Atos 12
Júu ʼmɨ́ɨ e cacuo fidiée (CCONT) vs NTLH
1 — ausente —
1 Por essa época o rei Herodes começou a perseguir algumas pessoas da igreja.
2 — ausente —
2 Ele mandou matar à espada Tiago, o irmão de João.
3 — ausente —
3 Quando viu que isso agradou os judeus, mandou também prender Pedro. Isso aconteceu durante a Festa dos Pães sem Fermento .
4 Jo̱ mɨ˜ catáiñꞌˆ dseaˋ do jo̱ caquiʉꞌrˊ ta˜ e dsíiˊ ꞌnʉñíbˆ caꞌíñꞌˉ do ladsifɨˊ lado. Jo̱guɨ mɨfɨ́ɨngˋ caquiʉꞌrˊ ta˜ guijñúungˉ ꞌléeˉ quiáꞌrˉ i̱ nidsijméeˉ íˆ i̱ Tʉ́ˆ Simón do, jo̱guɨ e nijmérˉ dsiguiéengˊ táꞌˉ la quiúungˉ dseaˋ e laco̱ꞌ jaˋ sɨtúungˋ; jo̱ ɨˊ dsíirˊ e mɨ˜ ningɨ́ˋ e jmɨɨ˜ dobaꞌ nisíñꞌˋ dseaˋ do fɨˊ quiniˇ jaléngꞌˋ dseaˋ fɨɨˋ.
4 Depois que prendeu Pedro, Herodes o colocou na cadeia e pôs quatro grupos de soldados, com quatro em cada grupo, para guardá-lo. É que Herodes queria apresentá-lo ao povo depois do dia da Páscoa .
5 Jo̱ e eáamˊbaꞌ jéeˊ ꞌléeˉ quiáꞌˉ i̱ Tʉ́ˆ Simón do lɨ˜ iuuiñˉ e laco̱ꞌ jaˋ dseáangꞌ˜ niliúngˉ ꞌñiaꞌrˊ. Jo̱ lajeeˇ jo̱, lajalémꞌˋ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ féiñꞌˊ Fidiéeˇ uii˜ quiáꞌˉ dseaˋ do e ngocángˋ dsíirˊ.
5 E assim Pedro estava preso e era vigiado pelos guardas; mas a igreja continuava a orar com fervor por ele.
6 Jo̱ mɨ˜ nijneáˋ e uǿøˋ jo̱baꞌ, sɨꞌíˆ e nidsijéengˋ i̱ dseata˜ Herodes do Tʉ́ˆ Simón fɨˊ quiniˇ jaléngꞌˋ dseaˋ fɨɨˋ e niquidsirˊ íꞌˋ quiáiñꞌˉ do. Dsʉꞌ ꞌñiaꞌˊ e uǿøˋ jo̱, dob ráangˋ Tʉ́ˆ Simón güɨɨiñˋ fɨˊ dsíiˊ e ꞌnʉñíˆ do, jo̱ ꞌñʉ́ʉꞌ˜ guóorˋ có̱o̱ꞌ˜ ñíˆ cadena, jo̱guɨ teáangˉ jmáꞌˉ jángˋ ꞌléeˉ i̱ jmóoˋ íˆ írˋ lacataangˋ cáaiñˋ, jo̱guɨ jiéngꞌˋguɨ ꞌléeˉ i̱ teáangˉ jmóoˋ íˆ e oꞌnʉ́ˆ ꞌnʉñíˆ do.
6 Na noite antes do dia em que Herodes ia apresentá-lo ao povo, Pedro estava dormindo, preso com duas correntes, entre dois soldados; e havia guardas de vigia no portão da cadeia.
