Atos 4
Júu ʼmɨ́ɨ e cacuo fidiée (CCONT) vs ACF
1 Jo̱ laguiꞌnáꞌˆbɨ féꞌˋ Tʉ́ˆ Simón có̱o̱ꞌ˜guɨ Juan júuˆ quiáꞌrˉ fɨˊ quiniˇ jaléngꞌˋ dseaˋ e fɨˊ guáꞌˉ féꞌˋ quiáꞌˉ dseaˋ góorˋ dseaˋ Israel do, mɨ˜ caguilíingˉ jmidseaˋ có̱o̱ꞌ˜guɨ i̱ fii˜ quiáꞌˉ dseaˋ jmóoˋ íˆ guáꞌˉ do jo̱guɨ có̱o̱ꞌ˜bɨr dseaˋ Israel i̱ lɨ́ɨngˊ dseaˋ saduceo cajo̱.
1 E, estando eles falando ao povo, sobrevieram os sacerdotes, e o capitão do templo, e os saduceus,
2 Jo̱ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ íˋ eáamˊ lɨguíiñˉ dsʉꞌ e Tʉ́ˆ Simón có̱o̱ꞌ˜guɨ Juan ngɨrˊ ta˜ eꞌˊ dseaˋ e quiáꞌˉ jí̱ꞌˊtu̱ jaléngꞌˋ dseaˋ mɨ˜ ningɨ́ˋ e júuiñꞌˉ lɨ́ꞌˆ laco̱ꞌguɨ calɨ́ˉ có̱o̱ꞌ˜ Jesús.
2 Doendo-se muito de que ensinassem o povo, e anunciassem em Jesus a ressurreição dentre os mortos.
3 Jo̱ casamꞌˉbre i̱ dseaˋ gángˉ do dsifɨˊ lado uíiꞌ˜ e jo̱, jo̱ catángꞌˋneiñꞌ ꞌnʉñíˆ e laco̱ꞌ niquidsirˊ íꞌˋ quiáiñꞌˉ do mɨ˜ nijneáˋ, co̱ꞌ nɨcaꞌlóobˉ mɨ˜ casangꞌˉneiñꞌ do.
3 E lançaram mão deles, e os encerraram na prisão até ao dia seguinte, pois já era tarde.
4 Dsʉꞌ fɨ́ɨmˊ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ nɨcanúuˉ e júuˆ e guiaˊ dseaˋ do nɨcajámꞌˋ yaaiñ˜ fɨˊ jaguóˋ Jesús, jo̱ lají̱i̱ꞌ˜ dseañʉꞌˋbɨ cadsíñˉ jiʉ˜ jaˋ ꞌñiáˋ mil laꞌóꞌˋ caꞌuíiñˉ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ ie˜ jo̱.
4 Muitos, porém, dos que ouviram a palavra creram, e chegou o número desses homens a quase cinco mil.
5 Jo̱ mɨ˜ cajneáˉ e jmɨɨ˜ jo̱, caseángꞌˊ jaléngꞌˋ dseaˋ quie̱ˊ nifɨˊ quiáꞌˉ dseaˋ Israel fɨˊ do fɨˊ Jerusalén có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléngꞌˋ dseaˋ cǿøngꞌ˜ quiáꞌrˉ jo̱guɨ jaléngꞌˋ tɨfaꞌˊ quiáꞌˉ júuˆ quiʉꞌˊ ta˜ quiáꞌˉ dseaˋ Israel.
5 E aconteceu, no dia seguinte, reunirem-se em Jerusalém os seus principais, os anciãos, os escribas,
6 Jo̱ jee˜ jo̱b quiéengˋ Anás i̱ lɨ́ɨngˊ dseaˋ mogui˜ quiáꞌˉ jaléngꞌˋ fii˜ jmidseaˋ quiáꞌˉ dseaˋ Israel, jo̱guɨ jmidseaˋ Caifás, jo̱guɨ Juan, jo̱guɨ Jaangˉ, lɨ́ꞌˆ lajaléngꞌˋ dseaˋ sɨnʉ́ʉˆ caguiaangˉguɨ quiáꞌˉ i̱ dseaˋ mogui˜ quiáꞌˉ jaléngꞌˋ fii˜ jmidseaˋ do.
