Apocalipse 18
Júu ʼmɨ́ɨ e cacuo fidiée (CCONT) vs ARC
1 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ e jo̱ —jíngꞌˉ Juan— camánˉn jaangˋguɨ ángel i̱ jajgiáangˋ fɨˊ yʉ́ꞌˆ jmɨgüíˋ. Jo̱ eáamˊ ꞌgøngꞌˊ i̱ ángel do e quiʉꞌrˊ ta˜; jo̱ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ catɨsɨ́ɨiñꞌˇ fɨˊ ni˜ guóoꞌ˜ uǿˉ, dseángꞌˉ jloꞌˆ cajneáˉ có̱o̱ꞌ˜ lají̱i̱ꞌ˜ e jɨiñꞌˋ do.
1 E, depois destas coisas, vi descer do céu outro anjo, que tinha grande poder, e a terra foi iluminada com a sua glória.
2 Jo̱ caféꞌrˋ có̱o̱ꞌ˜ júuˆ teáˋ lala:
2 E clamou fortemente com grande voz, dizendo: Caiu! Caiu a grande Babilônia e se tornou morada de demônios, e abrigo de todo espírito imundo, e refúgio de toda ave imunda e aborrecível!
3 Co̱ꞌ lajɨɨmˋ dseaˋ i̱ seengˋ fɨˊ laꞌúngˉ fɨˊ jmɨgüíˋ nɨcadseáˋ íimˊbre có̱o̱ꞌ˜ e lafaꞌ méeˊ e jmóoˋ e éeˋ dseaˋ dseeˉ e ꞌléerˊ có̱o̱ꞌ˜ dseañʉꞌˋ dseamɨ́ˋ i̱ o̱ꞌ quiáꞌrˉ;
3 Porque todas as nações beberam do vinho da ira da sua prostituição. Os reis da terra se prostituíram com ela. E os mercadores da terra se enriqueceram com a abundância de suas delícias.
4 Jo̱ ngɨ́ˋ jo̱ canúˉu co̱o̱ˋguɨ luu˜ e jáaˊ fɨˊ yʉ́ꞌˆ jmɨgüíˋ, jo̱ lalab cajíngꞌˉ e do:
4 E ouvi outra voz do céu, que dizia: Sai dela, povo meu, para que não sejas participante dos seus pecados e para que não incorras nas suas pragas.
5 Dsʉco̱ꞌ lají̱i̱ꞌ˜ dseeˉ e nɨcaꞌéeˋ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ íˋ,
5 Porque já os seus pecados se acumularam até ao céu, e Deus se lembrou das iniquidades dela.
6 Jo̱ qui˜naꞌ quiáꞌˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do laco̱ꞌguɨ írˋ nɨcajméerˋ có̱o̱ꞌ˜ dseaˋ jiéngꞌˋ,
6 Tornai-lhe a dar como ela vos tem dado e retribuí-lhe em dobro conforme as suas obras; no cálice em que vos deu de beber, dai-lhe a ela em dobro.
7 Jo̱ jmeáangꞌ˜naꞌr gaˋ jo̱guɨ cuǿøꞌ˜naꞌr jaléꞌˋ iihuɨ́ɨˊ,
7 Quanto ela se glorificou e em delícias esteve, foi-lhe outro tanto de tormento e pranto, porque diz em seu coração: Estou assentada como rainha, não sou viúva e não verei o pranto.
8 Jo̱ uii˜ quiáꞌˉ jaléꞌˋ e jo̱, jo̱baꞌ eáamˊ huɨ́ɨngˊ nidsijéeˊ quiáꞌrˉ lajeeˇ ta˜jiʉ;
8 Portanto, num dia virão as suas pragas: a morte, e o pranto, e a fome; e será queimada no fogo, porque é forte o Senhor Deus, que a julga.
