Atos 10
Júu ʼmɨ́ɨ e cacuo fidiée (CCONT) vs ARC
1 Jo̱ ie˜ jo̱ niseengˋ jaangˋ dseañʉꞌˋ i̱ siiˋ Cornelio fɨˊ co̱o̱ˋ fɨˊ lɨ˜ siiˋ Cesarea i̱ nilɨ́ɨngˊ fii˜ quiáꞌˉ co̱o̱ˋ ꞌléꞌˋ e siiˋ italiano.
1 E havia em Cesareia um varão por nome Cornélio, centurião da coorte chamada Italiana,
2 Jo̱ i̱ Cornelio do co̱lɨɨng˜ có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ dseaˋ sɨnʉ́ʉˆ quiáꞌrˉ, røøbˋ eáamˊ jmiféiñꞌˊ Fidiéeˇ jo̱guɨ eáamˊ nʉ́ʉꞌr˜ jaléꞌˋ júuˆ quiáꞌˉ dseaˋ do, jo̱guɨ jmɨcó̱o̱ꞌ˜bɨr có̱o̱ꞌ˜ cuuˉ jaléngꞌˋ dseaˋ Israel i̱ jaˋ seaˋ e ꞌnéˉ, jo̱guɨ contøømˉ féiñꞌˊ Fidiéeˇ cajo̱.
2 piedoso e temente a Deus, com toda a sua casa, o qual fazia muitas esmolas ao povo e, de contínuo, orava a Deus.
3 Jo̱ co̱o̱ˋ jmɨɨ˜ ngóoˊjiʉ la i̱i̱ˉ ꞌnɨˊ e caꞌlóoˉ i̱ Cornelio do lɨɨng˜ eeˋ cangárˉ lafaꞌ mɨ˜ quɨrˊ, jo̱ dseángꞌˉ røøbˋ cangáiñˉ jaangˋ ángel i̱ lɨ́ɨngˊ guotɨɨˉ Fidiéeˇ i̱ caꞌíˉ fɨˊ lɨ˜ guiiñ˜ jo̱ cajíngꞌˉ dseaˋ do lala:
3 Este, quase à hora nona do dia, viu claramente numa visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e dizia: Cornélio!
4 Jo̱ dob caje̱ˊ i̱ Cornelio do jǿøiñˉ i̱ ángel do, jo̱ eáamˊ ꞌgóꞌrˋ cajmɨngɨ́ꞌrˉ dseaˋ do lala:
4 Este, fixando os olhos nele e muito atemorizado, disse: Que é, Senhor? E o anjo lhe disse: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus.
5 Jo̱ lana nisɨ́ɨnꞌˆ dseaˋ quíiꞌˉ fɨˊ Jope jo̱ nidsiteꞌrˊ Simón i̱ siiˋ Tʉ́ˆ cajo̱ e nijaiñꞌˊ fɨˊ la.
5 Agora, pois, envia homens a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Jo̱ lana dob guiiñ˜ fɨˊ quiáꞌˉ jaangˋguɨ i̱ siiˋ Simón cajo̱, jaangˋ dseañʉꞌˋ i̱ guiing˜ fɨˊ ꞌnɨꞌˋ jmɨñíꞌˆ i̱ jmóoˋ ta˜ jmɨꞌua˜ loo˜ jóꞌˋ.
6 Este está com um certo Simão, curtidor, que tem a sua casa junto do mar. Ele te dirá o que deves fazer.
7 Jo̱ mɨ˜ cangoyúungꞌ˜ e cangángꞌˉ i̱ ángel i̱ caféꞌˋ quiáꞌrˉ do, dsifɨˊ lanab catǿꞌˉ i̱ Cornelio do gángˉ dseaˋ ꞌléengꞌ˜ quiáꞌrˉ có̱o̱ꞌ˜guɨ jaangˋ ꞌléeˉ i̱ nicuíiñˋ guiʉ́ˉ jo̱guɨ i̱ eáamˊ jmɨꞌgóˋ Fidiéeˇ cajo̱.
7 E, retirando-se o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus criados e a um piedoso soldado dos que estavam ao seu serviço.
8 Jo̱ mɨ˜ calɨ́ˉ jmaꞌˊreiñꞌ do júuˆ jaléꞌˋ e cangárˉ do có̱o̱ꞌ˜guɨ e cajíngꞌˉ i̱ ángel do, jo̱ casíimˋbreiñꞌ do fɨˊ fɨɨˋ Jope.
