2 Coríntios 7
Júu ʼmɨ́ɨ e cacuo fidiée (CCONT) vs ARA
1 Jo̱baꞌ fɨ́ɨˉɨ ꞌnʉ́ꞌˋ, dseaˋ rúꞌˋnaaꞌ i̱ ꞌneáanˋn eáangˊ, e lanab lɨ́ɨˊ júuˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ e nɨcacuøꞌrˊ jneaa˜aaꞌ e nijmitir˜. Jo̱ uíiꞌ˜ e lajo̱b lɨ́ɨˊ e júuˆ jo̱, jo̱baꞌ ꞌnéˉ ꞌnaamˉ yee˜naaꞌ jee˜ jaléꞌˋ e dseáangꞌ˜ niꞌléˉ fɨˊ ngúuˊ táangˋnaaꞌ jo̱guɨ fɨˊ jmɨguíˋ quíˉnaaꞌ, co̱ꞌ lɨ́ꞌˆ lɨˊ ꞌnéˉ e nijáangꞌ˜ yee˜naaꞌ dseángꞌˉ conguiaˊ fɨˊ jaguóˋ Fidiéeˇ e laco̱ꞌ nijmóˆnaaꞌ jmangꞌˆ e guiʉ́ˉ uíiꞌ˜ e jmɨꞌgooˉnaaꞌ dseaˋ do.
1 Tendo, pois, ó amados, tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 Jo̱ fɨ́ɨˉguɨ́ɨ ꞌnʉ́ꞌˋ e nijmiꞌneáangˋnaꞌ jneaꞌˆ e ngocángˋ óoˊnaꞌ. Dsʉco̱ꞌ có̱o̱ꞌ˜ jí̱i̱ꞌ˜ jaangˋ dseaˋ faꞌ nɨcajmóˆnaaꞌ e sooˋ dsiˋnaaꞌ, o̱ꞌguɨ mɨˊ caꞌlee˜naaꞌ quiáꞌˉ jí̱i̱ꞌ˜ jaangˋ dseaˋ, o̱ꞌguɨ mɨˊ jmɨgǿøngˋnaaꞌ dseaˋ cajo̱.
2 Acolhei-nos em vosso coração; a ninguém tratamos com injustiça, a ninguém corrompemos, a ninguém exploramos.
3 Jo̱ dsʉꞌ o̱faꞌ éenˊn ꞌnʉ́ꞌˋ có̱o̱ꞌ˜ e júuˆ la, co̱ꞌ lɨ́ꞌˆ laco̱ꞌguɨ la nɨcafɨ́ɨˉɨ ꞌnʉ́ꞌˋ ie˜ lamɨ˜ jéengˊguɨ do e dseángꞌˉ ꞌneáamˋbaaꞌ ꞌnʉ́ꞌˋ nañiˊ song se̱e̱ˉnaaꞌ o̱si nijú̱u̱ˉnaaꞌ é.
3 Não falo para vos condenar; porque já vos tenho dito que estais em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 Jo̱guɨ dseángꞌˉ lají̱i̱ꞌ˜ e ɨˊ dsiˋbaa, e jo̱baꞌ fɨ́ɨˉɨ ꞌnʉ́ꞌˋ, jo̱guɨ eáamˊ iáangˋ dsiiˉ có̱o̱ꞌ˜ ꞌnʉ́ꞌˋ. Jo̱guɨ jee˜ jaléꞌˋ iihuɨ́ɨˊ e dsingɨ́ɨnˉn fɨˊ la, eáamˊ jmiꞌiáangˋ dsiiˉ jo̱guɨ cuǿøˉ bíˋ ꞌñiáꞌˋa.
4 Mui grande é a minha franqueza para convosco, e muito me glorio por vossa causa; sinto-me grandemente confortado e transbordante de júbilo em toda a nossa tribulação.
