Romanos 10
Cacua NT (CBV_WBT) vs NTLH
1 Israel ã jʉimená wã déewã iiguípna bejnit pínah ĩ jʉmʉchah, bʉ́dí wã jĩ́gahna caá. Pánih jĩ́gahnit, Dios queétdih ã tʉ́i ʉbat pínahdih náah yacna, bʉ́dí wã ʉʉ́bhna caá.
1 Meus irmãos, desejo de todo o coração que o meu próprio povo seja salvo. E peço a Deus em favor deles
2 Yeebdíh yoobópdih wã naóhna caá. Queét Dios ã náahat pah bʉ́dí ĩ chãjíhna yʉh caá. Obohjeéhtih, pánih chãjíhna yʉhna, Dios ded pah ã chãjat tʉ́ʉtatdih yoobópdih ĩpĩ́ jéihcan caá.
2 porque eu sou testemunha de que eles são muito dedicados a Deus. Mas a dedicação deles não está baseada no verdadeiro conhecimento,
3 Ĩ jenah joyátjĩhjeh tʉ́ini ĩ chãjíhna yʉhna, Dios ã náah yacatdih ĩ jéih bʉʉjácan caá. Pánih bʉʉjácan yʉhna, Dios ã teo wáacat pínahdih ĩ jenah joicáh, queétdih “Nit tʉ́init caá”, ã niíj encan caá.
3 pois eles não conhecem a maneira como Deus aceita as pessoas e assim têm procurado conseguir isso da sua própria maneira. Eles rejeitaram o modo de Deus aceitar as pessoas.
4 Obohjeéhtih, Cristodih tʉ́i jenah joinítboodíh “Nit tʉ́init caá”, Dios ã niíj enna caá. Pánihna, Moisés ã wʉtatjidih jwĩ jepahat jíib tʉ́i ʉbnit jwĩ jéih jʉmcan caá. Obohjeéhtih, Cristoboodíh tʉ́i jenah joí jepahnitdihjeh ã tʉ́i ʉbna caá.
4 Porque, com Cristo, a lei chegou ao fim, e assim os que creem é que são aceitos por Deus.
5 Moisésjeh jon jã́tih nin pah ãt niíj daacáp tajĩ: “Det Dios ã wʉtatdih tʉ́i jepahnitdihjeh ã tʉ́i ʉbbipna caá”, ãt niijíp tajĩ.
5 Pois o que Moisés escreveu a respeito de as pessoas serem aceitas por Deus pela obediência à lei foi isto: “Viverá aquele que fizer o que a lei manda.”
6 Páant ã niíj daacáchah yʉhna, bʉʉ jwʉh det Cristodih tʉ́i jenah joinítdihjeh “Nit tʉ́init caá”, Dios ã niíj enna caá. Cristoíh doonádih bohéna, nin pah jwĩpĩ́ niíj naóhna caá: Dios ã wahni Cristojeh nin baácboó ãtát dei jʉyʉ́p tajĩ. Pánih dei jʉiníji ã jʉmʉchah, nin pah ñi niíj jenah joicá bojoó: “Jeáboó pʉ́ʉh laab béjnit, Cristodih ʉb dei jʉ̃óhni pínahdih jwĩ náahna caá. Wʉnnitji caolih pebhboó dei bejnit, Cristodih booat tʉ́ʉtnit, caandíh jwʉ́ʉb ʉb pʉ́ʉh laáb jʉ̃óhni pínahdih jwĩ náahna caá, jwiítdih ã tʉ́i ʉbat pínah niijná”, ñi niíj jenah joicá bojoó.
6 Porém, quanto a ser aceito por Deus por meio da fé, Moisés diz o seguinte: “Não fique pensando assim: quem vai subir até o céu?”, isto é, para trazer Cristo do céu.
7 — ausente —
7 “Nem pergunte: quem descerá ao mundo lá de baixo?”, isto é, para fazer com que Cristo suba do mundo dos mortos .
8 Dios naáwátdih naóh yapaniji nin pah ãt niíj daacáp tajĩ: “¿Dépanih tigaá Dios naáwátdih ñi bid? Caandíh jéihnit, ñitát bohé tagaá”, ãt niíj daacáp tajĩ. Pánihna, caán jwĩ bohéni naáwát Cristodih ã tʉ́i jenah joyát tʉ́ʉtna caá.
8 O que Moisés diz é isto: “A mensagem de Deus está perto de você, nos seus lábios e no seu coração” — isto é, a mensagem de fé que anunciamos.
9 Pánih bohéna, nin pah jwĩpĩ́ niíj naóhna caá: Det Dios biícdih tʉ́i jʉmíhna, “Jesús wã maáh caá”, niíj naóhnit, “Dios caán wʉnnijidih ãt jwʉ́ʉb booanap jĩ”, ĩ niíj jenah joyóchah, Dios queét iiguípna bejnit déejidih ã tʉ́i ʉbbipna caá.
9 Se você disser com a sua boca: “Jesus é Senhor” e no seu coração crer que Deus ressuscitou Jesus, você será salvo.
10 Jesúsdih jwĩ tʉ́i jenah joí jepahachah, Dios jwiítdih “Nit tʉ́init caá”, ã niíj enna caá. Pánihna, “Jesús wʉnniji jwʉ́ʉb boo pʉd jʉ̃óhni jʉmna, nihat cã́acwã ĩ maáh ã jʉmna caá”, bitadih jwĩ niíj naáwáchah, ã tʉ́i ʉbnit jwĩ jʉmna caá.
