Atos 25

Júu ʼmɨ́ɨ e cacuo fidiée (CCONT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Jo̱ co̱o̱bˋ mɨ˜ catɨ́ˋ íꞌˋ e nilíingˉ Festo dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ, jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ ꞌnɨˊ jmɨɨ˜ lajo̱ cagüɨꞌɨ́ɨˊbre fɨˊ Cesarea jo̱ cangórˉ fɨˊ Jerusalén.
1 Três dias depois que Festo chegou a Cesareia para assumir suas novas responsabilidades no governo da província, partiu para Jerusalém,
2 Jo̱ mɨ˜ caguiérˉ fɨˊ jo̱, dsifɨˊ lajo̱b jaléngꞌˋ fii˜ jmidseaˋ có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléngꞌˋ dseaˋ Israel i̱ laniingˉ i̱ neáangˊ fɨˊ Jerusalén ie˜ jo̱ caguilíiñˉ e jmóorˋ dseeˉ quiáꞌˉ Paaˉ fɨˊ quiniˇ i̱ dseata˜ Festo do.
2 onde os principais sacerdotes e outros líderes judeus se reuniram com ele e lhe apresentaram as acusações contra Paulo.
3 Jo̱ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ jmóoˋ dseeˉ quiáꞌˉ Paaˉ do camɨꞌrˊ jmɨꞌeeˇ i̱ dseata˜ do e laco̱ꞌ niquiʉ́ꞌˉ dseaˋ do ta˜ i̱ Paaˉ do e nidséngꞌˉtu̱r fɨˊ Jerusalén e quiáꞌˉ nitɨdsiˊ íꞌˋ quiáꞌrˉ fɨˊ jo̱, dsʉꞌ iiñ˜ jmérˉ lajo̱ e lɨ́ꞌˆ laco̱ꞌ nilíꞌrˋ e nijngángꞌˉneiñꞌ guiáꞌˆ fɨˊ e tu̱ꞌɨ́bꞌˉ.
3 Pediram a Festo, como favor, que transferisse Paulo para Jerusalém, pois planejavam armar uma emboscada para matá-lo no caminho.
4 Jo̱baꞌ cañíiˋ i̱ dseata˜ Festo do quiáꞌˉ i̱ dseaˋ jmóoˋ dseeˉ quiáꞌˉ Paaˉ do jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ jo̱ cajíñꞌˉ:
4 Festo respondeu que Paulo estava em Cesareia e que ele próprio voltaria para lá em breve.
5 Jo̱ jaléngꞌˋ dseata˜ quíiˉnaꞌ ꞌnéˉ nidsilíiñˉ có̱o̱ꞌ˜ jnea˜ fɨˊ Cesarea, jo̱ song seaˋ dseeˉ e nɨcaꞌéeˋ i̱ dseañʉꞌˋ do, jo̱baꞌ fɨˊ jo̱b cuǿøngˋ jmeeˉnaꞌ dseeˉ quiáꞌrˉ.
5 “Alguns de vocês que têm autoridade voltem comigo”, disse ele. “Se Paulo tiver feito algo de errado, vocês poderão apresentar suas acusações.”
6 Jo̱ caje̱ˊbɨ dseata˜ Festo fɨˊ Jerusalén jñiáˉ si guíˉ jmɨɨ˜guɨ. Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, jo̱guɨbaꞌ caquɨiñꞌˉ fɨˊ Cesarea. Jo̱ mɨ˜ cajneáˉ e jmɨɨ˜ jo̱, jo̱ cangóˉbre fɨˊ lɨ˜ nigüeárˋ e niquidsirˊ íꞌˋ. Jo̱ caquiʉꞌrˊ ta˜ e calɨtéꞌˆ Paaˉ fɨˊ jo̱.
6 Oito ou dez dias depois, Festo voltou a Cesareia e, no dia seguinte, convocou o tribunal e mandou que trouxessem Paulo.
7 Jo̱ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ caꞌíˉ Paaˉ fɨˊ jo̱, dob nɨteáangˉ jaléngꞌˋ dseaˋ Israel i̱ jalíingˉ tɨˊ Jerusalén i̱ jmóoˋ dseeˉ quiáꞌrˉ do, jo̱ cangoquiéeiñˊ fɨˊ quiniˇ i̱ dseata˜ do jo̱ canaaiñˋ jmóorˋ dseeˉ quiáꞌˉ Paaˉ, jo̱ iibˋ eáangˊ e dseeˉ e cuøꞌˊreiñꞌ do, dsʉꞌ jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ jaˋ e cadséꞌrˋ faꞌ dseángꞌˉ e jáꞌˉ lají̱i̱ꞌ˜ e dseeˉ e jmóorˋ quiáꞌˉ dseaˋ do.