8 E, havendo-lhes contado tudo, os enviou a Jope.
9 Jo̱ mɨ˜ cajneáˉ e jmɨɨ˜ jo̱, lajeeˇ guiꞌnangꞌˇ teáaiñꞌ˜ do fɨˊ jo̱ nɨjaquiéemˊ niguilíiñˉ fɨˊ Jope, jo̱ nɨngóoˊ guieñíꞌˉ ie˜ jo̱, jo̱ lajeeˇ jo̱b cajgóoˉ i̱ Tʉ́ˆ Simón do fɨˊ yʉ́ꞌˆ ꞌnʉ́ʉˊ e lɨ˜ guiiñꞌ˜ do fɨˊ Jope e cangoféeiñꞌˇ Fidiéeˇ.
9 E, no dia seguinte, indo eles seu caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao terraço para orar, quase à hora sexta.
10 Jo̱ sóongˉ nɨjmɨꞌaaiñˉ lajeeˇ jo̱, jo̱ nɨꞌiiñ˜ dǿꞌrˉ i˜bre. Jo̱ lajeeˇ guiiñꞌ˜ dob, lajeeˇ e néeˋ guiʉ́ˉ e nidǿꞌrˉ, canaangˋ nírˋ jaléꞌˋ e cacuøˊ Fidiéeˇ e sɨꞌíiñˆ e ninírˋ lafaꞌ mɨ˜ quɨˊ dseaˋ.
10 E, tendo fome, quis comer; e, enquanto lhe preparavam, sobreveio-lhe um arrebatamento de sentidos,
11 Jo̱ cangárˉ e canaˊ fɨˊ yʉ́ꞌˆ jmɨgüíˋ, jo̱ jnéengˉ cajgóˉ co̱o̱ˋ e lɨ́ɨˊ laco̱ꞌ co̱o̱ˋ ꞌmɨꞌˊ e feꞌˋ, jo̱ jnéengˉ ꞌñʉ́ʉꞌ˜ lajɨˋ quiʉ̱́ˋ quiúungꞌ˜.
11 e viu o céu aberto e que descia um vaso, como se fosse um grande lençol atado pelas quatro pontas, vindo para a terra,
12 Jo̱ e dsíiˊ ꞌmɨꞌˊ do jnéengˉ teáangꞌ˜ langɨ́ɨngˉ íingꞌ˜ jóꞌˋ nuuˋ i̱ dsi˜ tú̱ˉ guooˋ jo̱guɨ tú̱ˉ tɨɨˉ, jo̱ quiéengˋguɨ cajo̱ jaléngꞌˋ mɨꞌˋ có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ quɨꞌˊ jo̱guɨ langɨ́ɨngˉ íingꞌ˜ ta̱ˊ.
12 no qual havia de todos os animais quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 Jo̱ canúurˉ e cajíngꞌˉ jaangˋ i̱ guicaféꞌˋ jo̱ guicajíñꞌˉ do:
13 E foi-lhe dirigida uma voz: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Jo̱ Tʉ́ˆ Simón cañíirˋ jo̱ cajíñꞌˉ:
14 Mas Pedro disse: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Jo̱baꞌ guicajíngꞌˉtu̱ i̱ guicaféꞌˋ do:
15 E segunda vez lhe disse a voz: Não faças tu comum ao que Deus purificou.
16 Jo̱ mɨ˜ catɨ́ˋ ꞌnɨˊ néeꞌ˜ e guicaféꞌˋ i̱ dseaˋ do e júuˆ jo̱, cangóbꞌˉtu̱ e ꞌmɨꞌˊ do fɨˊ yʉ́ꞌˆ jmɨgüíˋ.
16 E aconteceu isto por três vezes; e o vaso tornou a recolher-se no céu.
17 Jo̱ caje̱ˊ Tʉ́ˆ Simón ɨˊ dsíirˊ e˜ guǿngꞌˋ jaléꞌˋ e cangárˉ do. Jo̱ lajeeˇ jo̱ caguilíimˉ i̱ dseaˋ quiáꞌˉ Cornelio do fɨˊ quiáꞌˉ i̱ Simón do e nɨngɨ́ˋ cangɨrˊ jmɨngɨ́ɨrˋ. Jo̱ mɨ˜ caguilíiñˉ fɨˊ lɨ˜ guiing˜ i̱ Tʉ́ˆ Simón do,
17 E, estando Pedro duvidando entre si acerca do que seria aquela visão que tinha visto, eis que os varões que foram enviados por Cornélio pararam à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 jo̱ cajmɨngɨ́ɨrˋ có̱o̱ꞌ˜ júuˆ teáˋ su dob lɨ˜ guiing˜ jaangˋ dseañʉꞌˋ i̱ siiˋ Simón i̱ siiˋbɨ Tʉ́ˆ cajo̱.