10 Porque nós cremos com o coração e somos aceitos por Deus; falamos com a boca e assim somos salvos.
11 Dios naáwátdih naóh yapani nin pah ãt niíj daacáp tajĩ: “Det Diosdih tʉ́i jenah joinít, ‘Páant ã niiját pah biíc yoobó ã yapbipna caá’, niíj jenah joinít, tíiccanjeh ĩ tʉ́i wẽibipna caá”, ãt niíj daacáp tajĩ.
11 Porque as Escrituras Sagradas dizem: “Quem crer nele não ficará desiludido.”
12 Dios nihat cã́acwã yoobó ĩ maáh jʉmna, det caandíh ʉʉ́bhnitdih tʉ́ini ã chãjbipna caá. Judíowãdih, judíowã nihcannitdihbʉt biíc yoobó ã tʉ́i teo wáacbipna caá.
12 Isso vale para todos, pois não existe nenhuma diferença entre judeus e não judeus. Deus é o mesmo Senhor de todos e abençoa generosamente todos os que pedem a sua ajuda.
13 Dios naáwátdih biíh naóh yapani nin pah ãt niíj daacáp tajĩ: “ ‘Wã yéejatdih yohnit, weemdíh ma tʉ́i ʉbʉʉ́’, det jwĩ maáhdih niíj ʉʉ́bhnitdih ã tʉ́i ʉbbipna caá”, ãt niíj daacáp tajĩ.
13 Como dizem as Escrituras Sagradas: “Todos os que pedirem a ajuda do Senhor serão salvos.”
14 Obohjeéhtih, det Cristoíh doonádih joicánnitboó caandíh ĩ jéih ʉʉ́bhcan caá. Pánihna, ã naáwátdih naóhnit wihcah, caán doonádih joicánnit, caandíh ĩta jéih jepahcan tagaá.
14 Mas como é que as pessoas irão pedir, se não crerem nele? E como poderão crer, se não ouvirem a mensagem? E como poderão ouvir, se a mensagem não for anunciada?
15 Ã naáwátdih naóhnit pínahdih Dios ã wahcah, det ã́ih tʉ́ini doonádih naóhnit ĩta wihcan tagaá. Dios naáwátdih biíh naóh yapani nin pah ãt niíj daacáp tajĩ: “Tʉ́ini doonádih naóhnit ĩ jʉ̃ʉ́wʉ́chah, jwĩ tʉ́i wẽina caá”, ãt niíj daacáp tajĩ.
15 E como é que a mensagem será anunciada, se não forem enviados mensageiros? As Escrituras Sagradas dizem: “Como é bonito ver os mensageiros trazendo boas notícias!”
16 Páant ĩ daacátji ã jʉmʉchah yʉhna, Israel jʉimená dawá caán tʉ́ini doonádih ĩt joííhcap jĩ. Páant ĩ joííhcat pah Isaías Diosdih ʉʉ́bhna, nin pah ãt niíj daacáp tajĩ: “Maá, ma naáwátdih queétdih jwĩ naóh yapanachah yʉhna, dawá ĩ joííhcap be”, ãt niíj daacáp tajĩ.
16 Mas nem todos aceitam a boa notícia do evangelho . Foi Isaías quem disse: “Senhor, quem creu na nossa mensagem?”
17 Cristoíh tʉ́ini doonádih joyát caá náahap, caandíh tʉ́i jenah joinít, cã́acwã ĩ jepahat pínah niijná.
17 Portanto, a fé vem por ouvir a mensagem, e a mensagem vem por meio da pregação a respeito de Cristo.
18 Nin pah yeebdíh wã niíj ʉʉ́bh joiná caá: “¿Israel jʉimená caán doonádih ĩt joijícan taniít?” ñi jenah joyóchah. Caandíh yoobópdih ĩt joijí ta yʉh caá. Páant ĩ joyátjidih tigaá Dios naáwátdih naóh yapani nin pah ãt niíj daacáp tajĩ:
18 Mas eu pergunto: será que eles não ouviram a mensagem? É claro que ouviram! Como dizem as Escrituras: “A voz deles se espalhou pelo mundo inteiro; as suas palavras alcançaram a terra toda.”
19 Pánih jéihnit, nin pah wã jwʉ́ʉb niíj ʉʉ́bh joiná caá páant mʉntih: ¿Caán doonádih Israel jʉimená joiná, ĩt tʉ́i beh joijícan ta niít? ñi jenah joyóchah. Ĩt tʉ́i beh joijí ta yʉh caá. Nin pah Moisés ã niíj daacátjidih yeebdíh wã jwíih náhniabipna caá:
19 Eu pergunto ainda: será que o povo de Israel não soube disso? Moisés foi o primeiro a dar uma resposta. Ele disse: “Eu farei com que vocês fiquem com ciúmes de um povo que não é uma nação; farei com que fiquem com raiva de uma nação de gente sem juízo.”
20 Isaíasbʉt ʉ́ʉmcanjeh, nin pah ãt niíj daacáp tajĩ:
20 E Isaías foi mais corajoso ao anunciar o que Deus disse: “Eu fui achado por aqueles que não me procuravam e apareci aos que não perguntavam por mim.”
21 Israel jʉimenáboodíh, nin pah Isaías ãt jwʉ́ʉb niíj daacáp tajĩ:
21 Mas, a respeito de Israel, Deus disse: “O dia inteiro eu abri os braços, pronto para receber um povo desobediente e rebelde.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.