7 Quando Paulo chegou, os líderes judeus vindos de Jerusalém se juntaram ao seu redor e fizeram várias acusações graves que não podiam provar.
8 Jo̱baꞌ cañíiˋ i̱ Paaˉ do fɨˊ quiniˇ i̱ dseata˜ do có̱o̱ꞌ˜ júuˆ e jmɨꞌǿngꞌˋ ꞌñiaꞌrˊ jo̱ cajíñꞌˉ:
8 Paulo se defendeu: “Não sou culpado de nenhum crime contra as leis judaicas, nem contra o templo, nem contra o governo romano”.
9 Jo̱guɨ co̱ꞌ i̱ dseata˜ Festo do iiñ˜ e jé̱rˉ guiʉ́bˉ có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ dseaˋ Israel, jo̱baꞌ cajmɨngɨ́ꞌrˉ Paaˉ jo̱ cajíñꞌˉ casɨ́ꞌˉreiñꞌ lala:
9 Então Festo, querendo agradar aos judeus, perguntou: “Você está disposto a ir a Jerusalém e ali ser julgado diante de mim?”.
10 Jo̱baꞌ cañíiˋ Paaˉ quiáꞌˉ i̱ dseata˜ Festo do jo̱ cajíñꞌˉ:
10 Paulo respondeu: “Este é um tribunal oficial romano, portanto devo ser julgado aqui mesmo. O senhor sabe muito bem que não fiz nenhum mal aos judeus.
11 Jo̱guɨ song nɨcaꞌeeˉ dseeˉ e lahuɨ́ɨngˊ e dsi˜ íꞌˋ e nijngángꞌˆnaꞌ jnea˜, cuǿømˋ líˋ jmeeˉnaꞌ lajo̱, jo̱ jaˋ e fáꞌˋa jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ. Dsʉꞌ song jaˋguɨ seaˋ jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ dseeˉ quiéˉe laco̱ꞌ jí̱i̱ꞌ˜ e ꞌnɨ́ɨngˋ dseaˋ jnea˜, jí̱i̱ꞌ˜ jaangˋ dseaˋ seaˋ fɨˊ quiáꞌrˉ e nijáiñꞌˋ jnea˜ fɨˊ quiniˇ dseaˋ i̱ ꞌníꞌˋ níiˉ quiéˉe. Jo̱baꞌ mɨɨˉ e ꞌñiabꞌˊ i̱ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ i̱ quiʉꞌˊ ta˜ fɨˊ Roma niquidsirˊ íꞌˋ quiéˉe.
11 Se fiz algo para merecer a pena de morte, não me recuso a morrer. Mas, se sou inocente, ninguém tem o direito de me entregar a estes homens. Eu apelo para César”.
12 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, i̱ dseata˜ Festo do casɨ́ɨiñˉ có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ i̱ dseata˜ rúiñꞌˋ caguiaangˉguɨ do. Jo̱ lɨ́ˉ jo̱ cajíñꞌˉ casɨ́ꞌrˉ Paaˉ:
12 Festo consultou seus conselheiros e, por fim, respondeu: “Muito bem, você apelou para César, então irá para César”.
13 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ tú̱ˉ ꞌnɨˊ jmɨɨ˜ lajo̱, i̱ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ i̱ siiˋ Agripa do co̱lɨɨng˜ có̱o̱ꞌ˜ i̱ dseamɨ́ˋ rúiñꞌˋ i̱ siiˋ Berenice cangolíiñˉ fɨˊ Cesarea e cangoꞌeerˇ i̱ dseata˜ Festo do.
13 Alguns dias depois, o rei Agripa chegou com sua irmã, Berenice, para visitar Festo.
14 Jo̱ huǿøbˉjiʉ caje̱rˊ có̱o̱iñꞌ˜ do fɨˊ Cesarea. Jo̱baꞌ lajeeˇ jo̱, i̱ dseata˜ Festo do casɨ́ꞌrˉ i̱ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ Agripa do lají̱i̱ꞌ˜ e lɨ́ɨˊ quiáꞌˉ i̱ dseaˋ i̱ siiˋ Paaˉ do, jo̱ cajíñꞌˉ casɨ́ꞌˉreiñꞌ:
14 Durante a estada deles, que durou vários dias, Festo discutiu o caso de Paulo com o rei. “Tenho aqui um prisioneiro que Félix deixou para mim”, disse ele.
15 Jo̱guɨ mɨ˜ cataan˜n cateáˋ fɨˊ Jerusalén, jaléngꞌˋ fii˜ jmidseaˋ quiáꞌˉ dseaˋ Israel có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléngꞌˋ dseaˋ cǿøngꞌ˜ quiáꞌrˉ caguilíiñˉ ꞌnɨ́ɨiñˋ i̱ dseañʉꞌˋ i̱ siiˋ Paaˉ do fɨˊ quiniiˉ, jo̱guɨ camɨꞌrˊ jnea˜ e faꞌ niquiʉ́ꞌˆʉ ta˜ e nijúumˉ dseaˋ do.
