˜ nijmóˆooꞌ có̱o̱ꞌ˜ i̱ dseañʉꞌˋ gángˉ na? Co̱ꞌ lajɨɨmˋ dseaˋ seengˋ fɨˊ Jerusalén ñirˊ e nɨcajméeiñˋ li˜ lají̱i̱ꞌ˜ e cangɨ́ɨiñꞌˋ e tɨɨiñˋ, jo̱ jaˋ cuǿøngˋ féꞌˆnaaꞌ e o̱ꞌ jáꞌˉ e jo̱.
16 Que faremos destes homens? Porquanto o milagre por eles feito se tornou conhecido de todos os habitantes de Jerusalém, e não o podemos negar.
17 Jo̱ e laco̱ꞌ joˋ niniꞌˉguɨ lají̱i̱ꞌ˜ júuˆ e guiarˊ do jee˜ jaléngꞌˋ dseaˋ, jo̱baꞌ nité̱ꞌˆbaaꞌ føꞌˊ quiáꞌrˉ e laco̱ꞌ joˋ ningɨ́ˉguɨr guiarˊ júuˆ cuaiñ˜ quiáꞌˉ i̱ Jesús do.
17 Todavia, para que esta notícia não se divulgue mais entre o povo, proibamos com ameaças, que no futuro falem a alguém nesse nome.
18 Jo̱ lajo̱b cajméerˋ; catǿbꞌˉtu̱reiñꞌ do e fɨˊ lɨ˜ sɨseángꞌˊ i̱ dseaˋ fɨ́ɨngˊ do, jo̱ caquiʉꞌrˊ ta˜ quiáiñꞌˉ do e joˋ eeˋ niféꞌˋguɨiñꞌ o̱ꞌguɨ niꞌéˉguɨiñꞌ do jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ júuˆ cuaiñ˜ quiáꞌˉ Jesús.
18 Chamaram-nos e ordenaram-lhes que absolutamente não falassem nem ensinassem em nome de Jesus.
19 Dsʉꞌ i̱ Tʉ́ˆ Simón do có̱o̱ꞌ˜guɨ Juan cañíirˋ quiáꞌˉ i̱ dseata˜ quiáꞌrˉ do jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ:
19 Responderam-lhes Pedro e João: Julgai-o vós mesmos se é justo diante de Deus obedecermos a vós mais do que a Deus.
20 Co̱ꞌ jaˋ cuǿøngˋ e nitʉ́ˆ jneaꞌˆ e niféꞌˆnaaꞌ lají̱i̱ꞌ˜ e nɨcane˜naaꞌ jo̱guɨ lají̱i̱ꞌ˜ e nɨcanʉ́ˆnaaꞌ quiáꞌˉ Jesús.
20 Não podemos deixar de falar das coisas que temos visto e ouvido.
21 Jo̱ mɨ˜ canúuˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ quie̱ˊ nifɨˊ do jaléꞌˋ e júuˆ jo̱, caleábˋtu̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ do e lɨɨng˜ eeˋ nijmeángꞌˋneiñꞌ; dsʉꞌ jaˋ cateáˉ dsíirˊ faꞌ cajméerˋ lajo̱, jo̱ catiúumˉbreiñꞌ do, co̱ꞌ jaˋ cadséꞌrˋ jial uiing˜ e nijmérˉ lajo̱, co̱ꞌ lajɨɨmˋ dseaˋ i̱ teáangˉ do ie˜ jo̱ jmiféiñꞌˊ Fidiéeˇ quiáꞌˉ lají̱i̱ꞌ˜ e calɨ́ˉ do ie˜ jmɨɨ˜ jo̱.
21 Eles então, ameaçando-os de novo, soltaram-nos, não achando pretexto para os castigar por causa do povo, porque todos glorificavam a Deus pelo que tinha acontecido.
22 Jo̱ i̱ dseañʉꞌˋ i̱ caꞌláangˉ laꞌeáangˊ có̱o̱ꞌ˜ güeaꞌˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ do nɨngóorˊ lɨ́ɨˊguɨ tu̱lóˉ ji̱i̱ˋ.
22 Pois já passava dos 40 anos o homem em quem se realizara essa cura milagrosa.
23 Jo̱ mɨ˜ caꞌuøøngˋ Tʉ́ˆ Simón có̱o̱ꞌ˜guɨ Juan e fɨˊ lɨ˜ sɨseángꞌˊ dseaˋ do co̱ꞌ nɨsɨlaamˉbre, jo̱baꞌ caseángꞌˋtu̱ rúiñꞌˋ có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ i̱ apóoˆ rúiñꞌˋ caguiaangˉguɨ do, jo̱ cajmeaꞌˊreiñꞌ júuˆ jaléꞌˋ e cajíngꞌˉ jaléngꞌˋ fii˜ jmidseaˋ quiáꞌˉ dseaˋ góorˋ dseaˋ Israel có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléngꞌˋ dseaˋ cǿøngꞌ˜ quiáꞌrˉ.