6 E Anás, o sumo sacerdote, e Caifás, e João, e Alexandre, e todos quantos havia da linhagem do sumo sacerdote.
7 Jo̱ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ íˋ caquiʉꞌrˊ ta˜ e nitǿørˋ Tʉ́ˆ Simón có̱o̱ꞌ˜guɨ Juan fɨˊ jee˜ lɨ˜ teáaiñꞌ˜, jo̱ fɨˊ jee˜ jo̱b casíñꞌˉ dseaˋ do, jo̱ lalab cajmɨngɨ́ꞌrˉ dseaˋ do ie˜ jo̱, jo̱ cajíñꞌˉ:
7 E, pondo-os no meio, perguntaram: Com que poder ou em nome de quem fizestes isto?
8 Jo̱ co̱ꞌ Tʉ́ˆ Simón eáangˊ jmɨcó̱o̱ꞌ˜ Jmɨguíˋ quiáꞌˉ Fidiéeˇ quiáꞌrˉ, jo̱baꞌ cañíirˋ quiáꞌˉ i̱ dseaˋ góorˋ do jo̱ cajíñꞌˉ casɨ́ꞌˉreiñꞌ:
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: Principais do povo, e vós, anciãos de Israel,
9 co̱ꞌ ꞌnʉ́ꞌˋ jmɨngɨɨˇnaꞌ quiáꞌˉ jaléꞌˋ e guiʉ́ˉ e nɨcajmóˆnaaꞌ có̱o̱ꞌ˜ i̱ dseaˋ lamɨ˜ jlúungꞌ˜ na e laco̱ꞌ nilɨñíˆnaꞌ jial calɨ́ˉ e caꞌláaiñˉ.
9 Visto que hoje somos interrogados acerca do benefício feito a um homem enfermo, e do modo como foi curado,
10 Jo̱baꞌ nijmóbˆ jneaꞌˆ júuˆ fɨˊ quiniˇ ꞌnʉ́ꞌˋ e laco̱ꞌ nilɨneˇnaaꞌ có̱o̱ꞌ˜guɨ dseaˋ Israel caguiaangˉguɨ e i̱ dseañʉꞌˋ i̱ singꞌˊ quiniˇnaaꞌ lajɨɨˉnaaꞌ laꞌóꞌˋ té̱e̱ˉnaaꞌ la caꞌláaiñˉ laꞌeáangˊ có̱o̱ꞌ˜ Dseaˋ Jmáangˉ i̱ seengˋ fɨˊ Nazaret, i̱ dseaˋ i̱ cateáangˊ ꞌnʉ́ꞌˋ fɨˊ dseꞌˋ crúuˆ do, jo̱guɨ i̱ cajmijí̱ꞌˊtu̱ Fidiéeˇ caléꞌˋ catú̱ˉ.
10 Seja conhecido de vós todos, e de todo o povo de Israel, que em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, aquele a quem vós crucificastes e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, em nome desse é que este está são diante de vós.
11 Jo̱ ꞌnʉ́ꞌˋ ɨˊ óoˊnaꞌ e i̱ Jesús do lɨ́ɨiñˊ lafaꞌ co̱o̱ˋ cu̱u̱˜ e jaˋ ta˜ íingˆ quiáꞌˉ tɨɨˉ fɨɨˋ, dsʉꞌ o̱ꞌ jáꞌˉ e lajo̱, dsʉco̱ꞌ dseaˋ do lanaguɨ nɨlɨ́ɨiñˊ lafaꞌ e cu̱u̱˜ e niingˉguɨ lajeeˇ lajaléꞌˋ.
11 Ele é a pedra que foi rejeitada por vós, os edificadores, a qual foi posta por cabeça de esquina.
12 Jo̱ jí̱i̱ꞌ˜ i̱ Jesús dob dseaˋ cuǿøngˋ nileáiñˉ jneaa˜aaꞌ jee˜ jaléꞌˋ dseeˉ quíˉnaaꞌ, co̱ꞌ joˋ i̱ seengˋ i̱ jiéngꞌˋguɨ fɨˊ laꞌúngˉ fɨˊ jmɨgüíˋ faꞌ e nɨcacuǿøngˋ Fidiéeˇ i̱ nileángˉ jneaa˜aaꞌ jee˜ dseeˉ quíˉiiꞌ.
