Atos 13
Júu ʼmɨ́ɨ e cacuo fidiée (CCONT) vs NTLH
1 Jo̱ mɨ˜ caguilíiñˋ fɨˊ Antioquía caseáiñꞌˊ có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ i̱ nineáangˊ fɨˊ jo̱, jo̱ jee˜ jo̱ niquiéengˋ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ féꞌˋ cuaiñ˜ quiáꞌˉ Fidiéeˇ có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléngꞌˋ tɨfaꞌˊ quiáꞌˉ júuˆ quiáꞌˉ dseaˋ do; jaaiñꞌˋ do nisiirˋ Simón i̱ siiˋ Simón Leꞌˋ, jaangˋguɨ i̱ siiˋ Lucio i̱ calɨséngˋ fɨˊ Cirene, jaangˋguɨ i̱ siiˋ Manaén i̱ cacuángˉ co̱lɨɨng˜ có̱o̱ꞌ˜ i̱ dseata˜ Herodes do i̱ calɨ́ngˉ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ quiáꞌˉ Galilea, jo̱guɨ Bernabé có̱o̱ꞌ˜guɨ Saulo do.
1 Na igreja de Antioquia havia os seguintes profetas e mestres: Barnabé; Simeão, chamado “o Negro”; Lúcio, de Cirene; Manaém, que havia sido criado junto com o governador Herodes ; e Saulo.
2 Jo̱ co̱o̱ˋ jmɨɨ˜ lajeeˇ guiáangꞌ˜ teáangꞌ˜ i̱ dseaˋ do e jmiféiñꞌˊ Fíiˋnaaꞌ Fidiéeˇ jo̱guɨ jmóorˋ ayuno e jaˋ gøꞌrˊ ir˜ lajeeˇ jo̱, casɨ́ꞌˉ Jmɨguíˋ quiáꞌˉ Fidiéeˇ írˋ lala jo̱ cajíñꞌˉ:
2 Certa vez, quando eles estavam adorando o Senhor e jejuando, o Espírito Santo disse: — Separem para mim Barnabé e Saulo a fim de fazerem o trabalho para o qual eu os tenho chamado.
3 — ausente —
3 Então eles jejuaram, e oraram, e puseram as mãos sobre Barnabé e Saulo. E os enviaram na sua missão.
4 — ausente —
4 Barnabé e Saulo, tendo sido enviados pelo Espírito Santo, foram até a cidade de Selêucia e dali embarcaram para a ilha de Chipre.
5 Jo̱ Jmɨguíˋ quiáꞌˉ Fidiéebˇ casíiˋ quiáꞌˉ i̱ Bernabé do có̱o̱ꞌ˜guɨ Saulo fɨˊ co̱o̱ˋ ooˉ jmɨɨˋ e siiˋ Seleucia e néeˊ ꞌnɨꞌˋ jmɨñíꞌˆ. Jo̱ mɨ˜ caguilíiñˉ fɨˊ jo̱, cangotáaiñꞌ˜ fɨˊ co̱o̱ˋ dsíiˊ móoˊ jo̱ cangolíiñˆ fɨˊ co̱o̱ˋ ooˉ jmɨɨˋ lɨ˜ siiˋ Salamina e néeˊ fɨˊ lɨ˜ se̱ꞌˊ Chipre. Jo̱ mɨ˜ caguilíiñˉ fɨˊ jo̱, jo̱ cajgámˉbre e móoˊ do, jo̱ dsifɨˊ lajo̱b cangolíiñˆ fɨˊ lɨ˜ té̱e̱ˆ guáꞌˉ quiáꞌˉ dseaˋ góorˋ dseaˋ Israel jo̱ canaaiñˋ guiarˊ júuˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ fɨˊ jo̱.
5 Quando chegaram à cidade de Salamina, começaram a anunciar a palavra de Deus nas sinagogas . E eles tinham João Marcos para ajudá-los no trabalho missionário.
6 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, cangɨ́ɨiñˊ laꞌúmˉ e ni˜ uǿˆ e néeˊ ni˜ jmɨñíꞌˆ do cartɨˊ caguilíiñˉ fɨˊ ooˉ jmɨɨˋ e siiˋ Pafos. Jo̱ fɨˊ jo̱b cajíñꞌˊ jaangˋ dseaˋ Israel i̱ siiˋ Barjesús, jo̱ có̱o̱ꞌ˜ jmíiˊ griego siirˋ Elimas. Jo̱ i̱ dseañʉꞌˋ do nilɨ́ɨiñˊ jaangˋ dseaˋ láangˋ i̱ ngɨˊ ta˜ jmɨgǿøngˋ jaléngꞌˋ dseaˋ, co̱ꞌ jíñꞌˉ e lɨ́ɨiñˊ jaangˋ i̱ féꞌˋ cuaiñ˜ quiáꞌˉ Fidiéeˇ, dsʉꞌ o̱ꞌ jáꞌˉ e lajo̱.
