Atos 25
Júu ʼmɨ́ɨ e cacuo fidiée (CCONT) vs NAA
1 Jo̱ co̱o̱bˋ mɨ˜ catɨ́ˋ íꞌˋ e nilíingˉ Festo dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ, jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ ꞌnɨˊ jmɨɨ˜ lajo̱ cagüɨꞌɨ́ɨˊbre fɨˊ Cesarea jo̱ cangórˉ fɨˊ Jerusalén.
1 Três dias depois de ter assumido o governo da província, Festo saiu de Cesareia e foi para Jerusalém.
2 Jo̱ mɨ˜ caguiérˉ fɨˊ jo̱, dsifɨˊ lajo̱b jaléngꞌˋ fii˜ jmidseaˋ có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléngꞌˋ dseaˋ Israel i̱ laniingˉ i̱ neáangˊ fɨˊ Jerusalén ie˜ jo̱ caguilíiñˉ e jmóorˋ dseeˉ quiáꞌˉ Paaˉ fɨˊ quiniˇ i̱ dseata˜ Festo do.
2 E, logo, os principais sacerdotes e os maiorais dos judeus lhe apresentaram queixa a respeito de Paulo.
3 Jo̱ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ jmóoˋ dseeˉ quiáꞌˉ Paaˉ do camɨꞌrˊ jmɨꞌeeˇ i̱ dseata˜ do e laco̱ꞌ niquiʉ́ꞌˉ dseaˋ do ta˜ i̱ Paaˉ do e nidséngꞌˉtu̱r fɨˊ Jerusalén e quiáꞌˉ nitɨdsiˊ íꞌˋ quiáꞌrˉ fɨˊ jo̱, dsʉꞌ iiñ˜ jmérˉ lajo̱ e lɨ́ꞌˆ laco̱ꞌ nilíꞌrˋ e nijngángꞌˉneiñꞌ guiáꞌˆ fɨˊ e tu̱ꞌɨ́bꞌˉ.
3 Contra ele, pediram a Festo o favor de mandar que ele fosse trazido a Jerusalém. É que eles tinham armado uma emboscada para matar Paulo no caminho.
4 Jo̱baꞌ cañíiˋ i̱ dseata˜ Festo do quiáꞌˉ i̱ dseaˋ jmóoˋ dseeˉ quiáꞌˉ Paaˉ do jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ jo̱ cajíñꞌˉ:
4 Festo, porém, respondeu que Paulo continuaria preso em Cesareia e que ele mesmo, muito em breve, partiria para lá.
5 Jo̱ jaléngꞌˋ dseata˜ quíiˉnaꞌ ꞌnéˉ nidsilíiñˉ có̱o̱ꞌ˜ jnea˜ fɨˊ Cesarea, jo̱ song seaˋ dseeˉ e nɨcaꞌéeˋ i̱ dseañʉꞌˋ do, jo̱baꞌ fɨˊ jo̱b cuǿøngˋ jmeeˉnaꞌ dseeˉ quiáꞌrˉ.
5 E concluiu: — Aqueles de vocês que estiverem habilitados me acompanhem; e, havendo contra este homem qualquer crime, acusem-no.
6 Jo̱ caje̱ˊbɨ dseata˜ Festo fɨˊ Jerusalén jñiáˉ si guíˉ jmɨɨ˜guɨ. Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, jo̱guɨbaꞌ caquɨiñꞌˉ fɨˊ Cesarea. Jo̱ mɨ˜ cajneáˉ e jmɨɨ˜ jo̱, jo̱ cangóˉbre fɨˊ lɨ˜ nigüeárˋ e niquidsirˊ íꞌˋ. Jo̱ caquiʉꞌrˊ ta˜ e calɨtéꞌˆ Paaˉ fɨˊ jo̱.
6 E, não se demorando entre eles mais de oito ou dez dias, foi para Cesareia. No dia seguinte, assentando-se no tribunal, ordenou que Paulo fosse trazido.
7 Jo̱ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ caꞌíˉ Paaˉ fɨˊ jo̱, dob nɨteáangˉ jaléngꞌˋ dseaˋ Israel i̱ jalíingˉ tɨˊ Jerusalén i̱ jmóoˋ dseeˉ quiáꞌrˉ do, jo̱ cangoquiéeiñˊ fɨˊ quiniˇ i̱ dseata˜ do jo̱ canaaiñˋ jmóorˋ dseeˉ quiáꞌˉ Paaˉ, jo̱ iibˋ eáangˊ e dseeˉ e cuøꞌˊreiñꞌ do, dsʉꞌ jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ jaˋ e cadséꞌrˋ faꞌ dseángꞌˉ e jáꞌˉ lají̱i̱ꞌ˜ e dseeˉ e jmóorˋ quiáꞌˉ dseaˋ do.
