Marcos 12
Comaltepec Chinantec NT (CCO_TBL) vs NTLH
1 Jo̱ lajeeˇ e táamˋbɨ Jesús fɨˊ Jerusalén, jo̱ canaaiñˋ féiñꞌˊ jaléngꞌˋ dseaˋ có̱o̱ꞌ˜ jaléꞌˋ júuˆ jáꞌˉ e lɨ́ɨˊ lafaꞌ júuˆ cuento jo̱ lalab casɨ́ꞌˉreiñꞌ do: —Co̱o̱ˋ néeꞌ˜ calɨséngˋ jaangˋ dseañʉꞌˋ malɨɨ˜guɨ i̱ cajníˋ jmangꞌˉ huɨɨngˋ jǿꞌˆ fɨˊ ni˜ guóoꞌ˜ uǿˉ quiáꞌrˉ; jo̱ cajmeꞌrˊ co̱o̱ˋ iáˋ, jo̱guɨ cajmeꞌrˊ co̱o̱ˋ fɨˊ lɨ˜ niniúungˉ e nicuǿˉ jmɨ́ꞌˆ e mɨ́ꞌˆ huɨɨngˋ jǿꞌˆ do, jo̱guɨ cajmeꞌˊbɨr co̱o̱ˋ lɨ˜ nigüeárˋ e quiáꞌˉ nijmérˉ íˆ. Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, cacuøꞌrˊ dseaˋ i̱ cajméeˋ ta˜ e uǿˉ quiáꞌrˉ do, jo̱ cagüɨꞌɨ́ɨˊbre ꞌñiaꞌrˊ cangórˉ fɨˊ lɨ˜ huí̱i̱ˉ.
1 Depois Jesus começou a falar por meio de parábolas . Ele disse:
2 Jo̱ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ catɨ́ˋ íꞌˋ e nisɨtɨ́ɨngˊ, co̱ꞌ nɨcaroobˋ lají̱i̱ꞌ˜ e cajnírˋ do, jo̱baꞌ casíingˋ i̱ dseaˋ fii˜ uǿˉ do jaangˋ dseaˋ ꞌléengꞌ˜ quiáꞌrˉ e nidsimɨ́ɨiñꞌ˜ lají̱i̱ꞌ˜ e catɨ́ɨngˉ i̱ dseaˋ do quiáꞌˉ jaléꞌˋ e carooˋ e ni˜ guóoꞌ˜ uǿˉ quiáꞌrˉ do. Jo̱ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ caguiéˉ i̱ dseaˋ ꞌléengꞌ˜ do quiáꞌrˉ, i̱ dseaˋ i̱ jmángꞌˋ ta˜ uǿˉ do cajmɨhuɨ́ɨmˋbre i̱ dseaˋ ꞌléengꞌ˜ do, jo̱ caguiémꞌˊtu̱reiñꞌ e jaˋ quiéeiñꞌˋ do jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ.
2 Quando chegou o tempo da colheita, o dono enviou um empregado para receber a sua parte.
3 — ausente —
3 Mas os lavradores agarraram o empregado, bateram nele e o mandaram de volta sem nada.
4 Jo̱b mɨ˜ casíingˋ i̱ dseaˋ fii˜ uǿˉ do jaangˋguɨ dseaˋ ꞌléengꞌ˜ quiáꞌrˉ e quiáꞌˉ nidsimɨ́ɨiñꞌ˜ do lají̱i̱ꞌ˜ e catɨ́ɨiñˉ, dsʉꞌ cu̱u̱b˜ caté̱e̱ˋ i̱ dseaˋ jmóoˋ ta˜ uǿˉ do mogui˜ íˋ cajo̱, jo̱ júuˆ ꞌlébꞌˋ casɨ́ꞌˉreiñꞌ do.