7 Jo̱ lajeeˇ jo̱, co̱o̱ˋ cajnémˉ jaangˋ ángel i̱ casíingˋ Fidiéeˇ fɨˊ lɨ˜ ráangˋ i̱ Tʉ́ˆ Simón do fɨˊ dsíiˊ ꞌnʉñíˆ, jo̱ jloꞌˆ cajneáˉ fɨˊ latøøngˉ e dsíiˊ jo̱. Jo̱ i̱ ángel do cangoquiéeiñˊ lɨ˜ ráangˋ Tʉ́ˆ Simón jo̱ cagüɨꞌrˊ moꞌuǿøˊ dseaˋ do; jo̱ dsifɨˊbɨ cajnéˉ dsíiñꞌˊ do lɨ˜ ráaiñˋ güɨɨiñˋ, jo̱ lalab casɨ́ꞌˉ i̱ ángel do írˋ:
7 De repente, apareceu um anjo do Senhor, e uma luz brilhou dentro da cela. O anjo tocou no ombro de Pedro, acordou-o e disse: — Levante-se depressa! Então as correntes caíram das mãos dele.
8 Jo̱ cajíngꞌˉ i̱ ángel do caléꞌˋ catú̱ˉ casɨ́ꞌrˉ dseaˋ do:
8 — Aperte o cinto e amarre as sandálias! — disse o anjo. E Pedro fez o que o anjo mandou. — Ponha a
9 Jo̱ dsifɨˊ lajo̱b cangoꞌleáangˊ i̱ Tʉ́ˆ Simón do laco̱ꞌ cagüɨꞌɨ́ɨˊ i̱ ángel do, jo̱ jí̱i̱ꞌ˜ jaˋ ñirˊ si jáꞌˉ si jaˋ jáꞌˉ lají̱i̱ꞌ˜ e jíngꞌˉ i̱ ángel do, co̱ꞌ nírˋ e do lafaꞌ mɨ˜ quɨˊbre.
9 Pedro saiu da cadeia e foi seguindo o anjo. Porém não sabia se, de fato, o anjo o estava libertando. Ele pensava que aquilo era uma visão.
10 Jo̱ cangɨ́ɨmˊbre lɨ˜ teáangˆ i̱ ꞌléeˉ do laꞌuii˜, jo̱ lɨ́ˉ jo̱, cangɨ́ɨiñˊ lɨ˜ teáangˉ co̱o̱ˋ ꞌléꞌˋguɨ. Jo̱ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ nɨngóoˊ uǿiñˋ fɨˊ co̱o̱ˋ oꞌnʉ́ˆ lɨ˜ lɨ́ɨˊ layaang˜ ñíˆ e mɨfɨ́ɨngˋ niꞌuǿiñˋ cartɨˊ caluuˇ, ꞌñiabꞌˊ e jnɨ́ˆ do canaˊ, jo̱ caꞌuøømˋbre. Jo̱ cueebˋjiʉ capíꞌˆ lɨ˜ cangolíiñˋ e ngɨrˊ co̱lɨɨng˜ lado. Jo̱ mɨ˜ cangoyúungꞌ˜ jo̱, catʉ́ʉbˉ i̱ ángel do quiáꞌˉ i̱ Tʉ́ˆ Simón do, jo̱ ꞌñiaꞌˊbiñꞌ do cangángꞌˉguɨr.
10 Eles passaram pelo primeiro e pelo segundo posto da guarda e chegaram ao portão de ferro que dava para a rua. O portão se abriu sozinho, e eles saíram. Andaram por uma rua, e, de repente, o anjo foi embora.
11 Jo̱ mɨ˜ calɨlíꞌˆ i̱ Tʉ́ˆ Simón do e dseángꞌˉ jábꞌˉ jaléꞌˋ e cangongɨ́ɨiñˉ do jo̱baꞌ cajíñꞌˉ:
11 Então Pedro compreendeu o que estava acontecendo e disse: — Agora sei que, de fato, o Senhor mandou o seu anjo e me livrou do poder de Herodes e de tudo o que os judeus tinham a intenção de me fazer.