6 Eles atravessaram toda a ilha, chegando até a cidade de Pafos. Ali encontraram um judeu que era mágico e falso
7 Jo̱ i̱ dseaˋ láangˋ do nilɨ́ɨiñˊ jaangˋ i̱ jmóoˋ lají̱i̱ꞌ˜ e iing˜ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ i̱ siiˋ Sergio Paulo, jaangˋ dseañʉꞌˋ i̱ tɨɨngˋ eáangˊ. Jo̱ mɨ˜ calɨñiˊ i̱ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ do e fɨˊ góoˋbre nɨtáangˋ Bernabé có̱o̱ꞌ˜guɨ Saulo, jo̱baꞌ catǿꞌˉreiñꞌ co̱ꞌ iiñ˜ ninúrˉ júuˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ e guiaiñꞌˊ do.
7 Ele era amigo de Sérgio Paulo, o governador da ilha, que era um homem muito inteligente. O Governador mandou chamar Barnabé e Saulo, pois queria ouvir a palavra de Deus.
8 Dsʉꞌ i̱ dseaˋ láangˋ do cajníimˊbre quiáꞌˉ i̱ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ do e laco̱ꞌ jaˋ jáꞌˉ nilíiñꞌˋ do júuˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ e guiaˊ i̱ Saulo do.
8 Mas o mágico Elimas (este é o nome dele em grego ) era contra os apóstolos . Ele não queria que o Governador aceitasse a fé cristã.
9 Jo̱ eáamˊ jéengˋ Jmɨguíˋ quiáꞌˉ Fidiéeˇ i̱ Saulo do i̱ siiˋbɨ Paaˉ cajo̱, jo̱baꞌ cajǿøiñˉ i̱ Elimas do laꞌúungˋ
9 Então Saulo, também conhecido como Paulo , cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para Elimas
10 jo̱ casɨ́ꞌrˉ dseaˋ do:
10 e disse: — Filho do Diabo! Inimigo de tudo o que é bom! Homem mau e mentiroso! Por que é que você não para de torcer o verdadeiro ensinamento do Senhor?
11 Lana Fíiˋnaaꞌ Fidiéeˇ nicuǿꞌrˉ ꞌnʉˋ co̱o̱ˋ iihuɨ́ɨˊ, jo̱ nijá̱ꞌˆ e joˋ líˋ jǿøꞌˆ jí̱i̱ꞌ˜ capíꞌˆ cartɨˊ mɨ˜ niquiʉ́ꞌˉ Fidiéeˇ ta˜ e nilɨjnéꞌˋtu̱ꞌ caléꞌˋ catú̱ˉ.
11 Agora escute! O Senhor vai castigá-lo. Você ficará cego e não verá a luz do sol por algum tempo. No mesmo instante Elimas sentiu uma nuvem escura cobrir os seus olhos e ele começou a se virar para todos os lados, procurando alguém que o guiasse pela mão.
12 Jo̱ mɨ˜ cangáˉ i̱ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ do e calɨ́ˉ lado, dsifɨˊ lajo̱b jáꞌˉ calɨ́iñˉ júuˆ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ co̱ꞌ eáamˊ dsigáˋ dsíirˊ jaléꞌˋ júuˆ quiáꞌˉ dseaˋ do e eˊ i̱ dseaˋ apóoˆ do.
12 Quando o Governador viu isso, creu e ficou muito admirado com os ensinamentos a respeito do Senhor Jesus.
13 Jo̱ mɨ˜ calɨ́ˉ ta˜ quiáꞌˉ i̱ Paaˉ do có̱o̱ꞌ˜guɨ Bernabé có̱o̱ꞌ˜guɨ Juan Marcos e fɨˊ Pafos do, jo̱baꞌ caꞌuøømˋbre fɨˊ jo̱ e teáaiñꞌ˜ fɨˊ dsíiˊ móoˊ, jo̱ cangolíiñˆ fɨˊ Perge e néeˊ fɨˊ lɨ́ꞌˆ lɨˊ ꞌngóoꞌ˜ jmɨñíꞌˆ lɨ˜ se̱ꞌˊ Panfilia. Dsʉꞌ i̱ Juan Marcos do joˋ cangóˉguɨr có̱o̱iñꞌ˜ do, jo̱ caquɨmꞌˉtu̱r fɨˊ Jerusalén.
13 Paulo e os seus companheiros navegaram da cidade de Pafos até Perge, uma cidade da província da Panfília. Porém João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, caꞌuøømˋ i̱ Paaˉ do có̱o̱ꞌ˜guɨ Bernabé fɨˊ Perge, jo̱ cangolíiñˆ fɨˊ co̱o̱ˋguɨ fɨɨˋ lɨ˜ siiˋ Antioquía e néeˊ lɨ˜ se̱ꞌˊ Pisidia. Jo̱ mɨ˜ caguilíiñˉ fɨˊ jo̱, co̱o̱ˋ jmɨɨ˜ lajeeˇ e tɨ́ɨngˋ dseaˋ góorˋ dseaˋ Israel e jmiꞌíñꞌˊ, cangotáaiñꞌ˜ fɨˊ guáꞌˉ quiáꞌˉ dseaˋ do, jo̱ fɨˊ jo̱b caguárˋ jee˜ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ teáangꞌ˜ do ie˜ jo̱.
