Lucas 7
Cacua NT (CBV_WBT) vs NAA
1 Páant cã́acwãdih bohé péanit, Jesús Capernaum tʉ́tchiboó ãt bejep wʉt jĩ.
1 Tendo Jesus concluído todas as suas palavras dirigidas ao povo, entrou em Cafarnaum.
2 Romano cien soldadowã ĩ maáh Capernaum tʉ́tchidih ãt jʉmʉp wʉt jĩ. Caandíh teo wʉ̃hni ã oini bʉ́dí wʉnna ãt chãjap wʉt jĩ.
2 E o servo de um centurião, a quem este muito estimava, estava doente, quase à morte.
3 Pánihna, Jesús ã jʉibíát doonádih joinít, judíowã ĩ maátadih Jesús pebhna ãt wahap wʉt jĩ, caandíh teo wʉ̃hnidih booanadih ã bejat pínah niijná.
3 Quando o centurião ouviu falar a respeito de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, pedindo-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Páant ã wahachah, judíowã ĩ maáta Jesús pebhna jʉibínit, bʉ́dí ʉʉ́bhna, nin pah ĩt niíj naáwáp wʉt jĩ: —Jwiítdih wahni tʉ́ini caá. Jwiít judíowãdih tʉ́i oinit, jwĩ míic wáacat mʉʉdíh chãjat pínah dinero ã wʉ̃hʉp jĩ. Páant ã tʉ́i chãjat jíib, caandíh ma teo wáac jʉ̃ʉ́wʉ́, ĩt niijíp wʉt jĩ.
4 Estes, aproximando-se de Jesus, lhe pediram com insistência: — Ele merece a sua ajuda,
5 — ausente —
5 porque é amigo do nosso povo, e ele mesmo construiu a nossa sinagoga.
6 Páant ĩ niijíchah joinít, Jesús ĩjeéh ãt bejep wʉt jĩ. Pánih bejnit, cien soldadowã ĩ maáh pebhna ĩ tóah jʉibínachah, caán bita ã chéenwãdih wahnit, nin pah ãt niíj naáwát tʉ́ʉtʉp wʉt jĩ: “Maá, weem cháh wẽpni ma jʉmʉchah jéihna, ma pebhna jʉibícan, ‘Wĩ́ih mʉʉdíh ma waád jʉ̃ʉ́wʉ́’, niijní dée nihcan caá. Meemdíh wã tac bʉʉgáíhcan caá. Pánihna, yʉʉ́pmahjeh jʉmna, ma wẽpatjĩh weemdíh teo wʉ̃hnidih ma booanaá.
6 Então Jesus foi com eles. Quando Jesus já estava perto da casa, o centurião enviou-lhe alguns amigos, dizendo: — Senhor, não se incomode, porque não sou digno de recebê-lo em minha casa.
7 — ausente —
7 Por isso, não me julguei digno de ir falar pessoalmente com o senhor; porém diga uma palavra, e o meu servo será curado.
8 Wã chah jʉmnit bita maáta weemdíh ĩ wʉtna caá. Weembʉ́t soldadowãdih wʉtni caá. Biícdih ‘Ma bejeé’, wã niijíchah, ãpĩ́ bejna caá. Biíhdih ‘Ma jʉ̃ʉ́wʉ́’, wã niijíchah, ãpĩ́ jʉ̃óhna caá. ‘Nindih ma chãjaá’, weemdíh teo wʉ̃hnidih wã niijíchah, ãpĩ́ chãjna caá. Pánihna, ma wʉtat wẽpatdihbʉt wã tʉ́i jéihna caá. Ma wʉtʉchahjeh, weemdíh teo wʉ̃hni ã boobipna caá”, cien soldadowã ĩ maáh ã chéenwã Jesúsdih ĩt niíj naóh yapanap wʉt jĩ.
8 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, tenho soldados às minhas ordens e digo a este: “Vá”, e ele vai; e a outro: “Venha”, e ele vem; e ao meu servo: “Faça isto”, e ele o faz.
9 Páant ĩ niijíchah joinít, caán soldadowã ĩ maáh “Jesús caandíh ã booabipna caá”, ã niíj jenah joyátdih jéihnit, Jesús bʉ́dí ãt weñep wʉt jĩ. Pánih wẽinit, ãjeéh péenitdih tac pʉ́ʉd ennit, nin pah queétdih ãt niijíp wʉt jĩ:ãt niijíp wʉt jĩ.
