Atos 12
Júu ʼmɨ́ɨ e cacuo fidiée (CCONT) vs ARIB
1 — ausente —
1 Por aquele mesmo tempo o rei Herodes estendeu as mãos sobre alguns da igreja, para os maltratar;
2 — ausente —
2 e matou à espada Tiago, irmão de João.
3 — ausente —
3 Vendo que isso agradava aos judeus, continuou, mandando prender também a Pedro. {Eram então os dias dos pães ázimos.}
4 Jo̱ mɨ˜ catáiñꞌˆ dseaˋ do jo̱ caquiʉꞌrˊ ta˜ e dsíiˊ ꞌnʉñíbˆ caꞌíñꞌˉ do ladsifɨˊ lado. Jo̱guɨ mɨfɨ́ɨngˋ caquiʉꞌrˊ ta˜ guijñúungˉ ꞌléeˉ quiáꞌrˉ i̱ nidsijméeˉ íˆ i̱ Tʉ́ˆ Simón do, jo̱guɨ e nijmérˉ dsiguiéengˊ táꞌˉ la quiúungˉ dseaˋ e laco̱ꞌ jaˋ sɨtúungˋ; jo̱ ɨˊ dsíirˊ e mɨ˜ ningɨ́ˋ e jmɨɨ˜ dobaꞌ nisíñꞌˋ dseaˋ do fɨˊ quiniˇ jaléngꞌˋ dseaˋ fɨɨˋ.
4 E, havendo-o prendido, lançou-o na prisão, entregando-o a quatro grupos de quatro soldados cada um para o guardarem, tencionando apresentá-lo ao povo depois da páscoa.
5 Jo̱ e eáamˊbaꞌ jéeˊ ꞌléeˉ quiáꞌˉ i̱ Tʉ́ˆ Simón do lɨ˜ iuuiñˉ e laco̱ꞌ jaˋ dseáangꞌ˜ niliúngˉ ꞌñiaꞌrˊ. Jo̱ lajeeˇ jo̱, lajalémꞌˋ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ féiñꞌˊ Fidiéeˇ uii˜ quiáꞌˉ dseaˋ do e ngocángˋ dsíirˊ.
5 Pedro, pois, estava guardado na prisão; mas a igreja orava com insistência a Deus por ele.
6 Jo̱ mɨ˜ nijneáˋ e uǿøˋ jo̱baꞌ, sɨꞌíˆ e nidsijéengˋ i̱ dseata˜ Herodes do Tʉ́ˆ Simón fɨˊ quiniˇ jaléngꞌˋ dseaˋ fɨɨˋ e niquidsirˊ íꞌˋ quiáiñꞌˉ do. Dsʉꞌ ꞌñiaꞌˊ e uǿøˋ jo̱, dob ráangˋ Tʉ́ˆ Simón güɨɨiñˋ fɨˊ dsíiˊ e ꞌnʉñíˆ do, jo̱ ꞌñʉ́ʉꞌ˜ guóorˋ có̱o̱ꞌ˜ ñíˆ cadena, jo̱guɨ teáangˉ jmáꞌˉ jángˋ ꞌléeˉ i̱ jmóoˋ íˆ írˋ lacataangˋ cáaiñˋ, jo̱guɨ jiéngꞌˋguɨ ꞌléeˉ i̱ teáangˉ jmóoˋ íˆ e oꞌnʉ́ˆ ꞌnʉñíˆ do.
6 Ora quando Herodes estava para apresentá-lo, nessa mesma noite estava Pedro dormindo entre dois soldados, acorrentado com duas cadeias e as sentinelas diante da porta guardavam a prisão.
7 Jo̱ lajeeˇ jo̱, co̱o̱ˋ cajnémˉ jaangˋ ángel i̱ casíingˋ Fidiéeˇ fɨˊ lɨ˜ ráangˋ i̱ Tʉ́ˆ Simón do fɨˊ dsíiˊ ꞌnʉñíˆ, jo̱ jloꞌˆ cajneáˉ fɨˊ latøøngˉ e dsíiˊ jo̱. Jo̱ i̱ ángel do cangoquiéeiñˊ lɨ˜ ráangˋ Tʉ́ˆ Simón jo̱ cagüɨꞌrˊ moꞌuǿøˊ dseaˋ do; jo̱ dsifɨˊbɨ cajnéˉ dsíiñꞌˊ do lɨ˜ ráaiñˋ güɨɨiñˋ, jo̱ lalab casɨ́ꞌˉ i̱ ángel do írˋ:
7 E eis que sobreveio um anjo do Senhor, e uma luz resplandeceu na prisão; e ele, tocando no lado de Pedro, o despertou, dizendo: Levanta-te depressa. E caíram-lhe das mãos as cadeias.
