Lucas 23
Cacua NT (CBV_WBT) vs ACF
1 Queét maátajeh míic wéhe péanit, Jesúsdih Pilato pebhna ĩt ʉb bejep wʉt jĩ.
1 E, levantando-se toda a multidão deles, o levaram a Pilatos.
2 Ã pebhna ʉb jʉibínit, Jesúsdih nin pah ĩt niíj naóh yacap wʉt jĩ: —Nin newé jwĩ déewãdih ã yee naáwáchah, jwiít jwĩ joyóp be. Jwĩ maáh Césardih dinero ã wʉ̃hat tʉ́ʉtcap be. ‘Weém Dios ã wahni Cristo ñi maáh caá’, ãpĩ́ niijíp be, Pilatodih ĩt niijíp wʉt jĩ.
2 E começaram a acusá-lo, dizendo: Havemos achado este pervertendo a nação, proibindo dar o tributo a César, e dizendo que ele mesmo é Cristo, o rei.
3 Páant ĩ niijíchah joinít, Pilato Jesúsdih nin pah ãt niíj ʉʉ́bh joyóp wʉt jĩ: —¿Meém judíowã ĩ maáh niít? ãt niijíp wʉt jĩ.Jesús ãt niíj jepahap wʉt jĩ.
3 E Pilatos perguntou-lhe, dizendo: Tu és o Rei dos Judeus? E ele, respondendo, disse-lhe: Tu o dizes.
4 Páant ã niijíchah joinít, Pilato sacerdotewã ĩ maátadih, bita en ñʉhnitdihbʉt nin pah ãt niijíp wʉt jĩ: —Nindih dedé peéh mawat wihcan caá, ãt niijíp wʉt jĩ.
4 E disse Pilatos aos principais dos sacerdotes, e à multidão: Não acho culpa alguma neste homem.
5 Obohjeéhtih, páant ã niijíchah joinít, queét chah ĩt naóh yacap wʉt jĩ. —Caán nihat ã bohénitdih yeejép ã chãjat tʉ́ʉtna caá. Galilea baácdih moondíh jwíih bohénit, Judea baácdih moondíh, nin tʉ́tchidih moondíhbʉt yeejép ãpĩ́ bohéna caá, ĩt niijíp wʉt jĩ.
5 Mas eles insistiam cada vez mais, dizendo: Alvoroça o povo ensinando por toda a Judéia, começando desde a Galiléia até aqui.
6 Páant ĩ niijíchah joinít, Pilatoboó queétdih nin pah ãt niíj ʉʉ́bh joyóp wʉt jĩ: —Galilea baácdih moondíh jwíih bohéna, ¿nin Galilea baácdih bóo niít? ãt niijíp wʉt jĩ.
6 Então Pilatos, ouvindo falar da Galiléia perguntou se aquele homem era galileu.
7 —Caán baácdih bóo tigaá, ĩt niíj jepahap wʉt jĩ. Páant ĩ niíj jepahachah joinít, Galilea baácdih moondíh Herodes maáh ã jʉmʉchah, Pilato Herodes pebhna Jesúsdih ãt wahap wʉt jĩ. Pascua yeó jáapnadih Herodes Jerusalén tʉ́tchiboó jʉibíni ãt jʉm jwʉhʉp wʉt jĩ.
7 E, sabendo que era da jurisdição de Herodes, remeteu-o a Herodes, que também naqueles dias estava em Jerusalém.
8 Páant ã wahni Herodes pebhna ã jʉibínachah, Herodesboó caandíh ennit, bʉ́dí ãt weñep wʉt jĩ. Jesús ded pah ã chãjat doonádih joiníji maatápdih Jesús ã wẽp chãjatdih bʉ́dí ãt eníhip wʉt jĩ.
8 E Herodes, quando viu a Jesus, alegrou-se muito; porque havia muito que desejava vê-lo, por ter ouvido dele muitas coisas; e esperava que lhe veria fazer algum sinal.