15 “Quando estive em Jerusalém, os principais sacerdotes e líderes judeus apresentaram acusações contra ele e pediram que eu o condenasse.
16 Jo̱baꞌ cangɨɨˉ quiáꞌˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ jmóoˋ dseeˉ quiáꞌˉ Paaˉ do e jaˋ lajo̱ tɨ́ɨngˋ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ i̱ guiing˜ fɨˊ Roma faꞌ e quiʉꞌrˊ ta˜ e dseángꞌˉ nijúungˉ dseaˋ lajeeˇ nʉ́ꞌˉguɨ e niquidsirˊ íꞌˋ quiáꞌˉ i̱ dseaˋ røøngˋ dseeˉ do jo̱guɨ e nisɨ́iñˉ có̱o̱ꞌ˜ i̱ dseaˋ i̱ ꞌnɨ́ɨngˋ írˋ cajo̱ e laco̱ꞌ nijmɨꞌǿngꞌˋ yaaiñ˜ có̱o̱ꞌ˜ jaléꞌˋ e dseeˉ e ꞌnɨ́ɨngˋ dseaˋ írˋ do.
16 Eu lhes disse que a lei romana não condena ninguém sem julgamento. O acusado deve ter a oportunidade de confrontar seus acusadores e se defender.
17 Jo̱baꞌ mɨ˜ cagüɨlíingˉ i̱ dseaˋ i̱ jmóoˋ dseeˉ quiáꞌˉ Paaˉ do fɨˊ la, joˋ e cajmɨꞌɨɨngˇ ꞌñiáꞌˋa, co̱ꞌ dsifɨˊ mɨ˜ cajneáˉ e jmɨɨ˜ co̱o̱ˋguɨ do cangóˉbaa fɨˊ lɨ˜ niquidsiiˉ íꞌˋ, jo̱ caquiʉ́ꞌˉʉ ta˜ e calɨtébꞌˆ i̱ Paaˉ do fɨˊ lɨ˜ iuuiñˉ.
17 “Quando eles vieram aqui para o julgamento, não me demorei. Convoquei o tribunal logo no dia seguinte e mandei chamar Paulo.
18 Dsʉꞌ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ caseángꞌˊ i̱ ꞌnɨ́ɨngˋ írˋ do jaˋ canúˉu faꞌ e féꞌrˋ uii˜ quiáꞌˉ i̱ Paaˉ do laco̱ꞌ jí̱i̱ꞌ˜ e lamɨ˜ ɨˊ dsiˋ jnea˜.
18 Os judeus, porém, não o acusaram de nenhum dos crimes que eu esperava.
19 Co̱ꞌ lají̱i̱ꞌ˜ dseeˉ e jmóorˋ quiáiñꞌˉ e quiáꞌˉ lají̱i̱ꞌ˜ júuˆ e jáꞌˉ lɨ́ɨiñˋ quiáꞌˉ Fidiéeˇ quiáꞌrˉ, jo̱guɨ quiáꞌˉ jaangˋ dseañʉꞌˋ i̱ siiˋ Jesús i̱ nɨcajúngˉ do jo̱guɨ féꞌrˋ e jí̱ꞌˋbiñꞌ do.
19 Ao contrário, era algo relacionado à sua religião e a um morto chamado Jesus, que Paulo insiste que está vivo.
20 Jo̱ co̱ꞌ joˋ ñiˋ jnea˜ eeˋ nijmee˜e có̱o̱ꞌr˜ quiáꞌˉ jaléꞌˋ e dseeˉ e jmóoˋ dseaˋ quiáꞌrˉ do, jo̱baꞌ cajmɨngɨ́ɨꞌˇɨre e song iiñ˜ e nidsérˉ fɨˊ Jerusalén e nɨtɨdsiˇ íꞌˋ quiáꞌrˉ fɨˊ jo̱.
20 Sem saber como investigar essas questões, perguntei a Paulo se estava disposto a ir a Jerusalém e ali ser julgado por essas acusações,
21 Dsʉꞌ ꞌñiaꞌrˊ cajíñꞌˉ e jaˋ iiñ˜ dsérˉ, jo̱guɨ nɨcamɨrˊ e i̱ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ i̱ guiing˜ fɨˊ Romabingꞌ i̱ niquidsiˊ íꞌˋ quiáꞌrˉ. Jo̱baꞌ caquiʉ́ꞌˉʉ ta˜ quiáꞌrˉ e lamɨ˜ iuumˉbɨr sɨjnɨ́ɨiñˇ cartɨˊ niguiéenꞌ˜nre fɨˊ quiniˇ i̱ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ do.