8 Jo̱ cajíngꞌˉ i̱ ángel do caléꞌˋ catú̱ˉ casɨ́ꞌrˉ dseaˋ do:
8 Disse-lhe ainda o anjo: Cinge-te e calça as tuas sandálias. E ele o fez. Disse-lhe mais; Cobre-te com a tua capa e segue-me.
9 Jo̱ dsifɨˊ lajo̱b cangoꞌleáangˊ i̱ Tʉ́ˆ Simón do laco̱ꞌ cagüɨꞌɨ́ɨˊ i̱ ángel do, jo̱ jí̱i̱ꞌ˜ jaˋ ñirˊ si jáꞌˉ si jaˋ jáꞌˉ lají̱i̱ꞌ˜ e jíngꞌˉ i̱ ángel do, co̱ꞌ nírˋ e do lafaꞌ mɨ˜ quɨˊbre.
9 Pedro, saindo, o seguia, mesmo sem compreender que era real o que se fazia por intermédio de um anjo, julgando que era uma visão.
10 Jo̱ cangɨ́ɨmˊbre lɨ˜ teáangˆ i̱ ꞌléeˉ do laꞌuii˜, jo̱ lɨ́ˉ jo̱, cangɨ́ɨiñˊ lɨ˜ teáangˉ co̱o̱ˋ ꞌléꞌˋguɨ. Jo̱ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ nɨngóoˊ uǿiñˋ fɨˊ co̱o̱ˋ oꞌnʉ́ˆ lɨ˜ lɨ́ɨˊ layaang˜ ñíˆ e mɨfɨ́ɨngˋ niꞌuǿiñˋ cartɨˊ caluuˇ, ꞌñiabꞌˊ e jnɨ́ˆ do canaˊ, jo̱ caꞌuøømˋbre. Jo̱ cueebˋjiʉ capíꞌˆ lɨ˜ cangolíiñˋ e ngɨrˊ co̱lɨɨng˜ lado. Jo̱ mɨ˜ cangoyúungꞌ˜ jo̱, catʉ́ʉbˉ i̱ ángel do quiáꞌˉ i̱ Tʉ́ˆ Simón do, jo̱ ꞌñiaꞌˊbiñꞌ do cangángꞌˉguɨr.
10 Depois de terem passado a primeira e a segunda sentinela, chegaram à porta de ferro, que dá para a cidade, a qual se lhes abriu por si mesma; e tendo saído, passaram uma rua, e logo o anjo se apartou dele.
11 Jo̱ mɨ˜ calɨlíꞌˆ i̱ Tʉ́ˆ Simón do e dseángꞌˉ jábꞌˉ jaléꞌˋ e cangongɨ́ɨiñˉ do jo̱baꞌ cajíñꞌˉ:
11 Pedro então, tornando a si, disse: Agora sei verdadeiramente que o Senhor enviou o seu anjo, e me livrou da mão de Herodes e de toda a expectativa do povo dos judeus.
12 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ e calɨlíꞌrˆ e jo̱, condséebˊ cangáiñꞌˉ fɨˊ quiáꞌˉ jaangˋ dseamɨ́ˋ i̱ siiˋ Yáˆ, niquiáꞌˆ jaangˋ dseañʉꞌˋ i̱ siiˋ Juan, siiˋbɨr Marcos cajo̱. Jo̱ fɨ́ɨmˊ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ sɨseángꞌˊ fɨˊ jo̱ e féiñꞌˊ Fidiéeˇ lajeeˇ jo̱.
12 Depois de assim refletir foi à casa de Maria, mãe de João, que tem por sobrenome Marcos, onde muitas pessoas estavam reunidas e oravam.
13 Jo̱ mɨ˜ caguiéngꞌˉ i̱ Tʉ́ˆ Simón do fɨˊ jo̱, dsifɨˊ lajo̱b cabárˋ jnɨ́ˆ oꞌnʉ́ˆ e tǿꞌrˋ i̱ dseaˋ teáangꞌ˜ dsíiˊ do e laco̱ꞌ nineaiñꞌˉ do ꞌnʉ́ʉˊ. Jo̱baꞌ cangóˉ jaangˋ sɨmɨ́ˆ i̱ jmóoˋ ta˜ i̱ siiˋ Rode e ngoñíirˋ i̱˜ i̱ báˋ e jnɨ́ˆ do.
13 Quando ele bateu ao portão do pátio, uma criada chamada Rode saiu a escutar;
14 Jo̱ dsifɨˊ mɨ˜ calɨcuíirˋ luu˜ i̱ Tʉ́ˆ Simón do, sóongˉ calɨꞌiáangˋ dsíirˊ, jo̱ lafaꞌ e nineárˉ e ꞌnʉ́ʉˊ do e ningɨ́ngˉ Tʉ́ˆ Simón, dsifɨˊ lajo̱b caquɨngꞌˉtu̱r cangojméeꞌrˇ i̱ teáangꞌ˜ dsíiˊ do júuˆ e Tʉ́ˆ Simómbingꞌ singꞌˊ báˋ e jnɨ́ˆ do.
