Marcos 12
Comaltepec Chinantec NT (CCO_TBL) vs ARIB
1 Jo̱ lajeeˇ e táamˋbɨ Jesús fɨˊ Jerusalén, jo̱ canaaiñˋ féiñꞌˊ jaléngꞌˋ dseaˋ có̱o̱ꞌ˜ jaléꞌˋ júuˆ jáꞌˉ e lɨ́ɨˊ lafaꞌ júuˆ cuento jo̱ lalab casɨ́ꞌˉreiñꞌ do: —Co̱o̱ˋ néeꞌ˜ calɨséngˋ jaangˋ dseañʉꞌˋ malɨɨ˜guɨ i̱ cajníˋ jmangꞌˉ huɨɨngˋ jǿꞌˆ fɨˊ ni˜ guóoꞌ˜ uǿˉ quiáꞌrˉ; jo̱ cajmeꞌrˊ co̱o̱ˋ iáˋ, jo̱guɨ cajmeꞌrˊ co̱o̱ˋ fɨˊ lɨ˜ niniúungˉ e nicuǿˉ jmɨ́ꞌˆ e mɨ́ꞌˆ huɨɨngˋ jǿꞌˆ do, jo̱guɨ cajmeꞌˊbɨr co̱o̱ˋ lɨ˜ nigüeárˋ e quiáꞌˉ nijmérˉ íˆ. Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, cacuøꞌrˊ dseaˋ i̱ cajméeˋ ta˜ e uǿˉ quiáꞌrˉ do, jo̱ cagüɨꞌɨ́ɨˊbre ꞌñiaꞌrˊ cangórˉ fɨˊ lɨ˜ huí̱i̱ˉ.
1 Então começou Jesus a falar-lhes por parábolas. Um homem plantou uma vinha, cercou-a com uma sebe, cavou um lagar, e edificou uma torre; depois arrendou-a a uns lavradores e ausentou-se do país.
2 Jo̱ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ catɨ́ˋ íꞌˋ e nisɨtɨ́ɨngˊ, co̱ꞌ nɨcaroobˋ lají̱i̱ꞌ˜ e cajnírˋ do, jo̱baꞌ casíingˋ i̱ dseaˋ fii˜ uǿˉ do jaangˋ dseaˋ ꞌléengꞌ˜ quiáꞌrˉ e nidsimɨ́ɨiñꞌ˜ lají̱i̱ꞌ˜ e catɨ́ɨngˉ i̱ dseaˋ do quiáꞌˉ jaléꞌˋ e carooˋ e ni˜ guóoꞌ˜ uǿˉ quiáꞌrˉ do. Jo̱ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ caguiéˉ i̱ dseaˋ ꞌléengꞌ˜ do quiáꞌrˉ, i̱ dseaˋ i̱ jmángꞌˋ ta˜ uǿˉ do cajmɨhuɨ́ɨmˋbre i̱ dseaˋ ꞌléengꞌ˜ do, jo̱ caguiémꞌˊtu̱reiñꞌ e jaˋ quiéeiñꞌˋ do jí̱i̱ꞌ˜ co̱o̱ˋ.
2 No tempo próprio, enviou um servo aos lavradores para que deles recebesse do fruto da vinha.
3 — ausente —
3 Mas estes, apoderando-se dele, o espancaram e o mandaram embora de mãos vazias.
4 Jo̱b mɨ˜ casíingˋ i̱ dseaˋ fii˜ uǿˉ do jaangˋguɨ dseaˋ ꞌléengꞌ˜ quiáꞌrˉ e quiáꞌˉ nidsimɨ́ɨiñꞌ˜ do lají̱i̱ꞌ˜ e catɨ́ɨiñˉ, dsʉꞌ cu̱u̱b˜ caté̱e̱ˋ i̱ dseaˋ jmóoˋ ta˜ uǿˉ do mogui˜ íˋ cajo̱, jo̱ júuˆ ꞌlébꞌˋ casɨ́ꞌˉreiñꞌ do.