18 E, chamando, perguntaram se Simão, que tinha por sobrenome Pedro, morava ali.
19 Jo̱ lajeeˇ jo̱, dobɨ singꞌˊ Tʉ́ˆ Simón e ɨˊ dsíirˊ quiáꞌˉ jaléꞌˋ e cangárˉ do mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ caféꞌˋ Jmɨguíˋ quiáꞌˉ Fidiéeˇ jo̱ casɨ́ꞌˉ írˋ lala:
19 E, pensando Pedro naquela visão, disse-lhe o Espírito: Eis que três varões te buscam.
20 Ráanꞌˉ jo̱ guóꞌˆ có̱o̱ꞌr˜, jo̱ jaˋ eeˋ ɨˊ oꞌˊ jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ, co̱ꞌ jneab˜ dseaˋ casɨ́ɨnˉn i̱ dseaˋ na fɨˊ la.
20 Levanta-te, pois, e desce, e vai com eles, não duvidando; porque eu os enviei.
21 Jo̱ cajgámˉ i̱ Tʉ́ˆ Simón do lɨ˜ dsíiñˆ, jo̱ cangoꞌíiñꞌ˜ i̱ dseaˋ quiáꞌˉ Cornelio do jo̱ cajíñꞌˉ casɨ́ꞌˉreiñꞌ:
21 E, descendo Pedro para junto dos varões que lhe foram enviados por Cornélio, disse: Sou eu a quem procurais; qual é a causa por que estais aqui?
22 Jo̱ cañíiˋ i̱ dseañʉꞌˋ gaangˋ do jo̱ cajíñꞌˉ:
22 E eles disseram: Cornélio, o centurião, varão justo e temente a Deus e que tem bom testemunho de toda a nação dos judeus, foi avisado por um santo anjo para que te chamasse a sua casa e ouvisse as tuas palavras.
23 Jo̱ catǿbꞌˉ Tʉ́ˆ Simón i̱ dseañʉꞌˋ gaangˋ do fɨˊ sɨnʉ́ʉˆ lɨ˜ guiiñ˜, jo̱ dob caje̱rˊ co̱lɨɨng˜ e uǿøˋ jo̱. Jo̱ mɨ˜ cajneáˉ lajo̱, cangóbˉ Tʉ́ˆ Simón có̱o̱ꞌ˜ i̱ dseaˋ do fɨˊ Cesarea, jo̱guɨ cangolíimˉbɨ có̱o̱ꞌr˜ co̱o̱ˋ tú̱ˉ mɨ́ɨngꞌ˜ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ i̱ neáangˊ fɨˊ Jope.
23 Então, chamando-os para dentro, os recebeu em casa. No dia seguinte, foi Pedro com eles, e foram com ele alguns irmãos de Jope.
24 Jo̱ mɨ˜ cajneáˉ co̱o̱ˋguɨ jmɨɨ˜ lajo̱, jo̱guɨbaꞌ caguilíiñˉ cartɨˊ Cesarea fɨˊ lɨ˜ nɨguiing˜ i̱ Cornelio do sɨjeengˇ írˋ co̱lɨɨng˜ có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ dseaˋ sɨnʉ́ʉˆ quiáꞌrˉ có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ cuíiñˋ eáangˊ i̱ catǿꞌrˉ fɨˊ quiáꞌrˉ e laco̱ꞌ niꞌíñꞌˋ i̱ Tʉ́ˆ Simón do.
24 E, no dia imediato, chegaram a Cesareia. E Cornélio os estava esperando, tendo já convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Jo̱ mɨ˜ caguiéˉ i̱ Tʉ́ˆ Simón do fɨˊ jo̱, dob nɨsingꞌˊ i̱ Cornelio do oꞌnʉ́ˆ e nɨgüɨjeengˇneiñꞌ. Jo̱ mɨ˜ cangángˉ rúiñꞌˋ, dsifɨˊ ladob casíꞌˋ Cornelio uǿˉ jnir˜ fɨˊ quiniˇ i̱ Tʉ́ˆ Simón do e laco̱ꞌ nijmiféngꞌˊneiñꞌ.