4 O dono mandou mais um empregado, mas eles bateram na cabeça dele e o trataram de um modo vergonhoso.
5 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ íˋ, i̱ dseaˋ fii˜ uǿˉ do casíiñˋ jiéngꞌˋguɨ jaangˋ dseaˋ ꞌléengꞌ˜ quiáꞌrˉ. Jo̱ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ caguiéˉ íˋ, cajúmˉbre, co̱ꞌ cajngabꞌˊ i̱ dseaˋ jmángꞌˋ ta˜ uǿˆ do quiáꞌrˉ. Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋguɨ lajo̱, i̱ dseaˋ fii˜ uǿˉ do i̱ fɨ́ɨmˊbɨ dseaˋ ꞌléengꞌ˜ quiáꞌrˉ casíiñˋ; jo̱ i̱ lɨɨng˜ lɨ́ꞌˆ calɨhuɨ́ɨmˋbre, jo̱guɨ i̱ lɨɨng˜ dseángꞌˉ cajngabꞌˊ i̱ dseaˋ do quiáꞌrˉ.
5 E ainda outro foi mandado para lá, mas os lavradores o mataram. E o mesmo aconteceu com muitos mais — uns foram surrados, e outros foram mortos.
6 ’Jo̱ co̱o̱bˋ mɨ˜ jaangˋ jó̱o̱bˊ i̱ dseaˋ fii˜ uǿˉ do seáangˉguɨ, jo̱ íbˋ i̱ dseángꞌˉ i̱ ꞌneáaiñˋ eáangˊ. Jo̱ caꞌɨ́ˋ dsíirˊ e i̱ jó̱o̱rˊ dob nisíñˉ, co̱ꞌ lɨ́ɨiñˉ e i̱ jó̱o̱rˊ doguɨbingꞌ i̱ nijmɨꞌgóˋ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do.
6 E agora a única pessoa que o dono da plantação tinha para mandar lá era o seu querido filho. Finalmente ele o mandou, pensando assim: “O meu filho eles vão respeitar.”
7 Dsʉꞌ i̱ dseaˋ jmángꞌˋ ta˜ uǿˉ do casɨ́ɨiñˉ lajeeˇ yaaiñ˜: “I̱ jó̱o̱rˊ nab i̱ nineꞌˆ ni˜ latøøngˉ e guóoꞌ˜ uǿˉ na; jo̱baꞌ guiʉ́ˉguɨ e nijngáamꞌ˜baaꞌre, jo̱ lajo̱baꞌ jneaa˜aabꞌ dseaˋ nilíꞌˋnaaꞌ e guóoꞌ˜ uǿˉ la.”
7 Mas os lavradores disseram uns aos outros: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
8 Jo̱baꞌ casamꞌˉbre i̱ jó̱o̱ˊ i̱ dseaˋ fii˜ uǿˉ do, jo̱ cajngamꞌˊbreiñꞌ do, jo̱ cangojéengˋneiñꞌ do fɨˊ lɨ́ꞌˉ caluubˇ e guóoꞌ˜ uǿˉ quiáiñꞌˉ do.
8 — Então agarraram o filho, e o mataram, e jogaram o corpo para fora da plantação.
9 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ e féꞌˋ Jesús e júuˆ jo̱, jo̱ cajmɨngɨ́ꞌrˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do lala: —¿E˜ lɨ́ɨngˉ ꞌnʉ́ꞌˋ e nijméˉ i̱ dseaˋ fii˜ guóoꞌ˜ uǿˉ do? E jábꞌˉ nidséˉbre jo̱ nidsijngáamꞌ˜bre jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ jmóoˋ ta˜ uǿˉ quiáꞌrˉ do, jo̱ i̱ jiémꞌˋ nitáiñꞌˊ i̱ nijméˉ ta˜ e fɨˊ ni˜ guóoꞌ˜ uǿˉ quiáꞌrˉ do. Jo̱baꞌ cajíngꞌˉguɨ Jesús lala:
9 Aí Jesus perguntou:
10 —¿Su jaˋ mɨˊ caꞌíˋ ꞌnʉ́ꞌˋ lají̱i̱ꞌ˜ e to̱o̱˜ fɨˊ ni˜ jiˋ quiáꞌˉ Fidiéeˇ lɨ˜ féꞌˋ lala?:
10 Vocês não leram o que as
11 Jo̱ lanab to̱o̱˜ fɨˊ ni˜ jiˋ quiáꞌˉ Fidiéeˇ.
11 Isso foi feito pelo Senhor
12 Jo̱ jo̱b mɨ˜ cajméeˋ quijí̱ˉ jaléngꞌˋ fii˜ jmidseaˋ quiáꞌˉ dseaˋ Israel jo̱guɨ jaléngꞌˋ tɨfaꞌˊ quiáꞌrˉ có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléngꞌˋ dseaˋ cǿøngꞌ˜ quiáꞌrˉ jial e nisáiñꞌˊ dseaˋ do, co̱ꞌ calɨlíꞌˆbre e caféiñꞌˋ do e éeiñˋ jaléngꞌˋ íbˋ. Jo̱ dsʉco̱ꞌ ꞌgǿmꞌˋbɨr jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ núuˋ júuˆ quiáꞌˉ dseaˋ do, jo̱baꞌ catiúumˉbre dseaˋ do jo̱ cangolíimˋbre jóng.