5 Jo̱ lají̱i̱ꞌ˜ ie˜ lamɨ˜ cagüéˉnaaꞌ fɨˊ la fɨˊ lɨ˜ se̱ꞌˊ Macedonia, jaˋ mɨˊ calɨseáˋ fɨˊ quíˉnaaꞌ faꞌ e nɨcajmiꞌíngꞌˊnaaꞌ cateáˋ, dsʉco̱ꞌ huɨ́ɨngˊ eáangˊ cangojéeˊ quíˉnaaꞌ lacaangˋ lɨ˜ ngɨˋnaaꞌ uíiꞌ˜ e seengˋ jaléngꞌˋ i̱ ꞌníꞌˋ níiˉ quíˉnaaꞌ lacúngꞌˊ lajíngˉ lɨ˜ ngɨˋnaaꞌ, jo̱guɨ e ꞌgóꞌˋbaaꞌ cajo̱.
5 Porque, chegando nós à Macedônia, nenhum alívio tivemos; pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 Jo̱ dsʉꞌ Fidiéeˇ i̱ jmitíiꞌ˜ dsíiˊ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ lɨ́ɨngˊ fɨꞌíˆ, jo̱ íbˋ dseaˋ nɨcajmitíiꞌr˜ dsiˋnaaꞌ uíiꞌ˜ e nɨcagüéngˉ i̱ dseaˋ rúꞌˋnaaꞌ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ i̱ siiˋ Tito.
6 Porém Deus, que conforta os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito;
7 Jo̱ dsʉꞌ o̱ꞌ jí̱i̱ꞌ˜ e cagüéngˉ Tito fɨˊ la e iáangˋ dsiˋnaaꞌ, co̱ꞌ lajo̱b lɨ́ɨˊnaaꞌ cajo̱ uíiꞌ˜ e eáamˊ iáangˋ dsíiˊ i̱ Tito la dsʉco̱ꞌ cajmiꞌiáangˋnaꞌ dsíirˊ. Jo̱guɨ cajímꞌˉbɨguɨr cajo̱ e eáamˊ iing˜ ꞌnʉ́ꞌˋ e nimáang˜tu̱ꞌ jnea˜, jo̱guɨ cajímꞌˉbɨr jaléꞌˋ fɨꞌíˆ dsíiˊ e jmooˋnaꞌ uíiꞌ˜ jnea˜ jo̱guɨ cajo̱ eáamˊ guiing˜ óoˊnaꞌ jnea˜. Jo̱ uíiꞌ˜ e lajo̱b jmooˋnaꞌ, jo̱baꞌ có̱o̱ꞌ˜ e jo̱ eáangˊguɨ calɨꞌiáangˋ dsiiˉ.
7 e não somente com a sua chegada, mas também pelo conforto que recebeu de vós, referindo-nos a vossa saudade, o vosso pranto, o vosso zelo por mim, aumentando, assim, meu regozijo.
8 Jo̱ nañiˊ faꞌ e jiˋ e casɨ́ɨnˉn quíiˉnaꞌ do lamɨ˜ jéengˊguɨ cajméeˋ e calɨ́ngˉnaꞌ fɨꞌíˆ, jo̱ dsʉꞌ jaˋ jóꞌˋ dsiiˉ lana uíiꞌ˜ e cajméˉe lajo̱. Jo̱ cajobꞌˆ dsiiˉ dsʉꞌ uíiꞌ˜ e huǿømˉjiʉ cajmeeˇnaꞌ fɨꞌíˆ có̱o̱ꞌ˜ jaléꞌˋ e júuˆ e féꞌˋ e fɨˊ ni˜ jiˋ do.