9 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋguɨ lajo̱, jaléngꞌˋ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ i̱ quiʉꞌˊ ta˜ i̱ cajméeˋ ta˜ ꞌléeˊ có̱o̱ꞌ˜ i̱ dseamɨ́ˋ do jo̱guɨ eáangˊ cajmiꞌiáangˋ dsíirˊ có̱o̱ꞌ˜ jaléꞌˋ e ꞌlɨꞌˆ e seaˋ quiáiñꞌˉ do, eáamˊ nijmérˉ fɨꞌíˆ jo̱guɨ ta˜ quɨꞌˊ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ ninírˋ jaléꞌˋ jmiñiˇ quiáꞌˉ mɨ˜ nɨcáiñꞌˋ do.
9 E os reis da terra, que se prostituíram com ela e viveram em delícias, a chorarão e sobre ela prantearão, quando virem a fumaça do seu incêndio.
10 Jo̱ dsʉꞌ huíimˉ niꞌnángˋ yaaiñ˜ quiáꞌˉ i̱ dseamɨ́ˋ do, co̱ꞌ ꞌgóꞌˋbre e ninírˋ lají̱i̱ꞌ˜ iihuɨ́ɨˊ e catɨ́ɨiñꞌˉ do. Jo̱guɨ yaam˜bɨ jaléngꞌˋ i̱ dseata˜ dseaˋ féngꞌˊ do féꞌrˋ lala:
10 Estarão de longe pelo temor do seu tormento, dizendo: Ai! Ai daquela grande Babilônia, aquela forte cidade! Pois numa hora veio o seu juízo.
11 Jo̱guɨ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ seengˋ fɨˊ ni˜ guóoꞌ˜ uǿˉ jmɨgüíˋ i̱ jmóoˋ ta˜ láaˊ jo̱guɨ ta˜ ꞌnɨ́ɨˋ, eáamˊ fɨꞌíˆ nilíiñˉ co̱ꞌ carjɨˋ niquíꞌˉbre, dsʉco̱ꞌ joˋ jiéꞌˋ lɨ˜ seengˋguɨ i̱ nijméˉ ta˜ láaˊ jaléꞌˋ e iiñ˜ e nidsiꞌnɨɨ˜ quiáꞌrˉ do.
11 E sobre ela choram e lamentam os mercadores da terra, porque ninguém mais compra as suas mercadorias:
12 Dsʉco̱ꞌ lamɨ˜ jéengˊguɨ eáangˊ cajméerˋ ta˜ ꞌnɨ́ɨˋ cunéeˇ có̱o̱ꞌ˜guɨ cuteeˋ lɨ́ꞌˆ lajaléꞌˋ cu̱u̱˜ jɨꞌˋ e jloꞌˆ e ꞌmoꞌˆ eáangˊ, jo̱guɨ ꞌnɨ́ɨrˋ jaléꞌˋ ꞌmɨꞌˊ jloꞌˆ e niguoꞌˆ eáangˊ jo̱guɨ ꞌmɨꞌˊ e niungꞌˋ có̱o̱ꞌ˜guɨ ꞌmɨꞌˊ e yʉ̱́ʉ̱ˉ e lɨ́ɨˊ có̱o̱ꞌ˜ layaang˜ ñiˊ e ꞌmoꞌˆ eáangˊ, jo̱ langɨ́ɨngˉ íimꞌ˜ jaléꞌˋ ꞌmaˋ e jmeafɨɨˋ, jo̱guɨ ꞌnɨ́ɨˋbɨr cajo̱ jaléꞌˋ e tɨˊ dsíiˊ dseaˋ e lɨ́ɨˊ có̱o̱ꞌ˜ yaang˜ maja̱˜ jaléngꞌˋ jóꞌˋ, jo̱ ꞌnɨ́ɨˋbɨr cajo̱ jaléꞌˋ e jmɨlɨɨiñ˜ có̱o̱ꞌ˜ yaang˜ jaléꞌˋ ꞌmaˋ e quíingˊ cuuˉ eáangˊ, jo̱ ꞌnɨ́ɨˋbɨr cajo̱ jaléꞌˋ ñíˆ bronce lɨ́ꞌˆ langɨ́ɨngˉ íingꞌ˜ cu̱u̱˜ e quíingˊ cuuˉ.