23 Postos em liberdade, voltaram aos seus irmãos e referiram tudo quanto lhes tinham dito os sumos sacerdotes e os anciãos.
24 Jo̱ mɨ˜ catóꞌˊ jmaꞌˊ rúiñꞌˋ e júuˆ do, jo̱ caféiñꞌˊ Fidiéeˇ conguiaˊ lajɨɨiñꞌˋ do jo̱ cajíñꞌˉ:
24 Ao ouvirem isso, levantaram unânimes a voz a Deus e disseram: Senhor, vós que fizestes o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há.
25 Jo̱ lalab casíiꞌ˜ ꞌnʉˋ i̱ dseata˜ Davíꞌˆ i̱ cajméeˋ lají̱i̱ꞌ˜ e iing˜ ꞌnʉˋ do, jo̱ laꞌeáangˊ có̱o̱ꞌ˜ Jmɨguíˋ quíiꞌˉ cajmeꞌrˊ lala:
25 Vós que, pelo Espírito Santo, pela boca de nosso pai Davi, vosso servo, dissestes: Por que se agitam as nações, e imaginam os povos coisas vãs?
26 Co̱ꞌ lajaléngꞌˋ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ i̱ quiʉꞌˊ ta˜ fɨˊ jmɨgüíˋ la jmɨcǿøngꞌ˜ yaaiñ˜ fɨˊ quiniˇ Fidiéeˇ,
26 Levantam-se os reis da terra, e os príncipes se reúnem em conselho contra o Senhor e contra o seu Cristo {Sl 2,1s.}.
27 ’Jo̱ síiꞌ˜naaꞌ ꞌnʉˋ, Fíiˋnaaꞌ, e lajo̱b calɨ́ˉ mɨ˜ dseata˜ Herodes có̱o̱ꞌ˜guɨ dseata˜ Poncio Pilato caseángꞌˋ rúiñꞌˋ fɨˊ la fɨˊ Jerusalén có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ jaˋ lɨ́ɨngˊ dseaˋ Israel có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléngꞌˋ dseaˋ góoˋnaaꞌ dseaˋ Israel, e cajméerˋ ꞌníꞌˋ níiñˉ Jó̱o̱ꞌˋ Jesús i̱ güeangꞌˆ i̱ jmóoˋ lají̱i̱ꞌ˜ e iing˜ ꞌnʉˋ do i̱ caguíinꞌ˜ do.
27 Pois na verdade se uniram nesta cidade contra o vosso santo servo Jesus, que ungistes, Herodes e Pôncio Pilatos com as nações e com o povo de Israel,
28 Jo̱ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do nɨcajméerˋ jaléꞌˋ e na, co̱ꞌ lajo̱b sɨꞌíˆ quíiˉ ꞌnʉˋ e nidsijéeˊ jaléꞌˋ e na, jo̱ nɨcalɨtib˜ lana.
28 para executarem o que a vossa mão e o vosso conselho predeterminaram que se fizesse.
29 Jo̱guɨ lana, Fíiˋiiꞌ, ꞌnʉˋbɨ dseaˋ nɨnuuꞌˋ jaléꞌˋ e gaˋ e féꞌˋ i̱ dseaˋ do uii˜ quíˉiiꞌ, jo̱baꞌ mɨ́ɨꞌ˜naaꞌ ꞌnʉˋ e nicuǿꞌˆbaꞌ bíˋ jaléngꞌˋ jneaꞌˆ, dseaˋ jmooˉnaaꞌ lají̱i̱ꞌ˜ e iinꞌ˜, e niguiáˆguɨ́ɨꞌ júuˆ quíiꞌˉ e jaˋ ꞌgóꞌˋnaaꞌ.
29 Agora, pois, Senhor, olhai para as suas ameaças e concedei aos vossos servos que com todo o desassombro anunciem a vossa palavra.
30 Jo̱guɨ jmɨcó̱o̱ꞌˇ jneaꞌˆ có̱o̱ꞌ˜ güeaꞌˆ quíiꞌˉ cajo̱ e quɨ́ɨꞌ˜naaꞌ jmɨɨ˜ nijmiꞌleáangˆnaaꞌ jaléngꞌˋ dseaˋ dséeꞌ˜ jo̱guɨ e nijmóˆnaaꞌ jaléꞌˋ e li˜ jo̱guɨ jaléꞌˋ e quɨ́ɨꞌ˜naaꞌ jmɨɨ˜ laꞌeáangˊ có̱o̱ꞌ˜ Jó̱o̱ꞌˋ Jesús i̱ güeangꞌˆ do.