4 E tornou a enviar-lhes outro servo; e a este feriram na cabeça e o ultrajaram.
5 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ íˋ, i̱ dseaˋ fii˜ uǿˉ do casíiñˋ jiéngꞌˋguɨ jaangˋ dseaˋ ꞌléengꞌ˜ quiáꞌrˉ. Jo̱ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ caguiéˉ íˋ, cajúmˉbre, co̱ꞌ cajngabꞌˊ i̱ dseaˋ jmángꞌˋ ta˜ uǿˆ do quiáꞌrˉ. Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋguɨ lajo̱, i̱ dseaˋ fii˜ uǿˉ do i̱ fɨ́ɨmˊbɨ dseaˋ ꞌléengꞌ˜ quiáꞌrˉ casíiñˋ; jo̱ i̱ lɨɨng˜ lɨ́ꞌˆ calɨhuɨ́ɨmˋbre, jo̱guɨ i̱ lɨɨng˜ dseángꞌˉ cajngabꞌˊ i̱ dseaˋ do quiáꞌrˉ.
5 Então enviou ainda outro, e a este mataram; e a outros muitos, dos quais a uns espancaram e a outros mataram.
6 ’Jo̱ co̱o̱bˋ mɨ˜ jaangˋ jó̱o̱bˊ i̱ dseaˋ fii˜ uǿˉ do seáangˉguɨ, jo̱ íbˋ i̱ dseángꞌˉ i̱ ꞌneáaiñˋ eáangˊ. Jo̱ caꞌɨ́ˋ dsíirˊ e i̱ jó̱o̱rˊ dob nisíñˉ, co̱ꞌ lɨ́ɨiñˉ e i̱ jó̱o̱rˊ doguɨbingꞌ i̱ nijmɨꞌgóˋ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do.
6 Ora, tinha ele ainda um, o seu filho amado; a este lhes enviou por último, dizendo: A meu filho terão respeito.
7 Dsʉꞌ i̱ dseaˋ jmángꞌˋ ta˜ uǿˉ do casɨ́ɨiñˉ lajeeˇ yaaiñ˜: “I̱ jó̱o̱rˊ nab i̱ nineꞌˆ ni˜ latøøngˉ e guóoꞌ˜ uǿˉ na; jo̱baꞌ guiʉ́ˉguɨ e nijngáamꞌ˜baaꞌre, jo̱ lajo̱baꞌ jneaa˜aabꞌ dseaˋ nilíꞌˋnaaꞌ e guóoꞌ˜ uǿˉ la.”
7 Mas aqueles lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 Jo̱baꞌ casamꞌˉbre i̱ jó̱o̱ˊ i̱ dseaˋ fii˜ uǿˉ do, jo̱ cajngamꞌˊbreiñꞌ do, jo̱ cangojéengˋneiñꞌ do fɨˊ lɨ́ꞌˉ caluubˇ e guóoꞌ˜ uǿˉ quiáiñꞌˉ do.
8 E, agarrando-o, o mataram, e o lançaram fora da vinha.
9 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ e féꞌˋ Jesús e júuˆ jo̱, jo̱ cajmɨngɨ́ꞌrˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do lala: —¿E˜ lɨ́ɨngˉ ꞌnʉ́ꞌˋ e nijméˉ i̱ dseaˋ fii˜ guóoꞌ˜ uǿˉ do? E jábꞌˉ nidséˉbre jo̱ nidsijngáamꞌ˜bre jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ jmóoˋ ta˜ uǿˉ quiáꞌrˉ do, jo̱ i̱ jiémꞌˋ nitáiñꞌˊ i̱ nijméˉ ta˜ e fɨˊ ni˜ guóoꞌ˜ uǿˉ quiáꞌrˉ do. Jo̱baꞌ cajíngꞌˉguɨ Jesús lala:
9 Que fará, pois, o senhor da vinha? Virá e destruirá os lavradores, e dará a vinha a outros.
10 —¿Su jaˋ mɨˊ caꞌíˋ ꞌnʉ́ꞌˋ lají̱i̱ꞌ˜ e to̱o̱˜ fɨˊ ni˜ jiˋ quiáꞌˉ Fidiéeˇ lɨ˜ féꞌˋ lala?:
10 Nunca lestes esta escritura: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa foi posta como pedra angular;
11 Jo̱ lanab to̱o̱˜ fɨˊ ni˜ jiˋ quiáꞌˉ Fidiéeˇ.
11 pelo Senhor foi feito isso, e é maravilhoso aos nossos olhos?
