Lucas 18
Cacua NT (CBV_WBT) vs NTLH
1 Tʉ́ttimah, Diosdih ĩ ʉʉ́bh cádahcat pínahdih bohéna, nin pah Jesús ã bohénitdih ãt niíj naáwáp wʉt jĩ:
1 Jesus contou a seguinte parábola , mostrando aos discípulos que deviam orar sempre e nunca desanimar:
2 — ausente —
2 — Em certa cidade havia um juiz que não
3 — ausente —
3 Nessa cidade morava uma viúva que sempre o procurava para pedir justiça, dizendo: “Ajude-me e julgue o meu caso contra o meu adversário!”
4 — ausente —
4 — Durante muito tempo o juiz não quis julgar o caso da viúva, mas afinal pensou assim: “É verdade que eu não temo a Deus e também não respeito ninguém.
5 Jesús ãt niijíp wʉt jĩ.
5 Porém, como esta viúva continua me aborrecendo, vou dar a sentença a favor dela. Se eu não fizer isso, ela não vai parar de vir me amolar até acabar comigo.”
6 Páant niijnít, Jesús queétdih nin pah ãt niíj jéihyanap wʉt jĩ:
6 E o Senhor continuou:
7 — ausente —
7 Será, então, que Deus não vai fazer justiça a favor do seu próprio povo, que grita por socorro dia e noite? Será que ele vai demorar para ajudá-lo?
8 ãt niijíp wʉt jĩ.
8 Eu afirmo a vocês que ele julgará a favor do seu povo e fará isso bem depressa. Mas, quando o
9 Páant niíj péanit, “Jwiítboó tʉ́init caá. Bitaboó yeejépwã caá”, niíj jenah joinítdih Jesús nin pah ãt niíj naáwáp wʉt jĩ:
9 Jesus também contou esta parábola para os que achavam que eram muito bons e desprezavam os outros:
10 — ausente —
10 — Dois homens foram ao Templo para orar. Um era
11 — ausente —
11 O fariseu ficou de pé e orou sozinho, assim: “Ó Deus, eu te agradeço porque não sou avarento, nem desonesto, nem imoral como as outras pessoas. Agradeço-te também porque não sou como este cobrador de impostos.
12 — ausente —
12 Jejuo duas vezes por semana e te dou a décima parte de tudo o que ganho.”
13 — ausente —
13 — Mas o cobrador de impostos ficou de longe e nem levantava o rosto para o céu. Batia no peito e dizia: “Ó Deus, tem pena de mim, pois sou pecador!”
14 Jesús ãt niijíp wʉt jĩ.
14 E Jesus terminou, dizendo:
15 Biíh láa, cã́acwã ĩ tʉ́ʉhnitdih ã teo jã́ha ʉʉ́bát pínah niijná, Jesús pebhna ĩt ʉb jʉibínap wʉt yʉh jĩ. Obohjeéhtih ã bohénitboó queétdih ennit, ĩt jípónih jʉ̃ihñʉp wʉt jĩ.
15 Depois disso, algumas pessoas levaram as suas crianças a Jesus para que ele as abençoasse, mas os discípulos viram isso e repreenderam aquelas pessoas.
16 Páant ĩ jʉ̃ihñʉchah ennit, Jesús wébítdih jʉ̃ʉ́wát tʉ́ʉtnit, ã bohénitboodíh nin pah ãt niijíp wʉt jĩ:
16 Então Jesus chamou as crianças para perto de si e disse:
17 ãt niijíp wʉt jĩ.
17 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem não receber o Reino de Deus como uma criança nunca entrará nele.
18 Páant niijníji Jesús ã bohénit biícdih ã bejechah, judíowã ĩ maátajeéh jʉmni caandíh ʉʉ́bh joyódih ãt jʉibínap wʉt jĩ. —¿Tʉ́i Bohéní, páantjeh Diosjeéh tʉ́i jʉmíhna, ded pah tigaá wã chãjbi? ãt niijíp wʉt jĩ.
18 Certo líder judeu perguntou a Jesus: — Bom Mestre, o que devo fazer para conseguir a vida eterna?
19 — ausente —
19 Jesus respondeu:
20 Jesús ãt niijíp wʉt jĩ.
20 Você conhece os mandamentos: “Não cometa adultério, não mate, não roube, não dê falso testemunho contra ninguém, respeite o seu pai e a sua mãe.”
21 —Wébít jʉmna, wã yap yohcatji pah, bʉʉbʉt biíc yoobó wã yap yohcan caá, Jesúsdih ãt niijíp wʉt jĩ.
21 O homem respondeu: — Desde criança eu tenho obedecido a todos esses mandamentos.
22 Jesús caandíh ãt niijíp wʉt yʉh jĩ.
22 Quando Jesus ouviu isso, disse:
23 Obohjeéhtih, páant ã niijíchah joiná yʉhna, caánboó dawá bií déedih bíbohni jʉmna, ã́ih bií déedih jíib chãj wʉ̃híhcan, bʉ́dí ãt jĩ́gahap wʉt jĩ.
23 Quando o homem ouviu isso, ficou muito triste, pois era riquíssimo.
24 Páant ã jepahcatdih ennit, Jesús nin pah ãt niijíp wʉt jĩ:
24 Vendo a tristeza dele, Jesus disse:
25 ãt niijíp wʉt jĩ.
25 É mais difícil um rico entrar no Reino de Deus do que um camelo passar pelo fundo de uma agulha.