12 Os líderes judeus sabiam que a parábola era contra eles e quiseram prender Jesus, mas tinham medo do povo. Por isso deixaram Jesus em paz e foram embora.
13 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋguɨ lajo̱, i̱ dseaˋ i̱ quie̱ˊ nifɨˊ quiáꞌˉ dseaˋ Israel casíiñˋ fɨˊ lɨ˜ táangˋ Jesús co̱o̱ˋ tú̱ˉ mɨ́ɨngꞌ˜ dseaˋ fariseo có̱o̱ꞌ˜guɨ co̱o̱ˋ tú̱ˉ mɨ́ɨngꞌ˜ dseaˋ quiáꞌˉ Herodes e laco̱ꞌ niꞌnóiñꞌˊ do jial nisɨ́ꞌrˋ Jesús e laco̱ꞌ niguiéꞌrˊ jial niꞌnɨ́iñˉ dseaˋ do fɨˊ quiniˇ dseata˜.
13 Depois mandaram que alguns fariseus e alguns membros do partido de Herodes fossem falar com Jesus a fim de conseguirem alguma prova contra ele.
14 Jo̱ mɨ˜ caguilíiñˉ fɨˊ lɨ˜ singꞌˊ dseaˋ do lalab casɨ́ꞌˉreiñꞌ: —Tɨfaꞌˊ, ne˜naaꞌ e jmangꞌˉ júuˆ jáꞌˉbaꞌ fóꞌˋ ꞌnʉˋ, jo̱guɨ e jaˋ ꞌgóꞌˋ có̱o̱ꞌ˜ jaléꞌˋ e ɨˊ dsíiˊ dseaˋ jo̱guɨ jaléꞌˋ e féꞌrˋ uíiꞌ˜ quíiꞌˉ, jo̱guɨ dseángꞌˉ e jáꞌˉbaꞌ e røøbˋ ɨ́ɨˋ ꞌnʉˋ íꞌˋ quiáꞌˉ jaléngꞌˋ dseaˋ, co̱ꞌ jaˋ jǿøˉ ꞌnʉˋ jí̱i̱ꞌ˜ jialco̱ꞌ lɨ́ɨngˊ dseaˋ lɨ́ꞌˆ caluuˇ, jo̱guɨ e eꞌˊ jial e nilɨseengˋ dseaˋ dseángꞌˉ laco̱ꞌ iing˜ Fidiéeˇ. Jo̱baꞌ jmɨngɨ́ɨꞌˇnaaꞌ ꞌnʉˋ e júuˆ la: ¿Su ꞌnéˉ quíˆnaaꞌ cuuˉ e catɨ́ɨngˉ dseata˜ i̱ guiing˜ fɨˊ Roma o̱si jaˋ ꞌnéˉ quíˆnaaꞌ é?
14 Eles chegaram e disseram: — Mestre, sabemos que o senhor é honesto e não se importa com a opinião dos outros. O senhor não julga pela aparência, mas ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige. Diga: é ou não é contra a nossa
15 Jo̱ co̱ꞌ calɨlíꞌˆ Jesús lají̱i̱ꞌ˜ e iing˜ i̱ dseaˋ do jmɨcaaiñ˜, jo̱baꞌ casɨ́ꞌrˉ dseaˋ do lala: —¿Jialɨꞌˊ ꞌnóꞌˋnaꞌ e iing˜naꞌ niguiéꞌˊnaꞌ jial e niꞌnɨ́ɨng˜naꞌ jnea˜ fɨˊ quiniˇ dseata˜? Fɨng na cuǿøꞌ˜naꞌ jnea˜ co̱o̱ˋ cuuˉ jo̱ nijǿøˆø.