12 Jo̱ jo̱b mɨ˜ cajméeˋ quijí̱ˉ jaléngꞌˋ fii˜ jmidseaˋ quiáꞌˉ dseaˋ Israel jo̱guɨ jaléngꞌˋ tɨfaꞌˊ quiáꞌrˉ có̱o̱ꞌ˜guɨ jaléngꞌˋ dseaˋ cǿøngꞌ˜ quiáꞌrˉ jial e nisáiñꞌˊ dseaˋ do, co̱ꞌ calɨlíꞌˆbre e caféiñꞌˋ do e éeiñˋ jaléngꞌˋ íbˋ. Jo̱ dsʉco̱ꞌ ꞌgǿmꞌˋbɨr jaléngꞌˋ dseaˋ i̱ núuˋ júuˆ quiáꞌˉ dseaˋ do, jo̱baꞌ catiúumˉbre dseaˋ do jo̱ cangolíimˋbre jóng.
12 Procuravam então prendê-lo, mas temeram a multidão, pois perceberam que contra eles proferira essa parábola; e, deixando-o, se retiraram.
13 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋguɨ lajo̱, i̱ dseaˋ i̱ quie̱ˊ nifɨˊ quiáꞌˉ dseaˋ Israel casíiñˋ fɨˊ lɨ˜ táangˋ Jesús co̱o̱ˋ tú̱ˉ mɨ́ɨngꞌ˜ dseaˋ fariseo có̱o̱ꞌ˜guɨ co̱o̱ˋ tú̱ˉ mɨ́ɨngꞌ˜ dseaˋ quiáꞌˉ Herodes e laco̱ꞌ niꞌnóiñꞌˊ do jial nisɨ́ꞌrˋ Jesús e laco̱ꞌ niguiéꞌrˊ jial niꞌnɨ́iñˉ dseaˋ do fɨˊ quiniˇ dseata˜.
13 Enviaram-lhe então alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Jo̱ mɨ˜ caguilíiñˉ fɨˊ lɨ˜ singꞌˊ dseaˋ do lalab casɨ́ꞌˉreiñꞌ: —Tɨfaꞌˊ, ne˜naaꞌ e jmangꞌˉ júuˆ jáꞌˉbaꞌ fóꞌˋ ꞌnʉˋ, jo̱guɨ e jaˋ ꞌgóꞌˋ có̱o̱ꞌ˜ jaléꞌˋ e ɨˊ dsíiˊ dseaˋ jo̱guɨ jaléꞌˋ e féꞌrˋ uíiꞌ˜ quíiꞌˉ, jo̱guɨ dseángꞌˉ e jáꞌˉbaꞌ e røøbˋ ɨ́ɨˋ ꞌnʉˋ íꞌˋ quiáꞌˉ jaléngꞌˋ dseaˋ, co̱ꞌ jaˋ jǿøˉ ꞌnʉˋ jí̱i̱ꞌ˜ jialco̱ꞌ lɨ́ɨngˊ dseaˋ lɨ́ꞌˆ caluuˇ, jo̱guɨ e eꞌˊ jial e nilɨseengˋ dseaˋ dseángꞌˉ laco̱ꞌ iing˜ Fidiéeˇ. Jo̱baꞌ jmɨngɨ́ɨꞌˇnaaꞌ ꞌnʉˋ e júuˆ la: ¿Su ꞌnéˉ quíˆnaaꞌ cuuˉ e catɨ́ɨngˉ dseata˜ i̱ guiing˜ fɨˊ Roma o̱si jaˋ ꞌnéˉ quíˆnaaꞌ é?
14 Aproximando-se, pois, disseram-lhe: Mestre, sabemos que és verdadeiro, e de ninguém se te dá; porque não olhas à aparência dos homens, mas ensinas segundo a verdade o caminho de Deus; é lícito dar tributo a César, ou não? Daremos, ou não daremos?
15 Jo̱ co̱ꞌ calɨlíꞌˆ Jesús lají̱i̱ꞌ˜ e iing˜ i̱ dseaˋ do jmɨcaaiñ˜, jo̱baꞌ casɨ́ꞌrˉ dseaˋ do lala: —¿Jialɨꞌˊ ꞌnóꞌˋnaꞌ e iing˜naꞌ niguiéꞌˊnaꞌ jial e niꞌnɨ́ɨng˜naꞌ jnea˜ fɨˊ quiniˇ dseata˜? Fɨng na cuǿøꞌ˜naꞌ jnea˜ co̱o̱ˋ cuuˉ jo̱ nijǿøˆø.
15 Mas Jesus, percebendo a hipocrisia deles, respondeu-lhes: Por que me experimentais? trazei-me um denário para que eu o veja.