12 E em nenhum outro há salvação, porque também debaixo do céu nenhum outro nome há, dado entre os homens, pelo qual devamos ser salvos.
13 Dsʉꞌ mɨ˜ cangáˉ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ teáangˉ nifɨˊ quiáꞌˉ dseaˋ Israel do e eáangˊ jaˋ ꞌgóꞌˋ Tʉ́ˆ Simón có̱o̱ꞌ˜guɨ Juan e féꞌrˋ jaléꞌˋ júuˆ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ, jo̱baꞌ eáamˊ cangogáˋ dsíiˊ i̱ dseaˋ do mɨ˜ canúurˉ jial tɨɨngˋ Tʉ́ˆ Simón féꞌrˋ, co̱ꞌ nɨñiˊbre e jaˋ ꞌgaꞌˊ lɨˊ mɨˊ jmɨtɨ́ɨngˋ dseaˋ do, jo̱baꞌ calɨlíꞌrˆ e dseaˋ cangɨˊ có̱o̱ꞌ˜ Jesús lɨiñꞌˊ do lajɨˋ huáaiñˉ.
13 Então eles, vendo a ousadia de Pedro e João, e informados de que eram homens sem letras e indoutos, maravilharam-se e reconheceram que eles haviam estado com Jesus.
14 Jo̱ jí̱i̱ꞌ˜ jaˋ e bíˋ seaˋ quiáꞌˉ i̱ dseaˋ do faꞌ e nijmérˉ dseeˉ quiáiñꞌˉ do, co̱ꞌ jee˜ dob singꞌˊ i̱ dseaˋ i̱ nɨcaꞌláangˉ do.
14 E, vendo estar com eles o homem que fora curado, nada tinham que dizer em contrário.
15 Jo̱baꞌ caquiʉꞌˊ i̱ dseaˋ quie̱ˊ nifɨˊ do ta˜ e caꞌuøømˋ Tʉ́ˆ Simón có̱o̱ꞌ˜guɨ Juan fɨˊ caluuˇ lajeeˇ cateáˋ fɨˊ quiniˇ i̱ dseaˋ fɨ́ɨngˊ i̱ sɨseángꞌˊ do. Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, jo̱ canaangˋ i̱ dseaˋ i̱ sɨseángꞌˊ do sɨ́ɨiñˋ lajeeˇ yaaiñ˜ jo̱ sɨ́ꞌˋ rúiñꞌˋ:
15 Todavia, mandando-os sair fora do conselho, conferenciaram entre si,
16 —¿E˜ nijmóˆooꞌ có̱o̱ꞌ˜ i̱ dseañʉꞌˋ gángˉ na? Co̱ꞌ lajɨɨmˋ dseaˋ seengˋ fɨˊ Jerusalén ñirˊ e nɨcajméeiñˋ li˜ lají̱i̱ꞌ˜ e cangɨ́ɨiñꞌˋ e tɨɨiñˋ, jo̱ jaˋ cuǿøngˋ féꞌˆnaaꞌ e o̱ꞌ jáꞌˉ e jo̱.
16 Dizendo: Que havemos de fazer a estes homens? porque a todos os que habitam em Jerusalém é manifesto que por eles foi feito um sinal notório, e não o podemos negar;
17 Jo̱ e laco̱ꞌ joˋ niniꞌˉguɨ lají̱i̱ꞌ˜ júuˆ e guiarˊ do jee˜ jaléngꞌˋ dseaˋ, jo̱baꞌ nité̱ꞌˆbaaꞌ føꞌˊ quiáꞌrˉ e laco̱ꞌ joˋ ningɨ́ˉguɨr guiarˊ júuˆ cuaiñ˜ quiáꞌˉ i̱ Jesús do.
17 Mas, para que não se divulgue mais entre o povo, ameacemo-los para que não falem mais nesse nome a homem algum.
18 Jo̱ lajo̱b cajméerˋ; catǿbꞌˉtu̱reiñꞌ do e fɨˊ lɨ˜ sɨseángꞌˊ i̱ dseaˋ fɨ́ɨngˊ do, jo̱ caquiʉꞌrˊ ta˜ quiáiñꞌˉ do e joˋ eeˋ niféꞌˋguɨiñꞌ o̱ꞌguɨ niꞌéˉguɨiñꞌ do jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ júuˆ cuaiñ˜ quiáꞌˉ Jesús.