14 Eles continuaram a viagem, indo de Perge até a cidade de Antioquia, no distrito da Pisídia. No sábado entraram na sinagoga e sentaram-se.
15 Jo̱ mɨ˜ cangoyúungꞌ˜ e caꞌɨ́ˋ i̱ dseaˋ do e júuˆ quiʉꞌˊ ta˜ quiáꞌˉ Fidiéeˇ có̱o̱ꞌ˜guɨ e júuˆ quiáꞌˉ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ caféꞌˋ cuaiñ˜ quiáꞌˉ Fidiéeˇ do malɨɨ˜guɨ eáangˊ, jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, i̱ dseaˋ i̱ néeˊ ni˜ e guáꞌˉ do casɨ́ꞌrˉ i̱ dseaˋ gángˉ do jo̱ cajíñꞌˉ:
15 Depois da leitura da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , os chefes da sinagoga mandaram dizer a eles: — Irmãos, se vocês têm alguma palavra para animar o povo, podem falar agora.
16 Jo̱ dsifɨˊ lajo̱b caró̱o̱ˉ i̱ Paaˉ do lɨ˜ guiiñ˜, jo̱ cajméerˋ li˜ có̱o̱ꞌ˜ guóorˋ e laco̱ꞌ ninúˉ i̱ dseaˋ do júuˆ quiáꞌrˉ, jo̱ lalab cajíñꞌˉ casɨ́ꞌrˉ i̱ dseaˋ do:
16 Então Paulo se levantou, fez um sinal com a mão, pedindo silêncio, e começou a dizer: — Homens de Israel e todos vocês não judeus que
17 Lají̱i̱ꞌ˜ malɨꞌˋ eáangˊ Fidiéeˇ caguíñꞌˋ ꞌlɨɨ˜ dseaˋ cǿøngꞌ˜ quíˉiiꞌ, jo̱ lajeeˇ e neáaiñˊ fɨˊ Egipto, cajméeˋ Fidiéeˇ e eáamˊ cangofɨ́ɨiñꞌˊ, doñiˊ faꞌ lɨ́ɨiñˊ dseaˋ seengˋ fɨˊ fɨɨˋ lɨ˜ o̱ꞌ góorˋ. Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, caꞌuǿømˋbre i̱ dseaˋ do fɨˊ Egipto laꞌeáangˊ có̱o̱ꞌ˜ e ꞌgøiñꞌˊ do.
17 O Deus do povo de Israel escolheu os nossos antepassados quando moravam na terra do Egito e fez deles um grande povo. Ele os tirou de lá com grande poder
18 Jo̱ lajeeˇ tu̱lóˉ ji̱i̱ˋ e cangɨiñꞌˊ do fɨˊ ni˜ guóoꞌ˜ uǿˉ quiʉ̱́ˋ, cajméebˋ Fidiéeˇ féngꞌˊ dsíirˊ uii˜ quiáiñꞌˉ do.
18 e, no deserto, aguentou aquela gente durante quarenta anos.
19 Jo̱ mɨ˜ caguilíingˋ i̱ dseaˋ cǿøngꞌ˜ quíˉiiꞌ dseaˋ Israel do fɨˊ lɨ˜ se̱ꞌˊ Canaán, caꞌíimˉ Fidiéeˇ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ neáangˊ fɨˊ jo̱; guiéˉ fɨɨˋ caꞌíiñˉ ie˜ jo̱ e laco̱ꞌ calɨseáˋ uǿˉ e cacuøꞌrˊ ꞌlɨɨ˜ dseaˋ cǿøngꞌ˜ quíˉiiꞌ e fɨˊ lɨ˜ se̱ꞌˊ Canaán do.
19 Ele destruiu sete povos na terra de Canaã, e o povo de Israel se tornou dono das terras deles.
20 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ cuatrocientos cincuenta ji̱i̱ˋ e caguáˋ dseaˋ cǿøngꞌ˜ quíˉiiꞌ dseaˋ Israel fɨˊ Egipto, jo̱guɨb cacuǿøngˋ Fidiéeˇ lajɨɨngˋ dseaˋ íˋ dseaˋ i̱ cacá̱ˉ nifɨˊ quiáꞌˉ dseaˋ góorˋ i̱ lɨ́ɨngˊ dseaˋ cǿøngꞌ˜ quíˉiiꞌ do. Jo̱ dseaˋ góoˋooꞌ i̱ siiˋ Samuel i̱ féꞌˋ cuaiñ˜ quiáꞌˉ Fidiéeˇ, íˋbingꞌ cacá̱ˉ nifɨˊ quiáꞌˉ dseaˋ áangˊ quíˉiiꞌ do cartɨˊ lɨ˜ cadséngˉ.