15 Mas Jesus percebeu a malícia deles e respondeu:
16 Jo̱baꞌ caꞌeˊbɨ i̱ dseaˋ do co̱o̱ˋ cuuˉ, jo̱ cajǿøbˉ Jesús, jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱ cajmɨngɨ́ꞌrˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do lala: —¿I̱˜ moni˜ tó̱o̱ˋ e ni˜ cuuˉ la?, jo̱guɨ ¿e˜ júuˆ e sɨlɨ́ɨˋ fɨˊ ni˜ la? Jo̱baꞌ cañíiˋ i̱ dseaˋ do lala quiáꞌˉ Jesús: —Ni˜ dseata˜ dseaˋ guiing˜ fɨˊ Romab tó̱o̱ˋ.
16 Eles trouxeram, e ele perguntou: Eles responderam: — São do Imperador.
17 Jo̱baꞌ cañíiˋtu̱ Jesús quiáꞌˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do: —Cuǿøꞌ˜naꞌ dseata˜ dseaˋ guiing˜ fɨˊ Roma lají̱i̱ꞌ˜ e catɨ́ɨngˉ íˋ, jo̱guɨ cuǿøꞌ˜naꞌ Fidiéeˇ cajo̱ lají̱i̱ꞌ˜ e catɨ́ɨngˉ Fidiéeˇ. Jo̱ eáamˊ cangogáˋ dsíiˊ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do mɨ˜ canúurˉ lají̱i̱ꞌ˜ e júuˆ e cañíiˋ Jesús do.
17 Então Jesus disse: E eles ficaram admirados com Jesus.
18 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋguɨ lajo̱, cangolíingˆ co̱o̱ˋ tú̱ˉ mɨ́ɨngꞌ˜ dseaˋ Israel i̱ lɨ́ɨngˊ dseaˋ saduceo fɨˊ lɨ˜ táangˋ Jesús. Jo̱ i̱ dseaˋ do féꞌrˋ e joˋ jí̱ꞌˊtu̱ jaléngꞌˋ ꞌlɨɨ˜, jo̱baꞌ e jo̱b e iiñ˜ nijmɨngɨ́ꞌrˉ Jesús jo̱ casɨ́ꞌrˉ dseaˋ do lala:
18 Alguns saduceus , os quais afirmam que ninguém ressuscita, chegaram perto de Jesus e disseram:
19 —Tɨfaꞌˊ, Moi˜ caséerˊ e to̱o̱˜ fɨˊ ni˜ jiˋ quiáꞌrˉ e song cajúngˉ jaangˋ dseañʉꞌˋ, jo̱ caseáaiñˊ dseamɨ́ˋ quiáꞌrˉ e jaˋ mɨˊ seengˋ jó̱o̱rˊ, jo̱baꞌ rúngꞌˋ i̱ dseañʉꞌˋ do ꞌnéˉ nicúngꞌˉ guórˋ có̱o̱ꞌ˜ i̱ dseamɨ́ˋ ꞌnɨ́ɨˉ i̱ caseángˉ do; jo̱ mɨ˜ calɨseengˋ jó̱o̱rˊ có̱o̱ꞌ˜ íˋ, jo̱baꞌ lafaꞌ jó̱o̱bˊ i̱ dseañʉꞌˋ quiáꞌrˉ mɨ˜ uii˜ do nilíingˉ i̱ jiuung˜ do.
19 — Mestre, Moisés escreveu para nós a seguinte lei : “Se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve casar com a viúva, para terem filhos, que serão considerados filhos do irmão que morreu.”
20 Jo̱ lafaꞌ e jáꞌˉ, co̱o̱ˋ ya̱ꞌˊ calɨséngˋ guiángˉ dseañʉꞌˋ i̱ laꞌóꞌˋ rúngꞌˋ, jo̱ i̱ dseañʉꞌˋ laꞌuii˜ do cacúmꞌˋ guóorˋ, dsʉꞌ joˋ huǿøˉ ngóˉ cajúmˉbre la jaˋ mɨˊ seemˋbɨ jó̱o̱rˊ.