7 Quando Paulo chegou, os judeus que tinham vindo de Jerusalém ficaram em volta dele, fazendo muitas e graves acusações contra ele, as quais, entretanto, não podiam provar.
8 Jo̱baꞌ cañíiˋ i̱ Paaˉ do fɨˊ quiniˇ i̱ dseata˜ do có̱o̱ꞌ˜ júuˆ e jmɨꞌǿngꞌˋ ꞌñiaꞌrˊ jo̱ cajíñꞌˉ:
8 Então Paulo, defendendo-se, disse: — Nenhum pecado cometi contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César.
9 Jo̱guɨ co̱ꞌ i̱ dseata˜ Festo do iiñ˜ e jé̱rˉ guiʉ́bˉ có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ dseaˋ Israel, jo̱baꞌ cajmɨngɨ́ꞌrˉ Paaˉ jo̱ cajíñꞌˉ casɨ́ꞌˉreiñꞌ lala:
9 Então Festo, querendo assegurar o apoio dos judeus, perguntou a Paulo: — Você gostaria de ir a Jerusalém e ser ali julgado por mim a respeito destas coisas?
10 Jo̱baꞌ cañíiˋ Paaˉ quiáꞌˉ i̱ dseata˜ Festo do jo̱ cajíñꞌˉ:
10 Paulo respondeu: — Estou diante do tribunal de César, onde convém que eu seja julgado. Não fiz mal nenhum aos judeus, como o senhor sabe muito bem.
11 Jo̱guɨ song nɨcaꞌeeˉ dseeˉ e lahuɨ́ɨngˊ e dsi˜ íꞌˋ e nijngángꞌˆnaꞌ jnea˜, cuǿømˋ líˋ jmeeˉnaꞌ lajo̱, jo̱ jaˋ e fáꞌˋa jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ. Dsʉꞌ song jaˋguɨ seaˋ jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ dseeˉ quiéˉe laco̱ꞌ jí̱i̱ꞌ˜ e ꞌnɨ́ɨngˋ dseaˋ jnea˜, jí̱i̱ꞌ˜ jaangˋ dseaˋ seaˋ fɨˊ quiáꞌrˉ e nijáiñꞌˋ jnea˜ fɨˊ quiniˇ dseaˋ i̱ ꞌníꞌˋ níiˉ quiéˉe. Jo̱baꞌ mɨɨˉ e ꞌñiabꞌˊ i̱ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ i̱ quiʉꞌˊ ta˜ fɨˊ Roma niquidsirˊ íꞌˋ quiéˉe.
11 Se de fato pratiquei algum mal ou crime digno de morte, estou pronto para morrer. Se, pelo contrário, não são verdadeiras as coisas de que me acusam, ninguém pode me entregar a eles. Apelo para César.
12 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, i̱ dseata˜ Festo do casɨ́ɨiñˉ có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ i̱ dseata˜ rúiñꞌˋ caguiaangˉguɨ do. Jo̱ lɨ́ˉ jo̱ cajíñꞌˉ casɨ́ꞌrˉ Paaˉ:
12 Então Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: — Já que apelou para César, para César você irá.
13 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ tú̱ˉ ꞌnɨˊ jmɨɨ˜ lajo̱, i̱ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ i̱ siiˋ Agripa do co̱lɨɨng˜ có̱o̱ꞌ˜ i̱ dseamɨ́ˋ rúiñꞌˋ i̱ siiˋ Berenice cangolíiñˉ fɨˊ Cesarea e cangoꞌeerˇ i̱ dseata˜ Festo do.
13 Passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice chegaram a Cesareia a fim de saudar Festo.
14 Jo̱ huǿøbˉjiʉ caje̱rˊ có̱o̱iñꞌ˜ do fɨˊ Cesarea. Jo̱baꞌ lajeeˇ jo̱, i̱ dseata˜ Festo do casɨ́ꞌrˉ i̱ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ Agripa do lají̱i̱ꞌ˜ e lɨ́ɨˊ quiáꞌˉ i̱ dseaˋ i̱ siiˋ Paaˉ do, jo̱ cajíñꞌˉ casɨ́ꞌˉreiñꞌ:
14 Como se demorassem ali alguns dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo, dizendo: — Félix deixou aqui preso certo homem,
15 Jo̱guɨ mɨ˜ cataan˜n cateáˋ fɨˊ Jerusalén, jaléngꞌˋ fii˜ jmidseaˋ quiáꞌˉ dseaˋ Israel có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléngꞌˋ dseaˋ cǿøngꞌ˜ quiáꞌrˉ caguilíiñˉ ꞌnɨ́ɨiñˋ i̱ dseañʉꞌˋ i̱ siiˋ Paaˉ do fɨˊ quiniiˉ, jo̱guɨ camɨꞌrˊ jnea˜ e faꞌ niquiʉ́ꞌˆʉ ta˜ e nijúumˉ dseaˋ do.