25 E aconteceu que, entrando Pedro, saiu Cornélio a recebê-lo e, prostrando-se a seus pés, o adorou.
26 Dsʉꞌ Tʉ́ˆ Simón dsifɨˊ ladob caseangꞌˊneiñꞌ jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ:
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 Jo̱ lajeeˇ guiꞌnáꞌˆ sɨ́ɨiñˋ ladob, caꞌíˉ Tʉ́ˆ Simón fɨˊ dsíiˊ sɨnʉ́ʉˆ, jo̱ fɨ́ɨmˊ dseaˋ nɨsɨseángꞌˊ fɨˊ jo̱ mɨ˜ cangotáaiñꞌ˜.
27 E, falando com ele, entrou e achou muitos que ali se haviam ajuntado.
28 Jo̱ lalab casɨ́ꞌˉ Tʉ́ˆ Simón i̱ dseaˋ do:
28 E disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um varão judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem chame comum ou imundo.
29 Jo̱baꞌ mɨ˜ caguilíingˉ dseaˋ quíiꞌˉ e tǿꞌrˋ jnea˜, dsifɨbˊ cagáˉa có̱o̱ꞌr˜, jo̱ jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ jaˋ eeˋ dseeˉ caséeꞌ˜e. Jo̱baꞌ iin˜n dseáangˊ dsiiˉ e˜ ta˜ cateꞌˊnaꞌ jnea˜.
29 Pelo que, sendo chamado, vim sem contradizer. Pergunto, pois: por que razão mandastes chamar-me?
30 Jo̱baꞌ cañíiˋ Cornelio quiáꞌˉ Tʉ́ˆ Simón jo̱ cajíñꞌˉ:
30 E disse Cornélio: Há quatro dias estava eu em jejum até esta hora, orando em minha casa à hora nona.
31 jo̱ cajíñꞌˉ casɨ́ꞌrˉ jnea˜: “Cornelio, nɨcanúubˉ Fidiéeˇ jaléꞌˋ júuˆ quíiꞌˉ, jo̱guɨ nɨcalɨñiˊbre jaléꞌˋ e guiʉ́ˉ e nɨcajmeeꞌˉ có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ jaˋ seaˋ jaléꞌˋ e ꞌnéˉ.
31 E eis que diante de mim se apresentou um varão com vestes resplandecentes e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Quiʉ́ʉꞌ˜ ta˜ dseaˋ quíiꞌˉ jo̱ güɨguilíiñˉ fɨˊ Jope, jo̱ güɨguiteꞌrˊ jaangˋ dseañʉꞌˋ i̱ siiˋ Simón, siiˋbɨr Tʉ́ˆ cajo̱, i̱ táangˋ fɨˊ quiáꞌˉ jaangˋguɨ dseañʉꞌˋ i̱ siiˋ Simón i̱ guiing˜ ꞌnɨꞌˋ jmɨñíꞌˆ i̱ jmóoˋ ta˜ jmɨꞌua˜ loo˜ jóꞌˋ.”
32 Envia, pois, a Jope e manda chamar Simão, o que tem por sobrenome Pedro; este está em casa de Simão, curtidor, junto do mar, e ele, vindo, te falará.
33 Jo̱baꞌ dsifɨˊ lajo̱b casɨ́ɨnˉn dseaˋ quiéˉe e caguitéerˋ ꞌnʉˋ, jo̱ eáamˊ guiʉ́ˉ la nɨcajmeeꞌˉ e nicañíˉbaꞌ. Jo̱guɨ lana lab nɨse̱e̱ˉnaaꞌ lajɨɨˉnaaꞌ fɨˊ quiniˇ Fidiéeˇ, jo̱ eáamˊ ii˜naaꞌ nʉ́ˆnaaꞌ jaléꞌˋ júuˆ e caꞌíingꞌ˜ ꞌnʉˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ e catɨ́ɨˉnaaꞌ e ninʉ́ˆnaaꞌ.
33 E logo mandei chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora, pois, estamos todos presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto por Deus te é mandado.
34 Jo̱ mɨ˜ catóꞌˊ féꞌˋ i̱ Cornelio do, jo̱ canaangˋ Tʉ́ˆ Simón féꞌrˋ júuˆ quiáꞌrˉ jee˜ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ sɨseángꞌˊ fɨˊ quiáꞌˉ i̱ Cornelio do jo̱ cajíñꞌˉ:
34 E, abrindo Pedro a boca, disse: Reconheço, por verdade, que Deus não faz acepção de pessoas;
35 co̱ꞌ ímꞌˋ Fidiéeˇ dseaˋ i̱ jmɨꞌgóˋ írˋ jo̱guɨ i̱ jmóoˋ e guiʉ́ˉ có̱o̱ꞌr˜ doñiˊ jiéꞌˋ fɨˊ lɨ˜ seeiñˋ.
