Romanos 10

Cacua NT (CBV_WBT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Israel ã jʉimená wã déewã iiguípna bejnit pínah ĩ jʉmʉchah, bʉ́dí wã jĩ́gahna caá. Pánih jĩ́gahnit, Dios queétdih ã tʉ́i ʉbat pínahdih náah yacna, bʉ́dí wã ʉʉ́bhna caá.
1 Irmãos, o desejo do meu coração e a súplica que dirijo a Deus por eles são para que se salvem.
2 Yeebdíh yoobópdih wã naóhna caá. Queét Dios ã náahat pah bʉ́dí ĩ chãjíhna yʉh caá. Obohjeéhtih, pánih chãjíhna yʉhna, Dios ded pah ã chãjat tʉ́ʉtatdih yoobópdih ĩpĩ́ jéihcan caá.
2 Pois lhes dou testemunho de que têm zelo por Deus, mas um zelo sem discernimento.
3 Ĩ jenah joyátjĩhjeh tʉ́ini ĩ chãjíhna yʉhna, Dios ã náah yacatdih ĩ jéih bʉʉjácan caá. Pánih bʉʉjácan yʉhna, Dios ã teo wáacat pínahdih ĩ jenah joicáh, queétdih “Nit tʉ́init caá”, ã niíj encan caá.
3 Desconhecendo a justiça de Deus e procurando estabelecer a sua própria justiça, não se sujeitaram à justiça de Deus.
4 Obohjeéhtih, Cristodih tʉ́i jenah joinítboodíh “Nit tʉ́init caá”, Dios ã niíj enna caá. Pánihna, Moisés ã wʉtatjidih jwĩ jepahat jíib tʉ́i ʉbnit jwĩ jéih jʉmcan caá. Obohjeéhtih, Cristoboodíh tʉ́i jenah joí jepahnitdihjeh ã tʉ́i ʉbna caá.
4 Porque Cristo é o fim da lei, para justificar todo aquele que crê.
5 Moisésjeh jon jã́tih nin pah ãt niíj daacáp tajĩ: “Det Dios ã wʉtatdih tʉ́i jepahnitdihjeh ã tʉ́i ʉbbipna caá”, ãt niijíp tajĩ.
5 Ora, Moisés escreve da justiça que vem da lei: O homem que a praticar viverá por ela {Lv 18,5}.
6 Páant ã niíj daacáchah yʉhna, bʉʉ jwʉh det Cristodih tʉ́i jenah joinítdihjeh “Nit tʉ́init caá”, Dios ã niíj enna caá. Cristoíh doonádih bohéna, nin pah jwĩpĩ́ niíj naóhna caá: Dios ã wahni Cristojeh nin baácboó ãtát dei jʉyʉ́p tajĩ. Pánih dei jʉiníji ã jʉmʉchah, nin pah ñi niíj jenah joicá bojoó: “Jeáboó pʉ́ʉh laab béjnit, Cristodih ʉb dei jʉ̃óhni pínahdih jwĩ náahna caá. Wʉnnitji caolih pebhboó dei bejnit, Cristodih booat tʉ́ʉtnit, caandíh jwʉ́ʉb ʉb pʉ́ʉh laáb jʉ̃óhni pínahdih jwĩ náahna caá, jwiítdih ã tʉ́i ʉbat pínah niijná”, ñi niíj jenah joicá bojoó.
6 Mas a justiça que vem da fé diz assim: Não digas em teu coração: Quem subirá ao céu? Isto é, para trazer do alto o Cristo;
7 — ausente —
7 ou: Quem descerá ao abismo? Isto é, para fazer voltar Cristo dentre os mortos.
8 Dios naáwátdih naóh yapaniji nin pah ãt niíj daacáp tajĩ: “¿Dépanih tigaá Dios naáwátdih ñi bid? Caandíh jéihnit, ñitát bohé tagaá”, ãt niíj daacáp tajĩ. Pánihna, caán jwĩ bohéni naáwát Cristodih ã tʉ́i jenah joyát tʉ́ʉtna caá.
8 Que diz ela, afinal? A palavra está perto de ti, na tua boca e no teu coração {Dt 30,14}. Essa é a palavra da fé, que pregamos.
9 Pánih bohéna, nin pah jwĩpĩ́ niíj naóhna caá: Det Dios biícdih tʉ́i jʉmíhna, “Jesús wã maáh caá”, niíj naóhnit, “Dios caán wʉnnijidih ãt jwʉ́ʉb booanap jĩ”, ĩ niíj jenah joyóchah, Dios queét iiguípna bejnit déejidih ã tʉ́i ʉbbipna caá.
9 Portanto, se com tua boca confessares que Jesus é o Senhor, e se em teu coração creres que Deus o ressuscitou dentre os mortos, serás salvo.
10 Jesúsdih jwĩ tʉ́i jenah joí jepahachah, Dios jwiítdih “Nit tʉ́init caá”, ã niíj enna caá. Pánihna, “Jesús wʉnniji jwʉ́ʉb boo pʉd jʉ̃óhni jʉmna, nihat cã́acwã ĩ maáh ã jʉmna caá”, bitadih jwĩ niíj naáwáchah, ã tʉ́i ʉbnit jwĩ jʉmna caá.