8 Porquanto, ainda que vos tenha contristado com a carta, não me arrependo; embora já me tenha arrependido (vejo que aquela carta vos contristou por breve tempo),
9 Jo̱ dsʉꞌ lanaguɨ jmiꞌiáamˋ dsiiˉ, dsʉꞌ o̱ꞌ uíiꞌ˜ e calɨ́ngˉnaꞌ fɨꞌíˆ, co̱ꞌ jmiꞌiáangˋ dsiiˉ e laꞌeáangˊ có̱o̱ꞌ˜ e calɨ́ngˉnaꞌ e fɨꞌíˆ dsíiˊ dobaꞌ e caquɨ́ꞌˉ jíingꞌ˜ yaang˜naꞌ fɨˊ quiniˇ Fidiéeˇ. Dsʉco̱ꞌ lɨ́ꞌˆ laco̱ꞌ la tɨˊ dsíiˊ Fidiéeˇ cajmeeˇnaꞌ e fɨꞌíˆ dsíiˊ e cangongɨ́ɨngˉnaꞌ do, jo̱baꞌ jneaꞌˆ jaˋ eeˋ caꞌlee˜naaꞌ quíiˉnaꞌ jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ có̱o̱ꞌ˜ e júuˆ e casíiꞌ˜naaꞌ ꞌnʉ́ꞌˋ do.
9 agora, me alegro não porque fostes contristados, mas porque fostes contristados para arrependimento; pois fostes contristados segundo Deus, para que, de nossa parte, nenhum dano sofrêsseis.
10 Dsʉco̱ꞌ e lɨjiuung˜ dsíiˊ e íngꞌˋ dseaˋ laco̱ꞌ la tɨˊ dsíiˊ Fidiéeˇ jaˋ seꞌrˊ dseeˉ mɨ˜ dsingɨ́ɨiñˉ lajo̱, dsʉꞌ e jo̱ íingˆ ta˜ e laco̱ꞌ niquɨ́ꞌˉ jíngꞌˋ yaaiñ˜ fɨˊ quiniˇ dseaˋ do, jo̱ lajo̱baꞌ nileáiñˋ jee˜ jaléꞌˋ dseeˉ quiáꞌrˉ, jo̱ jaˋ jóꞌˋ dsíirˊ jaléꞌˋ e cangongɨ́ɨiñˉ do. Jo̱ dsʉꞌ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ jaˋ cuíingˋ Fidiéeˇ, mɨ˜ seꞌrˊ dseeˉ dsʉꞌ uíiꞌ˜ e íñꞌˋ jaléꞌˋ fɨꞌíˆ dsíiˊ, jo̱baꞌ e jo̱ jmooˋ e ꞌnaaiñˋ conguiaˊ có̱o̱ꞌ˜ Fidiéeˇ.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 ¡Jo̱ quie̱ˋnaꞌ cuente e eáamˊ guiʉ́ˆ nɨcaꞌuíingˉ quíiˉnaꞌ có̱o̱ꞌ˜ jaléꞌˋ e fɨꞌíˆ dsíiˊ e nɨcangongɨ́ɨngˉnaꞌ do! Co̱ꞌ nɨcaꞌíingꞌ˜naꞌ e jo̱ lɨ́ꞌˆ laco̱ꞌ la tɨˊ dsíiˊ Fidiéeˇ. Dsʉco̱ꞌ e jo̱ cajméeˋ e lajangꞌˆ júuˆ caꞌíiˋ óoˊnaꞌ laco̱ꞌ catɨ́ɨngˉ jo̱guɨ e cajmɨꞌǿngꞌˋ yaang˜naꞌ, jo̱guɨ e cajmɨꞌǿngꞌˋnaꞌ jnea˜, jo̱guɨ cajméeˋ e calɨguíingˉnaꞌ uii˜ quíiˉnaꞌ, jo̱guɨ cajméeˋbɨ cajo̱ e caꞌíˉ føꞌˊ quíiˉnaꞌ. Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, calɨꞌiing˜ ꞌnʉ́ꞌˋ e nimáang˜tu̱ꞌ jnea˜, jo̱guɨ caꞌíˋ óoˊnaꞌ e nicuǿꞌˆnaꞌ iihuɨ́ɨˊ i̱ dseaˋ i̱ caꞌéeˋ dseeˉ do. Jo̱ có̱o̱ꞌ˜ jaléꞌˋ e nɨcajmeeˇnaꞌ do nɨcajmiliing˜ yaang˜naꞌ e jaˋ eeˋ caquɨ́ngꞌˊnaꞌ jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ jee˜ jaléꞌˋ e cangojéeˊ do.