26 Páant ã niijíchah joinít, bita caandíh nin pah ĩt niijíp wʉt jĩ: —Páant ma niijíchah bácah, Dioíh pínah ded ã jéih jʉmcan niít, ĩt niijíp wʉt jĩ.
26 Os que ouviram isso perguntaram: — Então, quem é que pode se salvar?
27 Jesús ãt niíj jepahap wʉt jĩ.
27 Jesus respondeu:
28 Páant ã niijíchah joinít, Pedroboó caandíh nin pah ãt niijíp wʉt jĩ: —Weemdíh ma joi jwʉ́hʉʉ́. Majeéh péeat tʉ́ʉt niijná, jwiítboó nihatdih jwĩ cádahap jĩ, ãt niijíp wʉt jĩ.
28 Aí Pedro disse: — Veja! Nós deixamos a nossa família e seguimos o senhor.
29 Jesús queétdih ãt niijíp wʉt jĩ.
29 Jesus respondeu:
30 — ausente —
30 receberá ainda nesta vida muito mais e, no futuro, receberá a vida eterna.
31 Páant niíj péanit, Jesús doce ã bohénitdih chibít yʉʉ́p bʉʉ́g ãt nʉmah bejep wʉt jĩ. Pánih bejnit, nin pah queétdih ãt niíj naáwáp wʉt jĩ:
31 Jesus levou os doze discípulos para um lado e disse:
32 — ausente —
32 Ele será entregue aos não judeus, e estes vão zombar dele, insultá-lo, cuspir nele
33 queétdih ãt niijíp wʉt jĩ.
33 e bater nele; e depois o matarão. Mas no terceiro dia ele ressuscitará.
34 Páant ã niijíchah joiná yʉhna, ã bohénit ded pah ã naáwátdih ĩt beh joicáp wʉt jĩ.
34 Os discípulos não entenderam nada do que Jesus disse. O que essas palavras queriam dizer estava escondido deles, e eles não sabiam do que Jesus estava falando.
35 Jesúswã Jerusalén tʉ́tchina bejna, Jericó tʉ́tchina ĩt tóah jʉibínap wʉt jĩ. Caanjĩ́h jéih encanniboó namá jwẽ́ejdih chʉ́ʉdnit, dinero ʉʉ́bhna ãt chãjap wʉt jĩ.
35 Jesus já estava chegando perto da cidade de Jericó. Acontece que um cego estava sentado na beira do caminho, pedindo esmola.
36 Pánih chʉ́ʉdnit, dawá ã pebh ĩ yap bejechah joinít, queétdih nin pah ãt niíj ʉʉ́bh joyóp wʉt jĩ: —¿Dépanih tigaá dawá cã́acwã ĩ yap bej? ãt niijíp wʉt jĩ.
36 Quando ouviu a multidão passando, ele perguntou o que era aquilo.
37 —Jesús, Nazaret tʉ́tchidih bóo ã yap bejna caá, caandíh ĩt niíj jepahap wʉt jĩ.
37 — É Jesus de Nazaré que está passando! — responderam.
38 Páant ĩ niijíchah joinít, caán ãt ej jwíihip wʉt jĩ. —¡Jesús, David jʉima, Dios ã wahni, weemdíh ma jĩ́gah eneé! ãt niíj ñaác ejep wʉt jĩ.
38 Aí o cego começou a gritar: — Jesus,
39 Páant ã niíj ñaác ejechah joinít, Jesúsdih waóhnitboó, nin pah ĩt niijíp wʉt jĩ: —¡Ma laihca bojoó! caandíh ĩt niíj jípónih jʉ̃ihñʉp wʉt jĩ. Páant ĩ niíj jʉ̃ihñʉchah yʉhna, caánboó chah ãt wẽp ejep wʉt jĩ. —¡David jʉima, Dios ã wahni, weemdíh ma jĩ́gah eneé! ãt jwʉ́ʉb niíj ñaác ejep wʉt jĩ.
39 As pessoas que iam na frente o repreenderam e mandaram que ele calasse a boca. Mas ele gritava ainda mais: — Filho de Davi, tenha pena de mim!
40 Páant ã niíj ñaác ejechah joinít, Jesúsboó chão ñʉ́hnit, caandíh ã pebhna ãt ʉb bejat tʉ́ʉtʉp wʉt jĩ. Páant ã bejat tʉ́ʉtʉchah joinít, jéih encannidih Jesús pebhna ĩt ʉb bejep wʉt jĩ. Ã pebhna ĩ ʉb jʉibínachah, nin pah caandíh ãt niíj ʉʉ́bh joyóp wʉt jĩ:
40 Jesus parou e mandou que trouxessem o cego. Quando ele chegou perto, Jesus perguntou:
41 ãt niijíp wʉt jĩ. —Maá, jéih enatdih caá wã náahap, ãt niíj jepahap wʉt jĩ.
41 — O que é que você quer que eu faça? — Senhor, eu quero ver de novo! — respondeu ele.
42 Jesús caandíh ãt niijíp wʉt jĩ.
42 Então Jesus disse:
43 Páant ã niijíchahjeh, jéih encanniji ãt yoób enep wʉt jĩ, bʉca. Pánih ennit, Jesúsjeéh bejna, Diosdih bʉ́dí ãt wẽi naáwáp wʉt jĩ. Pánihna, bita caán jéih encanniji ã enechah ennit, queétbʉt Diosdih bʉ́dí ĩt wẽi naáwáp wʉt jĩ.
43 No mesmo instante o homem começou a ver e, dando glória a Deus, foi seguindo Jesus. E todos os que viram isso começaram a louvar a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.