18 E, chamando-os, disseram-lhes que absolutamente não falassem, nem ensinassem, no nome de Jesus.
19 Dsʉꞌ i̱ Tʉ́ˆ Simón do có̱o̱ꞌ˜guɨ Juan cañíirˋ quiáꞌˉ i̱ dseata˜ quiáꞌrˉ do jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ:
19 Respondendo, porém, Pedro e João, lhes disseram: Julgai vós se é justo, diante de Deus, ouvir-vos antes a vós do que a Deus;
20 Co̱ꞌ jaˋ cuǿøngˋ e nitʉ́ˆ jneaꞌˆ e niféꞌˆnaaꞌ lají̱i̱ꞌ˜ e nɨcane˜naaꞌ jo̱guɨ lají̱i̱ꞌ˜ e nɨcanʉ́ˆnaaꞌ quiáꞌˉ Jesús.
20 Porque não podemos deixar de falar do que temos visto e ouvido.
21 Jo̱ mɨ˜ canúuˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ quie̱ˊ nifɨˊ do jaléꞌˋ e júuˆ jo̱, caleábˋtu̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ do e lɨɨng˜ eeˋ nijmeángꞌˋneiñꞌ; dsʉꞌ jaˋ cateáˉ dsíirˊ faꞌ cajméerˋ lajo̱, jo̱ catiúumˉbreiñꞌ do, co̱ꞌ jaˋ cadséꞌrˋ jial uiing˜ e nijmérˉ lajo̱, co̱ꞌ lajɨɨmˋ dseaˋ i̱ teáangˉ do ie˜ jo̱ jmiféiñꞌˊ Fidiéeˇ quiáꞌˉ lají̱i̱ꞌ˜ e calɨ́ˉ do ie˜ jmɨɨ˜ jo̱.
21 Mas eles ainda os ameaçaram mais e, não achando motivo para os castigar, deixaram-nos ir, por causa do povo; porque todos glorificavam a Deus pelo que acontecera;
22 Jo̱ i̱ dseañʉꞌˋ i̱ caꞌláangˉ laꞌeáangˊ có̱o̱ꞌ˜ güeaꞌˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ do nɨngóorˊ lɨ́ɨˊguɨ tu̱lóˉ ji̱i̱ˋ.
22 Pois tinha mais de quarenta anos o homem em quem se operara aquele milagre de saúde.
23 Jo̱ mɨ˜ caꞌuøøngˋ Tʉ́ˆ Simón có̱o̱ꞌ˜guɨ Juan e fɨˊ lɨ˜ sɨseángꞌˊ dseaˋ do co̱ꞌ nɨsɨlaamˉbre, jo̱baꞌ caseángꞌˋtu̱ rúiñꞌˋ có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ i̱ apóoˆ rúiñꞌˋ caguiaangˉguɨ do, jo̱ cajmeaꞌˊreiñꞌ júuˆ jaléꞌˋ e cajíngꞌˉ jaléngꞌˋ fii˜ jmidseaˋ quiáꞌˉ dseaˋ góorˋ dseaˋ Israel có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléngꞌˋ dseaˋ cǿøngꞌ˜ quiáꞌrˉ.
23 E, soltos eles, foram para os seus, e contaram tudo o que lhes disseram os principais dos sacerdotes e os anciãos.
24 Jo̱ mɨ˜ catóꞌˊ jmaꞌˊ rúiñꞌˋ e júuˆ do, jo̱ caféiñꞌˊ Fidiéeˇ conguiaˊ lajɨɨiñꞌˋ do jo̱ cajíñꞌˉ:
24 E, ouvindo eles isto, unânimes levantaram a voz a Deus, e disseram: Senhor, tu és o Deus que fizeste o céu, e a terra, e o mar e tudo o que neles há;
25 Jo̱ lalab casíiꞌ˜ ꞌnʉˋ i̱ dseata˜ Davíꞌˆ i̱ cajméeˋ lají̱i̱ꞌ˜ e iing˜ ꞌnʉˋ do, jo̱ laꞌeáangˊ có̱o̱ꞌ˜ Jmɨguíˋ quíiꞌˉ cajmeꞌrˊ lala:
25 Que disseste pela boca de Davi, teu servo: Por que bramaram os gentios, e os povos pensaram coisas vãs?
26 Co̱ꞌ lajaléngꞌˋ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ i̱ quiʉꞌˊ ta˜ fɨˊ jmɨgüíˋ la jmɨcǿøngꞌ˜ yaaiñ˜ fɨˊ quiniˇ Fidiéeˇ,
26 Levantaram-se os reis da terra,E os príncipes se ajuntaram à uma,Contra o Senhor e contra o seu Ungido.
27 ’Jo̱ síiꞌ˜naaꞌ ꞌnʉˋ, Fíiˋnaaꞌ, e lajo̱b calɨ́ˉ mɨ˜ dseata˜ Herodes có̱o̱ꞌ˜guɨ dseata˜ Poncio Pilato caseángꞌˋ rúiñꞌˋ fɨˊ la fɨˊ Jerusalén có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ jaˋ lɨ́ɨngˊ dseaˋ Israel có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléngꞌˋ dseaˋ góoˋnaaꞌ dseaˋ Israel, e cajméerˋ ꞌníꞌˋ níiñˉ Jó̱o̱ꞌˋ Jesús i̱ güeangꞌˆ i̱ jmóoˋ lají̱i̱ꞌ˜ e iing˜ ꞌnʉˋ do i̱ caguíinꞌ˜ do.
27 Porque verdadeiramente contra o teu santo Filho Jesus, que tu ungiste, se ajuntaram, não só Herodes, mas Pôncio Pilatos, com os gentios e os povos de Israel;
28 Jo̱ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do nɨcajméerˋ jaléꞌˋ e na, co̱ꞌ lajo̱b sɨꞌíˆ quíiˉ ꞌnʉˋ e nidsijéeˊ jaléꞌˋ e na, jo̱ nɨcalɨtib˜ lana.
28 Para fazerem tudo o que a tua mão e o teu conselho tinham anteriormente determinado que se havia de fazer.
29 Jo̱guɨ lana, Fíiˋiiꞌ, ꞌnʉˋbɨ dseaˋ nɨnuuꞌˋ jaléꞌˋ e gaˋ e féꞌˋ i̱ dseaˋ do uii˜ quíˉiiꞌ, jo̱baꞌ mɨ́ɨꞌ˜naaꞌ ꞌnʉˋ e nicuǿꞌˆbaꞌ bíˋ jaléngꞌˋ jneaꞌˆ, dseaˋ jmooˉnaaꞌ lají̱i̱ꞌ˜ e iinꞌ˜, e niguiáˆguɨ́ɨꞌ júuˆ quíiꞌˉ e jaˋ ꞌgóꞌˋnaaꞌ.
29 Agora, pois, ó Senhor, olha para as suas ameaças, e concede aos teus servos que falem com toda a ousadia a tua palavra;
30 Jo̱guɨ jmɨcó̱o̱ꞌˇ jneaꞌˆ có̱o̱ꞌ˜ güeaꞌˆ quíiꞌˉ cajo̱ e quɨ́ɨꞌ˜naaꞌ jmɨɨ˜ nijmiꞌleáangˆnaaꞌ jaléngꞌˋ dseaˋ dséeꞌ˜ jo̱guɨ e nijmóˆnaaꞌ jaléꞌˋ e li˜ jo̱guɨ jaléꞌˋ e quɨ́ɨꞌ˜naaꞌ jmɨɨ˜ laꞌeáangˊ có̱o̱ꞌ˜ Jó̱o̱ꞌˋ Jesús i̱ güeangꞌˆ do.
30 Enquanto estendes a tua mão para curar, e para que se façam sinais e prodígios pelo nome de teu santo Filho Jesus.
31 Jo̱ mɨ˜ catóꞌˊ féngꞌˊ i̱ dseaˋ apóoˆ do Fidiéeˇ, dsifɨˊ ladob cajléˉ fɨˊ lɨ˜ sɨseángꞌˊ lajɨɨiñꞌˋ do. Jo̱ Jmɨguíˋ quiáꞌˉ Fidiéeˇ eáamˊ jmɨcó̱o̱ꞌ˜ quiáꞌrˉ lajɨɨiñˋ e laco̱ꞌ guiarˊ júuˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ fɨˊ ni˜ fɨɨˋ e jaˋ ꞌgóꞌrˋ jí̱i̱ꞌ˜ capíꞌˆ.