11 Porque quanto cuidado não produziu isto mesmo em vós que, segundo Deus, fostes contristados! Que defesa, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vindita! Em tudo destes prova de estardes inocentes neste assunto.
12 Jo̱ co̱ꞌ lajo̱b lɨ́ɨˊ, jo̱baꞌ mɨ˜ cajmeꞌˊe e jiˋ e casɨ́ɨnˉn quíiˉnaꞌ do, jaˋ caꞌɨ́ˋ dsiiˉ uii˜ quiáꞌˉ i̱ dseaˋ i̱ caꞌléeˊ do o̱ꞌguɨ uii˜ quiáꞌˉ i̱ dseaˋ i̱ cangongɨ́ɨngˉ gaˋ do, jo̱ dsʉꞌ cajmeꞌˊe e jiˋ do e lɨ́ꞌˆ laco̱ꞌ nilɨli˜ fɨˊ quiniˇ Fidiéeˇ jial tíiˊ guiing˜ óoˊnaꞌ uíiꞌ˜ quíˉnaaꞌ.
12 Portanto, embora vos tenha escrito, não foi por causa do que fez o mal, nem por causa do que sofreu o agravo, mas para que a vossa solicitude a nosso favor fosse manifesta entre vós, diante de Deus.
13 Jo̱ uíiꞌ˜ e lajo̱b jmooˋnaꞌ, jo̱baꞌ nɨcalɨtíiꞌ˜ dsiˋnaaꞌ.
13 Foi por isso que nos sentimos confortados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, cujo espírito foi recreado por todos vós.
14 Jo̱ nɨcafɨ́ɨbˉ jnea˜ Tito lamɨ˜ jéengˊguɨ e eáamˊ iáangˋ dsiiˉ có̱o̱ꞌ˜ ꞌnʉ́ꞌˋ; jo̱baꞌ jaˋ lɨ́ꞌˆ cøøngˋ ta˜ cafɨ́ɨˉɨre lajo̱. Dsʉco̱ꞌ dseángꞌˉ júuˆ jábꞌˉ jaléꞌˋ e nɨcasíiꞌ˜naaꞌ ꞌnʉ́ꞌˋ lɨ́ꞌˆ laco̱ꞌguɨ jí̱i̱ꞌ˜ júuˆ e nɨcasíiꞌ˜naaꞌ Tito cajo̱ cuaiñ˜ quiáꞌˉ e eáamˊ iáangˋ dsiˋnaaꞌ uii˜ quíiˆnaꞌ.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; pelo contrário, como, em tudo, vos falamos com verdade, também a nossa exaltação na presença de Tito se verificou ser verdadeira.
15 Jo̱ lana eáangˊguɨb iáangˋ dsíiˊ Tito uii˜ quíiˆnaꞌ dsʉꞌ uíiꞌ˜ e cajmeeˇnaꞌ nʉ́ʉꞌ˜naꞌ júuˆ quiáꞌrˉ, jo̱guɨ e guiʉ́ˉ óoˊbaꞌ caꞌíingꞌ˜naꞌre mɨ˜ caguiérˉ fɨˊ na.
15 E o seu entranhável afeto cresce mais e mais para convosco, lembrando-se da obediência de todos vós, de como o recebestes com temor e tremor.
16 Jo̱ jnea˜ eáamˊ iáangˋ dsiiˉ dsʉꞌ uíiꞌ˜ e dseángꞌˉ tab˜ dsiiˉ có̱o̱ꞌ˜ ꞌnʉ́ꞌˋ.
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.