12 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ e calɨlíꞌrˆ e jo̱, condséebˊ cangáiñꞌˉ fɨˊ quiáꞌˉ jaangˋ dseamɨ́ˋ i̱ siiˋ Yáˆ, niquiáꞌˆ jaangˋ dseañʉꞌˋ i̱ siiˋ Juan, siiˋbɨr Marcos cajo̱. Jo̱ fɨ́ɨmˊ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ sɨseángꞌˊ fɨˊ jo̱ e féiñꞌˊ Fidiéeˇ lajeeˇ jo̱.
12 Quando Pedro entendeu o que havia acontecido, foi para a casa de Maria, a mãe de João Marcos. Muitas pessoas estavam reunidas ali, orando.
13 Jo̱ mɨ˜ caguiéngꞌˉ i̱ Tʉ́ˆ Simón do fɨˊ jo̱, dsifɨˊ lajo̱b cabárˋ jnɨ́ˆ oꞌnʉ́ˆ e tǿꞌrˋ i̱ dseaˋ teáangꞌ˜ dsíiˊ do e laco̱ꞌ nineaiñꞌˉ do ꞌnʉ́ʉˊ. Jo̱baꞌ cangóˉ jaangˋ sɨmɨ́ˆ i̱ jmóoˋ ta˜ i̱ siiˋ Rode e ngoñíirˋ i̱˜ i̱ báˋ e jnɨ́ˆ do.
13 Ele bateu na porta da frente, e a empregada, que se chamava Rode, foi ver quem era.
14 Jo̱ dsifɨˊ mɨ˜ calɨcuíirˋ luu˜ i̱ Tʉ́ˆ Simón do, sóongˉ calɨꞌiáangˋ dsíirˊ, jo̱ lafaꞌ e nineárˉ e ꞌnʉ́ʉˊ do e ningɨ́ngˉ Tʉ́ˆ Simón, dsifɨˊ lajo̱b caquɨngꞌˉtu̱r cangojméeꞌrˇ i̱ teáangꞌ˜ dsíiˊ do júuˆ e Tʉ́ˆ Simómbingꞌ singꞌˊ báˋ e jnɨ́ˆ do.
14 Quando reconheceu a voz de Pedro, ficou tão contente, que, em vez de abrir a porta, voltou correndo para contar que Pedro estava lá fora.
15 Jo̱ cajíngꞌˉ i̱ dseaˋ teáangꞌ˜ do casɨ́ꞌrˉ i̱ sɨmɨ́ˆ do:
15 Então eles disseram: — Você está maluca! Porém ela insistiu que era verdade. Aí eles disseram: — É o anjo dele!
16 Jo̱ lajeeˇ sɨ́ɨngˋ i̱ dseaˋ do lado, dob singꞌˊ Tʉ́ˆ Simón e báˋbɨr jnɨ́ˆ fɨˊ caluuˇ. Jo̱ lɨ́ꞌˆ mɨ˜ caneáarˊ e jnɨ́ˆ do, jo̱guɨb calɨlíꞌrˆ e Tʉ́ˆ Simómbingꞌ nisingꞌˊ, jo̱ sóongˆ cafǿiñꞌˊ mɨ˜ cangáiñˉ dseaˋ do.
16 Enquanto isso, Pedro continuava batendo. Finalmente eles abriram a porta e, quando viram que era Pedro mesmo, ficaram muito assustados.
17 Dsʉꞌ i̱ Tʉ́ˆ Simón do cajméerˋ li˜ có̱o̱ꞌ˜ guóorˋ e laco̱ꞌ joˋ taꞌˊlɨ i̱ dseaˋ do mɨ́ɨꞌ˜. Jo̱ mɨ˜ nɨꞌiuuiñˉ dsíiˊ sɨnʉ́ʉˆ, jo̱guɨbaꞌ cajmeaꞌrˊ i̱ dseaˋ do júuˆ laꞌuiing˜ lanʉ́ꞌˉ jial cajmɨcó̱o̱ꞌ˜ Fidiéeˇ quiáꞌrˉ e cagüɨꞌɨ́ɨrˊ dsíiˊ e ꞌnʉñíˆ do jo̱ cajíñꞌˉ casɨ́ꞌˉreiñꞌ:
17 Ele fez um sinal com a mão para que ficassem quietos e contou como o Senhor o tinha tirado da prisão. — Contem isso a Tiago e aos outros irmãos! — disse ele. Em seguida saiu dali e foi para outro lugar.