10 É crendo de coração que se obtém a justiça, e é professando com palavras que se chega à salvação.
11 Dios naáwátdih naóh yapani nin pah ãt niíj daacáp tajĩ: “Det Diosdih tʉ́i jenah joinít, ‘Páant ã niiját pah biíc yoobó ã yapbipna caá’, niíj jenah joinít, tíiccanjeh ĩ tʉ́i wẽibipna caá”, ãt niíj daacáp tajĩ.
11 A Escritura diz: Todo o que nele crer não será confundido {Is 28,16}.
12 Dios nihat cã́acwã yoobó ĩ maáh jʉmna, det caandíh ʉʉ́bhnitdih tʉ́ini ã chãjbipna caá. Judíowãdih, judíowã nihcannitdihbʉt biíc yoobó ã tʉ́i teo wáacbipna caá.
12 Pois não há distinção entre judeu e grego, porque todos têm um mesmo Senhor, rico para com todos os que o invocam,
13 Dios naáwátdih biíh naóh yapani nin pah ãt niíj daacáp tajĩ: “ ‘Wã yéejatdih yohnit, weemdíh ma tʉ́i ʉbʉʉ́’, det jwĩ maáhdih niíj ʉʉ́bhnitdih ã tʉ́i ʉbbipna caá”, ãt niíj daacáp tajĩ.
13 porque todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo {Jl 3,5}.
14 Obohjeéhtih, det Cristoíh doonádih joicánnitboó caandíh ĩ jéih ʉʉ́bhcan caá. Pánihna, ã naáwátdih naóhnit wihcah, caán doonádih joicánnit, caandíh ĩta jéih jepahcan tagaá.
14 Porém, como invocarão aquele em quem não têm fé? E como crerão naquele de quem não ouviram falar? E como ouvirão falar, se não houver quem pregue?
15 Ã naáwátdih naóhnit pínahdih Dios ã wahcah, det ã́ih tʉ́ini doonádih naóhnit ĩta wihcan tagaá. Dios naáwátdih biíh naóh yapani nin pah ãt niíj daacáp tajĩ: “Tʉ́ini doonádih naóhnit ĩ jʉ̃ʉ́wʉ́chah, jwĩ tʉ́i wẽina caá”, ãt niíj daacáp tajĩ.
15 E como pregarão, se não forem enviados, como está escrito: Quão formosos são os pés daqueles que anunciam as boas novas {Is 52,7}?
16 Páant ĩ daacátji ã jʉmʉchah yʉhna, Israel jʉimená dawá caán tʉ́ini doonádih ĩt joííhcap jĩ. Páant ĩ joííhcat pah Isaías Diosdih ʉʉ́bhna, nin pah ãt niíj daacáp tajĩ: “Maá, ma naáwátdih queétdih jwĩ naóh yapanachah yʉhna, dawá ĩ joííhcap be”, ãt niíj daacáp tajĩ.
16 Mas não são todos que prestaram ouvido à boa nova. É o que exclama Isaías: Senhor, quem acreditou na nossa pregação {Is 53,1}?
17 Cristoíh tʉ́ini doonádih joyát caá náahap, caandíh tʉ́i jenah joinít, cã́acwã ĩ jepahat pínah niijná.
17 Logo, a fé provém da pregação e a pregação se exerce em razão da palavra de Cristo.
18 Nin pah yeebdíh wã niíj ʉʉ́bh joiná caá: “¿Israel jʉimená caán doonádih ĩt joijícan taniít?” ñi jenah joyóchah. Caandíh yoobópdih ĩt joijí ta yʉh caá. Páant ĩ joyátjidih tigaá Dios naáwátdih naóh yapani nin pah ãt niíj daacáp tajĩ:
18 Pergunto, agora: Acaso não ouviram? Claro que sim! Por toda a terra correu a sua voz, e até os confins do mundo foram as suas palavras {Sl 18,5}.
19 Pánih jéihnit, nin pah wã jwʉ́ʉb niíj ʉʉ́bh joiná caá páant mʉntih: ¿Caán doonádih Israel jʉimená joiná, ĩt tʉ́i beh joijícan ta niít? ñi jenah joyóchah. Ĩt tʉ́i beh joijí ta yʉh caá. Nin pah Moisés ã niíj daacátjidih yeebdíh wã jwíih náhniabipna caá:
19 E pergunto ainda: Acaso Israel não o compreendeu? Já Moisés lhes havia dito: Eu vos despertarei ciúmes com um povo que não merece este nome; provocar-vos-ei a ira contra uma nação insensata {Dt 32,21}.
20 Isaíasbʉt ʉ́ʉmcanjeh, nin pah ãt niíj daacáp tajĩ:
20 E Isaías se abalança a dizer: Fui achado pelos que não me buscavam; manifestei-me aos que não perguntavam por mim {Is 65,1}.
21 Israel jʉimenáboodíh, nin pah Isaías ãt jwʉ́ʉb niíj daacáp tajĩ:
21 Ao passo que a respeito de Israel ele diz: Todo o dia estendi as minhas mãos a um povo desobediente e teimoso {Is 65,2}.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.