20 Acontece que havia sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos.
21 Jo̱baꞌ i̱ dseañʉꞌˋ i̱ catɨ́ˋ tú̱ˉ do cacúmꞌˋ guóorˋ có̱o̱ꞌ˜ i̱ dseamɨ́ˋ ꞌnɨ́ɨˉ do, jo̱ lajo̱b cajo̱ cajúmˉbre jo̱ jí̱i̱ꞌ˜ camɨ́ɨngꞌ˜ jó̱o̱rˊ jaˋ mɨˊ lɨˊ sémˋbɨ; jo̱ lajo̱b calɨ́ˉ có̱o̱ꞌ˜ i̱ dseañʉꞌˋ i̱ catɨ́ˋ ꞌnɨˊ do cajo̱.
21 O segundo casou com a viúva e morreu sem deixar filhos. Aconteceu a mesma coisa com o terceiro.
22 Jo̱ lajo̱b lajɨˋ guiámˉ i̱ dseañʉꞌˋ do cacúngꞌˉ guóorˋ có̱o̱ꞌ˜ i̱ dseamɨ́ˋ do, dsʉꞌ jí̱i̱ꞌ˜ jaaiñꞌˋ do faꞌ calɨséngˋ jiuung˜ quiáꞌrˉ. Jo̱ mɨ˜ lɨˊ cǿngˋguɨjiʉ lajo̱, cajúmˉ i̱ dseamɨ́ˋ do ꞌñiaꞌrˊ cajo̱.
22 Afinal, os sete irmãos casaram com a mesma mulher e morreram sem deixar filhos. Depois de todos eles, a mulher também morreu.
23 Jo̱baꞌ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ nijí̱ꞌˊtu̱ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do caléꞌˋ catú̱ˉ fɨˊ fɨɨˋ co̱o̱ˋ, ¿i̱˜ lajeeˇ lajɨˋ guiángˉ i̱ dseañʉꞌˋ do niꞌuíingˉ dseángꞌˉ dseañʉꞌˋ quiáꞌˉ i̱ dseamɨ́ˋ do?
23 Portanto, no dia da ressurreição, quando todos os mortos tornarem a viver, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
24 Jo̱baꞌ cañíiˋ Jesús quiáiñꞌˉ do lala: —Sɨjgiéemˆ áaˊ ꞌnʉ́ꞌˋ, dsʉco̱ꞌ jaˋ ñíˆnaꞌ jial laco̱ꞌ féꞌˋ fɨˊ ni˜ jiˋ quiáꞌˉ Fidiéeˇ, o̱ꞌguɨ ñíˆnaꞌ jial tíiˊ ꞌgøngꞌˊ dseaˋ do cajo̱.
24 Jesus respondeu:
25 Dsʉco̱ꞌ mɨ˜ nijí̱ꞌˊtu̱ jaléngꞌˋ ꞌlɨɨ˜ fɨˊ jmɨgüíˋ co̱o̱ˋ, joˋ nicúngꞌˉguɨ guooˋ dseañʉꞌˋ o̱ꞌguɨ dseamɨ́ˉ, lɨ́ꞌˆ laco̱ꞌ dsingɨ́ɨngˉ jaléngꞌˋ ángeles quiáꞌˉ Fidiéeˇ i̱ seengˋ fɨˊ ñifɨ́ˉ.
25 Pois, quando os mortos ressuscitarem, serão como os anjos do céu, e ninguém casará.
26 Jo̱guɨ e cuaiñ˜ quiáꞌˉ e fɨng jí̱ꞌˊtu̱ jaléngꞌˋ ꞌlɨɨ˜ do, ¿su jaˋ mɨˊ caꞌíˋ ꞌnʉ́ꞌˋ jaléꞌˋ e to̱o̱˜ fɨˊ ni˜ jiˋ quiáꞌˉ Moi˜ jial mɨ˜ caféngꞌˊ Fidiéeˇ írˋ catɨˊ lɨ˜ siꞌˊ co̱o̱ˋ ꞌmató̱o̱ˊ e iaˋ jɨˋ? Jo̱ lalab casɨ́ꞌˉreiñꞌ do ie˜ jo̱: “Jneab˜ lɨ́ɨnˊn Fidiéeˇ i̱ jmiféngꞌˊ Abraham có̱o̱ꞌ˜guɨ Isáaˊ jo̱guɨ Jacóoˆ cajo̱.”