9 Pánihna, Jesús Herodes pebhna ã jʉibínachah, Herodes maatápdih ãtih ʉʉ́bh joí ñʉʉnʉ́p wʉt yʉh jĩ. Obohjeéhtih, caandíh Jesús ãt jepahcap wʉt jĩ.
9 E interrogava-o com muitas palavras, mas ele nada lhe respondia.
10 Sacerdotewã ĩ maáta, Moisés ã wʉtatjidih bohénitbʉt, Herodes pebhna jʉibí ñʉhnit, Jesúsdih chah yeejép ĩt naóh yacap wʉt jĩ.
10 E estavam os principais dos sacerdotes, e os escribas, acusando-o com grande veemência.
11 Tʉ́ttimah, Herodes ã́ih soldadowã biícdih yeejép niijnít, Jesúsdih ĩt dehwep wʉt jĩ. Pánih deohnit, tʉ́ini yégueh chóo, maáh ã dʉwát dée chóodih yacnit, Pilato pebhna ĩt wah jwʉ́ʉba bojop wʉt jĩ.
11 E Herodes, com os seus soldados, desprezou-o e, escarnecendo dele, vestiu-o de uma roupa resplandecente e tornou a enviá-lo a Pilatos.
12 Pánihna, caán yeó jáapjeh Jesúsdih ĩ míic wah jwʉ́ʉba boj ñʉhna, Herodes Pilatojĩh ĩt míic wẽi jwíihip wʉt jĩ. Páant ĩ chãjat pínah jã́tih ĩt míic eníhcap wʉt jĩ.
12 E no mesmo dia, Pilatos e Herodes entre si se fizeram amigos; pois dantes andavam em inimizade um com o outro.
13 Jesúsdih Pilato pebhna ĩ jwʉ́ʉb ʉb jʉibínachah, Pilatoboó sacerdotewã ĩ maátadih, judíowã ĩ maátadih, cã́acwãdihbʉt ãt míic wáacat tʉ́ʉtʉp wʉt jĩ.
13 E, convocando Pilatos os principais dos sacerdotes, e os magistrados, e o povo,
14 Páant ĩ míic wáacat tʉ́ttimah, nin pah queétdih ãt niíj naáwáp wʉt jĩ: —Nindih weemdíh ʉb jʉ̃óhnit, ‘Cã́acwãdih yeejép chãjat tʉ́ʉtni caá’, ñi niíj naóh yacap be. Páant ñi niíj naóh yacachah joinít, yeéb ñi enechah, caandíh wã ʉʉ́bh joí beedánap be. Obohjeéhtih, dedé peéh mawat caandíh ã wihcan caá.
14 Disse-lhes: Haveis-me apresentado este homem como pervertedor do povo; e eis que, examinando-o na vossa presença, nenhuma culpa, das de que o acusais, acho neste homem.
15 Herodesbʉt caandíh ʉʉ́bh joí ennit, dedé ã yéejatjidih bid jʉicánjeh, jwĩ pebhna ãt jwʉ́ʉba bojop taga.
15 Nem mesmo Herodes, porque a ele vos remeti, e eis que não tem feito coisa alguma digna de morte.
16 Pánihna, caandíh pʉñat tʉ́ʉtnitjeh, wã bacabipna caá, Pilato queétdih ãtih niijíp wʉt yʉh jĩ.
16 Castigá-lo-ei, pois, e soltá-lo-ei.
17 Pascua jʉmat pah nemat mʉʉ́boó jʉmni ĩ náahnidih Pilato ãpĩ́ bacanap wʉt jĩ.
17 E era-lhe necessário soltar-lhes um pela festa.
18 Pánihna, “Jesúsdih wã bacami caá”, ã niijíchah joinít, nihat cã́acwã nin pah ĩt niíj ñaacáp wʉt jĩ: —¡Caán newédih bacacanjeh, ma mao yohat tʉ́ʉtʉ́! ¡Barrabásboodíh jwiítdih ma baca wʉ̃hʉʉ́! ĩt niijíp wʉt jĩ.