9 Ao ouvir estas palavras, Jesus ficou admirado com aquele homem e, voltando-se para o povo que o acompanhava, disse:
10 Pánihna, soldadowã ĩ maáh ã wahnitji ã́ih mʉʉdíh ĩ jwʉ́ʉb jʉibínachah, caandíh teo wʉ̃hni booni ãtát jʉmʉp wʉt jĩ.
10 E, quando os que tinham sido enviados voltaram para casa, encontraram o servo curado.
11 Tʉ́ttimah, Naín wʉ̃t jʉmni tʉ́tchina Jesúswã ĩt bejep wʉt jĩ. Dawá cã́acwãbʉt ĩjeéh ĩt péenap wʉt jĩ.
11 Pouco depois, Jesus foi para uma cidade chamada Naim, e os seus discípulos e numerosa multidão iam com ele.
12 Pánih bejnit, Naín tʉ́tchi jẽc pebh ĩ tóah jʉibínachah, caán tʉ́tchidih moón wʉnni bácahjidih yohat tʉ́ʉt niijná, caandíh ĩ ʉb bac jʉ̃ʉ́wʉ́chah, Jesúswã queétdih ĩt jwãááp wʉt jĩ. Beh wili éemp wʉnnih mit jʉmʉp wʉt jĩ. Mi wʉ̃ʉ́h biíc jʉmni ãt wʉnʉp wʉt jĩ. Dawá cã́acwãbʉt mijeéh ĩt ñʉʉn bác jʉ̃ʉ́wʉ́p wʉt jĩ.
12 Ao aproximar-se do portão da cidade, eis que saía o enterro do filho único de uma viúva; e grande multidão da cidade ia com ela.
13 Páant ĩ jʉ̃ʉ́wʉ́chah ennit, Jesús caántdih jĩ́gah ennit, nin pah ãt niijíp wʉt jĩ:ãt niijíp wʉt jĩ.
13 Ao vê-la, o Senhor se compadeceu dela e lhe disse:
14 Páant niijnít, wʉnni ã́ih bácahji lajni naadíh ã tewechah, caandíh beonit ĩt chão ñʉ́hʉp wʉt jĩ. Pánih teonit,wʉnnidih ãt niijíp wʉt jĩ.
14 Chegando-se, tocou no caixão e os que o estavam carregando pararam. Então Jesus disse:
15 Páant ã niijíchahjeh, wʉnniji jwʉ́ʉb boo pʉd chʉ́ʉdnit, ãt wéhenap wʉt jĩ. Páant ã boonachah, Jesús beh wilidih nin pah ãt niijíp wʉt jĩ:ãt niijíp wʉt jĩ.
15 O que estava morto sentou-se e passou a falar; e Jesus o restituiu à sua mãe.
16 Páant ã booanachah enna, nihat cã́acwã wʉ́hi bejnit, Diosdih bʉ́dí ĩt weñep wʉt jĩ. —Dios naáwátdih wẽp naóh yapani ãt jʉi tágaá. Dios jwiít ã́ih cã́acwãdih teo wáacadih ãt jʉi tágaá, ĩt míic niijíp wʉt jĩ.
16 Todos ficaram possuídos de temor e glorificavam a Deus, dizendo: — Grande profeta se levantou entre nós. Deus visitou o seu povo.
17 Páant ã chãjatji doonádih nihat Judea baác, pebhbit jʉmni baácnadihbʉt ĩt naóh peetép wʉt jĩ.
17 Esta notícia a respeito de Jesus se espalhou por toda a Judeia e por toda aquela região.
18 Jesús páant ã chãjatji dooná Juan Daabánidihbʉt ãt jʉibínap wʉt jĩ. Caán nemat mʉʉ́boó ã jʉmʉchah, ã bohénit caandíh ĩt jʉibí naáwáp wʉt jĩ.
18 Todas estas coisas foram relatadas a João pelos seus discípulos. E João, chamando dois deles,
19 Páant ĩ naáwáchah joinít, chénewã ã bohénitdih Jesús pebhna ãt wahap wʉt jĩ. “¿Meém Dios ã wahni, jwiít judíowã jwĩ pã́ini niít? ¿Biíhdih bidat niít náahap?” queétdih ãt niíj ʉʉ́bh joyát tʉ́ʉtʉp wʉt jĩ.
19 enviou-os ao Senhor para perguntar: — Você é aquele que estava para vir ou devemos esperar outro?