12 mercadorias de ouro, e de prata, e de pedras preciosas, e de pérolas, e de linho fino, e de púrpura, e de seda, e de escarlata; e toda madeira odorífera, e todo vaso de marfim, e todo vaso de madeira preciosíssima, de bronze e de ferro, e de mármore;
13 Jo̱guɨ jmóorˋ ta˜ ꞌnɨ́ɨˋ langɨ́ɨngˉ íingꞌ˜ jaléꞌˋ ooˋ quiáꞌˉ jmiñiˇ jo̱guɨ jaléꞌˋ jmɨɨˋ jmeafɨɨˋ, jo̱ ꞌnɨ́ɨˋbɨr cajo̱ langɨ́ɨngˉ íingꞌ˜ jaléꞌˋ méeˊ có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléꞌˋ aceite jo̱guɨ fɨ˜ cuɨꞌieeˋ, lɨ́ꞌˆ langɨ́ɨngˉ íingꞌ˜ jaléꞌˋ fɨ˜. Jo̱ ꞌnɨ́ɨmˋbɨr cajo̱ jaléngꞌˋ jóꞌˋ i̱ cá̱ˋ lee˜ có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléngꞌˋ joꞌseꞌˋ jo̱guɨ jaléngꞌˋ cuea˜ có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléꞌˋ carreta e jñʉˊreꞌ, jo̱ cajméeˋbɨr cajo̱ ta˜ ꞌnɨ́ɨngˋ la quie̱ˊguɨ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ jmóoˋ ta˜ táꞌˉ jmóoˋ e jaˋ eeˋ ꞌléeiñꞌ˜ jí̱i̱ꞌ˜ capíꞌˆ.
13 e cinamomo, e cardamomo, e perfume, e mirra, e incenso, e vinho, e azeite, e flor de farinha, e trigo, e cavalgaduras, e ovelhas; e mercadorias de cavalos, e de carros, e de corpos e de almas de homens.
14 Jo̱ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ íˋ, lalab nisɨ́ꞌrˋ e fɨɨˋ féꞌˋ do:
14 E o fruto do desejo da tua alma foi-se de ti, e todas as coisas gostosas e excelentes se foram de ti, e não mais as acharás.
15 Jo̱ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ cajméeˋ ta˜ ꞌnɨ́ɨˋ jo̱guɨ ta˜ láaˊ jaléꞌˋ e jo̱, jo̱guɨ e caꞌuíiñˉ dseaˋ seaˋ cuuˉ laꞌeáangˊ e fɨɨˋ féꞌˋ do, jaléngꞌˋ íbˋ i̱ nijmihuíingˉ yaang˜ dsʉꞌ uíiꞌ˜ e ꞌgóꞌrˋ lají̱i̱ꞌ˜ iihuɨ́ɨˊ e jǿørˉ do. Jo̱ ie˜ jo̱b eáamˊ nijmérˉ ta˜ quɨꞌˊ jo̱guɨ ta˜ jmijiuungˇ dsíiˊ,
15 Os mercadores destas coisas, que com elas se enriqueceram, estarão de longe, pelo temor do seu tormento, chorando, e lamentando,
16 jo̱ lalab niféꞌrˋ ie˜ jo̱:
16 e dizendo: Ai! Ai daquela grande cidade, que estava vestida de linho fino, de púrpura, de escarlata, adornada com ouro e pedras preciosas e pérolas! Porque numa hora foram assoladas tantas riquezas.
17 ¡Dsʉꞌ co̱o̱ˋ lajeeˇ jali˜ lanab caꞌíngˉ lajaléꞌˋ e seaˋ quíiꞌˉ!