18 Jo̱ mɨ˜ cajneáˉ co̱o̱ˋguɨ jmɨɨ˜, mɨ˜ cangáˉ jaléngꞌˋ i̱ ꞌléeˉ do e joˋ Tʉ́ˆ Simón seengˋ fɨˊ dsíiˊ ꞌnʉñíˆ, sóongˉ cangogáˋ dsíirˊ lajaléiñꞌˋ do, co̱ꞌ jí̱i̱ꞌ˜ jaˋ ñirˊ e˜ calɨ́ˉ có̱o̱iñꞌ˜ do.
18 Quando amanheceu, houve uma grande confusão entre os soldados, pois eles não sabiam o que tinha acontecido com Pedro.
19 Jo̱ mɨ˜ calɨñiˊ i̱ dseata˜ Herodes do e joˋ Tʉ́ˆ Simón seengˋ fɨˊ dsíiˊ ꞌnʉñíˆ, jo̱baꞌ caquiʉꞌrˊ ta˜ e calɨꞌnémꞌˆbiñꞌ do, dsʉꞌ joˋ lɨ˜ cadséngꞌˋneiñꞌ; jo̱baꞌ catǿꞌrˉ lajɨɨngˋ ꞌléeˉ i̱ sɨꞌíˆ cajméeˋ íˆ quiáꞌˉ Tʉ́ˆ Simón do, jo̱ caquiʉꞌrˊ ta˜ e cajúmˉbiñꞌ do lajɨɨiñˋ dsifɨˊ lado uíiꞌ˜ e caláangˉ i̱ Tʉ́ˆ Simón do. Jo̱ mɨ˜ lɨ˜ cøøngˋguɨ lajo̱, cagüɨꞌɨ́ɨbˊ dseata˜ Herodes lɨ˜ guiiñ˜ lɨ˜ se̱ꞌˊ Judea, jo̱ cangórˉ cangogüeárˋ fɨˊ Cesarea.
19 Herodes mandou que o procurassem, mas não o acharam. Então, depois de fazer perguntas aos guardas, mandou matá-los. Depois disso, Herodes saiu da região da Judeia e ficou algum tempo na cidade de Cesareia.
20 Dsʉꞌ ie˜ jo̱, sóongˆ nisɨguíingˆ i̱ dseata˜ Herodes do quiáꞌˉ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ niseengˋ fɨˊ Tiro có̱o̱ꞌ˜ Sidón, dsʉꞌ i̱ Herodes do i̱ ꞌnéˉ nicuǿˉ fɨˊ e nilɨseaˋ jaléꞌˋ e nidǿꞌˉ i̱ dseaˋ seengˋ fɨˊ Tiro có̱o̱ꞌ˜guɨ i̱ dseaˋ i̱ seengˋ fɨˊ Sidón; jo̱baꞌ i̱ dseaˋ seengˋ fɨˊ lajɨˋ tú̱ˉ fɨɨˋ jo̱ dseángꞌˉ ꞌnébˉ e nilɨseeiñˋ røøˋ có̱o̱ꞌ˜ i̱ dseata˜ do e laco̱ꞌ nilɨseaˋ jaléꞌˋ e gøiñꞌˊ do. Jo̱ calɨ́ꞌˉbre jaangˋ dseañʉꞌˋ i̱ lɨ́ɨngˊ jaangˋ dseaˋ nʉꞌluu˜ quiáꞌˉ i̱ dseata˜ Herodes do i̱ siiˋ Blasto, jo̱ cacuøꞌˊreiñꞌ do cuuˉ e laco̱ꞌ niféiñꞌˋ do uii˜ quiáiñꞌˉ. Jo̱ lajo̱guɨbaꞌ calɨ́ꞌrˉ e sɨ́ɨiñˋ có̱o̱ꞌ˜ i̱ dseata˜ Herodes do.