14 e, reconhecendo a voz de Pedro, de gozo não abriu o portão, mas, correndo para dentro, anunciou que Pedro estava lá fora.
15 Jo̱ cajíngꞌˉ i̱ dseaˋ teáangꞌ˜ do casɨ́ꞌrˉ i̱ sɨmɨ́ˆ do:
15 Eles lhe disseram: Estás louca. Ela, porém, assegurava que assim era. Eles então diziam: É o seu anjo.
16 Jo̱ lajeeˇ sɨ́ɨngˋ i̱ dseaˋ do lado, dob singꞌˊ Tʉ́ˆ Simón e báˋbɨr jnɨ́ˆ fɨˊ caluuˇ. Jo̱ lɨ́ꞌˆ mɨ˜ caneáarˊ e jnɨ́ˆ do, jo̱guɨb calɨlíꞌrˆ e Tʉ́ˆ Simómbingꞌ nisingꞌˊ, jo̱ sóongˆ cafǿiñꞌˊ mɨ˜ cangáiñˉ dseaˋ do.
16 Mas Pedro continuava a bater, e, quando abriram, viram-no e pasmaram.
17 Dsʉꞌ i̱ Tʉ́ˆ Simón do cajméerˋ li˜ có̱o̱ꞌ˜ guóorˋ e laco̱ꞌ joˋ taꞌˊlɨ i̱ dseaˋ do mɨ́ɨꞌ˜. Jo̱ mɨ˜ nɨꞌiuuiñˉ dsíiˊ sɨnʉ́ʉˆ, jo̱guɨbaꞌ cajmeaꞌrˊ i̱ dseaˋ do júuˆ laꞌuiing˜ lanʉ́ꞌˉ jial cajmɨcó̱o̱ꞌ˜ Fidiéeˇ quiáꞌrˉ e cagüɨꞌɨ́ɨrˊ dsíiˊ e ꞌnʉñíˆ do jo̱ cajíñꞌˉ casɨ́ꞌˉreiñꞌ:
17 Mas ele, acenando-lhes com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tirara da prisão, e disse: Anunciai isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, partiu para outro lugar.
18 Jo̱ mɨ˜ cajneáˉ co̱o̱ˋguɨ jmɨɨ˜, mɨ˜ cangáˉ jaléngꞌˋ i̱ ꞌléeˉ do e joˋ Tʉ́ˆ Simón seengˋ fɨˊ dsíiˊ ꞌnʉñíˆ, sóongˉ cangogáˋ dsíirˊ lajaléiñꞌˋ do, co̱ꞌ jí̱i̱ꞌ˜ jaˋ ñirˊ e˜ calɨ́ˉ có̱o̱iñꞌ˜ do.
18 Logo que amanheceu, houve grande alvoroço entre os soldados sobre o que teria sido feito de Pedro.
19 Jo̱ mɨ˜ calɨñiˊ i̱ dseata˜ Herodes do e joˋ Tʉ́ˆ Simón seengˋ fɨˊ dsíiˊ ꞌnʉñíˆ, jo̱baꞌ caquiʉꞌrˊ ta˜ e calɨꞌnémꞌˆbiñꞌ do, dsʉꞌ joˋ lɨ˜ cadséngꞌˋneiñꞌ; jo̱baꞌ catǿꞌrˉ lajɨɨngˋ ꞌléeˉ i̱ sɨꞌíˆ cajméeˋ íˆ quiáꞌˉ Tʉ́ˆ Simón do, jo̱ caquiʉꞌrˊ ta˜ e cajúmˉbiñꞌ do lajɨɨiñˋ dsifɨˊ lado uíiꞌ˜ e caláangˉ i̱ Tʉ́ˆ Simón do. Jo̱ mɨ˜ lɨ˜ cøøngˋguɨ lajo̱, cagüɨꞌɨ́ɨbˊ dseata˜ Herodes lɨ˜ guiiñ˜ lɨ˜ se̱ꞌˊ Judea, jo̱ cangórˉ cangogüeárˋ fɨˊ Cesarea.
19 E Herodes, tendo-o procurado e não o achando, inquiriu as sentinelas e mandou que fossem justiçadas; e descendo da Judéia para Cesaréia, demorou-se ali.