21 mas ele apelou ao imperador para que julgue seu caso. Por isso, ordenei que fosse mantido sob custódia até eu tomar as providências necessárias para enviá-lo a César.”
22 Jo̱baꞌ cañíiˋ i̱ dseata˜ Agripa do quiáꞌˉ dseata˜ Festo jo̱ cajíñꞌˉ:
22 Então Agripa disse a Festo: “Gostaria de ouvir esse homem pessoalmente”. E Festo respondeu: “Amanhã poderá ouvi-lo!”.
23 Jo̱ mɨ˜ cajneáˉ co̱o̱ˋguɨ jmɨɨ˜ lajo̱, i̱ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ Agripa do có̱o̱ꞌ˜guɨ i̱ Berenice do caguilíiñˉ cangotáaiñꞌ˜ laco̱ꞌ dseaˋ ꞌgooˋ fɨˊ sɨnʉ́ʉˆ lɨ˜ tɨdsiˋ íꞌˋ quiáꞌˉ jaléngꞌˋ dseaˋ jo̱ jéeˊ jaléngꞌˋ fii˜ ꞌléeˉ quiáꞌrˉ có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléngꞌˋ dseaˋ niingˉ i̱ jalíingˉ có̱o̱ꞌr˜. Jo̱ mɨ˜ caseángꞌˊ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do fɨˊ do, i̱ dseata˜ Festo do caquiʉꞌrˊ ta˜ e cangotéeˋ ꞌléeˉ i̱ Paaˉ do jo̱ cangojéengˋneiñꞌ fɨˊ lɨ˜ nɨsɨseángꞌˊ dseaˋ do.
23 No dia seguinte, Agripa e Berenice chegaram à sala de audiência com grande pompa, acompanhados de oficiais militares e homens importantes da cidade. Festo mandou trazer Paulo e,
24 Jo̱ mɨ˜ caguiérˉ fɨˊ jo̱, lalab cajíngꞌˉ i̱ dseata˜ Festo do:
24 em seguida, disse: “Rei Agripa e demais presentes, este é o homem cuja morte é exigida pelos judeus tanto daqui como de Jerusalém.
25 Dsʉꞌ jnea˜guɨ lɨ́nˉn e jaˋ e mɨˊ ꞌléerˊ jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ faꞌ e dsi˜ íꞌˋ e nijúuiñˉ. Jo̱ ꞌñiaꞌˊguɨr nɨcamɨrˊ e i̱ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ dseaˋ guiing˜ fɨˊ Romabingꞌ i̱ niquidsiˊ íꞌˋ quiáꞌrˉ, jo̱baꞌ nɨcaꞌɨ́ˋ dsiiˉ e fɨˊ jo̱b niguiéenꞌ˜nre.
25 Em minha opinião, ele não fez coisa alguma para merecer a morte. Contudo, uma vez que apelou ao imperador para que julgue seu caso, decidi enviá-lo a Roma.
26 Jo̱ co̱ꞌ jaˋ ñiˋguɨ́ɨ e˜ dseángꞌˉ e nifɨ́ɨˆɨ i̱ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ do cuaiñ˜ quiáꞌˉ i̱ dseañʉꞌˋ na, jo̱baꞌ catǿøˉøre laꞌuii˜ fɨˊ quiníˆ ꞌnʉˋ, dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ Agripa, e laco̱ꞌ niquidsiꞌˋ íꞌˋ quiáꞌrˉ. Jo̱ lajo̱baꞌ seaˋ e nitó̱o̱˜ jnea˜ fɨˊ ni˜ jiˋ e niguiéenꞌ˜n quiáꞌˉ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ i̱ guiing˜ fɨˊ Roma.
26 “Não sei, porém, o que escrever ao imperador, pois não há nenhuma acusação clara contra ele. Por isso eu o trouxe hoje diante dos senhores, especialmente do rei Agripa, para que, depois de o interrogarmos, eu tenha algo para escrever.
27 Co̱ꞌ gabˋjiʉ lɨ́ɨˊ lɨ́nˉn e niguiéenꞌ˜n jaangˋ dseaˋ i̱ sɨjnɨ́ɨngˇ jo̱guɨ jaˋ ñiiˉ e˜ nitó̱o̱˜o̱ fɨˊ ni˜ jiˋ quiáꞌˉ lají̱i̱ꞌ˜ e ꞌnɨ́ɨngˋ dseaˋ írˋ do.
27 Pois não faz sentido enviar um prisioneiro ao imperador sem especificar as acusações contra ele”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.