26 Vocês nunca leram no
27 Jo̱ Fidiéeˇ jaˋ lɨ́ɨiñˊ Fidiéeˇ quiáꞌˉ jaléngꞌˋ ꞌlɨɨ˜, co̱ꞌ Fidiéeˇ quiáꞌˉ dseaˋ jí̱bꞌˋ lɨ́ɨiñˊ; jo̱baꞌ sɨjgiéemˆ jaléꞌˋ e ɨˊ óoˊ ꞌnʉ́ꞌˋ.
27 E Deus não é Deus dos mortos e sim dos vivos. Vocês estão completamente errados!
28 Jo̱ lajeeˇ jo̱ caguiéˉguɨ jaangˋ lajeeˇ laꞌóꞌˋ tɨfaꞌˊ quiáꞌˉ júuˆ quiʉꞌˊ ta˜ quiáꞌˉ dseaˋ Israel, jo̱ mɨ˜ calɨlíꞌrˆ e cañíibˋ Jesús røøˋ lají̱i̱ꞌ˜ e júuˆ do, jo̱baꞌ i̱ dseaˋ íˋ cangoquiéeiñˊ cáangˋ Jesús jo̱ cajmɨngɨ́ꞌrˉ dseaˋ do lala: —¿E˜ e júuˆ laniingˉguɨ lajeeˇ lajaléꞌˋ e júuˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ?
28 Um mestre da Lei que estava ali ouviu a discussão. Viu que Jesus tinha dado uma boa resposta e por isso perguntou: — Qual é o mais importante de todos os mandamentos da
29 Jo̱baꞌ cañíiˋ Jesús quiáiñꞌˉ do: —E lab e júuˆ e laniingˉguɨ do quiáꞌˉ lajeeˇ lajaléꞌˋ e júuˆ jo̱, jo̱ lalab féꞌˋ: “Nʉ́ʉˉnaꞌ dseaˋ Israel e Fii˜naaꞌ Fidiéeˇ jí̱i̱ꞌ˜ íbˋ dseángꞌˉ i̱ lɨ́ɨngˊ Fii˜naaꞌ.
29 Jesus respondeu:
30 Jmiꞌneáangˋ Fíiꞌˋ Fidiéeˇ carˋ ngocángˋ oꞌˊ jo̱guɨ có̱o̱ꞌ˜ lajɨˋ jmɨguíˋ quíiꞌˉ jo̱guɨ có̱o̱ꞌ˜ lajɨˋ e ɨˊ aꞌˊ jo̱guɨ có̱o̱ꞌ˜ lajɨˋ bíˋ seenꞌˋ.” Jo̱guɨ e nab e júuˆ laniingˉ do.
30 Ame o Senhor, seu Deus, com todo o coração, com toda a alma, com toda a mente e com todas as forças.”
31 Jo̱guɨ e lab e júuˆ laniingˉ e catɨ́ˋ tú̱ˉ do: “Jmiꞌneáangˋ jaléngꞌˋ dseaˋ rúnꞌˋ lɨ́ꞌˆ laco̱ꞌguɨ jmiꞌneáanꞌˋ uøꞌˊ.” Jo̱ e nab e júuˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ e laniingˉguɨ eáangˊ do lajeeˇ lajaléꞌˋ.
31 E o segundo mais importante é este: “Ame os outros como você ama a você mesmo.” Não existe outro mandamento mais importante do que esses dois.
32 Jo̱baꞌ lalab cañíiˋ i̱ tɨfaꞌˊ do jo̱ cajíñꞌˉ: —Eáamˊ guiʉ́ˉ lajo̱, Tɨfaꞌˊ, dseángꞌˉ jábꞌˉ júuˆ quíiꞌˉ e jáꞌˉbaꞌ e jaamˋ Fidiéeˇ seengˋ, jo̱ jaˋ seengˋ i̱ jiéngꞌˋguɨ.
32 Então o mestre da Lei disse a Jesus: — Muito bem, Mestre! O senhor disse a verdade. Ele é o único Deus, e não existe outro além dele.
