2 Coríntios 7
Júu ʼmɨ́ɨ e cacuo fidiée (CCONT) vs ARIB
1 Jo̱baꞌ fɨ́ɨˉɨ ꞌnʉ́ꞌˋ, dseaˋ rúꞌˋnaaꞌ i̱ ꞌneáanˋn eáangˊ, e lanab lɨ́ɨˊ júuˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ e nɨcacuøꞌrˊ jneaa˜aaꞌ e nijmitir˜. Jo̱ uíiꞌ˜ e lajo̱b lɨ́ɨˊ e júuˆ jo̱, jo̱baꞌ ꞌnéˉ ꞌnaamˉ yee˜naaꞌ jee˜ jaléꞌˋ e dseáangꞌ˜ niꞌléˉ fɨˊ ngúuˊ táangˋnaaꞌ jo̱guɨ fɨˊ jmɨguíˋ quíˉnaaꞌ, co̱ꞌ lɨ́ꞌˆ lɨˊ ꞌnéˉ e nijáangꞌ˜ yee˜naaꞌ dseángꞌˉ conguiaˊ fɨˊ jaguóˋ Fidiéeˇ e laco̱ꞌ nijmóˆnaaꞌ jmangꞌˆ e guiʉ́ˉ uíiꞌ˜ e jmɨꞌgooˉnaaꞌ dseaˋ do.
1 Ora, amados, visto que temos tais promessas, purifiquemo-nos de toda a imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 Jo̱ fɨ́ɨˉguɨ́ɨ ꞌnʉ́ꞌˋ e nijmiꞌneáangˋnaꞌ jneaꞌˆ e ngocángˋ óoˊnaꞌ. Dsʉco̱ꞌ có̱o̱ꞌ˜ jí̱i̱ꞌ˜ jaangˋ dseaˋ faꞌ nɨcajmóˆnaaꞌ e sooˋ dsiˋnaaꞌ, o̱ꞌguɨ mɨˊ caꞌlee˜naaꞌ quiáꞌˉ jí̱i̱ꞌ˜ jaangˋ dseaˋ, o̱ꞌguɨ mɨˊ jmɨgǿøngˋnaaꞌ dseaˋ cajo̱.
2 Recebei-nos em vossos corações; a ninguém fizemos injustiça, a ninguém corrompemos, a ninguém exploramos.
3 Jo̱ dsʉꞌ o̱faꞌ éenˊn ꞌnʉ́ꞌˋ có̱o̱ꞌ˜ e júuˆ la, co̱ꞌ lɨ́ꞌˆ laco̱ꞌguɨ la nɨcafɨ́ɨˉɨ ꞌnʉ́ꞌˋ ie˜ lamɨ˜ jéengˊguɨ do e dseángꞌˉ ꞌneáamˋbaaꞌ ꞌnʉ́ꞌˋ nañiˊ song se̱e̱ˉnaaꞌ o̱si nijú̱u̱ˉnaaꞌ é.
3 Não o digo para vos condenar, pois já tenho declarado que estais em nossos corações para juntos morrermos e juntos vivermos.
4 Jo̱guɨ dseángꞌˉ lají̱i̱ꞌ˜ e ɨˊ dsiˋbaa, e jo̱baꞌ fɨ́ɨˉɨ ꞌnʉ́ꞌˋ, jo̱guɨ eáamˊ iáangˋ dsiiˉ có̱o̱ꞌ˜ ꞌnʉ́ꞌˋ. Jo̱guɨ jee˜ jaléꞌˋ iihuɨ́ɨˊ e dsingɨ́ɨnˉn fɨˊ la, eáamˊ jmiꞌiáangˋ dsiiˉ jo̱guɨ cuǿøˉ bíˋ ꞌñiáꞌˋa.