35 mas que lhe é agradável aquele que, em qualquer nação, o teme e faz o que é justo.
36 Jo̱ Fidiéeˇ cangɨ́ɨiñˋ júuˆ quiáꞌrˉ laꞌeáangˊ có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ jneaꞌˆ, dseaˋ lɨ́ɨˊnaaꞌ dseaˋ Israel, quiáꞌˉ jial nilɨseengˋ dseaˋ juguiʉ́ˉ júuˆ røøˋ laꞌeáangˊ có̱o̱ꞌ˜ Dseaˋ Jmáangˉ, co̱ꞌ íbˋ Fii˜ jaléngꞌˋ dseaˋ jmɨgüíˋ.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo (este é o Senhor de todos),
37 Jo̱ guiʉ́bˉ ñíˆ ꞌnʉ́ꞌˋ jaléꞌˋ e calɨ́ˉ ie˜ jaˋ mɨˊ ngóoˊ eáangˊ fɨˊ guóoꞌ˜ uǿˉ quíˉnaaꞌ, jneaꞌˆ dseaˋ lɨ́ɨˊnaaꞌ dseaˋ Israel, jo̱ canaangˋ jaléꞌˋ e jo̱ catɨˊ Galilea mɨ˜ cangɨ́ˋ e caguiaˊ Juan júuˆ quiáꞌrˉ e ꞌnéˉ nisángˋ dseaˋ jmɨɨˋ e laco̱ꞌ cuøˊ li˜ e quɨ́ꞌˉ jíngꞌˋ yaaiñ˜ fɨˊ quiniˇ Fidiéeˇ.
37 esta palavra, vós bem sabeis, veio por toda a Judeia, começando pela Galileia, depois do batismo que João pregou;
38 Jo̱ nɨñíbˆ ꞌnʉ́ꞌˋ cajo̱ jial cacuøꞌˊ Fidiéeˇ Jmɨguíˋ quiáꞌrˉ Jesús i̱ cacuángˉ fɨˊ Nazaret, jo̱ có̱o̱ꞌ˜ e bíˋ jo̱ cajméeˋ Jesús jmangꞌˉ e guiʉ́ˉ, jo̱guɨ cajmiꞌleáaiñˉ jaléngꞌˋ i̱ íngꞌˋ iihuɨ́ɨˊ uíiꞌ˜ e fii˜ i̱ ꞌlɨngꞌˆ quiʉꞌˊ ta˜ quiáꞌrˉ; jo̱ jaléꞌˋ e jo̱ calɨ́ꞌrˉ cajméerˋ, co̱ꞌ seemˋ Fidiéeˇ contøøngˉ có̱o̱ꞌ˜ írˋ.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com virtude; o qual andou fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele.
39 Jo̱ caneb˜ jneaꞌˆ jaléꞌˋ e guiʉ́ˉ e cajméeˋ Jesús ie˜ jo̱ fɨˊ Jerusalén, lɨ́ꞌˆ latøøngˉ lɨ˜ se̱ꞌˊ Judea. Jo̱ mɨ˜ lɨ˜ cøøngˋ lajo̱, cateáangˋ dseaˋ írˋ fɨˊ dseꞌˋ crúuˆ jo̱ fɨˊ jo̱b cajúiñˉ.
39 E nós somos testemunhas de todas as coisas que fez, tanto na terra da Judeia como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Dsʉꞌ Fidiéeˇ cajméerˋ e cají̱bꞌˊtu̱ dseaˋ do mɨ˜ cadsíngˉ ꞌnɨˊ jmɨɨ˜ lajo̱, jo̱guɨ cajméerˋ e cajnéngˉ dseaˋ do jee˜ jneaꞌˆ.
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia e fez que se manifestasse,
41 Dsʉꞌ jaˋ cajmijnéengˋ ꞌñiaꞌrˊ jee˜ lɨ́ꞌˆ doñiˊ i̱i̱ˋ dseaˋ, co̱ꞌ lají̱i̱ꞌ˜ jee˜ jneabꞌˆ cajmijnéengˋ ꞌñiaꞌrˊ, dseaˋ i̱ nɨcaguíngꞌˋ Fidiéeˇ lají̱i̱ꞌ˜ lamɨ˜ jéengˊguɨ quiáꞌˉ e nijmóˆnaaꞌ júuˆ røøˋ jaléꞌˋ e calɨ́ˉ có̱o̱ꞌ˜ Jesús. Jo̱ jneabꞌˆ dseaˋ caꞌnéꞌˆ caquiee˜naaꞌ có̱o̱ꞌr˜ mɨ˜ cangɨ́ˋ e cají̱ꞌˊtu̱r caléꞌˋ catú̱ˉ.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós que comemos e bebemos juntamente com ele, depois que ressuscitou dos mortos.