33 Jo̱guɨ e jábꞌˉ e ꞌnéˉ e nijmiꞌneáangˋnaaꞌ Fidiéeˇ dseángꞌˉ e ngocángˋ dsiˋnaaꞌ jo̱guɨ có̱o̱ꞌ˜ lajɨˋ e ɨˊ dsiˋnaaꞌ jo̱guɨ có̱o̱ꞌ˜ lajɨˋ bíˋ se̱e̱ˉnaaꞌ, jo̱guɨ e jmiꞌneáangˋnaaꞌ jaléngꞌˋ dseaˋ rúꞌˋnaaꞌ laco̱ꞌguɨ ii˜naaꞌ e nijmiꞌneáangˋ dseaˋ jneaa˜aaꞌ, jo̱ lajaléꞌˋ e la eáangˊguɨ quíingˊ laco̱ꞌguɨ lajaléꞌˋ feáꞌˉ e cuǿøˉnaaꞌ Fidiéeˇ, faꞌ la mɨ˜ jngangꞌˊnaaꞌ jóꞌˋ fɨˊ quinirˇ o̱si mɨ˜ eeˋgo̱ e juˋnaaꞌ fɨˊ nifeꞌˋ é.
33 Devemos amar a Deus com todo o nosso coração, com toda a nossa mente e com todas as nossas forças e também devemos amar os outros como amamos a nós mesmos. Pois é melhor obedecer a estes dois mandamentos do que trazer animais para serem queimados no altar e oferecer outros sacrifícios a Deus.
34 Jo̱ mɨ˜ calɨlíꞌˉ Jesús e guiʉ́bˉ cañíiˋ i̱ dseaˋ do, jo̱baꞌ casɨ́ꞌˉreiñꞌ do lala: —Na jaquiéemˉ e tɨˊ lɨ˜ nicá̱ˋ Fidiéeˇ nifɨˊ quíiꞌˉ. Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, jí̱i̱ꞌ˜ jaangˋguɨ i̱ dseaˋ do faꞌ cateáˉguɨ dsíirˊ eeˋ nijmɨngɨ́ꞌˉguɨr Jesús.
34 Jesus viu que o mestre da Lei tinha respondido com sabedoria e disse: Depois disso ninguém tinha coragem de fazer mais perguntas a Jesus.
35 Jo̱ lajeeˇ e iuungˉ Jesús fɨˊ guáꞌˉ féꞌˋ quiáꞌˉ dseaˋ góorˋ e siꞌˊ fɨˊ Jerusalén e eꞌrˊ dseaˋ júuˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ, jo̱ lalab cajmɨngɨ́ꞌrˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ teáangꞌ˜ do: —¿Jial lɨ́ɨˊ quiáꞌˉ i̱ tɨfaꞌˊ quiáꞌˉ júuˆ quiʉꞌˊ ta˜ quíˉiiꞌ, dseaˋ Israel, e féꞌrˋ e Dseaˋ Jmáangˉ lɨ́ɨiñˊ sɨju̱ˇ dseata˜ Davíꞌˆ?
35 Quando Jesus estava ensinando no pátio do Templo, perguntou:
36 Co̱ꞌ ꞌñiabꞌˊ dseata˜ Davíꞌˆ cajíñꞌˉ laꞌeáangˊ có̱o̱ꞌ˜ Jmɨguíˋ quiáꞌˉ Fidiéeˇ lala:
36 Pois Davi, inspirado pelo Espírito Santo, escreveu:
37 Jo̱ cajíngꞌˉguɨ Jesús e júuˆ la: —Jo̱ song ꞌñiaꞌˊbɨ dseata˜ Davíꞌˆ sɨ́ꞌrˋ Dseaˋ Jmáangˉ Fíiˋi, jo̱baꞌ ¿jial cuǿøngˋ e Dseaˋ Jmáangˉ lɨ́ɨiñˊ dseaˋ sɨju̱ˇ dseata˜ Davíꞌˆ jóng? Jo̱ lajaléngꞌˋ i̱ dseaˋ fɨ́ɨngˊ i̱ teáangˉ núuˋ do eáamˊ iáangˋ dsíirˊ e núurˋ jaléꞌˋ júuˆ e féꞌˋ Jesús.
37 O próprio Davi chama o Messias de Senhor. Portanto, como é que o Messias pode ser descendente de Davi? Uma grande multidão escutava com prazer o que Jesus ensinava.