20 Páant ã niijíchah joinít, Jesús pebhna ĩt bejep wʉt jĩ. Caanná jʉibínit, Jesúsdih nin pah ĩt niijíp wʉt jĩ: —Juan Daabáni jwiítdih wahnit, nin pah ã niíj ʉʉ́bh joyát tʉ́ʉtʉp be: ‘¿Meém Dios ã wahni, jwiít judíowã jwĩ pã́ini niít? ¿Biíhdih bidat niít náahap?’ jwiítdih ã niiját tʉ́ʉtʉp be, Jesúsdih ĩt niijíp wʉt jĩ.
20 Quando os homens chegaram a Jesus, disseram: — João Batista nos enviou para perguntar: O senhor é aquele que estava para vir ou devemos esperar outro?
21 Ĩ jʉibínachahjeh, Jesús dawá cã́acwãdih booana ãt chãjap wʉt jĩ. Nemép jʉmnitdihbʉt booa, dawá jéih encannitdihbʉt ãt booanap wʉt jĩ.
21 Naquela mesma hora, Jesus curou muitas pessoas de doenças, de sofrimentos e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 Juan ã wahnit ĩ niijíchah joinít, nin pah Jesús queétdih ãt niíj jepahap wʉt jĩ:
22 Então Jesus lhes respondeu:
23 Jesús queétdih ãt niijíp wʉt jĩ.
23 E bem-aventurado é aquele que não achar em mim motivo de tropeço.
24 Juan ã wahnitji ĩ jwʉ́ʉb bejat tʉ́ttimah, Juan ded pah ã jʉmatdih cã́acwãdih nin pah Jesús ãt niíj naáwáp wʉt jĩ:
24 Quando os mensageiros de João se retiraram, Jesus começou a dizer ao povo a respeito de João:
25 — ausente —
25 O que vocês foram ver? Um homem vestido de roupas finas? Os que se vestem bem e vivem no luxo moram nos palácios reais.
26 — ausente —
26 Sim, o que foram ver? Um profeta? Sim, eu lhes digo, e muito mais do que um profeta.
27 — ausente —
27 Este é aquele de quem está escrito: “Eis que envio adiante de você o meu mensageiro, o qual preparará o caminho diante de você.”
28 Jesús queétdih ãt niijíp wʉt jĩ.
28 — E eu lhes digo: entre os nascidos de mulher, ninguém é maior do que João; mas o menor no Reino de Deus é maior do que ele.
29 Juandih ĩ nemat pínah jã́tih, ã bohéátdih joinít, nihat cã́acwã, Romano maáta ĩ ʉʉ́bát tʉ́ʉtni nʉ́odih ʉʉ́bh wʉ̃hnitbʉt, Juandih ĩtát daabáát tʉ́ʉtʉp wʉt jĩ. Páant Diosdih jepahnit ĩ jʉmʉchah, Jesúsboó ã niijíchah joinít, “Dios ã wʉtat yoobópdih caá”, ĩt niijíp wʉt jĩ.
29 Todo o povo que o ouviu e até os publicanos reconheceram a justiça de Deus, tendo sido batizados com o batismo de João;
30 Obohjeéhtih, fariseowã, Moisés ã wʉtatjidih bohénitbʉt, Juandih daabáát tʉ́ʉtcan, Dios queétdih ã náah yacat pínahdih ĩt náahcap wʉt jĩ.
30 mas os fariseus e os intérpretes da Lei rejeitaram, quanto a si mesmos, o plano de Deus, não tendo sido batizados por ele.
31 Páant ĩ jʉmatdih jéihnit, Jesús nin pah ãt jwʉ́ʉb niíj naáwáp wʉt jĩ:
31 E Jesus continuou:
32 — ausente —
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, gritam uns para os outros:
33 — ausente —
33 — Pois veio João Batista, não comendo pão nem bebendo vinho, e vocês dizem: “Ele tem demônio!”
34 — ausente —
34 Veio o Filho do Homem, comendo e bebendo, e vocês dizem: “Eis aí um glutão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores!”
35 Jesús queétdih ãt niijíp wʉt jĩ.
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Biíh yeó jáap biíc fariseo, Simón wʉ̃t jʉmni, Jesúsdih ãt nʉmah jeémép wʉt jĩ. Ã́ih mʉʉná jʉibínit, Jesús ãjeéh ãt jeémép wʉt jĩ.