42 Jo̱guɨ Jesús casíiñˋ jneaꞌˆ e niguiáˆnaaꞌ júuˆ quiáꞌrˉ jee˜ jaléngꞌˋ dseaˋ, jo̱guɨ e nijmóˆnaaꞌ júuˆ røøˋ e Fidiéebˇ dseaˋ casíiñˋ dseaˋ do e niquidsirˊ íꞌˋ jee˜ jaléngꞌˋ dseaˋ jmɨgüíˋ i̱ jí̱ꞌˋguɨ có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléngꞌˋ i̱ nɨꞌlɨɨng˜ mɨ˜ catɨ́ˋ íꞌˋ lajo̱.
42 E nos mandou pregar ao povo e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 Jo̱ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ nɨcaféꞌˋ cuaiñ˜ quiáꞌˉ Fidiéeˇ lají̱i̱ꞌ˜ malɨꞌˋ eáamˊ caféꞌrˋ cuaiñ˜ quiáꞌˉ Jesús, jo̱guɨ cajímꞌˉbɨr cajo̱ e doñiˊ i̱i̱ˋ dseaˋ i̱ jángꞌˋ yaang˜ fɨˊ jaguóˋ Jesús niꞌíimˉ dseeˉ quiáꞌrˉ laꞌeáangˊ có̱o̱ꞌ˜ dseaˋ do.
43 A este dão testemunho todos os profetas, de que todos os que nele creem receberão o perdão dos pecados pelo seu nome.
44 Jo̱ laco̱ꞌ guiꞌnangꞌˇ simꞌˊbɨ Tʉ́ˆ Simón e féꞌrˋ jaléꞌˋ júuˆ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ fɨˊ jee˜ i̱ dseaˋ i̱ sɨseángꞌˊ do, mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ cangɨ́ɨngˋ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do Jmɨguíˋ quiáꞌˉ Fidiéeˇ.
44 E, dizendo Pedro ainda estas palavras, caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Jo̱ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ Israel i̱ nɨlɨ́ɨngˊ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ i̱ caguilíingˉ có̱o̱ꞌ˜ Tʉ́ˆ Simón fɨˊ quiáꞌˉ i̱ Cornelio do, eáamˊ cangogáˋ dsíirˊ mɨ˜ calɨlíꞌrˆ e cangɨ́ɨmˋ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ jaˋ lɨ́ɨngˊ dseaˋ Israel Jmɨguíˋ quiáꞌˉ Fidiéeˇ cajo̱,
45 E os fiéis que eram da circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que o dom do Espírito Santo se derramasse também sobre os gentios.
46 co̱ꞌ núurˋ sɨ́ɨngˋ i̱ dseaˋ do có̱o̱ꞌ˜ jmíiˊ e jiéꞌˋguɨ laco̱ꞌ jmíiˊ quiáꞌrˉ jo̱guɨ jmiféiñꞌˊ Fidiéeˇ cajo̱.
46 Porque os ouviam falar em línguas e magnificar a Deus.
47 Jo̱baꞌ cajíngꞌˉ i̱ Tʉ́ˆ Simón do casɨ́ꞌrˉ i̱ dseaˋ do ladsifɨˊ lado:
47 Respondeu, então, Pedro: Pode alguém, porventura, recusar a água, para que não sejam batizados estes que também receberam, como nós, o Espírito Santo?
48 Jo̱ caquiʉꞌˊ Tʉ́ˆ Simón ta˜ e cajgáamˉ i̱ dseaˋ do jmɨɨˋ e laco̱ꞌ cuøˊ li˜ e nɨlɨ́ɨiñˊ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ. Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do camɨꞌrˊ Tʉ́ˆ Simón e faꞌ nijé̱ˉbɨ dseaˋ do co̱o̱ˋ tú̱ˉ jmɨɨ˜ có̱o̱ꞌr˜ fɨˊ jo̱.
48 E mandou que fossem batizados em nome do Senhor. Então, rogaram-lhe que ficasse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.