20 Tudo isso levou uns quatrocentos e cinquenta anos. — Depois disso Deus lhes deu juízes, até o tempo de Samuel.
21 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱guɨbaꞌ dseaˋ góoˋooꞌ camɨiñꞌˊ Fidiéeˇ jaangˋ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ i̱ niquiʉ́ꞌˉ ta˜ quiáꞌrˉ jee˜ laꞌóꞌˋ dseaˋ góoˋooꞌ do. Jo̱baꞌ Fidiéeˇ cacuǿøiñˋ jaangˋ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ i̱ calɨsíˋ Saúl, jó̱o̱ˊ jaangˋ dseañʉꞌˋ i̱ calɨsíˋ Cis, sɨju̱ˇ Míing˜, jaangˋ lajeeˇ guitúungˋ ꞌléꞌˋ dseaˋ áangˊ quíˉiiꞌ do; jo̱ i̱ Saúl dob caquiʉꞌˊ ta˜ quiáꞌˉ dseaˋ áangˊ quíˉiiꞌ lajeeˇ tu̱lóˉ ji̱i̱ˋ.
21 Quando o povo pediu um rei, ele lhes deu Saul, filho de Quis, da tribo de Benjamim, para ser rei deles durante quarenta anos.
22 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, caguíimˋ Fidiéeˇ i̱ dseata˜ Saúl do e lɨiñꞌˊ ta˜, jo̱ caguiéeiñˋ jaangˋ dseañʉꞌˋ i̱ siiˋ Davíꞌˆ i̱ nilíingˉ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ quiáꞌˉ dseaˋ Israel, jó̱o̱ˊ jaangˋ dseañʉꞌˋ i̱ siiˋ Isaí. Jo̱ lalab cajíngꞌˉ Fidiéeˇ e éeiñˋ i̱ dseata˜ Davíꞌˆ do ie˜ jo̱: “Eáamˊ iáangˋ dsiiˉ có̱o̱ꞌ˜ Davíꞌˆ i̱ lɨ́ɨngˊ jó̱o̱ˊ Isaí, co̱ꞌ nijmiti˜bre lají̱i̱ꞌ˜ e iin˜n.”
22 Depois que tirou Saul, Deus pôs Davi como rei e disse isto a respeito dele: “Encontrei em Davi, filho de Jessé, o tipo de pessoa que eu quero e que vai fazer tudo o que eu desejo.”
23 Jo̱ jaangˋ lajeeˇ dseaˋ sɨju̱ˇ i̱ dseata˜ Davíꞌˆ do, íbˋ dseaˋ góoˋooꞌ Jesús i̱ cajíngꞌˉ Fidiéeˇ lají̱i̱ꞌ˜ lamalɨꞌˋguɨ do i̱ nisíñˉ fɨˊ jmɨgüíˋ la e nileáiñˉ jneaa˜aaꞌ jee˜ dseeˉ quíˉiiꞌ, dseaˋ lɨ́ɨˊɨɨꞌ dseaˋ Israel, lɨ́ꞌˆ laco̱ꞌguɨ jí̱i̱ꞌ˜ júuˆ e nɨcacuørˊ jéengˊguɨ.
23 Um dos descendentes de Davi foi Jesus, a quem Deus pôs como Salvador de Israel, como havia prometido.
24 Dsʉꞌ nʉ́ꞌˉguɨ e cagüéngˉ Jesús fɨˊ jmɨgüíˋ la, cangɨˊ jaangˋ dseaˋ góoˋooꞌ i̱ siiˋ Juan e niꞌrˊ júuˆ jee˜ jneaꞌˆ dseaˋ Israel quiáꞌˉ jial ꞌnéˉ niquɨ́ꞌˉ jíngꞌˋ yaang˜ dseaˋ fɨˊ quiniˇ Fidiéeˇ jo̱ lajo̱guɨbaꞌ cuǿøngˋ nisáiñˋ jmɨɨˋ.
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou a sua mensagem a todo o povo de Israel, dizendo que eles deviam se arrepender e ser batizados.
25 Jo̱ mɨ˜ nɨjaquiéemˊbaꞌ e nitéꞌˊ ta˜ quiáꞌˉ i̱ Juan i̱ seáangˋ dseaˋ jmɨɨˋ do, cajíñꞌˉ casɨ́ꞌrˉ jaléngꞌˋ dseaˋ lala: “Jaˋ ɨ́ˆ óoˊnaꞌ e jnea˜ i̱ dseaˋ i̱ sɨjeengˇnaꞌ do i̱ jíngꞌˉ Fidiéeˇ i̱ nisíñˉ fɨˊ jmɨgüíˋ la, co̱ꞌ nabɨ nijáaˊ dseaˋ íˋ cøøngˋguɨjiʉ na, jo̱ fɨˊ quiniˇ íˋ jaˋ quíingˊ jnea˜ co̱ꞌ sɨ́ɨꞌ˜ɨ capíꞌˆ ñiˊ ꞌñʉ́ʉˊ lomɨɨrˉ.”