18 Mas toda a multidão clamou a uma, dizendo: Fora daqui com este, e solta-nos Barrabás.
19 Jerusalén tʉ́tchiboó jʉmnit Romano maátadih ã yohíhatji jíib, bitadih ã mao yohatji jíibbʉt, Barrabás nemat mʉʉ́boó ãt jʉmʉp wʉt jĩ.
19 O qual fora lançado na prisão por causa de uma sedição feita na cidade, e de um homicídio.
20 Pánihna, Pilato Jesúsboodíh bacaíhnit, cã́acwãdih ãt jwʉ́ʉb ʉʉ́bh joyóp wʉt jĩ, páant mʉntih.
20 Falou, pois, outra vez Pilatos, querendo soltar a Jesus.
21 Obohjeéhtih, páant ã bacaíhichah joinít, —¡Cruzboó péoh dodhnit, caandíh ma mao yohat tʉ́ʉtʉ́! ĩt niíj ñaacáp wʉt jĩ.
21 Mas eles clamavam em contrário, dizendo: Crucifica-o, crucifica-o.
22 Páant ĩ niíj ñaacáchah joinít, —Yeéb páant ñi niíj ñaacáchah, ¿dedé tigaá caán ã yéej chãjatji jʉm? Obohjeéhtih, dedé ã yéejat peéh mawat ã wihcah, caandíh wã mao yohat tʉ́ʉtcan niít. Pánihna, pʉñat tʉ́ʉtnitjeh, wã bacabipna caá, Pilato queétdih ãt niíj jepahap wʉt jĩ.
22 Então ele, pela terceira vez, lhes disse: Mas que mal fez este? Não acho nele culpa alguma de morte. Castigá-lo-ei pois, e soltá-lo-ei.
23 Obohjeéhtih, páant ã niijíchah joinít, chah ĩt yoób ñaacáp wʉt jĩ, bʉca. —¡Jesúsdih cruzboó péoh dodhnit, ma mao yohat tʉ́ʉtʉ́! ĩt niijíp wʉt jĩ. Páant tʉbit ĩ niíj ñaacáchah joiná, Pilato ã jenah joyát tʉ́ʉt nʉʉmnít,
23 Mas eles instavam com grandes gritos, pedindo que fosse crucificado. E os seus gritos, e os dos principais dos sacerdotes, prevaleciam.
24 ĩ niiját pah ãt chãjat tʉ́ʉtʉp wʉt jĩ.
24 Então Pilatos julgou que devia fazer o que eles pediam.
25 Pánih jepahnit, cã́acwãdih mao yohni, nemat mʉʉ́boó jʉmni, cã́acwã ĩ ʉʉ́bhni Barrabásboodíh Pilato ãt bacanap wʉt jĩ. Jesúsdih cruzboó ãt yoób mao yohat tʉ́ʉtʉp wʉt jĩ, bʉca.
25 E soltou-lhes o que fora lançado na prisão por uma sedição e homicídio, que era o que pediam; mas entregou Jesus à vontade deles.
26 Jesúsdih soldadowã cruzdih bewanit, caandíh mao yohat tʉ́ʉt niijná, ĩt ʉb bejep wʉt jĩ. Pánih ʉb bejnit, Simón wʉ̃t jʉmni, Cirene tʉ́tchidih bóodih ĩt jwãááp wʉt jĩ. Jerusalén tʉ́tchidih ã waád jʉibínachah, caandíh Jesúíh cruzdih ĩt bewat tʉ́ʉtʉp wʉt jĩ. Pánih bewat tʉ́ʉtnit, Jesús tʉ́ttimah caandíh ĩt péeat tʉ́ʉtʉp wʉt jĩ.
26 E quando o iam levando, tomaram um certo Simão, cireneu, que vinha do campo, e puseram-lhe a cruz às costas, para que a levasse após Jesus.