4 Grande é a minha franqueza para convosco, e muito me glorio a respeito de vós; estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Jo̱ lají̱i̱ꞌ˜ ie˜ lamɨ˜ cagüéˉnaaꞌ fɨˊ la fɨˊ lɨ˜ se̱ꞌˊ Macedonia, jaˋ mɨˊ calɨseáˋ fɨˊ quíˉnaaꞌ faꞌ e nɨcajmiꞌíngꞌˊnaaꞌ cateáˋ, dsʉco̱ꞌ huɨ́ɨngˊ eáangˊ cangojéeˊ quíˉnaaꞌ lacaangˋ lɨ˜ ngɨˋnaaꞌ uíiꞌ˜ e seengˋ jaléngꞌˋ i̱ ꞌníꞌˋ níiˉ quíˉnaaꞌ lacúngꞌˊ lajíngˉ lɨ˜ ngɨˋnaaꞌ, jo̱guɨ e ꞌgóꞌˋbaaꞌ cajo̱.
5 Porque, mesmo quando chegamos à Macedônia, a nossa carne não teve repouso algum; antes em tudo fomos atribulados: por fora combates, temores por dentro.
6 Jo̱ dsʉꞌ Fidiéeˇ i̱ jmitíiꞌ˜ dsíiˊ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ lɨ́ɨngˊ fɨꞌíˆ, jo̱ íbˋ dseaˋ nɨcajmitíiꞌr˜ dsiˋnaaꞌ uíiꞌ˜ e nɨcagüéngˉ i̱ dseaˋ rúꞌˋnaaꞌ dseaˋ quiáꞌˉ Dseaˋ Jmáangˉ i̱ siiˋ Tito.
6 Mas Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a vinda de Tito;
7 Jo̱ dsʉꞌ o̱ꞌ jí̱i̱ꞌ˜ e cagüéngˉ Tito fɨˊ la e iáangˋ dsiˋnaaꞌ, co̱ꞌ lajo̱b lɨ́ɨˊnaaꞌ cajo̱ uíiꞌ˜ e eáamˊ iáangˋ dsíiˊ i̱ Tito la dsʉco̱ꞌ cajmiꞌiáangˋnaꞌ dsíirˊ. Jo̱guɨ cajímꞌˉbɨguɨr cajo̱ e eáamˊ iing˜ ꞌnʉ́ꞌˋ e nimáang˜tu̱ꞌ jnea˜, jo̱guɨ cajímꞌˉbɨr jaléꞌˋ fɨꞌíˆ dsíiˊ e jmooˋnaꞌ uíiꞌ˜ jnea˜ jo̱guɨ cajo̱ eáamˊ guiing˜ óoˊnaꞌ jnea˜. Jo̱ uíiꞌ˜ e lajo̱b jmooˋnaꞌ, jo̱baꞌ có̱o̱ꞌ˜ e jo̱ eáangˊguɨ calɨꞌiáangˋ dsiiˉ.
7 e não somente com a sua vinda, mas também pela consolação com que foi consolado a vosso respeito, enquanto nos referia as vossas saudações, o vosso pranto, o vosso zelo por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 Jo̱ nañiˊ faꞌ e jiˋ e casɨ́ɨnˉn quíiˉnaꞌ do lamɨ˜ jéengˊguɨ cajméeˋ e calɨ́ngˉnaꞌ fɨꞌíˆ, jo̱ dsʉꞌ jaˋ jóꞌˋ dsiiˉ lana uíiꞌ˜ e cajméˉe lajo̱. Jo̱ cajobꞌˆ dsiiˉ dsʉꞌ uíiꞌ˜ e huǿømˉjiʉ cajmeeˇnaꞌ fɨꞌíˆ có̱o̱ꞌ˜ jaléꞌˋ e júuˆ e féꞌˋ e fɨˊ ni˜ jiˋ do.