25 Mas, quando João estava terminando a sua missão, disse ao povo: “Quem é que vocês pensam que eu sou? Eu não sou aquele que vocês estão esperando. Mas escutem! Ele vem depois de mim, porém eu não mereço a honra de tirar as sandálias dos pés dele.”
26 ’Dseaˋ rúꞌˋuuꞌ, jaléngꞌˋ jneaꞌˆ dseaˋ Israel dseaˋ sɨju̱ˇ ꞌlɨɨ˜ yʉ́ʉꞌ˜ quíˆiiꞌ Abraham lɨ́ɨˊnaaꞌ, jo̱guɨ jaléngꞌˋ ꞌnʉ́ꞌˋ, dseaˋ jaˋ lɨ́ɨngˊnaꞌ dseaˋ Israel i̱ jmɨꞌgóˋ Fidiéeˇ, catɨ́ɨmˉbaaꞌ lajaléꞌˋnaaꞌ e juguiʉ́ˉ e guiaaˉ la quiáꞌˉ jial nileángˋnaaꞌ jee˜ dseeˉ quíˉnaaꞌ.
26 Paulo continuou: — Meus irmãos, descendentes de Abraão, e também vocês não judeus que temem a Deus, escutem! Essa mensagem de salvação foi mandada para todos nós.
27 Dsʉco̱ꞌ jaléngꞌˋ jneaꞌˆ dseaˋ Israel i̱ seengˋ fɨˊ Jerusalén có̱o̱ꞌ˜ lajaléngꞌˋ dseaˋ quie̱ˊ nifɨˊ quíˉiiꞌ jaˋ calɨlíꞌrˆ i̱˜ dseángꞌˉ Jesús i̱ cajíngꞌˉ Fidiéeˇ i̱ nisíñˉ fɨˊ jmɨgüíˋ la e laco̱ꞌ nileáiñˉ jneaa˜aaꞌ jee˜ dseeˉ quíˉiiꞌ, o̱ꞌguɨ cangáiñꞌˋ jaléꞌˋ júuˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ e cajmeꞌˊ i̱ dseaˋ i̱ féꞌˋ cuaiñ˜ quiáꞌˉ dseaˋ do e ɨˊ dseaˋ fɨˊ laco̱o̱ˋ fɨˊ dsíiˊ guáꞌˉ quíˉiiꞌ mɨ˜ jmɨɨ˜ e jmiꞌíngꞌˊnaaꞌ. Dsʉꞌ mɨ˜ cateáaiñˋ i̱ Jesús do fɨˊ dseꞌˋ crúuˆ, e jí̱i̱ꞌ˜ yaaiñ˜ jaˋ calɨlíꞌrˆ e jo̱guɨb calɨti˜ jaléꞌˋ e cajmeꞌˊ i̱ dseaˋ i̱ caféꞌˋ cuaiñ˜ quiáꞌˉ Fidiéeˇ fɨˊ ni˜ jiˋ quiáꞌrˉ malɨɨ˜guɨ eáangˊ.
27 De fato, os moradores de Jerusalém e os seus líderes não entenderam que Jesus é o Salvador. E também não compreenderam as palavras dos livros dos Profetas, que são lidos todos os sábados. Mesmo assim, ao condenarem Jesus, eles estavam cumprindo essas profecias .
28 Jo̱ nañiˊ faꞌ jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ dseeˉ jaˋ cadséꞌˋ dseaˋ góoˋooꞌ dseaˋ Israel quiáꞌˉ dseaˋ góoˋnaaꞌ Jesús e quiáꞌˉ nijngáiñꞌˉ dseaˋ do, dsʉꞌ cangomɨ́ɨꞌ˜bre fɨˊ dseata˜ Pilato e quiáꞌˉ niquiʉ́ꞌˉ dseaˋ do ta˜ e nijngáiñꞌˉ Jesús.
28 E, embora não encontrassem nenhuma razão para condená-lo à morte, pediram a Pilatos que mandasse matá-lo.
29 Jo̱ mɨ˜ cangoyúumꞌ˜ e calɨti˜ jaléꞌˋ e féꞌˋ fɨˊ ni˜ jiˋ quiáꞌˉ Fidiéeˇ uii˜ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ latɨˊ jí̱i̱ꞌ˜ malɨꞌˋ, jo̱ cajgiáamˉbre dseaˋ do fɨˊ dseꞌˋ crúuˆ lɨ˜ cajúiñꞌˉ, jo̱ cangoꞌáaiñˇ fɨˊ dsíiˊ co̱o̱ˋ tooˋ jiáaˊ laco̱ꞌ lɨtɨ́ɨngˋ dseaˋ góoˋooꞌ.