27 Jesúsdih ĩ ʉb bejechah, dawá cã́acwã caandíh ĩt en péenap wʉt jĩ. Yaádhbʉt caandíh bʉ́dí ĩt ñaác jʉ̃í péenap wʉt jĩ.
27 E seguia-o grande multidão de povo e de mulheres, as quais batiam nos peitos, e o lamentavam.
28 Páant ĩ ñaác jʉ̃í péenachah, tac pʉ́ʉd ennit, Jesús queét yaádhdih nin pah ãt niijíp wʉt jĩ:
28 Jesus, porém, voltando-se para elas, disse: Filhas de Jerusalém, não choreis por mim; chorai antes por vós mesmas, e por vossos filhos.
29 — ausente —
29 Porque eis que hão de vir dias em que dirão: Bem-aventuradas as estéreis, e os ventres que não geraram, e os peitos que não amamentaram!
30 — ausente —
30 Então começarão a dizer aos montes: Caí sobre nós, e aos outeiros: Cobri-nos.
31 ãt niijíp wʉt jĩ.
31 Porque, se ao madeiro verde fazem isto, que se fará ao seco?
32 Jesúsdih, chénewã yéej chãjnitdihbʉt ãjeéh mao yohat tʉ́ʉt niijná, Waó Iidíp Dah wʉ̃t jʉmni jeéboó soldadowã ĩt ʉb bejep wʉt jĩ.
32 E também conduziram outros dois, que eram malfeitores, para com ele serem mortos.
33 Caán jeená jʉibínit, Jesúsdih cruzboó péohnit, ĩt pʉd dodhdop wʉt jĩ. Yéejnitdihbʉt biíh cruznadih péohnit, ĩt pʉd dodhdop wʉt jĩ. Biíc yéejnidih Jesús ã jéihyepmant bóo bʉwámant, biíhdih ã wáyámant bóo bʉwámant, Jesúsdih tac yoób ĩt dodhdop wʉt jĩ.
33 E, quando chegaram ao lugar chamado a Caveira, ali o crucificaram, e aos malfeitores, um à direita e outro à esquerda.
34 Páant ĩ péoh dodhdat tʉ́ttimah, cruzboó ñʉhnit, Jesús ã íipdih nin pah ãt niíj ʉʉ́bʉ́p wʉt jĩ:ãt niijíp wʉt jĩ. Cruzboó ñʉhnitdih wapnit soldadowã Jesúíh yégueh chóojidih “¿Deíh tigaá ã jʉmbi?” míic niijnít, tíhwat jʉ́dʉnabitjĩh ĩt yoh tíhwip wʉt jĩ.
34 E dizia Jesus: Pai, perdoa-lhes, porque não sabem o que fazem. E, repartindo as suas vestes, lançaram sortes.
35 Dawá cã́acwã pebhbit ĩt en ñʉhʉp wʉt jĩ. Judíowã ĩ maátabʉt en ñʉhnit, Jesúsdih nin pah ĩt niíj deoh naáwáp wʉt jĩ: —Cã́acwãdih tʉ́i teo wáacni jʉmna, Dios ã wahni Cristo nihna, caanjéhbʉt ã míic teo wáaca naáh, ĩt niijíp wʉt jĩ.
35 E o povo estava olhando. E também os príncipes zombavam dele, dizendo: Aos outros salvou, salve-se a si mesmo, se este é o Cristo, o escolhido de Deus.
36 Soldadowãbʉt caandíh deoh naóhnit, ã pebh jʉibínit, bijni iguíh macdih Jesúsdih babhbat tʉ́ʉtna, ĩtih toonap wʉt yʉh jĩ.
36 E também os soldados o escarneciam, chegando-se a ele, e apresentando-lhe vinagre.
37 Pánih toonit, queétbʉt nin pah ĩt niíj deoh naáwáp wʉt jĩ: —¡Meém judíowã ĩ maáh jʉmna nihna, ma wẽpatjĩhjeh ma míic tʉ́i teo wáacá! ĩt niijíp wʉt jĩ.