17 E todo piloto, e todo o que navega em naus, e todo marinheiro, e todos os que negociam no mar se puseram de longe.
18 Jo̱ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ cangárˉ jmiñiˇ quiáꞌˉ e nɨcooˋ e fɨɨˋ do, jo̱ lalab canaaiñˋ féꞌrˋ e teáˋ eáangˊ:
18 E, vendo a fumaça do seu incêndio, clamaram, dizendo: Que cidade é semelhante a esta grande cidade?
19 Jo̱ canaaiñˋ jgiéerˉ ꞌleeˋ fɨˊ moguir˜, jo̱ canaaiñˋ quɨꞌrˊ dseángꞌˉ e lɨjiuung˜ dsíirˊ jo̱ lalab féꞌrˋ:
19 E lançaram pó sobre a cabeça e clamaram, chorando, e lamentando, e dizendo: Ai! Ai daquela grande cidade, na qual todos os que tinham naus no mar se enriqueceram em razão da sua opulência! Porque numa hora foi assolada.
20 Jo̱ jaléngꞌˋ ꞌnʉ́ꞌˋ, dseaˋ seengˋnaꞌ fɨˊ ñifɨ́ˉ, eáangˊ jmiꞌiáangˋ óoˊnaꞌ co̱lɨɨng˜ có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ caféꞌˋ cuaiñ˜ quiáꞌˉ Fidiéeˇ malɨɨ˜guɨ eáangˊ
20 Alegra-te sobre ela, ó céu, e vós, santos apóstolos e profetas, porque já Deus julgou a vossa causa quanto a ela.
21 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, jaangˋ ángel i̱ ꞌgøngꞌˊ eáangˊ caséerˋ co̱o̱ˋ cu̱u̱˜ ꞌlooˋ e lɨ́ɨˊ laco̱ꞌguɨ la lɨ́ɨˊ e cu̱u̱˜ tóoˋ quiáꞌˉ lɨ˜ dsirˊ mɨcuɨꞌieeˋ, jo̱ e cu̱u̱˜ ꞌlooˋ do cabírˋ fɨˊ dsíiˊ jmɨñíꞌˆ, jo̱ lalab cajíñꞌˉ mɨ˜ cabíˋreꞌ do:
21 E um forte anjo levantou uma pedra como uma grande mó e lançou- a no mar, dizendo: Com igual ímpeto será lançada Babilônia, aquela grande cidade, e não será jamais achada.
22 Jo̱guɨ jaléꞌˋ lúuˊ e bóꞌˋ jaléngꞌˋ dseaˋ fɨˊ jee˜ fɨɨˋ na,
22 E em ti não se ouvirá mais a voz de harpistas, e de músicos, e de flauteiros, e de trombeteiros, e nenhum artífice de arte alguma se achará mais em ti; e ruído de mó em ti se não ouvirá mais;
23 Jo̱guɨ joˋ nilɨjneáˋguɨ jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ jɨˋ fɨˊ quíiꞌˉ,
23 e luz de candeia não mais luzirá em ti, e voz de esposo e de esposa não mais em ti se ouvirá; porque os teus mercadores eram os grandes da terra; porque todas as nações foram enganadas pelas tuas feitiçarias.
24 Jo̱guɨ e fɨˊ fɨɨˋ nab cajo̱ lɨ˜ nɨcajnéngˉ jmɨꞌøøngˉ jaléngꞌˋ yʉ́ʉꞌ˜ dseaˋ cǿøngꞌ˜ i̱ caféꞌˋ cuaiñ˜ quiáꞌˉ Fidiéeˇ malɨɨ˜guɨ eáangˊ, lɨ́ꞌˆ lajaléngꞌˋ i̱ lɨ́ɨngˊ dseaˋ quiáꞌˉ Fidiéeˇ jo̱guɨ lɨ́ꞌˆ lajaléngꞌˋ dseaˋ i̱ cajúngˉ i̱ cajngaꞌˊ dseaˋ quiáꞌˉ fɨˊ ni˜ guóoꞌ˜ uǿˉ jmɨgüíˋ.
24 E nela se achou o sangue dos profetas, e dos santos, e de todos os que foram mortos na terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.