29 Depois de fazerem tudo o que as Escrituras Sagradas falam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o puseram num túmulo.
30 Jo̱ dsʉꞌ Fidiéeˇ cajméerˋ e cají̱bꞌˊtu̱ dseaˋ do mɨ˜ cadsíˉ ꞌnɨˊ jmɨɨ˜ lajo̱.
30 Mas Deus o ressuscitou,
31 Jo̱ lajeeˇ jmiguiʉˊ jmɨɨ˜ cajmijnéengˋ ꞌñiaꞌrˊ jee˜ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ cangɨˊ có̱o̱ꞌr˜, tɨˊ lɨ˜ se̱ꞌˊ Galilea jo̱ cartɨˊ Jerusalén. Jo̱ jaléngꞌˋ dseaˋ íbˋ i̱ nɨnaangˋ guiaˊ júuˆ quiáꞌˉ Fíiˋnaaꞌ Jesús jee˜ jaléngꞌˋ dseaˋ jmɨgüíˋ lana co̱lɨɨng˜ có̱o̱ꞌ˜ jnea˜.
31 e durante muitos dias ele apareceu às pessoas que o tinham acompanhado da Galileia até Jerusalém. Agora essas pessoas são testemunhas que falam a respeito de Jesus ao povo de Israel.
32 — ausente —
32 — E nós estamos aqui para trazer o evangelho a vocês.
33 — ausente —
33 Deus fez agora para nós o que havia prometido aos nossos antepassados: ele ressuscitou Jesus, como está escrito no Salmo número dois: “Você é o meu Filho; hoje eu me tornei o seu Pai.”
34 — ausente —
34 — E foi isto o que Deus disse a respeito da ressurreição de Jesus, afirmando que ele nunca seria destruído pela morte: “Eu vou dar a vocês as bênçãos sagradas e certas que prometi a Davi.”
35 — ausente —
35 E em outra parte das Escrituras lemos também: “Tu não deixarás que o teu dedicado servo apodreça na sepultura.”
36 Jo̱ o̱ꞌ quiáꞌˉ Davíꞌˆ féꞌˋ e júuˆ la, co̱ꞌ mɨ˜ cajmiti˜ i̱ Davíꞌˆ do lají̱i̱ꞌ˜ e iing˜ Fidiéeˇ e nijmérˉ, jo̱guɨbaꞌ cajúiñˉ, jo̱ fɨˊ dob caꞌáiñˉ fɨˊ cáangˋ lɨ˜ sɨꞌaangˇ ꞌlɨɨ˜ tiquiáꞌrˆ, jo̱ ngúuˊ táaiñˋ cajgobꞌˋ fɨˊ nʉ́ꞌˉ uǿˉ.
36 E Paulo disse ainda: — Na verdade, Davi, no seu tempo, cumpriu os planos de Deus. Depois morreu, foi sepultado ao lado dos seus antepassados e apodreceu na sepultura.
37 Dsʉꞌ ngúuˊ táangˋ Jesús i̱ cajmijí̱ꞌˊ Fidiéeˇ quiáꞌˉ do jaˋ cajgoꞌˋ lajo̱.
37 Mas isso não aconteceu com aquele que Deus ressuscitou. Meus irmãos, todos vocês precisam saber com certeza que é por meio de Jesus que a mensagem do perdão de pecados é anunciada a vocês. Precisam saber também que quem crê é libertado de todos os pecados dos quais a Lei de Moisés não pode livrar.
38 ’Dseaˋ rúꞌˋnaaꞌ, dseángꞌˉ ꞌnéˉ ñíbˆ ꞌnʉ́ꞌˋ e jí̱i̱ꞌ˜ laꞌeáangˊ có̱o̱ꞌ˜ Jesúsbaꞌ e íingˉ Fidiéeˇ jaléꞌˋ dseeˉ quíˉiiꞌ.
38 — ausente —
39 Jo̱guɨ doñiˊ i̱i̱ˋ i̱ jáꞌˉ lɨ́ɨngˋ jaléꞌˋ júuˆ quiáꞌˉ dseaˋ do, nileámˋbre jee˜ jaléꞌˋ dseeˉ quiáꞌrˉ fɨˊ quiniˇ Fidiéeˇ; co̱ꞌ jí̱i̱ꞌ˜ jaangˋ dseaˋ jmɨgüíˋ caláaiñˉ jee˜ dseeˉ quiáꞌrˉ laꞌeáangˊ e jmitir˜ júuˆ quiʉꞌˊ ta˜ e cajmeꞌˊ Moi˜ do.