16 Jo̱baꞌ caꞌeˊbɨ i̱ dseaˋ do co̱o̱ˋ cuuˉ, jo̱ cajǿøbˉ Jesús, jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱ cajmɨngɨ́ꞌrˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do lala: —¿I̱˜ moni˜ tó̱o̱ˋ e ni˜ cuuˉ la?, jo̱guɨ ¿e˜ júuˆ e sɨlɨ́ɨˋ fɨˊ ni˜ la? Jo̱baꞌ cañíiˋ i̱ dseaˋ do lala quiáꞌˉ Jesús: —Ni˜ dseata˜ dseaˋ guiing˜ fɨˊ Romab tó̱o̱ˋ.
16 E eles lho trouxeram. Perguntou-lhes Jesus: De quem é esta imagem e inscrição? Responderam-lhe: De César.
17 Jo̱baꞌ cañíiˋtu̱ Jesús quiáꞌˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do: —Cuǿøꞌ˜naꞌ dseata˜ dseaˋ guiing˜ fɨˊ Roma lají̱i̱ꞌ˜ e catɨ́ɨngˉ íˋ, jo̱guɨ cuǿøꞌ˜naꞌ Fidiéeˇ cajo̱ lají̱i̱ꞌ˜ e catɨ́ɨngˉ Fidiéeˇ. Jo̱ eáamˊ cangogáˋ dsíiˊ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do mɨ˜ canúurˉ lají̱i̱ꞌ˜ e júuˆ e cañíiˋ Jesús do.
17 Disse-lhes Jesus: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus. E admiravam-se dele.
18 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋguɨ lajo̱, cangolíingˆ co̱o̱ˋ tú̱ˉ mɨ́ɨngꞌ˜ dseaˋ Israel i̱ lɨ́ɨngˊ dseaˋ saduceo fɨˊ lɨ˜ táangˋ Jesús. Jo̱ i̱ dseaˋ do féꞌrˋ e joˋ jí̱ꞌˊtu̱ jaléngꞌˋ ꞌlɨɨ˜, jo̱baꞌ e jo̱b e iiñ˜ nijmɨngɨ́ꞌrˉ Jesús jo̱ casɨ́ꞌrˉ dseaˋ do lala:
18 Então se aproximaram dele alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição, e lhe perguntaram, dizendo:
19 —Tɨfaꞌˊ, Moi˜ caséerˊ e to̱o̱˜ fɨˊ ni˜ jiˋ quiáꞌrˉ e song cajúngˉ jaangˋ dseañʉꞌˋ, jo̱ caseáaiñˊ dseamɨ́ˋ quiáꞌrˉ e jaˋ mɨˊ seengˋ jó̱o̱rˊ, jo̱baꞌ rúngꞌˋ i̱ dseañʉꞌˋ do ꞌnéˉ nicúngꞌˉ guórˋ có̱o̱ꞌ˜ i̱ dseamɨ́ˋ ꞌnɨ́ɨˉ i̱ caseángˉ do; jo̱ mɨ˜ calɨseengˋ jó̱o̱rˊ có̱o̱ꞌ˜ íˋ, jo̱baꞌ lafaꞌ jó̱o̱bˊ i̱ dseañʉꞌˋ quiáꞌrˉ mɨ˜ uii˜ do nilíingˉ i̱ jiuung˜ do.
19 Mestre, Moisés nos deixou escrito que se morrer alguém, deixando mulher sem deixar filhos, o irmão dele case com a mulher, e suscite descendência ao irmão.
20 Jo̱ lafaꞌ e jáꞌˉ, co̱o̱ˋ ya̱ꞌˊ calɨséngˋ guiángˉ dseañʉꞌˋ i̱ laꞌóꞌˋ rúngꞌˋ, jo̱ i̱ dseañʉꞌˋ laꞌuii˜ do cacúmꞌˋ guóorˋ, dsʉꞌ joˋ huǿøˉ ngóˉ cajúmˉbre la jaˋ mɨˊ seemˋbɨ jó̱o̱rˊ.