8 Porquanto, ainda que vos contristei com a minha carta, não me arrependo; embora antes me tivesse arrependido {pois vejo que aquela carta vos contristou, ainda que por pouco tempo},
9 Jo̱ dsʉꞌ lanaguɨ jmiꞌiáamˋ dsiiˉ, dsʉꞌ o̱ꞌ uíiꞌ˜ e calɨ́ngˉnaꞌ fɨꞌíˆ, co̱ꞌ jmiꞌiáangˋ dsiiˉ e laꞌeáangˊ có̱o̱ꞌ˜ e calɨ́ngˉnaꞌ e fɨꞌíˆ dsíiˊ dobaꞌ e caquɨ́ꞌˉ jíingꞌ˜ yaang˜naꞌ fɨˊ quiniˇ Fidiéeˇ. Dsʉco̱ꞌ lɨ́ꞌˆ laco̱ꞌ la tɨˊ dsíiˊ Fidiéeˇ cajmeeˇnaꞌ e fɨꞌíˆ dsíiˊ e cangongɨ́ɨngˉnaꞌ do, jo̱baꞌ jneaꞌˆ jaˋ eeˋ caꞌlee˜naaꞌ quíiˉnaꞌ jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ có̱o̱ꞌ˜ e júuˆ e casíiꞌ˜naaꞌ ꞌnʉ́ꞌˋ do.
9 agora folgo, não porque fostes contristados, mas porque o fostes para o arrependimento; pois segundo Deus fostes contristados, para que por nós não sofrêsseis dano em coisa alguma.
10 Dsʉco̱ꞌ e lɨjiuung˜ dsíiˊ e íngꞌˋ dseaˋ laco̱ꞌ la tɨˊ dsíiˊ Fidiéeˇ jaˋ seꞌrˊ dseeˉ mɨ˜ dsingɨ́ɨiñˉ lajo̱, dsʉꞌ e jo̱ íingˆ ta˜ e laco̱ꞌ niquɨ́ꞌˉ jíngꞌˋ yaaiñ˜ fɨˊ quiniˇ dseaˋ do, jo̱ lajo̱baꞌ nileáiñˋ jee˜ jaléꞌˋ dseeˉ quiáꞌrˉ, jo̱ jaˋ jóꞌˋ dsíirˊ jaléꞌˋ e cangongɨ́ɨiñˉ do. Jo̱ dsʉꞌ jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ jaˋ cuíingˋ Fidiéeˇ, mɨ˜ seꞌrˊ dseeˉ dsʉꞌ uíiꞌ˜ e íñꞌˋ jaléꞌˋ fɨꞌíˆ dsíiˊ, jo̱baꞌ e jo̱ jmooˋ e ꞌnaaiñˋ conguiaˊ có̱o̱ꞌ˜ Fidiéeˇ.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, o qual não traz pesar; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 ¡Jo̱ quie̱ˋnaꞌ cuente e eáamˊ guiʉ́ˆ nɨcaꞌuíingˉ quíiˉnaꞌ có̱o̱ꞌ˜ jaléꞌˋ e fɨꞌíˆ dsíiˊ e nɨcangongɨ́ɨngˉnaꞌ do! Co̱ꞌ nɨcaꞌíingꞌ˜naꞌ e jo̱ lɨ́ꞌˆ laco̱ꞌ la tɨˊ dsíiˊ Fidiéeˇ. Dsʉco̱ꞌ e jo̱ cajméeˋ e lajangꞌˆ júuˆ caꞌíiˋ óoˊnaꞌ laco̱ꞌ catɨ́ɨngˉ jo̱guɨ e cajmɨꞌǿngꞌˋ yaang˜naꞌ, jo̱guɨ e cajmɨꞌǿngꞌˋnaꞌ jnea˜, jo̱guɨ cajméeˋ e calɨguíingˉnaꞌ uii˜ quíiˉnaꞌ, jo̱guɨ cajméeˋbɨ cajo̱ e caꞌíˉ føꞌˊ quíiˉnaꞌ. Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, calɨꞌiing˜ ꞌnʉ́ꞌˋ e nimáang˜tu̱ꞌ jnea˜, jo̱guɨ caꞌíˋ óoˊnaꞌ e nicuǿꞌˆnaꞌ iihuɨ́ɨˊ i̱ dseaˋ i̱ caꞌéeˋ dseeˉ do. Jo̱ có̱o̱ꞌ˜ jaléꞌˋ e nɨcajmeeˇnaꞌ do nɨcajmiliing˜ yaang˜naꞌ e jaˋ eeˋ caquɨ́ngꞌˊnaꞌ jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ jee˜ jaléꞌˋ e cangojéeˊ do.