20 O rei Herodes estava com muita raiva dos moradores das cidades de Tiro e de Sidom. Então eles formaram um grupo e foram falar com Herodes. Primeiro conseguiram o apoio de Blasto, que era um alto funcionário do palácio. Aí pediram ao rei Herodes que fizesse as pazes com eles, pois os alimentos que a região deles recebia vinham do país do rei.
21 Jo̱ caté̱e̱iñꞌˋ do co̱o̱ˋ jmɨɨ˜ lɨ˜ e iiñ˜ nisɨ́iñˉ có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do. Jo̱ e jmɨɨ˜ jo̱, dseaˋ seengˋ fɨˊ Tiro có̱o̱ꞌ˜guɨ fɨˊ Sidón caguilíiñˉ fɨˊ lɨ˜ guiing˜ i̱ dseata˜ Herodes do. Jo̱ ie˜ jo̱ i̱ dseata˜ Herodes do caquɨ́ꞌrˉ sɨ̱ꞌrˆ lali˜ e jloꞌˆguɨ e seaˋ quiáꞌrˉ, jo̱ caguárˋ ni˜ ꞌmasii˜ quiáꞌrˉ lɨ˜ guárˋ mɨ˜ quidsirˊ íꞌˋ, jo̱ canaaiñˋ bírˋ güɨ́ˉ quiáꞌrˉ jee˜ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ fɨɨˋ do.
21 Herodes marcou um dia com eles e nesse dia vestiu a sua roupa de rei, sentou-se no trono e começou a fazer um discurso.
22 Jo̱ mɨ˜ canúuˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do jaléꞌˋ júuˆ quiáꞌˉ i̱ dseata˜ Herodes do jo̱ canaaiñˋ féꞌrˋ teáˋ lala:
22 E o povo gritava: — É um deus e não um homem que está falando!
23 Jo̱ dsifɨˊ lajo̱b jaangˋ ángel quiáꞌˉ Fidiéeˇ cajméerˋ e catǿmꞌˋ i̱ dseata˜ Herodes do e dséeꞌr˜ ladsifɨˊ lado, co̱ꞌ cacuørˊ fɨˊ e cajmiféngꞌˊ dseaˋ írˋ laco̱ꞌ Fidiéeˇ ꞌñiaꞌrˊ. Jo̱ cajúmˉ i̱ dseata˜ Herodes do có̱o̱ꞌ˜ jmohuɨ́ɨˊ e cacuøˊ i̱ ángel do e cagǿꞌˋ jóoꞌ˜ írˋ.
23 No mesmo instante um anjo do Senhor feriu Herodes, pois ele aceitou a honra que só Deus merece. E ele morreu, comido por vermes.
24 Dsʉꞌ lajeeˇ jo̱, eáangˊguɨ ngóoˊ niꞌˊ júuˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ jo̱guɨ doñiˊ jiébꞌˋ nɨnúuˋ dseaˋ e júuˆ jo̱.
24 Porém a palavra de Deus era anunciada em toda parte e ia se espalhando.
25 Jo̱ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ catóꞌˊ ta˜ quiáꞌˉ i̱ Bernabé có̱o̱ꞌ˜guɨ Saulo fɨˊ Jerusalén, jo̱ cangolíimˋtu̱r fɨˊ Antioquía, jo̱ téeˋbre Juan i̱ siiˋbɨ Marcos cajo̱.
25 Barnabé e Saulo terminaram o seu trabalho e voltaram de Jerusalém, trazendo João Marcos consigo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.