20 Ora, havia sete irmãos; o primeiro casou-se e morreu sem deixar descendência;
21 Jo̱baꞌ i̱ dseañʉꞌˋ i̱ catɨ́ˋ tú̱ˉ do cacúmꞌˋ guóorˋ có̱o̱ꞌ˜ i̱ dseamɨ́ˋ ꞌnɨ́ɨˉ do, jo̱ lajo̱b cajo̱ cajúmˉbre jo̱ jí̱i̱ꞌ˜ camɨ́ɨngꞌ˜ jó̱o̱rˊ jaˋ mɨˊ lɨˊ sémˋbɨ; jo̱ lajo̱b calɨ́ˉ có̱o̱ꞌ˜ i̱ dseañʉꞌˋ i̱ catɨ́ˋ ꞌnɨˊ do cajo̱.
21 o segundo casou-se com a viúva, e morreu, não deixando descendência; e da mesma forma, o terceiro; e assim os sete, e não deixaram descendência.
22 Jo̱ lajo̱b lajɨˋ guiámˉ i̱ dseañʉꞌˋ do cacúngꞌˉ guóorˋ có̱o̱ꞌ˜ i̱ dseamɨ́ˋ do, dsʉꞌ jí̱i̱ꞌ˜ jaaiñꞌˋ do faꞌ calɨséngˋ jiuung˜ quiáꞌrˉ. Jo̱ mɨ˜ lɨˊ cǿngˋguɨjiʉ lajo̱, cajúmˉ i̱ dseamɨ́ˋ do ꞌñiaꞌrˊ cajo̱.
22 Depois de todos, morreu também a mulher.
23 Jo̱baꞌ mɨ˜ tɨˊ lɨ˜ nijí̱ꞌˊtu̱ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ do caléꞌˋ catú̱ˉ fɨˊ fɨɨˋ co̱o̱ˋ, ¿i̱˜ lajeeˇ lajɨˋ guiángˉ i̱ dseañʉꞌˋ do niꞌuíingˉ dseángꞌˉ dseañʉꞌˋ quiáꞌˉ i̱ dseamɨ́ˋ do?
23 Na ressurreição, de qual deles será ela esposa, pois os sete por esposa a tiveram?
24 Jo̱baꞌ cañíiˋ Jesús quiáiñꞌˉ do lala: —Sɨjgiéemˆ áaˊ ꞌnʉ́ꞌˋ, dsʉco̱ꞌ jaˋ ñíˆnaꞌ jial laco̱ꞌ féꞌˋ fɨˊ ni˜ jiˋ quiáꞌˉ Fidiéeˇ, o̱ꞌguɨ ñíˆnaꞌ jial tíiˊ ꞌgøngꞌˊ dseaˋ do cajo̱.
24 Respondeu-lhes Jesus: Porventura não errais vós em razão de não compreenderdes as Escrituras nem o poder de Deus?
25 Dsʉco̱ꞌ mɨ˜ nijí̱ꞌˊtu̱ jaléngꞌˋ ꞌlɨɨ˜ fɨˊ jmɨgüíˋ co̱o̱ˋ, joˋ nicúngꞌˉguɨ guooˋ dseañʉꞌˋ o̱ꞌguɨ dseamɨ́ˉ, lɨ́ꞌˆ laco̱ꞌ dsingɨ́ɨngˉ jaléngꞌˋ ángeles quiáꞌˉ Fidiéeˇ i̱ seengˋ fɨˊ ñifɨ́ˉ.
25 Porquanto, ao ressuscitarem dos mortos, nem se casam, nem se dão em casamento; pelo contrário, são como os anjos nos céus.
26 Jo̱guɨ e cuaiñ˜ quiáꞌˉ e fɨng jí̱ꞌˊtu̱ jaléngꞌˋ ꞌlɨɨ˜ do, ¿su jaˋ mɨˊ caꞌíˋ ꞌnʉ́ꞌˋ jaléꞌˋ e to̱o̱˜ fɨˊ ni˜ jiˋ quiáꞌˉ Moi˜ jial mɨ˜ caféngꞌˊ Fidiéeˇ írˋ catɨˊ lɨ˜ siꞌˊ co̱o̱ˋ ꞌmató̱o̱ˊ e iaˋ jɨˋ? Jo̱ lalab casɨ́ꞌˉreiñꞌ do ie˜ jo̱: “Jneab˜ lɨ́ɨnˊn Fidiéeˇ i̱ jmiféngꞌˊ Abraham có̱o̱ꞌ˜guɨ Isáaˊ jo̱guɨ Jacóoˆ cajo̱.”