36 Um dos fariseus convidou Jesus para que fosse jantar com ele. Jesus, entrando na casa do fariseu, tomou lugar à mesa.
37 Simóníh mʉʉdíh Jesús ã jʉmat doonádih joinít, queét ĩ jeéméchah, caán tʉ́tchidih bóli, deoh nah jʉmnih, tʉ́i chej jʉmni yíi quiítdih mit ʉb waád jʉibínap wʉt jĩ. Caán quiít alabastro ĩ niijní jeejĩ́h ĩ chãjni quiít ãt jʉmʉp wʉt jĩ.
37 E eis que uma mulher da cidade, pecadora, sabendo que ele estava jantando na casa do fariseu, foi até lá com um frasco feito de alabastro cheio de perfume.
38 Pánih ʉb waád jʉibínit, Jesús pebh bódicha caj yoh ñajnit, caandíh mi oyat jʉ́ʉtna, ã́ih jítchanadih miíh quíib macjĩh jʉ̃i chócnit, miíh waó yoócjĩh mit jõp wiwip wʉt jĩ. Pánih chãj péa, ã́ih jítchanadih nomnit, mi ʉb jʉ̃óhni tʉ́i chej jʉmni yíidih pʉohnit, mit ñáñap wʉt jĩ.
38 E, estando por detrás, aos pés de Jesus, chorando, molhava-os com as suas lágrimas e os enxugava com os próprios cabelos. Ela beijava os pés de Jesus e os ungia com o perfume.
39 Páant mi chãjachah ennit, Jesúsdih nʉmah jeémpni Simónboó nin pah caanjéh ãt niíj jenah joyóp wʉt jĩ: “Nin newé Dios naáwátdih naóh yapani jʉmna, caandíh teonih yeejép mi jʉmatdih ãta jéih tagaá. Jéihnit, caántdih ãta tewat tʉ́ʉtcan tagaá. Obohjeéhtih, páant ã chãjcan, naóh yapani yoobát nihcan nacaá”, ãt niíj jenah joyóp wʉt yʉh jĩ.
39 Ao ver isto, o fariseu que o havia convidado disse consigo mesmo: — Se este fosse profeta, bem saberia quem e que tipo de mulher é esta que está tocando nele, porque é uma pecadora.
40 Páant ã niíj jenah joyátdih jéihnit, nin pah Jesús caandíh ãt niijíp wʉt jĩ:ãt niijíp wʉt jĩ. —Ma naáwá, Bohéní, Simón caandíh ãt niijíp wʉt jĩ.
40 Jesus se dirigiu ao fariseu e lhe disse: Ele respondeu: — Diga, Mestre.
41 — ausente —
41 Jesus continuou:
42 Jesús Simóndih ãt niijíp wʉt jĩ.
42 E, como eles não tinham com que pagar, o credor perdoou a dívida de ambos. Qual deles, portanto, o amará mais?
43 —Bʉ́dí nʉ́o wainíboó caandíh chah ã oibipna caá, Simón ãt niíj jepahap wʉt jĩ.Jesús caandíh ãt niijíp wʉt jĩ.
43 Simão respondeu: — Penso que é aquele a quem mais perdoou. Jesus disse:
44 Páant niijnít, yad wilidih jʉ́ʉt jã́hanit, Simóndih nin pah ãt jwʉ́ʉb niíj naáwáp wʉt jĩ:
44 E, voltando-se para a mulher, Jesus disse a Simão:
45 — ausente —
45 Você não me recebeu com um beijo na face; ela, porém, desde que entrei, não deixou de me beijar os pés.
46 — ausente —
46 Você não ungiu a minha cabeça com óleo, mas esta, com perfume, ungiu os meus pés.
47 Jesús Simóndih ãt niijíp wʉt jĩ.
47 Por isso, afirmo a você que os muitos pecados dela foram perdoados, porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 Caandíh páant niíj péanit, caántdih jwʉh nin pah ãt jwʉ́ʉb niijíp wʉt jĩ:
48 Então Jesus disse à mulher:
49 ãt niijíp wʉt jĩ. Páant ã niijíchah joinít, ãjeéh jeémpnit nin pah queétjeh ĩt míic niíj ʉʉ́bh joyóp wʉt jĩ: —¿Dedé newéna tigaá nin? ¡Yéejat yohat wẽpatbʉt ã bíbohna caá! ĩt míic niijíp wʉt jĩ.
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: — Quem é este que até perdoa pecados?
50 — ausente —
50 Mas Jesus disse à mulher:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.