15 a respeito de quem os principais sacerdotes e os anciãos dos judeus apresentaram queixa, quando eu estive em Jerusalém, pedindo que o condenasse.
16 Jo̱baꞌ cangɨɨˉ quiáꞌˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ jmóoˋ dseeˉ quiáꞌˉ Paaˉ do e jaˋ lajo̱ tɨ́ɨngˋ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ i̱ guiing˜ fɨˊ Roma faꞌ e quiʉꞌrˊ ta˜ e dseángꞌˉ nijúungˉ dseaˋ lajeeˇ nʉ́ꞌˉguɨ e niquidsirˊ íꞌˋ quiáꞌˉ i̱ dseaˋ røøngˋ dseeˉ do jo̱guɨ e nisɨ́iñˉ có̱o̱ꞌ˜ i̱ dseaˋ i̱ ꞌnɨ́ɨngˋ írˋ cajo̱ e laco̱ꞌ nijmɨꞌǿngꞌˋ yaaiñ˜ có̱o̱ꞌ˜ jaléꞌˋ e dseeˉ e ꞌnɨ́ɨngˋ dseaˋ írˋ do.
16 Eu lhes disse que não é costume dos romanos condenar quem quer que seja, sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores e possa defender-se da acusação.
17 Jo̱baꞌ mɨ˜ cagüɨlíingˉ i̱ dseaˋ i̱ jmóoˋ dseeˉ quiáꞌˉ Paaˉ do fɨˊ la, joˋ e cajmɨꞌɨɨngˇ ꞌñiáꞌˋa, co̱ꞌ dsifɨˊ mɨ˜ cajneáˉ e jmɨɨ˜ co̱o̱ˋguɨ do cangóˉbaa fɨˊ lɨ˜ niquidsiiˉ íꞌˋ, jo̱ caquiʉ́ꞌˉʉ ta˜ e calɨtébꞌˆ i̱ Paaˉ do fɨˊ lɨ˜ iuuiñˉ.
17 Assim, quando eles vieram para cá, sem nenhuma demora, no dia seguinte, assentando-me no tribunal, determinei que o homem fosse trazido.
18 Dsʉꞌ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ caseángꞌˊ i̱ ꞌnɨ́ɨngˋ írˋ do jaˋ canúˉu faꞌ e féꞌrˋ uii˜ quiáꞌˉ i̱ Paaˉ do laco̱ꞌ jí̱i̱ꞌ˜ e lamɨ˜ ɨˊ dsiˋ jnea˜.
18 Levantando-se os acusadores, não mencionaram nenhum dos crimes de que eu suspeitava.
19 Co̱ꞌ lají̱i̱ꞌ˜ dseeˉ e jmóorˋ quiáiñꞌˉ e quiáꞌˉ lají̱i̱ꞌ˜ júuˆ e jáꞌˉ lɨ́ɨiñˋ quiáꞌˉ Fidiéeˇ quiáꞌrˉ, jo̱guɨ quiáꞌˉ jaangˋ dseañʉꞌˋ i̱ siiˋ Jesús i̱ nɨcajúngˉ do jo̱guɨ féꞌrˋ e jí̱ꞌˋbiñꞌ do.
19 Traziam contra ele algumas questões referentes à sua própria religião e particularmente a certo morto, chamado Jesus, que Paulo afirma estar vivo.
20 Jo̱ co̱ꞌ joˋ ñiˋ jnea˜ eeˋ nijmee˜e có̱o̱ꞌr˜ quiáꞌˉ jaléꞌˋ e dseeˉ e jmóoˋ dseaˋ quiáꞌrˉ do, jo̱baꞌ cajmɨngɨ́ɨꞌˇɨre e song iiñ˜ e nidsérˉ fɨˊ Jerusalén e nɨtɨdsiˇ íꞌˋ quiáꞌrˉ fɨˊ jo̱.
20 Estando eu perplexo quanto ao modo de investigar estas coisas, perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém para ali ser julgado a respeito disso.
21 Dsʉꞌ ꞌñiaꞌrˊ cajíñꞌˉ e jaˋ iiñ˜ dsérˉ, jo̱guɨ nɨcamɨrˊ e i̱ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ i̱ guiing˜ fɨˊ Romabingꞌ i̱ niquidsiˊ íꞌˋ quiáꞌrˉ. Jo̱baꞌ caquiʉ́ꞌˉʉ ta˜ quiáꞌrˉ e lamɨ˜ iuumˉbɨr sɨjnɨ́ɨiñˇ cartɨˊ niguiéenꞌ˜nre fɨˊ quiniˇ i̱ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ do.