26 Quanto aos mortos, porém, serem ressuscitados, não lestes no livro de Moisés, onde se fala da sarça, como Deus lhe disse: Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó?
27 Jo̱ Fidiéeˇ jaˋ lɨ́ɨiñˊ Fidiéeˇ quiáꞌˉ jaléngꞌˋ ꞌlɨɨ˜, co̱ꞌ Fidiéeˇ quiáꞌˉ dseaˋ jí̱bꞌˋ lɨ́ɨiñˊ; jo̱baꞌ sɨjgiéemˆ jaléꞌˋ e ɨˊ óoˊ ꞌnʉ́ꞌˋ.
27 Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos. Estais em grande erro.
28 Jo̱ lajeeˇ jo̱ caguiéˉguɨ jaangˋ lajeeˇ laꞌóꞌˋ tɨfaꞌˊ quiáꞌˉ júuˆ quiʉꞌˊ ta˜ quiáꞌˉ dseaˋ Israel, jo̱ mɨ˜ calɨlíꞌrˆ e cañíibˋ Jesús røøˋ lají̱i̱ꞌ˜ e júuˆ do, jo̱baꞌ i̱ dseaˋ íˋ cangoquiéeiñˊ cáangˋ Jesús jo̱ cajmɨngɨ́ꞌrˉ dseaˋ do lala: —¿E˜ e júuˆ laniingˉguɨ lajeeˇ lajaléꞌˋ e júuˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ?
28 Aproximou-se dele um dos escribas que os ouvira discutir e, percebendo que lhes havia respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?
29 Jo̱baꞌ cañíiˋ Jesús quiáiñꞌˉ do: —E lab e júuˆ e laniingˉguɨ do quiáꞌˉ lajeeˇ lajaléꞌˋ e júuˆ jo̱, jo̱ lalab féꞌˋ: “Nʉ́ʉˉnaꞌ dseaˋ Israel e Fii˜naaꞌ Fidiéeˇ jí̱i̱ꞌ˜ íbˋ dseángꞌˉ i̱ lɨ́ɨngˊ Fii˜naaꞌ.
29 Respondeu Jesus: O primeiro é: Ouve, Israel, o Senhor nosso Deus é o único Senhor.
30 Jmiꞌneáangˋ Fíiꞌˋ Fidiéeˇ carˋ ngocángˋ oꞌˊ jo̱guɨ có̱o̱ꞌ˜ lajɨˋ jmɨguíˋ quíiꞌˉ jo̱guɨ có̱o̱ꞌ˜ lajɨˋ e ɨˊ aꞌˊ jo̱guɨ có̱o̱ꞌ˜ lajɨˋ bíˋ seenꞌˋ.” Jo̱guɨ e nab e júuˆ laniingˉ do.
30 Amarás, pois, ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todo o teu entendimento e de todas as tuas forças.
31 Jo̱guɨ e lab e júuˆ laniingˉ e catɨ́ˋ tú̱ˉ do: “Jmiꞌneáangˋ jaléngꞌˋ dseaˋ rúnꞌˋ lɨ́ꞌˆ laco̱ꞌguɨ jmiꞌneáanꞌˋ uøꞌˊ.” Jo̱ e nab e júuˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ e laniingˉguɨ eáangˊ do lajeeˇ lajaléꞌˋ.
31 E o segundo é este: Amarás ao teu próximo como a ti mesmo. Não há outro mandamento maior do que esses.
32 Jo̱baꞌ lalab cañíiˋ i̱ tɨfaꞌˊ do jo̱ cajíñꞌˉ: —Eáamˊ guiʉ́ˉ lajo̱, Tɨfaꞌˊ, dseángꞌˉ jábꞌˉ júuˆ quíiꞌˉ e jáꞌˉbaꞌ e jaamˋ Fidiéeˇ seengˋ, jo̱ jaˋ seengˋ i̱ jiéngꞌˋguɨ.