31 E, tendo orado, moveu-se o lugar em que estavam reunidos; e todos foram cheios do Espírito Santo, e anunciavam com ousadia a palavra de Deus.
32 Jo̱ eáamˊ fɨ́ɨngˊ jaléngꞌˋ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ, jo̱guɨ røøbˋ dseángꞌˉ sɨ́ɨiñˋ jo̱guɨ røøbˋ éerˋ lajaléiñꞌˋ do. Jo̱ jí̱i̱ꞌ˜ jaaiñꞌˋ do jaˋ jmóorˋ e lají̱i̱ꞌ˜ e seaˋ quiáꞌrˉ lɨ́ɨˊ quiáꞌrˉ yaaiñ˜, co̱ꞌ jaléꞌˋ e jo̱ røøbˋ quiáꞌrˉ lajɨɨiñˋ.
32 E era um o coração e a alma da multidão dos que criam, e ninguém dizia que coisa alguma do que possuía era sua própria, mas todas as coisas lhes eram comuns.
33 Jo̱guɨ i̱ dseaˋ apóoˆ do eáangˊguɨ nɨseaˋ bíˋ quiáꞌrˉ e guiarˊ júuˆ quiáꞌˉ jial mɨ˜ cají̱ꞌˊtu̱ Fíiˋnaaꞌ Dseaˋ Jmáangˉ mɨ˜ cangɨ́ˋ e cajúiñˉ; jo̱guɨ Fidiéeˇ eáamˊ jmɨcó̱o̱ꞌr˜ lajɨɨngˋ i̱ dseaˋ do có̱o̱ꞌ˜ güeaꞌˆ quiáꞌrˉ.
33 E os apóstolos davam, com grande poder, testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 Jo̱ lajɨɨmˋ i̱ dseaˋ do seaˋbaꞌ e ꞌnérˉ, co̱ꞌ jaléngꞌˋ i̱ óoˋ uǿˉ o̱si ꞌnʉr˜ é, jo̱baꞌ ꞌnɨ́ɨˋbre e jo̱, jo̱ e cuuˉ e lɨꞌrˋ do fɨˊ jaguóˋ i̱ dseaˋ apóoˆ dob ngɨ́ɨiñˋ.
34 Não havia, pois, entre eles necessitado algum; porque todos os que possuíam herdades ou casas, vendendo-as, traziam o preço do que fora vendido, e o depositavam aos pés dos apóstolos.
35 Jo̱ íˋguɨb nijméˉ jmáꞌˉjiʉ lajeeˇ lajɨɨiñꞌˋ do lɨ́ꞌˆ jialco̱ꞌ li˜ lɨ́ɨˊ quiáꞌrˉ lajaangˋ lajaamˋbre.
35 E repartia-se a cada um, segundo a necessidade que cada um tinha.
36 Jo̱ lajo̱b cajo̱ cajméeˋ jaangˋ dseaˋ Israel i̱ lɨ́ɨngˊ dseaˋ levita i̱ siiˋ Séˆ i̱ niseengˋ fɨˊ co̱o̱ˋ lɨ˜ siiˋ Chipre. Jo̱ i̱ dseaˋ íˋ calɨsírˋ quiáꞌˉ i̱ dseaˋ apóoˆ do Bernabé, e guǿngꞌˋ dseaˋ i̱ jmɨcó̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ dseaˋ rúngꞌˋ;
36 Então José, cognominado pelos apóstolos Barnabé(que, traduzido, é Filho da consolação), levita, natural de Chipre,
37 jo̱ i̱ dseañʉꞌˋ la niꞌóoˋbre co̱o̱ˋ uǿˉ, jo̱ caꞌnɨ́ɨˋbreꞌ do, jo̱ e cuuˉ e calɨ́ꞌrˉ quiáꞌˉ e uǿˉ e caꞌnɨ́ɨrˋ do, fɨˊ jaguóˋ i̱ dseaˋ apóoˆ dob caguiarˊ lajɨˋ.
37 Possuindo uma herdade, vendeu-a, e trouxe o preço, e o depositou aos pés dos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.