39 — ausente —
40 Ñiing˜ óoˊnaꞌ jaléngꞌˋ ꞌnʉ́ꞌˋ, dseaˋ rúꞌˋnaaꞌ, e jaˋ cuøꞌˊ fɨˊ yaang˜naꞌ e güɨtíingˋnaꞌ laco̱ꞌ cajíngꞌˉ jaangˋ dseaˋ i̱ caféꞌˋ cuaiñ˜ quiáꞌˉ Fidiéeˇ malɨꞌˋguɨ eáangˊ mɨ˜ cajmeꞌrˊ lala:
40 Portanto, tenham cuidado para que não aconteça o que os profetas disseram:
41 Quie̱ˋnaꞌ cuente jaléngꞌˋ ꞌnʉ́ꞌˋ i̱ jaˋ jíiꞌ˜ júuˆ quiéˉe
41 “Prestem atenção, vocês que zombam de Deus! Fiquem espantados e morram. Pois o que vou fazer agora é uma coisa em que vocês não acreditariam, mesmo que alguém explicasse.”
42 Jo̱ mɨ˜ calɨ́ˉ féꞌˋ i̱ Paaˉ do jaléꞌˋ júuˆ güɨ́ˉ quiáꞌrˉ, jo̱ caꞌuøømˋbre dsíiˊ e guáꞌˉ do. Jo̱ fɨ́ɨmˊ dseaˋ i̱ jaˋ lɨ́ɨngˊ dseaˋ Israel cangolíiñˆ e cangomɨ́ɨꞌrˇ Paaˉ e niguiáˉguɨ dseaˋ do júuˆ mɨ˜ nitɨ́ˉ co̱o̱ˋguɨ jmɨɨ˜ e jmiꞌíngꞌˊ dseaˋ Israel.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da reunião, as pessoas pediram com insistência que eles voltassem no sábado seguinte a fim de falarem sobre o mesmo assunto.
43 Jo̱ lajeeˇ ngolíiñꞌˉ do, fɨ́ɨmˊ dseaˋ Israel có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ dseaˋ jiéngꞌˋ i̱ nɨcaꞌuíingˉ dseaˋ Israel ngolíiñˉ co̱lɨɨng˜ có̱o̱ꞌ˜ Paaˉ có̱o̱ꞌ˜guɨ Bernabé. Jo̱ casɨ́ꞌrˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do e jaˋ nijmɨtúngˉ dsíiñꞌˊ có̱o̱ꞌ˜ Fidiéeˇ, jo̱guɨ e güɨꞌíibˋ dsíirˊ røøˋ jaléꞌˋ e guiʉ́ˉ e cajméeˋ Fidiéeˇ có̱o̱ꞌr˜ e cangɨ́ɨiñˋ e cacuøˊ dseaˋ do e iáangˋ dsíirˊ.
43 Depois da reunião, muitos judeus e outras pessoas convertidas ao Judaísmo acompanharam Paulo e Barnabé, que falavam com eles e animavam todos para que continuassem firmes na graça de Deus.
44 Jo̱ mɨ˜ catɨ́ˋ co̱o̱ˋguɨ semaan˜ do, co̱o̱ˋ jmɨɨ˜ e jmiꞌíngꞌˊ dseaˋ Israel, fɨ́ɨngˊ dseaˋ i̱ seengˋ e fɨɨˋ do caguilíiñˉ e fɨˊ guáꞌˉ quiáꞌˉ dseaˋ Israel do e caguinʉ́ʉrˆ júuˆ quiáꞌˉ Fíiˋnaaꞌ Fidiéeˇ e guiaˊ i̱ Paaˉ do, jiaˋ jaˋ latøøngˉ fɨɨbˋ caguilíingˉ ie˜ jo̱.
44 No sábado seguinte quase todos os moradores da cidade foram ouvir a palavra do Senhor.
45 Dsʉꞌ mɨ˜ cangáˉ dseaˋ Israel i̱ jaˋ jáꞌˉ lɨ́ɨngˋ júuˆ e guiaˊ i̱ Paaˉ do jial tíiˊ fɨ́ɨngˊ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ caseángꞌˊ fɨˊ dsíiˊ sɨnʉ́ʉˆ guáꞌˉ quiáꞌrˉ do, sóongˆ calɨ́ˉ dsihuɨ́ɨiñˉ quiáꞌˉ dseaˋ do, jo̱ canaaiñˋ féꞌrˋ e jmangꞌˉ júuˆ e o̱ꞌ jáꞌˉbaꞌ guiaˊ i̱ Paaˉ do, jo̱guɨ jmineamꞌˆbre dseaˋ do cajo̱.
45 Quando os judeus viram aquela multidão, ficaram com muita inveja. Então começaram a dizer o contrário do que Paulo dizia e o insultaram.