32 Ao que lhe disse o escriba: Muito bem, Mestre; com verdade disseste que ele é um, e fora dele não há outro;
33 Jo̱guɨ e jábꞌˉ e ꞌnéˉ e nijmiꞌneáangˋnaaꞌ Fidiéeˇ dseángꞌˉ e ngocángˋ dsiˋnaaꞌ jo̱guɨ có̱o̱ꞌ˜ lajɨˋ e ɨˊ dsiˋnaaꞌ jo̱guɨ có̱o̱ꞌ˜ lajɨˋ bíˋ se̱e̱ˉnaaꞌ, jo̱guɨ e jmiꞌneáangˋnaaꞌ jaléngꞌˋ dseaˋ rúꞌˋnaaꞌ laco̱ꞌguɨ ii˜naaꞌ e nijmiꞌneáangˋ dseaˋ jneaa˜aaꞌ, jo̱ lajaléꞌˋ e la eáangˊguɨ quíingˊ laco̱ꞌguɨ lajaléꞌˋ feáꞌˉ e cuǿøˉnaaꞌ Fidiéeˇ, faꞌ la mɨ˜ jngangꞌˊnaaꞌ jóꞌˋ fɨˊ quinirˇ o̱si mɨ˜ eeˋgo̱ e juˋnaaꞌ fɨˊ nifeꞌˋ é.
33 e que amá-lo de todo o coração, de todo o entendimento e de todas as forças, e amar o próximo como a si mesmo, é mais do que todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Jo̱ mɨ˜ calɨlíꞌˉ Jesús e guiʉ́bˉ cañíiˋ i̱ dseaˋ do, jo̱baꞌ casɨ́ꞌˉreiñꞌ do lala: —Na jaquiéemˉ e tɨˊ lɨ˜ nicá̱ˋ Fidiéeˇ nifɨˊ quíiꞌˉ. Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, jí̱i̱ꞌ˜ jaangˋguɨ i̱ dseaˋ do faꞌ cateáˉguɨ dsíirˊ eeˋ nijmɨngɨ́ꞌˉguɨr Jesús.
34 E Jesus, vendo que havia respondido sabiamente, disse-lhe: Não estás longe do reino de Deus. E ninguém ousava mais interrogá-lo.
35 Jo̱ lajeeˇ e iuungˉ Jesús fɨˊ guáꞌˉ féꞌˋ quiáꞌˉ dseaˋ góorˋ e siꞌˊ fɨˊ Jerusalén e eꞌrˊ dseaˋ júuˆ quiáꞌˉ Fidiéeˇ, jo̱ lalab cajmɨngɨ́ꞌrˉ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ i̱ teáangꞌ˜ do: —¿Jial lɨ́ɨˊ quiáꞌˉ i̱ tɨfaꞌˊ quiáꞌˉ júuˆ quiʉꞌˊ ta˜ quíˉiiꞌ, dseaˋ Israel, e féꞌrˋ e Dseaˋ Jmáangˉ lɨ́ɨiñˊ sɨju̱ˇ dseata˜ Davíꞌˆ?
35 Por sua vez, Jesus, enquanto ensinava no templo, perguntou: Como é que os escribas dizem que o Cristo é filho de Davi?
36 Co̱ꞌ ꞌñiabꞌˊ dseata˜ Davíꞌˆ cajíñꞌˉ laꞌeáangˊ có̱o̱ꞌ˜ Jmɨguíˋ quiáꞌˉ Fidiéeˇ lala:
36 O próprio Davi falou, movido pelo Espírito Santo: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos debaixo dos teus pés.
37 Jo̱ cajíngꞌˉguɨ Jesús e júuˆ la: —Jo̱ song ꞌñiaꞌˊbɨ dseata˜ Davíꞌˆ sɨ́ꞌrˋ Dseaˋ Jmáangˉ Fíiˋi, jo̱baꞌ ¿jial cuǿøngˋ e Dseaˋ Jmáangˉ lɨ́ɨiñˊ dseaˋ sɨju̱ˇ dseata˜ Davíꞌˆ jóng? Jo̱ lajaléngꞌˋ i̱ dseaˋ fɨ́ɨngˊ i̱ teáangˉ núuˋ do eáamˊ iáangˋ dsíirˊ e núurˋ jaléꞌˋ júuˆ e féꞌˋ Jesús.