30 Estendei a vossa mão para que se realizem curas, milagres e prodígios pelo nome de Jesus, vosso santo servo!
31 Jo̱ mɨ˜ catóꞌˊ féngꞌˊ i̱ dseaˋ apóoˆ do Fidiéeˇ, dsifɨˊ ladob cajléˉ fɨˊ lɨ˜ sɨseángꞌˊ lajɨɨiñꞌˋ do. Jo̱ Jmɨguíˋ quiáꞌˉ Fidiéeˇ eáamˊ jmɨcó̱o̱ꞌ˜ quiáꞌrˉ lajɨɨiñˋ e laco̱ꞌ guiarˊ júuˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ fɨˊ ni˜ fɨɨˋ e jaˋ ꞌgóꞌrˋ jí̱i̱ꞌ˜ capíꞌˆ.
31 Mal acabavam de rezar, tremeu o lugar onde estavam reunidos. E todos ficaram cheios do Espírito Santo e anunciaram com intrepidez a palavra de Deus.
32 Jo̱ eáamˊ fɨ́ɨngˊ jaléngꞌˋ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ, jo̱guɨ røøbˋ dseángꞌˉ sɨ́ɨiñˋ jo̱guɨ røøbˋ éerˋ lajaléiñꞌˋ do. Jo̱ jí̱i̱ꞌ˜ jaaiñꞌˋ do jaˋ jmóorˋ e lají̱i̱ꞌ˜ e seaˋ quiáꞌrˉ lɨ́ɨˊ quiáꞌrˉ yaaiñ˜, co̱ꞌ jaléꞌˋ e jo̱ røøbˋ quiáꞌrˉ lajɨɨiñˋ.
32 A multidão dos fiéis era um só coração e uma só alma. Ninguém dizia que eram suas as coisas que possuía, mas tudo entre eles era comum.
33 Jo̱guɨ i̱ dseaˋ apóoˆ do eáangˊguɨ nɨseaˋ bíˋ quiáꞌrˉ e guiarˊ júuˆ quiáꞌˉ jial mɨ˜ cají̱ꞌˊtu̱ Fíiˋnaaꞌ Dseaˋ Jmáangˉ mɨ˜ cangɨ́ˋ e cajúiñˉ; jo̱guɨ Fidiéeˇ eáamˊ jmɨcó̱o̱ꞌr˜ lajɨɨngˋ i̱ dseaˋ do có̱o̱ꞌ˜ güeaꞌˆ quiáꞌrˉ.
33 Com grande coragem os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus. Em todos eles era grande a graça.
34 Jo̱ lajɨɨmˋ i̱ dseaˋ do seaˋbaꞌ e ꞌnérˉ, co̱ꞌ jaléngꞌˋ i̱ óoˋ uǿˉ o̱si ꞌnʉr˜ é, jo̱baꞌ ꞌnɨ́ɨˋbre e jo̱, jo̱ e cuuˉ e lɨꞌrˋ do fɨˊ jaguóˋ i̱ dseaˋ apóoˆ dob ngɨ́ɨiñˋ.
34 Nem havia entre eles nenhum necessitado, porque todos os que possuíam terras e casas vendiam-nas,
35 Jo̱ íˋguɨb nijméˉ jmáꞌˉjiʉ lajeeˇ lajɨɨiñꞌˋ do lɨ́ꞌˆ jialco̱ꞌ li˜ lɨ́ɨˊ quiáꞌrˉ lajaangˋ lajaamˋbre.
35 e traziam o preço do que tinham vendido e depositavam-no aos pés dos apóstolos. Repartia-se então a cada um deles conforme a sua necessidade.
36 Jo̱ lajo̱b cajo̱ cajméeˋ jaangˋ dseaˋ Israel i̱ lɨ́ɨngˊ dseaˋ levita i̱ siiˋ Séˆ i̱ niseengˋ fɨˊ co̱o̱ˋ lɨ˜ siiˋ Chipre. Jo̱ i̱ dseaˋ íˋ calɨsírˋ quiáꞌˉ i̱ dseaˋ apóoˆ do Bernabé, e guǿngꞌˋ dseaˋ i̱ jmɨcó̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ dseaˋ rúngꞌˋ;
36 Assim José {a quem os apóstolos deram o sobrenome de Barnabé que quer dizer Filho da Consolação}, levita natural de Chipre, possuía um campo.
37 jo̱ i̱ dseañʉꞌˋ la niꞌóoˋbre co̱o̱ˋ uǿˉ, jo̱ caꞌnɨ́ɨˋbreꞌ do, jo̱ e cuuˉ e calɨ́ꞌrˉ quiáꞌˉ e uǿˉ e caꞌnɨ́ɨrˋ do, fɨˊ jaguóˋ i̱ dseaˋ apóoˆ dob caguiarˊ lajɨˋ.
37 Vendeu-o e trouxe o valor dele e depositou aos pés dos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.