37 E dizendo: Se tu és o Rei dos Judeus, salva-te a ti mesmo.
38 “Nin judíowã ĩ maáh caá”, ĩ niíj daácni nʉ́odih Jesúíh wao cháh cruzboó ĩt nah péoh bʉ́ʉdhdʉp wʉt jĩ.
38 E também por cima dele, estava um título, escrito em letras gregas, romanas, e hebraicas: ESTE É O REI DOS JUDEUS.
39 Biíc péoh dodhni Jesúsdih nin pah ãt niíj jʉ̃ihñʉp wʉt jĩ: —¡Meém Dios ã wahni Cristo jʉmna nihna, ma wẽpatjĩh ma míic teo wáacá! ¡Jwiítdihbʉt ma teo wáacá! ãt niijíp wʉt jĩ.
39 E um dos malfeitores que estavam pendurados blasfemava dele, dizendo: Se tu és o Cristo, salva-te a ti mesmo, e a nós.
40 Obohjeéhtih, páant niíj jʉ̃ihnidih biíh yéejniboó nin pah ãt niíj jʉ̃ih jwʉ́ʉbanap wʉt jĩ: —¡Caandíh páant ma niijcá bojoó! ¿Páant niijná, Diosdih ma ʉ́ʉmcan niít? Meemdíh peéh mawat biíc yoobó caandíh ã jʉmna caá.
40 Respondendo, porém, o outro, repreendia-o, dizendo: Tu nem ainda temes a Deus, estando na mesma condenação?
41 Jwiít yéej chãjnitdih ĩ peéh mawachah, yoobópdih caá. Obohjeéhtih, nin ã yéej chãjcah yʉhna, caandíh ĩ peéh maona caá, ãt niijíp wʉt jĩ.
41 E nós, na verdade, com justiça, porque recebemos o que os nossos feitos mereciam; mas este nenhum mal fez.
42 Páant niíj péanit, Jesúsdih nin pah ãt niijíp wʉt jĩ: —Jesús, meém maáh waadná, weemdíh ma tʉ́i náhninaá, ãt niijíp wʉt jĩ.
42 E disse a Jesus: Senhor, lembra-te de mim, quando entrares no teu reino.
43 Jesús caandíh ãt niijíp wʉt jĩ.
43 E disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje estarás comigo no Paraíso.
44 Páant ĩ péoh dodhdat tʉ́ttimah, yeó jáap tac yoób ãt dʉpʉ́áh bejep wʉt jĩ. Pánihna, nihat baác dʉpʉ́niji biíc peihcanni horas tʉ́ttimah ãt jwʉ́ʉb baabáh bejep wʉt jĩ, páant mʉntih.
44 E era já quase a hora sexta, e houve trevas em toda a terra até à hora nona, escurecendo-se o sol;
45 Páant ã jwʉ́ʉb baabáh bejat pínah jã́tih, Jesús nin pah ãt niíj ñaacáp wʉt jĩ:ãt niijíp wʉt jĩ. Páant niíj péanit, ãt wʉnah bejep wʉt jĩ. Páant ã wʉnʉchahjeh, Dioíh mʉʉ́ diítboó ĩ jãh yaíhni bʉ́dí wʉ́ʉpni chóo yeo dei bejna, chéne chóo pah ãt chãwáp wʉt jĩ.
45 E rasgou-se ao meio o véu do templo.
46 — ausente —
46 E, clamando Jesus com grande voz, disse: Pai, nas tuas mãos entrego o meu espírito. E, havendo dito isto, expirou.
47 Páant niijnít, Jesús ã wʉnʉchah ennit, pebh ñʉhni soldadowã ĩ maáhboó Diosdih wẽinit, —Nin yéejniji ãt nihcan tagaá, ãt niijíp wʉt jĩ.