37 Davi mesmo lhe chama Senhor; como é ele seu filho? E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, lalab caféꞌˋ Jesús jeeng˜ júuˆ quiáꞌrˉ e erˊ do: —Ñiing˜ óoˊnaꞌ có̱o̱ꞌ˜ jaléngꞌˋ tɨfaꞌˊ quiáꞌˉ júuˆ quiʉꞌˊ ta˜ quíˉiiꞌ, dseaˋ Israel, co̱ꞌ lɨ́ꞌˆ tɨˊ dsíirˊ e ngɨrˊ e jloꞌˆ sɨlɨɨmˇbre, jo̱guɨ eáangˊ iiñ˜ i̱i̱ˋ nijmɨꞌgóˋ írˋ lacaangˋ jee˜ ꞌnʉ́ʉˊ lɨ˜ ngɨrˊ,
38 E prosseguindo ele no seu ensino, disse: Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes compridas, e das saudações nas praças,
39 jo̱guɨ iiñ˜ güeárˋ ni˜ ꞌmasii˜ e jloꞌˆguɨ fɨˊ lacaangˋ dsíiˊ guáꞌˉ quiáꞌrˉ, jo̱guɨ iiñ˜ e nigüeárˋ cajo̱ dseángꞌˉ la jmangꞌˉ lɨ˜ jloꞌˆguɨ fɨng catɨ́ˋ e nidǿꞌrˉ,
39 e dos primeiros assentos nas sinagogas, e dos primeiros lugares nos banquetes,
40 jo̱guɨ guiˊbre ꞌnʉ˜ jaléngꞌˋ dseamɨ́ˋ i̱ ꞌnɨ́ɨˉ, jo̱guɨ jmɨcaaiñ˜ e féꞌrˋ faꞌˊ e cueeˋ fɨˊ quiniˇ dseaˋ. Dsʉꞌ jaléngꞌˋ i̱ dseaˋ laꞌíbˋ niꞌíngꞌˋ iihuɨ́ɨˊ e eáangˊguɨ mɨ˜ nitɨ́ˉ íꞌˋ lajo̱.
40 que devoram as casas das viúvas, e por pretexto fazem longas orações; estes hão de receber muito maior condenação.
41 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, co̱o̱ˋ ya̱ꞌˊ guiing˜ Jesús fɨˊ caꞌˊ guóoˊ lɨ˜ taꞌˊ dseaˋ cuuˉ quiáꞌˉ guáꞌˉ e siꞌˊ fɨˊ Jerusalén, jo̱ jǿørˉ jial dsiteaꞌˊ dseaˋ cuuˉ fɨˊ jo̱. Jo̱ lajeeˇ jo̱ jaléngꞌˋ dseaˋ seaˋ cuuˉ eáamˊ dsiteaꞌrˊ cuuˉ fɨˊ jo̱.
41 E sentando-se Jesus defronte do cofre das ofertas, observava como a multidão lançava dinheiro no cofre; e muitos ricos deitavam muito.
42 Jo̱ co̱o̱ˋ caguiébˉ jaangˋ dseamɨ́ˋ i̱ ꞌnɨ́ɨˉ i̱ tiñíingˉ eáangˊ, jo̱ catá̱ꞌrˉ e fɨˊ dsíiˊ guóoˊ do tú̱ˉ cuuˉ e jaˋ eeˋ ꞌgaꞌˊ lɨˊ quíingˊ.
42 Vindo, porém, uma pobre viúva, lançou dois leptos, que valiam um quadrante.
43 Jo̱baꞌ catǿꞌˉ Jesús i̱ dseaˋ guitúungˋ quiáꞌrˉ do jo̱ casɨ́ꞌˉreiñꞌ do lala: —Dseángꞌˉ e jáꞌˉ e fɨ́ɨˉɨ ꞌnʉ́ꞌˋ e i̱ dseamɨ́ˋ ꞌnɨ́ɨˉ la nɨcatóꞌrˋ jmiguiʉˊguɨ cuuˉ e fɨˊ dsíiˊ guóoˊ quiáꞌˉ guáꞌˉ la laco̱ꞌguɨ dseaˋ caguiaangˉguɨ;
43 E chamando ele os seus discípulos, disse-lhes: Em verdade vos digo que esta pobre viúva deu mais do que todos os que deitavam ofertas no cofre;
44 co̱ꞌ jaléngꞌˋ dseaˋ seaˋ cuuˉ cuørˊ lají̱i̱ꞌ˜ e seáangˊ quiáꞌˉbre; dsʉꞌ i̱ dseamɨ́ˋ ꞌnɨ́ɨˉ la lajɨbˋ lají̱i̱ꞌ˜ e seaˋ quiáꞌrˉ e ꞌnérˉ nɨcatáꞌrˉ e fɨˊ dsíiˊ guóoˊ la.
44 porque todos deram daquilo que lhes sobrava; mas esta, da sua pobreza, deu tudo o que tinha, mesmo todo o seu sustento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.