11 Pois vêde quanto cuidado não produziu em vós isto mesmo, o serdes contristados segundo Deus! sim, que defesa própria, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vingança! Em tudo provastes estar inocentes nesse negócio.
12 Jo̱ co̱ꞌ lajo̱b lɨ́ɨˊ, jo̱baꞌ mɨ˜ cajmeꞌˊe e jiˋ e casɨ́ɨnˉn quíiˉnaꞌ do, jaˋ caꞌɨ́ˋ dsiiˉ uii˜ quiáꞌˉ i̱ dseaˋ i̱ caꞌléeˊ do o̱ꞌguɨ uii˜ quiáꞌˉ i̱ dseaˋ i̱ cangongɨ́ɨngˉ gaˋ do, jo̱ dsʉꞌ cajmeꞌˊe e jiˋ do e lɨ́ꞌˆ laco̱ꞌ nilɨli˜ fɨˊ quiniˇ Fidiéeˇ jial tíiˊ guiing˜ óoˊnaꞌ uíiꞌ˜ quíˉnaaꞌ.
12 Portanto, ainda que vos escrevi, não foi por causa do que fez o mal, nem por causa do que o sofreu, mas para que fosse manifesto, diante de Deus, o vosso grande cuidado por nós.
13 Jo̱ uíiꞌ˜ e lajo̱b jmooˋnaꞌ, jo̱baꞌ nɨcalɨtíiꞌ˜ dsiˋnaaꞌ.
13 Por isso temos sido consolados. E em nossa consolação nos alegramos ainda muito mais pela alegria de Tito, porque o seu espírito tem sido recreado por vós todos.
14 Jo̱ nɨcafɨ́ɨbˉ jnea˜ Tito lamɨ˜ jéengˊguɨ e eáamˊ iáangˋ dsiiˉ có̱o̱ꞌ˜ ꞌnʉ́ꞌˋ; jo̱baꞌ jaˋ lɨ́ꞌˆ cøøngˋ ta˜ cafɨ́ɨˉɨre lajo̱. Dsʉco̱ꞌ dseángꞌˉ júuˆ jábꞌˉ jaléꞌˋ e nɨcasíiꞌ˜naaꞌ ꞌnʉ́ꞌˋ lɨ́ꞌˆ laco̱ꞌguɨ jí̱i̱ꞌ˜ júuˆ e nɨcasíiꞌ˜naaꞌ Tito cajo̱ cuaiñ˜ quiáꞌˉ e eáamˊ iáangˋ dsiˋnaaꞌ uii˜ quíiˆnaꞌ.
14 Porque, se em alguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; mas como vos dissemos tudo com verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito se achou verdadeiro.
15 Jo̱ lana eáangˊguɨb iáangˋ dsíiˊ Tito uii˜ quíiˆnaꞌ dsʉꞌ uíiꞌ˜ e cajmeeˇnaꞌ nʉ́ʉꞌ˜naꞌ júuˆ quiáꞌrˉ, jo̱guɨ e guiʉ́ˉ óoˊbaꞌ caꞌíingꞌ˜naꞌre mɨ˜ caguiérˉ fɨˊ na.
15 E o seu entranhável afeto para convosco é mais abundante, lembrando-se da obediência de vós todos, e de como o recebestes com temor e tremor.
16 Jo̱ jnea˜ eáamˊ iáangˋ dsiiˉ dsʉꞌ uíiꞌ˜ e dseángꞌˉ tab˜ dsiiˉ có̱o̱ꞌ˜ ꞌnʉ́ꞌˋ.
16 Regozijo-me porque em tudo tenho confiança em vós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.