47 E o centurião, vendo o que tinha acontecido, deu glória a Deus, dizendo: Na verdade, este homem era justo.
48 Pánihna, nihat enedih wáac jʉibínitji Jesús ã wʉnʉchah ennit, bʉ́dí jĩ́gahnit, ĩ́ih mʉʉnáboó ĩt jwʉ́ʉb bejep wʉt jĩ.
48 E toda a multidão que se ajuntara a este espetáculo, vendo o que havia acontecido, voltava batendo nos peitos.
49 Obohjeéhtih, nihat Jesúsdih jéihnit, Galilea baácmant ãjeéh jʉ̃óhnit yaádhbʉt Jesúsdih yʉʉ́pbit ĩt en ñʉhʉp wʉt jĩ.
49 E todos os seus conhecidos, e as mulheres que juntamente o haviam seguido desde a Galiléia, estavam de longe vendo estas coisas.
50 Caán láa José wʉ̃t jʉmni, Judea baácdih bóo, Arimatea tʉ́tchimant Jerusalén tʉ́tchina jʉibíniji ãt jʉmʉp wʉt jĩ. Yoobópdih chãjni, Dios ã maáh jʉmatdih pã́ini wʉt jĩ. Judíowã ĩ maátajeéh jʉmna yʉhna, Jesúsdih ĩ mao yohat tʉ́ʉtatdih ãt náahcap wʉt yʉh jĩ.
50 E eis que um homem por nome José, senador, homem de bem e justo,
51 — ausente —
51 Que não tinha consentido no conselho e nos atos dos outros, de Arimatéia, cidade dos judeus, e que também esperava o reino de Deus;
52 Pánihna, José Pilato pebhna Jesúíh bácahjidih ʉʉ́bʉ́dih ãt bejep wʉt jĩ.
52 Esse, chegando a Pilatos, pediu o corpo de Jesus.
53 Pánih ʉʉ́bh péanit, Jesúíh bácahjidih ʉb deya, tʉ́ini yégueh chóojĩh tainit, wʉnnitdih ĩ yoh jwʉhca naáh jeé íitboó ãt yohop wʉt jĩ.
53 E, havendo-o tirado, envolveu-o num lençol, e pô-lo num sepulcro escavado numa penha, onde ninguém ainda havia sido posto.
54 Jesús ã wʉnni yeó jáap judíowã ĩ chooát pínahdih ĩ ámohat yeó jáap wʉt jĩ. Pánihna, ĩ chooát pínah hora jã́tihbitjeh ã jʉmʉchah, Jesúíh bácahjidih tʉ́i ámohcanjeh ãt yohop wʉt jĩ. Chooát yeó jáap tʉ́ttimah ãt tʉ́i ámoh péaíhip wʉt yʉh jĩ.
54 E era o dia da preparação, e amanhecia o sábado.
55 Galilea baácmant Jesúsjeéh jʉ̃óhnit yaádh, ã yohat pínah íitboó Jesúíh bácahjidih ã ʉb bejechah, Joséjeéh ĩt en péenap wʉt jĩ. Pánihna, caán jeé íitna jʉibínit, ã́ih bácahjidih ã yohochah, ĩt enep wʉt jĩ.
55 E as mulheres, que tinham vindo com ele da Galiléia, seguiram também e viram o sepulcro, e como foi posto o seu corpo.
56 Pánih en péa, ĩ́ih mʉʉná jwʉ́ʉb bejnit, Jesúíh bácahjidih ĩ ñáñat pínah chej jʉmni nʉ́ona, chej jʉmni macdihbʉt ĩt ámohop wʉt jĩ. Pánihna, chooát hora ã jʉyʉ́chah, Moisés ã wʉtatji pahjeh ĩt choonáp wʉt jĩ.
56 E, voltando elas, prepararam especiarias e ungüentos; e no sábado repousaram, conforme o mandamento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.