21 Mas, havendo Paulo apelado para que ficasse em custódia para o julgamento de César, ordenei que o acusado continuasse detido até que eu o enviasse a César.
22 Jo̱baꞌ cañíiˋ i̱ dseata˜ Agripa do quiáꞌˉ dseata˜ Festo jo̱ cajíñꞌˉ:
22 Então Agripa disse a Festo: — Eu também gostaria de ouvir este homem. Festo respondeu: — Amanhã você poderá ouvi-lo.
23 Jo̱ mɨ˜ cajneáˉ co̱o̱ˋguɨ jmɨɨ˜ lajo̱, i̱ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ Agripa do có̱o̱ꞌ˜guɨ i̱ Berenice do caguilíiñˉ cangotáaiñꞌ˜ laco̱ꞌ dseaˋ ꞌgooˋ fɨˊ sɨnʉ́ʉˆ lɨ˜ tɨdsiˋ íꞌˋ quiáꞌˉ jaléngꞌˋ dseaˋ jo̱ jéeˊ jaléngꞌˋ fii˜ ꞌléeˉ quiáꞌrˉ có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléngꞌˋ dseaˋ niingˉ i̱ jalíingˉ có̱o̱ꞌr˜. Jo̱ mɨ˜ caseángꞌˊ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do fɨˊ do, i̱ dseata˜ Festo do caquiʉꞌrˊ ta˜ e cangotéeˋ ꞌléeˉ i̱ Paaˉ do jo̱ cangojéengˋneiñꞌ fɨˊ lɨ˜ nɨsɨseángꞌˊ dseaˋ do.
23 De fato, no dia seguinte, vindo Agripa e Berenice, com grande pompa, tendo eles entrado na sala de audiência juntamente com oficiais superiores e homens eminentes da cidade, Paulo foi trazido por ordem de Festo.
24 Jo̱ mɨ˜ caguiérˉ fɨˊ jo̱, lalab cajíngꞌˉ i̱ dseata˜ Festo do:
24 Então Festo disse: — Rei Agripa e todos os senhores aqui presentes, vejam este homem, por causa de quem toda a multidão dos judeus recorreu a mim tanto em Jerusalém como aqui, clamando que não convinha que ele vivesse mais.
25 Dsʉꞌ jnea˜guɨ lɨ́nˉn e jaˋ e mɨˊ ꞌléerˊ jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ faꞌ e dsi˜ íꞌˋ e nijúuiñˉ. Jo̱ ꞌñiaꞌˊguɨr nɨcamɨrˊ e i̱ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ dseaˋ guiing˜ fɨˊ Romabingꞌ i̱ niquidsiˊ íꞌˋ quiáꞌrˉ, jo̱baꞌ nɨcaꞌɨ́ˋ dsiiˉ e fɨˊ jo̱b niguiéenꞌ˜nre.
25 Porém eu achei que ele não tinha feito nada que fosse passível de morte; entretanto, tendo ele apelado para o imperador, resolvi mandá-lo para lá.
26 Jo̱ co̱ꞌ jaˋ ñiˋguɨ́ɨ e˜ dseángꞌˉ e nifɨ́ɨˆɨ i̱ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ do cuaiñ˜ quiáꞌˉ i̱ dseañʉꞌˋ na, jo̱baꞌ catǿøˉøre laꞌuii˜ fɨˊ quiníˆ ꞌnʉˋ, dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ Agripa, e laco̱ꞌ niquidsiꞌˋ íꞌˋ quiáꞌrˉ. Jo̱ lajo̱baꞌ seaˋ e nitó̱o̱˜ jnea˜ fɨˊ ni˜ jiˋ e niguiéenꞌ˜n quiáꞌˉ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ i̱ guiing˜ fɨˊ Roma.
26 No entanto, a respeito dele, nada tenho de mais concreto que possa escrever ao imperador. Por isso, eu o trouxe à presença dos senhores e, especialmente, à sua presença, ó rei Agripa, para que, feita a arguição, eu tenha alguma coisa que escrever.
27 Co̱ꞌ gabˋjiʉ lɨ́ɨˊ lɨ́nˉn e niguiéenꞌ˜n jaangˋ dseaˋ i̱ sɨjnɨ́ɨngˇ jo̱guɨ jaˋ ñiiˉ e˜ nitó̱o̱˜o̱ fɨˊ ni˜ jiˋ quiáꞌˉ lají̱i̱ꞌ˜ e ꞌnɨ́ɨngˋ dseaˋ írˋ do.
27 Porque não me parece razoável enviar um preso sem mencionar, ao mesmo tempo, as acusações que existem contra ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.