38 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, lalab caféꞌˋ Jesús jeeng˜ júuˆ quiáꞌrˉ e erˊ do: —Ñiing˜ óoˊnaꞌ có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ tɨfaꞌˊ quiáꞌˉ júuˆ quiʉꞌˊ ta˜ quíˉiiꞌ, dseaˋ Israel, co̱ꞌ lɨ́ꞌˆ tɨˊ dsíirˊ e ngɨrˊ e jloꞌˆ sɨlɨɨmˇbre, jo̱guɨ eáangˊ iiñ˜ i̱i̱ˋ nijmɨꞌgóˋ írˋ lacaangˋ jee˜ ꞌnʉ́ʉˊ lɨ˜ ngɨrˊ,
38 Ele dizia ao povo:
39 jo̱guɨ iiñ˜ güeárˋ ni˜ ꞌmasii˜ e jloꞌˆguɨ fɨˊ lacaangˋ dsíiˊ guáꞌˉ quiáꞌrˉ, jo̱guɨ iiñ˜ e nigüeárˋ cajo̱ dseángꞌˉ la jmangꞌˉ lɨ˜ jloꞌˆguɨ fɨng catɨ́ˋ e nidǿꞌrˉ,
39 preferem os lugares de honra nas
40 jo̱guɨ guiˊbre ꞌnʉ˜ jaléngꞌˋ dseamɨ́ˋ i̱ ꞌnɨ́ɨˉ, jo̱guɨ jmɨcaaiñ˜ e féꞌrˋ faꞌˊ e cueeˋ fɨˊ quiniˇ dseaˋ. Dsʉꞌ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ laꞌíbˋ niꞌíngꞌˋ iihuɨ́ɨˊ e eáangˊguɨ mɨ˜ nitɨ́ˉ íꞌˋ lajo̱.
40 Exploram as viúvas e roubam os seus bens; e, para disfarçarem, fazem orações compridas. Portanto, o castigo que eles vão sofrer será pior ainda!
41 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, co̱o̱ˋ ya̱ꞌˊ guiing˜ Jesús fɨˊ caꞌˊ guóoˊ lɨ˜ taꞌˊ dseaˋ cuuˉ quiáꞌˉ guáꞌˉ e siꞌˊ fɨˊ Jerusalén, jo̱ jǿørˉ jial dsiteaꞌˊ dseaˋ cuuˉ fɨˊ jo̱. Jo̱ lajeeˇ jo̱ jaléngꞌˋ dseaˋ seaˋ cuuˉ eáamˊ dsiteaꞌrˊ cuuˉ fɨˊ jo̱.
41 Jesus estava no pátio do Templo, sentado perto da caixa das ofertas, olhando com atenção as pessoas que punham dinheiro ali. Muitos ricos davam muito dinheiro.
42 Jo̱ co̱o̱ˋ caguiébˉ jaangˋ dseamɨ́ˋ i̱ ꞌnɨ́ɨˉ i̱ tiñíingˉ eáangˊ, jo̱ catá̱ꞌrˉ e fɨˊ dsíiˊ guóoˊ do tú̱ˉ cuuˉ e jaˋ eeˋ ꞌgaꞌˊ lɨˊ quíingˊ.
42 Então chegou uma viúva pobre e pôs na caixa duas moedinhas de pouco valor.
43 Jo̱baꞌ catǿꞌˉ Jesús i̱ dseaˋ guitúungˋ quiáꞌrˉ do jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ do lala: —Dseángꞌˉ e jáꞌˉ e fɨ́ɨˉɨ ꞌnʉ́ꞌˋ e i̱ dseamɨ́ˋ ꞌnɨ́ɨˉ la nɨcatóꞌrˋ jmiguiʉˊguɨ cuuˉ e fɨˊ dsíiˊ guóoˊ quiáꞌˉ guáꞌˉ la laco̱ꞌguɨ dseaˋ caguiaangˉguɨ;
43 Aí Jesus chamou os discípulos e disse:
44 co̱ꞌ jaléngꞌˋ dseaˋ seaˋ cuuˉ cuørˊ lají̱i̱ꞌ˜ e seáangˊ quiáꞌˉbre; dsʉꞌ i̱ dseamɨ́ˋ ꞌnɨ́ɨˉ la lajɨbˋ lají̱i̱ꞌ˜ e seaˋ quiáꞌrˉ e ꞌnérˉ nɨcatáꞌrˉ e fɨˊ dsíiˊ guóoˊ la.
44 Porque os outros deram do que estava sobrando. Porém ela, que é tão pobre, deu tudo o que tinha para viver.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.