20 Dsʉꞌ ie˜ jo̱, sóongˆ nisɨguíingˆ i̱ dseata˜ Herodes do quiáꞌˉ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ niseengˋ fɨˊ Tiro có̱o̱ꞌ˜ Sidón, dsʉꞌ i̱ Herodes do i̱ ꞌnéˉ nicuǿˉ fɨˊ e nilɨseaˋ jaléꞌˋ e nidǿꞌˉ i̱ dseaˋ seengˋ fɨˊ Tiro có̱o̱ꞌ˜guɨ i̱ dseaˋ i̱ seengˋ fɨˊ Sidón; jo̱baꞌ i̱ dseaˋ seengˋ fɨˊ lajɨˋ tú̱ˉ fɨɨˋ jo̱ dseángꞌˉ ꞌnébˉ e nilɨseeiñˋ røøˋ có̱o̱ꞌ˜ i̱ dseata˜ do e laco̱ꞌ nilɨseaˋ jaléꞌˋ e gøiñꞌˊ do. Jo̱ calɨ́ꞌˉbre jaangˋ dseañʉꞌˋ i̱ lɨ́ɨngˊ jaangˋ dseaˋ nʉꞌluu˜ quiáꞌˉ i̱ dseata˜ Herodes do i̱ siiˋ Blasto, jo̱ cacuøꞌˊreiñꞌ do cuuˉ e laco̱ꞌ niféiñꞌˋ do uii˜ quiáiñꞌˉ. Jo̱ lajo̱guɨbaꞌ calɨ́ꞌrˉ e sɨ́ɨiñˋ có̱o̱ꞌ˜ i̱ dseata˜ Herodes do.
20 Ora, Herodes estava muito irritado contra os de Tiro e de Sidom; mas estes, vindo de comum acordo ter com ele e obtendo a amizade de Blasto, camareiro do rei, pediam paz, porquanto o seu país se abastecia do país do rei.
21 Jo̱ caté̱e̱iñꞌˋ do co̱o̱ˋ jmɨɨ˜ lɨ˜ e iiñ˜ nisɨ́iñˉ có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do. Jo̱ e jmɨɨ˜ jo̱, dseaˋ seengˋ fɨˊ Tiro có̱o̱ꞌ˜guɨ fɨˊ Sidón caguilíiñˉ fɨˊ lɨ˜ guiing˜ i̱ dseata˜ Herodes do. Jo̱ ie˜ jo̱ i̱ dseata˜ Herodes do caquɨ́ꞌrˉ sɨ̱ꞌrˆ lali˜ e jloꞌˆguɨ e seaˋ quiáꞌrˉ, jo̱ caguárˋ ni˜ ꞌmasii˜ quiáꞌrˉ lɨ˜ guárˋ mɨ˜ quidsirˊ íꞌˋ, jo̱ canaaiñˋ bírˋ güɨ́ˉ quiáꞌrˉ jee˜ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ fɨɨˋ do.
21 Num dia designado, Herodes, vestido de trajes reais, sentou-se no trono e dirigia-lhes a palavra.
22 Jo̱ mɨ˜ canúuˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do jaléꞌˋ júuˆ quiáꞌˉ i̱ dseata˜ Herodes do jo̱ canaaiñˋ féꞌrˋ teáˋ lala:
22 E o povo exclamava: É a voz de um deus, e não de um homem.
23 Jo̱ dsifɨˊ lajo̱b jaangˋ ángel quiáꞌˉ Fidiéeˇ cajméerˋ e catǿmꞌˋ i̱ dseata˜ Herodes do e dséeꞌr˜ ladsifɨˊ lado, co̱ꞌ cacuørˊ fɨˊ e cajmiféngꞌˊ dseaˋ írˋ laco̱ꞌ Fidiéeˇ ꞌñiaꞌrˊ. Jo̱ cajúmˉ i̱ dseata˜ Herodes do có̱o̱ꞌ˜ jmohuɨ́ɨˊ e cacuøˊ i̱ ángel do e cagǿꞌˋ jóoꞌ˜ írˋ.
23 No mesmo instante o anjo do Senhor o feriu, porque não deu glória a Deus; e, comido de vermes, expirou.
24 Dsʉꞌ lajeeˇ jo̱, eáangˊguɨ ngóoˊ niꞌˊ júuˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ jo̱guɨ doñiˊ jiébꞌˋ nɨnúuˋ dseaˋ e júuˆ jo̱.
24 E a palavra de Deus crescia e se multiplicava.
25 Jo̱ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ catóꞌˊ ta˜ quiáꞌˉ i̱ Bernabé có̱o̱ꞌ˜guɨ Saulo fɨˊ Jerusalén, jo̱ cangolíimˋtu̱r fɨˊ Antioquía, jo̱ téeˋbre Juan i̱ siiˋbɨ Marcos cajo̱.
25 Barnabé e Saulo, havendo terminado aquele serviço, voltaram de Jerusalém, levando consigo a João, que tem por sobrenome Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.