46 Jo̱baꞌ i̱ Paaˉ do có̱o̱ꞌ˜guɨ Bernabé jí̱i̱ꞌ˜ capíꞌˆ jaˋ ꞌgóꞌrˋ casɨ́ꞌrˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ góorˋ dseaˋ Israel do, jo̱ cajíñꞌˉ casɨ́ꞌˉreiñꞌ:
46 Porém Paulo e Barnabé falaram com mais coragem ainda. Eles disseram: — Era necessário que a palavra de Deus fosse anunciada primeiro a vocês que são judeus. Mas, como vocês não querem aceitá-la e acham que não merecem receber a vida eterna, então agora nós vamos anunciar a palavra aos não judeus.
47 Co̱ꞌ lajo̱b ta˜ caquiʉꞌˊ Fíiˋnaaꞌ Fidiéeˇ fɨˊ ni˜ jiˋ quiáꞌrˉ malɨɨ˜guɨ mɨ˜ cajíñꞌˉ lala:
47 Pois esta é a ordem que o Senhor Deus deu a nós, o seu povo: “Eu coloquei você como luz para os outros povos, a fim de que você leve a salvação ao mundo inteiro.”
48 Jo̱ mɨ˜ canúuˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ jaˋ lɨ́ɨngˊ dseaˋ Israel júuˆ quiáꞌˉ i̱ Paaˉ do, sóongˆ calɨꞌiáangˋ dsíirˊ, jo̱ canaaiñˋ féꞌrˋ e eáamˊ guiʉ́ˉ júuˆ quiáꞌˉ Fíiˋnaaꞌ Fidiéeˇ e guiaˊ dseaˋ do, jo̱ dsifɨˊ lajo̱b jáꞌˉ calɨ́ngˉ e júuˆ jo̱ lají̱i̱ꞌ˜ dseaˋ i̱ nɨsɨꞌíingˆ i̱ nilɨseengˋ cøøngˋ có̱o̱ꞌ˜ Fidiéeˇ lata˜.
48 Quando os não judeus ouviram isso, ficaram muito alegres e começaram a dizer que a palavra do Senhor era boa. E creram todos os que tinham sido escolhidos para ter a vida eterna.
49 Jo̱ lajo̱b caniꞌˉ júuˆ quiáꞌˉ Fíiˋnaaꞌ Dseaˋ Jmáangˉ fɨˊ laꞌúngˉ e guóoꞌ˜ uǿˆ do.
49 A palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Jo̱ dsʉꞌ i̱ dseaˋ Israel do caguiféeiñꞌˇ co̱o̱ˋ tú̱ˉ mɨ́ɨngꞌ˜ dseamɨ́ˋ dseaˋ Israel i̱ jmɨꞌgóˋ Fidiéeˇ jo̱guɨ i̱ sɨꞌgǿngꞌˆ e fɨˊ jee˜ fɨɨˋ do, co̱lɨɨng˜ có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ dseaˋ quie̱ˊ nifɨˊ quiáꞌˉ e fɨɨˋ do cajo̱, jo̱ casɨ́ɨiñˉ røøˋ e cajmeáiñꞌˋ gabˋ Paaˉ có̱o̱ꞌ˜guɨ Bernabé cartɨˊ caꞌuǿømˋbre dseaˋ do cartɨˊ caluuˇ lɨ˜ se̱ꞌˊ e fɨɨˋ do.
50 Mas os judeus atiçaram as mulheres não judias da alta sociedade convertidas ao Judaísmo e também os homens mais importantes da cidade. E começaram a perseguir Paulo e Barnabé e os expulsaram daquela região.
51 Jo̱baꞌ dsifɨˊ lajo̱b caꞌuøømˋ i̱ Paaˉ do có̱o̱ꞌ˜guɨ Bernabé có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ jmɨcó̱o̱ꞌ˜ quiáꞌrˉ. Jo̱ mɨ˜ caguilíiñˋ ꞌnɨꞌˋ e fɨɨˋ do, jo̱b cabóꞌrˋ ꞌleeˋ to̱o̱˜ lomɨɨrˉ laco̱ꞌ cuøˊ li˜ e jaˋ íngꞌˋ dseaˋ írˋ e fɨˊ fɨɨˋ e lɨ˜ caꞌuøøiñꞌˋ do. Jo̱ dsifɨˊ lajo̱b cangolíiñˆ fɨˊ co̱o̱ˋguɨ fɨɨˋ lɨ˜ siiˋ Iconio.
51 Então os apóstolos sacudiram a poeira das suas sandálias, em sinal de protesto contra eles, e foram para a cidade de Icônio.
52 Jo̱ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ nɨlɨ́ɨngˊ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ i̱ seengˋ fɨˊ Antioquía, eáamˊ iáangˋ dsíirˊ caje̱rˊ, jo̱guɨ eáamˊ jéeˊ Jmɨguíˋ quiáꞌˉ Fidiéeˇ quiáꞌrˉ cajo̱.
52 E os cristãos de Antioquia continuaram muito alegres e cheios do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.